Ο γουοκισμός ως προθάλαμος του ισλαμισμού

  Μια βασική και πασίγνωστη αρχή για την κατανόηση των ανθρώπινων σχέσεων, αλλά και των ζωντανών Κοινωνιών, είναι η εξής: η φύση απεχθάνεται τα κενά. Μια αρχή καθαρά επιστημονική, την οποία οι οπαδοί του γουοκισμού, φανατικοί, κατά τ’ άλλα, υπέρμαχοι του ορθολογισμού και της επιστήμης, επιμένουν να αγνοούν στην πράξη. Το πολιτισμικό κενό που επιθυμούν διακαώς να δημιουργήσουν, στις ίδιες τους τις χώρες, καταστρέφοντας αυτά που εντελώς βλακωδώς, ονομάζουν «στερεότυπα», δεν μπορεί παρά στο τέλος να καταληφθεί από το μοναδικό σύστημα στερεοτύπων που θα έχει μείνει αλώβητο από τις επιθέσεις τους: από τον ισλαμισμό δηλαδή.

  Οι ίδιοι βέβαια δεν υποψιάζονται αυτό το ενδεχόμενο, μιας και δεν μπορούν να αντιληφθούν καν το κενό. Αυτό κυρίως γιατί συγχέουν τον πολιτισμό με την κουλτούρα: με τα φεστιβάλ, τα εγκαίνια, τα events, τις γκαλερί, τα ιδρύματα, τις «στέγες» και όλα αυτά τα φεστιβικά ψευδογεγονότα που καλλιεργεί εντατικά και προωθεί προς ίδιον όφελος ο σύγχρονος φιλελευθερισμός, το παγκοσμιοποιητικό λόμπυ και φυσικά η βιομηχανία της διαφήμισης. 

 Είναι κωμικό, αλλά για τον ίδιο ακριβώς λόγο δεν μπορούν να διακρίνουν και τον κίνδυνο: το Ισλάμ είναι για αυτούς απλώς μια άλλη κουλτούρα, όπως πολλές άλλες, ένα εξωτικό καρύκευμα που έρχεται να δώσει γεύση στον άνοστο χυλό της μεταμοντέρνας ανίας που κυριαρχεί, τόσο στον γραφειοκρατικό και καθεστωτικό ιδρυματισμό των διαφόρων «θεσμών», όσο και στη βολεμένη μικρο- και κυρίως μεσοαστική καθημερινότητά τους - γιατί αυτή ακριβώς είναι η κοινωνική τάξη που τροφοδοτεί την αυτοκαταστροφική ιδεολογία του γουοκισμού.

ΜΕΣΑ στην καρδιά του Θηρίου.

Η στιγμή που ο Χαμπίμπ Νουρμαγκομεντοβ βάζει τα δικά του γκολ στον τελικό του Champions League.
Να σημειώσουμε:
ΡΩΣΣΟΣ στην υπηκοότητα παρά τους αμέτρητους αποκλεισμούς Ρώσσων αθλητών, μουσικών κλπ από την Ευρώπη και την Δύση, βγαίνει στην πλέον προβεβλημένη αθλητική διοργάνωση.
Τοξικά αρρενωπός λευκός, καυκάσιος ευρωασιάτης.
ΑΡΝΕΙΤΑΙ να δώσει το χέρι του στην Kate Scott η οποία ΟΧΙ μόνο δεν ενοχλείται γι' αυτό, αλλά του ζητά και συγγνώμη για την απρέπειά της να του προτείνει το χέρι της!

Κι όλα αυτά μπροστά στα μάτια 60-70 εκατομμυρίων θεατών, σε μια διοργάνωση που προωθεί την ισότητα μεταξύ των φύλων ακόμα κι αν υποστηρίζει πως αυτά είναι 50-60 σε αριθμό και βάλε. Και οι φεμινίστριες μόκο. Και οι αλληλέγγυοι τουμπεκί. Και οι άθεοι (κρυφοί αντιχριστιανοί) απόντες.

Βεβαίως και έχει να κάνει με τον σεβασμό των θρησκευτικών του δοξασιών! Δεν επιτρέπεται να ακουμπήσει γυναίκα με την οποία δεν συνδέεται συγγενικώς. Διότι η γυναίκα στην θρησκεία του δεν ειναι το ίδιο με τους άνδρες. Σεβασμός και συγνώμη λοιπόν από την Scott.

Προς Θεού, μην θεωρήσετε όμως πως αυτός ο σεβασμός επεκτείνεται και στις δοξασίες των Χριστιανών. Αυτοί που έχουν αποφασίσει να αλλάξουν την ταυτότητα της Ευρώπης τα έχουν ξεκαθαρίσει αυτά από καιρό. Είναι ξεκάθαρο ποιοι χαίρουν σεβασμού και προτεραιότητας. Δείτε και το πάνελ πως διαμορφώνεται φυλετικά.
Η αγαπημένη μας Δύση.Το λατρεμένο μας θηριοτροφείο.

Ευστάθιος Δαφνομήλης

ΙΣΛΑΜΟΦΟΒΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟΦΕΝΙΜΙΣΜΟΣ

Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

  Τρία χρόνια πριν, αν δεν κάνω λάθος, άρθρο μου σε αυτήν την εφημερίδα είχε προκαλέσει την μήνιν των ορθοφρονούντων. Ηταν ένα κείμενο με αφορμή το Athens Gay Pride της χρονιάς εκείνης. Αναρωτιόμουν για ποιον λόγο συμπολίτες μας που διεκδικούν το δικαίωμα να αντιμετωπίζονται χωρίς να γίνεται αναφορά στις ερωτικές τους κλίσεις –κάτι απολύτως θεμιτό– διαδηλώνουν με τόσο θεαματικό τρόπο τη «διαφορά» τους. Αφήνω κατά μέρος την ποιότητα του θεάματος. Η αισθητική αφήνει ηθικό αποτύπωμα. Και θα ήθελα κάποιος να μου εξηγήσει σε τι διαφέρει το θέαμα ενός άνδρα που παρελαύνει με σημαία τη θηλυπρέπειά του, φορώντας όλα τα διακοσμητικά της στερεοτυπικής αντίληψης για το θηλυκό από έναν άλλον που επιδεικνύει το «ανδρισμό» του σαν ντουλάπα που βγήκε από το γυμναστήριο. Οι πρώτες που θα έπρεπε να αντιδράσουν στο θέαμα θα περίμενα να είναι οι φεμινίστριες, οι οποίες θα θίγονταν από τον επιδεικτικό διασυρμό της θηλυκής ταυτότητας.
Κατηγορήθηκα τότε για ομοφοβία και σεξισμό, κάποιοι μάλιστα έφτασαν να ζητήσουν την απόλυσή μου από την εφημερίδα.

  Λίγους μήνες αργότερα με κατηγόρησαν για «ισλαμοφοβία», κατά συνέπεια, βάσει του βλακώδους αντιρατσιστικού νόμου, για υποκίνηση ρατσιστικής βίας. Αφορμή ήταν ένα σημείωμα σ’ αυτήν τη στήλη για την «πολυπολιτισμική Αθήνα». Εκεί υποστήριζα ότι η λεγόμενη πολυπολιτισμικότητα δεν επιτυγχάνεται με τη σύνταξη κατά παράθεση διαφόρων κοινοτήτων που διατηρούν τα πολιτισμικά τους χαρακτηριστικά αλλά με τη συγχώνευσή τους σε ένα πολιτισμικό περιβάλλον που αποδέχεται τη διαφορά τους. Αυτό σημαίνει ότι οφείλουν να δεχθούν τη συνθήκη της δημοκρατίας, της ανεξιθρησκίας ή της ισότητας των φύλων αλλά δικαιούνται να ομνύουν στο Κοράνι ή να μην τρώνε χοιρινό. Δεν δικαιούνται όμως να οραματίζονται την επικράτηση του χαλιφάτου ούτε να αντιμετωπίζουν τον δικό μας τρόπο ζωής ως άπιστο και δαιμονικό.

 Κατάλαβα πολλά όταν διεπίστωσα ότι συντάχθηκαν με όσους κατηγορούσαν για «ισλαμοφοβία» και οι περισσότεροι από όσους με είχαν κατηγορήσει για «ομοφοβία». Δεν έπεσα από τα σύννεφα βέβαια, αλλά άλλο να το ξέρεις και άλλο να το βλέπεις. Πώς είναι δυνατόν όσοι υποστηρίζουν τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων να υποστηρίζουν ταυτοχρόνως και το δικαίωμα του μουσουλμάνου να διατηρήσει την πολιτισμική του ταυτότητα; Μια ταυτότητα που περιλαμβάνει και την υποταγή της γυναίκας στον άνδρα, και την καταδίκη σε θάνατο του ομοφυλόφιλου άνδρα ή γυναίκας;

 Εκεί όπου σταματάει η λογική αρχίζει η ιδεολογία. Στην περίπτωση η ιδεολογία της «πολυπολιτισμικής ταυτότητας», αυτής που λειτουργεί ως ένδυμα της Ενωμένης Ευρώπης. Η μεγάλη ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης χτίστηκε πάνω στα ερείπια δύο ολοκληρωτικών ιδεολογιών που αιματοκύλισαν τον εικοστό αιώνα, τον Εθνικοσοσιαλισμό και τον Κομμουνισμό. Βγήκε ζωντανή επειδή είχε το πολιτισμικό οπλοστάσιο που της κληροδότησαν οι αιώνες της Ιστορίας της, από τον Ομηρο ώς τον Κάφκα. Η ιδεολογία της πολυπολιτισμικής κοινωνίας λειτουργεί σαν αυτοάνοσο που το παράγει ο ίδιος ο οργανισμός της και στρέφεται εναντίον του. Εχει όνομα. Λέγεται «πολιτική ορθότητα», ένας ιός που έχει παραχθεί στα εργαστήρια του πουριτανικού προτεσταντισμού και μεταδίδεται με την ευκολία της επιδημίας. Επικαλείται τον Διαφωτισμό. Ομως όποτε ακούω τα κηρύγματά τους βλέπω μπροστά μου το ειρωνικό χαμόγελο του Βολταίρου, του Τζόναθαν Σουίφτ ή και του Ροΐδη. Πώς θα διάβαζε μια νεοφεμινίστρια την «Ψυχολογία Συριανού συζύγου»;
Η ιδεολογία της πολυπολιτισμικής κοινωνίας είναι προϊόν του αριστερού βολονταρισμού. «Η κοινωνία θα αλλάξει επειδή κάποιοι θέλουν να την αλλάξουν». Μπορείς να συνυπάρξεις με άλλους πολιτισμούς αρκεί να το θέλεις – η αρχή της πολυπολιτισμικής ταυτότητας. Τη σχέση της με τον νεοφεμινισμό την ορίζει η περίφημη ρήση της Σιμόν ντε Μποβουάρ. «Δεν γεννιέσαι γυναίκα. Γίνεσαι γυναίκα». Ακόμη κι αν γεννήθηκες άνδρας. Η φύση υποτάσσεται στην επιθυμία σου.
Η πολυπολιτισμική ταυτότητα είναι το ύστατο καταφύγιο του λεγόμενου προοδευτισμού. Δικαιώνεται από την απόσταση που τη χωρίζει από τις αξίες οι οποίες της έδωσαν δικαίωμα στην ύπαρξη. Η πολυπολιτισμική κοινωνία είναι προϊόν των ευρωπαϊκών αξιών. Αυτές τις οποίες κατηγορούν ως αντιδραστικές οι υπερασπιστές της. Και οι φεμινίστριες δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν ούτε μία μέρα έξω από τα σύνορα αυτής της Δύσης την οποίαν κατηγορούν για την ανδροκρατία της και τον σεξισμό. Οι δε Αραβες μουσουλμάνοι έχουν περισσότερα δικαιώματα στην επικράτεια των «Λευκών Χριστιανών» από όσα τους αναγνωρίζουν οι ομόφυλοι και ομόθρησκοί τους.

kathimerini

Ερντογάν άρπαγας ή ζητιάνος;

ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

 Εξι περίπου αιώνες πέρασαν από τότε που κατέλαβαν οι οθωμανοί την Πόλη. Χτίστηκαν τεμένη μεγαλοπρεπή, το Σουλεϊμάνιγιε από τον Σινάν, το Σουλτάν Αχμέτ ή Μπλε Τζαμί, το Φατίχ, το τέμενος του Κατακτητή. Ομως η Αγία Σοφία δεν έχασε ποτέ τη συμβολική ισχύ της. Είτε ως τζαμί, είτε ως μουσείο, αυτή συμβολίζει περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο αρχιτεκτόνημα ή μνημείο την Πόλη, είτε την αποκαλείς Κωνσταντινούπολη είτε Ισταμπούλ. Σύμβολο που δεν απευθύνεται μόνον στον χριστιανικό κόσμο, ούτε στον κόσμο που πιστεύει στον παγκόσμιο πολιτισμό. Σύμβολο ακόμη και για το τουρκικό κράτος. Ο Ερντογάν για να ανακαταλάβει την Κωνσταντινούπολη που έχασε στις τελευταίες εκλογές, αισθάνθηκε υποχρεωμένος να ανακαταλάβει την Αγία Σοφία. Επιμένει να υπενθυμίζει πως η Αγία Σοφία ανήκει στην Τουρκία. Επιμένει σαν να μην το πιστεύει ούτε ο ίδιος, σαν να προσπαθεί να πεισθεί ο ίδιος.

  Πέρα από τις πολιτικές ή θρησκευτικές παραμέτρους, αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο στην όλη υπόθεση είναι η αδυναμία του οθωμανικού πολιτισμού να κατασκευάσει ένα έργο που θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τη συμβολική αξία της Αγίας Σοφίας. Είτε στους αιώνες της αυτοκρατορίας, είτε στην περίοδο του

Το Ισλαμ στους βίους των Νεομαρτυρων

Το Ισλαμ στους βίους των Νεομαρτυρων

      http://ikee.lib.auth.gr/record/110425/files/GRI-2009-2132.pdf

Χριστούγεννα και μουσουλμάνοι

  Τάκης Θεοδωρόπουλος 

 Διάβασα ότι στη Γαλλία, την πατρίδα του Διαφωτισμού, απαγορεύεται ο χριστουγεννιάτικος στολισμός των δημαρχείων με φάτνες.
  Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν «επιτέλους»! Τόσο πεπιεσμένο χαρτί και πλαστικό, τόση κατανάλωση ροζ, γαλάζιου και χρυσού, καιρός ήταν να σταματήσει να ταλαιπωρεί την αισθητική μας. Ασε τις αγελαδίτσες και τα γαϊδουράκια της Βηθλεέμ. 
 Απ’ αυτή την άποψη αισθάνομαι τυχερός που βαπτίσθηκα ορθόδοξος. Για εμάς η μεγάλη εορτή είναι το Πάσχα, με όλο το τραγικό μεγαλείο του σε ανοιξιάτικο και δη μεσογειακό τοπίο. Ενώ τα Χριστούγεννα είναι γλυκερά, σαν τα χρώματα της φάτνης. Εχουμε κι εμείς το δικό μας κιτς, όμως το καθολικό είναι σαν να έχεις φάει ένα κιλό σοκολατάκια φουρέ χωρίς μια γουλιά νερό. Παρεμβαίνει και η έλλειψη της χιονισμένης στέγης, της εστίας και της κάπας. Κάπως έτσι απεικόνιζε τα Χριστούγεννα το αναγνωστικό στο δημοτικό κι ενώ περίμενα χιόνι, έβλεπα ήλιο. Κάτι σαν πολιτισμικό σοκ, το οποίο αποφεύγεις με το Πάσχα. Το τοπίο είναι απολύτως συμβατό με τη χαρμολύπη και το ανθρώπινο περιβάλλον επιβεβαιώνει την αντίληψη που έχουμε για την κοινή μας ζωή. Κανείς δεν ακούει κανέναν και όλοι σπεύδουν να παραγάγουν το προσφιλές μας εθνικό προϊόν, τον θόρυβο. Οι πιο θαρραλέοι τον κρότο της έκρηξης, από εξάτμιση έως βαρελότο, προσφάτως δε και μολότοφ.

  Υποθέτω, όμως, ότι οι φάτνες δεν απαγορεύθηκαν στα δημαρχεία της Γαλλίας για λόγους αισθητικής. Πρόκειται για ένα ακόμη άλμα που θα επιτρέψει τη συνύπαρξη των δύο θρησκειών της Γηραιάς Ηπείρου, της χριστιανικής και της μουσουλμανικής. Διότι οι Εβραίοι, οι ινδουιστές, οι ταοϊστές ή ακόμη και οι

Η σημερινή ἄθεη, μη χριστιανική Εὐρώπη εἶναι ἀδύνατη να ἀντισταθεῖ στο Ἰσλάμ, ἐπειδή φοβᾶται για τη ζωούλα της

 Οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ δυτικοῦ ἀθεϊσμοῦ ἐπὶ δύο αἰῶνες σχεδὸν προσπαθοῦν νὰ ἐξισώσουν τοὺς χριστιανοὺς μάρτυρες τῶν Διωγμῶν μὲ κάποιους φανταστικοὺς παγανιστὲς τῶν φανταστικῶν χριστιανικῶν ἀντιπαγανιστικῶν διωγμῶν, γιὰ νὰ ἀποδείξουν μέσῳ κάποιου σχετικισμοῦ («κι ἐσεῖς τὰ ἴδια κάνατε»), τὸ κανιβαλικὸ δόγμα ὅτι ὅλα στὴν ἱστορία εἶναι ζήτημα δικαίου τοῦ ἰσχυρότερου, κι ἄρα ὁ Χριστιανισμὸς δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖο ὁ ἴδιος ὑποστηρίζει πὼς εἶναι (κάτι τελείως διαφορετικὸ ἀπὸ τὴν λατρεία τῶν ἐθνικῶν).
  Βεβαίως, ὅπως ξέρει καθένας, ἡ διαφορὰ μεταξὺ Διοκλητιανοῦ καὶ Θεοδόσιου εἶναι ὅτι οἱ εἰδωλολάτρες σκότωναν Χριστιανοὺς (καὶ γκρέμιζαν τὰ κτήριά τους) προκειμένου οἱ τελευταῖοι νὰ θυσιάσουν,ἐνῶ οἱ Χριστιανοὶ δὲν σκότωναν εἰδωλολάτρες. (Μὴ μοῦ πεῖτε τώρα γιὰ τὴν Ὑπατία…Θὰ εἶστε τουλάχιστον ἀνίδεοι). Οἱ Χριστιανοὶ πλήρωναν μὲ τὴ ζωή τους, οἱ Ἐθνικοὶ ἁπλῶς ἐνίοτε ἔχαναν κανένα «καλλιτεχνικὸ ἀριστούργημα» (στὸ ὁποῖο γίνονταν ἐκπορνεύσεις καὶ μαντεῖες -καὶ ἄλλα). Ἐπίσης, ἄλλη διαφορὰ εἶναι ὅτι ὑπῆρξαν Χριστιανοὶ ἐνάντιοι στὴ βία κατὰ τῶν Ἐθνικῶν ἐνόσῳ κυβερνοῦσαν οἱ Χριστιανοὶ αὐτοκράτορες –ἐνῶ ἀντιθέτως δὲν ὑπῆρξαν Ἐθνικοὶ ἐνάντιοι στὴ βία κατὰ τῶν Χριστιανῶν ἐνόσῳ κυβερνοῦσαν ἐθνικοὶ αὐτοκράτορες.
 Γιατί τὸ λέω αὐτό; Γιατὶ ἡ σημερινὴ ἄθεη, μὴ χριστιανικὴ Εὐρώπη εἶναι ἀδύνατη νὰ ἀντισταθεῖ στὸ Ἰσλάμ, ἐπειδὴ φοβᾶται γιὰ τὴ ζωούλα της, σύμφωνα μὲ τὸ δόγμα ὅτι μόνο μία ζωὴ ὑπάρχει, αὐτὴ ἐδῶ. Ὅ,τι τῆς ζητᾶ τὸ Ἰσλάμ, αὐτὴ τὸ κάνει. Ἡ ἀστειότητα τῆς κοσμοθεώρησής της τὴν ἐμποδίζει ἀπὸ τὸ νὰ πεθάνει προκειμένου νὰ ζήσει. Ἀντίθετα, οἱ χριστιανοὶ μάρτυρες ὑπερίσχυσαν ἀκριβῶς γιατὶ ἔδειξαν ὅτι δὲν λογαριάζουν τὸ θάνατο. Δὲν ἐννοῶ ὅτι ἦταν θανατολάγνοι καὶ λ.χ. ὁ Κωνσταντίνος ἐντυπωσιάστηκε. Ἐννοῶ ὅτι προϋπόθεση γιὰ νὰ αὐξηθοῦν καὶ νὰ γίνουν ὑπολογίσιμοι ἀπὸ τὸν Κωνσταντίνο ἦταν νὰ μὴν τρέμουν μπροστὰ στὶς ἀπαιτήσεις τῆς ρωμαϊκῆς ἐξουσίας, ὅπως οἱ σημερινοὶ ἄθεοι-ἄθρησκοι. Ἄλλο θανατολαγνεία κι ἄλλο ἀφοβία μπροστὰ στὸ θάνατο. 
  Τὸ κωμικὸ εἶναι, λοιπόν, ὅτι οἱ σημερινοὶ Εὐρωπαῖοι (μαζὶ καὶ οἱ χριστιανοὶ ποὺ συμπαρασύρθηκαν ἀπὸ τὴν ἄποψη τῶν ἄθεων, καὶ σὰν αἱρετικοὶ μᾶς πληροφοροῦν στὰ σχολικὰ βιβλία γιὰ τὴν ἀντίληψη τοῦ Κορανίου γιὰ τὸν Χριστό) δὲν μποροῦν νὰ καταλάβουν τὴν χριστιανικὴ στάση ἀπέναντι στὴ Ρώμη. Ἐπειδὴ τὴν κατανοοῦν ὡς θανατολαγνεία, γι’ αὐτὸ ὑποκύπτουν στὴν ἰσλαμικὴ ἀπειλὴ τοῦ βίαιου θανάτου τους. Γι’ αὐτὸ καὶ εἶναι ἀδύνατο μὲ ὁποιονδήποτε τρόπο νὰ ἀντισταθοῦν στὸ Ἰσλάμ. Μία ζωὴ τὴν ἔχουν, καὶ θὰ κάνουν ὁτιδήποτε εἶναι δυνατὸ γιὰ νὰ τὴν κρατήσουν.

πηγή

Εἶδα να βγαίνῃ θηρίο ἀπό την ἔρημο,το θηρίο τοῦ Μωάμεθ(+Μητρ.Αυγουστίνος)

«…Ξέρεις πόσο αἷμα ἔχυσε ἡ Ἐκκλησία μας για ν᾽ ἀναχαιτίσῃ – ποιό; τὸ Ἰσλάμ. Ἄχ! ζωντανεύει πάλι τὸ Ἰσλάμ, θηρίο ποὺ κοιμόταν – δὲν πή­ραμε χαμπάρι. Δὲν θέλω τώρα νὰ μπῶ στὴν πο­λιτική, εἶνε ἔξω ἀπὸ τὸ στόχο μου.Ξύπνησε πάλι τὸ Ἰσλὰμ μὲ κεφαλὲς πολλές… 

Τί κῦ­μα τῆς ἀβύσσου εἶν᾽αὐτό! Σὰ ν᾽ἀκούω Ἀποκάλυψι.Εἶδα νὰ βγαίνῃ θηρίο ἀπὸ τὴν ἔρημο,τὸ θηρίο τοῦ Μωάμεθ· καὶ προχώρησε, καὶ ἔφθα­σε μέχρι ποῦ; μέχρι τὴ Βιέννη. Καὶ ἀπέναντί του στάθηκε – ποιός ἐδῶ στὴν Ἀνατολή; ἡ ἐμ­προσθοφυλακή, ἡ Ὀρθοδοξία μας.

Σήμερα ἀκοῦμε στὴν Ἐκκλησία «Αἰωνία ἡ μνήμη» τῶν πατέρων, ὅλων ἐκείνων ποὺ μᾶς παρέδωσαν τὴν Ὀρθοδοξία κ᾽ ἔφθασε μέχρι τὰ χρόνια μας. Δυὸ ἑκατομμύρια σφάχτηκαν σὰν ἀρνιὰ ἀπὸ τὸν ἀντίχριστο Κεμὰλ στὴ Μικρὰ Ἀσία. Κ᾽ ἐμεῖς φρουροῦμε γι᾽ αὐτὸν στὴ Θεσσαλονί­κη. Ὅταν περνάω καὶ τὸ βλέπω, ῥαγίζει ἡ καρδιά μου νὰ βλέπω Ἕλληνες φαν­τάρους νὰ φυλᾶνε τό μνῆμα τοῦ θηρίου αὐτοῦ τῆς Ἀποκαλύψεως.

Προφητικός λόγος του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου, που είδε πριν από 57 χρόνια, στις 26-2-1961, τον κίνδυνο που θα διέτρεχε η Ευρώπη από το Ισλάμ.

πηγή

Το Ισλάμ δεν άλλαξε από τότε.Η Δύση είναι που άλλαξε

Με αφορμή αυτήν την είδηση

Μην το ψάχνετε πολύ-Το Ἰσλάμ δεν ἄλλαξε ἀπό τότε. Ἡ Δύση εἶναι που ἄλλαξε

  Ισπανία Η” αιώνας μ.Χ. Η αραβική κατοχή της χώρας (711 μ.Χ.), πολλά δεινά είχε επιφέρει στην Εκκλησία. Διηρημένη σε 3 επαρχίες με 29 επισκόπους, προσπαθούσε ναανταπεξέλθει στους διωγμούς των μωαμεθανών κατακτητών αλλά και στους εκ των έσω πειρασμούς όπως οι αιρέσεις (αδοπτιανισμός) του Η” αιώνα. Πολλοί κληρικοί και μοναχοί εξαιτίας της επιδρομής εγκαταστάθηκαν στη Γαλλία, μεταφέροντας μαζί τους το βησιγοτθικό εκκλησιαστικό πνεύμα και το μοζαραβικό τυπικό. Παρ” όλα αυτά στην Ισπανία, η μοζαραβική Εκκλησία διατήρησε την παράδοση και την οργάνωση της μέχρι την εποχή της «πλήρους Επανακτήσεως» (ΙΕ” αιώνας), οπότε δυστυχώς η σχισματική Ρώμη είχε πια επιβάλει παντού στα επανακτώμενα μέρη, μαζί με τη λατινική παράδοση και το τυπικό και τα αιρετικά δόγματα της.

  Καρπός των επί Αράβων διωγμών υπήρξαν πολλοί μάρτυρες. Η όμορφη Κόρδοβα (η αρχαία Κορδούη) τόπος ισλαμικής λατρείας με το μεγάλο τέμενος των χιλίων και ενός κιόνων, πήρε την πρώτη θέση στο ισπανικό μαρτυρολόγιο του Θ” μ.Χ. αιώνα.

Γόνος μιας από τις αριστοκρατικότερες οικογένειες της Κόρδοβας, ο πρεσβύτερος Ευλόγιος είχε ανατραφεί από τη μικρή του ηλικία με τα νάματα της χριστιανικής πίστης. Είχε μελετήσει βαθιά τους Πατέρες την Παράδοση και τη θεολογία της Εκκλησίας. Η ζωή του ήταν απολύτως σύμφωνη με τα όσα μελετούσε καθημερινά. Η άσκηση, η προσευχή και οι νηστείες καθάριζαν την ψυχή του, που έλαμπε σαν φωτεινός λύχνος διαλύοντας τα σκοτάδια που έπνιγαν οι αναθυμιάσεις από τη θρησκεία του Ισλάμ που προσπαθούσαν να παρασύρουν τους ισπανούς ορθόδοξους χριστιανούς. Το 850 ξέσπασε διωγμός κατά της Εκκλησίας της Ισπανίας. Οι Μαυριτανοί αγρίεψαν. Οδηγημένοι από έναν αποστάτη επίσκοπο που έγινε ο Ιούδας του εν Ισπανία Σώματος του Χριστού, συνέλαβαν και έκλεισαν στη φυλακή όλους τους ιερείς της Κόρδοβας μαζί με τον επίσκοπο τους. Μέσα στη φυλακή ο Ευλόγιος έδινε θάρρος στους αδελφούς του να αντέξουν με υπομονή και καρτερία τη δοκιμασία.

Και οι ευθύνες του Ισλάμ;

ΤΑΚΗΣ  ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Η μόνη θρησκεία που μπορείς να κατακρίνεις, να λοιδορήσεις ή και να χλευάσεις στην πολυπολιτισμική Ευρώπη είναι ο χριστιανισμός. Μπορείς να λες με όλη σου την άνεση πως ο χριστιανισμός δεν συμβιβάζεται με τις αξίες της σύγχρονης δημοκρατίας. Δεν κινδυνεύεις να σου προσάψουν μισαλλοδοξία, να σε κατηγορήσουν για αρτηριοσκληρωτικό συντηρητισμό. Το αντίθετο μάλιστα. Θα πάρεις δίπλωμα φιλελευθερισμού, περγαμηνές ανοχής, και τα αγήματα των προοδευτικών θα σου απονείμουν τις δέουσες τιμές. Αν όμως τολμήσεις και κατακρίνεις, ή έστω αμφιβάλλεις, για τη δυνατότητα του Ισλάμ να συνυπάρξει με τις αξίες που ο δυτικός πολιτισμός κατέκτησε ύστερα από αιώνες Ιστορίας, αμέσως θα σε κατατάξουν στο χοιροστάσιο του μισαλλόδοξου φυλετισμού, κάπου στο τελευταίο υπόγειο της κόλασης. Κοινώς, θα σου απαγορεύσουν να μιλάς.

Σκέψεις αναπόφευκτες όταν διαπιστώνεις, χωρίς να εκπλήττεσαι, πως η προοδευτική κοινή γνώμη, μετά τη σφαγή στο Παρίσι, αντί να αναρωτιέται με ποια όπλα θα αντιμετωπισθεί ο «Μαύρος Θάνατος», ενδιαφέρεται περισσότερο να αποδείξει ότι το Ισλάμ δεν ταυτίζεται με την τρομοκρατία. Και βέβαια δεν ταυτίζεται. Μήπως όμως σχετίζεται; Το είπε προχθές ο ιμάμης του Αμστερνταμ, Γιασίν Ελφορκανί: «Οι τρομοκράτες νομιμοποιούν θεολογικά τις πράξεις τους. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να λέμε: αυτό δεν έχει σχέση με το Ισλάμ». Αυτός τουλάχιστον δικαιούται διά να ομιλεί. Σε αντίθεση με τον πρόεδρο Ολάντ, που δεν δικαιούται να μιλάει για πόλεμο και οφείλει να σταματήσει να στέλνει Ραφάλ διότι προκαλεί τα ευγενή αισθήματα του «Ισλαμικού Κράτους». Ετσι λένε και γράφουν τα προοδευτικά παραμύθια, όπου στο τέλος όλα τελειώνουν με μια τεράστια αγκαλιά. Μόνον που, αν είσαι νεκρός, δεν μπορείς ούτε να αγκαλιάσεις ούτε να αγκαλιαστείς.

Σκέψεις αναπόφευκτες όταν ακούς και ξανακούς πως οι τρομοκράτες μπορεί να είναι τρομοκράτες του «Ισλαμικού Κράτους», όμως για την τερατογένεση ευθύνεται το γεγονός ότι γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στη Γαλλία αλλά αισθάνονται αποκλεισμένοι. Και αναρωτιέμαι ο αφελής. Δεν υπάρχουν παιδιά που δεν είναι μουσουλμάνοι, μπορεί να είναι παιδιά καθολικών, εβραϊκών ή και άθεων οικογενειών, είναι όμως εξίσου φτωχά και εξίσου αποκλεισμένα, γιατί δεν μπορούν να σπουδάσουν ή να βρουν δουλειά; Και γιατί αυτά δεν παίρνουν ένα καλάσνικοφ για να θερίσουν τους συνομηλίκους τους που πήγαν να ακούσουν ροκ; Ισως γιατί δεν τους λέει ο ιμάμης της συνοικίας τους πως η ροκ είναι η μουσική των απίστων, και δεν υπάρχει θέση για τους άπιστους στον κόσμο που έπλασε ο Αλλάχ.

Ας το πάρουμε απόφαση. Το μοντέλο της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, ακόμη κι αν δεν πέθανε, πνέει τα λοίσθια. Η μετακίνηση των πληθυσμών καταστρέφει τις ισορροπίες στις οποίες στηριζόταν. Η διάχυση της ισλαμικής τρομοκρατίας μεγαλώνει το χάσμα και την καχυποψία. Ας μη βαυκαλιζόμαστε. Η Ιστορία δεν προχωράει ούτε με καλές προθέσεις ούτε με ευγενείς ιδέες. Δυστυχώς.

Η Ευρώπη οφείλει να οπλισθεί πολιτισμικά, εκτός από όλα τα άλλα. Να εγκαταλείψει τις ηλίθιες ενοχές της και να αναδείξει τη σταθερότητα και την υπεροχή των αξιών της. Και η Ελλάδα θα πρέπει να ξυπνήσει από την «προοδευτική» –τρομάρα μου– νάρκη.

kathimerini

Σημειώσεις για το Ισλάμ

Σημειώσεις για το Ισλάμ.Ένα ηλεκτρονικό βιβλίο.

Του Θεόδωρου Ρηγινιώτη

http://euxh.gr/simeioseis_gia_to_islam.pdf

Απάντηση του Μητροπ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ σε δημοσίευμα της εφημερίδος “Η ΑΥΓΗ”

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4518476 e-mail: impireos@hotmail.com

Πειραιεύς, 15 Μαΐου 2014

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ ἀπέστειλε τήν ἀκόλουθη ἐπιστολή, ἀπαντώντας σέ δημοσίευμα τῆς Ἐφημερίδος Η ΑΥΓΗ.

ΕΚ  ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

᾿Ακτὴ Θεμιστοκλέους 190

185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ

Email: impireos@hotmail.com

Τηλ. Κέντρο 210 4514833

Fax 210 4518476

Ἀριθμ. Πρωτ. 644                                      Ἐν Πειραιεῖ τῇ 14ῃ Μαΐου 2014

Πρός Τόν

Ἀξιότιμον Κύριον

Νικόλαον Φίλην

Διευθυντήν Ἐφημερίδος «Η ΑΥΓΗ»

Ἁγ. Κωνσταντίνου 12

104 31 ΑΘΗΝΑ

Ἀξιότιμε Κύριε Διευθυντά,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Δέν εἶμαι ἄδικος νομίζω ἐάν θεωρήσω ὡς ἐμπαθεστάτη τήν καταχώρησή Σας στό φύλλο τῆς 14/5/2014, ὅπου κάτω ἀπό τόν περιπαικτικό τίτλο «Ε, δέν είναι και όσιοι...» μέ ἐγκαλεῖτε γιά δῆθεν ἀπανθρωπία καί σκληροκαρδία καί ἀδιαφορία γιά «ἀνθρώπους πού ἔχασαν τούς δικούς τους στή θάλασσα. Ἀφοῦ γι’ αὐτούς (καί γιά ἐμένα) εἶναι ”λαθραίοι’’ καί δέν προορίζονται γιά προσκύνημα καί ἀκριβές τελετές».

Ποιά εἶναι τά πραγματικά περιστατικά πού κατά τή γνώμη Σας στοιχειοθετοῦν τά παραπάνω; Τά ἀναφέρετε στό δημοσίευμά Σας: «τό πρωΐ τῆς Δευτέρας ἔφτασαν στό λιμάνι τοῦ Πειραιᾶ οἱ 32 διασωθέντες τοῦ τραγικοῦ ναυαγίου τῆς Σάμου οἱ ὁποῖοι ἀφέθηκαν ἁπλῶς στήν μοίρα τους ἀφοῦ δέν βρέθηκε στό λιμάνι οὔτε ἕνας κλητήρας τοῦ Ὑπουργείου γιά νά ὑποδεχτεῖ τούς πρόσφυγες... Τό ἔργο τῆς πολιτείας ἀντικατέστησαν τά μέλη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καί τῶν μεταναστευτικῶν κοινοτήτων. Αὐτό μᾶλλον ἐξηγεῖται ἀπό τό γεγονός ὅτι ὁ Β. Μιχαλολιάκος... ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφείμ βρίσκονταν στήν λαμπρή τελετή ὑποδοχῆς τοῦ λειψάνου τῆς τιμίας κάρας τοῦ ὁσίου Ραφαήλ...».

«Είμαστε πρόθυμες να πεθάνουμε σαν μάρτυρες»έλεγαν οι μοναχές της Αγίας Θέκλας

«Η πίστη και η προσευχή είναι το όπλο μου» δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξη της στο επίσημο συριακό πρακτορείο SANA η ηγουμένη Πελαγία, μια εκ των δώδεκα μοναχών που βρίσκονται στα χέρια εξτρεμιστών ανταρτών.

Η ηγουμένη είχε μιλήσει για την αντίδραση της κατά την εισβολή ανταρτών στη Μονή, στην οποία φιλοξενούνται πολλά ορφανά του πολέμου.

«Εκείνη τη στιγμή όταν εισέβαλαν οι μαχητές στο μοναστήρι ένιωσα μια παράξενη δύναμη» είχε πει.

«Ήταν μια δύναμη που μας έδωσε ο Κύριος ο οποίος κατοικεί σε αυτόν τον ιερό τόπο πάνω από χίλια χρόνια. Αυτή η δύναμη ήταν που μας έδωσε το θάρρος να ξεσηκωθούμε εναντίον των τρομοκρατών με μόνο όπλο μας την πίστη και την προσευχή».

ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΟΘΥΜΕΣ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΩΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ
Η προχθεσινή επίθεση στο μοναστήρι δεν ήταν η πρώτη. Τις περισσότερες φορές, όχι Σύριοι αλλά Άραβες μισθοφόροι τους οποίους καταλάβαινε από την διάλεκτο που χρησιμοποιούσαν έκαναν συχνές εμφανίσεις στη μονή.

«Δεν υπάρχει καμία σκέψη να εγκαταλείψουμε το μοναστήρι. Όλες είμαστε πρόθυμες να πεθάνουμε ως μάρτυρες. Το μοναστήρι ήταν το σπίτι μας σε καιρούς ειρήνης και δεν πρόκειται να το εγκαταλείψουμε στα δύσκολα» είχε πει χαρακτηριστικά.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμία ενημέρωση για την τύχη των δώδεκα καλογριών που έχουν απαχθεί. Η επίθεση στο μοναστήρι έγινε τα ξημερώματα της Δευτέρας μετά την ανακατάληψη της Μααλούλα από τους αντάρτες.

Πρόκειται για μια περιοχή η οποία έχει θρηνήσει δεκάδες νεκρούς στις συνεχείς μάχες μεταξύ δυνάμεων του καθεστώτος και ανταρτών.

Η επίθεση αυτή επιτείνει τους φόβους των χριστιανών της περιοχής που πλέον δηλώνουν βέβαιοι πως στην περίπτωση που η χώρα περάσει στα χέρια των αντικαθεστωτικών, κανείς δεν θα μπορεί να δηλώνει ελεύθερα την χριστιανική του πίστη.

 Κείμενο-Λουδάρος Ανδρέας/dogma.