Η θαυματουργός εικόνα που ανεσύρθη από τον βυθό...

Η θαυματουργός εικόνα που η σύνθεσή της παρουσιάζει αριστερά Ιεράρχη να υψώνει τον Τίμιο Σταυρό και δεξιά την Παναγία Ζωοδόχο Πηγή, ανήκει στην οικογένεια Παντελή Εμμ. Λυμπέρη, μεταφέρεται από την Κάλυμνο για να λειτουργηθεί στο δισυπόστατο ναΰδριο του «Σταυρού της Νεράς» και της «Ζωοδόχου Πηγής». Θα εκκλησιασθεί και θα σκορπίσει την ευλογία της στους ευσεβείς που θα την συντροφεύσουν, προσκυνητές στο νησάκι της Νεράς, για τον εσπερινό και την πρωινή θεία λειτουργία της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού.. 

Η εικόνα «αλιεύτηκε» από τον σφουγγαρά Δημήρτριο Ι. Γουρλά, μες στο λιμανάκι της Νεράς Επιστρέφοντας, μέρες του Σταυρού, από σφουγγαροτάξιδο στα μέρη της Μπαρμπαριάς, αναγκάστηκαν να ελλιμενιστούν από κακοσύνη . Εκεί την είδε να γυαλίζει στο βυθό, βούτηξε και την έβγαλε. Τα «Κωσταρέλια», δισέγγονο και τρισέγγονό του (ο Μανώλης με την εικόνα και ο γιος του Σάββας, με λαμπάδες, πιο μεγάλες απ’ το μπόι τους), με θρησκευτική ευλάβεια συνεχίζουν κάθε χρόνο να την μεταφέρουν στο νησάκι όπου βρέθηκε, ζητώντας τη βοήθεια και τη Χάρη του Τιμίου Σταυρού και για την οικογένειά τους και για όλο τον Κόσμο!

Για το ιστορικό εκκλησάκι της νησίδας Νερά, απέναντι από τα Βλυχάδια Καλύμνου ΕΔΩ

Η ''Παναγία της Ευρέσεως''πολύτιμος θησαυρός της Ι.Μ.Καλτεζών Αρκαδίας

Του Αρχιμ. Γερμανού Μίχου – Καθηγουμένου της Ι.Μ. Καλτεζών Αρκαδίας

Ήταν το έτος 1695 όταν ο Ηλίας Λυρώνης, ο μετέπειτα Ιερομόναχος Ανανίας και Κτήτωρ της Ιεράς Μονής των Καλτεζών, καταγόμενος από το χωριό των Καλτεζών, αλλά έχοντας μετοικίσει στη Σμύρνη, έχει την τεράστια τιμή κι’ ευλογία να δει σε όραμα τον άγιο Νικόλαο, τον Αρχιεπίσκοπο των Μυρέων, τον μετέπειτα προστάτη και έφορό του, να του εμφανίζεται και να του λέγει με αυστηρό τρόπο:

«Θα γυρίσεις πίσω στη γενέτειρά σου, στις Καλτεζές, και στον τόπο που θα σου υποδείξω, θα σκάψεις και θα βρεις την Εικόνα μου, η οποία έχει μείνει εκεί θαμμένη για αιώνες. Έπειτα, θα γίνεις Μοναχός και θα χτίσεις Μοναστήρι προς τιμήν μου».

Ο Ηλίας, όντας άνθρωπος κοσμικός , δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στο πρόσταγμα του Αγίου και δεν ανταποκρίνεται άμεσα. Μετά και από δεύτερη εμφάνιση του Αγίου, μένει και πάλι άπραγος. Ωστόσο, ο Άγιος δεν αφήνει τα πράγματα στην τύχη τους. Τρίτη και καθοριστική εμφάνιση του Αγίου στον Ηλία.

«Είμαι ο Άγιος Νικόλαος, θα κάνεις εκείνο που σου λέγω , αυτό είναι το θέλημα του Θεού για εσένα και για την περιοχή των Καλτεζών».

Αυτό ήταν! Ο Ηλίας συγκλονίζεται, αισθάνεται την κλήση του Θεού και του Παναγίου Νικολάου, αισθάνεται ότι ήρθε η ώρα ν’ αλλάξει τη ζωή του, μα και ολόκληρη την ιστορία των Καλτεζών. Με τη χάρη του Θεού, και την προτροπή κι’ ευχή του Αγίου του Νικολάου, ξεκινά το μακρύ και κοπιαστικό ταξίδι από την Σμύρνη για τη γενέτειρά του, τις Καλτεζές (ή Καλτεζιές, όπως λεγόντουσαν τότε). Θάλασσα ατελείωτη, ταξίδι μακρινό, ωστόσο ο Άγιος μίλησε και η καρδιά του Ηλία συνεταράχθηκε, ο Άγιος έβαλε την υπογραφή του και πίσω δεν την παίρνει!

Και να , είναι γεγονός! Το έτος 1696 ο Ηλίας φτάνει στη γενέτειρά του, τις Καλτεζές, και χωρίς να χάνει καθόλου χρόνο αρχίζει την αναζήτηση της Ιεράς Εικόνος. Ο Άγιος ενισχύει και φωτίζει τα ώτα και την καρδιά του δούλου του, Ηλία. Ο Ηλίας γεμάτος ανυπομονησία και πόθο για την ευλογημένη εύρεση.

Η ευλογημένη ώρα έφτασε!Η Εικόνα του Αγίου ευρέθη μετά από αιώνες κρυμμένη!

Η θαυματουργή εικόνα τής Αγίας Άννας Σκητη Αγίας Άννας Άγιον Όρος

Τα αιτήματα μπροστά στην θαυματουργή εικόνα της Αγίας Άννας που λύνει τα δεσμά της άτεκνιας , ειδικότερα από πατεράδες που επισκέπτονται την Σκητη και είναι απελπισμένοι, απογοητευμένοι μεταφέρουν και τις προσευχές των γυναικών τους και νιώθουν την συμπόνια της Αγίας !

Η Αγία Άννα όμως δεν αφήνει κανέναν απαρηγόρητη! Αυτό το μαρτυρούν και οι χιλιάδες φωτογραφίες μωρών δίπλα στο εικόνισμα της!

Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΉ ΕΙΚΌΝΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ Μαΐστρου

  Η θαυματουργή εικόνα της Αγ. Μαρίνας Μαΐστρου ήταν οικογενειακό κειμήλιο της Ειρήνης Αμπατζή. Όταν αυτή απεβίωσε στις 21 Σεπτεμβρίου 1932, οι κόρες της Σμαραγδή Καραγεωργίου, Αικατερίνη Μπουσδρούκη και ο γιος της Δημήτριος Αμπατζής, κατόπιν παραινέσεως του τότε Μητροπολίτη Αλεξ/πόλεως Γερβασίου, προσέφεραν τη θαυματουργή εικόνα στην εκκλησία του χωριού. Από τότε ο Ιερός Ναός του Αγ. Γεωργίου Μαΐστρου έγινε και προσκύνημα της Αγ. Μαρίνας.

 Η Ειρήνη Αμπατζή, μετά το θάνατο του συζύγου της του Θ. Αμπατζή το 1911, φεύγει από την Κεσσάνη όπου ζούσε και εγκαθίσταται με τα τρία της παιδιά, στη Μαΐστρο δίπλα στους συγγενείς της, όπου και ασχολείται με τη ραπτική τέχνη. Αμέσως μετά αρχίζουν να συμβαίνουν τα πρώτα θαύματα.
Η Ειρήνη παρατηρούσε ότι δάκρυζε η εικόνα της Αγ. Μαρίνας και μάλιστα πριν από κάποιο δυσάρεστο γεγονός για τον ελληνισμό της περιοχής. Το δάκρυ είχε θεραπευτικές ιδιότητες.
Έτσι μόλις μαθαίνονταν ότι η εικόνα άρχιζε να δακρύζει, πλήθος πιστών από τη Μαΐστρο και την Αίνο έσπευδαν να προσευχηθούν και να λάβουν τη χάρη της. Μεταξύ των πιστών υπήρχαν και πολλοί Τούρκοι κυρίως ασθενείς που ζητούσαν τη χάρη της Αγίας.
Στο διάστημα αυτό έγιναν πολλά θαύματα όχι μόνο σε Χριστιανούς, αλλά και σε Τούρκους. Η Ειρήνη Αμπατζή άρχισε να πέφτει σε βαθύ ύπνο, που κρατούσε πάνω από μια ημέρα.

«Ωσεί θρόμβοι αίματος» (12-4-1992)Το συγκλονιστικό θαύμα σε εικόνα του Ναού του αγίου Ευθυμίου Κυψέλης

Στη Κυψέλη την πρώην καλλιτεχνιούπολη ,που ήταν το ωραιότερο και το ακριβότερο προάστιο των Αθηνών, που για να αγοράσεις ένα σπίτι έπρεπε να δώσεις μιάν όλοκληρη περιουσία , πριν τριάντα τρία χρόνια , έγινε ένα θαύμα στον Ι.Ναό του Αγίου Ευθυμίου ( Ιερέας ήταν τότε ο Μακαριστός π.. Δημητριος Κλούτσος , πνευματικό παιδί του Μητροπολίτη Αυγ.Καντιώτη). 

Η εικόνα του Σωτήρος Χριστού έρρε Αίμα και μύρο .
Χημικοί ήλθαν απ'όλο το κόσμο γιά να εξετάσουν εάν το αίμα ήταν χρώμα ή κάποιο ανθρώπινο τέχνασμα , αλλά διαπίστωσαν έκπληκτοι ότι επρόκειτο για φυσικό ανθρώπινο αίμα .
Η Εκκλήσία ήταν ανοιχτή μέρα - νύχτα και θυμάμαι είχε έλθει ένα γκρούπ Ρώσσων απο το Σίδνευ προσκυνητών της Διασποράς προς τα Ιεροσόλυμα , πως είχε αμέσως διαδοθεί το θαύμα , έκαναν μιά στάση Αθήνα για να προσκυνήσουν γονατιστοί με δάκρυα στα μάτια την Θαυματουργή Εικόνα του Ιησού Χριστού .
Παραθέτουμε απόσπασμα από την συγκλονιστική ομιλία του μακαριστού Ομολογητή Θεολόγου Νικόλαου Σωτηρόπουλου .
... Και σήμερα αγωνιά ο Κύριος. Το θαύμα της εικόνας στον άγιο Ευθύμιο Κυψέλης 
Τους τελευταίους καιρούς, αδελφοί, μπορούμε να πούμε ότι ο Χριστός λυπείται πάλι σε υπέρτατο βαθμό.

Στον Ναό της Βηθλεέμ ,υπάρχει η εικόνα του Χριστού που ανοίγει και κλείνει τα μάτια Του και ρέει Μύρο...

 Βηθλεέμ. Η Εκκλησία της Γεννήσεως του Χριστού.
Σε στήλη αριστερά στον Ι. Ναό της Γεννήσεως του Χριστού στη Βηθλεέμ , υπάρχει η εικόνα του Ιησού Χριστού που ανοίγει και κλείνει τα μάτια Του και ρέει Μύρο που ευωδιάζει όλο τον Ναό .

  Πριν από 14 χρόνια, στην εκκλησία της Γεννήσεως του Χριστού, ανήμερα του Αποστόλου Θωμά, άρχισαν να ρέουν θαύματα από την εικόνα του Σωτήρος Χριστού που βρίσκεται σε μια από τις μαρμάρινες κολώνες.
Το πρόσωπο του Ιησού Χριστού άνοιξε τα μάτια του και άρχισε να κλαίει. Δείχνοντας, ίσως, στην χοντροκομμένη ανθρωπότητα, σαν τον άπιστο Θωμά κάποτε, την τελευταία ευκαιρία για σωτηρία...

  Η εικόνα αυτή είναι περίπου του 12ου αιώνα, δηλαδή από την εποχή των Σταυροφόρων. Η θαυματουργή εικόνα φημίζεται για το γεγονός ότι, ανάλογα με τον φωτισμό ( ή την εσωτερική διάθεση του θεατή ;), αυτό το πρόσωπο εμφανίζεται είτε με κλειστά είτε με ανοιχτά μάτια.

πηγή

Η θαυματουργή εικόνα του Προδρόμου

Από την εικόνα, από το πρόσωπο του παρουσιαζόμενου αγίου, εκχέεται ως δώρο Θεού ένα άκτιστο και ανέσπερο φως, το οποίο φέρει ειρήνη, γαλήνη και χαρά. Όλα αυτά θα αισθανθεί άνθρωπος, όταν σταθεί μπροστά στην θαυματουργή εικόνα του Προδρόμου, η οποία με ταπεινή αξιοπρέπεια καλωσορίζει όλους τους προσκυνητές της Μονής Μπίγκορσκι. Φέγγοντας, σε ασημένιο λαμπρό πουκάμισο, στολισμένη με τάματα ευγνωμοσύνης δια τα πολυάριθμα θαύματα, η εικόνα ως ακένωτη πηγή, αναβλύζει χάρη. Γι’ αυτό, οι μοναχοί οι οποίοι ζούσαν εδώ στον ΙΘ΄ αιώνα, πρόσθεσαν και τρίτο χέρι, ως μαρτυρία για τα θαύματα τα οποία κάνει ο Βαπτιστής.

Ένα από τα θαύματα είναι και ο τρόπος με τον οποίο η εικόνα ανακαλύφτηκε στον κτήτορα. Σύμφωνα με την παράδοση της Μονής, αυτή ίπτατο πάνω από το πηγάδι, όπου σήμερα βρίσκεται η βρύση. Ήταν θαυμαστή και η εξαφάνισή της στα επικίνδυνα και δύσκολα χρόνια τα οποία περνούσε το μοναστήρι. Η χάρη που φέρει η εικόνα, την φύλαξε από τις καταστροφές τις οποίες έτυχε η Μονή μερικές φορές. Αυτή πάντοτε επανερχόταν, μαρτυρώντας για το ζωντανό πνεύμα της Μονής, η οποία ως φοίνικα ξαναζωντάνευε από τα ερείπια της.

H θαυματουργή εικόνα της Αγίας Μαρίνας Μαΐστρου Έβρου

Η θαυματουργή εικόνα της Αγ. Μαρίνας Μαΐστρου ήταν οικογενειακό κειμήλιο της Ειρήνης Αμπατζή. Όταν αυτή απεβίωσε στις 21 Σεπτεμβρίου 1932, οι κόρες της Σμαραγδή Καραγεωργίου, Αικατερίνη Μπουσδρούκη κ ο γιος της Δημήτριος Αμπατζής, κατόπιν παραινέσεως του τότε Μητροπολίτη Αλεξ/πόλεως Γερβασίου, προσέφεραν τη θαυματουργή εικόνα στην Εκκλησία του χωριού.
Από τότε ο Ιερός Ναός του Αγ. Γεωργίου Μαΐστρου έγινε κ προσκύνημα της Αγ. Μαρίνας.

Η Ειρήνη Αμπατζή, μετά το θάνατο του συζύγου της του Θ. Αμπατζή το 1911, φεύγει από την Κεσσάνη όπου ζούσε και εγκαθίσταται με τα τρία της παιδιά, στη Μαΐστρο δίπλα στους συγγενείς της, όπου και ασχολείται με τη ραπτική τέχνη.
Αμέσως μετά αρχίζουν να συμβαίνουν τα πρώτα θαύματα.
Η Ειρήνη παρατηρούσε ότι δάκρυζε η εικόνα της Αγ. Μαρίνας και μάλιστα πριν από κάποιο δυσάρεστο γεγονός για τον Ελληνισμό της περιοχής.
Το δάκρυ είχε θεραπευτικές ιδιότητες. Έτσι μόλις μαθαίνονταν ότι η εικόνα άρχιζε να δακρύζει, πλήθος πιστών από τη Μαΐστρο και την Αίνο έσπευδαν να προσευχηθούν και να λάβουν τη χάρη της.
Μεταξύ των πιστών υπήρχαν  και πολλοί Τούρκοι κυρίως ασθενείς που ζητούσαν τη χάρη της Αγίας. Στο διάστημα αυτό έγιναν πολλά θαύματα όχι μόνο σε Χριστιανούς, αλλά και σε Τούρκους.

Η Ειρήνη Αμπατζή άρχισε να πέφτει σε βαθύ ύπνο, που κρατούσε πάνω από μια ημέρα.
Την πρώτη φορά που συνέβη, η οικογένειά της νόμισε ότι πέθανε και  άρχισε να τη θρηνεί, όταν όμως ξύπνησε τους εξήγησε ότι η Αγ. Μαρίνα την οδήγησε σε άγνωστα μέρη που δεν φανταζόταν ότι υπήρχαν.

Εξιστορούσε διάφορα γεγονότα, που είτε είχαν συμβεί  και δεν είχαν γίνει γνωστά, είτε θα συνέβαιναν στο μέλλον.

Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες από κατοίκους που επιβεβαίωναν ότι πραγματοποιούνταν αυτά που έβλεπε ως όραμα η Ειρήνη, «όπως της τα έδειχνε η Αγ.Μαρίνα, που την έπαιρνε από το χέρι», όπως έλεγε όταν τα εξιστορούσε.

Η θαυματουργή εικόνα του Τιμίου Προδρόμου στη Μονή Διονυσίου

Η θαυματουργή εικόνα του Τιμίου Προδρόμου πού βρίσκεται στο προσκυνητάρι κάτω από το αρχονταρίκι της Ιεράς ΜονήςΟσίου Διονυσίου.(Φώτο Ιούνιος 2019)

Η εικόνα αυτή βρίσκεται σε μία εσοχή σχηματιζόμενη από τα θεμέλια της Μονής και του εκει εξέχοντος βράχου ... 

Εδώ ακριβώς ο Άγιος Διονύσιος και κτήτωρ της μονής,καθισμένος ψηλά απ'την Μονή στο βουνό,έβλεπε στήλη φωτός από τον ουρανό να λάμπει τον βράχο για πολλές νύχτες... 

Αφού συμβουλεύτηκε τον συνασκητή του διορατικό Άγιο Δομέτιο,δεύτερο ηγούμενο της μονής μετά την κοίμηση του οσίου Διονυσίου,κατάλαβαν ότι ήταν Θεία Βουλή να χτιστεί εκεί το μοναστήρι...
Η εικόνα του Τιμίου Προδρόμου είναι του 16ου αιώνα... Το προσκυνητάρι έγινε πάλι με θαυματουργικό τρόπο όταν ο Τίμιος Πρόδρομος εμφανιζόταν για μέρες στον Μόναχο Χρύσανθο... Και του ζητούσε να το φτιάξει...

ΠΗΓΗ

Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Παντάνασσας που φέρει το αίμα του Κύπριου στρατιώτη που την διέσωσε το 1974

Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Παντάνασσας στην ομώνυμη Ιερά Μονή στην μητροπολιτική περιφέρεια Ταμασού.

 Την εικόνα αυτή την έφεραν από το χωριό Γερόλακκο στα σημερινά κατεχόμενα κατά την οπισθοχώρηση στον πόλεμο του 1974 δύο Κυπραίοι στρατιώτες. 

 Όταν συνειδητοποίησαν ότι δεν είχαν επαρκείς δυνάμεις και έπρεπε να γίνει απόσυρση πήγαν στην εκκλησία και να προσπάθησαν να σηκώσουν μια εικόνα από το τέμπλο αλλά ήταν πολύ βαριά και τελικά διέσωσαν αυτή την Παντάνασσα ένθρονη απεικόνιση της Παναγίας Βρεφοκρατούσας.

Καθ΄οδόν επέστρεφαν με σβηστά τα φώτα για να μην εντοπιστούν από τον εχθρό και το όχημα του συγκρούστηκε μετωπικά με άλλο τροχοφόρο με αποτέλεσμα ο ένας εκ των δυο στρατιωτών να χάσει το μάτι του και τα αίματα του να εκσφενδονιστούν στην εικόνα και να είναι διακριτά ως σήμερα κυρίως στο λευκό που φέρει ο Χριστός. Ο στρατιώτης αυτός ονόματι Γρηγόριος στη συνέχεια στάλθηκε στο εξωτερικό πως αποκατάσταση της όρασης του.

Η εικόνα βρίσκεται σήμερα αποθησαυρισμένη στην ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ ΚΟΤΣΙΑΤΗ στην Κύπρο.

Ο Γερόλακκος από όπου μεταφέρθηκε η εικόνα είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία.

Στην Παναγία της Ταμα-σού κάνε το τάμα σου!!!..

dimpenews.com

Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΉ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΝΕΝΗΤΑ ΧΙΟΥ

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΟΛΟΣΩΜΗ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΔΕΟΣ ΜΕ ΥΨΟΣ 2.30 εκ.
Η Μονή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στα Νένητα.. χωριο της νοτιοανατολικης Χιου  ιδρύθηκε το 1305 προς τιμή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.. από την μοναχή Ξένη.. η οποία καταγόταν απ’ το Βασιλειώνικο....
Στην αρχή  η μονή ήταν αφιερωμένη στην Παναγία και είχε 87 καλόγριες....
Το 1306 μετονομάσθηκε σε «Μονή Ταξιαρχών».. ύστερα από θαυματουργή εύρεση της Εικόνας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ...
Πρόκειται για ένα πνευματικό καταφύγιο όπου ο ολοζώντανος Ταξιάρχης φυλάττει σκέπει και φωτίζει κάθε ψυχή που τον επικαλείται και αιτείται τη βοήθειά του...

  Χιλιάδες πιστοί σπεύδουν στο γλυκό Μοναστηράκι αυτό για να προσκυνήσουν και να αποτίσουν φόρο τιμής στους Πρωτάγγελους και Αρχάγγελους των νοερών αύλων ουρανίων δυνάμεων των Ασωμάτων των Παμμεγίστων Ταξιαρχών.....
Το όμορφο αυτό μοναστηράκι.. με τις λίγες μοναχές.. δημιουργήθηκε κατά τρόπο θαυμαστό και διαχρονικά από την όλη πορεία της Μονής διαπιστώνεται ότι αγαπήθηκε από τον ευλαβή κόσμο που το στήριξε και το στηρίζει μέχρι σήμερα.
Τα Νένητα.ένας μεγάλος οικισμός απλωμένος στην επίπεδη στέψη μιας πλατιάς ράχης από όπου εποπτεύει τους ελαιώνες και την ακτή, απέχει περίπου 18 χιλιόμετρα από την πόλη της Χίου και 2 χιλιομετρα απο την θαλασσα...
Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους,τα Νένητα ήταν το μεγαλύτερο χωριό από όλα τα Μαστιχοχώρια με 2,5 χιλιάδες κατοίκους.. ενώ σήμερα αριθμεί περίπου 1180 κατοίκους...
Σήμερα τα Νένητα είναι ένα από μεγαλύτερα χωριά της Χίου με πλούσια κοινωνική και πολιτιστική δραστηριότητα....
Παρά την έντονη μετακίνηση του πληθυσμού των χωριών προς την πόλη.. φαινόμενο που παρατηρείται στα περισσότερα χωριά του νησιού.. τα Νένητα παραμένουν ένα ζωντανό και πολυπληθές χωριό που χρόνο με το χρόνο αναβαθμίζεται...
Οι κάτοικοι των Νενήτων ασχολούνται με τη γεωργία και παράγουν μαστίχα,ελιές, ελαιόλαδο, αμύγδαλα και σταφύλια.
Τα Νένητα είναι ένα από τα 21 χωριά (Μαστιχοχώρια) της νότιας Χίου όπου καλλιεργείται.. εκεί και πουθενά αλλού στον κόσμο.. το μαστιχόδεντρο ή μαστιχοφόρος σχίνος (Pistacia lentiscus).. από το οποίο εξάγεται η μαστίχα....

ΠΩΣ ΒΡΕΘΗΚΕ Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ
Η παράδοση λέει ότι στα 1306 σε κάποιο μοναστήρι της Πελοποννήσου.. ένας ιερομόναχος με το όνομα Παρθένιος.. είδε στον ύπνο του τον Αρχιστράτηγο Μιχαήλ και τον πρόσταξε να φτιάξει την εικόνα του όπως ακριβώς τον είδε και να την στείλει στο μοναστήρι στα Νένητα της Χίου...

Ένα άγνωστο θαύμα με την εικόνα της Παναγίας Σουμελά!

 Ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Βιέννης Πολυχρόνης Ενεπεκίδης στο περιοδικό “Ποντιακή Εστία” δημοσίευσε το παρακάτω γεγονός, βασιζόμενος στην αφήγηση του Γερμανού αντιστρατήγου Χοφμάιστερ, που επισκέφτηκε τη Μονή Σουμελά το 1911 και οποίος είχε διαβάσει την ιστορία σε κώδικα ή χειρόγραφο της Μονής.

“Κατά τον δωδέκατο αιώνα, πριν την διάλυση της αυτοκρατορίας των Κομνηνών, άγριες ορδές Τουρκομάνων εισέβαλαν μέσω Αρμενίας στον Πόντο και έφτασαν στην κοιλάδα ‘Μαριεμάνα’ και κάνοντας έφοδο προσπάθησαν να κάψουν το μοναστήρι και να το ληστέψουν. Ύστερα άρπαξαν την εικόνα της Παναγίας, την έκαναν κομμάτια και την πέταξαν σε ρυάκι του παρακείμενου της Μονής ποταμού. Ωστόσο τα νερά δεν παρέσυραν τα κομμάτια, αλλά αντίθετα τα συγκράτησαν και τα συναρμολόγησαν μεταξύ τους. Έτσι αργότερα οι μοναχοί που την αναζήτησαν τη βρήκαν και την επανέφεραν στη θέση της στη Μονή”.

Πηγή: Σ. Τανιμανίδη, “Σουμελά – Η πρόσφυξ Ποντία Παναγιά”, εκδ. Μαλλιάρης, Θεσ/νίκη 2009, τόμος Α΄, σελ.406.

Ανθρώπινος νους δεν χωρά τα θαύματα που επιτελεί ο Ταξιάρχης μας...

  Των αγίων γυναικών Μυροφόρων την εορτή εορτάζουμε, συνάμα δε και τα εγκαίνια πανηγυρίζουμε του Ιερού Ναού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, του μεγάλου αυτού προσκυνήματος στον Μανταμάδο της Λέσβου...

  Χιλιάδες πιστοί κάθε ηλικίας, συνεχίζοντας μια παράδοση αιώνων, ξεκινούν με τα πόδια την παραμονή της εορτής από κάθε γωνιά του νησιού, καθώς και από το λιμάνι της Μυτιλήνης, ερχόμενοι με το πλοίο απ’ όλη την Ελλάδα, οδοιπορώντας μεγάλες αποστάσεις, φέρνοντας στον Ταξιάρχη του Μανταμάδου, στον πολυαγαπημένο Αρχάγγελο Μιχαήλ, μια λαμπάδα, ένα τάμα, μια προσευχή, μια παράκληση, μια ικεσία, τα δάκρυά τους, ένα μεγάλο ευχαριστώ, μια ταπεινή κατάθεση ειλικρινούς μετανοίας, ελπίδας καί αγάπης στον μεγάλο Προστάτη τους.

  Προσφέροντας μ’ αυτό τον τρόπο, μαρτυρία πίστεως στον Χριστό και Θεό μας, οι ταλαιπωρημένοι από τις μέριμνες του βίου άνθρωποι, αισθανόμενοι οι εν αμαρτίαις ζώντες ότι έχουν αμελήσει τις πνευματικές τους υποχρεώσεις και έχουν αποκλίνει από τον δρόμο της Βασιλείας Του. 

  Δεόμενοι στον Θαυματουργό Αρχάγγελο, που θαυματουργεί τα μέγιστα καί μεσιτεύει στον Μεγαλοδύναμο Θεό, εμφανιζόμενος εν οράμασι και ενυπνίοις, βοηθώντας ανθρώπους πονεμένους, αρρώστους, θλιβομένους, κατατρεγμένους, αδικουμένους. 

 Ανθρώπινος νους δεν χωρά τα θαύματα που επιτελεί ο Ταξιάρχης μας, όταν επιστήμες αδυνατούν να συμβάλλουν στο παραμικρό και γιατροί σηκώνουν τα χέρια ψηλά, όταν κάθε ελπίδα φαίνεται να είναι χαμένη, η ζωή και οι φυσικές δυνάμεις να κλονίζονται. Και όμως η προσευχή και η πίστη κάνουν το θαύμα τους. Νικάται της φύσεως η τάξις. Ο Θεός αποκαλύπτει την Παντοδυναμία Του, την Ύπαρξη καί την Μεγαλοσύνη Του! Αναρίθμητες περιπτώσεις υπερφυών διασώσεων από κινδύνους, αποκατάστασης της σωματικής και ψυχικής υγείας, απαλλαγές παθών και δαιμόνων επιρροές, επιστροφής απολεσμένων ανθρώπων στους κόλπους της Εκκλησίας.

Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος ο Κατουνιώτης : «Άγνωστα θρησκευτικά περιστατικά του Αγίου στα Μεσσάπια, βασισμένα σε προσωπικές μαρτυρίες κατοίκων»

   Έχουν περάσει πολλά χρόνια από την εποχή, όπου τα Ψαχνά και ο εύφορος κάμπος της Μεσσαπίας είχε χτυπηθεί από μεγάλο, πολυπληθές και αδηφάγο σμήνος ακρίδων. Ήταν το 1930-35, περίοδος μετάβασης από τον Χειμώνα στην Άνοιξη, όπου οι γεωργοί των Ψαχνών και των γύρω περιοχών είχαν σπείρει τα χωράφια τους και οι καρποί μόλις είχαν βλαστήσει. Εκείνη την εποχή, η καλλιέργεια των χωραφιών απαιτούσε πολύ χρόνο και κόπο, καθώς γινόταν με τα ζώα και μέσω πολύωρης χειρονακτικής εργασίας.

   Αναμένοντας λοιπόν, την ανάπτυξη των βλαστών κατά τις πρώτες ημέρες της Άνοιξης, ήρθαν οι ακρίδες, οι οποίες βρήκαν τρυφερούς του βλαστούς των καρπών και κατέστρεφαν με γρήγορους ρυθμούς την παραγωγή.
Οι γεωργοί βρέθηκαν σε απόγνωση. Δεν είχε αναπτυχθεί ακόμη, η επιστήμη της Γεωπονίας, ώστε να δώσει λύση σε αυτό το πρόβλημα και μόνη ελπίδα ήταν, η προσευχή. Οι προσευχές του κόσμου δεν εύρισκαν ανταπόκριση, με αποτέλεσμα και οι ακρίδες να συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο.
Οι κάτοικοι των Ψαχνών και των γύρω περιοχών βρίσκονταν σε απόγνωση, καθώς σκέπτονταν τον δύσκολο Χειμώνα που θα ερχόταν και δεν θα είχαν τα απαραίτητα εφόδια.

   Τότε, σκέφτηκαν ότι η μόνη τους λύση ήταν η Θαυματουργή Εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου από τα Κατούνια και ο ιερέας της Αγίας Σοφίας, ο Παπαποστόλης, ο οποίος «έλεγαν», ότι συνομιλούσε με το Άγιο και «ό,τι του ζητούσε, το έκανε».

   Έτσι λοιπόν, πήραν την απόφαση να πάνε στον Παπαποστόλη για να του ζητήσουν να μεταφέρουν την Ιερή και Θαυματουργή εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου από τα Κατούνια στα Ψαχνά. Ο δρόμος για την Αγία Σοφία και τα Κατούνια ήταν δύσκολος, σκληροτράχηλος, στενός, περνούσαν από ρεματιές, φαράγγια και πολλές φορές ήταν δύσκολο το διάβα τους ακόμη, και με τα μουλάρια ή τα γαϊδούρια που έπαιρναν μαζί τους. Απαιτούσε πολύωρη πεζοπορία, ορειβασία και μεγάλη δύναμη για να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες των βουνών αλλά και του καιρού (χιόνια, βροχή).

Σάμος- Η μυροβλύζουσα εικόνα του Αγ Νικολάου

Η φιλοτεχνημένη στις 8 Ιουλίου 1909 θαυματουργή εικόνα του Αγίου Νικολάου, η οποία το 2009 συμπλήρωσε εκατό έτη από την ιστόρησή της, είναι έργο του περίφημου αγιογραφικού οίκου των Δανιηλαίων στα Κατουνάκια του Αγίου Όρους και αποτελεί το επίκεντρο της λατρευτικής τιμής του θαυματουργού αγίου στον φερώνυμο ιερό ναό του στο Κοκκάρι της Σάμου.

Η εικόνα παραγγέλθηκε κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου της ανεγέρσεως του ναού (1902-1908), αλλά όταν έφτασε στο Κοκκάρι, οι οικοδομικές εργασίες του ναού είχαν σταματήσει λόγω μη πόρων.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην υπάρχουν τα απαιτούμενα χρήματα για να εξοφληθεί η εικόνα, αφού ακόμα και οι εύποροι κάτοικοι αρνιόνταν να την πληρώσουν.

Μάλιστα ο ιατρός Γεώργιος Παπαδιαμαντής όταν του ζητήθηκε να βοηθήσει δήλωσε ότι αυτός που την παρήγγειλε, αυτός θα πρέπει και να την πληρώσει...
Το ίδιο όμως βράδυ ο ιατρός είδε στον ύπνο του ένα φίδι να τον έχει περιζώσει και να τον σφίγγει στον λαιμό σε τέτοιο βαθμό, ώστε ήταν έτοιμο να τον πνίξει.
Ξύπνησε τότε έντρομος από το ανατριχιαστικό όνειρο και μέσα στη νύχτα αναζήτησε τον εφημέριο του ναού π. Γεώργιο Παρτσάφα.

Αφού του διηγήθηκε το όνειρο, αμέσως κατέβαλε όλα τα χρήματα για την εικόνα.
Αλλά τα θαύματα της τεθησαυρισμένης ιεράς εικόνος του Αγίου Νικολάου στον φερώνυμο μεγαλοπρεπή ναό του Κοκκαρίου δεν σταματούν εδώ.

Ένας ναυτικός από τον Μαραθόκαμπο είχε ναυαγήσει και μέσα στην τρικυμιώδη θάλασσα έβλεπε μπροστά του και μέσα στη νύχτα μια εικόνα του Αγίου Νικολάου, η οποία εξέπεμπε φως. Τότε ο θαυματουργός προστάτης άγιος των ναυτικών, αφού του φανέρωσε το όνομά του, του είπε να τον ακολουθήσει. Το φως της εικόνος τον οδήγησε μετά από πολύωρο κολύμπι και μέσα στη φουρτουνιασμένη θάλασσα σε υπήνεμη παραλία.
Τότε ο άγιος είπε στον ναυτικό να έρθει να τον συναντήσει στο Κοκκάρι, όπου και μένει.
Ο ναυτικός θέλησε να εκπληρώσει το τάμα του και όταν ήρθε στο Κοκκάρι, ζήτησε να προσκυνήσει την εικόνα του Αγίου Νικολάου. Όταν αντίκρισε και προσκύνησε την εικόνα, διαπίστωσε έκπληκτος και με δάκρυα στα μάτια ότι επρόκειτο για την ίδια εικόνα, που τον οδήγησε μέσα στη νύχτα και του χάρισε τη σωτηρία.
Αλλά και το καλοκαίρι του 1940 σημειώθηκε άλλο ένα θαύμα, αφού η εικόνα του Αγίου Νικολάου άρχισε να δακρύζει.
Το γεγονός προκάλεσε δυσπιστία και μεγάλες επιφυλάξεις.

Η συνέχιση όμως του παράδοξου φαινομένου της εκροής δακρύων οδήγησε τον εφημέριο του ναού στο συμπέρασμα ότι κάτι κακό θα συμβεί στο άμεσο μέλλον.
Και πράγματι στις 28 Οκτωβρίου 1940 ξεκίνησε το ηρωικό έπος με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα του 2ου παγκοσμίου πολέμου....

πηγή

Το θαύμα της εικόνας του Αγίου Μανδηλίου!

Το Ιερόν Μανδήλιον και ο Γέροντας Παύλος Νικηταράς.

 Σήμερα ημέρα εορτής του Αγίου και Ιερού Μανδηλίου, θυμάμαι χαρακτηριστικά, όταν επισκέφτηκα για πρώτη φορά το ιερό νησί της Πάτμου, αρχές της δεκαετίας του 1990.

   Θυμάμαι τον ευθυτενή και αγιασμένο Κυπάρισσό της, τον Γέροντα Παύλο Νικηταρά να διηγείται με την γλώσσα της καλλιεργημένης καρδιάς Του, τήν χαρακτηριστική και συγκινητική ιστορία της νεώτερης εικόνας τοῦ Ἁγίου Μανδηλίου (τέλη 18ου – ἀρχές 19ου αἰ.), η οποία δωρήθηκε στήν Μεγάλη Γεραρά Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου .

  Η ιστορία πέρα από τήν βαρύτητα του γεγονότος έχει βασικό συντελεστή τον ίδιο τον Άγιο Γέροντα, ο οποίος ήταν Μάρτυς του Θαύματος και το ανέδειξε.
Ἡ εἰκόνα ανήκε στήν οικογένεια της Ειρήνης Κουντούρη, τήν οποία ο ξενιτεμένος στήν Ἀμερική σύζυγος ειχε έγκαταλείψει μέ δύο μικρά παιδιά.
Ἡ φτωχή μητέρα, προκειμένου νά ζήσει τήν οἰκογένειά της, ἀποφάσισε νά πωλήσει τήν εικόνα αυτή σέ αρχαιολόγο έναντι μεγάλης αμοιβής καί έλαβε ως προκαταβολή τό μισό τίμημα, πού ήταν 50 χρυσές λίρες Ἀγγλίας.

  Τό ἑπομένο πρωί η μητέρα ζήτησε από τά παιδιά πού έφευγαν γιά τό σχολείο νά ἀσπασθούν γιά τελευταία φορά τόν «Χριστούλη», αποκαλύπτοντάς τους τά περί πωλήσεως τοῦ εἰκονίσματος.
Στό ἄκουσμα αὐτό τά παιδιά ἄρχισαν νά κλαῖνε μέ βαθύ πόνο προσπαθώντας νά ἀποτρέψουν τήν ἐνέργεια τῆς μητέρας τους.

Η εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας που έφυγε από το Βατοπαίδι και βρέθηκε στην Ι.Μ.Ξενοφώντος

Η εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας έχει θαυμαστή ιστορία, αφού έφυγε από το Βατοπαίδι και βρέθηκε στην Ιερά Μονή Ξενοφώντος. Η Θεομητορική αυτή εικόνα βρισκόταν από απομνημονεύτων χρόνων εντός του Καθολικού (του κεντρικού ναού) της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, επί της κολώνας του αριστερού χορού.

Το 1730, όμως, κατά παράδοξο τρόπο, ενώ ο ναός ήταν κλειδωμένος, η εικόνα εξαφανίστηκε από την Μονή και για τον λόγο αυτό οι Βατοπαιδινοί Πατέρες το θεώρησαν αυτό ως ιεροσυλία.

Και ενώ άρχισαν να την αναζητούν εντός του χώρου της Ιεράς Μονής, ξαφνικά έμαθαν, ότι η εικόνα βρέθηκε στην Ιερά Μονή Ξενοφώντος, η οποία απέχει τρεις ώρες με τα πόδια από τη Μονή Βατοπαιδίου. Χωρίς καμιά καθυστέρηση, οι Βατοπαιδινοί μοναχοί έστειλαν ανθρώπους να μεταφέρουν πίσω την εικόνα.

Όταν την έφεραν την τοποθέτησαν στη ίδια θέση ξανά, και έλαβαν αυστηρότερα μέτρα για την ασφάλεια και την προφύλαξη της.
Και πάλιν, όμως, η εικόνα έφυγε από τη θέση της, και μάλιστα χωρίς να θιγεί η ασφάλεια του ναού, δηλαδή χωρίς να παραβιαστούν οι πόρτες και οι σφραγίδες οι οποίες έμειναν άθικτες.

Όταν το διαπίστωσαν αυτό οι Πατέρες της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, διαβεβαιώθηκαν πλέον για την εκούσια και θαυμαστή αναχώρηση της θαυματουργής εικόνας της Θεοτόκου από το μοναστήρι τους. Και όταν πληροφορήθηκαν πως για μια ακόμη φορά η εικόνα βρέθηκε πάλιν στην Ιερά Μονή Ξενοφώντος, δεν έκριναν εύλογο να εναντιωθούν στην απόφαση της Παναγίας να διαλέξει η ίδια τον μόνιμο τόπο διαμονής της.

Για τον λόγο αυτό, πήγαν όλοι μαζί στην νέα της κατοικία μόνο για να την προσκυνήσουν. Αυτό μάλιστα έκαναν για πολλά χρόνια οι Πατέρες της Μονής Βατοπαιδίου, προσφέροντας κεριά και λάδι σε ανάμνηση της θαυματουργίας αυτής.
Η αγία εικόνα της Παναγίας της Οδηγητρίας βρίσκεται εντός του Καθολικού της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος, επί της κολώνας του αριστερού χορού, όπως ακριβώς βρισκόταν και στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου.

Η καταστροφή της Σμύρνης και η θαυματουργή εικόνα της Αγίας Άννας

 Στο μοναστήρι της Ανάληψης του Κυρίου βρίσκεται από τις 2 Δεκεμβρίου του 2006 μια θαυματουργή εικόνα της αγίας Άννας. Προέρχεται από το ναό της Αγ. Φωτεινής της Σμύρνης. Είναι αγιογραφημένη το 1881 από τον Δημήτριο Αγρα…

( το υπόλοιπο έχει σβηστεί) Κυδωνία.

Η χάρη της Αγίας ήδη από νωρίς είχε απλωθεί στην πόλη και ο Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης , ο τελευταίος επίσκοπός της, οδηγούσε σε αυτήν τα άτεκνα ζευγάρια. Τους έλεγε να νηστεύουν σαράντα ημέρες , να κάνουν προσευχή και παράκληση στην αγία, να εξομολογούνται και έπειτα να κοινωνούν. Η ευλογία της απλωνόταν σε όλους τους ανθρώπους που ζητούσαν την βοήθειά της με πίστη , ακόμα και σε μουσουλμάνους.Έτσι έσωσε η Αγία και τον γιο ενός αγά που οι γιατροί δεν του είχαν δώσει περιθώρια ζωής . Η γυναίκα του αγά προσευχόταν συνέχεια για τη σωτηρία του παιδιού της . Έτσι ένα βράδυ είδε την Αγία στον ύπνο της να της λέει ¨ έλα στην Αγία Φωτεινή να σου πει ο παπάς τι θα κάνεις και εγώ θα σε βοηθήσω ¨. Πράγματι πήγε, προσκύνησε την εικόνα της αγίας , της έδωσε αγιασμό ο ιερέας και μέχρι να γυρίσει στο σπίτι το παιδί είχε γίνει καλά. Μετά από αυτό όλη η οικογένεια του αγά και ο γιατρός του έγιναν χριστιανοί.

Στην Μικρασιατική καταστροφή οι ναοί της πόλης βεβηλώθηκαν και τα ιερά σκεύη και οι εικόνες παραδόθηκαν στη φωτιά.Μια απ’ αυτές ήταν και η εικόνα της αγίας Άννας,η οποία σώθηκε από την Γιασεμή Κων. Κολάρα ως εξής :

Η Γιασεμή είχε πάει στην Σμύρνη να πάρει τα κορίτσια της ξαδέλφης της για να φύγουν. Ήταν από τους τελευταίους Έλληνες της μαρτυρικής πόλης. Στο δρόμο της λοιπόν, και ενώ όλοι κοιτάζουν πώς να σωθούν από την κόλαση της ήδη φλεγόμενης πόλης, βλέπει έξω από την Αγία Φωτεινή να καίνε τις εικόνες. Είχε μαζί της κι έναν υπάλληλο Τούρκο, τον Αλί.

Βγάζει από την τσέπη του φουστανιού της ότι χρήματα είχε πάνω της και του λέει: «Βρε Αλί, πάρε αυτά, δώστα στον στρατιώτη να σε αφήσει να περάσεις και πήγαινε να πάρεις μια εικόνα. Θα μας κάψει ο Θεός να βλέπουμε να καίγεται η κληρονομιά μας.»

 Πήγε ο Αλί, άρπαξε μια εικόνα και όταν την έφερε είδε η Γιασεμή ότι ήταν η εικόνα που είχε κάνει δώρο η μητέρα της στην Αγία Φωτεινή, από ευγνωμοσύνη στην Αγία Άννα, γιατί της χάρισε το πρώτο παιδί. Αυτή η εικόνα κοσμούσε τον Μητροπολιτικό ναό της Σμύρνης και θαυματουργούσε.
Ξαναβρέθηκε λοιπόν στα χέρια της Γιασεμής που την κρατούσε σαν θησαυρό και την έφερε στην Χίο και από εκεί, μετά από χρόνια ήρθε στην Ιερά Μονή.

πηγή

H Αγία Άννα μετά της Θεοτόκου-Η θαυματουργή εικόνα από την Σμύρνη

 Αυτή η εικόνα της Αγίας Άννας με την δωδεκάχρονη Παναγία μας, έχει έρθει από την Σμύρνη. Σώθηκε μέσα από την φωτιά στην πλατεία, εκεί που καίγονταν όλες οι εικόνες της Μητρόπολης της Σμύρνης, της Αγίας Φωτεινής. Ο Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης οδηγούσε σε αυτήν την εικόνα τα άτεκνα ζευγάρια. Τους έβαζε να νηστεύουν σαράντα ημέρες με προσευχή και παράκληση στην Αγία, κι έπειτα να πηγαίνουν και να κοινωνούν. Και ήταν πολλά τα ζευγάρια που αποκτούσαν παιδί. Η εικόνα ήταν γεμάτη από τα τάματα αφού τελούσε πολλά θαύματα, ακόμη και στους μουσουλμάνους.
 Βρίσκεται στην Ιερά Μονή Αναλήψεως στα Σκούρτα Βοιωτίας. Πολλά είναι τα ζευγάρια που προσέρχονται να επικαλεστούν την βοήθεια της Αγίας Άννας για να αποκτήσουν παιδάκι. Τα ονόματά τους γράφονται σε ιδιαίτερο δίπτυχο και μνημονεύονται στην αγία Πρόθεση μέχρι να συλλάβουν παιδί.

Η ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ

 Η Γιασεμή είχε πάει στην Σμύρνη να πάρει τα κορίτσια της ξαδέλφης της για να φύγουν. Ήταν από τους τελευταίους Έλληνες της μαρτυρικής πόλης. Στο δρόμο της λοιπόν, και ενώ όλοι κοιτάζουν πώς να σωθούν από την κόλαση της ήδη φλεγόμενης πόλης, βλέπει έξω από την Αγία Φωτεινή να καίνε τις εικόνες. Είχε μαζί της κι έναν υπάλληλο Τούρκο, τον Αλί. Βγάζει από την τσέπη του φουστανιού της ότι χρήματα είχε πάνω της και του λέει: 

«Βρε Αλί, πάρε αυτά, δώστα στον στρατιώτη να σε αφήσει να περάσεις και πήγαινε να πάρεις μια εικόνα. Θα μας κάψει ο Θεός να βλέπουμε να καίγεται η κληρονομιά μας.»
Πήγε ο Αλί, άρπαξε μια εικόνα και όταν την έφερε είδε η Γιασεμή ότι ήταν η εικόνα που είχε κάνει δώρο η μητέρα της στην Αγία Φωτεινή, από ευγνωμοσύνη στην Αγία Άννα, γιατί της χάρισε το πρώτο παιδί. Αυτή η εικόνα κοσμούσε τον Μητροπολιτικό ναό της Σμύρνης και θαυματουργούσε.
Ξαναβρέθηκε λοιπόν στα χέρια της Γιασεμής που την κρατούσε σαν θησαυρό και την έφερε στην Χίο και από εκεί, μετά από χρόνια ήρθε στην Ιερά Μονή.

πηγή

Σαν να βγαίνει η Παναγία από την εικόνα..!

Σαν να βγαίνει η Παναγία από την εικόνα.

Πρόκειται για την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας του Μποιάν.

Εδώ και 21 χρόνια δακρύζει σε τακτά χρονικά διαστήματα...

Η Μονή Μποιάν βρίσκεται στην Ουκρανια σε εδάφη που μεχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ανήκαν στην Ρουμανία.Συνεπώς στα μέρη αυτά(Τσερναούτσι) ζει πια ρουμανική μειονότητα και οι ακολουθίες γίνονται στην ρουμανική γλώσσα.

Η μονή Μποιάν όπως και η Μονή Μπαντσένι έγιναν γνωστά σε όλους χάρη στον  κτήτορά τους επίσκοπο Λογγίνο ο οποίος σε αυτά τα δύο μοναστήρια φιλοξενει εκατοντάδες ορφανά παιδιά ~ΕΔΩ~

proskynitis.blogspot