ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγ.Ιωάννης Πρόδρομος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγ.Ιωάννης Πρόδρομος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 26 Ιουνίου 2026

Ἅγιος Ἰωάννης Πρόδρομος «Λυκοτριχιώτης»

Τά χωριά Κρύα – Λυκοτρίχι βρίσκονται λίγα χιλιόμετρα ἔξω ἀπό τά Ἰωάννινα. Ἡ Ἐνορία περιλαμβάνει τέσσερις ἐκκλησίες, ἐκ τῶν ὁποίων δύο βρίσκονται στό χωριό Κρύα καί οἱ ἄλλες δύο βρίσκονται στό χωριό Ἁγία Μαρίνα (Λυκοτρίχι παλιά Ντίσπερη).

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ
Σύμφωνα μέ ἀναφορές κατοίκων λλά καί μέ ἱστορικές πηγές, ὁ σημερινός ἐνοριακός ναός τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Προδρόμου στήν Κρύα ἦταν μοναστήρι τό ὁποῖο ὀνομαζόταν Ἅγιος Ἰωάννης Πρόδρομος «Λυκοτριχιώτης».

  Τό ὄνομα «Λυκοτριχιώτης», σύμφωνα πάντοτε μέ τήν παράδοση, σχετίζεται μέ ἕνα γεγονός τό ὁποῖο συνέβη τήν παραμονή τῆς πανηγύρεως τοῦ μοναστηριοῦ. Ὁ μοναχός πού κατοικοῦσε σέ αὐτό πῆρε τό ἀλέτρι του μαζί μέ τό ζευγάρι βοδιῶν γιά νά κάνει χωράφι· τότε τό ἕνα ἀπό τά βόδια ἴσως φαγώθηκε ἀπό τό λύκο καί ὁ μοναχός δέν κατάφερε νά τελειώσει τό ὄργωμα τοῦ χωραφιοῦ· γύρισε, λοιπόν, πίσω στό μοναστήρι καί εἶδε στόν ὕπνο του τόν Ἅγιο Ἰωάννη νά τοῦ λέει: «πήγαινε νά κάνεις χωράφι καί ἐκεῖ θά βρεῖς ζεμένο τό λύκο»· ὁ μοναχός πῆγε τήν ἄλλη μέρα καί βρῆκε ὄντως ζεμένο στό ἀλέτρι του τό λύκο· ἔκανε ἔπειτα μία μέ δύο σποριές χωράφι καί τότε ὁ λύκος ψόφησε. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος τό μοναστήρι πῆρε αὐτό τό ὄνομα.

 Ἡ μονή τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη κτίστηκε κατά τόν ἱστοριοδίφη Ἀραβαντινό τό 1508 ἀπό γνωστούς μοναχούς Ἀψαράδες, ἐνῷ κατά τόν ἱστοριοδίφη Σούλη τό 1454.

Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026

Η με χρονοκαθυστέρηση απάντηση του Θεού....


Το γενέθλιο του Τιμίου Προδρόμου....Για δεκαετίες αρκετές προσεύχονταν ο Ζαχαρίας και η Ελισάβετ....Γέρασε μαζί τους και η προσευχή....
Και η απάντηση ήρθε μεναλλά ανθρωπίνως ολίγον ετεροχρονισμένα...
Κι απορεί κανείς.... καλά στα γεράματα το' δωσε ο Θεός το παιδί...
Προς τι αυτή η καθυστέρηση;

Είναι αλήθεια ότι συνήθως εμείς βλέπουμε τον χρόνο της αναμονής ως «χαμένο χρόνο».
Σαν ένα κενό διάστημα ανάμεσα στην προσευχή και στην απάντηση του Θεού.
Όμως στην ιστορία της Εκκλησίας μας ο χρόνος της αναμονής είναι χρόνος προετοιμασίας.

Η Αγία Ελισάβετ λαχταρούσε και περίμενε παιδί.Ο Θεός όμως δεν ετοίμαζε μόνο ένα παιδί αλλά ετοίμαζε και τη μητέρα του Προδρόμου.
Αυτό που μας διαφεύγει είναι ότι ο Θεός ενδιαφέρεται όχι μόνο για το δώρο,
αλλά και για τον άνθρωπο που θα το δεχθεί.

Γι' αυτό και πολλές φορές δεν δίνει αμέσως αυτό που ζητάμε.
Όχι επειδή αδιαφορεί, ούτε επειδή Του αρέσει να Τον παρακαλάμε,αλλά επειδή η αναμονή γίνεται εργαστήριο της ψυχής.

Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026

Το δεξί χέρι του Ιωάννη του Προδρόμου, κειμήλιο της Ρόδου…

«…Ἐγώ μέν ἐβάπτισα ὑμᾶς ἐν ὕδατι, αὐτός δέ βαπτίσει ὑμᾶς ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ…»
(Μάρκου α' 8 )

Ρόδος, MCDLXXXIV (1484).
Η πόλη κρατά την ανάσα της.
Μια μεγάλη πομπή ιπποτών ανηφορίζει τη Μagna Platea, τη σημερινή Σωκράτους της Μεσαιωνικής Πόλης.
Πανοπλίες αστράφτουν, λάβαρα κυματίζουν βαριά από ιστορία και πίστη.
Χιλιάδες άνθρωποι έχουν παραταχθεί δεξιά κι αριστερά του δρόμου.
Γονατίζουν, σταυροκοπιούνται, προσκυνούν συγκινημένοι.
Δεν παρακολουθούν απλώς μια τελετή, νιώθουν πως κάτι ιερό, κάτι που ξεπερνά τον χρόνο, περνά ανάμεσά τους.
Ο Μεγάλος Μάγιστρος Πιερ ντ’ Ομπυσόν κρατά στα χέρια του έναν ανεκτίμητο θησαυρό, τυλιγμένο σε κόκκινο βελούδο και φυλαγμένο μέσα σε κυπαρισσένια θήκη, πλούσια στολισμένη με πολύτιμες πέτρες.
Είναι δώρο του Σουλτάνου Βαγιαζήτ, ένδειξη ευγνωμοσύνης για μια συνθήκη που υπεγράφη ανάμεσα σε δύο κόσμους.
Μα μέσα στη θήκη δεν βρίσκεται απλώς ένα διπλωματικό αντάλλαγμα, βρίσκεται το πολυτιμότερο κειμήλιο των Ιωαννιτών Ιπποτών.
Το δεξί χέρι του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή.Το χέρι του Προστάτη του Τάγματος.Η αδιάφθορη σάρκα του Προδρόμου, εκείνου που έδειξε και ανήγγειλε: «Ἰδού ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ».
Η συνθήκη που υπέγραψαν ο Βαγιαζήτ και ο ντ’ Ομπυσόν αφορούσε, προσχηματικά, το δικαίωμα εμπορικής ελευθερίας για τον οθωμανικό στόλο.
Στην ουσία όμως ήταν λύτρα.

Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026

Η Θαυματουργή Εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου του 12ου αιώνα

 πηγή

Ένας από τους παλαιότερους ναούς στη Ν. Φιλαδέλφεια είναι του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου. Θεμελιώθηκε το 1936 υπό του εκ Μαδύτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου.

 Όπως αναφέρει ο εφημέριος του Ναού π. Κωνσταντίνος, στον Ναό θησαυρίζονται Τίμια Λείψανα Αγίων, Ιερά κειμήλια όπως η Θαυματουργή Εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου του 12ου αιώνα, την οποία έφεραν οι πρόσφυγες από την Μάδυτο της Μ. Ασίας, καθώς και ένα Ιερό Ευαγγέλιο από την ίδια περιοχή του 1754.

Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2026

« καί έσκυψες την κορυφή σου στον Πρόδρομο εσύ που μέτρησες κάθε σπιθαμή του ουρανού»

                        
« καί έσκυψες την κορυφή σου στον Πρόδρομο
εσύ που μέτρησες κάθε σπιθαμή του ουρανού»

(από το δοξαστικό Αίνων των Θεοφανείων)


Παραθέτουμε ολόκληρο το δοξαστικό

❝ Νάματα Ἰορδάνια περιεβάλου Σωτήρ,
ὁ ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον•
καί ἔκλινας κορυφήν τῷ Προδρόμῳ
ὁ τόν οὐρανόν μετρήσας σπιθαμῇ,
ἵνα ἐπιστρέψῃς κόσμον ἐκ πλάνης,
καί σώσῃς τάς ψυχάς ἡμῶν ❞

Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2025

Τί ἀπιστεῖς μου τοῖς λόγοις Ζαχαρία...

  Τί ἀπιστεῖς μου τοῖς λόγοις Ζαχαρία, ψευδῆ εὐαγγέλια, λέγων κομίζειν με; 

Θεοῦ Ἀρχάγγελος πέφυκα, ἃ προσετάχθην, ταῦτα σοι λέγω σὺν σοὶ ἱστάμενος, ἐπεὶ δὲ ἠπίστησας, καὶ οὐκ ἐπίστευσας, ἔσῃ κωφεύων καὶ ἄλαλος, ἕως ἂν ἴδῃς, ἐμῶν ῥημάτων τὴν θείαν ἔκβασιν. 

Ἐπὰν δὲ τέκῃ Ἐλισάβετ σοι, τὴν τοῦ Λόγου φωνὴν μέγαν Πρόδρομον, τρανουμένης τῆς γλώττης, εὐλογήσεις τὸν Θεὸν Ἰσραήλ.

Από τον Εσπερινό της εορτής της Συλλήψεως του Τιμίου Προδρόμου

Παρασκευή 29 Αυγούστου 2025

Ο ναός του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου στο Αποδούλου-Η παράδοση με τον Οθωμανό που έκλεβε το λάδι του


Ο ναός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου βρίσκεται περίπου στο κέντρο του οικισμού Αποδούλου στο Αμάρι Ρεθύμνου και είναι ο καθεδρικός του.
Θεμελιώθηκε το 1894, όπως φαίνεται στο όμορφο λιθανάγλυφο θύρωμα του, και ολοκληρώθηκε το 1920.
Παλιότερα στο σημείο εκείνο υπήρχε άλλος μικρότερος ναός αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη όμως οι ανάγκες επέβαλλαν ένα μεγαλύτερο κτίσμα και με τη συνδρομή όλων των κατοίκων ανεγέρθηκε αυτός που βλέπουμε σήμερα.
Μάλιστα για να μπορέσει να κτιστεί λειτούργησαν κάμποσα καμίνια στην περιοχή που εξασφάλιζαν το οικοδομικό υλικό του ασβέστη.
Για το ναό αυτό διασώζεται μια παράδοση που αναφέρει πως ένας Οθωμανός που ζούσε στο Αποδούλου έκλεβε διαρκώς το λάδι που πήγαιναν ως τάμα οι κάτοικοι για να ανάβει το καντήλι του Αγίου Ιωάννου.
Ο τότε ιερέας του χωριού, παπά Γιάννης, παρακάλεσε τον Άγιο να βρεθεί με τη μεσολάβηση του ο κλέφτης. Η παράκληση του όμως δεν έπιανε τόπο και τότε ο ιερέας είπε θυμωμένος στην προσευχή του στον Άγιο: "Άγιε μου βρε τον κλέπτην γιατί αν δεν τον βρεις θα σε θυμιάσω με γαϊδουροκαβαλίνες".

"Ὤ πρωτόγνωρο θέαμα! Ὤ ἁμαρτωλό ὅραμα!

Οσίου Θεοδώρου του Στουδίτου


"Ὤ πρωτόγνωρο θέαμα! Ὤ ἁμαρτωλό ὅραμα!
Ἀπό τό ἕνα μέρος προσφέρονταν κοτόπουλα καί ἀπό τό ἄλλο φέρνανε τό προφητικό κεφάλι. Ἀπό τή μιά μεριά κερνοῦσαν πλούσια καθαρό κρασί καί ἀπό τήν ἄλλη ἔρεε μέ ὁρμή τοῦ δικαίου τό αἷμα.
Ὤ πόσο φοβερό εἶναι νά τό πῶ καί πόσο φρικτό νά τό ἐκφράσω!
Καί τό ’δωσαν στό κορίτσι καί τό πῆγε στή μάνα του!
Ἀλίμονο! Πόσο τρομερή ἀλλοκοτιά!

Χαρίστηκε ἡ ἀτίμητη Κεφαλή γιά μιά ἄτιμη πράξη, στήν καταραμένη καί βέβηλη, ἡ ἁγνή καί ἀνέγγιχτη καί ἀπ’ τούς ἀγγέλους ἀξιοσέβαστη Κεφαλή.

Καί τήν ἔδωσε στήν μάνα της σάν νά τῆς πρόσφερε καλομαγειρεμένο φαγητό σέ κείνη πού ὀργιαστικά σκηνοθέτησε τό θάνατο, σά νά τῆς ἔλεγε:
'' Φάε, μανούλα μου, κρέας ἀπό τίς σάρκες ἐκείνου μού ἔζησε στή γῆ σάν ἄσαρκος. Πιέ αἷμα ἀπό τόν νηστευτή. Τώρα πιά κλείσαμε μιά γιά πάντα τό στόμα ἐκείνου πού μᾶς ἔλεγχε."

Μέ τόν Τίμιο Πρόδρομο νά μήν τά βάλετε ποτέ σας! Νά τοῦ σεβαστεῖτε τήν ἡμέρα τῆς Ἀποτομῆς του (29 Αυγούστου).

Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος

  Ο Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος εἶναι συμπαθής Ἅγιος, ἀλλά εἶναι καί "αὐστηρός" Ἅγιος.Μέ τόν Τίμιο Πρόδρομο νά μήν τά βάλετε ποτέ σας! Νά τοῦ σεβαστεῖτε τήν ἡμέρα τῆς Ἀποτομῆς του (29 Αυγούστου).
Ἄν εἶναι δυνατόν, νά μήν φᾶτε τίποτα! Εἶναι πένθιμος ἡ μέρα. Φᾶτε φροῦτα. Δέν ὑπάρχει καλύτερο πρᾶγμα.
Μία ἡμέρα, δέν χάθηκε ὁ κόσμος... Πιεῖτε ἕνα τσάϊ, φᾶτε λίγα παξιμαδάκια, χίλια πράγματα ἔδωσε ὁ Θεός.
Τιμῆστε τήν ἡμέρα τοῦ Ἁγίου... Μεγάλη εὐλογία θά ἔχετε!!
Ἀφῆστε τά ψέματα τά συνηθισμένα, ἀφῆστε τίς ἀσέβειες, διότι μπορεῖ νά σᾶς κάνει λαχτάρα ὁ Ἅγιος, πού δέν θά μπορεῖτε νά κρατιέστε ἀπό πουθενά...

Παράδειγμα 1ο: Στήν Ἀγιά τῆς Λαρίσης, συνέβη τό ἑξῆς περιστατικό:
Ἦταν τοῦ Τιμίου Πρόδρομου (ἡ ἀποτομή τοῦ Προδρόμου - ἡμέρα νηστείας) 29 Αὐγούστου. Ἦταν ἕνας νεαρός ἀπ’ αὐτούς τούς δικούς μας τούς «τακουνάκηδες», ὁ ὁποῖος ἦρθε στό σπίτι 3 τά ξημερώματα ἀπό τό γλέντι.
Ἡ μάνα του μιά χηρούλα πῆγε τό πρωΐ στήν Ἐκκλησία.
Σηκώνεται αὐτός κατά τίς 9 - 10 τό πρωΐ καί λέει στή μάνα του:
- Τί θά φάω; Φέρε μου γάλα νά πιῶ!
- Παιδί μου, σήμερα εἶναι τοῦ ἀφέντη τοῦ Ἀη - Γιάννη, δέν τρῶνε σήμερα τίποτα...
- Δέν ξέρω... Ἐγώ θά φάω!! Θά μοῦ φτιάξεις γάλα!...
Καί ἄρχισε νά βλασφημάει.
Τά μάζεψε ἡ καημένη ἡ χηρούλα καί μπροστά στό νά μή βλασφημεῖτε ὁ Χριστός ἡ Παναγία καί ὁ Τίμιος Πρόδρομος, πηγαίνει καί ἀρμέγει τήν γίδα καί τοῦ φέρνει σέ ἕνα πήλινο μπόλ, γάλα καί τοῦ ἀφήνει πάνω στό ξύλινο τραπέζι τοῦ φτωχοῦ σπιτιοῦ τους. Καί τοῦ ἄφησε καί μισό καρβέλι ψωμί.
Τό ταβάνι ἀπό πάνω ἦταν μέ καλάμια (τά παλαιά τά σπίτια) καί ἀπό πάνω ἡ σκεπή καί τά κεραμίδια.

Οἱ ἀκρίδες πού ἔτρωγε ὁ Ἰωάννης δέν εἶναι ἔντομα πού μοιάζουν μ'ε σκαθάρια, ὅπως νομίζουν μερικοί....


  Οἱ ἀκρίδες ποὺ ἔτρωγε ὁ Ἰωάννης δὲν εἶναι ἔντομα ποὺ μοιάζουν μὲ σκαθάρια, ὅπως νομίζουν μερικοὶ ποὺ δὲν γνωρίζουν (μακριὰ μιὰ τέτοια σκέψη), ἀλλὰ κορυφὲς βοτάνων καὶ φυτῶν. 
  Οὔτε πάλι τὸ ἄγριο μέλι ἦταν κάποιο χόρτο, ἀλλὰ βουνίσιο μέλι ποὺ γίνεται ἀπὸ ἄγριες μέλισσες καὶ εἶναι πάρα πολὺ πικρό, ἐχθρὸς κάθε αἴσθησης γεύσης. 
 Μὲ αὐτὰ ὁ Ἰωάννης ἔδειχνε τὴν ὑπερβολικὴ κακουχία, ποὺ δὲν περιοριζόταν μόνο στὴν ἀκτημοσύνη, ἀλλὰ πίκραινε μὲ τὴ σκληρότητα ὅλες τὶς ὀρέξεις τοῦ σώματος.

 Ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης
( Ἅπαντα τά Ἔργα "σειρά ΕΠΕ"τ. 1, σελ.153).

Κατά έναν τρόπο όμως και το ''φαΐ ''είναι μια από τις βασικες αιτίες της αδικίας


Λέγεται ότι ' 'δεν σταυρωσαν τα αυγά και το τυρί τον Χριστό, αλλά η προδοσία και η αχαριστία'' και άρα συνεπώς δεν χρειάζεται η νηστεία από τις τροφές. 
Κατά έναν τρόπο όμως και το ''φαΐ ''είναι μια από τις βασικες αιτίες της αδικίας. Όχι το φαΐ καθ' εαυτό, γιατί είναι καθαρό, αλλά αυτό που αντιπροσωπεύει . 

 Κοιτάξτε, αυτοί που σταύρωσαν τον Χριστό, το έκαναν γιατί ξεβολεύτηκαν , γιατί ότι δίδαξε ο Χριστός ήταν ενάντια στην καλοπέραση, στην θωπεια του εαυτού και ότι γενικά αφορά μια ήρεμη συμβατική ζωή, χωρίς μεγάλες αποφάσεις, θυσίες και έλεος για τα βάσανα του κόσμου.Ήταν συγκλονιστικό το Ευαγγέλιο και επικίνδυνο για την τάξη και την ηθική. Γι' αυτό θέλησαν να Τον βγάλουν από την μέση, γιατί ξεβολεύτηκαν.

 Δείτε τον Πρόδρομο! Ζούσε στην ύπαιθρο, ήταν ντυμένος με απλά φυσικά ενδύματα, τα οποία του πρόσφερε η φύση και ο κύκλος της ζωής .

Πέμπτη 28 Αυγούστου 2025

"Χέρι μολυσμένο από φόνο κόβει με ξίφος το κεφάλι εκείνου που έθεσε το χέρι του στο κεφάλι του Κυρίου

Οι τρεις στίχοι του Συναξαρίου του Όρθρου της 29ης Αυγούστου έχουν ως εξής:
"Τέμνει κεφαλὴν χεὶρ μιαιφόνος ξίφει,
τοῦ χεῖρα θέντος εἰς κεφαλὴν Κυρίου.
Εἰκάδι ἀμφ' ἐνάτῃ Προδρόμου τάμεν αὐχένα χαλκός".



Στους δύο πρώτους στίχους γίνεται αναφορά στον αποκεφαλισμό του Προδρόμου (του οποίου [αποκεφαλισμού] η μνήμη τελείται τη μέρα αυτή) και στη Βάπτιση του Χριστού από τον Πρόδρομο. Κοινό στοιχείο τους, για τον συναξαριστή, δύο ζωτικής σημασίας (ιδιαιτέρως το πρώτο) μέρη του σώματος: το κεφάλι και το χέρι. Η αναφορά, μάλιστα, σε αυτά γίνεται με το ρητορικό σχήμα "χιαστό" (ή "χιαστί"): "κεφαλήν"-"χείρ" / "χεῖρα"-"κεφαλήν").

Στον τρίτο στίχο, το ρήμα "τάμεν" (δηλ. "ἔταμεν" χωρίς την αύξηση "ἐ-") είναι Αόριστος του ρήματος "τέμνω" ( = "κόβω", "τεμαχίζω"), με το οποίο ξεκινάει το τρίστιχο ("Τέμνει...").

Η τελευταία λέξη του τρίστιχου ("χαλκός") αναφέρεται στο υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένο το ξίφος με το οποίο διενεργήθηκε ο αποκεφαλισμός, έχουμε δηλ. το σχήμα τής "μετωνυμίας" (δήλωση του υλικού από το οποίο φτιάχτηκε ένα αντικείμενο αντί του ίδιου του αντικειμένου).

Οι τρεις αυτοί στίχοι θα μπορούσαν να αποδοθούν ως εξής:
"Χέρι μολυσμένο από φόνο κόβει με ξίφος το κεφάλι εκείνου ( = του Προδρόμου) που έθεσε το χέρι του στο κεφάλι του Κυρίου (κατά τη Βάπτιση).
Την εικοστή ενάτη (του μηνός), χάλκινο ξίφος έκοψε τον αυχένα του Προδρόμου".

Η ΠΩΡΩΜΕΝΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ(Αποτομή κεφαλής Τιμίου Προδρόμου)


  Η εορτή της αποτομής της κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου αποτελεί για την Εκκλησία μία υπενθύμιση της ανάγκης ο άνθρωπος να μην έχει πωρωμένη συνείδηση. 
Ο βασιλιάς των Ιουδαίων Ηρώδης ο Αντύπας είχε συνδεθεί με την Ηρωδιάδα, σύζυγο του αδελφού του Φιλίππου, έκανε μία κόρη μαζί της και την είχε στο παλάτι ως βασίλισσα παραβιάζοντας την εντολή του Δεκαλόγου «ου μοιχεύσεις». Έδινε έτσι και κάκιστο παράδειγμα στον λαό, όταν οι άνθρωποι έβλεπαν τον βασιλιά τους να μην τηρεί τα όσα όριζε η ταυτότητα την οποία η παράδοση έδινε στους Ισραηλίτες, αλλά και η στάση του αποτελούσε προσβολή προς την οικογενειακή τιμή. Η εξουσία συνδέεται με την φιληδονία και μπροστά σ’ αυτήν το ήθος γίνεται άηθες. Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος υπενθύμιζε με στεντόρεια φωνή στον βασιλιά ότι «ουκ έξεστί σοι», «δεν σου επιτρέπεται να έχεις ως γυναίκα τη γυναίκα του αδελφού σου» και αυτό προκάλεσε την οργή, κυρίως της Ηρωδιάδας, η οποία πέτυχε και τη φυλάκιση και τη θανάτωση του ενοχλητικού προφήτη, με ένα έγκλημα ειδεχθές.

 Οι καιροί μας χαρακτηρίζονται από πωρωμένες συνειδήσεις. Θριαμβεύει η  επιθυμία του ανθρώπου να τα έχει όλα δικά του, καθώς ζούμε σε έναν πολιτισμό που θεωρεί, με την έννοια των κτημάτων, ως «αγαθά» χρήματα, σώματα, αισθήσεις, περιβάλλον, συνάνθρωπο. Μέσα σ’ αυτήν την προοπτική πώς να ακουστεί η φωνή του Θεού, η φωνή της συνείδησης που μας λέει τι είναι καλό και τι κακό για την ύπαρξή μας, όχι μόνο όσον αφορά στην επιβίωσή μας, αλλά, κυρίως, αναφορικά με την ηθική μας ποιότητα; Το «κάνε ό,τι θες», «κάνε ό,τι σου αρέσει γιατί το δικαιούσαι» είναι το μοτίβο των καιρών, ασχέτως αν αυτό είναι μία παραπλάνηση, καθώς κανείς στην πραγματικότητα δεν μπορεί να ικανοποιήσει κάθε επιθυμία του, ενώ και αν το πράξει, γρήγορα θα διαπιστώσει ότι η υπεσχημένη ευτυχία θέλει πολύ κόπο.

Κήρυκας ἀληθείας ὁ Ἰωάννης ο Πρόδρομος


Μνήμη δικαίου μετ’ ἐγκωμίων, σοὶ δὲ ἀρκέσει ἡ μαρτυρία τοῦ Κυρίου, Πρόδρομε, ἀνεδείχθης γὰρ ὄντως καὶ προφητῶν σεβασμιώτερος, ὅτι καὶ ἐν ρείθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τον κηρυττόμενον. Ὅθεν τῆς ἀληθείας ὑπεραθλήσας, χαίρων εὐηγγελίσω καὶ τοῖς ἐν ἅδῃ Θεὸν φανερωθέντα ἐν σαρκί, τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, καὶ παρέχοντα ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

 Ἐὰν μελετήσουμε προσεκτικὰ τὸ Ἀπολυτίκιο τοῦ Ἰωάννου Προδρόμου, τὴν Ἀποτομὴ τῆς Κεφαλῆς τοῦ ὁποίου ἑορτάζουμε στὶς 29 Αὐγούστου, θὰ ἀντιληφθοῦμε καλύτερα τὶς ἐπί μέρους ἰδιότητές του: ὑπῆρξε πρόδρομος τοῦ Κυρίου, προφήτης, καὶ μάλιστα «προφητῶν σεβασμιώτερος», βαπτιστὴς καί, τέλος, κήρυκας τῆς ἀληθείας «καὶ τοῖς ἐν ἅδῃ». Ἡ κάθε μία ἀπὸ τὶς παραπάνω ἰδιότητες τοῦ Ἰωάννου θὰ μποροῦσε νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενο ξεχωριστῆς μελέτης.

Στὸ παρὸν ἄρθρο θὰ σταθοῦμε στὴν ἰδιότητά του ὡς κήρυκα τῆς ἀληθείας, γιὰ τὴν ὁποία ὄχι ἁπλῶς ἀγωνίστηκε, ἀλλά «ὑπερήθλησε». Πράγματι, ὅλη του τὴν ζωὴ ὁ Ἰωάννης τὴν ἀφιέρωσε, γιὰ νὰ προετοιμάσῃ τὸν δρόμο γιὰ τὴν ἔλευση τῆς ἀληθείας, τοῦ Χριστοῦ, ἔχοντας τὴν συνείδηση ὅτι ὁ ἴδιος εἶναι ὁ πρό-δρομος τῆς «ὁδοῦ, τῆς ἀληθείας καὶ τῆς ζωῆς».

Δευτέρα 21 Ιουλίου 2025

Ο αγνοούμενος Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος ο Ασσιώτης»


Ορίστε, για όλα όσα θέλετε προσευχηθείτε του, τόση ευλογία του έδωσε ο Κύριος που γίνονται πράξη οι εντολές του!
Ο αγνοούμενος για έτη πολλά Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος δίχως να γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες τι και πώς, επέστρεψε στο ελεύθερο μέρος της Κύπρου μας! Από τους ίδιους τους μεταγενέστερους κατοίκους ελληνοκυπριακής κατοικίας παραδόθηκε το αγνοούμενο χρυσό εικόνισμά του στα παιδιά της εκτοπισμένης οικογένειας!

Γνωρίζοντας συμβάντα άλλα που αφορούν στο βίο του Αγίου μπορώ να υποθέσω πως το ίδιο χειρίστηκε την αιχμαλωσία του και στο ζήτημα αυτό!

Ήταν λέει η προφορική ζώσα παράδοση ένας Ασσιώτης γαιοκτήμονας ο οποίος πήρε να μετακινήσει τις μεγάλες πέτρες που είχε στο χωράφι του!
Εμφανίστηκε με την μαγκούρα του ο Άγιος μαλώνοντάς τον να μην μετακινεί τις πέτρες του Ιερού του Ναού!

Κάπως έτσι θα έγινε και με τους νέους προσωρινούς ενοίκους που είχαν υπό την κατοχή τους αιχμάλωτο τον Άγιο!
Συντοπίτες του ο ζωγραφός Κάσσιαλος, ο μακαριστός Πρόεδρος Τάσος Παπαδόπουλος, συντοπίτες του και οι αγνοούμενοι, με τον μεγαλύτερο αριθμό να κατάγονται από το χωριό Άσσια!

Στρέφουμε το βλέμμα μας στις πληγές της Κυπρου μας, ακουμπούμε τις ελπίδες μας στους Αγίους μας όλους, την προσδοκία μας στον πρώτο ετούτο αγνοούμενο που κατέρριψε τα δεσμά της κράτησής του και επεστρεψε, αγέρωχος, δυνατός και ακμαίος!

Το πρόσωπο, το Άγιό του πρόσωπο έχει την ταπεινή έκφραση ιδια του διδασκάλου του, με τις φτερούγες του σε εγρήγορση έτοιμος να πετάξει όπου του ζητήσουμε!
Σκέπε μας Άγιε!Σκέπε την Κύπρο μας!
Εχομεν πίστη αληθήΈχουμε στον Θεό ελπίδα!


Δέσποινα Αικατερίνης Ανδρέα Τενίζη

Τρίτη 24 Ιουνίου 2025

Η αφωνία του Ζαχαρία είναι προεικόνιση της σιωπής του Θεού που θα προηγηθεί της φανέρωσης του Μεσσία


  Στη σκηνή του Ευαγγελισμού του Ζαχαρία, όπως την παραδίδει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με μια υπερφυσική παρέμβαση που αναγγέλλει τη γέννηση ενός προφήτη. Αντιθέτως, πρόκειται για ένα υπαρξιακό δράμα, μια λεπταίσθητη ψυχοπνευματική αποκάλυψη που εκδιπλώνεται σιωπηλά ή μάλλον, μέσα από τη σιωπή. Η αφωνία του Ζαχαρία, επιβληθείσα κατ' απαίτηση του αγγέλου λόγω της ολιγοπιστίας του, δεν αποτελεί μόνο μια παιδαγωγική πράξη, αλλά και μια συμβολική εκκένωση του εγώ, προκειμένου να συλληφθεί ο Λόγος του Θεού εντός του ανθρώπου.

  Ο Ζαχαρίας, ιερέας του Ναού, γνώστης των Γραφών και λειτουργός της Παλαιάς Διαθήκης, έρχεται αντιμέτωπος με τον ζωντανό Λόγο όχι μέσα από μελέτη ή τυπική λατρεία, αλλά μέσω της αιφνίδιας, ριζικής εμπειρίας του αγγέλου. Κι όμως, η πρώτη του αντίδραση δεν είναι πίστη, αλλά αμφιβολία. Ο λόγος του ανθρώπου αντιστέκεται στον λόγο του Θεού· ο νους εγείρει ερωτήματα αντί να καταθέσει τη βούληση. Και έτσι, η αφωνία που επιβάλλεται δεν είναι απλώς τιμωρία· είναι θεραπεία.

  Στον Ζαχαρία αφαιρείται η ικανότητα της εκφοράς λόγου ώστε να αρχίσει να ακούει. Δεν μπορεί πια να εξωτερικεύσει σκέψη, άποψη, κρίση· είναι καταδικασμένος ή μάλλον, ευλογημένος στο να εγκύψει στα έσω. Στην παύση της φωνής του αρχίζει να ηχεί ο αληθινός Λόγος, αυτός που δεν γεννιέται από ανθρώπινη πρόθεση, αλλά από την υπακοή στο μυστήριο.
  Σε ψυχολογικό επίπεδο, η αφωνία λειτουργεί ως μια διαδικασία μεταμόρφωσης. Ο Ζαχαρίας, υποχρεωμένος να σιωπά για εννέα μήνες, δηλαδή για όλη τη διάρκεια της κυοφορίας του Ιωάννη βιώνει εσωτερικά ό,τι η Ελισάβετ βιώνει σωματικά: κυοφορεί. Όχι παιδί, αλλά συνείδηση. Κυοφορεί την αλήθεια που δεν τόλμησε να πιστέψει, μέχρι να δει να γεννιέται μπροστά του.

  Η αφωνία τον οδηγεί σε αυτογνωσία. Ο ήχος του εξωτερικού κόσμου παύει να αποσπά την εσωτερική του φωνή. Η σιωπή γίνεται καθρέφτης, η σκέψη βαθαίνει, και η καρδιά εκεί όπου κατεβαίνει ο Λόγος του Θεού καθαίρεται από την αλαζονεία της ανθρώπινης βεβαιότητας. Ο Ζαχαρίας δεν μιλά γιατί πρέπει πρώτα να μεταμορφωθεί.

Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2025

ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ(Κυριακή πρό τῶν Φώτων).


 Ὁ Πρόδρομος τοῦ Χριστοῦ Ἰωάννης μεγάλωσε μὲ ἄσκηση καὶ σκληραγωγία στὶς ἐρημιὲς τοῦ Ἰορδάνη. Σὲ ἡλικία τριάντα περίπου ἐτῶν «ἐγένετο ρῆμα Θεοῦ», ἔλαβε μήνυμα νὰ ἀρχίσει νὰ κηρύττει γιὰ τὸν ἐρχομὸ τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν καὶ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Χρι στοῦ. Κήρυττε καὶ συγχρόνως βάπτιζε, «κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν». Κατὰ τὴν ὥρα τῆς βάπτισης οἱ ἄνθρωποι ἐξομο λογοῦνταν τὶς ἁμαρτίες τους. Ἔτρεχαν νὰ τὸν ἀκούσουν καὶ νὰ βαπτι σθοῦν ἀπὸ ὅλη τὴν Ἰουδαία καὶ τὰ Ἱεροσόλυμα. Ἀκόμη καὶ ὁ Χριστὸς προσῆλθε νὰ βαπτισθεῖ. Γι’ αὐτὸ καὶ δόθηκε στὸν Ἰωάννη καὶ ἡ προσω νυμία Βαπτιστὴς (Κυριακὴ πρὸ τῶν Φώτων).

Τί ἦταν τὸ βάπτισμα Ἰωάννου; Τί ἐξυπηρετοῦσε;
 Οἱ εὐαγγελιστὲς ἀναφέρουν ὅτι ὁ χαρακτήρας τοῦ βαπτίσματος τοῦΠροδρόμου ἦταν προπαρασκευαστικός. Γιὰ νὰ προετοιμάσει τοὺς ἀνθρώπους νὰ δεχθοῦν μετέπειτα τὸ βάπτισμα τοῦ Χριστοῦ. Τὸ βάπτισμα ποὺ εἰσάγει στὴν Ἐκκλησία. Στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

 Ὅπως ὁ ρόλος τοῦ Ἰωάννη ἦταν προδρομικός, γιὰ νὰ ἑτοιμάσει «τὴν ὁδὸν Κυρίου», καὶ δὲν ἦταν ἐκεῖνος τὸ φῶς, ἀλλὰ προηγήθηκε «ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτός», ἔτσι καὶ τὸ βάπτισμά του ἦταν προδρο μικό. Δὲν ἦταν βάπτισμα μὲ τὸ ὁποῖο οἱ βαπτιζόμενοι λάβαιναν ἄφεση ἁμαρτιῶν. Ἦταν μόνο «βάπτισμα μετανοίας» σὲ ἁπλὸ νερό, γιὰ νὰ ἔλθουν οἱ ἄνθρωποι σὲ αἴσθηση τῶν ἁμαρτιῶν τους. Νὰ συναισθαν θοῦν βαθύτερα τὴν ἁμαρτωλότητά τους, τὴν ἀνάγκη σωτηρίας καὶ λύτρωσης, ὥστε νὰ ἀποδεχθοῦν κατόπιν συνειδητὰ τὸ βάπτισμα τοῦ Χρι στοῦ «ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ καὶ πυρί», ποὺ θὰ τοὺς ἔδινε «ἄφεσιν ἁμαρ τιῶν καὶ ζωὴν αἰώνιον».

Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2025

Άγγελος ἐκ στειρωτικῶν ὠδίνων

(Δύσκολες λέξεις & φράσεις της υμνογραφίας)


Ο Πρόδρομος είναι:
"άγγελος" δηλαδή αγγελιαφόρος της έλευσης του Χριστού
"ἐκ στειρωτικῶν ὠδίνων", δηλαδή γεννημένος από ωδίνες στείρας γυναίκας (της Ελισάβετ)
το πιο ενδιαφέρον (δική μας υπόθεση) είναι ότι η εμπρόθετη φράση "ἐκ στειρωτικῶν ὠδίνων" ερμηνεύεται χρονικώς, δηλαδή: «αγγελιαφόρος ΗΔΗ μέσα από την κοιλιά της μητέρας του»

Είναι γνωστό το περιστατικό που διηγείται ο Λουκάς (κεφ. 1), για την έγκυο μητέρα του Προδρόμου, την Ελισάβετ, που όταν ασπάστηκε την επίσης έγκυο Θεοτόκο, το βρέφος στη μήτρα της σκίρτησε από χαρά (Λουκ. 1,41: «καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ἡ Ἐλισάβετ τὸν ἀσπασμὸν τῆς Μαρίας, ἐσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς»).

Η εκκλησία είδε αυτό το σκίρτημα ως «προδρομική» πράξη του Ιωάννη ήδη από την κοιλία της μητέρας του, όπως φαίνεται σε πολλούς σχετικούς ύμνους, π.χ.
[..] ἐν νηδύϊ* προσκιρτᾶ
τὸν ἐν γαστρὶ παρθενική,
Θεὸν προγνοὺς καὶ Δεσπότην
ὁ Πρόδρομος Ἰωάννης
εἰς σωτηρίαν ἡμῶν σαρκούμενον.
____
νηδύς, η = μήτρα

Τον Τίμιο Πρόδρομο, ποιός τον Βάπτισε;


Ο μεγαλύτερος άνθρωπος ο Τίμιος Πρόδρομος, όπως λέει ο ίδιος ο Χριστός, δεν καλοπέρασε στη ζωή του και δεν απόλαυσε στη ζωή του.
Ζούσε στη έρημο και τρέφονταν με αγριέμελο και ακρίδες.
Και εμείς που θέλουμε να λεγόμαστε Χριστιανοί, θέλουμε να καλοπερνάμε και να μην έχουμε θλίψεις;
Ο Τίμιος Πρόδρομος δεν ήταν μόνο Πρόδρομος του Χριστού επί της γης, αλλά ήταν και Πρόδρομος του Χριστού επί του Άδη, αφού κήρυξε και σε εκείνες τις ψυχές, για να δεχθούν το Χριστό έπειτα, όταν επρόκειτο και Εκείνος να τους κηρύξει αργότερα, όταν ο Χριστός κατέβηκε 33 ώρες στον Άδη.
Γι' αυτό στις βυζαντινές εικόνες, ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, παρουσιάζεται με φτερούγες Αγγέλου. Βέβαια δεν ήταν Άγγελος, αλλά σε σχέση με την διακονία του εδώ στον κόσμο, ως αγγελιοφόρος και Πρόδρομος του Χριστού, φέρει τις φτερούγες Αγγέλου. Γιατί οι Άγγελοι είναι και αγγελιοφόροι.
Ρωτάει ο άλλος:
- Τον Τίμιο Πρόδρομο, ποιός τον Βάπτισε;
- Το αίμα του, τον Βάπτισε, όταν αποκεφαλίστηκε από τον Ηρώδη.

Δημήτριος Παναγόπουλος

Εκεῖνον δεῖ αὐξάνειν, ἐμέ δέ ἐλαττοῦσθαι....


  Αὐτός πού ἔχει τή νύφη εἶναι Νυμφίος.Ἐκεῖνος πού εἶναι φίλος τοῦ Νυμφίου εἶναι αὐτός πού στέκεται στό πλάι του, τόν ἀκούει καί χαίρεται μέ βαθιά χαρά τή φωνή Του. Ἀπ’ αὐτή τή χαρά γέμισε καί ἡ δική μου ψυχή, γιατί ἀξιώθηκα νά σταθῶ πλάι στόν Νυμφίο Χριστό. (Ἰωάν. 3, 29-30).

  Ό ἔχων τὴν νύμφην νυμφίος ἐστίν· ὁ δὲ φίλος τοῦ νυμφίου, ὁ ἑστηκὼς καὶ ἀκούων αὐτοῦ, χαρᾷ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου. αὕτη οὖν ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ πεπλήρωται. ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν, ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι.