Ο ΠΡΟΚΟΜΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΑΝΤΟΥ ΠΡΟΚΟΒΕΙ!

  Ἡ ἐπιλογή τοῦ δρόμου τῆς ζωῆς εἶναι ἀσφαλῶς σημαντικό πράγμα καί πρέπει μέ σοβαρότητα νά τήν ἀντιμετωπίσει κανείς. Δέν εἶναι ὅμως τό πᾶν. Γιατί εἴτε ἐπιλέξει κανείς νά κάνει οἰκογένεια εἴτε ἐπιλέξει τήν ἀφιερωμένη ζωή τοῦ καλόγερου κάνει ἐπιλογή ἑνός δρόμου. Τό ζητούμενο δέν εἶναι ὁ δρόμος, ἀλλά ὁ Χριστός. ᾽Εκεῖνος εἶναι καί ὁ δρόμος καί τό τέρμα τοῦ δρόμου. 

  “Τά πάντα καί ἐν πᾶσι Χριστός” πού λέει καί ὁ μεγάλος ἀπόστολος. Κι αὐτό σημαίνει ὅτι ἄν ἔχουμε ᾽Εκεῖνον ἐνώπιόν μας πάντοτε, δηλαδή ἄν ἡ καθημερινή προτεραιότητά μας εἶναι πῶς νά σταθοῦμε στίς ἅγιες ἐντολές Του ὥστε μέ ἀγάπη πρός Αὐτόν νά Τόν κοινωνοῦμε στά ἅγια μυστήρια τῆς ᾽Εκκλησίας μας, δέν ἔχει καί τόση σημασία τό εἶδος τοῦ δρόμου πού ἀκολουθοῦμε. Μπορεῖ λοιπόν κάποιος νά γίνει καλόγερος, μπορεῖ νά κάνει οἰκογένεια, μπορεῖ κι ἁπλῶς νά μένει, πού λέει ὁ λόγος, στό σπίτι του: ἄν κρατάει τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ θά σωθεῖ.

Ὁπότε δέν πρέπει κανείς νά ἀπολυτοποιήσει τήν ἐπιλογή τοῦ δρόμου.

Νομίζετε ότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα σήμερα δεν έχει δεν έχει λόγους πνευματικούς από πίσω;

 Νομίζετε ότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα σήμερα δεν έχει δεν έχει λόγους πνευματικούς από πίσω; Τεράστιους πνευματικους λόγους.... 

Έχει λειψει ακριβώς αυτή η συνείδηση η ευχαριστιακή, ο Έλληνας έχασε αυτή την ευγνώμονα ευχαριστιακή συνείδηση στην οποία είχε ... και ήταν και φιλότιμος κάποτε. Τώρα δεν είναι φιλότιμος..Δεν είναι πια αυτό που ήταν ο Έλληνας παρεκτός εξαιρέσεων σε μερικά μέρη ή σε μερικούς έτσι κατ εξαίρεσιν ... 

Τι κάνει ο Έλληνας τώρα ; "Δως μου"

...Μα στασου...το δώς μου αυτό ξέρετε τι γίνεται... Οταν κανείς εχει ευχαριστιακη σχεση με το Θεό είναι και ασκητής. Καταλάβατε ;Οταν του δώσει κάτι ο Θεός θα το πάρει με ευχαριστία θα το χρησιμοποιήσει θα το γυρίσει πίσω θα το επιστρέψει σε άλλους ...θα το κάνει αυτό ισορροπημένα.

Εάν δεν μεσολαβήσει Θεός ο άνθρωπος γίνεται αδηφάγος.. Δεν το λέω εγώ το λένε οι πατέρες ..Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ..Νους αποστάς εκ Θεού ή κτηνώδης γίνεται ή δαιμονιώδης..

π.Νικόλαος Λουδοβίκος

πηγή

''Σιγά το πράγμα''.''Δεν πειράζει'' είναι δύο ψίθυροι που έρχονται να σε ναρκώσουν...

Στο σημερινό ευαγγέλιο ακούσαμε την θεραπεία ενός παραλύτου που τον πήγαν ‘’σηκωτό’’τέσσερις συνάνθρωποι στον Χριστό….
Για φαντάσου την εικόνα….
Δεν είναι ότι τον σήκωσαν απλά,κουβάλησαν με την καρδιά τους το «σταυρό» του άλλου όπως έκανε και Εκείνος στον Γολγοθά…
Γι΄ αυτό Τον είλκυσε η θυσιαστική αγάπη τους και απλόχερα σκόρπησε την ίαση
στον ταλαίπωρο άνθρωπο….
Πως αλλιώς λέγεται αυτή η θυσιαστική αγάπη;Φιλότιμο….
Είναι όταν δεν στο ζητάει ο άλλος….Είναι όταν δεν του το χρωστάς…..Κάνεις το καλό και συνάμα το ξεχνάς….
Δύσκολες καταστάσεις σήμερα…..Πώς να μας βγει η καλοσύνη όταν στην καθημερινότητά επικρατεί μέσα μας ένα κλίμα διαρκούς έντασης;
 Όταν πολύ απλά βλέπεις ότι στην διασταύρωση περιμένει ο άλλος τόοοση ώρα
και λες μέσα σου θα τον αφήσει ο επόμενος από εμένα…..
 Όταν βαριέσαι να πετάξεις τη σακούλα με σκουπίδια σου μέσα στον κάδο….
Όταν φαντάζει στο μυαλό σου άθλος το να μην αφήσεις όπου να' ναι
το καρότσι από το σούπερ μαρκετ...
''Σιγά το πράγμα''.''Δεν πειράζει'' είναι δύο ψίθυροι που έρχονται να σε ναρκώσουν ,να σε νεκρώσουν...
Φιλότιμο-θυσιαστική αγάπη είναι όταν ο νεαρός στο σούπερ μάρκετ έδωσε την σειρά του σε μια μάνα προφασιζόμενος ότι ξέχασε να πάρει κάτι….

Γέροντα, ο Αββάς Παμβώ λέει: «Ει έχεις καρδίαν, δύνασαι σωθήναι».Τι εννοεί ;

πηγή

-Γέροντα, ο Αββάς Παμβώ λέει: «Ει έχεις καρδίαν, δύνασαι σωθήναι».Τι εννοεί με το «ει έχεις καρδίαν»;
– Πρώτον αν έχης καρδιά, ίσον αν αγαπάς τον Θεό. Πολλά μπορεί να εννοή.
–Δεύτερον αν έχης καρδιά, ίσον αν έχης ευαισθησία και δεν είσαι αναίσθητος.
Τρίτον αν έχης καρδιά, ίσον αν έχης καλωσύνη.
 Τέταρτον αν έχης καρδιά ίσον αν έχης ανεκτικότητα.
 Πέμπτον αν έχης καρδιά, ίσον αν έχης παλληκαριά. Όταν λέμε «καρδιά» δεν εννοούμε ένα κομμάτι σάρκα, αλλά την διάθεση για θυσία, την αρχοντική αγάπη. Μεγάλο πράγμα η δύναμη της καρδιάς! Η καρδιά είναι σαν μια μπαταρία που συνέχεια φορτίζεται. Ούτε κουράζεται, ούτε γερνάει η δύναμή της δεν εξαντλείται ποτέ. Αλλά πρέπει να δουλεύουμε την καρδιά. Γιατί κι εγώ έχω καρδιά κι εσύ έχεις καρδιά, αλλά τί το θέλεις ,αν δεν την δουλεύουμε;

  Αν δεν δουλεύη κανείς την καρδιά, μπορεί να είναι γίγαντας και να μην έχη κουράγιο να κάνη τίποτε. Και άλλος μπορεί να είναι τόσος δα, αλλά επειδή ό,τι κάνει το κάνει με την καρδιά του, δεν κουράζεται καθόλου. Να, βλέπω κι εδώ μια αδελφή που δεν έχει αντοχή, αλλά, επειδή βάζει καρδιά σε ό,τι κάνει, δεν νιώθει κούραση. Δεν κοιτάζει να ξεφύγη την δουλειά,κοιτάζει πώς θα αναπαύση τον άλλον. Το καθετί το κάνει με αγάπη, γιατί το πονάει και όχι για να την δουν οι άλλοι και να της πουν «μπράβο». Δεν έχει φιλαυτία, ανθρωπαρέσκεια, κινείται