ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βιβλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βιβλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 4 Αυγούστου 2026

Αγίου Ευσταθίου Θεσσαλονίκης: Παρεκβολαί εις την Ομήρου Ιλιάδα και Οδύσσειαν

ΜΙΧΑΗΛ ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ (ΕΠ.) 

 Tα ερμηνευτικά σχόλια του κορυφαίου λογίου Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ (12ος αι.) με τίτλο «ΠΑΡΕΚΒΟΛΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑΝ ΚΑΙ ΙΛΙΑΔΑ» είναι μνημειώδες έργο που η αξία του έγκειται όχι μόνο στην εκτεταμένη φιλολογική και ερμηνευτική προσέγγιση των Ομηρικών επών αλλά και στη διάσωση έργων συγγραφέων που έχουν απωλεσθεί. Αποτελεί ανεκτίμητο βοήθημα για τους μελετητές του Ομήρου και της ελληνικής Γραμματείας και σήμερα. 
Η παρούσα έκδοση (6 τόμοι) είναι διορθωμένη και επιμελημένη από τον Μιχαήλ Ηρακλή Μουτζουρίδη.

Οι εκδόσεις ΔΙΑΝΟΗΣΗ παρουσιάζουν το 6τομο έργο του Ευσταθίου, συνοδεύοντας την έκδοση με έναν 7ο τόμο, το διεξοδικό λεξικογραφικό ευρετήριο των σχολίων του Ευσταθίου του Ματθαίου Δεβαρή, διορθωτή της Βιβλιοθήκης του Βατικανού (16ος αιώνας), που τυπώθηκε στη Ρώμη το 1550 μαζί με την υπό του Μαγιοράνου (Niccolo Maiorano) έκδοση του σοφού σχολιαστού, και ανατυπώθηκε στο Βερολίνο το 1765, και μαζί με την έκδοση του Ευσταθίου στην Λειψία από τον Στάλμπαουμ (G. Stallbaum ) το 1830.

"Τό ἔργο Παρεκβολαί εἰς Ὁμήρου Ἰλιάδα καί Ὀδύσσειαν εἶναι ἡ συλλογή τῶν Σχολίων στόν Ὅμηρο τοῦ Εὐσταθίου Θεσσαλονίκης, ἑνός ἀπό τούς κορυφαίους Βυζαντινούς λόγιους τοῦ 12ου αἰώνα, ὁ ὁποῖος διετέλεσε καί Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Ἡ ἀξία τοῦ μνημειώδους αὐτοῦ ἔργου ἔγκειται ὄχι μόνο στήν ἐκτεταμένη φιλολογική καί ἑρμηνευτική προσέγγιση τῶν Ὁμηρικῶν ἐπῶν ἀλλά καί στήν διάσωση ἔργων συγγραφέων πού ἔχουν ἀπωλεσθεῖ. Ἀποτελεῖ ἀνεκτίμητο βοήθημα γιά τούς μελετητές τοῦ Ὁμήρου καί τῆς Ἑλληνικῆς Γραμματείας καί σήμερα.

Ἡ παροῦσα ἔκδοση (6 τόμοι) εἶναι διορθωμένη καί ἐπιμελημένη περιλαμβάνοντας καί ἕναν 7ο τόμο, τό συνοδευτικό Λεξικό τοῦ Ματθαίου Δεβαρῆ, διορθωτῆ τῆς Βιβλιοθήκης τοῦ Βατικανοῦ (16ος αἰ.), γιά πρώτη φορά στά Ἑλληνικά ἐκδοτικά χρονικά."
(Από τα Προλεγόμενα του επιμελητή).

Περιεχόμενα

Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026

«Η Δεκάφωνος Πνευματοκίνητος Σάλπιγξ»


«Η Δεκάφωνος Πνευματοκίνητος Σάλπιγξ» αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά κείμενα της σύγχρονης Αγιορειτικής νηπτικής γραμματείας. 

Συγγραφέας του είναι ο Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής, ο άμοιρος της κατά κόσμον παιδείας, αλλά «ο ανακαινιστής του Αγίου Όρους» σύμφωνα με την ρήση του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.

 Το βιβλίο, χωρισμένο σε δέκα «σαλπίσματα», λειτουργεί ως ένας πρακτικός οδηγός για την θεραπεία της ψυχής έως και την μόνιμη απόκτηση της θείας Χάριτος.

 Πρόκειται για μια «θεόγραφη πλάκα» και μια άλλη «Κιβωτό της Διαθήκης» –όπως αναφέρει και ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος στον Πρόλογό του– για τον σύγχρονο άνθρωπο που αναζητά μέσα στο σκοτάδι των καιρών το άκτιστο Φως του Χριστού. 

Η έκδοση περιλαμβάνει Εισαγωγή και Σχόλια από τον Καθηγούμενο της Ι.Μ. Μονής Βατοπαιδίου Αρχιμ. Εφραίμ, καθώς και Ερμηνευτικά Σχόλια από τον Γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινό.

Πέμπτη 23 Ιουλίου 2026

«Κοκοβούνι Φενεού – Ο Γολγοθάς των Αθώων», του Κωνσταντίνου Καπέλλου

Βιβλιοκρισία από τον Δρ Δημήτριο Ν. Γκέλη

Στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στον Φενεό της ορεινής Κορινθίας, τελείται κάθε χρόνο μνημόσυνο για τις ψυχές των μοναχών της Μονής και των εκατοντάδων χωρικών και πολιτών που σφαγιάστηκαν από τους αντάρτες του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΟΠΛΑ/ΚΚΕ τον Ιούλιο του 1944, με τα πτώματά τους να ρίχνονται στο βάραθρο του Φενεού. Το μνημόσυνο τελείται ανελλιπώς από συγγενείς των σφαγιασθέντων, τους οποίους εκπροσωπεί ο Σπύρος Φράγκος από την Αργολίδα.

Στο Μοναστήρι διατίθεται δωρεάν η Β΄ έκδοση (2026) του βιβλίου του Κωνσταντίνου Καπέλλου με τίτλο «Κοκοβούνι Φενεού – Ο Γολγοθάς των Αθώων».
Πρόκειται για αυτοέκδοση του συγγραφέα, ο οποίος περιγράφει τα γεγονότα που έζησε ως παιδί που έχασε σχεδόν όλη του την οικογένεια. Το έργο, εικονογραφημένο, εκτείνεται σε 448 σελίδες και συνιστά ένα οδυνηρό χρονικό μνήμης. Η ιστορία συντίθεται από τη συρραφή μικροϊστοριών που καταθέτουν αυτόπτες μάρτυρες των γεγονότων. Ο Κωνσταντίνος Καπέλλος αφιερώνει το βιβλίο του στη μνήμη των αδικοσφαγμένων γονέων του, των αδελφών του Δημητρίου (δασκάλου), Γρηγορίου (δικηγόρου), Αθανασίου (ανθυπιάτρου) και των λοιπών Ελλήνων αδελφών μας, που δολοφονήθηκαν από στυγνούς δράστες του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΟΠΛΑ/ΚΚΕ.
Σωροί από σκελετούς στο βάραθρο του Φενεού/πηγή

Με τεκμηριωμένες λεπτομέρειες περιγράφει τα γεγονότα και τους πρωταγωνιστές των σφαγών. Οι άνθρωποι που σφαγιάστηκαν στο Κοκοβούνι του Φενεού δεν ανήκαν σε κάποια κομματική παράταξη. Οι κομμουνιστές τούς κατηγόρησαν ως δοσίλογους και αντιδραστικούς — άδικες και σκόπιμες κατηγορίες. Πώς ήταν δυνατόν να είναι δοσίλογοι άνθρωποι που ζούσαν σε χωριά όπου δεν πάτησαν οι κατακτητές, ούτε φιλοξενούσαν κατακτητές;

Κατηγορήθηκαν ως αντιδραστικοί όσοι υπερασπίστηκαν τα ιερά και τα όσια των Ελλήνων, δεδομένου ότι οι κομμουνιστές ήταν άθεοι και άθρησκοι. Κατηγορήθηκαν επίσης επειδή αρνήθηκαν να παραδώσουν τα παιδιά τους για κατάταξη στον ΕΛΑΣ. Γι' αυτό έπρεπε να δολοφονηθούν. Μεταξύ των θυμάτων ήταν και έξι από τους οκτώ μοναχούς του Μοναστηριού.
Η παρέλευση του χρόνου βοηθά στη λήθη των δυσάρεστων γεγονότων. Όμως αυτοί που δεν μπορούν να ξεχάσουν είναι οι συγγενείς των σφαγμένων, τους οποίους οι απαίσιοι φονιάδες των συμμοριτών του ΕΛΑΣ/ΟΠΛΑ στέρησαν τα προσφιλή τους πρόσωπα. Είναι τα παιδιά εκείνων που ποτέ δεν είδαν τη μάνα τους να βγάζει τα μαύρα ρούχα. Είναι εκείνοι που ποτέ δεν είπαν τη λέξη «πατέρας». Είναι εκείνοι που ποτέ δεν φώναξαν την πιο γλυκιά λέξη, «Μάνα». Είναι εκείνοι που δεν ένιωσαν το χάδι και την αγάπη του παππού και της γιαγιάς. Είναι εκείνοι που δεν ξανάδαν αδελφούς και αδελφές, ούτε έπαιξαν μαζί τους. Είναι εκείνοι που μέχρι το τέλος της ζωής τους θα βασανίζονται από ένα τεράστιο «γιατί». Είναι εκείνοι που ποτέ δεν μπόρεσαν να επουλώσουν τις πληγές που άλλοι ομοεθνείς, στυγεροί δολοφόνοι, τους προξένησαν. Είναι εκείνοι που ποτέ δεν μπόρεσαν να κλάψουν πάνω στο άψυχο σώμα των δικών τους.

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2026

Κωνσταντίνος Τσοπάνης Η ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΕΠΟΠΟΙΪΑ 1936-1939


Ελάχιστα είναι τα βιβλία που κυκλοφορούν στην Ελλάδα με θέμα την τραγωδία του Ισπανικού Εμφυλίου. Και από αυτά τα περισσότερα είναι πλέον δυσεύρετα. 

Το κενό αυτό έρχεται να καλύψει το βιβλίο του ιστορικού Κωνσταντίνου Τσοπάνη. Στις 500 σχεδόν σελίδες του ξετυλίγονται όλα τα πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα που σημάδεψαν την Ιβηρική χερσόνησο για δεκαετίες. Χωρίς το έργο να στερείται αντικειμενικότητας, ειδικά στην περιγραφή των στρατιωτικών συγκρούσεων, σίγουρα δεν θα μπορούσε να καταταχτεί στα ‘πολιτικώς ορθά’ κείμενα. 

Ογδόντα χρόνια μετά το τέλος του Ισπανικού εμφυλίου πολέμου πολλά είναι τα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα σχετικά με αυτό. Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε για να δώσει μία απάντηση στην αριστερή προπαγάνδα και στην επίσημη ιστοριογραφία της τωρινής ισπανικής κυβέρνησης.

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2026

Το παιδί τ'Αΐ-Γιώργη(Ο Άγιος Χατζηγιώργης)


Ἕνα εὐωδιαστὸ λουλούδι εἶναι καὶ ὁ νέος ὅσιος Γεώργιος ὁ Χατζηγιώργης ὁ Ἁγιορείτης καὶ Καππαδόκης.
Πρῶτα φύτρωσε στὴν ἁγία γῆ τῆς Καππαδοκίας, καθὼς ἐκεῖ γεννήθηκε. Μετὰ μεταφυτεύτηκε στὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπου ἔγινε μοναχὸς καὶ ἀσκήτεψε, καὶ τέλος ἐπέστρεψε στὴν Κωνσταντινούπολη, στὴν ὁποία ἔζησε θαυματουργῶντας καὶ εὐεργετῶντας τοὺς ἀνθρώπους…
Μὲ πολλὴ πολλὴ ἀγάπη,
Ὁ Μητροπολίτης
† Ὁ Ἴμβρου καὶ Τενέδου Κύριλλος

Σάββατο 20 Ιουνίου 2026

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΒΑΣΙΛΑ-ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗΣ


ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΒΑΣΙΛΑ
ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΣΚΗΤΙΚΩΝ 22ος ΤΟΜΟΣ εδώ

ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗΣ

Προτιμώμενο πρόγραμμα για την ανάγνωση των αρχείων που είναι σε μορφή djvu είναι το sumatrapdfreader

Παρασκευή 29 Μαΐου 2026

Ναοί, μονές και ευαγή ιδρύματα της βασιλίδος Κωνσταντινουπόλεως( Raymond Janin)


  Οι εκδόσεις της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος σε συνεργασία με την Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων παρουσιάζουν στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό το μοναδικό και μεγαλειώδες έργο του Γάλλου Βυζαντινολόγου και Αρχαιολόγου Raymond Janin (1882-1972) μεταφρασμένο από την γαλλική. 


Πρόκειται για το πρώτο έργο στην παγκόσμια βιβλιογραφία που καταγράφει την ιστορία των ιερών Τόπων της Πόλης, η οποία συνδέθηκε με τη δόξα, τη χαρά, την πίστη και την ελπίδα του Γένους. Μέσα από τις σελίδες του έργου αναδεικνύεται η Βασιλίδα των πόλεων, η πόλη του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η Παναγιοσκέπαστη Βασιλεύουσα ως ιερότητα και κάλλος πνευματικό. Το δίτομο έργο κοσμείται από μοναδικού κάλλους εικόνες, σχέδια και μινιατούρες και φωτογραφίες.

Πέμπτη 21 Μαΐου 2026

Το “Στρατόπεδο των Αγίων”.Μια αποκαλυπτική ιστορία για την κατάρρευση του ευρωπαϊκού πολιτισμού.


Το “Στρατόπεδο των Αγίων”,του Γάλλου συγγραφέα Ζαν Ρασπάιγ (Jean Raspail),είναι  μια αποκαλυπτική ιστορία για την κατάρρευση του ευρωπαϊκού πολιτισμού. 

Ο Ζαν Ρασπάιγ γεννήθηκε στη Γαλλία το 1925. Στη μακρά διαδρομή της ζωής του υπήρξε ταξιδιώτης, εξερευνητής και βραβευμένος συγγραφέας. Το 1950-52 οδήγησε την γαλλική εξερευνητική αυτοκινητοπομπή που διέσχισε την αμερικανική ήπειρο από τη Γη του Πυρός έως την Αλάσκα, ενώ το 1954 ηγήθηκε της γαλλικής εξερευνητικής και ανθρωπολογικής αποστολής στη Γη των Ίνκας στη Ν. Αμερική. Τον έχουν πολλές φορές περιγράψει ως ένα ψηλό άντρα με στρατιωτικό παράστημα και παραδοσιοκράτη. Έχει συγγράψει πολλά βιβλία εμπνευσμένα από τον παραδοσιακό συντηρητικό ρωμαιοκαθολικισμό (ο ίδιος είναι πιστός παραδοσιοκράτης ρωμαιοκαθολικός και φιλοβασιλικός), στα οποία καταδεικνύεται η ιδεολογική αποτυχία του κομμουνισμού και του φιλελευθερισμού και τελικώς η παραδοσιακή ρωμαιοκαθολική μοναρχία παλινορθώνεται.
 Για παράδειγμα στο μυθιστόρημά του “Sire” (1990) ένας Γάλλος βασιλιάς, ο 18χρονος Φίλιππος Φαραμόνδος των Βουρβόνων, στέφεται στον καθεδρικό της Ρενς τον Φεβρουάριο του 1999, ως απευθείας απόγονος των τελευταίων Γάλλων βασιλέων. Το 1981, το μυθιστόρημά του “Εγώ, ο Αντουάν ντε Τουνέν, βασιλιάς της Παταγονίας” κέρδισε το βραβείο Grand Prix du Roman της Γαλλικής Ακαδημίας. Ο Ρασπάιγ ανήκει στη λογοτεχνική “οικογένεια” συγγραφέων, όπως ο Ροζέρ Νιμιέ, ο Ντίνο Μπουτζάτι και ο Μισέλ Ντεόν. Το 2000 υπήρξε υποψήφιος για τη Γαλλική Ακαδημία και έλαβε τις περισσότερες ψήφους, ωστόσο δεν κατάφερε να κερδίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία για την εκλογή του. Άλλα σημαντικά έργα του είναι το “North” και το “Το δαχτυλίδι του ψαρά”. Ωστόσο αναμφισβήτητα το πιο γνωστό του έργο είναι “Το Στρατόπεδο των Αγίων (Le Camp des Saints)”, στο οποίο προέβλεψε την κατάρρευση του δυτικού πολιτισμού εξαιτίας της ανεξέλεγτης πλημμυρίδας μεταναστών από τον Τρίτο Κόσμο.

Αρχικά το “Στρατόπεδο των Αγίων” δημοσιεύθηκε το 1973 και το 1975 μεταφράστηκε και στα αγγλικά. Μεταφράστηκε επίσης στα ισπανικά, ιταλικά, ολλανδικά, πολωνικά και πορτογαλικά και μέχρι το 2006 πούλησε πάνω από 500.000 αντίτυπα. Είναι γεγονός ότι σήμερα πάνω από σαράντα χρόνια μετά τη πρώτη δημοσίευσή του, το βιβλίο, το οποίο επηρέασε τον Ρόναλντ Ρέιγκαν και τον Φρανσουά Μιτεράν, επέστρεψε στον κατάλογο των μπεστ-σέλερ ήδη από το 2011. 

Το θέμα του βιβλίου βασίζεται σε ένα ηθικό δίλημμα: Ποια μέτρα θα λάβει μια φιλελεύθερη δυτική κοινωνία να διατηρήσει τον καθιερωμένο τρόπο ζωής της; Είναι μία φιλελεύθερη κοινωνία πολύ ανθρώπινη και συμπονετική για να προστατεύσει τον εαυτό της από εκείνους που την υπονομεύουν και θα ήθελαν να την καταστρέψουν; Η Δύση ή η Ευρώπη ευρύτερα μπορεί να υπερασπίσει τον εαυτό της; 
Σε αυτό το έργο, ο “κόσμος των λευκών” (συμπεριλαμβανομένης και της τότε Σοβιετικής Ένωσης) είναι συγκλονισμένος και τελικά καταρρέει από μια πλημμύρα μεταναστών αρχικά από χώρες του Τρίτου Κόσμου επειδή δεν είναι πλέον σε θέση να επιβάλει τις αναγκαίες πράξεις μεμονωμένης σκληρότητας που απαιτούνται για τη διατήρηση των συνόρων. Αυτή είναι η σημαντικότερη αδυναμία της Ευρώπης που ο Jean Raspail με τόση οξυδέρκεια εντόπισε το 1973, όταν δημοσίευσε το κλασικό μυθιστόρημα του, δηλαδή η ανθρωπιστική αδυναμία μας να υπερασπιστούμε την ταυτότητά μας.

Η ιστορία ξεκινά με μία λίαν συμπονετική και ανθρωπιστική πρωτοβουλία της βελγικής κυβέρνησης, η οποία ανακοινώνει στους Βέλγους πολίτες ότι, για να μετριασθεί ο υπερπληθυσμός της Ινδίας, θα υιοθετήσει μικρά παιδιά από τη χώρα αυτή, ώστε να μεγαλώσουν στο Βέλγιο. Αμέσως όμως το βελγικό προξενείο στην Ινδία κατακλύζεται από εξαθλιωμένους και πάμπτωχους γονείς και το Βέλγιο ανακαλεί την απόφαση.

Τότε όμως σχεδόν ταυτόχρονα, περίπου ένα εκατομμύριο λιμοκτονούντες και μαστιζόμενοι από επιδημίες Ινδοί, άνδρες, γυναίκες και παιδιά επιβιβάζονται σε παλιά φορτηγά και άλλα πλοία, δημιουργώντας μια τεράστια αρμάδα μεταναστών, η οποία ξεκινά από το Δέλτα του Γάγγη για να κατευθυνθεί στην Ευρώπη. Η Δύση μαθαίνει πολύ σύντομα την αναχώρηση του μεταναστευτικού στόλου και για τον προορισμό του. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι εκκλησίες (συμπεριλαμβανομένης της Καθολικής Εκκλησίας, με επικεφαλής έναν Βραζιλιάνο Πάπα !), ο Γάλλος πρόεδρος, τα εκπαιδευτικά και πολιτιστικά ιδρύματα, τα συνδικάτα, οι περισσότεροι από την ίδια την κυβέρνηση, όλοι είναι σύσσωμοι κα ενωμένοι στην αποφασιστικότητά τους να χαιρετίσουν αυτό που ο εκδικητικός Μπεν Σαούντ (ένας Αλγερινός μετανάστης ο ίδιος και εγγονός ενός μαύρου σκλάβου, τώρα απολαμβάνει μια εξαιρετικά προσοδοφόρα καριέρα ως αριστερός δημοσιογράφος με το ψευδώνυμο Clément Dio) αποκαλεί “αρμάδα της έσχατης ελπίδας” στο όνομα της ανθρώπινης αδελφοσύνης, της χριστιανικής φιλανθρωπίας και της αγάπης.

Παρασκευή 15 Μαΐου 2026

Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς

Μια γιατρός είχε πει κάποτε ότι δίνει τον «Θάνατο του Ιβάν Ιλίτς» στους φοιτητές της όχι ως μάθημα ιατρικής, αλλά ως μάθημα για το τι σημαίνει να μετατρέπεσαι σιγά σιγά σε «περιστατικό». Να περνάς από άνθρωπος σε φάκελο. Μου είχε φανεί υπερβολικό, μέχρι που διάβασα τη νουβέλα του Τολστόι σε μια αίθουσα αναμονής νοσοκομείου, ανάμεσα σε ανθρώπους που κοιτούσαν το πάτωμα περιμένοντας να ακουστεί το όνομά τους.

Ο Τολστόι γράφει τη νουβέλα ύστερα από τη δική του υπαρξιακή κρίση, και από την πρώτη κιόλας σελίδα κάνει κάτι σχεδόν βίαιο: δεν ξεκινά από τη ζωή, αλλά από τον θάνατο. Ο Ιβάν Ιλίτς είναι ήδη νεκρός.
Οι συνάδελφοί του στέκονται δίπλα στο φέρετρο και σκέφτονται ποιος θα πάρει τώρα τη θέση του, ποιος θα προαχθεί, ποια κοινωνική υποχρέωση τούς χάλασε το απόγευμα. Ο θάνατός του δεν τους συγκλονίζει· απλώς διαταράσσει προσωρινά τη ρουτίνα τους.
Και μετά ο Τολστόι γυρίζει πίσω.

Ο Ιβάν δεν είναι ένας διεφθαρμένος άνθρωπος ούτε ένας κακός χαρακτήρας. Αυτό είναι που κάνει τη νουβέλα τόσο ανησυχητική. Είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος που έζησε «όπως έπρεπε».
Έγινε δικαστής, παντρεύτηκε σωστά, κινήθηκε με προσοχή μέσα στην κοινωνία, διακόσμησε το σπίτι του με γούστο, έπαιζε χαρτιά τα βράδια, φρόντιζε να μη δυσαρεστεί κανέναν ισχυρότερο από εκείνον. Ολόκληρη η ζωή του βασίζεται στην ευπρέπεια και στην εικόνα. Όλα είναι τακτοποιημένα, καθαρά, κοινωνικά αποδεκτά — και ταυτόχρονα νεκρά από μέσα.

Ο Τολστόι δεν τον καταδικάζει με κραυγές. Τον αφήνει να αποκαλυφθεί μόνος του μέσα από τις λεπτομέρειες: την αγωνία του για τις κουρτίνες του σαλονιού, την έμμονη ανάγκη να φαίνεται επιτυχημένος, την αμηχανία του μπροστά σε οτιδήποτε χαλά τη βολική επιφάνεια της ζωής του. Ο Ιβάν δεν αναρωτιέται ποτέ τι θέλει πραγματικά. Απλώς ακολουθεί το μονοπάτι που του έδειξαν.
Και τότε, σχεδόν γελοία, αρχίζει το τέλος.

Ένα μικρό ατύχημα. Γλιστρά ενώ τακτοποιεί τις κουρτίνες του σπιτιού του και χτυπά στο πλευρό. Ένας πόνος που δεν φεύγει. Εξετάσεις, γιατροί, αόριστες διαγνώσεις, ψυχρές λέξεις. Οι γιατροί μιλούν γι’ αυτόν σαν να μην βρίσκεται στο δωμάτιο. Αναλύουν συμπτώματα, πιθανότητες, λειτουργίες οργάνων, αλλά κανείς δεν τολμά να πει καθαρά αυτό που ο ίδιος αρχίζει να καταλαβαίνει: πεθαίνει.
Και τότε η προσεκτικά χτισμένη ζωή του αρχίζει να καταρρέει.

Σάββατο 21 Μαρτίου 2026

ΤΟ ΕΙΣΟΔΙΚΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ


  Η Αγία Σοφία αποτελεί μία εν τόπω και χρόνω συμπερίληψη όλης της ιστορίας της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και ενσωματώνει στη διαδρομή της όλον τον ιστορικό βίο, ειδικά της Κωνσταντινούπολης.

  Όλες οι μεγάλες και μικρές στιγμές, οι ένδοξες και οι άσημες, οι ιερές και οι επαίσχυντες, οι χαρμόσυνες και οι οδυνηρές, όλες που δομούν τον ιστορικό κορμό της Ρωμηοσύνης, είναι αναγραμμένες στον πρόλογο της Μεγάλης Εκκλησίας, άχρι καιρού συντάσσουν τη μυθιστορία της και ελέω Θεού κανοναρχούν τον επίλογό της.

 Είναι μία πορεία δεκαπέντε αιώνων συνυφασμένη με τα ανθρώπινα και μυρωμένη με τα θεϊκά, ζυμωμένη με πόνους και τραγουδισμένη με χαρές, πεσμένη με πάθη και αναστημένη με έλεος, στιγματισμένη με αίμα, αποπλυμένη με δάκρυα, «δια δόξης και ατιμίας»... 

 Αυτή η πορεία διεμβολίζει τους χρόνους και ο απόηχός της αντηχεί και στον σημερινόν αιώνα, τον απατ-αιώνα, και εκκωφαντικά απηχεί τη βοή των μηνυμάτων της ιστορίας και των κυματισμών της.

Τετάρτη 18 Μαρτίου 2026

Σε λίγα χρόνια η Ελλάδα θα είναι η μόνη χώρα χωρίς βιβλιοπωλεία και η μόνη χώρα που θα είναι γεμάτη Καφέ και Φαγάδικα.


 Απογοήτευση μεγάλη (μιλάω σαν βιβλιόφιλος) να βλέπεις, ότι στις μόνες βιτρίνες καταστημάτων στις οποίες δε μαζεύεται κόσμος είναι συτές των βιβλιοπωλείων.
Απογοήτευση μεγάλη (μιλάω σαν βιβλιοπώλης) να βλέπεις στις βιτρίνες παλιών μικρών βιβλιοπωλείων της Σαλονίκης, βιβλιοπωλείων που ήταν φωλιές της σκέψης, τα βιβλία της βιτρίνας τους να έχουν χάσει τα χρώματά τους και τα φύλλα τους να κιτρινίζουν. Πράμα που σημαίνει στασιμότητα βιβλιοκίνησης.

  Απογοήτευση μεγάλη (μιλάω και σαν βιβλιόφιλος και σαν βιβλιοπώλης) να μαθαίνεις απ΄ τις ίδιες τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους, ότι τα τελευταία πέντε χρόνια στην Ελλάδα, οι ''ενάρξεις επαγγέλματος'' βιβλιοπωλείου, αν δεν είναι μηδενικές, μετριούνται στα τρία δάχτυλα του ενός χεριού. 

Αντίθετα, οι ''ενάρξεις Καφέ και Φαγάδικών'' είναι κάθε χρόνο τουλάχιστον 5.000, με μέσο όρος ζωής 18 μήνες. Πράμα που σημαίνει σε απλά ελληνικά, ότι αν αυτό συνεχιστεί μ΄ αυτό το ρυθμό, σε λίγα χρόνια η Ελλάδα θα είναι η μόνη χώρα χωρίς βιβλιοπωλεία και η μόνη χώρα που θα είναι γεμάτη Καφέ και Φαγάδικα.
 Πράμα που σημαίνει, ότι ο λαός μας το μόνο που ξέρει με μαεστρία να κάνει, είναι να πίνει καφέδες, να πίνει τσίπουρα, ρακιές, ούζα και κρασιά, και να πίνει μαζί με όλα αυτά, μονορούφι, απνευστί, αφιλτράριστη, χωρίς σκέψη και ''...μετ΄ ευσυνειδήτου ακριβείας'' όπως θα ΄λεγε κι ο Παπαδιάμάντης, την όποια διαδικτυακή και μη σαχλαμάρα.

Δευτέρα 16 Μαρτίου 2026

Θαύματα που έζησαν ανεμβολίαστοι Υγειονομικοί σε αναστολή στον καιρό της «πανδημίας».


Η ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ κυκλοφορεί ενα βιβλίο με τίτλο: Θαύματα που έζησαν ανεμβολίαστοι Υγειονομικοί σε αναστολή στον καιρό της «πανδημίας».
Το βιβλίο αυτό περιέχει καταγεγραμμένα περιστατικά όπου η Θεία Χάρη, με διάφορους τρόπους έκανε την παρουσία της αισθητή και ενισχυε τους Υγειονομικούς σε αναστολή και τις οικογένειές τους. Θα αναρτούμε κατά καιρούς αποσπάσματα απ το βιβλίο αυτό. Όσοι θέλουν μπορούν να το προμηθευτούν από Χριστιανικά βιβλιοπωλεία.

Το χαμένο μυθιστόρημα για την Οκτωβριανή Επανάσταση με πρόλογο του Κωστή Παλαμά


  Με αφηγηματικό τρόπο μέσα από τις περιπέτειες και τελικά τον θάνατο του ήρωά του Βασίλι Ντοροσέγκο δίνεται παραστατικά η πλάνη στην οποία έπεσαν όσοι πίστεψαν στην χίμαιρα του Μπολσεβικισμού. 

 Το βιβλίο προλογίζει ο Εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς και έτσι καταρρίπτεται ο μύθος που θέλει οι στίχοι του ποιητή «Βοσκοί, στη μάντρα της Πολιτείας, οι λύκοι! Οι λύκοι! Στα όπλα, Ακρίτες! Μακριά και οι φαύλοι και οι περιττοί. Καλαμαράδες και δημοκόποι και μπολσεβίκοι» να γράφτηκαν ποιητική αδεία. 

Κυριακή 15 Μαρτίου 2026

«Οι διωγμοί των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου (1912-2025)»


Ο εκδοτικός οίκος «Νέα Θέσις» προχώρησε στην έκδοση ενός νέου βιβλίου αφιερωμένου στον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου, με τίτλο «Οι διωγμοί των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου (1912-2025)», σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία τα εθνικά ζητήματα επανέρχονται με ιδιαίτερη ένταση στη δημόσια συζήτηση.

Συγγραφέας του έργου είναι ο Κώστας Κυριακού, Βορειοηπειρώτης, συγγραφέας, ιστορικός και νομικός, ο οποίος έχει υπάρξει πολιτικός κρατούμενος στα καθεστώτα Χότζα, Αλία και Μπερίσια. Μέσα από τη νέα αυτή έκδοση επιχειρεί να καταγράψει τη μακρά πορεία διώξεων, πιέσεων και περιπετειών που, σύμφωνα με την οπτική του, σημάδεψαν τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου από το 1912 έως και το 2025.

Regula Monachorum – Κανόνας Μοναχών(Όσιου Βενεδίκτου)


Ένα αριστούργημα του μοναχικού λόγου, ο ''Κανόνας του Αγίου Βενεδίκτου'', παρουσιάζεται στην ελληνική γλώσσα με τη φροντίδα της μετάφρασης του μοναχού Ζαχαρία Ξηροποταμηνού. 
Η μετάφραση αυτή, πιστή στο λατινικό πρωτότυπο, φέρνει στο φως όχι μόνο τη λακωνική δύναμη και την πνευματικότητα του έργου, αλλά και τα στοιχεία της παλαιάς, έγκυρης μετάφρασης του ιερομονάχου Παύλου Ξηροποταμηνού, και αποτελεί έναν σημαντικό σταθμό για την κατανόηση της μοναχικής παράδοσης.

Η εν λόγω έκδοση δεν είναι απλώς μια μετάφραση. Πρόκειται για μια προσεγμένη επιτομή που συνοδεύεται από εισαγωγή, αναλυτικές σημειώσεις και εκτενή σχόλια, ενώ παράλληλα περιλαμβάνει τα ανέκδοτα μεγαλυνάρια του Καισαρίου Δαπόντε προς τιμήν του Αγίου Βενεδίκτου και εικονογραφικό υλικό. Οι αναγνώστες έχουν τη δυνατότητα να ανακαλύψουν τον πνευματικό πλούτο του Βενεδίκτειου Κανόνα, που φωτίζεται εδώ με μοναδικό τρόπο.

Ο Άγιος Βενέδικτος γεννήθηκε στη Νουρσία της Ιταλίας περί το 480 μ.Χ. και θεωρείται ο πατέρας του δυτικού μοναχισμού.

Σάββατο 14 Μαρτίου 2026

Νέο βιβλίο με προσευχές του Αγίου Σωφρονίου του Έσσεξ


Νέο βιβλίο ''Προσευχητική Προσφορά'', το οποίο περιέχει υπέροχες προσευχές που συνέταξε ο Άγιος Σωφρόνιος ο Αθωνίτης. Οι προσευχές του Αγίου Σωφρονίου κυκλοφορούσαν για αρκετό καιρό στα Ρωσικά και τώρα έχουν μεταφραστεί στα Ελληνικά από τον πατέρα Ζαχαρία Ζάχαρου. Έκδοσις Ιεράς Σταυροπηγιακής Μονής Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας.

Τετάρτη 4 Μαρτίου 2026

«Η Εξοδος των Θρακών», είναι για τον παππού μου!


Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΟΥ Ο ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ...

Σαν σήμερα, το 1970, έφυγε ο παππούς μου, ο Αναστάσης Κλωναράκης...
Ηταν η μεγαλύτερη θλίψη που αισθάνθηκα ως παιδί...Ηταν ο ΗΡΩΑΣ μου...
Ο παππούς μου γεννήθηκε το 1895 στο Τσιαλί της Ανατολικής Θράκης.
Πεχλιβάνης στα νιάτα του. Λεβέντης, παληκαράς!
Το «Μαύρο Πάσχα των Θρακών», τον Απρίλη του 1914, ήταν και δεν ήταν 19 χρονών, στάλθηκε στα «Αμελέ Ταμπουρού», στο Ερζερούμ, στα βάθη της Ανατολίας.
Μετά από μερικούς μήνες κατάφερε να δραπετεύσει, φιλοξενήθηκε για λίγες μέρες από ένα αρκαντάση του, απέναντι από το σταθμό χωροφυλακής (!!!) και μόλις συνήλθε, ανέβηκε με τα πόδια, ενώ ο Πόντος φλέγονταν, στη Μαύρη Θάλασσα.
Οντας επικηρυγμένος από τους Τούρκους, βρήκε καταφύγιο, ως τσοπάνος, σε κάποιο χωριό κοντά στη Φιλιππούπολη, στη Βουλγαρία.
Μια μέρα μάλωσε μ’ έναν τούρκο που τον προκαλούσε συνέχεια και απείλησε ότι θα τον καταδώσει στις αρχές. Ηρθαν στα χέρια. Χωρίς πολλά-πολλά, του διέλυσε το κεφάλι με μια πέτρα και πήρε πάλι το δρόμο.
Τη μέρα κρυβόταν, το βράδυ περπατούσε.

Μετά τη Συνθήκη του Μούδρου, όταν οι συμμαχικές δυνάμεις, μαζί με ελληνικό απόσπασμα αποβιβάστηκαν στην Πόλη, ο παππούς μου επέστρεψε στο χωριό.
Στο Ουζούν Κιοπρού, είχε βάλει στο μάτι μια λεβεντόκορμη μακρυμαλλούσα, πωλήτρια σ’ ένα κατάστημα ρούχων, την Ευπραξία και χωρίς πολλά-πολλά, την έκλεψε, παρά τις αντιρρήσεις των γονιών της,
Όταν πήγα στο Ουζούν Κιοπρού, βρήκα το κατάστημα που δούλευε η γιαγιά μου, απέναντι από την εκκλησιά του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου...
Κατά μια διαβολική σύμπτωση το Τσιαλί απέχει από το Ουζούν Κιοπρού, όσο το χωριό μας το Ασημένιο, όπου εγκαταστάθηκαν ως πρόσφυγες, από το Διδυμότειχο.
Οταν ο Ελληνικός Στρατός αποβιβάστηκε στη Σμύρνη, το 1919, ο παππούς μου, αν και νιόπαντρος, πήρε το άλογο του και πήγε να πολεμήσει, εθελοντής!
Στην αρχή δεν τον δέχθηκαν γιατί τον θεωρούσαν ....οθωμανό υπήκοο!
Ο παππούς μου...οθωμανός; Ποιός τον είδε και δεν τον φοβήθηκε...
Παρέλασε νικητής στο Εσκή Σεχίρ (Δορύλαιο), διέσχισε το Αφιόν Καραχισάρ και τον Σαγγάριο, πολέμησε με νύχια και με δόντια στο Κάλε Γκρότο και στην κόλαση του Αλη Βεράν...
Εζησε βδομάδες με ένα τάσι βραστό στάρι για πρωϊ-μεσημέρι και βράδυ...
Δέχθηκε μια σφαίρα λίγο πάνω από το μέρος της καρδιάς, η οποία τον διαπέρασε!
Επεσε κάτω και ξανασηκώθηκε για να μη μείνει πίσω...
Το βράδυ τον είδαν ματωμένο οι συμπολεμιστές του και τον οδήγησαν στο πρόχειρο στρατιωτικό νοσοκομείο. Του παρείχαν όποιες φροντίδες μπορούσαν και επέστρεψε στη μονάδα του. Αρνήθηκε να γυρίσει στη Σμύρνη ως...τραυματίας...
Στη μάχη του Αλη Βεράν, εγκατέλειψε τις μονάδες του Τρικούπη, αρνούμενος να παραδοθεί στους Τούρκους, και πέρασε με τον συνταγματάρχη Γαρδίκα μέσα από την κόλαση ….
Μόνον οι πολύ Γενναίοι μπόρεσαν να το καταφέρουν αυτό!

Οταν έφτασαν στον Τσεσμέ δεν επιβιβάστηκε στα πλοία για να επιστρέψει στην Ελλάδα. Ηταν θυμωμένος με την Ελλάδα..

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026

Άγιος Νικόλαος Κασάτκιν (1836–1912), ο φωτιστής της Ιαπωνίας.


Ο συναρπαστικός βίος ενός σύγχρονου αγίου, που αποτελεί μια από τις εμβληματικότερες μορφές της Ορθόδοξης Ιεραποστολής. Ρώσος στην καταγωγή, έγινε «Ιάπωνας για τους Ιάπωνες», εφαρμόζοντας στην πράξη το αποστολικό ήθος του Αποστόλου Παύλου: «τοις πάσι γέγονα τα πάντα» (Α΄ Κoρ. θ΄ 22). Με βαθιά πίστη στον Θεό, ειλικρινή αγάπη για τον ιαπωνικό λαό και σπάνια διορατικότητα, αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στη διάδοση της Ορθόδοξης μαρτυρίας στη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου.

ΠΡΟΛΟΓΙΖΕΙ ο Μητροπολίτης Κορέας και Έξαρχος Ιαπωνίας κ.κ. Αμβρόσιος