Η κάρα του Αγ.Ραφαήλ του Μπρούκλιν

 

Άγιος Ραφαήλ,επίσκοπος Μπρούκλιν-Η.Π.Α (+27 Φεβρουαρίου 1915)

18 Νοεμβρίου 2024.Ανακομιδή των λειψάνων της ΑΓΙΑΣ ΟΛΓΑΣ ΤΗΣ ΑΛΑΣΚΑΣ

                           

18 Νοεμβρίου 2024.Ανακομιδή των λειψάνων της ΑΓΙΑΣ ΟΛΓΑΣ ΤΗΣ ΑΛΑΣΚΑΣ  και μεταφορά σε νέα λάρνακα

Η αγία Όλγα Ο’Μάϊκλ από το χωριό Κβέτλουκ – πρώτη αγία της Βόρειας Αμερικής

Η Ιερά Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αμερικής, που πραγματοποιήθηκε στο Σικάγο, έλαβε απόφαση για την σύντομη αγιοκατάταξη της Όλγας Ο’Μάϊκλ (+1979).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ

Μια αγία και θαυματουργή μαία:Η πρεσβυτέρα Όλγα Michael της Αλάσκας

Η γυναίκα αυτή εδώ και δεκαετίες τιμάται από τους ορθοδόξους χριστιανούς στην Αλάσκα, σε όλη την Αμερική αλλά και σε ολόκληρο τον ορθόδοξο κόσμο. Την θυμούνται ως μία σεμνή και ανιδιοτελή σύζυγο ιερέα. Μία πολύτεκνη μητέρα γεμάτη αγάπη προς όλους τους ανθρώπους και ιδικά στις κακοποιημένες και έγκυες γυναίκες. Πολλές είναι οι περιπτώσεις της θαυματουργικής βοήθειας δια των πρεσβειών της αγίας Όλγας που ανταποκρίνεται στις προσευχές των αιτούντων της ιδικής της προστασίας.

Η αγία Όλγα θα γίνει η πρώτη γυναίκα που θα προστεθεί στην χορεία των αγίων της Βόρειας Αμερικής. Η μνήμη της θα τιμάται ετησίως στις 28 Οκτωβρίου / 10 Νοεμβρίου καθώς και την Β’Κυριακη μετα την Πεντηκοστή κατά την οποία εορτάζεται η Σύναξη πάντων των εν Αμερική διαλαμψάντων Αγίων.

Αγία Όλγα με τα μπλε ρούχα. Στα αριστερά της ο ιερέας σύζυγός της.

Η αγία Όλγα Ο΄Μαϊκλ – Bιογραφία

Η μελλοντική πρεσβυτέρα Όλγα Ο’Μαϊκλ την οποία οι συγχωριανοί αποκαλούσαν Ολγίτσα ήταν από την φυλή των εσκιμώων-yupik της Αλάσκας. Γεννήθηκε στο χωριό Κβέτλουκ στις 3 Φεβρουαρίου του 1916. Το όνομα που της δόθηκε κατά την γέννηση ήταν Αρσαμκούκ, ενώ κατά το Άγιο Βάπτισμα ονομάστηκε Όλγα. Βαπτίστηκε κατά την νηπιακή ηλικία.

Μετά την ενηλικίωσή της, η Όλγα, παντρεύτηκε τον Νικόλαο Ο΄Μάϊκλ (1912-1984), επίσης καταγόμενο από το χωριό Κβέτλουκ, έναν ικανό κυνηγό και επιτυχημένο επιχειρηματία. Η στροφή του προς την Εκκλησία έγινε με τις προσπάθειες και τις προσευχές της ευσεβούς του συζύγου Όλγας.

Αργότερα ο Νικόλαος θα χειροτονηθεί ιερέας και μέχρι τον θάνατό του θα λειτουργεί στον Ιερό Ναού αγίου Νικολάου του χωριού του, παράλληλα εξυπηρετώντας, πνευματικά, τα δώδεκα γύρω χωριά συμπεριλαμβανομένης και της πόλης Napaskiak.

Το ζευγάρι έζησε σε ένα μικρό ξύλινο σπίτι τριών δωματίων όλη τους τη ζωή. Ο Θεός τους χάρισε δεκατρία παιδιά, από τα οποία τα οκτώ έζησαν μέχρι την ενηλικίωσή τους. Ο πρωθιερέας Νικόλαος από το χωριό Κβέτλουκ ήταν ένας ένθερμος και στοργικός ποιμένας ιδιαίτερα αγαπητός από τους συγχωριανούς του. Οι κάτοικοι των γύρω χωριών συχνά τον καλούσαν για τέλεση βαπτίσεων, γάμων ή κηδειών καθώς και άλλων Μυστηρίων. Οι οικισμοί αυτοί βρίσκονται αρκετά μακριά το ένα από το άλλο. Η μετακίνηση μεταξύ τους το καλοκαίρι πραγματοποιείται με βάρκες κατά μήκος των ποταμών και το χειμώνα με σνόουμομπιλ.

Τα παιδιά τους που έφτασαν μέχρι την ενηλικίωση η Όλγα τα μεγάλωσε μόνη της. Όπως θυμούνται τα ίδια τα παιδιά η Όλγα ποτέ δεν τους φώναζε. Καθώς ο πατήρ Νικόλαος αφιέρωνε τον περισσότερο χρόνο στο ποίμνιό του η Όλγα ήταν πάντα απασχολημένη όχι μόνο με τις δουλειές του νοικοκυριού της αλλά και με την φροντίδα των συγχωριανών της. Συχνά επισκεπτόταν τα σπίτια τους για να συγυρίσει και να μαγειρέψει. Τα παιδιά της που είχαν φτάσει στην ηλικία των επτά-οκτώ ετών την βοηθούσαν στο έργο της.

Η Όλγα έραβε άμφια για τον σύζυγό της, έφτιαχνε η ίδια τα επανωφόρια, μπότες και γάντια για τα παιδιά της και επίσης έραβε και έπλεκε συνεχώς ρούχα για τους άλλους. Οι ενορίες εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από το Κβετλούκ λάμβαναν δώρα από αυτήν - τις παραδοσιακές μπότες των Εσκιμώων. Όλοι οι κληρικοί της επισκοπής τους φορούσαν γάντια και μάλλινες κάλτσες που τους έπλεκε η Όλγα.

Κάθε εβδομάδα η Όλγα έψηνε πρόσφορα για την Θεία Λειτουργία της εκκλησίας του χωριού της. Είχε αποστηθίσει όλες τις ιερές ακολουθίες των μεγάλων εορτών, ήξερε άπταιστα τους ύμνους της Κυριακής των Βαϊων, της Μεγάλης Εβδομάδος καθώς και του Πάσχα στην τοπική διάλεκτο.

Σύναξη των Αγίων της Βορείου Αμερικής και ο βίος αυτών

Την Β'Κυριακή μετά την Πεντηκοστή η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής εορτάζει την Σύναξη των Αγίων της Βορείου Αμερικής:

Άγιος Αλέξιος (Τόθ) Εδώ

Άγιος ιερομάρτυς Βασίλειος από την Πολωνία Εδώ

Άγιος Μπρένταν του Clonfert ο πλοηγός ΕδώΆγιος Γερμανός της Αλάσκας Εδώ
Άγιος Ιννοκέντιος της Αλάσκας Εδώ
Άγιος Ιάκωβος Νετσβέτωφ της Αλάσκας Εδώ
Άγιος Ιωάννης Κοτσιούρωφ -Ο πρώτος μάρτυρας της νεότερης Ρωσίας Εδώ
Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς -ΕδώΆγιος Ιουβενάλιος της Αλάσκας-  Εδω
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
Άγιος Πέτρος ο Αλεούτιος- Εδώ
Άγιος Ραφαήλ του Μπρούκλιν- Εδώ
Άγιος Σεραφείμ του Ούγκλιτς -Εδώ
Άγιος Τύχων Μόσχας-Εδώ
Άγιος νεομάρτυς Βαρνάβας
Άγιος Βαρνάβας (Νάστιτς)ο Νέος Ομολογητής-Εδώ
Άγιος Ανατόλιος του Ιρκούτσκ -Εδώ

Αγία Όλγα της Αλάσκας Εδώ 

Άγιος Ραφαήλ,επίσκοπος Μπρούκλιν-Η.Π.Α(+27 Φεβρουαρίου 1915)

Ἀραβικῆς καταγωγῆς, γεννήθηκε τό 1860 στήν Συρία. Τό 1879 ἔγινε μοναχός ἀπό τόν Πατριάρχη Ἀντιοχείας Ἱερόθεο, ὁ ὁποῖος τόν προσέλαβε στήν προσωπική του ὑπηρεσία. Φοίτησε στήν Θεολογική Σχολή τῆς Χάλκης, μέ ὑποτροφεῖα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Διάκονος χειροτονήθηκε τό 1885 καί Πρεσβύτερος τό 1886. Ἀπό τόν Πατριάρχη Ἀντιοχείας Γεράσιμο (τοῦ ὁποίου ἦταν μόνιμος συνοδός - Ἱεροκήρυκας), στάλθηκε στήν Ρωσία γιά ἀνώτερες θεολογικές σπουδές καί φοίτησε στήν Θεολογική Ἀκαδημία τοῦ Κιέβου. Τό 1889 χειροθετήθηκε ἀρχιμανδρίτης ἀπό τόν Μητροπ. Μόσχας Ἰωαννίκιο καί ἀνέλαβε τόν Ναό τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας στήν Μόσχα.

Μετά τήν μετάθεση τοῦ Πατριάρχου Γερασίμου στόν Θρόνο τῶν Ἱεροσολύμων, ὁ π. Ραφαήλ ἀρθρογράφησε ὑπέρ τῆς ἐκλογῆς Ἄραβος Πατριάρχου στήν Ἀντιόχεια, μέ ἀποτέλεσμα νά ἔρθει σέ σύγκρουση μέ τόν Κυπριακῆς καταγωγῆς Πατριάρχη ΚΠόλεως Σπυρίδωνα καί νά τεθεῖ σέ ἀργία. Μετά τήν συμφιλίωσή του μέ τόν Πατριάρχη Σπυρίδωνα, ὑπήχθηκε στήν δικαιοδοσία τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας καί ἀνέλαβε τήν ἕδρα τῶν Ἀραβικῶν Σπουδῶν στήν Θεολογική Ἀκαδημία τοῦ Καζάν.

Τό 1895 προσκλήθηκε ἀπό τήν Φιλανθρωπική Ἕνωση Συρορθοδόξων τῆς Νέας Ὑόρκης καί ἀνέλαβε τήν ἱεραποστολική αὐτή θέση, ἐργαζόμενος ὑπό τόν ἐπ. Τύχωνα, ἔπειτα Πατριάρχη Ρωσίας. Τό 1904 χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος Μπρούκλιν (ἦταν ὁ πρῶτος Ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος πού χειροτονήθηκε στήν Ἀμερικανική ἥπειρο). Μετά τήν μετάθεση τοῦ ἐπ. Τύχωνος συνέχισε τήν ἱεραποστολική του ἐργασία ὑπό τόν Μητροπ. Πλάτωνα, ἐργαζόμενος ἑνωτικά μεταξύ τῶν διαφόρων ἐθνικοτήτων Ὀρθοδόξων τῆς Ἀμερικῆς.

 Ὅταν κοιμήθηκε ἄφησε πίσω του 25. 000 περίπου πιστούς, μέ 30 ἐνορίες καί πολλούς Κληρικούς.
Κοιμήθηκε τό 1915 μετά ἀπό σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα. Τό Λείψανό του βρέθηκε ἀδιάφθορο κατά τήν μεταφορά του στό Ἀντιοχειανό χωριό Λιγκονιέρ τῆς Πενσυλβάνια, ὅπου καί σήμερα φυλάσσεται.
Ἡ ἁγιότητά του διακηρύχθηκε τόν Μάρτιο τοῦ 2000 ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἀμερικῆς καί τήν Ἀρχιεπισκοπή Βορείου Ἀμερικῆς τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας.

Φωτογραφία από την κηδεία του.

Ἡ μνήμη του τιμᾶται τήν 27η Φεβρουαρίου.

πηγή

Άγιος Αλέξιος Τοθ ο Υπερασπιστής της Ορθοδόξου Πίστεως στην Αμερική

Ο Άγιος Αλέξιος, ο Υπερασπιστής της Ορθοδόξου πίστεως, γεννήθηκε στην Αυστροουγγαρία στις 18 Μαρτίου του 1854 από μία φτωχή οικογένεια Καρπαθορώσων. 
Όπως πολλές άλλες οικογένειες στην Αυστροουγγρική αυτοκρατορία, η οικογένεια του Αλεξίου Τοθ ήταν αρχικά συνδεδεμένη με τους Ουνίτες.
 Ο πατέρας και ο αδελφός του Αλεξίου ήταν «ιερείς» και ο θείος του ήταν «Επίσκοπος» των Ουνιτών. Έλαβε εξαιρετική μόρφωση και έμαθε πολλές γλώσσες (καρπαθορωσικά, ουγγρικά, ρωσικά, γερμανικά, λατινικά και ελληνικά μόνο για ανάγνωση). Νυμφεύθηκε τη Ροζαλί Μιχάλιτς, την θυγατέρα ενός «ιερέως» και χειροτονήθηκε «πρεσβύτερος» στις 18 Απριλίου 1878 μ.Χ. Η γυναίκα του πέθανε σύντομα και μετά από λίγο και το μονάκριβο παιδί του. Ο Αλέξιος άντεξε τις δοκιμασίες αυτές με την υπομονή του Ιώβ.

Τον Μάιο του 1897 ο Αλέξιος ανεδείχθη γραμματέας του Επισκόπου Πρέσωβ και υπεύθυνος του διοικητικού τομέα της Επισκοπής. Επίσης, του ανατέθηκε η διεύθυνση ενός ορφανοτροφείου. Στο σεμινάριο του Πρέσωβ ο Αλέξιος Τοθ δίδαξε εκκλησιαστική ιστορία και κανονικό δίκαιο, γνώσεις που τον βοήθησαν πάρα πολύ στην μετέπειτα ζωή του στην Αμερική.

Τον Οκτώβριο του 1889 ανέλαβε ιερατικά καθήκοντα σε μία ουνιτική ενορία στη Μινεάπολη της Μινεσότας. Όμως, μέσα από διάφορες εκκλησιαστικές περιπέτειες, αποφάσισε να απευθυνθεί στον Ρώσο Ορθόδοξο Επίσκοπο Βλαδίμηρο.
 Στις 25 Μαρτίου του 1891, ο ιερέας Αλέξιος Τοθ και 3.614 ενορίτες του προσήλθαν στην Ορθόδοξη Εκκλησία και την πίστη των προγόνων τους. 
Οι ενορίτες, θεωρώντας αυτό το γεγονός ως ένα νέο θρίαμβο της Ορθοδοξίας, αναφώνησαν με χαρά: «Δόξα Σοι, ο Θεός, για το μεγάλο Του έλεος».
Το παράδειγμα του Αγίου Αλεξίου και της ενορίας του, που επέστρεψαν στην Ορθοδοξία, ήταν ενθαρρυντικό για εκατοντάδες άλλους Ουνίτες. Ο πατήρ Αλέξιος ήταν φως επί τη λυχνία και αποτελούσε φωτεινό παράδειγμα για τους πιστούς. Με το τολμηρό κήρυγμά του εξέθεσε την κακόπιστη διδασκαλία που είχε παραπλανήσει τους ανθρώπους, αλλά ήταν πολύ διακριτικός, για να μην καλλιεργήσει στο ποίμνιό του τη μισαλλοδοξία. Αναδείχθηκε κήρυκας της θεοσεβούς θεολογίας και του ορθού δόγματος και συνέγραψε αρκετά συγγράμματα για την ορθόδοξη πίστη και τον ορθόδοξο βίο.

Ο ενάρετος ιερέας, για να ανταπεξέλθει στις βιοτικές ανάγκες, ήταν αναγκασμένος να εργάζεται σε ένα φούρνο. Αν και τα χρήματά του ήταν λίγα, δεν παράλειπε να δίνει ελεημοσύνη στους φτωχούς και τους ενδεείς. Μοιραζόταν τα χρήματα με άλλους κληρικούς που ήταν σε χειρότερη κατάσταση από αυτόν και συνέφερε στην ανοικοδόμηση εκκλησιών και στην εκπαίδευση των φοιτητών Θεολογίας. Δεν ήταν ανήσυχος σχετικά με την ζωή του, για το τι θα έτρωγε και τι θα ενδυόταν. Έχοντας εμπιστοσύνη στον Κύριο ακολουθούσε την προτροπή του Ευαγγελίου: «ζητεῖτε δὲ πρώτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμίν». Με αυτό τον τρόπο υπέφερε τη θλίψη, τη συκοφαντία και τις φυσικές επιθέσεις με υπομονή και πνευματική χαρά, υπενθυμίζοντάς μας ότι «παντὸς δυνατοτέρα ἐστὶν ἡ εὐσέβεια» και όπως και ο Ιωσίας «κατευθυνόταν ἐν ἐπιστροφῇ λαοῦ».

Ο Άγιος Αλέξιος συνέβαλε στη δημιουργία και στην επιστροφή πολλών ουνιτικών κοινοτήτων στην Ορθοδοξία. Από το 1909,την περίοδο της μακαρίας κοιμήσεώς του, χιλιάδες Καρπαθορώσοι και Γαλισιανοί Ουνίτες είχαν επιστρέψει στην Ορθοδοξία. Αυτό ήταν ένα σημαντικό γεγονός στην ιστορία της ιεραποστολής στην Αμερικής, το οποίο συνέβαλε καθοριστικά στην εκεί εδραίωση της Ορθοδοξίας.

Το 1907 ο Άγιος αρνήθηκε την υποψηφιότητά του για τον επισκοπικό βαθμό προτείνοντας κάποιον νεότερο για τη θέση αυτή.
Ο Άγιος Αλέξιος κοιμήθηκε με ειρήνη την Παρασκευή 7 Μαΐου 1909 . Τα ιερά λείψανά του φυλάσσονται στη μονή του Αγίου Τύχωνος στη νότια Καναάν της Πενσυλβανίας.

πηγή

Μια αγία και θαυματουργή μαία:Η πρεσβυτέρα Όλγα Michael της Αλάσκας

Η πρεσβυτέρα Olga Michael,ήταν σύζυγος του πρωθιερέως Νikolai.Ο.Michael από το χωριό Kwethluk κοντά στον ποταμό Kuskokwim της Αλάσκας.'Οπως γράφει στο βιβλίο του''Ορθόδοξη Αλάσκα'' ο ιερέας Michael Oleksa:«δεν είχε ένα φυσικό παρουσιαστικό επιβλητικό».Γέννησε 8 παιδιά,πολλά από τα οποία χωρίς τη βοήθεια μιας μαμής.Όσο ο ιερέας-σύζυγός της βρισκόνταν στις ενορίες του,η πρεσβυτέρα Όλγα φρόντιζε την οικογένειά της και βοηθούσε και τους άλλους.Σε κάποιες στιγμές θύμιζε την ιστορία της Ταβιθά(Πράξεις των Αποστόλων)αφού:''δεν έραβε μόνο τα άμφια του π.Νικολάου και γούνες μπότες,γάντια,για τα παιδιά,αλλά δεν υπήρχε φίλος ή γείτονας που να μην έχει κάτι φτιαγμένο,ειδικά για εκείνους,από τα χέρια της.

  Ενορίες οι οποίες βρισκόνταν εκατοντάδες μίλια μακρυά δεχόνταν από εκείνην ως δώρο,τα mukluk(παραδοσιακά παπούτσια)για να τα πουλήσουν,ή δωρεές για νεόκτιστους ναούς.Δεν υπήρχε ιερέας που να μην έχει γάντια ή μάλλινες κάλτσες φτιαγμένες από τα χέρια της.Εκτός από τις άλλες ασχολίες της(όπως το να φτιάχνει τα πρόσφορα)είχε αποστηθήσει πολλούς ύμνους των μεγάλων εορτών στα Yup'ik,την μητρική της γλώσσα.

  Επέζησε κατά θαυμαστό τρόπο όταν αρρώστησε από καρκίνο και όλα φαινόνταν χαμένα(τελικά πέθανε αργότερα όταν ξανααρρώστησε)και ετοιμάστηκε με πολύ θάρρος και πίστη για την κοίμηση της στις 8 Νοεμβρίου 1979.

Φαινόνταν ότι το χιόνι και ο παγωμένος ποταμός(συνηθισμένο καιρικό φαινόμενο για την περιοχή)θα εμπόδιζαν τον κόσμο να συμμετάσχει στην κηδεία της.Κατά περίεργο όμως για την εποχή τρόπο,άρχισε να φυσάει ένας νότιος άνεμος ο οποίος άρχισε να λιώνει το χιόνι και τον πάγο και έτσι πολλοί άνθρωποι από τα γύρω χωριά άρχισαν να καταφτάνουν στο Kwethluk.Εκατοντάδες πιστοί γέμισαν τον ναό αυτήν την υπέροχη(σαν ανοιξιάτικη)ημέρα Βγαίνοντας από τον ναό,η λιτανεία συνοδεύτηκε από ένα σμήνος πουλιών,αν και αυτήν την περίοδο του χρόνου τα πουλιά είχαν μεταναστεύσει νότια.Τα πουλιά πέταξαν κυκλικά πάνω από το φέρετρο της μεχρι που την έβαλαν μέσα στον τάφο.Το έδαφος-παγωμένο κατά κανόνα αυτήν την εποχή-σκαβόνταν εύκολα,λόγω του λιώσιμου του πάγου.Το βράδυ,αφού τελείωσε το τραπέζι της συγχώρησης,ο άνεμος άρχισε πάλι να φυσάει,το ποτάμι πάγωσε,ο χειμώνας ξαναγύρισε.Ήταν σαν να άνοιξε η ίδια η γη για να δεχτεί αυτήν την γυναίκα.Η φύση συμμετείχε και αυτή στην δοξολογία του Θεού από τον πιστό λαό του.

Ωστόσο όχι μόνο η ιστορία της  αλλαξε την ζωή κάποιων ανθρώπων,αλλά και οι θαυμαστές παρουσίες της.

 Μια γυναίκα η οποία κατάγεται από το Kwethluk,αλλά τώρα κατοικεί στην Αριζόνα είδε στον ύπνο της την πρεσβυτέρα Όλγα,η οποία την καθυσύχαζε λεγοντάς της ότι η μητέρα της είναι καλά επειδή θα ακολουθήσει την πρεσβυτέρα Όλγα σε έναν τόπο φωτεινό και χαρούμενο.Η γυναίκα δεν γνώριζε ότι η μητέρα της ήταν άρρωστη και την είχαν μεταφέρει στο Anchorage και ότι μετά από λίγο θα πέθαινε.Την επόμενη ημέρα έλαβε τα νέα για την άσχημη κατάσταση στην οποία βρισκόνταν η μητέρα της.Πήγε όσο πιο γρήγορα μπορούσε από την Αριζόνα στην Αλάσκα,επαναλαμβάνοντας της τα λόγια της πρεσβυτέρας Όλγας σχετικά με το τι θα ακολουθήσει μετά το θάνατό της.Η γυναίκα πέθανε ειρηνικά χωρίς η κόρη της να λυπηθεί και να αντιδράσει υπερβολικά λόγω των όσων της είχε πει η πρεσβυτέρα.

  Μια άλλη γυναίκα,μόλις είδε την φωτογραφία της αισθάνθηκε μια ψηλαφητή παρουσία,γεμάτη στοργή και αγάπη.

 Η πιο λεπτομερής μαρτυρία όμως έρχεται από μία γυναίκα ορθόδοξη η οποία για πολλά χρόνια υπέφερε εξαιτίας κάποιας σεξουαλικής κακοποίησης που είχε υποστεί.στα παιδικά της χρόνια.

«Μια ημέρα ήμουν απορροφημένη στην προσευχή μου όταν ξαφνικά θυμήθηκα κάτι τρομακτικό για εμένα.Άρχισα να προσεύχομαι στην Παναγία να με βοηθήσει και να με ελεήσει.Σταδιακά άρχισα να νομίζω ότι βρίσκομαι σ'ένα δάσος και φοβόμουν λίγο.Σύντομα αισθάνθηκα μέσα από το δάσος μια λεπτ'η αύρακαι έπειτα ένα άρωμα φρεσκοσκαμμένου κήπου.Είδα την Παναγία έτσι όπως ήταν ντυμένη στην εικόνα αλλά πιο ψηλαφητή και πιο φωτεινή να έρχεται προς εμένα.Όσο πλησίαζε πρόσεξα ότι κάποιος περπατούσε πίσω της.Έκανε στην άκρη και έδειξε προς μία κοντή γυναίκα το πρόσωπο της οποίας εξέπεμπε σοφία.

Ποιά είναι αυτή;ρώτησα

Η Παναγία απάντησε''Η Αγία Όλγα''(Διαβάστε την ενδιαφέρουσα συνέχεια)