ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κολοκοτρώνης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κολοκοτρώνης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2025

Ζυγοβίστι Αρκαδίας-Οι Άθάνατοι του Γέρου!


Ουδέποτε ο εχθρός είδε τα νώτα των Αθανάτων
 Στο Ζυγοβίστι υπάρχει ένα μαρμάρινο μνημείο σε σχήμα ανοιγμένου βιβλίου που είναι αφιερωμένο στους 200 “Αθάνατους” Ζυγοβιστινούς που αποτελούσαν σωματοφυλακή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη κατά την επανάσταση του 1821. Σύμφωνα με τον ιστορικό Φωτάκο “ουδέποτε ο εχθρός είδε τα νώτα των Αθανάτων”. Στα όρια του χωριού, σε χαράδρα πάνω από τον ποταμό Λούσιο, βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγίας Αιμυαλούς.
Ο Παυσανίας, στα «Αρκαδικά» του, το Ζυγοβίστι το τοποθετεί στο Ιερό της Καλλίστης Αρτέµιδος και στον τάφο της Καλλιστώς!

Το χωριό είχε σημαντικό ρόλο κατά την Επανάσταση του 1821, καθώς κάτοικοί του ήταν από τους πρώτους που ακολούθησαν το Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, ο οποίος τους χρησιμοποίησε ως σωματοφύλακές του με την ονομασία “Αθάνατο Σώμα”: προς τιμήν τους η κεντρική πλατεία του χωριού λέγεται Πλατεία Αθανάτων, στην οποία υπάρχει μαρμάρινο μνημείο, με εγγεγραμμένα τα ονόματα των 200 Αθανάτων.

Το μνημείο ζυγίζει 25 τόνους και έχει ύψος 4 μέτρα, πλάτος 3,60 μέτρα και πάχους 0,70 μέτρα , κατασκευασμένο από λευκό μάρμαρο Θάσου το φιλοτέχνησε ο γλύπτης Νικόλαος Αρμακόλλας από το νησί της Τήνου. Στο κεντρικό του άνοιγμα είναι χαραγμένα τα ονόματα 197 Ζυγοβιστινών Αγωνιστών της επίλεκτης φρουράς του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Ελλήνων Ιστορία των Χιλιετηρίδων

Κυριακή 31 Αυγούστου 2025

Μουσείο «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης» από το Ίδρυμα Στασινόπουλου σε ένα κτήριο-μνημείο


Ενα απο τα πιο επιβλητικα κτηρια στο κεντρο της Αθηνας, ετοιμαζεται να γινει Μουσειο Θεοδωρου Κολοκοτρωνη. Προκειται για κτηριο του 1930 που βρισκεται στην οδο 3ης Σεπτεμβριου και πλεον ανηκει στην εταιρια"Μιχαηλ Στασινος ΒΙΟΧΑΛΚΟ". Εκει θα φιλοξενηθουν ολα τα σημαντικα εκθεματα που ειχαν σχεση μετην Ελληνικη επανασταση και με τον Γερο του Μωρια!

Περισσότερα στο mononews

Τετάρτη 14 Μαΐου 2025

Η Ζαμπία Κωτσάκη ήταν η μάνα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη μεγάλη ηρωίδα και σπουδαία μάνα»!


Παρασκευή απόγευμα και καθώς σχολάω από τη δουλειά συναντώ την βροχερή διάθεση του καιρού που δεν άλλαξε όλη τη μέρα. Η πρώτη μου σκέψη ταξί και ήδη σταματώ ένα. Μιλώ στον οδηγό για τον προορισμό μου και χαλαρώνω στο κάθισμα ολίγον βρεγμένη.
«Από που είστε κυρία μου αν επιτρέπετε;»
Του απαντώ ευγενικά και του απευθύνω την ίδια ερώτηση. Αυτό ήταν!
Ο συμπαθέστατος οδηγός, που υπολογίζω ήταν γύρω στα εξήντα, δεν σταμάτησε σε όλη την διαδρομή να μιλά . Για να είμαι ειλικρινής δεν θυμάμαι και πολλά από αυτά που έλεγε, καθότι ξεκίνησε από την Β. Καρολίνα της Αμερικής συνέχισε με κάτι τσικουδιές στη Κρήτη κι έφτασε στη Αρκαδία.
– « Ξέρεις» μου λέει «εγώ έχω ρίζες από την Αρκαδία, ένα χωριό κοντά στην Αλωνίσταινα, τον τόπο της Ζαμπίας Κωτσάκη».
Δεν πρόλαβα να κάνω την ερώτηση και τρέχει να με προλάβει…
– « Η Ζαμπία Κωτσάκη ήταν η μάνα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη μεγάλη ηρωίδα και σπουδαία μάνα»!
Ομολογώ ότι ουδέποτε είχα ακούσει γι’ αυτήν μέχρι εκείνο το απόγευμα .
Για έναν περίεργο λόγο ξενύχτησα διαβάζοντας κάθε τι που μπορούσα να βρω για τη ζωή της.

Τρίτη 1 Απριλίου 2025

Το αυθεντικό έγγραφο με την απόφαση καταδίκης σε θάνατο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και του Δημητρίου Πλαπούτα


Το αυθεντικό έγγραφο με την απόφαση καταδίκης σε θάνατο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και του Δημητρίου Πλαπούτα στο Ναύπλιο στις 26 Μαΐου 1834. Λείπουν δύο υπογραφές, του προέδρου του δικαστηρίου Αναστάσιου Πολυζωίδη και Γεώργιου Τερτσέτη. Τα υπόλοιπα μέλη του δικαστηρίου ήταν: Δημήτριος Σούτσος, Δημήτριος Βούλγαρης και Φωκάς Φραγκούλης.

Η απόφαση προκάλεσε λαϊκή κατακραυγή που οδήγησε σε εξέγερση στο Ναύπλιο. Τρεις μέρες μετά η Αντιβασιλεία άλλαξε την ποινή σε ισόβεια κάθειρξη. Τελικά δόθηκεε χάρη στους δύο οπλαρχηγούς από τον Όθωνα αμέσως μετά την ενηλικίωσή του.

Ο Δημήτριος Πλαπούτας ασχολήθηκε με την πολιτική κι εκλέχθηκε πληρεξούσιος στην Δ Εθνοσυνέλευση του 1844 και αργότερα εκλέχθηκε βουλευτής Καρύταινας. Πέθανε στη γενέτειρά, Παλούμπα Αρκαδίας, στις 5 Ιουλίου 1864 σε ηλικία 78 ετών.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης έγινε σύμβουλος του Όθωνα κι έλαβε τιμητικά τον τίτλο του αρχιστρατήγου. Πέθανε στην Αθήνα στις 3 Φεβρουαρίου 1843 σε ηλικία 72 ετών.

Σάββατο 23 Μαρτίου 2024

Υπέρ ΠΙΣΤΕΩΣ και υπέρ Πατρίδος


«Νέοι, πρέπει να φυλάξετε την Πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι όταν επιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ ΠΙΣΤΕΩΣ και έπειτα υπέρ Πατρίδος».

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Δευτέρα 26 Φεβρουαρίου 2024

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (1770-1843)


«Η αρχηγία ενός στρατεύματος ελληνικού ήτον μία τυραννία.
Διατί έκαμνε και τον αρχηγό, και τον κριτή, και τον φροντιστή, και να του φεύγουν κάθε μέρα και πάλι να έρχονται.
Να βαστάει ένα στρατόπεδο με ψέμματα, με κολακείες, με παραμύθια. Να του λείπουν και ζωοτροφίες και πολεμοφόδια, και να μην ακούν και να φωνάζει ο αρχηγός.
Ενώ εις την Ευρώπη ο αρχιστράτηγος διατάττει τους στρατηγούς, οι στρατηγοί τους συνταγματάρχας, οι συνταγματάρχαι τους ταγματάρχας και ούτω καθεξής. Έκανε το σχέδιό του και εξεμπέρδευε.
Να μου δώσει ο Βελιγκτών σαράντα χιλιάδες στράτευμα το εδιοιηκούσα, αλλ’ αυτουνού να του δώσουν πεντακόσιους Έλληνας δεν ημπορούσε ούτε μία ώρα να τους διοικήσει.
Κάθε Έλληνας είχε τα καπρίτσια του, το θεό του, και έπρεπε να κάμει δουλειά κανείς με αυτούς, άλλον να φοβερίζει, άλλον να κολακεύει, κατά τους ανθρώπους».

«Άπαντα Τσερτσέτη», τομ. Γ’, σελ. 149-150

Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου 2024

«...Πώς οι δούλοι γίνονται Ελεύθεροι»

Στον τομέα της τέχνης ως έκφρασης της εμπνεύσεως του καλλιτέχνη, το κάθε εικαστικό ή λογοτεχνικό έργο, έχει τη σημαδιακή συμβολικότητά του!

Όταν η τέχνη καλείται να αποδώσει την προσωπικότητα Ηρώων, τότε καλείται να φιλοτεχνήσει με προσοχή κάθε της προσωπικότητας του Ήρωα, πτυχή!

Ο μνημειακός έφιππος ανδριάντας του Ήρωα της Ελληνικής Επαναστάσεως, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη όπου κοσμεί και δεσπόζει στην πλατεία Κολοκοτρώνη στο Ναύπλιο είναι το πρώτο έργο της νεοελληνικής γλυπτικής του καλλιτέχνη Λαζάρου Σώχου, το έτος 1894, καμωμένο συμβολικά από ορείχαλκο προερχόμενο από μπαρουτιασμένα κανόνια της Ελληνικής Επαναστάσεως, τα οποία υπήρχαν στο Κάστρο Παλαμηδίου!

Για να επιτύχει ο Σώχος να αποδώσει το πρόσωπο και το σωματότυπο του Κολοκοτρώνη, προέβη στη μελέτη, των προσώπων και του αναστήματος των εν ζωή συγγενών του, μελέτησε τα απομνημονεύματά του, την πολεμική του φορεσιά, τον οπλισμό και την ιπποσκευή του!

O Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο «Γέρος του Mοριά» παριστάνεται έφιππος να πειθαρχεί με το αριστερό χέρι το άλογό του, κουμαντάροντας τα ινία μες το χέρι του ενω με το εκτεταμένο δεξί του χέρι να δείχνει προς τα εμπρός.
Πού προς τα εμπρός και γιατί το άτι του πατεί και δεν πατεί και στα τέσσερα του ποδιά, ποιά του αρσενικού αλόγου του η συμβολικότητα;

Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 2023

1819-Φιλικοί, Καπεταναῖοι καί Ὁπλαρχηγοὶ συναντούν τον Καποδίστρια


Κέρκυρα. Μάρτιος τοῦ 1819.

Ἔρχεται ὁ Καποδίστριας ἀπὸ τὴν Ρωσσία γιὰ νὰ ἐπισκεφθεῖ τὸν πατέρα του. Ἡ μητέρα του εἶχε ἤδη ἐγκαταλείψει τὰ ἐγκόσμια καὶ ὁ ἴδιος ἦταν πλέον ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσσίας.

Μόλις κυκλοφόρησε ἡ εἴδηση, Φιλικοί, Καπεταναῖοι καὶ Ὁπλαρχηγοὶ, σπεύδουν νὰ τὸν ἀνταμώσουν.
Καὶ ὁ φιλόπατρις Καποδίστριας, χάριν φιλοξενίας καὶ χριστιανικοῦ ἤθους, ἀποφασίζει νὰ τοὺς καλέσει σὲ γεῦμα, στὴν πατρικὴ του οἰκία. Μεταξὺ τῶν συνδαιτημόνων οἱ Ἀναγνωσταράς, Πλαπούτας, Ἀνδρούτσος καὶ Κολοκοτρώνης.

Ἅπαντες ἀνέμεναν νὰ ἀκούσουν ἀπὸ τὰ χείλη τοῦ Ἰωάννη τὰ καλὰ νέα γιὰ βοήθεια ἀπό τὴν Ρωσσία. Ἐκεῖνος ὅμως τοὺς εἶπε τὴν πικρὴ ἀλήθεια. Δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναμένουν καμμία βοήθεια.Ὁ Ἀλέξανδρος εἶχε ἀποφασίσει νὰ μὴν διαταράξει τὶς σχέσεις τῆς ὁμοδόξου Αὐτοκρατορίας μὲ Ἀγγλία καὶ Αὐστρία. Ἅπαντες στάθηκαν στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων.

-Ἀφοῦ οἱ ἰσχυροὶ τῆς γῆς μᾶς θέτουν ἐνώπιον τόσον ἀπελπιστικοῦ διλήμματος, θὰ ὑψώσομε τὴν σημαίαν τοῦ Σταυροῦ καὶ ἐὰν δὲν κατορθώσωμεν νὰ ἐλευθερωθῶμεν ἀπὸ τοὺς Τούρκους, τοὐλάχιστον ὅμως θὰ ἀποθάνωμεν ὡς ἀντάξιοι τῶν πατέρων μας.

Τὸν ἐπόμενο μῆνα, ἀνήμερα τῆς Λαμπρῆς, ἐν μέσῳ τοῦ γεύματος καὶ μὲ τὸν ὀβελία ἐπὶ τῆς τραπέζης, ἁρπάζει ὁ Κολοκοτρώνης μὲ τὰ χέρια τὴν πλάτη ἀπ 'τὸ ψητό, καὶ λέει στὸν Καποδίστρια:
- Ἔτσι τρώγουν τὰ παλληκάρια τὰ ψητὰ κρέατα !
Ἐπικράτησε ἐνθουσιασμός.

Πρῶτος ὁ Καποδίστριας σηκώνει τὸ ποτήρι καὶ πίνει ὑπὲρ τῆς Ἐλευθερίας τῆς Ἑλλάδος. Πλησιάζει τὸν Κολοκοτρώνη καὶ τοῦ λέει στὸ αὐτὶ :

-Ἐφέτος κάνομε τὸ Πάσχα ἐδῶ εἰς τοὺς Κορφούς. Καὶ τοῦ χρόνου, εἰς τὴν πατρίδα σου, τὸν Μωριᾶν.
Ὁ Γέρος ἤπιε κρασί, καὶ εἶπε :
- Μὲ φιλεύεις ἀρνὶ ψητὸ καὶ ἐγὼ θὰ σὲ φιλεύσω τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν εἰς τὴν πατρίδαν μου.
Καὶ φύλαξε τὴν ὑπόσχεση καλὰ στὸν νοῦ του.
Καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη. Καὶ ἤρξαντο εὐφραίνεσθαι.

Ἰωάννα Γ. Καραγκιούλογλου

Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου 2023

"...πείτε μου ωρε Έλληνες...αξίζει εις εμέ μια τέτοια καταισχυνη ;"


Ποιος είναι αυτός;Πικραμένος φαίνεται και σε περισυλλογή....
Μοναχικός και αδύναμος ...Γύρω του τοίχοι υγροί και μουχλιασμένοι..
Χωρίς να γνωρίζεις σου μαχαιρώνει την καρδιά ..
Κάποιον μου θυμίζει ...ναι ...ναι ..Φευ ...Είναι ο Γέρος του Μωρια...
Ο αρχιστρατηγος του ξεσηκωμου...Ο θριαμβευτής της Τριπολιτσας...στο Βαλτετσι και στα Δολιανα ....
Και τούτο είναι το κέρινο ομοίωμα του στο μουσείο Βρελλη στα Γιάννενα....
Πόσο παραστατικά θυμίζει τα τραγικά γεγονότα ....
Τον δείχνει φυλακισμένο στο Παλαμήδι , στο Ναύπλιο....
Στις 7 Σεπτεμβρίου το 1833 τον μπουντρουμιασαν!!!...μαζί με τον Πλαπούτα...
Για έσχατη προδοσία καταδικαστηκε σε μια δίκη παρωδία...στημένη...
Εις θάνατον....Ο προδότης..
Όχι θα τον αφηναν ....
Πως τάχα είχε βάλει στόχο τον νεαρό Όθωνα..
Τελικά έλαβε χάρη...Αλλά αυτός ήξερε από τέτοια..
Τον Φλεβάρη του 1825 τον φυλακισαν για πρώτη φορά στην Ύδρα και πριν μπει στο καράβι εκεί στην προκυμαία στό Ναύπλιο ο καθοδηγουνενος όχλος τον έφτυνε....τον πετροβολουσε ...του έριχνε αποφάγια ...
Στο πρόσωπο αίματα ...
Προτάσσει τα αλυσοδεμένα χέρια και αναφωνεί
"...πείτε μου ωρε Έλληνες...αξίζει εις εμέ μια τέτοια καταισχυνη ;"...
Από ντροπή όλοι έφυγαν με τα μάτια σκυφτά...Μνήμες ιστορίας...εντροπής.
.

Τετάρτη 26 Ιουλίου 2023

26-28 Ιουλίου 1822, η μάχη στα Δερβενάκια


Φύσα μαΐστρο δροσερέ κι αέρα του πελάγου ,
να πας τα χαιρετίσματα στου Δράμαλη τη μάνα,
της Ρούμελης οι μπεηδες και του πασά οι αγάδες
στα Δερβενάκια κειτώνται στο χώμα ξαπλωμένοι .."

"Κλείσαν οι στράτες του Μωριά , κλείσαν και τα δερβένια,
κλαίνε τα χάνια γι άλογα και τα τζαμιά γι αγάδες,
κλαίει και μιά χανούμισα για τον μοναχογιό της.."

26-28 Ιουλίου 1822, η μάχη στα Δερβενάκια

Αλωνίσταινα Αρκαδίας.Ναός Αγ.Παρασκευής.Κάθε χρόνο ο Κολοκοτρώνης πήγαινε στο πανηγύρι.


Αλωνίσταινα Αρκαδίας. - Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής.
Κάθε χρόνο ο Κολοκοτρώνης πήγαινε στο πανηγύρι. Μόνο μία χρονιά δεν πήγε, το 1822,γιατί είχε πόλεμο στα Δερβενάκια!
Έταξε στη χάρη της, αν βγει ζωντανός, να "μεγαλώσει" το σπίτι της.
Ο Γέρος έκανε τάμα του! Όταν άδειασε από τις μάχες πήγε και προσκύνησε την εικόνα της. Η Αλωνίσταινα είναι πατρίδα της μητέρας του, της Ζαμπίας.

Δευτέρα 15 Μαΐου 2023

Βαλτέτσι - Η Πασχαλιά του Έθνους


  Παρασκευή 12 του Μάη. Γλυκοχάραμα. Δυο φωτιές σημαίνουν στον απάνω λόφο. Είναι το σύνθημα πως ο Κεχαγιάμπεης και το ασκέρι του τραβάνε για Βαλτέτσι. Με τους δυο τρανούς μπέηδες του Μωρηά, τον Αχμέτ της Κορώνης και τον Κιαμήλ της Κορίνθου, ο Κεχαγιάμπεης φέρνει ίσαμε 12.000 ασκέρι - πεζούρα, καβαλαρία και πυροβολικό. Ακολουθούν άλλοι 3.000 Μωραΐτες Τούρκοι, Φαναρίτες και Τριπολιτσιώτες. Αυτοί τραβάνε και πιάνουν τα πλάγια, τους Αραχαμίτες.
  Η καβαλαρία πιάνει το Φραγκόβρυσο και χαμηλά, μπροστά στο ταμπούρι του γέρο-Μητροπέτροβα τάσσεται μία άλλη δύναμη. Μια πέμπτη κολόνα πορεύεται νοτιοδυτικά. Οι δικοί μας στο Βαλτέτσι έχουν πια μπλοκαριστεί από παντού.
Στη φρουρά του Βαλτετσίου επικεφαλής στέκει ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης. Ο "λεόντειον έχων την όψιν" οπλαρχηγός, σαν θωρεί ότι πια κλειστήκανε από παντού, φωνάζει «Σωθήκαμε!», όπως δεν τους απόμενε πια παρά να νικήσουν ή να πεθάνουν.

 Το τουφεκίδι ανάβει. Δεκατέσσερεις μπαϊραχτάρηδες πάνε να μπήξουν να μπαϊράκια τους στα ταμπούρια μας, μα και οι δεκατέσσερει θερίζονται από ελληνικά βόλια.
Πολύ γρήγορα φτάνει βοήθεια. Είναι ο Κολοκοτρώνης, ο οποίος βρισκόταν στο Χρυσοβίτσι και είδε τις δυο φωτιές της βίγλας και σήκωσε μεμιάς τα 700 παλληκάρια του. Ανεβαίνει σε μια ράχη, που ίσαμε σήμερα την ονομάζουν του «Κολοκοτρώνη το βουνό». Βάζει χωνί τα χέρια του και μπήγει την αγριοφωνάρα του, να δώσει κουράγιο στον Μητροπέτροβα, που σήκωνε κείνη την ώρα το μεγαλύτερο βάρος:
Μπάρμπα Μήτρο! ήρθε ο Κολοκοτρώνης, με δέκα χιλιάδες, κι ο Πετρόμπεης μ’ όλους τους Μανιά­τες, βαστάτε και σας φέρνουμε απ’ όλα.
Ακούνε οι κλεισμένοι τη φωνή του και ρίχνουν μια μπαταριά από τη χαρά τους.

Σε λίγο φτάνει ο Πλαπούτας μ’ οχτακόσιους νοματαίους. Ο πόλεμος φουντώνει. Οι Έλληνες ελπίζουν πως οι Τούρκοι θα τα παρατήσουν και οι Τούρκοι λένε πως οι Γκιαούρηδες θα κιοτήσουν και θα φύγουν.

Δευτέρα 3 Απριλίου 2023

"Το παράπονο του Γέρου"



 Είδα εψές στον ύπνο μου, στον ξύπνιο μου, δεν ξεύρω...
Είδα μια γνώριμη μορφή στη θλίψη βουτημένη,
λαμπάδα που καιγότανε στου πόνου το καμίνι ...
Είδα το Γέρο του Μωριά, το Γερο- Θοδωράκη
στης Παναγιάς το ΄κόνισμα , στα γόνατα στρωμένο,
τον είδα με παράπονο τον πόνο του ν΄αφήνει.

 Στεκόμουνα παράμερα, κοιτούσα δε μιλούσα,
όλο αυτό το θέαμα αντίκριζα με δέος.
Τι να λαλήσω, τι να πω..... κάλλιο σε τέτοιες ώρες , να μη μιλεί ο άνθρωπος....

Μόνο στεκόμουν κι έβλεπα εκείνος ο Γενναίος πως φάνταζε κατάκοπος .
Κι εκεί που Προσευχότανε στης Παναγιάς τη Χάρη ,
γονατιστός και ταπεινά τηνε παρακαλούσε, ως το παιδί τη μάνα ,
ξάφνου γυρνά και με ρωτά:
- Τι θέλεις παληκάρι; Και η φωνή του ακούστηκε σα βροντερή καμπάνα.
Σάστησα ,δεν περίμενα πως θα με καταλάβει
Και μάλλον απ' το ξάφνιασμα, χλόμιασα ο καημένος
και στην αρχή εσώπασα.
Μα εκείνος χαμογέλασε
Και τότες ανεθάρρησα κι αμέσως τον ερώτησα

Τι έχεις Γέρο και βογγάς, τι έχεις και στενάζεις ;
Τέτοιαν ημέρα του Μαρτιού που η Παναγιά γιορτάζει
και που η γης μοσχοβολά ντυμένη στα καλά της
Ποιος πόνος ,ποιο παράπονο σε ριξε στο μαράζι;
Σήμερο η Εκκλησία μας λαμπρά πανηγυρίζει , σήμερο Ευαγγελίζεται η Αχραντη Παρθένος!
Τι έχεις και μοιρολογείς και τι σε συνταρασει ;
Λαμπρά η Πατρίδα μας τιμά τον ένδοξο Αγώνα,
που δωσατε να Αναστηθεί το Σταυρωμένο Γενος , απο του Τούρκου το ζυγό !
Τι στέκεις μαραμένος;

Τι με ρωτάτε ωρέ να πω, μου στέρεψαν τα λόγια,
και όλου του κόσμου το χαρτί και όλο το μελάνι ,
θα σώνονταν αν έγραφα όσα μου καιν' τα στήθια.
Σωθήκανε μου οι χαρές, μονάχα μοιρολόγια
πνίγουν τη δόλια μου καρδιά οι πίκρες σαν τα φίδια!
Κοιτάζω την Πατρίδα μου, θυμούμαι τους αγώνες,
τις μάχες που εδώκαμε με της Τουρκιάς τ΄ασκέρια,
Ατάιστοι,απότιστοι,μπαρουτοκαπνισμένοι,
κυνηγημένοι στα βουνά Άνοιξες και Χειμώνες,
η πετρα για προσκέφαλο ,για πάπλωμα τ΄αστέρια.

Όντες εβάναμε αρχή να διώξομε τον Τούρκο, βάναμε το Χριστό μπροστά για την Ελευθερία.
Εκείνος μας εψύχωνε,μας εδωνε ανδρεία,
για να ελευθερώσομε την άμοιρη Πατριδα
και να την ανασυρομε απ' της σκλαβιάς το βούρκο .
Μπροστά του Τούρκου το σπαθί και πίσω η διχόνοια .
Ίσα με να βαδίσομε ομπρός, κάναμε πίσω.
Αλλος για αξιώματα και άλλος για τη δόξα και άλλος απ' τη βρωμερή και άτιμη απληστία.
Κι έτσι περάσαν άδικα τόσα και τόσα χρόνια.

Τετάρτη 29 Μαρτίου 2023

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ-Ο Στρατιωτικός Ηγέτης


  Τον Ιούλιο του 1822, δηλαδή σχεδόν ένα χρόνο μετά την απελευθέρωση της Τριπολιτσάς, το εμφύλιο σαράκι είχε αρχίσει να ροκανίζει την Επανάσταση λόγω, κυρίως, του φθόνου που προκάλεσε σε ορισμένους η αίγλη που είχαν προσδώσει στον Κολοκοτρώνη οι μεγάλες επιτυχίες του πρώτου έτους του Αγώνα.
Ο Κολοκοτρώνης, λοιπόν, ξεκίνησε για το Άργος ώστε να ξεκαθαρίσει την κατάσταση με τον υπουργό πολέμου Κωλέττη, που ήταν ήδη πράσινος από την ζήλεια του λόγω της εδραιωμένης, πλέον, φήμης του Γέρου του Μωριά ("γέρος" 52 ετών, σε εκείνη τη φάση).

  Στο δρόμο βρήκε τον Κολοκοτρώνη μήνυμα από τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, ο οποίος βρισκόταν στη Ρούμελη και ήταν ενήμερος για τον φθόνο που απειλούσε να γίνει διχόνοια. 
 Το μήνυμα έλεγε "σας στέλνω 30.000 Τούρκους για να μονοιάσετε", ειδοποιώντας τον, δηλαδή, για την κάθοδο του Δράμαλη, και παράλληλα καθησυχάζοντάς τον ότι ο ίδιος (ο Ανδρούτσος) θα αναλάμβανε τον Χουρσίτ Πασά σε περίπτωση που έσπευδε κι αυτός για ενίσχυση του Μαχμούτ.

Την συνέχεια, λίγο πολύ την ξέρουμε, ο Κολοκοτρώνης έδρασε αστραπιαία :
διάλεξε να στήσει την ενέδρα στα Δερβενάκια, ευελπιστώντας ότι θα σπεύσουν πάλι όλοι σε βοήθεια, έστειλε επιστολές που καλούσε όλους τους άνδρες από... 15 έως 60 ετών να έρθουν με ό,τι όπλα έχουν. Οι οπλαρχηγοί το θεώρησαν τρέλα και δεν πήγαν τελικά αυτή τη φορά, αφήνοντας τον μόνο.

 Αυτός πάντως, είχε ήδη εκπονήσει το αριστοτεχνικό του σχέδιο. Έστειλε σε καίριες θέσεις τον Δημήτριο Υψηλάντη και τον Δημήτριο Πλαπούτα που υπάκουσαν και πειθάρχησαν αμφότεροι αποκλείοντας όλα τα πιθανά περάσματα. Τέλος δεν πίστεψε τη μπλόφα του Δράμαλη, ότι δήθεν θα υποχωρούσε, έκαψε τα σπαρτά, δηλητηρίασε τα πηγάδια και περίμενε, κάνοντας ουσιαστικά εφελκυσμό της στρατιάς, που μόλις βρέθηκε ολόκληρη μέσα στα περάσματα, άρχισε να πετσοκόβεται και αναγκάστηκε να υποχωρήσει, ενώ στη συνέχεια άρχισε να αποδεκατίζεται από την πείνα και τις αρρώστιες.
Ο Δράμαλης έπαθε τέτοια νίλα, που επέστρεψε στην Κόρινθο και αρρώστησε βαρειά, μάλιστα δε λίγους μήνες μετά πέθανε από τύφο, μάλλον, αλλά η παράδοση λέει ότι έσκασε από το κακό του.

 Μετά την απίστευτη, και για τα παγκόσμια χρονικά, ακόμη, νίκη στα Δερβενάκια ενός μικρού σώματος 2.500 ανδρών έναντι τακτικού στρατού 30.000, εκτός από τον Κωλέττη, άρχισε να πρασινίζει άσχημα και ο Μαυροκορδάτος. Δεν τον άφηνε να κοιμηθεί το του Κολοκοτρώνη τρόπαιο.

Δευτέρα 27 Μαρτίου 2023

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

ΑΙΩΝΙΑ Η ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΓΕΡΟΥ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

«Λάμπουν τα χιόνια στα βουνά κι ο ήλιος στα λαγκάδια
λάμπουν και τα ’λαφρά σπαθιά των Κολοκοτρωναίων»

4 Φεβρουαρίου του 1843. Ο Θοδωρής Κολοκοτρώνης, αρπάζεται από τα φτερά της δόξας και μπαίνει διά παντός στο άγιο εικονοστάσι του Γένους. Τελευταία του επιθυμία, να βάλουν, στο μνήμα του την ημισέληνο, κάτω από τα τσαρούχια του, να την πατάει και πεθαμένος την Τουρκιά, όπως την πατούσε και όταν την πολεμούσε και την κατατρόπωνε…

Διαβάζεις τα απομνημονεύματά και τις φυλλάδες του για την Εθνεγερσία και νομίζεις ότι ανοίγεις ένα «μυρογιάλι», εκείνα τα μικρά φιαλίδια που περιέχουν αρώματα εξαίσια. Οσμή ευωδίας πνευματική αναδίδεται, παρ' όλα τα πάθια και τους καημούς εκείνης της περιόδου.

Έχω το συνήθειο, όταν συναντώ στα αναγνώσματά μου, λόγια και επεισόδια των αγωνιστών, που στέκεσαι και τα ξαναδιαβάζεις, που κρύβουν στα φυλλώματά τους πετράδια, να τα καταγράφω, για να μην λησμονηθούν.

Σκοπός μου να τα μοιραστώ με τους μαθητές μου. Σ' αυτές τις εξοπλιστικές ηλικίες, τα παιδιά δεν θέλουν περισπούδαστες αναλύσεις και κενόλογες φλυαρίες. Μαθαίνουν με το παράδειγμα, με το παραμύθι, με την αξία και την αρετή σαρκωμένες σε πρόσωπα.

Το λυμφατικό κράτος διδάσκει με συνταγές μαγειρικής, εμείς θα επιμένουμε να δίνουμε στους μαθητές μας παραδείγματα από τα αντρειωμένα χρόνια. Είπαμε πνευματικό αρματολίκι…

Ξαναθυμίζω, λοιπόν, κάποια από τα λεβέντικα του Κολοκοτρώνη και ας είναι αυτά, ταπεινό μνημόσυνο στον ελευθερωτή μας.

Μάχη της Γράνας, 10 Αυγούστου του 1821. Βγήκαν οι πολιορκημένοι στην Τριπολιτσά Τούρκοι να χτυπήσουν τους Έλληνες. Ο Κολοκοτρώνης είχε διατάξει να ανοιχθεί τάφρος (γράνα) 700 μέτρων, βάθους ενός και πλάτους δύο μέτρων.

Κάποια στιγμή οι Τούρκοι επιτίθενται στη γράνα και από τις δύο μεριές. Έπρεπε ο Γέρος του Μοριά να διατάξει τα παλληκάρια του να χωριστούν, να μοιραστούν τα καριοφίλια, να «χτυπούν» οι μισοί προς την μία πλευρά και οι άλλοι μισοί προς την άλλη.

Κυριακή 26 Μαρτίου 2023

Η απάντηση του Κολοκοτρώνη μπορεί να συγκριθεί μόνο με το ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ του Λεωνίδα


Η επιστολή του Ιμπραήμ προς τον Κολοκοτρώνη

Να έλθετε να με προσκυνήσετε, Να παραιτηθείτε από τα της αποστασίας φερσίματα. Ήλθα εδώ για να κατακόψω, κατακαύσω και σχεδόν να αφανίσω όλα τα δένδρα σας, όσα είναι χρήσιμα και αναγκαία, προς τροφήν σας.

Διαβάστε, Ανθέλληνες, Μισέλληνες και ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ, την απάντηση που έδωσε, ο Γέρος του Μωριά, ο Θεόδωρος ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ:

''Αυτό όπου μας φοβερίζεις, να μας κόψεις και κάψεις τα καρποφόρα δένδρα μας, όχι τα κλαριά να μας κόψεις, όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μόνο πέτρα πάνω στην πέτρα να μη μείνει, ημείς δεν προσκυνούμε. Τι τα δένδρα μας αν τα κόψεις και τα κάψεις την γην δεν θέλει την σηκώσεις και η ίδια η γης που τα έθρεψε, αυτή η ίδια γη μένει δική μας και θα τα μετακάνει. Μόνο ένας Έλληνας να μείνει πάντα θα πολεμούμε και μην ελπίζεις πως την γην μας θα την κάνεις δική σου, βγάλ' ντο από τον νου σου.''
(ΑΠΑΝΤΑ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ. Μέρμηγκας, Τόμ. 2 σελ. 50-51, 1971.)

Η απάντηση του Κολοκοτρώνη μπορεί να συγκριθεί μόνο με το ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ (έλα να τα πάρεις) του Λεωνίδα, στις Θερμοπύλες, προς τον Ξέρξη, το 480 π.Χ.

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2023

«Η ΠΕΝΝΑ ΤΩΡΑ ΘΑ ΦΑΕΙ ΤΟ ΣΠΑΘΙ»

 

   Οδεύων (ο Κολοκοτρώνης) ποτε διά μέσου ελαιώνος, επειδή οι στρατιώται κατελήφθησαν υπό πανικού, διότι τον πλαταγισμόν αποστάντων ορνέων εξέλαβον ως Τούρκους, στραφείς προς τινα των περί αυτόν είπεν. «Όρνια είνε, βρε όρνιο!»

 Ως γνωστόν ο περιφανής στόλαρχος Μιαούλης και ο Θ. Κολοκοτρώνης προ του Ναυπλίου και άμα τω περατι του αγώνος οικοδόμησαν οικίας και εδημιούργησαν περιβόλια οπωροφόρων δένδρων. 

 Τον Κολοκοτρώνην επισκεφθείς ο Μιαούλης είδεν εργαζόμενον εις τό περιβόλι του. 

— Τί κάνεις Γέρο; τί την έκανες την πάλα σου; (ξίφος) ερώτησε ο Μιαούλης. «Δενδρικά φυτεύω» απάντησε ο Κολοκοτρώνης. «Της πάλας βάλ' της ρήγανη· η πέννα τώρα θα φάει το σπαθί.» Εννοών συμβολικώς, ότι παρελθόντος του αγώνος θα επικρατήσωσιν οι λόγιοι - καλαμαράδες.

Ξυλόκαστρον - Ι. Π. Σταματούλης

Εκ του εβδομαδιαίου περιοδικού ποικίλης ύλης του Βλάση Γαβριηλίδη «Α.Ο.Δ.Ο.»
της Κυριακής 6 Μαρτίου 1905, αρ. φ. 68, σελ. 260.