Μέ τήν καθαρή καρδιά θά ἀναζητᾶς το Θεό, με τήν ἁπλότητα θα Τόν βρίσκεις καί θα Τόν χαίρεσαι.

  «Δὲν εἶναι τὰ φτερὰ ποὺ μποροῦν νὰ ὑψώσουν τὸν ἄνθρωπο πάνω ἀπὸ τὴ γῆ, ἡ καθαρότητα καὶ ἡ ἁπλότητα τῆς καρδιᾶς. Πρέπει νὰ εἶσαι ἁπλὸς στὶς πράξεις σου καὶ καθαρὸς στὴ σκέψη καὶ στὰ αἰσθήματά σου. Μὲ τὴν καθαρὴ καρδιὰ θὰ ἀναζητᾶς τὸ Θεό, μὲ τὴν ἁπλότητα θὰ τὸν βρίσκεις καὶ θὰ τὸν χαίρεσαι. Ἡ καθαρὴ καρδιὰ περνάει εὔκολα τὶς πύλες τοῦ οὐρανοῦ»

(Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής της Ιεράς Νήσου Πάτμου)

πηγή

Ετοιμάσου να γίνεις κατοικητήριο του Ιησού...

  Από τους ωραιότερους στίχους της εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου), της προσφοράς και αφιέρωσης της τριετούς Μαριάμ δηλαδή από τους γονείς της Ιωακείμ και Άννα στον Κύριο μέσα στον Ναό, είναι εκείνοι που αναφέρονται στην αγία Άννα, όταν κατευοδώνει τη μικρή κόρη της με τα λόγια που δείχνουν το νόημα της εκεί πια ζωής και παρουσίας της. 

 «Άπιθι, τέκνον – λέει η μάνα στην κόρη – τω Δοτήρι γενήθητι και ανάθημα και ευώδες θυμίαμα. Είσελθε εις τα άδυτα και γνώθι μυστήρια, και ετοιμάζου γενέσθαι του Ιησού οικητήριον τερπνόν και ωραίον, του παρέχοντος τω κόσμω το μέγα έλεος» (απόστιχο εσπερινού). 

Δηλαδή: Πήγαινε, παιδί μου, γίνε για τον Δοτήρα Θεό και προσφορά και αφιέρωμα, αλλά και ευωδιαστό θυμίαμα. Μπες μέσα στ’ άδυτα των Αγίων του Ναού και γνώρισε τα μυστήρια του Θεού, κι ετοιμάσου να γίνεις κατοικητήριο του Ιησού, τερπνό και ωραίο, του Ιησού που παρέχει ως Θεός στον κόσμο το μέγα έλεος.

Γιατί στεκόμαστε ιδιαιτέρως στους συγκεκριμένους στίχους; Διότι:

 1. Τονίζουν τον σκοπό των Εισοδίων της Θεοτόκου στον Ναό. Εισέρχεται όχι απλώς γιατί έπρεπε να εκπληρωθεί κάποιο τάμα των γονιών της ή για να προφυλαχτεί από την κακότητα του κόσμου λόγω της αδυναμίας των γονιών αυτών από τα γηρατειά τους, αλλά για να περάσει το προβλεπόμενο διάστημα της ζωής της μέσα στον οίκο Κυρίου, προκειμένου να ετοιμαστεί για το συγκλονιστικότερο και πέραν κάθε ανθρωπίνης αντίληψης και σύλληψης μυστήριο: να γίνει η μητέρα του Θεού ως ανθρώπου – ο Ευαγγελισμός της έχει ακριβώς την αρχή της (πέραν βεβαίως της Γεννήσεώς της) στο συγκεκριμένο γεγονός. Ο αρχάγγελος Γαβριήλ που θα ευαγγελιστεί αργότερα τη σάρκωση του Θεού, ο ίδιος την τρέφει μέσα στα άγια των αγίων.

Ἡ καρδιά του ανθρώπου δέ μένει ποτέ άδεια.

Όπως ο ήλιος καθρεφτίζεται στα καθαρά καί διαυγή νερά, έτσι κι ο ουρανός στήν καθαρή κι αγνή καρδιά.

Τό Ἅγιο Πνεύμα εἶναι πανταχοῦ παρόν κι ἀναπαύεται σέ πολλά σημεῖα του αχανούς σύμπαντος. Τό μέρος ἐκείνο όμως όπου αγαπάει κι ἐπιθυμεί περισσότερο απ᾿ όλα νά κατοικεῖ, εἶναι ἡ αγνή καρδιά τοῦ ἀνθρώπου.

Ἐκεί είναι τό πραγματικό Του ἐνδιαίτημα, η κατοικία του. Ὅλοι οἱ ἄλλοι τόποι εἶναι απλά τό εργαστήριό Του. Ἡ καρδιά του ανθρώπου δέ μένει ποτέ άδεια. Πάντα υπάρχει κάτι νά τήν καλύψει: η καθαρότητά της."

Αγιος Νικόλαος Βελιμιροβιτς