Μιλήσαμε, τήν περασμένη φορά, γιά τήν μέθη, ὅπως θά ἐνθυμεῖσθε, σύμφωνα μ’ ἐκεῖνα πού συμβουλεύει ὁ Τωβίτ εἰς τόν Τωβία, γιατί συνεχίζουμε πάντοτε εὐρισκόμενοι εἰς τήν πνευματική διαθήκη τοῦ Τωβίτ, πρός τόν γιό του τόν Τωβία. Καί τοῦ γράφει, καί τοῦ λέγει: «Οἶνον εἰς μέθην μὴ πίῃς, καὶ μὴ πορευθήτω μετὰ σοῦ μέθη ἐν τῇ ὁδῷ σου»· δηλαδή: «Μήν φθάσεις νά πίνεις κρασί καί νά μεθᾶς, οὔτε νά κάνεις συντροφιά μέ ἀνθρώπους πού πίνουν οἰνόπνευμα (κρασί)».
Ἀλλά ἡ μέθη, ὅπως ἤδη εἴπαμε ἀπό τήν περασμένη φορά, δέν προέρχεται μόνο ἀπό τό οἰνόπνευμα (ὅπως ἤτανε γνωστό στήν ἐποχή τοῦ Τωβίτ), ἀλλά ἔχει καί ἄλλες πηγές, ὅπως εἶναι τά ναρκωτικά. Στήν ἐποχή ἐκείνη καί μάλιστα π.Χ. βεβαίως δέν ἦταν γνωστά τά ναρκωτικά. Ἀλλά ἄν πεῖτε ὅτι τό κάπνισμα -γιά τό ὁποῖο θά μιλήσουμε σήμερα- δέν προκαλεῖ μέθη (δηλαδή ὅπως τά ναρκωτικά προκαλοῦν μίαν μέθην, μάλιστα ἰδιότυπον μέθην, ὄχι ἀκριβῶς ὅπως τό οἰνόπνευμα), ὡστόσο ὑπάρχει τό εὐφραντικό στοιχεῖο, ἐκεῖνο πού δημιουργεῖ μίαν ὅπως λέγεται «εὐφορίαν», μία …, ἔτσι…, εὐχαρίστηση, σέ φέρνει… σέ εἰσαγάγει μέσα σέ παραδείσους κ.λπ., θά σᾶς ἔλεγα ὅτι τό κάπνισμα ἀνήκει στά ναρκωτικά καί θεωρεῖται ναρκωτικόν κοινῆς ἀποδοχῆς.
Θά τό ξαναπῶ ἄλλη μία φορά, γιατί θά ἤθελα νά τό τυπώσετε καλά στό μυαλό σας καί νά τό ξέρετε: Τό κάπνισμα ἀνήκει στά ναρκωτικά. Προκαλεῖ ὅ,τι προκαλοῦν καί τ’ ἄλλα ναρκωτικά (βεβαίως σέ ἐλαφροτέρα μορφή), γι’ αὐτό ἀκριβῶς καί εἶναι ὅπως σᾶς εἶπα, ναρκωτικόν κοινῆς ἀποδοχῆς. Δηλαδή τί; Ὅλοι τό ἀποδεχόμεθα καί δέν ὑπάρχει θέμα, γι’ αὐτό. Καί αὐτό προκαλεῖ ὁμοίως τό κάπνισμα, τήν δηλητηρίαση, ὅπως καί τό οἰνόπνευμα, ὅπως καί ὅλα ἐκεῖνα τά ναρκωτικά πού προκαλοῦν βαριές μορφές δηλητηριάσεως εἰς τόν ὀργανισμόν, γι’ αὐτό μιλᾶμε καί ἀποτοξίνωση. Ἕνας ὁ ὁποῖος ἔχει πλέον παραδοθεῖ εἰς τό οἰνόπνευμα, χρήζει (ἔχει ἀνάγκη) ἀπό ἀποτοξίνωση, ὅπως ἀκριβῶς κι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος κάνει χρήση τῶν ναρκωτικῶν. Ἔτσι καί τό κάπνισμα, παιδιά, προκαλεῖ δηλητηρίαση.
Μάλιστα σέ κεῖνον πού πρωτοκαπνίζει, δημιουργεῖ, ἀποφέρει μία ναυτία ἰσχυρή, δηλαδή μία ζάλη. Ζαλίζεται κανείς ὅταν πρωτοκαπνίσει, μετά προκαλεῖ ἐμετόν, προκαλεῖ ἀκόμη μίαν ὠχρότητα τοῦ προσώπου, ἕναν ἴλιγγο κι ἕναν ψυχρό ἱδρῶτα. Ξαναλέγω σέ κεῖνον πού πρωτοξεκινᾶ. Βέβαια ἴσως δέν ἐμφανίζονται τά ἀποτελέσματα αὐτά σέ ὅλους, ἀλλά ἀρκετοί εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὅταν πρωτοχρησιμοποιήσουν τόν καπνόν (τό κάπνισμα) παθαίνουν αὐτά τά πράγματα.
