Μπορεί μια σύγχρονη δυτική και πλουραλιστική δημοκρατία να ακούσει ένα έστω και έμμεσο μήνυμα υπέρ του αγέννητου παιδιού;

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός στη Romfea.gr

Από τη ρύθμιση στη λογοκρισία

Δύο σημαντικές υποθέσεις πρόκειται να εκδικαστούν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), οι οποίες αφορούν την ελευθερία της έκφρασης σε μια σύγχρονη δυτική δημοκρατία, όπως η Ιταλία.

Στο Δικαστήριο έχει προσφύγει η ιταλική οργάνωση «Υπέρ της ζωής και της οικογένειας» (“Pro Vita & Famiglia”) κατόπιν της λογοκρισίας που υπέστησαν δύο αφίσες της με μηνύματα υπέρ της ζωής του αγέννητου παιδιού και κατά της «ιδεολογίας του φύλου» (gender ideology) στα σχολεία.

Οι εν λόγω υποθέσεις έχουν και ελληνικό ενδιαφέρον υπό την έννοια ότι αντίστοιχα γεγονότα έλαβαν χώρα και στην Αθήνα, όταν στις 13 Ιανουαρίου του 2020 αναρτήθηκαν στους σταθμούς του μετρό αφίσες με μήνυμα υπέρ της ζωής του αγέννητου παιδιού και εντός λίγων ωρών αποσύρθηκαν κατόπιν κυβερνητικής εντολής.

Στον αντίποδα, τον Μάρτιο του 2023 το μετρό της Αθήνας κατακλείστηκε από αφίσες με μηνύματα υπέρ των εκτρώσεων χωρίς ποτέ να τεθεί ζήτημα αφαίρεσης και λογοκρισίας τους.

Το βαθύτερο ζήτημα που υποκρύπτεται πίσω από τις εν λόγω υποθέσεις και στο οποίο θα κληθεί να δώσει απάντηση το Δικαστήριο είναι το πού σταματά η νόμιμη ρύθμιση και πού ξεκινά η λογοκρισία σε περιπτώσεις κατά τις οποίες οι δημόσιες αρχές αποφασίζουν για το ποιες απόψεις για τη ζωή, την εκπαίδευση και το φύλο θα μεταδοθούν στη δημόσια σφαίρα.

Στις αρχές Μαρτίου του 2022, λίγες ημέρες πριν από την παγκόσμια ημέρας της γυναίκας, η ιταλική οργάνωση «Υπέρ της ζωής και της οικογένειας» ανήρτησε αφίσες στη Ρώμη με το σύνθημα: «Εξουσία στις γυναίκες; Αφήστε τες να γεννηθούν».

Ένας ακόμα φεμινιστικός μύθος

Ένας ακόμα φεμινιστικός μύθος που κυκλοφόρησε αρκετά στην συζήτηση που άνοιξε η Καρυστιανού για τις εκτρώσεις είναι πως αυτές αποτελούν κεκτημένο «δικαίωμα» και μάλιστα Συνταγματικό.
Φυσικά τούτο δεν είναι αλήθεια, αντιθέτως το Σύνταγμα προστατεύει την ζωή και την μητρότητα σύμφωνα με το Άρθρο 21.
Στην χώρα μας, όπως και στις περισσότερες της Δύσης, η έκτρωση θεωρείται ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το άρθρο 304 του Ποινικού Κώδικα, και μάλιστα τιμωρείται με 10 χρόνια φυλάκισης, βαρύτατη ποινή που φανερώνει την απαξίωση της νομοθεσίας για την πράξη.
Κανένα «κεκτημένο δικαίωμα» δεν αποτελεί λοιπόν, απλά δεν τιμωρείται υπό προϋποθέσεις, που είναι οι δώδεκα εβδομάδες κύησης, εάν αφορά βιασμό ή αιμομιξία στις 19 εβδομάδες, και εάν κινδυνεύει η ζωή της εγκύου.
Οι εξαιρέσεις λοιπόν που οι φεμινίστριες επαναλαμβάνουν λες και δεν υπάρχουν, υπάρχουν ήδη. Έγκλημα του ΠΚ λοιπόν αποτελεί που απλά υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις αίρεται το άδικο του ΚΑΙ ΟΧΙ «κεκτημένο δικαίωμα», για το οποίο μάλιστα τιμωρείται και η ίδια η μητέρα εάν προβεί σε έκτρωση μετά την 24η εβδομάδα.

Ο νόμος είναι ο 1609/1986 και γράφει τα εξής:

Το πρόβλημα είναι ο μηχανισμός σκέψης που μετατρέπει ένα υπαρξιακό δίλημμα σε ζήτημα εξουσίας.

"Το πρόβλημα στη συζήτηση για τις αμβλώσεις δεν είναι οι προθέσεις.
Δεν είναι «οι κακές γυναίκες» ή «οι καλοί υπερασπιστές της ζωής».
Το πρόβλημα είναι ο μηχανισμός σκέψης που μετατρέπει ένα υπαρξιακό δίλημμα σε ζήτημα εξουσίας.
Όποιος δεν το βλέπει αυτό, τσακώνεται για πρόσωπα ενώ χάνει το παιχνίδι.

Πρώτο μάθημα: το δικαίωμα δεν εξαρτάται από αυτάρκεια...
Ακούγεται συχνά το εξής επιχείρημα:
«Αν το έμβρυο είχε απόλυτο δικαίωμα στη ζωή, η φύση θα το είχε εξασφαλίσει χωρίς να εξαρτάται από το σώμα της γυναίκας».
Ας το πάρουμε στα σοβαρά.
Γιατί αν ισχύει αυτό, τότε πρέπει να το εφαρμόσουμε συνεπώς.
Το νεογέννητο βρέφος: – δεν μπορεί να τραφεί μόνο του,δεν μπορεί να προστατευθεί,δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς πλήρη φροντίδα τρίτων
Με τη λογική της «αυτονομίας ως προϋπόθεσης δικαιώματος», το βρέφος δεν έχει δικαίωμα στη ζωή, αλλά μόνο όσο οι γονείς «επιλέγουν» να το συντηρούν.
Εδώ φαίνεται η πρώτη ρωγμή:η εξάρτηση δεν ακυρώνει την ηθική αξία της ζωής.
Αν την ακύρωνε, ο μισός ανθρώπινος πολιτισμός θα κατέρρεε.

Δεύτερο μάθημα: άλλο εξάρτηση, άλλο ιδιοκτησία...
Η εγκυμοσύνη είναι σχέση εξάρτησης, όχι σχέση ιδιοκτησίας.
Το γεγονός ότι κάτι εξαρτάται από εσένα δεν σημαίνει ότι σου ανήκει απόλυτα.Το παιδί εξαρτάται από τους γονείς
Ο βαριά ασθενής από τον φροντιστή
Ο ανάπηρος από το κοινωνικό περιβάλλον

«Τά σώματά μας μᾶς ἀνήκουν»

«Τὰ σώματά μας μᾶς ἀνήκουν»·νὰ ἕνας ἱσχυρισμὸς ποὺ ἀξίζει κανεῖς νὰ σταθεῖ.
Τὸ σῶμα μιᾶς γυναίκας τῆς ἀνήκει,ὅπως καὶ ἡ ψυχή της·κι εἶναι ἐλεύθερη νὰ ὁδηγήσει
τὸ σώμα της καὶ τὴ ψυχή της πρὸς τὴν κατεύθυνση ποὺ ἐπιθυμεῖ,πρὸς τὴν ἀλήθεια ἢ τὸ ψέμα,πρὸς τὴ ζωὴ ἢ τὸ θάνατο.
Τοῦτο τὸ ἀξίωμα μοῦ μοιάζει ἀπολύτως σωστό,καὶ νομίζω πὼς χωρὶς δισταγμὸ
θὰ συμφωνήσουμε ὅτι ἀφορᾶ τοὺς πάντες·γυναῖκες καὶ ἄνδρες,νέους καὶ ἡλικιωμένους,
ὑγιεῖς καὶ ἀσθενεῖς,δυνατοὺς καὶ ἀδυνάτους.
«Τὰ σώματά μας μᾶς ἀνήκουν» λοιπόν,μποροῦν νὰ ἱσχυριστοῦν (δυνητικὰ)καὶ τὰ ἔμβρυα.
Γιατὶ ἀκόμα κι ἐκείνοι ποὺ ἀρνούνται τὴν ὕπαρξη ψυχῆς στὰ ἀγέννητα(συχνὰ καὶ στὰ γεννημένα),ἄν μὴ τὶ ἄλλο,δὲν μποροῦν νὰ ἀμφισβητήσουνπὼς τὰ ἔμβρυα ἔχουν τουλάχιστον σῶμα.
«Μὰ εἶναι ἕνα σῶμα ἀτελές» θὰ ἀντιποῦν.
Δηλαδὴ ὅσοι ἔχουν σώματα μὲ ἀτέλειες,ἀσθένειες ἢ ἀναπηρίεςχάνουν τὸ δικαίωμα νὰ ὁρίζουν τὸ σώμα τους;
Ἄν ἀποδεχθοῦμε τοῦτη τὴ θεώρηση ἐν ὀνόματι τοῦ προοδευτισμοῦ, χωρὶς νὰ τὸ κατανοοῦμε ὀλισθαίνουμε στὶς βαναυσότερες πρακτικὲς τοῦ ναζισμοῦ, ἐκεῖνες ποὺ ὁδήγησαν στὸ Ἄουσβιτς μαζὶ μὲ τοὺς Ἐβραίους καὶ τοὺς Τσιγγάνους,καὶ τοὺς «λειψοὺς»,τοὺς ἀναπήρους καὶ τοὺς ψυχικὰ ἀσθενεῖς.
«Τὰ σώματά μας μᾶς ἀνήκουν» λοιπὸν,γι’ αὐτὸ παρακαλῶ,
«Ἀφῆστε με νὰ ζήσω»,σὲ ἕνα κόσμο γνήσια προοδευτικό,σ’ ἕνα κόσμο ποὺ ἀντιστέκεται
στὶς ὀρμὲς τοῦ θανάτου,σ’ ἕνα κόσμο ποὺ καταφάσκει ἀληθινὰ στὴ ζωή.

π. Μιλτιάδης Ζέρβας

Περιοδικό Πειραϊκή Εκκλησία

Ο παπα-Φώτης ήταν κάθετα αρνητικός στις εκτρώσεις

Ο παπα-Φώτης ήταν κάθετα αρνητικός στις εκτρώσεις. Υποστήριζε πως η κάθε έκτρωση είναι φόνος.

Αυτό δηλαδή που και η Εκκλησία τονίζει. Γι’ αυτό κατά καιρούς έστελνε αυστηρές επιστολές στους μαιευτήρες της πόλης μας, όταν μάθαινε πως είχαν προβεί σε έκτρωση.

Το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούσε ήταν βαρύ ομολογουμένως. Στη συνέχεια καταγράφε ορισμένα μόνο αποσπάσματα από μερικές επιστολές του, χωρίς καμία αλλοίωση ή ορθογραφική διόρθωση:

– “Ὁ Ἀρχιμανδρίτης Φώτιος Λαυριώτης, πρός τ΄ ἀνθρωπόμορφα τέρατα, τούς διαπρεπεῖς Νηπιοκτόνους τού στυγεροῦ ἐγλήματος, τά ὄργανα τοῦ Διαβόλου, τα δυστυχισμένα ὄντα τοῦ Νοσοκομείου,τούς ἑκατομμύρια φοράς χειροτέρους τοῦ Ἡρώδου, τούς ἐπιόρκους καί καταστροφείς τῆς άνθρωπότητος καί τῆς Ἑλλάδος καί ἀνωτέρους τοῦ Ἑωσφόρου….”

π. Αθανασίου Γιουσμά, “παπα-Φώτης ο Μυτιληνιός, γέροντας ασκητικός και ιδιόρρυθμος”, Μυτιλήνη 2012.

πηγή

Ο παπα-Φώτης για τις ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ

Ο παπα-Φώτης ήταν κάθετα αρνητικός στις εκτρώσεις. Υποστήριζε πως η κάθε έκτρωση είναι φόνος.
Αυτό δηλαδή που και η Εκκλησία τονίζει. Γι' αυτό κατά καιρούς έστελνε αυστηρές επιστολές στους μαιευτήρες της πόλης μας, όταν μάθαινε πως είχαν προβεί σε έκτρωση.
Το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούσε ήταν βαρύ ομολογουμένως. Στη συνέχεια καταγράφε ορισμένα μόνο αποσπάσματα από μερικές επιστολές του, χωρίς καμία αλλοίωση ή ορθογραφική διόρθωση:
- "Ὁ Ἀρχιμανδρίτης Φώτιος Λαυριώτης, πρός τ΄ ἀνθρωπόμορφα τέρατα, τούς διαπρεπεῖς Νηπιοκτόνους τού στυγεροῦ ἐγλήματος, τά ὄργανα τοῦ Διαβόλου, τα δυστυχισμένα ὄντα τοῦ Νοσοκομείου,τούς ἑκατομμύρια φοράς χειροτέρους τοῦ Ἡρώδου, τούς ἐπιόρκους καί καταστροφείς τῆς άνθρωπότητος καί τῆς Ἑλλάδος καί ἀνωτέρους τοῦ Ἑωσφόρου...."

(π. Αθανασίου Γιουσμά, "παπα-Φώτης ο Μυτιληνιός, γέροντας ασκητικός και ιδιόρρυθμος", Μυτιλήνη 2012).

πηγή

ΠΟΙΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ θέλουμε να λύσουμε κύριοι;

Εσείς ακούτε για πολύτεκνους λαϊκούς και ιερείς, ακόμη και για μετανάστες πολύτεκνους -μια και κοπτόμεθα για το μεταναστευτικό- και ειρωνεύεστε και γελάτε!
Εσείς θεωρείτε το παιδί εμπόδιο στην καριέρα σας (τάδε έφη εντεταλμένο της Κυβερνήσεως πρόσωπο επί της ... οικογενείας!) Εσείς σπρώχνετε τον ἀνθρωπο στην ανυποληψία και τις γάτες και τα σκυλιά στην παγκόσμια εκτίμηση!
Πόσο πια "οικονομικό" είναι το πρόβλημα της ολιγοτεκνίας, που το λέτε και το ξαναλέτε;
Πόσους πλούσιους ξέρετε που να είναι πολύτεκνοι;
Αφού κι εσείς ως πλούσιοι παιδιά δεν κάνετε. 1,1 παιδί αντιστοιχεί σε κάθε οικογένεια πολιτικών ενώ 2,8 με 3 παιδιά σε κάθε οικογένεια εγγάμων Ιερέων για να πάρουμε τους ιερείς για παράδειγμα. Ποιος είναι ο πιο κατάλληλος λοιπόν από την εμπειρία του να μιλήσει για το δημογραφικό από τους Ιερείς μας;
Αν δεν αγαπάς τα παιδιά, πώς θα κάνεις αρκετά;
Στάση ζωής είναι η πολυτεκνία, όχι γεμάτης τσέπης. Απόδειξη εσείς οι ίδιοι. Κάθε άλλο παρά άδεια είναι η τσέπη, αλλά παιδιά γιόκ.

Μπορούμε τελικά να μιλήσουμε για λύση δημογραφικού χωρίς να υποκρινόμαστε;
Πώς όμως, όταν μπαίνει τεκμήριο φορολογικό σε κάθε παιδί που γεννιέται, ψηφίζονται ομόφυλοι ψευτο-γάμοι απλώς κ μόνο για να ικανοποιηθεί ο άρρωστος δικαιωματισμός - καπρίτσιο μερικών εξουσιολάγνων γύρω σας, ερήμην (της τ ρ α γ ι κ ή ς πλειοψηφίας) του λαού, με φανερό σκοπό τελικά το ασύδοτο εμπόριο μήτρας και βρεφών και τη συγκομιδή λίγων ψήφων ακόμη, αν και πολλαπλάσιους έχετε χάσει;

"Αυτός που έχεις απέναντί σου"

Από τις λίγες συγκλονιστικές στιγμές κατά τις σπουδές μου στη Θεολογική Σχολή ήταν η εξής:

 Ο αείμνηστος καθηγητής μας π. Γεώργιος Μεταλληνός (αιωνία του η μνήμη) μάς περιέγραφε μια τηλεοπτική συζήτηση για τις εκτρώσεις. 

Καλεσμένοι ήταν ο μακαρίτης δημοσιογράφος Βασίλης Ραφαηλίδης και ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας κ. Αναστάσιος. Τα επιχειρήματα υπέρ και κατά και οι διαφωνίες έδιναν κι έπαιρναν.
Ώσπου, λέει ο Αναστάσιος:
"Να πω μια ιστορία. Μια γυναίκα με προβλήματα υγείας ήταν έγκυος και η εγκυμοσύνη δεν εξελισσόταν καλά. Ο γιατρός της συνέστησε να ρίξει το παιδί. Αυτή όμως, πολύ πιστή και με μεγάλη προσευχή το κράτησε και το γέννησε".

"Ναι. Και ποιο το αποτέλεσμα δηλαδή;" ρώτησε απαξιωτικά ο Ραφαηλίδης.

"Αυτός που έχεις απέναντί σου", απάντησε ήρεμα ο Αναστάσιος!!

Παναγιώτης Ασημακόπουλος

𝝬𝞀𝝸𝞂𝞃ός 𝝖𝝼έ𝞂𝞃𝝶 𝝼𝝰 𝞅𝞈𝝼ά𝝽𝝴𝝸 𝝶 𝝥𝞀𝞈𝞃𝝾𝞆𝞀𝝾𝝼𝝸ά – 𝝢𝝰 𝞂𝞃𝝰𝝻𝝰𝞃ή𝞂𝝾𝞄𝝼 𝝼𝝰 𝞅𝝴ύ𝝲𝝾𝞄𝝼 𝞇𝞄𝞆ές 𝞂𝞃𝝸ς 𝝰𝝿𝝾𝞆𝝴𝞃𝝴ύ𝞂𝝴𝝸ς 𝞃𝞈𝝼 𝝸𝝰𝞃𝞀𝝴ί𝞈ν

Ιορδάνης Απτόσογλου (Διεθνής βοηθός διαιτητής)

Η μέρα του αγέννητου παιδιού ήρθε και έφυγε περνώντας απαρατήρητη, το 2024 ολόκληρο είχε μια ανάλογη φευγαλέα περασιά για τον αμετανόητο άνθρωπο… Με άλλα λόγια, το Χριστός Ανέστη πρέπει να το πούμε από την πρώτη κιόλας μέρα του 2025…
Το 2024 φεύγει, το 2025 έρχεται και οι Έλληνες χορεύουν με το ένα πόδι στην αμετανοησία και το άλλο στην ανταρσία. Ακόμα και το πιο δυνατό όπλο του πλανήτη, το πολύ-πολύ, να φτάσει κάποιον έως τον θάνατο. Το όπλο όμως που κερδίζει ακόμα και τους νόμους της φύσης, ονομάζεται Σταυρός, ο οποίος μπορεί να αναστήσει ακόμα και κάτι που πέθανε.

Οι καθιερωμένες ευχές, υγείας, ειρήνης, χαράς και ευτυχίας, όταν δεν έχουν στόχο, είναι σαν αδέσποτες σφαίρες. Ματαιοπονεί κάποιος χωρίς στόχο και ένα μεγάλο κενό φωλιάζει μέσα στην ψυχή του. Ο στόχος βέβαια, εξαρτάται από τις ευαισθησίες και το κατά πόσο καλοπροαίρετος είναι ένας άνθρωπος.
Σε μια εποχή χωρίς οχυρά, χωρίς ηθική, ή μάλλον καλύτερα σε μια εποχή κατά την οποία έχουν διαστρεβλωθεί τα οχυρά και η ηθική, δεν μπορεί να είναι κάποιος σε θέση ούτε να στοχεύει, ούτε να εύχεται. Θα παρασυρθούν οι νέες γενιές εκτός τροχιάς και δεν έχει κανένας το δικαίωμα να το κάνει αυτό.

𝝖𝝲έ𝝼𝝼𝝶𝞃𝝾 𝝿𝝰𝝸𝝳ί : 𝝫𝝴ύ𝝲𝝾𝞄𝝼 𝞇𝞄𝞆ές 𝞂𝞃𝝸ς 𝝰𝝿𝝾𝞆𝝴𝞃𝝴ύ𝞂𝝴𝝸ς 𝞃𝞈𝝼 𝝸𝝰𝞃𝞀𝝴ί𝞈𝝼
Πολλώ δε μάλλον από μια γενιά κατοικούντων επί της γης που αισθάνεται δικαίωμα της να αποφασίζει για μια άλλη αγέννητη ψυχή ότι είναι ανεπιθύμητη, ενώ είναι κυοφορούμενη ζωή και ενώ ανήκει στη δημιουργία του Θεού. Τα αποτελέσματα γνωστά. Φεύγουν ψυχές στις αποχετεύσεις των ιατρείων. Σκληρότητα μέχρι σημείου διαστροφής, του φυσικού ενστίκτου της στοργής.
Όπως λέει η Γραφή. Το αίμα του Άβελ έσειε τη γη. Έσειε τον Κάιν το αίμα του αδερφού του και βοούσε και έτρεμε επί της γης. Έτσι και σήμερα, το αίμα εκατομμυρίων βρεφών που χάθηκαν τα τελευταία χρόνια βοά και η βοή σείει τη γη.

𝝬𝞈𝞀ίς έ𝝼𝝼𝝾𝝸𝝰 𝝝𝝴𝝾ύ…
Ο σημερινός άνθρωπος στην πατρίδα μας, ζει χωρίς έννοια Θεού. Ζωώδης και κτηνώδης σαν να μην είναι λογικό όν, σαν να μην ευεργετείται από Τον Θεό. Τρώει, πίνει, διασκεδάζει, ζει λόγω των συγχρόνων μέσων και των ανέσεων πολύ καλύτερα και από αρχαίους βασιλιάδες. Αυτό το στόμα που ανοίγει και καταβροχθίζει τα αγαθά Του Θεού, το ίδιο στόμα ανοίγει φαρδύ πλατύ και λέει δεν υπάρχει Θεός. Αυτά είναι παραμύθια των παπάδων. Γιατί παραμύθια; Η Αγία Γραφή πάνω στην οποία στηρίζεται η πίστη ελέγχει σκληρά και πιο σκληρά από όλους ελέγχει το ιερατείο.

Τα αργά βασανιστήρια των εκτρωθέντων εμβρύων..!

Απόσπασμα από άρθρο με τίτλο: «Ο πόνος του εμβρύου μέσα στη μήτρα της μητέρας του», της πρωτοβουλίας «Αφήστε με να ζήσω» (ο σύνδεσμος εδώ)

«Ξαφνικά κάποιος παρατήρησε ότι τη στιγμή της έγχυσης του φυσιολογικού ορού υπήρξε μεγάλη δραστηριότητα στη μήτρα. Δεν ήταν μετακινούμενα υγρά ρεύματα. Είναι προφανώς το έμβρυο που πνίγεται καταπίνοντας το συμπυκνωμένο διάλυμα αλατιού και κλωτσά βίαια ...»

«Το αλατούχο διάλυμα που χρησιμοποιείται σε αυτόν τον τύπο έκτρωσης προκαλεί έντονο πόνο όταν χυθεί κάτω από το δέρμα ενός ανθρώπου. Αυτό το διάλυμα εγχέεται στον σάκο του εμβρύου, καίγοντας το από έξω και δηλητηριάζοντας το από μέσα.»
«Κατά τη διάρκεια αυτού του αργού θανάτου, που διαρκεί περίπου δύο ώρες, το παιδί χτυπιέται μέσα στη μήτρα.

Παρά το γεγονός ότι η καρδιά του δεν προσβάλλεται άμεσα από το διάλυμα, ο καρδιακός του ρυθμός υπερδιπλασιάζεται ως αποτέλεσμα του στρες της έγχυσης.»
και λίγο παρακάτω διαβάζουμε:
«Ο γυναικολόγος Dr. Anthony Levatino, το επιβεβαιώνει περιγράφοντας τις αμβλώσεις διαστολής και απόξεσης 1ου τριμήνου και τις εκτρώσεις διαστολής και εκκένωσης 2ου τριμήνου—δύο συνηθισμένες διαδικασίες άμβλωσης που κομματιάζουν τα μωρά από άκρο σε άκρο, συνθλίβοντας τελικά το κρανίο του έτσι ώστε να χωράει από τον τράχηλο.

Σύμφωνα με τον Levatino: «Ξέρεις ότι έκανες [την άμβλωση] σωστά, αν συνθλίψεις το όργανο και διαφύγει λευκό υλικό από τον τράχηλο. Αυτός ήταν ο εγκέφαλος του μωρού».»
«Η γυναικολόγος Dr. Noreen Johnson περιγράφει τα μωρά που στερούνται τη θρέψη μέσα στη μήτρα από τα χάπια της έκτρωσης και αυτά που δηλητηριάζονται με μια ένεση διγοξίνης που τρυπάει το κεφάλι ή το στήθος του μωρού. (...)»

«Σοκαρίστηκε» η κοινή γνώμη με το νεκρό έμβρυο που βρέθηκε σε αποχέτευση και δεν σοκάρεται για τα φονευμένα έμβρυα που καταλήγουν στα σκουπίδια των κλινικών!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Η υποκρισία για την προστασία της αγέννητης ζωής ακόμα δεν έχει πιάσει «ταβάνι» στη χώρα μας. Κάθε τόσο η κοινωνία και τα Μέσα ενημέρωσης καταρρίπτουν νέα ρεκόρ φαρισαϊσμού. Το είδαμε με μια νέα, φρικτή υπόθεση που ήρθε στο φως της δημοσιότητας. «Σοκ» προκάλεσε στην κοινή γνώμη η είδηση για ένα νεκρό έμβρυο που βρέθηκε σε σωλήνα αποχέτευσης, σε κτήριο της ΜΚΟ «Γιατροί χωρίς Σύνορα», στην οδό Σόλωνος.

Ένας υδραυλικός επιχείρησε να εξετάσει με μικροκάμερα μια βουλωμένη σωλήνωση και έκανε τη φρικιαστική ανακάλυψη ενός σφηνωμένου νεκρού εμβρύου, που σύμφωνα με πληροφορίες της ΕΡΤ, ήταν 3-4 μηνών.

Το πως κατέληξε εκεί το μωράκι, θα το δείξουν οι έρευνες που βρίσκονται σε εξέλιξη. Μένει να μάθουμε δηλαδή αν το νεκρό έμβρυο ήταν αποτέλεσμα μιας απελπισμένης αποβολής ή αν κάποιος γιατρός έκανε παράνομη έκτρωση και ξεφορτώθηκε το δύσμοιρο πλάσμα στην αποχέτευση.

Και αυτό το ζήτημα θα μπορούσε να συνδέεται με τη βιομηχανία παράνομων αμβλώσεων, με χασάπηδες γιατρούς που δολοφονούν παιδιά σε «τιμή ευκαιρίας», κάτω από το ραντάρ ενός ανάλγητου κράτους που έτσι κι αλλιώς αδιαφορεί για την αγέννητη ζωή.

Όμως ανεξάρτητα από τη διαλεύκανση της υπόθεσης, εδώ έχουμε μπροστά μας μια χυδαία υποκρισία. Σοκαρίστηκαν τα ΜΜΕ και η κοινή γνώμη από ένα αγγελουδάκι που κατέληξε στον απόπατο, και δεν σοκαρίζεται για τα εκατοντάδες χιλιάδες αγέννητα αγγελούδια που κάθε χρόνο καταλήγουν στα σκουπίδια των κλινικών.

Ωραίο το φουστάνι σου Γιώργο μου… αλλά…

π. Ξενοφώντας Ζαρκάδας

Αλλάζει η κοινωνία. Ανεμοστρόβιλος, τσουνάμι, κάθε νέα αλλαγή και δεν είναι εύκολο να μείνουμε αλώβητοι. Ωραίο το φουστάνι σου Γιώργο μου… Αλλά, να, είναι που δεν μπορώ την υποκρισία…

Ενα τέταρτο του αιώνα πριν κλειθήκαμε να αναλύσουμε το βιβλίο του κ. Β. Καββαθά σε μια αίθουσα διαλέξεων για την απόκτηση του τίτλου “Σ.Ε.Π. Συμβούλου Επαγγελματικού Προσανατολισμού” στα πλαίσια ανθρωπο… λογικού μαθήματος. Τέθηκε τότε το θέμα αν η ομοφυλοφιλία είναι “φυσιο… λογική”. Εκεί ανακαλύψαμε ότι η γλώσσα που γέννησε τη φιλοσοφία, η Ελληνική, όσο κι αν “βιάζεται” καθημερινά, απαντά στα περισσότερα ερωτήματα ανατρέχοντας απλά στην ίδια τη βασική λέξη του ερωτήματος. ΦΥΣΙ(Η) Ο ΛΟΓΙΚΗ… Η λογική της φύσης. Μια φύση που η μόνη της λογική είναι η διατήρηση της ζωής και η αναπαραγωγή αυτής.

Υπάρχουν πλάσματα που ζούν και πεθαίνουν αυθημερόν, κρίκος της αλυσίδας της ζωής, με μόνο σκοπό την αναπαραγωγή. Υπάρχουν πλάσματα που αναπαράγονται και μετά πεθαίνουν και με το νεκρό τους κορμί τρέφουν τη νέα γένν(ι)α. Υπάρχουν πλάσματα που το αρσενικό γονιμοποιεί το θυληκό και μετα στέκεται υπομονετικά να το καταβροχθίσει η έγκυος μανούλα…

Η λογική της φύσης λοιπόν (φυσιο λογική) σε αντίθεση με τη λογική του ανθρώπου (ανθρωπο λογική ) μια λογική απάνθρωπη, δολοφονική, ενάντια στη ζωή, γεμάτη πολέμους, μαζικές εξοντώσεις, εξαφανίσεις ειδών…

Αλήθεια, γνωρίζετε πως οι Αμερικανοί όταν κατεκτήσαν την Ήπειρο που ζούσαν επί αιώνες οι ιθαγενείς Ινδιάνοι εξαφάνισαν σχεδόν τελειως τους Βίσωνες μόνο και μόνο για να στερήσουν την τροφή και να λιμοκτονήσουν οι αυτόχθονες; Πόσες χιλιάδες είδη οδήγησε στην εξαφάνιση η ανθρώπινη λογική… Αυτή που εκσυγχρονίστηκε και απαιτεί δικαίωμα σε ζωές άλλων. Αυτή που σε αντίθεση με τη λογική της φύσης, αν κυριαρχήσει, μοιραίως επιφέρει τη μη αναπαραγωγή.

To Marketing της άμβλωσης...

Για τα ψυχολογικά που θα προκύψουν στην συνέχεια δεν φταίει καθόλου η ενέργεια αυτή καθαυτή αλλά η κοινωνία που δεν το αποδέχεται:
Δεν φταίνε τα ναρκωτικά που σου κάνουν κακό αλλά οι άλλοι που σου λένε πως θα σε βλάψουν!
Δεν φταίει το αλκοόλ που πίνεις και μεθάς αλλά οι άλλοι που σου λένε εάν πιεις τότε θα μεθύσεις!
Δεν φταίει τα junk food που τρως και σε παχαίνουν αλλά οι άλλοι που σου λένε ότι τα φαγητά αυτά παχαίνουν!
Ειλικρινά ο σύγχρονος mainstream λόγος της ψυχολογίας σήμερα έχει χάσει, σε πολλές περιπτώσεις, κάθε επαφή με την πραγματικότητα και τελικά τις πιο ΨΕΚ απόψεις στις σύγχρονες "θεωρίες" της θα της βρεις.
Στέφανος Σιδηρόπουλος

Οι εκτρώσεις δημιουργούν δεκάδες χιλιάδες "Αντώνηδες" κάθε χρόνο στην πατρίδα μας

  Γειά σας. Είμαι ο αντίστοιχος αγέννητος "Αντώνης". Ο "Αντώνης" που την τελευταία στιγμή προσπάθησα να ανέβω στο "καράβι" για να πάω στον "προορισμό" μου, στην Ζωή, αλλά κάποιος με θεώρησε ανεπιθύμητο, για τους δικούς του λόγους, και με "κατέβασε" με την βία.

  Προσπάθησα να πιαστώ από κάπου, ώστε να ξεκινήσω το "ταξίδι", όμως κάποιος με πέταξε έξω από το "καράβι". Εγώ δεν ήθελα να δημιουργήσω πρόβλημα απλώς να "επιβιβαστώ", όπως δικαιούται κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Όπως κάνατε κι εσείς πριν από εμένα. Με "πνίξατε" και χωρίς ενοχές ξεκινήσατε την "κρουαζιέρα" σας με το "πλοίο" σας αφήνοντάς με άψυχο έξω από αυτό. Χωρίς τύψεις, χωρίς δισταγμό, χωρίς ίχνος ενοχής που με εξωπετάξατε στο "άγνωστο". 

Με κατηγορήσατε πως θα σας δυσκολέψω στον "προορισμό" σας, ασχέτως που είχα "εισιτήριο" καθώς μου το δώσατε με την (προσωρινή) ζωή. Άραγε σκεφθήκατε πόσους "Αντώνηδες" θα σώζατε εάν η (υποκριτική) ευαισθησία σας δεν περιοριζόταν σε συγκεκριμένα πράματα;; Γιατί να μην έχω το δικαίωμα να "σκαρφαλώσω" στην "μπουκαπόρτα", έστω και την τελευταία στιγμή, στο "καράβι" σας, στο "καράβι" μου;; Ποιός είναι αυτός που επιλέγει τους "επιβάτες" και με ποιά κριτήρια;; Η υποκρισία σας με σκοτώνει και με "πνίγει" καθημερινά. Δύο μέτρα και δύο σταθμά, ακόμα και σε αυτό;;

Τελικά ο υπεύθυνος "Ύπαρχος" δεν είναι ένας. Είναι αναρίθμητοι. Ζούνε ανάμεσά μας.Το ίδιο και οι "Αντώνηδες", που τους πετάνε από τα "Blue Horizon" καθημερινά και απενοχοποιημένα...

Επιμύθιο; Οι εκτρώσεις δημιουργούν δεκάδες χιλιάδες "Αντώνηδες" κάθε χρόνο στην πατρίδα μας που δημογραφικά καταρρέει!!! Οι καταστροφικές πλημμύρες του Βόλου και η πύρινη λαίλαπα του Έβρου θα φαίνονται ως αστείο μπροστά στην (τελειωτική) ερήμωση του τόπου από νέα παιδιά. Μένουμε συντονισμένοι...

Γεώργιος Σιμσίρης

...συνήγοροι κατηγορίας θα είναι όλα αυτά τα παιδιά που σκοτώσαμε με εκτρώσεις...

 

Οι σιωπηλές κραυγές εκατομμυρίων βρεφών είναι αυτές που θα δικάσουν τούτο το κόσμο

 

  Υπάρχουν γυναίκες που η άμβλωση γι αυτές ήταν μια πολύ οδυνηρή απόφαση και θρήνησαν γι αυτή. Γυναίκες, οι οποίες σε άλλους χρόνους, υπό άλλες συνθήκες να μην είχαν πάρει αυτή την αποφαση. Γυναίκες που δεν έπαψαν να σέβονται την ανθρώπινη ζωή γι' αυτό και ξέρουν να σωπαίνουν τέτοιες στιγμές.
   Οι υπόλοιποι , άντρες και γυναίκες που νιώθετε πως έχετε την εξουσία απέναντι στη ζωή και στο θάνατο , που λυσσάτε στη κυριολεξία για το πιο απάνθρωπο "δικαίωμα", να αφαιρείται η ζωή του πιο ανυπεράσπιστου και αδύναμου πλάσματος στο όνομα της αυτοδιάθεσης, φανερώνετε το μαύρο σκοτάδι της ανθρωπότητας. Λίγη ντροπή ρε σεις!
  Όσο όμως και να ουρλιάζετε, οι σιωπηλές κραυγές εκατομμυρίων βρεφών είναι αυτές που θα δικάσουν τούτο το κόσμο.

facebook

Mανούλα,δεν με γνωρίζεις; σήμερα θα ήμουν τριών χρονών!

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια συγκλονιστική εμπειρία που βίωσα το έτος 2005 σε ένα ταξίδι μου στην Κρήτη.

  Είχα ταξιδέψει στο όμορφο νησί προσκεκλημένος για να τιμήσουμε για πρώτη φορά τον άγιο Άνθιμο τον τυφλό, στον σπηλαιώδη ιερό ναό του Αγίου Αντωνίου Κομητάδων στα Σφακιά. 

 Είχε προηγηθεί γραπτή και τηλεφωνική επικοινωνία με τον οργανωτή της πανηγύρεως αξιότιμο κ. Α. Π., συνταξιούχο υπάλληλο Τραπέζης στα Χανιά.   Πράγματι ο κ. Α. με περίμενε στο λιμάνι και με το αμάξι του ξεκινήσαμε για τα Σφακιά. Κατά την διάρκεια της διαδρομής συζητούσαμε διάφορα θέματα, για τα παιδιά και το σχολείο. Ο ίδιος είχε αποκτήσει δυο κόρες και δυο εγγονάκια. 

 Σε κάποια στιγμή βλέπω με αμηχανία και απορία τον κ. Α. να κλαίει...Ένα διαρκές κλάμα με αναφιλητά που ομολογούσαν τον βαθύ αγιάτρευτο ψυχικό του πόνο...Προς στιγμήν ανησύχησα διότι οδηγούσε και κινδυνεύαμε άμεσα...

Ο κ. Α. μείωσε ταχύτητα και συνεχίζοντας να κλαίει μου εξήγησε : 

 Από τον γάμο του - όπως αναφέραμε πριν- είχε αποκτήσει δυο κορίτσια, όταν η σύζυγός του έμεινε ξανά έγκυος. Τότε και οι δυο μαζί αποφάσισαν να μην κρατήσουν το παιδί και να προβούν σε άμβλωση. Πράγματι έγινε η άμβλωση και το γεγονός έληξε εκεί. Και ξεχάστηκε... 

 Πέρασαν τα χρόνια και κάποια νύχτα ο κ. Α. ξύπνησε ανάστατος από το κλάμα της γυναίκας του...Την είδε να ψάχνει σε ένα συρτάρι κάποια χαρτιά, κάποιο ημερολόγιο...Όταν βρήκε αυτό που ζητούσε, ο θρήνος της δεν είχε τέλος...

 Τι είχε συμβεί ; Στον ύπνο της εμφανίστηκε ένα πανέμορφο αγοράκι και με παράπονο τής είπε τα εξής : 

'' Mανούλα, δεν με γνωρίζεις ; σήμερα θα ήμουν τριών χρονών !!!''. 

Αποδείχτηκε από την ημερομηνία που έψαχνε στα χαρτιά , ότι εκείνη την νύχτα είχαν όντως συμπληρωθεί τρία χρόνια από την ημέρα της έκτρωσης.

Kostas Kanellos/facebook

I CAN'T BREATHE

Ἡ ἔκτρωσις εἶναι ἀποδεκτὴ βία! Η ΑΜΑΡΤΙΑ ἔγινε κυρίαρχη ἰδεολογία γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο. 

Ὅλες οἱ ἁμαρτίες ἔγιναν στὶς μέρες μας «κατακτήσεις ἀτομικῆς καὶ κοινωνικῆς εὐδαιμονίας», γι’ αὐτὸ καὶ ἀπαιτεῖται, μὲ διεκδικητικὸ τρόπο, τὴ νομιμοποίησή τους. 

 Μία ἀπὸ τὶς πλέον θανάσιμες ἁμαρτίες, ἡ ὁποία ἔγινε «σημαία ἀπελευθέρωσης τῆς γυναίκας» εἶναι ἡ ἔκτρωση. Δεῖτε πῶς τὴν ἔχουν ἀναγάγει σὲ ἰδεολογία οἱ κομμουνίστριες φεμινίστριες: «Ἡ Ἀμερικάνα κομμουνίστρια φεμινίστρια συγγραφέας καὶ θεωρητικὴ Sophie Lewis, στὸ νέο της βιβλίο, “Full Surrogacy Now: Feminism Against Family” (“Πλήρης Παρένθετη Μητρότητα Τώρα: Φεμινισμὸς ἐναντίον Οἰκογένειας”) παραδέχτηκε χωρὶς κανένα δισταγμό, ὅτι ἡ ἑκούσια ἔκτρωση εἶναι “ἀποδεκτὴ βία”. 

“Ἡ ἔκτρωση εἶναι, κατὰ τὴ γνώμη μου, καὶ ἀναγνωρίζω πόσο ἀμφιλεγόμενο εἶναι αὐτό, μία μορφὴ δολοφονίας”, δήλωσε ἡ Lewis, ἡ ὁποία διδάσκει στὸ Ἰνστιτοῦτο Κοινωνικῶν Ἐρευνῶν τοῦ Brooklyn, 

“Εἶναι μία μορφὴ δολοφονίας, ποὺ πρέπει νὰ εἴμαστε σὲ θέση νὰ ὑπερασπιστοῦμε”. Γιὰ νὰ καταλάβουμε πῶς ἡ Lewis, ἔφτασε σὲ αὐτὸ τὸ πραγματικὰ σοκαριστικὸ συμπέρασμα, πρέπει νὰ κατανοήσουμε τὸ φιλοσοφικό της σύστημα. Ἡ Lewis εἶναι πιστὴ κομμουνίστρια καὶ ἔχει συνδέσει τὶς φεμινιστικές της σπουδὲς μὲ τὸν «πόλεμο κατὰ τοῦ καπιταλισμοῦ» μέσῳ τῆς κατάργησης τῆς οἰκογένειας» (redskywarning.blogspot.com)!

 Μόνο ποὺ ἡ «ἰδεολογία» τῆς ἔκτρωσης εἶναι καὶ «ἰδεολογία» τοῦ καπιταλισμοῦ, τῆς ἄλλης ὄψης τοῦ ἰδίου νομίσματος, τοῦ ἀντιχριστιανικοῦ ὑλισμοῦ!

Ὀρθόδοξος Τύπος, Α.φ.2314, σ.2.

πηγή

Τα βαθιά αισθήματα είναι αιωνίως ίδια....

 Μεγάλη ταραχή για την αφίσα που διατυπώνει την άποψη πως ένα έμβρυο μωρό είναι ήδη ένα σεβαστό πλάσμα!...Λες και πρόκειται για μια άποψη τερατώδη και αδιανόητη! Εντάξει, οι γυναίκες έχουν δικαιώματα για το σώμα τους, για τις αντοχές τους, όμως δεν είναι και η έκτρωση μια πράξη ανώδυνη και αδιάφορη σωματικά και συνειδησιακά. Μη φτάσουμε και να την χειροκροτούμε κιόλας για να μην στεναχωρηθεί η κοπέλα που το αποφάσισε.

 Έχω κάνει έκτρωση και το ξέρω πάνω μου και μέσα μου το θέμα. Η ζωή μας και οι δρόμοι του κορμιού και της ψυχής μας δεν είναι μια εκδρομή σαββατοκύριακου.Έχουν πόνο, σοβαρότητα, ευαισθησία και ευθύνη κάποιες επιλογές. Ας το αποδεχτούμε για να ωριμάζουμε προσωπικά και κοινωνικά. Μην τρελαινόμαστε για ό,τι ηχεί εύκολο και προοδευτικό! Τα βαθιά αισθήματα είναι αιωνίως ίδια.

Μάρω Βαμβουνάκη

«Τα σώματά μας μᾶς ἀνήκουν»,μποροῦν να ἱσχυριστοῦν (δυνητικά) και τα ἔμβρυα.

π. Μιλτιάδης Ζέρβας

«Τὰ σώματά μας μᾶς ἀνήκουν»·νὰ ἕνας ἱσχυρισμὸς ποὺ ἀξίζει κανεῖς νὰ σταθεῖ.

Τὸ σῶμα μιᾶς γυναίκας τῆς ἀνήκει,ὅπως καὶ ἡ ψυχή της·κι εἶναι ἐλεύθερη νὰ ὁδηγήσει

τὸ σώμα της καὶ τὴ ψυχή τηςπρὸς τὴν κατεύθυνση ποὺ ἐπιθυμεῖ,

πρὸς τὴν ἀλήθεια ἢ τὸ ψέμα,πρὸς τὴ ζωὴ ἢ τὸ θάνατο.

Τοῦτο τὸ ἀξίωμα μοῦ μοιάζει ἀπολύτως σωστό,καὶ νομίζω πὼς χωρὶς δισταγμὸ

θὰ συμφωνήσουμε ὅτι ἀφορᾶ τοὺς πάντες·γυναῖκες καὶ ἄνδρες,νέους καὶ ἡλικιωμένους,ὑγιεῖς καὶ ἀσθενεῖς,δυνατοὺς καὶ ἀδυνάτους.

«Τὰ σώματά μας μᾶς ἀνήκουν» λοιπόν,μποροῦν νὰ ἱσχυριστοῦν (δυνητικὰ)

καὶ τὰ ἔμβρυα.

Γιατὶ ἀκόμα κι ἐκείνοι ποὺ ἀρνούνται τὴν ὕπαρξη ψυχῆς στὰ ἀγέννητα

(συχνὰ καὶ στὰ γεννημένα),ἄν μὴ τὶ ἄλλο,δὲν μποροῦν νὰ ἀμφισβητήσουν πὼς τὰ ἔμβρυα ἔχουν τουλάχιστον σῶμα.

«Μὰ εἶναι ἕνα σῶμα ἀτελές» θὰ ἀντιποῦν.Δηλαδὴ ὅσοι ἔχουν σώματα μὲ ἀτέλειες,

ἀσθένειες ἢ ἀναπηρίες χάνουν τὸ δικαίωμα νὰ ὁρίζουν τὸ σώμα τους;

Ἄν ἀποδεχθοῦμε τοῦτη τὴ θεώρηση ἐν ὀνόματι τοῦ προοδευτισμοῦ,χωρὶς νὰ τὸ κατανοοῦμε ὀλισθαίνουμε στὶς βαναυσότερες πρακτικὲς τοῦ ναζισμοῦ,

ἐκεῖνες ποὺ ὁδήγησαν στὸ Ἄουσβιτς μαζὶ μὲ τοὺς Ἐβραίους καὶ τοὺς Τσιγκάνους,

καὶ τοὺς «λειψοὺς», τοὺς ἀναπήρους καὶ τοὺς ψυχικὰ ἀσθενεῖς.

«Τὰ σώματά μας μᾶς ἀνήκουν» λοιπὸν,γι’ αὐτὸ παρακαλῶ,

«Ἀφῆστε με νὰ ζήσω»,σὲ ἕνα κόσμο γνήσια προοδευτικό,σ’ ἕνα κόσμο ποὺ ἀντιστέκεται στὶς ὀρμὲς τοῦ θανάτου,σ’ ἕνα κόσμο ποὺ καταφάσκει ἀληθινὰ στὴ ζωή.

πηγή