Ὁ θάνατος τῆς χειραψίας!

  Αὐτά τά δύο χρόνια ζήσαµε πολύ ἔντονα τό πόσο εὔκολα ἀλλοιώνονται τά ἤθη καί οἱ ἀξίες τῶν ἀνθρώπων, πῶς καθιερώνονται νέες πρακτικές καί νέες συνήθειες, ἀνάλογες µέ τό ἐπίπεδο τῶν κοινωνιῶν, πῶς χειραγωγεῖται ἡ κοινή γνώµη καί ἀκολουθοῦν ὅλοι «ἐν ἐνί στόµατι καί µιᾷ καρδίᾳ» τίς προσταγές τοῦ Κράτους καί τῶν “εἰδικῶν”, πού πλασάρονται ὡς εἰδικότεροι τῶν ὑπολοίπων εἰδικῶν! Αὐτήν τήν διετία τῆς λεγοµένης «πανδηµίας» πολλά Ἑλληνικά ἔθιµα καί πολλές συνήθειες “µπῆκαν στόν πάγο”, “ἀνέστειλαν τήν λειτουργία τους”, καί ἀναµένουν καρτερικά τήν λήξη τοῦ συναγερµοῦ γιά νά κριθεῖ ποιές τελικά θά µείνουν, ἔστω καί ξεθωριασµένες ἤ µεταλλαγµένες καί ποιές θά ἀποτελέσουν παρελθόν καί θά κλειστοῦν στά βιβλία τῆς Ἱστορίας.

 Μιά τέτοια συνήθεια εἶναι ἡ χειραψία! Αὐτή ἡ ἁπλή καθηµερινή ἔκφραση τοῦ ἀνθρώπου, µέ τήν ὁποία χαιρετοῦσε ἕναν φίλο, ὑποδεχόταν ἕναν ἄγνωστο, ἐπισφράγιζε µιά µικρή ἤ µεγάλη συµφωνία, ἔδινε τόν λόγο του, ἐξέφραζε τόν ἐνθουσιασµό του ἤ συµφιλιωνόταν µέ τόν ἄλλον ἄνθρωπο. Αὐτή ἡ ἁπλή καί ταπεινή χειραψία φαίνεται ὅτι ἔχει πλέον πεθάνει! Ἀκόµα καί ὅταν βγοῦµε ἀπό αὐτήν τήν περιπέτεια καί µᾶς δώσει τό κράτος τήν ἄδεια νά κυκλοφοροῦµε ἐλεύθεροι, χωρίς περιορισµούς καί κοινωνικά µέτρα, ὅλα δείχνουν ὅτι ἡ χειραψία δέν θά ἐπιστρέψει στήν καθηµερινότητά µας. Καί αὐτό γιατί ἤδη ἔχει δηλητηριαστεῖ ἡ σκέψη τῶν ἀνθρώπων µέ φόβους ἀνύπαρκτους καί καταστροφικούς γιά τίς σχέσεις τους µέ τόν διπλανό τους. Ἔχουν καταφέρει οἱ κυβερνῶντες σέ ὅλον τόν κόσµο νά ἐξαγριώσουν τούς λαούς, νά κάνουν τούς πολῖτες ἐχθρικούς, καχύποπτους, νά κοιτοῦν µέ ἐπιφύλαξη τόν ἀπέναντί τους φοβούµενοι µήν τούς βλάψει.