Σε κάθε ναό του ὁ Ἅγιος εἶν’ ἐκεῖ! Kαί κάθε Ἅγιος, στό ναό του,σ’ ὅλη τήν Οἰκουμένη,εἶν’ ἐκεῖ!

Σὲ κάθε ναό του ὁ Ἅγιος εἶν’ ἐκεῖ!
Kαὶ κάθε Ἅγιος, στὸ ναό του,σ’ ὅλη τὴν Οἰκουμένη,εἶν’ ἐκεῖ!
Γι’ αὐτὸ εἶναι μεγάλη ἡ χάρη τῶν ναῶν καὶ τῶν ἐκκλησιῶν.
Mεγάλη ἡ χάρη τῶν εἰκόνων. Mεγάλη ἡ χάρη τῶν Ἁγίων.
Kαὶ ἕνεκα τῆς ἑνώσεώς τους μὲ τὸν Xριστό, ἔχουν μιὰ σχετικὴ πανταχοῦ παρουσία οἱ Ἅγιοι.Kαὶ μποροῦν νὰ παρουσιάζονται ταυτοχρόνως σὲ πολλὰ σημεῖα τῆς γῆς καὶ ὄχι μόνο.Εἶναι πολὺ σημαντικὸ αὐτό

Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, Θερινὸ Συναξάρι, Τόμος Β´.

Ο ναός είναι ένα κομμάτι του Ουρανού επί της γης...

 

πηγή

''Τρομάρα σας αντιχριστιανοί, σας πήρε ο καλλιτεχνικός «πόνος» με τις καλλικαντζούρες του Μυταρά! – Ενοχλούν και οι αγιογραφίες λοιπόν;''

Ελευθέριος Ανδρώνης

Η (ορθότατη) απόφαση του Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαου να αναιρέσει την άδεια λειτουργίας από το εκκλησάκι λόγω των «τερατουργημάτων» που είχε στο εσωτερικό του, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από τις γνωστές στρατιές νεωτεριστών «Βησιγότθων» που λυσσάνε για να ξηλώσουν από την Ορθοδοξία οτιδήποτε τη συνέχει.
Είναι ακριβώς οι ίδιοι που αφρίζουν γιατί η εκκλησία δεν κάνει βαπτίσεις παιδιών με ομοφυλόφιλους κηδεμόνες. Είναι οι ίδιοι που γυρίζουν 360 μοίρες το κεφάλι όποτε ακούνε για παπά ή επίσκοπο που έστρεψε τα νώτα σε πολιτικό που ψήφισε το ελεεινό νομοσχέδιο.

Είναι οι ίδιοι που θέλουν να κάνουν την Εκκλησία χειροκροτητή για κάθε πιθανή και απίθανη ανωμαλία. Είναι οι ίδιοι που υποστηρίζουν ότι αγάπη είναι να λες σε όλα ναι, και ότι η εκκλησία πρέπει να γίνει πολυκατάστημα όπου ο καθένας θα ψωνίζει επιβεβαίωση για τη διαστροφή του.
Eίναι οι ίδιοι που χειροκροτούν σατανιστικές τελετές με πεντάλφες στη Eurovision, αλλά ως «προοδευτικοί» θέλουν να έχουν λόγο να αλλάξουν τον διάκοσμο των εκκλησιών, γιατί «φτάνει πια με τα κολλημένα μυαλά των χριστιανών»...
Είναι οι ίδιοι που στήνουν κερκίδα για τις «διακόνισσες», για τις γυναίκες ιερείς, για την παραβίαση του άβατου του Αγίου Όρους, και για κάθε οικουμενιστικό πανηγυράκι που θέλει να κάνει την Ορθοδοξία ένα απνευμάτιστο «ξέπλυμα» των εθνών.
Είναι αυτοί που δεν θέλουν θρησκευτικά στη διδασκαλία, αλλά θέλουν να κάνουν τους δάσκαλους στα θρησκευτικά πράγματα. Και ας έχουν να πατήσουν στην εκκλησία από τη βάφτισή τους...

 Τά μεγάλα μας στολίδια βρίσκονται ἐδῶ. Ἐδῶ ἔχουν ἐναποτεθῆ ὅλες οἱ ἐλπίδες μας. Τί ἀπό ὅσα ὑπάρχουν ἐδῶ δέν εἶναι σπουδαῖο καί ὑπέροχο; Καί αὐτή ἡ ἁγία τράπεζα εἶναι πολυτιμότερη και πιό γλυκειά ἀπό ὅ,τιδήποτε ἄλλο.

Ἄγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

( Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ τ. 10 σελ, 402)

πηγή

Ὁ ναός τοῦ Θεοῦ εἶναι ἕνας παράδεισος στήν γῆ, ὅπου τρεφόμαστε μέ ἀθάνατη καί ἄφθαρτη τροφή

  «Ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ εἶναι ἕνα χωνευτήρι, ὅπου λιώνουν οἱ σκουριασμένες καὶ ἁμαρτωλὲς φύσεις. 

Εἶναι ἕνα λουτρό, ὅπου ξεπλύνεται ἡ ἀκαθαρσία τῆς σάρκας καὶ τοῦ πνεύματος.

 Εἶναι ἕνα σχολεῖο γιὰ ἀκατέργαστες καὶ περιπλανώμενες ψυχές. 

Εἶναι ἕνας ἥλιος, ποὺ φωτίζει καὶ ζωογονεῖ, ὅσους βρίσκονται στὸ σκότος καὶ ἀπονεκρώνει τὶς ἁμαρτίες.

Ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ εἶναι ἕνα νοσοκομεῖο, ὅπου γιατρεύονται οἱ πνευματικὲς πληγές. Ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ εἶναι ἕνα ἁγιαστήριο, ὅπου ἀπομακρύνεται ἡ ἀκαθαρσία τῆς ἁμαρτίας καὶ καθαγιάζονται οἱ ψυχὲς καὶ τὰ σώματά μας μὲ τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ μὲ τὰ ἅγια Μυστήρια.

Ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ εἶναι ἕνας παράδεισος στὴν γῆ, ὅπου τρεφόμαστε μὲ ἀθάνατη καὶ ἄφθαρτη τροφὴ - τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ»

(Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης)

πηγή

Τα δικά μας εισόδια Ψυχής!

  Κάθε που δρασκελούμε το κατώφλι της Μεγάλης Πύλης του Ιερού Ναού, της δυτικής εκείνης δίφυλλης ξύλινης πόρτας, για να πορευθούμε στην αντικρινή Ανατολική Ωραία Πύλη, γευόμαστε μες σε όλη τη διαδρομή της μυστηριακής Θείας Λειτουργίας το αναβάπτισμα της Ψυχής μας!

Αλαφραίνουμε!Όλες μας οι αισθήσεις μεταλαμβάνουν Χριστόν!

Τα ιερά εικονίσματα, ο θόλος του ουρανού, η όλη κτίσης παιδαγωγούν την όρασή μας!

Οι ψαλμωδίες, τα χαρμόσυνα καμπαναριά, την ακοή!Το αντίδωρον κι η Θεία Κοινωνία, γεύση παραδείσου!Το θυμίαμα την όσφρησή μας!

Κι όπου τα χέρια μας αγγίξουν, κερί, λιβάνι ή ιερό εικόνισμα αισθάνονται να τα κρατεί το Θείο χέρι του Χριστού!

Λουτρό Ψυχής είναι ο Ναός, μια κολυμβήθρα πνευματική στην οποία με κάθε μας είσοδο αγάλλεται και διαπαιδαγωγείται η ψυχή μας, τριετής, ηλικίας αγνού άδολου παιδιού!

Είθε και Γένοιτο να αξιωνόμαστε από το σκαλοπάτι της δυτικής εισόδου να σύρουμε τα κουρασμένα βήματά μας, κι από εκεί κι έπειτα ο οικοδεσπότης Χριστός, να ανασταίνει του καθενός μας την κουρασμένη μας ψυχή!

Καλά μας εισόδια, κάθε Κυριακή, κάθε τελετή!

Ευχές εγκάρδιες σε όλες τις εορτάζουσες και όλους τους εορτάζοντες να έχουμε στην καθοδήγησή μας, Παναγία και Χριστό!

Δέσποινα Αικατερίνης Ανδρέα Τενίζη

Ό,τι είναι στο ναό καθαγιάζεται..!

 Να πηγαίνουμε στη Θεία Λειτουργία έστω όπως είμαστε, κούτσουρα.
Αυτά τα κούτσουρα, ας πούμε, που πάμε και είμαστε εκεί. Κούτσουρα είμαστε, κούτσουρα πηγαίνουμε. Τι να κάνουμε, αυτοί είμαστε... Να πάμε εκεί σαν τα κούτσουρα.
Ακόμα και τα κούτσουρα μέσα στη Θεία Λειτουργία αγιάζονται!
Ακόμα και τα σκουπίδια του Ιερού Ναού αγιάζονται. 

 Γι' αυτό όταν σκουπίζουμε την Εκκλησία δεν πετάμε τα χώματα -τα οποία είναι σκουπίδια, είναι από τα παπούτσια μας- δεν τα πετάμε μέσα στα υπόλοιπα σκουπίδια, δεν επιτρέπεται. Όταν σκουπιζουμε τον Ιερό Ναό όλα εκείνα που μαζεύονται θα τα βάλουμε σε έναν ειδικό τόπο. Ακόμα και τα χώματα, ακόμα και τα σκουπίδια και οι σκόνες ακόμα είναι "καθαγιασμένα".
Ό,τι είναι στο ναό καθαγιάζεται.

π. Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού

 Επίσης σαφής η ρήση του Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης ότι και η σκόνη μέσα στον ναό χαριτώνει, γιατί τα πάντα εκεί μέσα καθαγιάζονται, σαφής η ρήση του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου ότι ακόμη και η σκόνη που βρίσκεται πάνω σε άγια λείψανα είναι θαυματουργή, ενώ φυσικά αξίζει να θυμηθούμε και την εντυπωσιακή ρήση του Αγίου Γαβριήλ του δια Χριστόν σαλού, που έλεγε ότι «εάν ξέρατε πόση ευλογία έρχεται στη Θεία Λειτουργία, τότε θα μαζεύατε μέχρι και τη σκόνη από το πάτωμα της εκκλησίας, για να πλύνετε με αυτήν το πρόσωπό σας».

Και ανάμεσα σε όλα αυτά, πραγματικά αξίζει να αναφέρω και κάτι λιγότερο γνωστό. Πρόκειται για ένα από τα θαύματα που είχε επιτελέσει ήδη εν ζωή ο σπουδαίος Γέροντας της Σίψας, ο Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης:

«Ο Αντώνης Δασκαλούδης, όταν ήταν περίπου έξι ετών, ενώ έβλεπε καλά και δεν είχε κανένα πρόβλημα με τα μάτια του, εντελώς ξαφνικά άρχισε να χάνει το φως του. Οι γονείς του ανήσυχοι τον πήγαν στους γιατρούς, αλλά το παιδί δεν γινόταν καλά, Αντιθέτως χειροτέρευε. Τότε άκουσαν για την αρετή και τα χαρίσματα του καλόγερου της Σίψας και μια που ήταν ευλαβείς και θεοφοβούμενοι, αποφάσισαν να το πάνε στον Γέροντα. Με τη συγκοινωνία κατέβηκαν στη Δράμα κι ύστερα συνέχισαν περίπου 13 χιλιόμετρα με τα πόδια.

 Όταν έφτασαν, ο Γέροντας τους περίμενε στην αυλή (σ. χωρίς να τον έχει κανείς ειδοποιήσει). Τους καλωσόρισε και είπε στο παιδί:

 "Έλα, Αντωνάκη, να δούμε τι έχουν τα ματάκια σου! Οι γονείς σου έκαναν τόσο κόπο να σε φέρουν ως εδώ, αλλά εσείς τον γιατρό τον έχετε δίπλα σας". 

Οι γονείς του με πόνο εξήγησαν ότι δυστυχώς οι γιατροί δεν μπόρεσαν να τον θεραπεύσουν.

 "Όχι" είπε, "εσείς έχετε άλλο γιατρό. Τον δικό σας, τον Άγιο Δημήτριο. Εκεί να πάτε". 

Είναι αλήθεια ότι η οικογένειά του φρόντιζε ένα ξωκκλήσι του Αγίου Δημητρίου, στο οποίο πήγαιναν πρωί και βράδυ κι άναβαν τα καντήλια. Στο εκκλησάκι αυτό λειτουργούσαν μια φορά τον χρόνο, του Αγίου Δημητρίου. Όταν τελείωνε η εορτή, οι χωρικοί μάζευαν τα καλύμματα της Αγίας Τράπεζας και όλα τα σκεύη και τα κλείδωναν σε ένα μπαούλο μέχρι την επόμενη εορτή του Αγίου Δημητρίου. 

Ο Γέροντας τους συμβούλεψε να μαζέψουν τη σκόνη που υπήρχε πάνω στην τσιμεντένια πλάκα της Αγίας Τράπεζας, να τη βάλουν σ' ένα ποτήρι, να το γεμίσουν με νερό και με αυτό το αγίασμα να πλύνουν τα μάτια του παιδιού. Τούς είπε μάλιστα ότι μέχρι να τελειώσει το αγίασμα, το παιδί θα έχει ήδη θεραπευθεί. Πράγματι, οι γονείς του έκαναν όπως τους συμβούλεψε. Από τότε μέχρι σήμερα, δεν ξαναπαρουσίασε κανένα πρόβλημα με τα μάτια του».

(Από το βιβλίο «Ο Όσιος Γεώργιος της Δράμας», εκδ. Ιεράς Μονής Αναλήψεως του Σωτήρος Σίψας, Δράμα 2019, σελ. 217-218

Κυριακή της Ορθοδοξίας- "Σε είδα κάτω από το δέντρο..."

π.Θεοδόσιος Μαρτζούχος

   Η επικοινωνιακή άνεση και ταυτότητα του Φιλίππου και του Ναθαναήλ έχει περάσει στην καθημερινότητά μας, με την παροιμία "βρήκε ο Φίλιππος τον Ναθαναήλ", όταν θέλουμε να προσδιορίσουμε ότι κάτι ταιριάζει με κάτι άλλο.
Ατυχώς, είναι το ελάχιστο ψήγμα που ξέρουμε και το μόνο που μας "έμεινε" από την εντυπωσιακή συνάντηση των αποστολών αυτών με τον Χριστό. Τώρα που αρχίζει η Σαρακοστή, με το ευαγγέλιο της πρώτης Κυριακής να έχει θέμα του αυτή την συνάντηση, ας δούμε το περιστατικό.

  Ο Φίλιππος έχει ακολουθήσει απευθείας την προτροπή του Χριστού "ἀκολούθει μοι", και έχει εντυπωσιαστεί από την γνωριμία. Σε στιγμή ανύποπτη, συναντά έναν καρδιακό του φίλο, τον Ναθαναήλ, και ενθουσιασμένος τον διαβεβαιώνει ότι βρήκαν (δεν αυτονομεί τον εαυτό του από την κοινή τους αναζήτηση) τον αναζητούμενο Μεσσία. Στις αντιρρήσεις του Ναθαναήλ, ο Φίλιππος απαντά με την πρόταση... πραγματογνωμοσύνης: "Ἔρχου καί ἴδε", Έλα και δες!

 Η συνάντηση Ναθαναήλ-Χριστού γίνεται τραγικά μεγαλειώδης, όταν ο Χριστός του δίδει διαπιστευτήρια ποιότητας εσωτερικής: Να ένα πραγματικό παιδί του Θεού (Ισραηλίτης=παιδί του Θεού) στον όποιον δεν υπάρχει δολιότητα! Ο Ναθαναήλ απαντά ότι δεν φαίνονται απ’ έξω κάτι τέτοια, και άρα, πού με ξέρεις;
Ο Χριστός ανταπαντά ότι τον είδε κάτω από το δέντρο, πριν τον φωνάξει ο Φίλιππος! Και τότε εκείνος αναγνωρίζει το μεγαλείο και την θεότητα του Χριστού, γιατί, προφανώς, το πού βρισκόταν το κάλυπτε μια ιδιωτικότητα, μόνο σ’ αυτόν (τον Ναθαναήλ) γνωστή!
Ο Χριστός του λέει ότι η πίστη είναι εμπιστοσύνη για πράγματα ουράνια και αγγελικά, τα οποία στο εξής θα βλέπει να συμβαίνουν στον Υιό του Ανθρώπου.
Τρία λοιπόν θέματα φέρνει στο προσκήνιο αυτό το γεγονός:
α. Πίστη είναι η παραδοχή ακατανόητων πραγμάτων ή η εμπιστοσύνη της αποδοχής αγαπημένου προσώπου;
β. Πού συναντάει κάποιος τον Χριστό;
γ. Τι προϋποθέσεις απαιτεί η συνάντηση;

Φρούριο κατασκεύασε ο Θεός εναντίον του διαβόλου.Αυτό είναι η εκκλησία

 πηγή

Αν φοβάσαι μην μολυνθείς στην εκκλησία διάβασε για τον Σαλέμ τον Βεδουίνο στο Σινά!!

Ένας μοναχὸς διηγήθηκε τὴν ἑξῆς ἱστορία σὲ προσκυνητὲς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης Σινᾶ:

«Εἶχα τὸ διακόνημα νὰ καθαρίζω τὸ διάδρομο τῶν πατέρων, μέχρι τὴν ἐκκλησία, ἔξω ἀπὸ τὰ κελλιὰ τοῦ Μοναστηριοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐκκλησίας, ποὺ ἦταν κουραστικό, γιὰ μία τόσο μεγάλη ἐκκλησία.
Ὡστόσο, παρατήρησα ἀρκετὲς φορὲς ὅτι κάθε Παρασκευή, πρὶν ἀρχίσω τὸ διακόνημά μου, ὁ διάδρομος ἦταν καθαρός. Ἀναρωτήθηκα, ποιὸς νὰ ἦταν αὐτὸς ποὺ τὸν καθάριζε καὶ σκέφτηκα ὅτι θὰ ἦταν κάποιος πατέρας ποὺ μὲ λυπόταν, ἐπειδὴ ἦταν κουραστικό.
Μετὰ ἀπὸ μία ἀγρυπνία σηκώθηκα τὸ πρωὶ – ἦταν ἡμέρα Παρασκευὴ- γιὰ νὰ κάνω τὸ διακόνημά μου.
Βγαίνοντας ἀπὸ τὸ κελλί μου, εἶδα ἕνα Βεδουίνο, τὸ ὄνομα τοῦ Σαλέμ, νὰ σκουπίζη τὸν διάδρομο.
Ὁ Σαλὲμ ἦταν ὁ πορτάρης τοῦ Μοναστηριοῦ κάθε Παρασκευή. Ἦταν πολὺ καλός, τόσο ποὺ ὁ π. Παῦλος, ὁ Δικαῖος τοῦ Μοναστηριοῦ, τὸν εἶχε σὲ μεγάλη ἐκτίμηση καὶ τοῦ ἔλεγε: «γειά σου Σαλέμ. Πετάει ὁ Σαλέμ;» Καὶ αὐτὸς ἀπαντοῦσε: «πετάει, πετάει».
Τὸν ρώτησα γιατί σκούπιζε ἐκεῖ καὶ ἂν εἶχε πάρει εὐλογία νὰ τὸ κάνη αὐτό.
Μοῦ ἀπάντησε ὅτι δὲν εἶχε εὐλογία καὶ νὰ μὴ τὸν μαλώσω.
Μοῦ εἶπε ὅτι τὸν ἔστελναν οἱ γυναῖκες τοῦ χωριοῦ του, νὰ μαζεύη τὴ σκόνη ἀπὸ τὰ παπούτσια τῶν πατέρων!
Ὅταν τὰ παιδιά τους ἀρρώσταιναν, ἔβαζαν τὸ βράδυ τὴν σκόνη αὐτὴ κάτω ἀπὸ τὰ στρωσίδια τους καὶ τὸ πρωὶ τὰ παιδιὰ γίνονταν καλά(!)
Τοῦ εἶπα τότε νὰ συνεχίση νὰ κάνη, ὅπως νομίζει.
Ἐμεῖς μπαίνουμε στὶς ἐκκλησίες μὲ φόβο μὴ μολυνθοῦμε ἐνῶ ἀλλόθρησκοι γιατρεύονται μὲ τὴν Χάρη τοῦ Κυρίου καὶ μάλιστα μὲ τὴν σκόνη τῶν παπουτσιῶν τῶν πατέρων!

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέγει:«Ακόμη καὶ ἡ σκόνη, ποὺ βρίσκεται πάνω σὲ Ἅγια Λείψανα εἶναι θαυματουργή.

Ό Ἅγιος Ἰωάννης Κροστάνδης:
«Στὸν ναὸ νιώθω ὁλοφάνερη τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου, τῆς Μητέρας Του, τῶν

Θα μαζέψετε τη σκόνη που έχει επάνω στην Αγία Τράπεζα, θα τη βάλετε σ' ένα ποτήρι, θα το γεμίσετε με νερό και από το αγίασμα θα πλύνετε τα μάτια του παιδιού!(Όσιος Γεώργιος Δράμας)

 Ένας κύριος από την Νικήσιανη Καβάλας, όταν ήταν περίπου έξι ετών,ενώ έβλεπε καλά και δεν είχε κανένα πρόβλημα με τα μάτια του, εντελώς ξαφνικά άρχισε να χάνει το φως του. Οι γονείς του ανήσυχοι τόν πήγαν στους ιατρούς, αλλά δεν μπόρεσαν τίποτε το σημαντικό να του προσφέρουν. Η κατάστασή του μάλλον χειροτέρευε. 

 Ακούγοντας οι γονείς του για την αρετή και το χαρίσματα του οσίου Γέροντος, τόν πήγαν στο μοναστήρι του. Περπατώντας 13 χιλιόμετρα με τα πόδια έφθασαν στο μοναστήρι. 

 Ο όσιος τούς περίμενε στην αυλή. Φώναξε το παιδί με τ' όνομά του, χωρίς να το ξέρει καθόλου:

 «Έλα, Αντωνάκη, να δούμε τί έχουν τα ματάκια σου. Οι γονείς σου έκαναν τόσο κόπο να σε φέρουν ως εδώ, αλλά εσείς τον γιατρό τόν έχετε δίπλα σας». 

 Οι γονείς εξήγησαν ότι οι ιατροί δυστυχώς δεν μπόρεσαν να θεραπεύσουν το παιδί τους.

  «Όχι, εσείς έχετε άλλο γιατρό, τον δικό σας, τον Άγιο Δημήτριο, εκεί να πάτε». 

Είναι γεγονός πως οι θεοφοβούμενοι αυτοί γονείς φρόντιζαν ένα εξωκκλήσι του Αγίου Δημητρίου, που είχαν κοντά στο σπίτι τους, με περισσή αγάπη.

 Ο όσιος τούς τόνισε με βεβαιότητα: «Θα πάτε εκεί, θα μαζέψετε τη σκόνη που έχει επάνω στην Αγία Τράπεζα, θα τη βάλετε σ' ένα ποτήρι, θα το γεμίσετε με νερό και από το αγίασμα θα πλύνετε τα μάτια του παιδιού. Ώσπου να τελειώσει το αγίασμα, θα έχει ήδη θεραπευθεί».

 Οι γονείς έκαναν ό,τι ακριβώς τούς είπε ο ταπεινός και φωτισμένος Γέροντας. Από τότε μέχρι τώρα, παρότι πέρασαν περίπου εξήντα χρόνια, δεν είχε κανένα πρόβλημα με τα μάτια του.

Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης

πηγή

«Πήραν τους ναούς, εμείς όμως έχομε αυτόν που κατοικεί στον ναό, και κατοικεί μέσα μας».

 Το άκρως επίκαιρο απόσπασμα από ομιλία του π. Αθανασίου Μυτιληναίου

[...]Αυτός είναι ο λόγος που διατηρούν την ίδια νοοτροπία (Ιουδαίοι), ότι ο Θεός είναι δικός τους και δεν μπορεί να ανήκει στους εθνικούς. Ήταν τότε που έφτασαν να καταδικάσουν τον Στέφανον, και που σήμερα επιθυμούν να κτίσουν τον ναόν των, για να αισθανθούν ότι πάλι ο Θεός είναι μαζί τους, κατά μια σύγχρονη διακήρυξή τους, που σας διάβασα την περασμένη Δευτέρα. Εκείνο που δημοσιεύθη στους Τάιμς της Ν. Υόρκης, και εκεί λέγει, ο Θεός έφυγε από μας.

 Γιατί έφυγε από σας ; γιατί δεν έχομε ναό. Πρέπει λοιπόν να ξαναχτίσομε ναό για έρθει ο Θεός. Να περιμένει τώρα 20 αιώνες ο Θεός πότε να ξαναχτίσουν οι Εβραίοι τον ναό τους, για να πάει να εγκαθιδρυθεί μέσα στον ναόν.

 Αυτό χτυπάει ο Στέφανος, και δεν τα ‘ χει βεβαίως κατά του ναού. Αυτό μπορούμε να πούμε και γι αυτόν (εδώ) τον ναό, και για οποιονδήποτε ναό αγαπητοί μου. Αύριο καταστρέφουν αυτόν τον ναό, τον μεταβάλλουν σε μουσείο, σε στάβλο, ή σε χειρότερη έκδοση αν θέλετε, χορευτικόν κέντρον , αίθουσα συναυλιών και δεν ξέρω, ο μη γένοιτο, αλλά αυτά τα επιτρέπει ο Θεός. Μήπως ο ίδιος ο ναός του Σολομώντος δεν μετετράπει σε ό,τι μετετράπει, που να χαρακτηρίζεται βδέλυγμα ; το βδέλυγμα ήτο το άγαλμα του αυτοκράτορα, κλπ, κλπ. Αυτό ήταν το βδέλυγμα, που στήθηκε εν τόπω Αγίω….

Τι νομίζετε, εμείς τότε τι θα κάνομε ; Βέβαια θα λυπούμεθα, βέβαια θα οδυρόμεθα, όχι όμως κατά τρόπον φοβερόν, όπως οι Εβραίοι, αλλά τι ; Όπως συνέβη στην Κωνσταντινούπολη κάποτε, όταν οι αιρετικοί κατέλαβαν όλους τους ναούς, ήταν Αρειανοί, και δεν είχε μείνει παρά ένας ναΐσκος , της Αγ. Αναστασίας…..Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, που εξεφώνει εκείνους τους περίφημους θεολογικούς λόγους περί θεότητος του Ιησού Χριστού, είπε την περίφημη εκείνη φράση, ας μείνουν οι οίκοι στους αιρετικούς, και ας έχουμε εμείς τον Οικούντα. Είδατε ; Είναι το πνεύμα του Στεφάνου, είναι το πνεύμα του Παύλου, είναι το πνεύμα της Αγίας Γραφής, και της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Πήραν τον ναό, αύτά όλα είναι σχήματα του παρόντος αιώνος, πήραν τον ναό οι αιρετικοί, εμείς όμως έχομε αυτόν που κατοικεί στον ναό, και κατοικεί σε μας. Αυτοί πήρανε…πήρανε… τα ντουβάρια. Τίποτε άλλο. Βλέπετε, λοιπόν ; Αν, αγαπητοί μου, τότε οι Εβραίοι

Δεν ὑπάρχουν νεκροί στην Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

Δὲν ὑπάρχουν νεκροὶ στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ: Ὅλοι μέσα σ᾿ αὐτὴν εἶναι ζῶντες καὶ μάλιστα ζῶντες ἀθανάτως, ἤδη ἀπὸ τὴ γῆ ζῶντες τὴν ἀθανασία.

 Κάθε ἱερὸς ναὸς εἶναι καὶ ἕνα κομμάτι τοῦ οὐρανοῦ πάνω στὴ γῆ. Καὶ ὅταν εἶσαι μέσα στὸ ναό, ἤδη βρίσκεσαι στὸν οὐρανό. Ἔτσι, ὅταν ἡ γῆ σὲ συνθλίβει μὲ τὴν κόλασή της, τρέξε στὸ ναό, μπὲς μέσα, καὶ νά, εἶσαι μέσα στὸν Παράδεισο. 

Ἂν οἱ ἄνθρωποι σὲ ἐνοχλοῦν μὲ τὴν κακία τους, νὰ προσφεύγεις στὸ ναό, νὰ γονατίζεις μπροστὰ στὸ Θεό, καὶ Ἐκεῖνος θὰ σὲ προσλάβει κάτω ἀπὸ τὴ γλυκιὰ καὶ παντοδύναμη προστασία του. 

Ἂν πάλι συμβεῖ νὰ πέσουν πάνω σου ὁλόκληρες λεγεῶνες δαιμόνων, ἐσὺ τρέξε στὸ ναό, ἀνάμεσα στοὺς Ἀγγέλους ἐπειδὴ ὁ ναὸς εἶναι πάντοτε γεμάτος ἀπὸ Ἀγγέλους, καὶ οἱ Ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ θὰ σὲ προστατεύσουν ἀπὸ ὅλα τὰ δαιμόνια τοῦ κόσμου.

Ὁ κόσμος κουράστηκε νά μετράει μέ τη μεζούρα ἀκόμα καί τήν πίστη του....

...Ὁ κόσμος ἦταν σά νά μή μπῆκε ἁπλά στό ναό γιά προσευχή....Ἔμοιαζε σάν πουλιά, πού ἔτρεξαν νά χωθοῦν στή φωλιά τους....Ἀποστάσεις ἀναπνοῆς...Μάσκα οὔτε μία καί ἀπό κανέναν...Κουράστηκαν πιά οἱ ἄνθρωποι...Ζητᾶνε νά ἡρεμήσουν...Ὁ θρησκευτικός τομέας ἀποδείχτηκε τελικά μεγάλη στέρηση...
Ποιός μπορεῖ νά σβήσει 2020 ὀρθόδοξα χρόνια ;..
Ποιός μπορεῖ νά καταφέρει νά ἐπιβάλλει νεωτερισμούς καί κανόνες ὀρθολογισμοῦ σέ ἕνα χῶρο, πού ἐξωτερικά εἶναι τοῖχοι καί πορτοπαράθυρα καί ἐσωτερικά χωράει ἕνας ἄπειρος κόσμος, πού δέν εἶναι οὔτε φιλοσοφία, οὔτε θρησκευτική σύναξη, παρά μόνο αὐτό τό τέλειο, τό ἀθάνατο, τό μεγαλοπρεπές, τό αἰώνιο, τό ἀσύλληπτο, πού συνδέει μέ ἄπειρη ἀγάπη Οὐρανό καί Γῆ...
Δέν γίνομαι συγκεκριμένη, γιατί θά μοιάζει νά κάνω προσυλητισμό ἤ κήρυγμα καί δέν εἶναι δικό μου χωράφι...
Ὁ κόσμος γιά μένα κουράστηκε νά μετράει μέ τή μεζούρα ἀκόμα καί τήν πίστη του....
Καί γώ κουράστηκα πάρα πολύ καί τό ἀνθρώπινο ὑποχωρεῖ ἐκεῖ πού προχωράει τό Θεῖο..

facebook

Χύθηκε πολύ δηλητήριο, αὐτόν τον καιρό, ὥστε να φοβηθοῦν οἱ χριστιανοί(Mητροπολίτης Αιτωλίας Κοσμάς)

  Μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 130/06-05-2020 Ἐγκύκλιο ποὺ ἀπέστειλα πρὸς τοὺς Ἱερεῖς, ἀνέφερα ὅτι μετὰ ἀπὸ τὶς ἐργασίες τὶς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τοῦ μηνὸς Μαΐου, θὰ σᾶς ἐνημερώσω γιὰ τὶς ἀποφάσεις της καὶ θὰ σᾶς δώσω ὁρισμένες ὁδηγίες.
Μὲ τὴν παροῦσα Ἐγκύκλιο, ἀνταποκρινόμενος στὴν ὑπόσχεσί μου, σᾶς ἀποστέλλω τὶς Συνοδικὲς ὁδηγίες γιὰ τὶς ὁποῖες θὰ σᾶς ἐνημερώσουν οἱ σεβαστοὶ ἐφημέριοί σας, σᾶς ὑπογραμμίζω δὲ καὶ μερικὲς ἀλήθειες τὶς ὁποῖες παρακαλῶ νὰ δεχθοῦμε μὲ πνεῦμα ἐμπιστοσύνης, εὐθύνης, ὑπακοῆς καὶ ἐφαρμογῆς, αὐτὲς τὶς κρίσιμες στιγμὲς γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας, τὴν πίστι μας, τὴν εὐσέβειά μας, τὴν μυστηριακὴ ζωή μας καὶ τὴ σωτηρία μας.

Κανεὶς, ἀδελφοί μου, δὲν ἀρνεῖται καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀρνηθῆ τὶς ὑποδείξεις τῆς εἰλικρινοῦς ἰατρικῆς ἐπιστήμης γιὰ τὴν ὑγεία μας. Τακτικὰ τονίζουμε τὸ γραφικὸ: «Κύριος ἔδωκεν ἐπιστήμην ἐνδοξάζεσθαι ἐν τοῖς θαυμασίοις αὐτοῦ» (Σοφ. Σειρὰχ 38, 6).
Μὲ πόνο πατρικὸ, ὅμως, ἐδῶ, θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴ ὅλων.
Ἄλλο ἰατρικὲς ὁδηγίες καὶ ἄλλο πόλεμος κατὰ τῆς Πίστεως τοῦ Χριστοῦ, κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, κατὰ τῶν Μυστηρίων.
Ἄλλο νὰ μιλᾶνε οἱ ἰατροὶ μὲ εὐθύνη καὶ διάκρισι καὶ ἄλλο ὁποιοσδήποτε καὶ οἱαδήποτε, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν ἰατρική ἐπιστήμη, νὰ παίρνουν ἕνα μικρόφωνο καὶ νὰ ἐξαπολύουν ὕβρεις, ἀμφισβητήσεις, συκοφαντίες κατὰ τῶν ἱερῶν καὶ τῶν ὁσίων τῆς μητέρας μας Ἐκκλησίας, τῶν ἱερῶν μυστηρίων, τῶν ἱερῶν ναῶν, τῶν ἱερῶν συμβόλων καὶ προσκυνημάτων τῆς ὀρθοδοξίας μας. Θὰ μιλήσω πιὸ συγκεκριμένα.

 Ὁ ὀρθόδοξος ἱερὸς ναὸς δὲν εἶναι οὔτε τζαμί, οὔτε συναγωγή, οὔτε εὐκτήριος οἶκος κάποιας παπικῆς, προτεσταντικῆς ἢ χιλιαστικῆς κακοδοξίας καὶ αἱρέσεως.
Ὁ μεγάλος μας ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὅπως καὶ πολλοὶ ἅγιοι Πατέρες μας, ὀνομάζουν τὸν ὀρθόδοξο ναὸ οὐρανὸ καὶ θρόνο τοῦ Θεοῦ.
Ὁ χριστιανικός μας ναός, ὁ ἀνεγερθεὶς μὲ τὴν ἄψυχο ὕλη, ἀπὸ τὴν ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ὁ Ἀρχιερεὺς θὰ τελέσει τὴν ἀκολουθία τῶν Ἐγκαινίων του, καθαγιάζεται, χρίεται μὲ ἅγιο Μύρο, τοποθετοῦνται ἱερὰ Λείψανα ἁγίων Μαρτύρων στὸ κέντρο τῆς ἁγίας Τραπέζης καὶ ἀφιερώνεται στὴ λατρεία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.
Γι’ αὐτὸ καὶ παρατηροῦνται ἐμφανίσεις ἀγγέλων καὶ ἁγίων μέσα στοὺς ἱεροὺς ναοὺς καὶ θαύματα πολλὰ γίνονται καὶ δυνάμεις ἐνεργοῦνται καὶ τὰ ἅγια χαριτόβρυτα Μυστήρια τελοῦνται. Ἰδιαιτέρως δὲ τὸ Μυστήριο τῶν μυστηρίων, ἡ Θεία Εὐχαριστία.

Καὶ αὐτὰ τὰ ἄψυχα ἀντικείμενα, τὰ ἱερὰ σκεύη, εὑρισκόμενα μέσα στὸν ἱερὸ ναὸ, ἁγιάζονται καὶ μεταδίδουν σὲ ἐμᾶς ἁγιασμὸ ἀφοῦ καθαγιάζονται. Ἡ ἐνεργοῦσα θεία Χάρις καθαγιάζει αὐτά, (ὅπως π.χ. ἅγιο δισκάριο, ἁγία λαβίδα, ἁγία πρόθεσις, ἅγιο ἀρτοφόριο, ἅγιο ποτήριο, κ.λπ.).

Πάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα τοῦ ναοῦ μας τελεῖται τὸ μυστήριο τοῦ Γολγοθά, τὸ μυστήριο

Ο κάθε Ιερός Ναός από την ημέρα των Εγκαινίων μέχρι και την συντέλεια του κόσμου παραμένει Άγιος και ιατρείο και καταφυγή ασθενών

Η συγκεκριμένη Ευχή (και άλλες τόσες) διαβάζετε από Αρχιερέα την ημέρα των Εγκαινίων του Ιερού Ναού. 

Νομίζω ότι εάν προσέξουμε τα λόγια θα δούμε ότι ο κάθε Ιερός Ναός από την ημέρα των Εγκαινίων μέχρι και την συντέλεια του κόσμου παραμένει Άγιος και ιατρείο και καταφυγή ασθενών. Τώρα θα μου πείτε γιατί κλείσαμε το Πνευματικό Νοσοκομείο αφού τώρα το έχουμε ανάγκη; Δυστυχώς δεν ξέρω και δεν μπορώ να σας απαντήσω! Ο καθένας να τα βρει με την συνείδησή του!

πηγή

'Οταν δεις Εκκλησία συλλογίσου ότι και η ψυχή σου είναι Ναός του Θεού

Οταν δεις Εκκλησία συλλογίσου ότι και η ψυχή σου είναι Ναός του Θεού  

Αγ.Νικοδήμου του Αγιορείτου

Νά φοβᾶσαι τόν ἄνθρωπο,πού δέν φοβᾶται-σέβεται τά Ἅγια τοῦ Θεοῦ»

 Αρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

 Ἔχουμε ποτέ διερωτηθεῖ, γιατί ὁ λαϊκός, πού εἰσέρχεται στό «Ἱερό», δέν ἐπιτρέπεται νά περάσει μπροστά ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα; Γιατί δηλ. ἐπιτρέπεται νά περάσει ἀπό «πίσω» ἤ ἀπό ἀριστερά ἀπό δεξιά; Τί ἀλλάζει ὡς πρός τήν ἱερότητα τῆς Ἁγίας Τραπέζης; Θά τό καταλάβουμε ἀπό τά ἀκόλουθα.

 Στό προαύλιο τοῦ νομικοῦ Ναοῦ ὑπῆρχε τό «θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων», ὅπου θυσίαζαν ζῶα. ‘Ο Κύριος ἀπαγόρευσε τούς ὑπηρέτες τοῦ Μωυσῆ, νά τό πλησιάζουν. Παράβαση ἐντολῆς Του σήμαινε θάνατο καί γιά τόν Μωυσῆ, ὡς φύλακα τοῦ θυσιαστηρίου, καί γιά τούς ὑπηρέτες του! (Ἀριθμ. 18: 3). («Ὁ Θεός δέν ἀστειεύεται»). Καί ἡ Ἁγία Τράπεζα εἶναι ἀσύγκριτα ἀνώτερη ἀπό τό θυσιαστήριο τῶν ὁλοκαυμάτων! Ἄλλο: Ὅταν οἱ Ἰσραηλῖτες «διέσχιζαν» τόν Ἰορδάνη ποταμό, μέ τήν Κιβωτό, ὁ λαός, κατ’ἐντολή Θεοῦ, στεκόταν μακρυά ἀπό τήν Κιβωτό ἕνα περίπου χιλιόμετρο! (Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ 3: 4). Ἡ δέ Ἁγία Τράπεζα εἶναι ἀσύγκριτα ἀνώτερη ἀπό τήν Κιβωτό τῆς Διαθήκης!

Καί ἄρα ὁ λόγος πού ὁ λαϊκός δέν ἐπιτρέπεται νά περάσει μπροστά ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα, εἶναι, ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος, περνώντας μπροστά της, ( ἰδιαίτερα ἄν ὁ «διαδρομος» εἶναι στενός) νά τήν πλησιάσει ἤ καί νά τήν ἀγγίξει. Δηλαδή, θά πρέπει νά περνᾶ ὅσο πιό μακρυά μπορεῖ, σάν νά βλέπει μπροστά του φωτιά καί νά φεύγει μακρυά...! Καί ὅταν περνᾶ κοντά ἤ καί ἀγγίζει τήν Ἁγία Τράπεζα, τί γίνεται; Ἁμαρτάνει καί ὁ ἴδιος, καί ὁ Ἱερέας πού τόν βλέπει, καί δέν τόν νουθετεῖ (Ἀριθμ. 18: 3). Ἡ Ἁγία Τράπεζα δέν εἶναι τραπέζι!

 Ὅταν ὁ Κύριος ἔδιωξε (γιά δεύτερη φορά) τούς ἐμπόρους ἀπό τό προαύλιο τοῦ Ναοῦ, μεταξύ τῶν ἄλλων, «δέν ἄφηνε νά μεταφέρει κανείς διά μέσου τοῦ προαυλίου (!) κανένα πρᾶ­γ­μα!» (Μκ. 11:16). Σκεφθεῖτε πόσο ἁμαρτάνουμε, ὅταν μεταφέρουμε διάφορα πράγματα (ἄσχετα μέ τόν Ναό), διασχίζοντας τόν Ναό! Καί πόσο, ὅταν τά εἰσάγουμε στό «Ἱερό», περνώντας πίσω ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα ἤ ἀκόμα θέτοντάς τα πάνω στήν Ἁγία Τράπεζα! «Θεέ μου! Πῶς κατάντησε τό

Ότι αφιερώνεται στο Θεό αυτόματα αγιάζεται...

Είναι ένα δώρο ο Ναός που οι άνθρωποι προσέφεραν και προσφέρουν στο Θεό και έτσι ο Θεός συγκαταβαίνει σε αυτό και εδώ γίνεται η ένωση Θεού και ανθρώπου.

 Είναι ο οίκος του Θεού. 

Είναι η πρόγευση του Παραδείσου. 

Έτσι και αυτός που έρχεται να ανάψει το κεράκι και προσέρχεται να προσευχηθεί έχει την ίδια αξία ενώπιον του Θεού, με αυτόν που προσέφερε μία εικόνα, ή έκανε την αρχιτεκτονική μελέτη, ή λειτούργησε, ή διακόνησε με όποιον τρόπο, την λατρεία του Θεού. Είναι ένα ακόμη μυστήριο του Θεού γιατί ότι αφιερώνεται στο Θεό αυτόματα αγιάζεται.

Π. Σωτήριος Χριστοδούλου

πηγή

Τα άμφια της Αγίας Τραπέζης, η σημασία και ο συμβολισμό τους

Σκοπός της ζωής του κάθε Χριστιανού, είναι να μετέχει στη ‘’Τράπεζα του Κυρίου’’, που χαρίζει την αιώνιο ζωή, μέσω των αγίων μυστηρίων Του.
Αυτός ο σκοπός επιτυγχάνεται, όταν ο άνθρωπος κοινωνεί το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας.
Ο χριστιανός χρειάζεται να περάσει από πολλά στάδια, όπως η εξομολόγηση και η νηστεία, για να φθάσει στο σκοπό του, στη Θεία Ευχαριστία, το Μυστήριο των Μυστηρίων.

Το ιερότερο αυτό Μυστήριο, τελείται στο ιερότερο σημείο του ναού, στην Αγία Τράπεζα, που συμβολίζει το τάφο του Κυρίου μας.
Ο άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης ονομάζει την Αγία Τράπεζα ‘’αγιωτάτη, καθέδρα, τόπο του Θεού, μνήμα του Χριστού’’, για να αναδείξει έτσι την ιερότητά της. Γι’αυτό και πάνω της τίθεται μόνο το ιερό Ευαγγέλιο, δύο κηροπήγια και το μεγάλο αρτοφόριο.