Συνομιλώντας μ'έναν αγιορείτη-Μια εκ βαθέων εξομολόγηση(Ζ)

Συνέχεια από ΕΔΩ

-Πρέπει νά πάρουμε τίς ἠλεκτρονικές ταυτότητες καί ἀν ὄχι γιατί;

-Ἡ κάρτα τοῦ πολίτη εἶναι ἡ ἠλεκτρονική ταυτότητα τήν ὁποία ὁ Ἑλληνικός λαός ἀρνήθηκε παλαιότερα νά λάβη γιά λόγους πίστεως καί θρησκευτικῆς συνειδήσεως. Στήν ἐν λόγῳ κάρτα, θά ἐνσωματωθοῦν ὁ ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, ἀριθμός διαβατηρίου, δίπλωμα ὁδήγησης, ὁ ἐργασιακός ἠλεκτρονικός φάκελςο καί ὅ,τι ἄλλο ἀφορά τόν πολίτη.

Τό ἐνσωματωμένο μικροτσίπ πού θά ὑπάρχῃ στήν κάρτα αὐτή μέ τίς δυνατότητες τῆς σύχρονης τεχνολογίας, θά ἐπιτρέπη τόν ἔλεγχο καί τήν παρακολούθηση τῶν πολιτῶν κατόχων καί φυσικά μέσω αὐτοῦ τά δεδομένα θά διαβιβάζονται στό ΚΤΗΝΟΣ (BEAST), δηλαδή στό ὑπερκομπιοῦτερ τῶν Βρυξελλῶν, στό ὁποῖο συγκεντρώνονται πυρετωδῶς τά δεδομένα δισεκα­τομ­μυρίων ἀνθρώπων τοῦ πλανήτη.

Τό μικροτσίπ μέ τόν ἀριθμό 666, ὁ ὁποῖος θά ὑπάρχει στήν κάρτα αὐτή ὅπως βεβαιώνουν ὅχι μόνον οἱ εἰδικοί ἀλλά ὄπως ἔχουν παραδεχθεῖ καί πολλοί πολιτικοί, θά φανερώνει τήν πλήρη ὑποτέλεια ὅσων λάβουν τήν κάρτα αὐτή στό ψευτοκράτος τοῦ ψευτομεσσία Ἀντιχρίστου. Τό ἑπόμενο στάδιο καί τελευταῖο θά εἶναι ἡ ἐμφύτευση τοῦ μικροτσίπ στό χέρι ἤ στό μέτωπο, ὅπως προφητεύει ἀλάνθαστα ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος στήν Ἀποκάλυψη, μάλιστα αὐτό ἄρχισε νά ἐφαρμόζεται σέ ξένα κράτη. Βέβαια, ἡ διαφορά εἶναι πολύ μικρή, δηλαδή τί νά κρατάς τό μικροτσίπ στό χέρι, τί νά σοῦ τό ἐμφυτεύσουν στό χέρι. Ἡ διαφορά αὐτή συνίσταται ὅτι τώρα ὑπάρχει ἡ δυνατότητα κάποιος νά μετανοήση.

-Γιατί ὄμως ὀφείλω ὡς Ὀρθόδοξος Χριστιανός νά ἀρνηθῶ τήν παραλαβή τῆς κάρτας τοῦ πολίτη βάσει τῆς Ἁγίας Γραφῆς ;

-Ὁ πανάγαθος Θεός ἀπό ἀγάπη πρός τόν ἄνθρωπο ἀπεκάλυψε τά ὅσα πρόκειται νά συμβοῦν στίς ἔσχατες ἡμέρες καί γιά τό θέμα αὐτό, γιά νά μᾶς προφυλάξει, ὥστε νά μήν πλανηθοῦμε καί ὑποκύψουμε στό ἀπαίσιο χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου. Εἶναι μάλιστα τόσο σαφής, τόσο κρυστάλινη καί διαυγής ἡ προφητεία τῆς Ἀποκαλύψεως γιά τό ἐκβιαστικό χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου, τό ὁποῖο θά δεχθῇ ἡ ἀπιστοῦσα ἀνθρωπότητα, ὥστε δέν χωράει ἡ παραμικρή ἀμφιβολία γιά ὅσα μᾶς παραγγέλει. Γιά τόν λόγο αὐτό, ἄλλωστε, στίς μεθοδεύσεις τῶν προπομπῶν τοῦ Ἀντιχρίστου προκειμένου νά ὑποκύψουν στό ἀπαίσιο χάραγμα, ἀντιδροῦν ὄχι μόνον οἱ Ὀρθόδοξοι ἀλλά καί οἱ παπικοί καί προτεστάντες.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος μᾶς παραγγέλει στό ΙΓ κεφάλαιο τῆς Ἀποκαλύψεως ὅτι ὁ Ἀντίχριστος θά ἀναγκάση πάντας, δηλαδή ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἐκτός ὅσων τά ὀνόματα εἶναι γεγραμμένα στό Βιβλίο τῆς Ζωῆς (ΙΓ, 8) νά λάβουν χάραγμα στό δεξί χέρι ἤ στό μέτωπο, ὤστε νά μήν μπορεῖ κανείς νά ἀγοράζῃ ἤ νά πουλᾷ μόνον ὅσοι ἔχουν λάβει τό χάραγμα, τό ὄνομα τοῦ Ἀντιχρίστου ἤ τόν ἀριθμό τοῦ ὀνόματος του, δηλαδή τό 666.

Ἡ φοβερή αὐτή προφητεία μᾶς προειδοποιεῖ καί μᾶς ἐπεξηγεῖ ὅτι χάραγμα, ὄνομα τοῦ Ἀντιχρίστου καί ἀριθμός 666 εἶναι ἰσοδύναμα (Ἀποκ. ΙΓ, 17), δηλαδή ἐξ ἴσου κολάζουν τόν ἄνθρωπο καί ἑπομένως εἶναι ἀπηγορευμένα γιά τόν Χριστιανό.

Πολλοί χριστιανοί ἔχοντας στρέψει ὅλη τους τή προσοχή στό τελικό χάραγμα στό χέρι ἤ στό μέτωπο, δέν ἀντελήφθησαν καί δέν πῆραν ἴσως στά σοβαρά τήν ἀλήθεια αὐτή τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ὅτι ὁ ἀριθμός 666 ἀποτελεῖ χάραγμα ἰσοδύναμο τοῦ χαράγματος τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἐπίσης δέν λάβαμε ὅλοι στά σοβαρά ὅτι ὁ ἀγώνας μας πρέπει νά στραφεῖ αὐτή τήν στιγμή ἐναντίον τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου 666 καί νά ἐξέλθουμε μέ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ νικητές, διότι μόνον ὅσοι ἐξέλθουν νικητές ἀπό τόν ἀγώνα θά στεφανωθοῦν ἀπό τόν Θεό (Ἀποκ. ΙΕ, 1-3)

Ὁ Ἀντίχριστος, βέβαια δέν ἦλθε αὐτοπροσώπως ἀκόμη, ἀλλά τό μυστήριον τῆς ἀνομίας ἐνεργεῖται διά τοῦ ἀπαίσιου ἀριθμοῦ 666, καί τῶν ὀργάνων του, ἰλλουμινάτι, μασωνία, τά ἀνώτατα κλιμάκια τῶν κυβερνήσεων τῶν κρατῶν παγκοσμίως, μέχρι καί ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν, τά ὁποία θά προχωρήσουν ἐκ μέρους του στό σφράγισμα πρώτα διά τῆς κάρτας καί ἔπειτα ἐπάνω στά σώματα τῶν ἀνθρώπων.

Τό ὅτι οἱ σκοτεινές δυνάμεις, οἱ ὁποῖες βρίσκονται στήν ὑπηρεσία τοῦ Θηρίου καί προλειαίνουν τόν δρόμο γιά τόν ἐρχομό του, προσπαθόντας νά ἐπιβάλλουν τόν ἀριθμό 666, ὥστε διά τοῦ ἐθισμοῦ νά τόν δεχθοῦν οἱ ἄνθρωποι, εἶναι πέραν κάθε ἀμφισβητήσεως. Στήν ἀρχή ἐχάραξαν τά προϊόντα, ἔπειτα τά ζῶα, καί σήμερα προχωροῦν θρασύτατα καί ἐκβιαστικά νά χαράξουν τόν ἄνθρωπο, εἴς ἔνδειξιν ὅτι αὐτός ἀνήκει ὀλοκληρωτικά ψυχῇ τε καί σώματι στόν Ἀντίχριστο.

Καί ἐνῶ στά συστήματα πληροφορικῆς θά μποροῦσαν νά χρησιμοποιήσουν ἕναν ὁποιονδήποτε τριψήφιο ἀριθμό γιά νά λειτουργήσον καί νά διασυνδέονται διακυβερνητικά καί παγκόσμια, ἐν τούτοις οἱ ἄνθρωποι τῆς Νέας Ἐποχῆς ἐπέλεξαν τόν ἀπηγορευμένο ἀριθμό γιά τούς Χριστιανούς 666. Μάλιστα, ὅσοι ἄντιδρούμε στό 666, μᾶς ἀποκαλοῦν εἰρωνευόμενοι «παράξενους ἀνθρώπους» «κολλημένους» «Ταλιμπάν» καί αὐτά γιά τούς Νεοεποχίτες. Ὑπάρχει δυστυχῶς ὄμως καί μία μερίδα χριστιανῶν, οἱ ὁποίοι λόγω τοῦ ὅτι συμπορεύονται μέ τόν Οἰκουμενισμό, ποῦ ἐξυπηρετεί τόν ἐρχομό τοῦ Ἀντιχρίστου, καί θεωροῦνται «ἀνοικτά μυαλά» μᾶς ἀποκαλοῦν ἀπό τήν πλευρά τους «παλιοημερολογίτες» «φανατικούς» «στενόμυαλους καί πλανεμένους». Ὑπάρχει καί μία τρίτη μερίδα, χριστιανῶν, πού δέν θέλουν νά χάσουν τό βόλεμά τους, καί νά θυσιάσουν κάτι, ὀπότε ἀντιμετωπίζουν μέ χλιαρότητα τό θέμα.

Ἔχουμε ὅμως, καί ἐμεῖς δικαίωμα νά ἐρωτήσουμε τούς συνοδοιπόρους αὐτούς τοῦ Ἀντιχρίστου: Ποιοί εἶναι οἱ «παράξενοι καί κολλημένοι», ἐμεῖς πού ἀρνούμαστε ἕνα συγκεκριμένο ἀριθμό, ἀπηγορευμένο ἀπό τήν Ἀποκάλυψη, δηλαδή τό 666, ἤ κολλημένοι εἶναι οἱ Νεοεποχίτες οἱ ὁποῖοι ἀπορίπτουν τούς 999 τριψήφιους ἀριθμούς καί μᾶς ἐπιβάλλουν ἐτσιθελικά τόν 666, παραβιάζοντας τήν θρησκευτική μας συνείδηση;

Ἐμεῖς, ὡς ἐλεύθεροι ἄνθρωποι καί νομοταγεῖς πολίτες, προσπαθοῦμε μέ τή συλλογή ὑπογραφῶν καί μέ κάθε νόμιμη διαμαρτυρία νά ὑπενθυμίσουμε στήν πολιτεία νά σεβασθῇ τά συνταγματικῶς κατοχυρωμένα δικαιώματα τῆς προσωπικῆς μας ζωῆς καί ἐλευθερίας καθῶς καί τῆς θρησκευτικῆς μας συνείδησης. Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ἀρνούμαστε νά παραλάβουμε τήν ἠλεκτρονική κάρτα πολίτη, ὄχι μόνον γιά τούς παραπάνω λόγους οὔτε γιατί ἀποστρεφόμεθα την τεχνολογία, ἀλλά κυρίως διότι ἡ ἠλεκτρονική αὐτή ταυτότητα περιέχει τόν δυνώνυμο ἀριθμό τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου. Γιά λόγους Πίστεως. Διότι ἡ ἀποδοχή τοῦ 666 πού σύμφωνα μέ τήν ἀποκάλυψη εἶναι ἀριθμός - σύμβολο τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου καί χάραγμα ἰσοδύναμο τοῦ χαράγματος τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἀποτελεῖ ἐνυπόγραφη προδοσία τοῦ Χριστοῦ.

Διότι τό 666 εἶναι καθιερωμένο σύμβολο-ἐμβλημα τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, τῶν ἀντιχρίστων ὀργάνων καί ὀργανώσεων, τῶν σατανιστῶν, εἶναι φορέας ἐν δυνάμει ὅλης τῆς ἀντίχριστης φιλοσοφίας καί ἐκφράζει τήν ἀποστασία ἀπό τόν Χριστό. Πῶς λοιπόν, θά ἔχω τόν Χριστό στόν ὦμο καί τόν διάβολο παραμάσχαλα;

Ἡ Ἀποκάλυψις προειδοποιεῖ μέ τιμωρία αἰωνίου βασανισμοῦ ὅσων τολμήσουν νά λάβουν τό χάραγμα , τό ὄνομα ἤ τόν ἀριθμό τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. Διά αὐτό οἱ τρισόλβιοι Ἅγιοι Πατέρες μᾶς προειδοποιοῦν καί μᾶς ἐπεξηγοῦν ὅτι οἱ ἄνθρωποι θά κρατοῦν τήν σφραγίδα τοῦ Ἀντιχρίστου 666 προτοῦ αὐτός ἐμφανισθεῖ (Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολ., Ἐφραίμ ὁ Σύρος)./

Κατά τόν Ἅγιο Ἱππόλυτο, ἡ χρησιμοποίηση τοῦ ἀριθμοῦ 666 ἰσοδυναμεῖ μέ ἄρνηση τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ Βαπτίσματος (PG 10, 923-33).

Οἱ Ἅγιοι Ἀνδρέας καί Ἀρέθας Καισαρείας, μιλώντας περί τῶν ἐρχάτων χρόνων μᾶς προφητεύουν ἀνατριχιαστικά τίς σημερινές σατανικές ἠλεκτρονικές κάρτες μέ τό 666, ἰδιαίτερα τήν ὑποχρεωτική γιά ὄλους κάρτα τοῦ πολίτη, ἡ ὁποία θά φέρη καί τήν φωτογραφία τοῦ κατόχου.

Εἰδικώτερα τό χάραγμα 666 τό ὀνομάζουν οἱ Ἅγιοι αὐτοί Πατέρες «ψῆφον» (PG 106, 340). Δηλαδή, μᾶς προειδοποιοῦν ὅτι ὁ σατανᾶς θά δώση στούς ἀνθρώπους τῶν ἐσχάτων χρόνων «ψῆφον ἐντριβῆ». Ψῆφος σημαίνει μικρό πλακίδιο (σάν τραπουλόχαρτο), μέ τό ὁποῖο ἐψήφιζαν τήν ἐποχή ἐκείνη οἱ ἄνθρωποι, ἀναγράφοντας ἐπάνω σέ αὐτό τό ὄνομα τῆς ἀρεσκείας των. Ἡ λέξιςξ ἐντριβῆς- τοῦ ἐντριβοῦς σημαίνει πλακίδιο σάν τραπουλόχαρτο καθημερινῆς χρήσεως, ὅπως ἀκριβῶς εἶναι οἰ σημερινές σατανικές ἠλεκτρονικές κάρτες μέ τό 666 καί ὅπως θά εἶναι σέ λίγο ἡ ἠλεκτρονική κάρτα τοῦ πολίτη.

Στό κατά Ἰωάννη Εὐαγγέλιο στό Γ κεφάλαιο ὁ Κύριος μᾶς ἀναφέρει ὅτι «τά ἴδια πρόβατα καλεῖ κατ’ ὄνομα, καί ἐξάγει αὐτα. Καί τά πρόβατα αὐτῷ ἀκολουθεῖ, ὅτι οἴδασι τήν φωνήν αὐτοῦ. Ἀλλοτρίῳ δέ οὐ μή ἀκολουθήσουσιν, ἀλλά φεύξονται ἀπ’ αὐτοῦ ὅτι οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τήν φωνήν». Τό μεγαλύτερο ἀγαθό πού χάρισε στόν ἄνθρωπο ὁ Θεός εἶναι τό αὐτεξούσιο. Αὐτό τό αὐτεξούσιο τώρα, θέλει ὁ ἀντίχριστος νά τοῦ τό παραδώσωμε ἐτσιθελικά, ἐκβιάζοντάς μας μέ τήν στέρηση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, ἀν δέν πάρουμε αὐτήν τήν κάρτα τοῦ πολίτη μέ τό 666, πού μάς μετατρέπει σέ ἕνα ἀριθμό, ἀπρόσωπο, χάνοντας τό κατ’ εἰκόνα καί ἀδυνατώντας νά φθάσουμε τό καθ’ ὁμοίωσιν. Καί ἐνῶ ὁ Κύριος φωνάζει τά πρόβατά του κατ’ ὅνομα, τό ὄνομα πού δίνεται σέ κάθε πιστό τήν ἠμέρα τῆς βαπτίσεώς του, καί πού συντάσεται μέ τόν Χριστό καί ἀποτάσεται τόν Σατανά, τώρα ὁ Ἀντίχριστος θέλει νά μᾶς δώσει ἕνα ἰσόβιο ἀριθμό, ποῦ μᾶς ἀποτάσσει ἀπό τόν Χριστό καί μᾶς συντάσει στό κράτος του, καί τελικά μετά θάνατον στήν αἰώνιο κόλαση.

Ἀπό τά παραπάνω ἁγιογραφικά καί ἁγιοπατερικά ἐπιχειρήματα γίνεται σαφές ὅτι ὁ ἀριθμός 666 τοῦ Ἀντιχρίστου εἶναι ἀσυμβίβαστος μέ τήν χριστιανική μας ἰδιότητα καί ὅτι ἀποτελεί ἄρνηση Χριστοῦ ἡ παραλαβή τῆς ἠλεκτρονικής κάρτας τοῦ πολίτου. Ἔφθασε ἡ ὥρα νά δοκιμασθῆ ἡ πίστη μας στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ἡ περίοδος τοῦ ἀκίνδυνου Χριστιανισμοῦ πέρασε. Ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανός δέν ἐπιτρέπεται νά κρατᾶ στό ἕνα χέρι τόν Τίμιο Σταυρό τοῦ Σωτήρος Χριστοῦ καί στό ἄλλο τόν ἀπαίσιο ἀριθμό 666 τοῦ Ἀντιχρίστου. Κανείς δέν μπορεῖ νά δουλεύει σέ δύο Κυρίους.

Ἀς προσευχόμαστε στόν Κύριο καί Σωτήρα Χριστό, νά μᾶς ἐνδυναμώση καί νά μὰς ἐνισχύση, νά μείνουμε πιστοί μέ τήν Χάρη Του στό ἱερό Εὐαγγέλιο, νά μήν ὑποκύψουμε ἀπό δειλία, ὀλιγοπιστία ἤ φιλοτομαρισμό στήν στέρηση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, προκειμένου νά δεχθοῦμε τήν κάρτα τοῦ πολίτη μέ τόν ἀριθμό-χάραγμα 666, καί νά γίνουμε σημαδεμένοι τοῦ Ἀντιχρίστου.(Τέλος)

www.proskynitis.blogspot.com

Συνομιλώντας με έναν αγιορείτη- μία εκ βαθέων εξομολόγηση Α,Β,Γ,Δ,Ε,ΣΤ ΕΔΩ

Συνομιλώντας μ'έναν αγιορείτη-Μια εκ βαθέων εξομολόγηση(ΣΤ)

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΕΔΩ

Μοῦ ἔλεγε ἕνας μοναχός, πῶς κάποτε τόν πλησίασε ἕνας πατέρας, πού τό παιδί του 9 χρονῶν εἴχε καρκίνο. Τόν ἀνάγκασε νά μιλήση στό τηλέφωνο μέ τήν γυναίκα του, πού ἤταν στό νοσοκομείο μέ τό παιδάκι, καί ἐνῶ αὐτός δέν ἤθελε, διότι τί νά πεί σέ μία μάνα πονεμένην, αὐτός ἐπέμενε. Ὅταν λοιπόν τόν ἔβαλε καί τηλεφώνησαν, ἡ μητέρα τοῦ εἴπε : Πάτερ, σέ αὐτό τό νοσοκομεῖο, βρήκα τόν Θεό. Τώρα ξέρω πώς τό παιδάκι μου εἶναι στά χέρια τοῦ Θεοῦ, καί μόνον παρακαλώ τήν ἀγάπη σας, νά προσευχηθήτε γιά μένα, νά μοῦ δώσει δύναμη ὁ Θεός νά ἀποδεχθῶ τό θελημά του. Ὁ μοναχός ξαφνιάστηκε, καί μοῦ ἔλεγε ὅτι τελικά αὐτός πήρε δύναμη καί ὀφελήθηκε ἀπό τήν γυναίκα. Τελικά τό κοριτσάκι, μέ θαυμαστό τρόπο ἔγινε καλά καί τώρα, ζεῖ μιά φυσιολογική ζωή.Μέ τέτοια περιστατικά εἶναι γεμάτα τά κελλιά καί τά μοναστήρια, μόνο πού ὁ κόσμος δέν τά γνωρίζει. Πολλοί ἄνθρωποι ἀλλάζουν ζωή ὅταν ἔρχονται στό Ἅγιον Ὄρος.

-Ἔχετε δεῖ τέτοιες περιπτώσεις;

Μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἔχουμε δεῖ. Μία φορά, ἤμουν ἀκόμα δόκιμος, ἐπισκέφθηκαν τό μοναστήρι 3 ἄτομα ἀπό τίς Σέρρες. Ὁ ἔνας ἀπό αὐτούς, εἴχε τόν πνευματικό τού στό μοναστήρι, καί εἴχε φέρει καί τόν ἀδελφό του, ὁ ὁποῖος δέν εἴχε καμμία σχέση μέ τήν Ἐκκλησία, καί ἤταν καί μέσα στήν ἀμαρτία, ἔβγαινε μέ ἄλλες γυναίκες ἔνω ἤταν παντρεμένος, καί ἔκανε καί ἄλλα πολλά. Μάλιστα, εἴχε φέρει μαζί του καί χασίσι, καί ἤταν γενικά στόν κόσμο του. Ὁ ἀδελφός του ἀφού γνωριστήκαμε μού ζήτησε νά τού μιλήσω, καί νά τό πείσω νά ἐξομολογηθή. Πράγματι, καθίσαμε καί μιλήσαμε ἀρκετή ὥρα. Στό τέλος, ἀφοῦ ἐξομολογήθηκε, ἤρθε καί μοῦ εἴπε: πάρε αὐτό, ἐγώ ἀπό σήμερα ἀλλάζω ζωή, καί μοῦ ἔδωσε τό χασίσι πού εἴχε φέρει μαζί του. Τοῦ εἴπα νά τό πετάξει ὁ ἴδιος, ὄπως καί ἔκανε. Ἀπό τότε ὄντως ἄλλαξε ἡ ζωή του, σταμάτησε νά βγαίνει μέ ἄλλες γυναίκες, ἔγινε σωστός οἰκογενειάρχης, ἔφερε καί τόν γιό του στό μοναστήρι, καί μάλιστα, μιλούσε γιά τόν Χριστό σέ φίλους του, καί τούς ἔνεθάρρυνε νά ἐξομολογηθοῦν.Αὐτοί νόμιζαν πῶς τρελλάθηκε, καί πολλές φορές τόν κοροίδευαν, ἀλλά αὐτόν δέν τόν ἔνοιαζε. Τέτοια περιστατικά, εἶναι γεμάτο τό Ἅγιον Ὄρος.

-Τί ἄλλες τέτοιες περιπτώσεις γνωρίζεται;

Εἶναι πολλές καί δέν μπορῶ νά τίς θυμάμαι ὄλες. Ἀλλά κάθε μοναχός, σέ κάθε μοναστήρι, καί σέ κάθε κελλί, συναντά ἀνθρώπους, καί τούς βοηθάει πνευματικά. Οἱ ἄνθρωποι ἔρχονται στό Ἅγιον Ὄρος γιά νά ζητήσουν τήν βοήθεια τῆς Παναγίας μας, στά προβλήματα ποῦ ἀντιμετωπίζουν. Καί οἰ μοναχοί, εἶναι πάντα ἔτοιμοι νά δώσουν τίς συμβουλές τους, καί νά βοηθήσουν ὅπως μπορούν καί κυρίως μέ τήν προσευχή τους.

Θυμάμαι πρίν ἀπό λίγο καιρό, ἤρθε ἕνας στρατιωτικός, καί μοῦ εἶπε ἄν τόν θυμάμαι. Προσπάθησα νά θυμηθῶ ἄν τόν εἴχα συναντήση κάπου, ἀλλά δέν μποροῦσα. Τότε μοῦ εἶπε πώς πρίν 11 χρόνια, εἴχαμε μιλήση καί τοῦ εἴχα πεί νά διαβάζει τούς χαιρετισμούς τῆς Παναγίας μας κάθε μέρα, καί θά δεί πόση εὐλογία θά ἔχει αὐτός καί ἡ οἰκογένειά του. Καί ὄντως, ἀπό τότε δέν παρέλειψε νά διαβάζει τούς χαιρετισμούς καί μία καί δύο φορές τήν ἠμέρα, καί πάντα σκεφτόταν τήν κουβέντα πού εἴχαμε κάνει. Ὄλα αὐτά μοῦ τά ἔλεγε κλαίγοντας. Ἤταν πολύ συγκινητικό. Στήν οὐσία, ἐγώ δέν εἴχα κάνει τίποτα ἀπολύτως. Ἡ Παναγία μας δίνει τήν βοήθεια καί τήν εὐλογία. Ἐμείς τούς λέμε ἀπό πού καί πῶς νά ζητήτουν βοήθεια. Ἐμείς δέν μπορούμε νά βοηθήσουμε τούς ἐαυτούς μας, πῶς θά βοηθήσουμε τούς ἄλλους; Ἡ χάρις τοῦ Χριστοῦ μάς κρατάει καί μάς βοηθάει.

Συνομιλώντας μ'έναν αγιορείτη-Μια εκ βαθέων εξομολόγηση(Ε)

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΕΔΩ

Οἱ γονείς σας πῶς ἀντέδρασαν ὅταν φύγατε;

Ἡ μητέρα μου, πολύ καλά, μάλιστα ἐνώ ἤταν στενοχωρημένη δέν ἔφερε ἀντιρρήσεις, διότι τῆς εἴχα ἐξηγήσει ὅτι ὅποιος δέν ἀφήνει τό παιδί του νά γίνει μοναχός, μάχεται μέ τόν ἴδιο τόν Χριστό. Αὐτό τήν φόβησε, διότι ἤταν εὐλαβής ἄνθρωπος. Ὁ πατέρας ζορίστηκε πολύ, διότι ἐκτός τό ὅτι εἴχαμε ἄριστες σχέσεις, τόν βοηθούσα καί στήν δουλειά του καί μέ εἴχε στήριγμά του. Τόν ἔπιασε κατάθλιψη, ἀλλά τόν βοήθησε πολύ ἕνας μοναχός, πού εἴχε ἔρθη τότε ἀπό τήν Πελλοπόνησο, καί εἴχε ἐγκατασταθεί σέ ἔνα μοναστηράκι κοντά στό σπίτι μου. Ἄρχισαν οἱ γονείς μου νά πηγαίνουν ἐκεί, καί τόσο πολύ τούς βοήθησε νά καταλάβουν τί σημαίνει μοναχισμός, πού μετά ἀπό τρία χρόνια, μού ἔλεγαν πώς θά ἤθελαν νά γινόταν καί ἡ ἀδελφή μου μοναχή!!! Καί ὅχι μόνον, διότι ἄρχισαν νά ζούν καί πνευματικά.

Πείτε μου πῶς ἤταν ὅταν γίνατε μοναχός;

Τήν ἠμέρα πού ἔγινα μοναχός εἴχα μεγάλο πόλεμο νά μήν γίνω, λογισμούς ὅτι δέν θά τά καταφέρω καί μεγαλή ἐπίθεση δαιμονική. Συνήθως ὅταν κάποιος γίνεται μοναχός ἔχει μεγάλη χαρά, διότι ἀφιερώνεται καί στή οὐσία γίνεται «γάμος» μεταξύ τοῦ Χριστοῦ καί τῆς ψυχῆς τοῦ μοναχοῦ. Διότι τό μυστήριο τοῦ Μοναχισμοῦ εἶναι τεράστιο. Σέ μένα ἤταν τελείως ἀντίθετα τά πράγματα. Ἀκόμα καί τήν ὥρα τῆς κουράς μου, ἔνιωθα φωνή μέσα μου ἐν δυνάμει, ὅτι δέν θά σέ ἀφήσω ἤσυχο, θά σέ πολεμήσω, καί δέν θά τά καταφέρεις, καί αὐτό δέν ἤταν τῆς φαντασίας μου. Φυσικά, δέν ἤξερα καί τί νά πῶ, καί σέ ποιόν, καί ἀν θά μέ πίστευαν. Μετά τήν κουρά μου, μέσα στήν ἀκολουθία, αὐτό συνεχιζόταν, ὁπότε πήρα θάρρος καί μίλησα σέ ἕναν γέροντα καί τοῦ εἴπα: Πάτερ, ὁ διάβολος μοῦ βάζει λογισμούς ὅτι δέν θά τά καταφέρω, ὅτι θά φύγω ἀπό τό μοναστήρι, ὅτι θάμέ πολεμήσει. Τότε μοῦ εἶπε μέ γαλήνη: Α! μήν ἀνησυχείς. Προσπαθεί νά σέ φοβήσει, δέν μπορεί νά σοῦ κάνει τίποτε, δέν μὰς ἀφήνει ὁ Χριστός μας ἔτσι. Ὁ διάβολος κάνει τήν δουλειά του, κάνε καί σύ τήν δικιά σου!!! Αὐτό ἤταν. Μόλις μού εἴπε αὐτά τά λόγια, ἔφυγε ἡ φωνή καί ἠρέμησα!!

Τό πρώτο βιβλίο πού μού ἔδωσε ὁ γέροντας ἤταν «Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ» πού μιλάει γιά τήν εὐχή, καί μέ ἔβαζε σιγά σιγά στήν προσευχή, πώς πρέπει νά προσεύχωμαι καί τί σημασία ἔχει ἡ προσευχή στήν ζωή μας. Ἔτσι μέσα σέ λίγο καιρό, διαβάζοντας συνέχεια διάφορα βιβλία καί μιλώντας μέ τόν γέροντα, μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, μοῦ ἤρθε ἡ ἐπιθυμία νά ἀφιερωθώ στόν Θεό, νά φύγω ἀπό τόν κόσμο, διότι μού φαίνονταν ὄλα μάταια, καί προσωρινά, καί δέν μέ γέμιζε τίποτα. Σκεφτόμουν ὅτι τίποτα δέν μένει σέ αὐτήν τήν ζωή αἰώνιο, μόνο ἡ ψυχή μας, καί οἱ πράξεις μας, καί φυσικά τό μόνο αἰώνιο, πού εἶναι ὁ Θεός.   Ὅταν ὄπως σοῦ εἴπα πήγα στό μοναστήρι ἀντιμετώπισα πολλές δυσκολίες, ἀλλά καί εἴχα καί θεία βοήθεια. 

Θυμάμαι κάποια φορά, ὅταν ἤμουν δόκιμος, κάποιος γέροντας, μοῦ ἔδωσε δύο γεμάτους κουβάδες νά τούς πάω μιά ἀρκετά μακρινή ἀπόσταση. Ὄταν τούς σήκωσα, κατάλαβα ὅτι ἤταν πολύ βαριοί καί οἱ δύο, καί στήν ἀρχή ζοριζόμουν πολλή. Ὄμως στήν μέση τῆς διαδρομῆς ἄρχισα καί τούς ἔνιωθα πιό ἐλαφρούς καί ὅταν κόντευα στό τέλος σχεδόν δέν τούς ἔνιωθα. Αὐτό, μέ βοήθησε νά καταλάβω πώς στήν ἀρχή θά ἔχω δυσκολίες, γιατί κάθε ἀρχή εἶναι δύσκολη, ἀλλά μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, θά ἐλαφρώνει ὁ ἀγώνας. Πάντα ὅμως μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ.

Γιά τόν μοναχό, ὁ ἀγώνας γίνεται ἐσωτερικά μέ τά πάθη του. Φυσικά αὐτό πρέπει νά γίνεται μέ τόν κάθε χριστιανό, ἀλλά γιά τόν μοναχό, αὐτός εἶναι ὁ σκοπός πού φεύγει ἀπό τόν κόσμο καί πού ἀφιερώνεται στόν Θεό. Καί αὐτός ὁ ἀγώνας δέν τελειώνει ποτέ, εἶναι ἰσόβιος. Ἄν δούμε τούς ἁγίους πατέρες μας, θά δούμε ὄτι κάθε μέρα ἔλεγαν πώς ἔβαζαν ἀρχή γιά νά πολεμήσουν τά πάθη τους, αὐτοί πού εἴχαν φθάσει τήν τελειότητα. Τί νά πούμε ἐμείς πού οὔτε ἕνα καλό λογισμό τους δέν μπορούμε νά φθάσουμε. Άν καί ζούμε σέ ἐποχές ἀντιχρίστου, καί σίγουρα δέν μπορούμε νά φτάσουμε τούς παλαιούς πατέρες στά μέτρα πού ἤτανε, πρέπει ὁ ἀγώνας νά γίνεται πάντοτε, μέ εὐχαριστία πρός τόν Θεό, καί μέ ταπείνωση, ἀντιλαμβανόμενοι τίς ἀδυναμίες μας καί ὅτι ἡ σωτηρία δέν εἶναι δικό μας κατόρθωμα, ἀλλά δωρεά τοῦ παναγάθου Θεοῦ. Ἐγώ αἰσθάνομαι πολύ εὐνοημένος ἀπό τόν φιλάνθρωπο Θεό, διότι μοῦ ἔστειλε ἔναν καλό πνευματικό ὀδηγό, πού μέ βοηθάει πολύ στό νά βαδίζω καί νά καταλαβαίνω κάποια πράγματα.

Συνομιλώντας μ'έναν αγιορείτη-Μια εκ βαθέων εξομολόγηση(Δ)

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΕΔΩ

Ἡ ἐνασχόληση μέ τήν Γιόγκα ἐκτός ἀπό ἀσυμβίβαστη μέ τήν διδασκαλία καί τά δόγματα τῆς Πίστεώς μας, εἶναι ἄρνηση τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Αὐτό πού τότε μέ κράτησε, καί δέν μέ ἄφησε ὁ Πανάγαθος Θεός νά πλανηθώ καί νά χαθῶ στά ἐπικίνδυνα μονοπάτια πού περπατούσα τότε, ἤταν πῶς παρόλο πού ἔψαχνα σάν ἀνήσυχο πνεύμα πού ἤμουν νά δώ τά πάντα, εἴχα θέσει ἕνα ἀξίωμα στόν εαὐτό μου. Ὅτι σάν μόνο Θεό, ἀναγνώριζα καί ὀμολογούσα τόν Κύριο ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστό. Ἀπλώς μέ ἐνθουσίασε ἡ διαφήμηση πού ἔκαναν τότε γιά τήν Γιόγκα καί ὅτι μπορείς νά ἀνοίξεις τά τσάκρα σου, καί νά γίνεις φωτισμένος ἄνθρωπος, καί τότε φυσικά δέν καταλάβαινα ὅτι ὄλα αὐτά περιήχαν ἐγωισμό ἐωσφορικό, καί ὅτι εἶναι τελείως ἀντίθετα μέ τήν ταπείνωση τοῦ Χριστοῦ μας.

Εἴχατε αἰσθανθεί κάτι ἀπό πνευματικές ἐμπειρίες μέ τήν ἄσκηση τῆς Γιόγκα;

Τό μόνο πράγμα πού εἴχα καταφέρει, ἤταν νά μάθω ἀπ’ ἔξω τίς φιλοσοφίες τίς ἀνατολικές, τίς θεοσοφίες τους, νά μπορώ νά ἀποστομόνω κάποιους ὄτι δέν δουλεύανε πνευματικά, καί νά ἀποκτήσω ἔτσι ὑπέρμετρο ἐγωισμό, ὄπως συνήθως συμβαίνει μέ αὐτούς πού ἀσχολούνται μέ αὐτά τά πράγματα. Εἴχα τίς γνώσεις νά πώ σέ κάποιον πώς νά κάνει ἀστρική προβολή, καί κάποιοι τό ἔκαναν. Ἐγώ ὁ ἴδιος δέν τό κατάφερα ποτέ (εὐτυχώς) ἀν καί ἤμουν πολύ κοντά. Μάλιστα ὄταν τό ἔκανε ὀ ἀδελφός μου, μοῦ εἶπε πώς δέν εἴχε ξανανιώσει τόσο φόβο μέ αὐτό πού εἴχε γίνει!!!

Ὅταν ὄμως σταμάτησα τίς ἀσκήσεις καί ἄρχισα νά ἐξομολογιέμαι στόν γέροντα Σ., ἄρχισαν καί οἱ δαιμονικές ἐπιθέσεις. Ἄρχισα καί εἴχα ἀπανωτές «μώρες» καί ὄχι μόνο ὄταν κοιμόμουν, ἀλλά καί ὅταν ἤμουν ξύπνιος. Ἔβλεπα τούς δαίμονες πού ἔρχόταν νά μου κάνουν κακό, καί ὄμως δέν μπορούσαν.

Κάνατε τόν Σταυρό σας ἤ τί ἄλλο;

Δέν μπορούσα νά κινηθώ, ἔλεγα τήν εὐχή τοῦ Χριστοῦ ἀπό μέσα μου, καί προσευχόμουνα. Αὐτό γινόταν πολλές φορές καί συχνά. Μία φορά ἀπό τίς πολλές, ἐκεί πού κοιμόμουν, ξαφνικά ξύπνησα μέ ἔναν ὑπερβολικό φόβο, καί δίπλα στό κεφάλι μου, βγήκε ἕνα κεφάλι μαύρο γεμάτο καρούμπαλα, δίπλα στό δικό μου, καί ἄρχισε νά μουγκρίζει μέ ἔνα ἀπαίσιο τρόπο. Δίπλα στό κεφάλι μου, καί ἔβλεπα ὄλο τό δωμάτιο, ὄχι μόνο αὐτό. Ὁ γέροντας μού διάβαζε εὐχές καί ἐξορκισμούς γιά νά φύγουν αὐτά τά πράγματα.

Συνομιλώντας μ'έναν αγιορείτη-Μια εκ βαθέων εξομολόγηση(Γ)

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΕΔΩ

Ὅταν ἤμουν φοιτητής, εἴχα ἀκούσει στήν τηλεόραση, κάποιον Τουλάτο, ὁ ὁποίος ἤταν Ἀρχαιολάτρης, δωδεκαθειστής, πού ὄμως ἀνακάτευε τήν εἰδολολατρία μέ τόν Χριστιανισμό. Μάλιστα ἀπό αὐτόν, εἴχα ἀκούσει πρώτη φορά γιά τήν ἐξομολόγηση, πώς κλείνεις τήν πόρτα στίς δαιμονικές ἐνέργειες, ὅταν ἐξαγορεύεις αὐτά πού ἔχεις κάνει, καί ὅτι καθαρίζεις τήν ψυχή σου. Ὅμως τά ὑπόλοιπα δέν τά ἔλεγε φανερά, ἀλλά ἀπλῶς ὑποστήριζε τό μεγαλείο τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ. Μετά λοιπόν ἀπό αὐτό καί ἀφοῦ ἤμουν στήν Ἀθήνα, τόν θυμήθηκα καί θέλησα νά τόν βρώ, γιά νά μιλήσουμε. Θυμήθηκα ὅτι μιλούσε γιά τόν ἀντίχριστο καί περί συντελείας, περί 666 καί ἐπειδή τότε ἤταν ἐπίκαιρο τό θέμα, θέλησα νά τόν βρώ καί νά μιλήσω μαζί του. 

Όντως, βρήκα κάποιον ἄλλο μουσικό, ὁ ὁποῖος τώρα εἶναι ἱερέας μέ τό παλαιό ἠμερολόγιο, μέ τίς ἴδιες ἀνησυχίες καί πιστεύοντας ὅτι καί αὐτός εἶναι ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ψάξαμε νά τόν βροῦμε. Ὅντως τόν βρήκαμε, καί ἀρχίζαμε νά τόν πιστεύουμε. Εὐτυχῶς ὅμως τότε γνώρισα καί τόν πνευματικό μου, τόν πατέρα Σ. ὁ ὁποῖος ὅταν τοῦ εἴπα τί πίστευε αὐτός ὁ ἄνθρωπος, μᾶς εἴπε πώς εἶναι πλάνη, καί μάλιστα πολύ μεγάλη καί ἔτσι μπορέσαμε καί ἀποφύγαμε καί αὐτήν τήν παγίδα. Δυστυχῶς ὅμως ὁ φίλος μου ὁ μουσικός στήν ἀρχή δέν ἤθελε νά δεχθῆ ὅτι ἤταν ἀπατεώνας, παρ’ ὄλο πού μιλήσαμε ὤρες ὀλόκληρες, εἴχε κολλήση μαζί του, καί πίστευε στά τυφλά σέ αὐτόν. Φυσικά μετά ἀπό χρόνια ἀφού τόν κατάλαβε, τόν καταγγείλανε σάν ἀπατεώνα, καί τώρα εἶναι στήν φυλακή. Ἤταν ὅμως καί καλό πού γνωρίσαμε αὐτόν τόν ἄνθρωπο, διότι τώρα ξέρουμε ἀπό πρώτο χέρι πῶς δουλεύουν αὐτοί οἱ ἄνθρωποι, πῶς παρασύρουν τόν κόσμο, ποιά εἶναι τά ἐπιχειρήματά τους, καί πῶς μπορεῖς νά τά ἀναιρέσης.

Ἕνιωσα λοιπόν, πώς ἡ ἀποστολή μου ἤταν νά μιλάω στόν κόσμο γιά ἐξομολόγηση, γιά θεία κοινωνία, νά προετοιμάζονται γιά τόν ἀντίχριστο, ἀλλά δέν εἴχα καταλάβει πώς πρώτα ἀπ’ ὄλα πρέπει νά δουλέψω μέ τόν εαὐτόν μου, καί μετά μέ τούς ἄλλους

Συνομιλώντας μ'έναν αγιορείτη-Μια εκ βαθέων εξομολόγηση(Β)

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΕΔΩ

Πολλοί ἄρχισαν ἀπό χάθα καί μέτα κάνανε καί τά ἄλλα.

Μά καί ἡ χάθα δέν εἶναι κατί ἀπλό καί ἀθώο καί αὐτό δαιμονικό εἶναι.

Λοιπόν, μετά ἀπό αὐτό δέν ξαναπήγα γιά ἐξομολόγηση, ὅταν ὄμως πήγα φαντάρος, τότε ὁ δεσμός μου μέ τόν Χριστό, ἔγινε πιό δυνατός, καί ἔνιωσα τήν παρουσία Του ἀκόμα πιό πολύ στήν ζωή μου. Τήν πρώτη μέρα πού πήγαμε στό κέντρο καί παρουσιαστήκαμε, τρέχαμε ὄλη μέρα γιά νά μάς δώσουνε τά κατάλληλα ρούχα, παπούτσια, νά μᾶς κάνουν ἐξετάσεις ἰατρικές καί τό βράδυ, ἀφού μάς ἔβαλαν στούς θαλάμους πού θά κοιμόμαστε, εἴχα ἀνησυχία, καί μία ἀνασφάλεια, λόγω τοῦ ὅτι τό περιβάλλον ἤταν ἄγνωστο καί δέν ἤταν καί παιδική κατασκήνωση,ὄπως ἔτσι ἔνιωθαν καί οἰ πιό πολλοί ἀπό τά παιδιά πού εἴμασταν μαζί.

Ὅταν λοιπόν ξάπλωσα στό κρεββάτι, τότε ἀπέναντί μου, ἀντίκρυσα μία εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, καί ἔνιωσα τότε τέτοια γαλήνη καί χαρά, πού ἄρχισα νά προσεύχομαι στόν Κύριο, νά μοῦ δώσει δύναμη νά εἶμαι εἰρηνικός καί νά μήν φοβάμαι τό ἄγνωστο καί νά ἔχω ἀνασφάλειες. Καί πράγματι, ἤταν ἡ πρώτη φορά πού ἔκανα τέτοια προσευχή, καί ἔνιωθα πώς μιλούσα στόν Χριστό καί αὐτός μέ ἄκουγε, ὅτι ἤταν δίπλα μου, καί θά ἔκανε αὐτό πού Τοῦ ζητούσα. Αὐτό τό συναίσθημα δέν τό ξέχασα ποτέ, ἤταν σάν νά μού λέει ὁ Κύριος, ὅτι ἐγώ εἴμαι πάντα μαζί σου, καί πράγματι αὐτό δέν μάς λέει, ἀλλά ἐμεῖς δέν τόν ἀκούμε;

Ἤταν πολύ δύσκολα διότι ἤμουν στίς εἰδικές δυνάμεις τοῦ Στρατοῦ καί εἴχε πολύ γυμναστική καί μάς φερόταν πολύ σκληρά λόγω τῆς ἐκπαιδεύσεως.

Ἀλλά εἴχε πολλά καλά αὐτό, διότι ἐκτός ὅτι πληρωνώμασταν καί δέν χρειαζόταν νά ζητάω χρήματα ἀπό τούς δικούς μας, ἤταν ὀ μοναδικός τρόπος νά πάω κοντά στό σπίτι μου, λόγω τοῦ ὅτι εἴχε ἔνα στρατόπαιδο 20 χιλιόμετρα μακρυά καί σέ αὐτό θά μέ πήγαιναν, ὁπότε θά μπορούσα καί νά μελετάω γιά τά μεταπτυχιακά μου, ὄταν θά ἤμουν ἐκεί.

Στόν Στρατό, περνούσα σάν ὄλους τούς ἄλλους στρατιώτες, εἴχα καί αὐτήν τήν σχέση μέ τήν κοπέλα ἐκείνη. Τά βράδια τά περνούσαμε μαζί καί τό πρωί πήγαινα στό στρατόπεδο. Δέν πήγαινα Ἐκκλησία καί ἔκανα σχέδια γιά τό μέλλον, νά ταξιδέψω στήν Εὐρώπη, στίς Ἰνδίες, νά τελειώσω τίς σπουδές μου, νά κάνω συναυλίες, καί ὄλα τά κοσμικά πράγματα. Παρ’ ὅλα αὐτά, πίστευα πάντα πῶς ὁ μόνος ἀληθινός Θεός εἶναι ὁ Χριστός. Αὐτό ἤταν βαθειά ριζωμένο μέσα μου, καί πολλές φορές χρειάστηκε νά τό ὀμολογήσω καί μπροστά σέ ἄλλους.

Θυμάμαι, ἤμουν φαντάρος, πρός τά μέσα τής θητείας μου, καί τότε ἕνας ἀπό τούς στρατιώτες πού εἴμασταν μαζί, μού εἶπε πῶς ὁ πατέρας του, ἤταν ἀντιπρόσωπός τοῦ Μπαγκουάν Ραζνί στήν Ἑλλάδα, καί ὅτι καί αὐτός ὁ ἴδιος ἤταν Σανιάσιν(ἔτσι λέγονταν οἱ ὁπαδοί του) καί μάλιστα τοῦ εἴχαν ἀλλάξει καί τό ὄνομά του καί τόν φώναζαν Βαρίντι. Τότε τοῦ εἴπα πῶς ἡ κοπέλα μου ἤταν Σανιάσιν, καί πῶς καί ἐγώ ἔκανα γιόγκα. Τό ἴδιο ἀπόγευμα βρέθηκα σέ ἕνα σπίτι μέ 5 ἀπό αὐτούς, τόν φίλο μου ἀπό τόν στρατό, τόν πατέρα του, τήν κοπέλα μου καί ἕνα ζευγάρι καί αὐτοί Σανιάσιν, αὐτή Ἑλληνίδα καί αὐτός Ὀλλανδός.   Ξεκίνησαν μία φιλοσοφική κουβέντα, χωρίς προηγούμενο!!

Όταν ἤρθε ἡ σειρά μου νά μιλήσω μέ ρώτησαν πού πιστέυω. Τότε, τούς ἀπάντησα « κοιτάξτε νά δείτε, ἡ μόνη ἀλήθεια πού ὑπάρχει, τό μόνο ἀληθινό, εἴναι ὁ Χριστός. Ὄλα τά ἄλλα εἴναι ψέματα καί ἀνύπαρκτα» Τότε ὁ Ὀλλανδός ἄρχισε νά ἀφρίζει καί νά φωνάζει σάν τρελλός, καί ἤταν ἔτοιμος νά μοῦ ἐπιτεθεῖ. Στήν ἀρχή σκέφτηκα νά τόν χτυπήσω, διότι ἔλεγε ὅτι «σεῖς οἱ Χριστιανοί εἴσαστε κορκόδειλοι καί χαμένοι» καί ἄλλα τέτοια, ἀλλά εἴχα καί πάλι μιά πρωτόγνωρη ἠρεμία καί εἰρήνη, καί μέ γαλήνη τοῦ ἀπάντησα: Μπορείς νά χτυπιέσαι ὄσο θέλεις. Ἡ ἀλήθεια δέν ἀλλάζει. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ μόνος ἀληθινός Θεός, ἡ μόνη ἀλήθεια, ὄλα τά ἄλλα εἴναι ψέματα καί σκότος. Καί αὐτός ἄρχισε νά φωνάζει ἀκόμα περισσότερο, μέχρι πού μέ ἔβγαλαν ἔξω διότι εἴχε ἀρχίσει νά χάνει τόν ἔλεγχο. Φυσικά τό αὐτό συνέβη καί ἄλλες φορές

Ἐκεί γνώρισα καί τόν ἄνθρωπο πού μέ βοήθησε καί ἄλλαξε ἡ ζωή μου. Αὐτός λέγεται Κινούσης Γεώργιος, καί ἤταν πολύ διάσημος καί πλούσιος τραγουδιστής. Τά εἴχε ὄλα, μέχρι πού μιά μέρα τά παραίτησε ὄλα καί ἔγινε ἀπόστολος τοῦ Χριστοῦ. Ἀκόμα καί μέχρι σήμερα γυρίζει σχεδόν ὄλη τήν Ἑλλάδα, σέ σχολεία, σέ στρατόπαιδα, σέ Ἑκκλησίες καί κηρύττει τήν μετάνοια καί τόν Χριστό μέ μεγάλη θέρμη, καί πολλές ἐνορίες τόν φωνάζουν γιά νά κάνουν ἐκδηλώσεις, νά κάνει ὀμίλιες, καί νά μαζέψουν χρήματα γιά φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Ἐκεί λοιπόν, στό στρατόπεδο πού ἤμουν, ἤρθε καί μάς μίλησε γιά τόν Χριστό, γιά τήν ἐξομολόγηση, γιά τήν μετάνοια, γιά τήν Ἑκκλησία, καί συγχρόνως μάς ἔπαιξε καί δικά του τραγούδια γιά τόν Χριστό. Ἐνθουσιάστηκα πολύ μαζί του, γιατί ἤταν σάν νά ἔβλεπα τούς Ἀποστόλους τοῦ Χριστοῦ, νά κηρύττουν καί νά μιλάνε γιά τόν Χριστό. Ἀπό τότε ἔβαλα στόχο νά τόν βρώ καί νά μιλήσω μαζί του. Τότε φυσικά δέν μπόρεσα νά τοῦ μιλήσω, ἀλλά γνώρισα ἕναν στρατιωτικό ἱερέα, πού τόν εἴχε φέρει στό στρατόπεδο, καί μάλιστα, αὐτός ἔγινε καί ὁ πρώτος μου πνευματικός πατέρας. Ἐξομολογήθηκα σέ αὐτόν, τοῦ εἴπα ὄτι κάνω γιόγκα, ὅτι ἤμουν μέ αὐτήν τήν κοπέλα μαζί, καί αὐτός μοῦ ἀπήντησε « καλά, καλά θά δούμε τί θά κάνουμε μέ αὐτά». Αὐτός, τότε, μού εἴπε πῶς εἴχα πρόβλημα πνευματικό, πῶς κάποιος μοῦ εἴχε κάνει μάγια.

Σᾶς εἴπε ο πνευματικός;

Ναί, μοῦ εἴπε πῶς στόν σταυρό του εἴχε τίμιο ξύλο καί πῶς ἀν ὁ Σταυρός κολλούσε πάνω σέ κάποιον, σήμαινε πῶς τοῦ εἴχαν κάνει μάγια. Τό θέμα ἤταν πῶς ὅταν μέ διάβασε μέ τόν Σταυρό αὐτόν, ἤταν καί ἄλλοι στρατιώτες μαζί μου καί μετά τό διάβασμα, κράτησε μόνο 8 ἀπό ἐμάς. Καί μᾶς εἴπε ὅτι ἐμεῖς οἱ 8 εἴχαμε πρόβλημα καί ὅτι κάποιος μᾶς εἴχε κάνει μάγια. Κάποιος τότε πού ἤταν δίπλα μου, μοῦ εἴπε πῶς αὐτό ἤταν ἀλήθεια, καί ὅτι τό γνώριζε αὐτό γιά τόν εαὐτό του. Σέ μένα δέν εἴχαν κάνει μάγια, ἀλλά ὄταν ἤμουν 12 χρονῶν, εἴχα βρεί μιά σολομωνική, καί καθώς ἤμουν ὅπως σοῦ εἴπα ἀνήσυχο πνεύμα, ἄρχισα νά τήν διαβάζω, χωρίς νά καταλαβαίνω τί ἔκανα. Φυσικά μετά ἀπό λίγο καιρό, δέν μπορούσαν νά κοιμηθώ, ξυπνούσα στόν ὕπνο μου καί ἔτρεχα στό κρεββάτι τῶν γονιῶν μου, ἔκλαιγα τά βράδια, καί γενικά μοῦ συνέβαιναν δαιμονικά πράγματα, χωρίς νά καταλαβαίνω γιατί. Εἴχε ἀποκτήση ἔξουσία πάνω μου ὁ σατανάς διότι δέν τό εἴχα ἐξομολογηθή ποτέ μου, διότι δέν τό θυμόμουν, οὔτε τό νόμιζα γιά κάτι κακό.

Φυσικά καί μέσα στόν στρατό, συνέχισα νά κάνω γιόγκα, ἀφοῦ ἤμουν μέ αὐτήν τήν γυναίκα, πού ἤταν καθηγήτρια,καί συζούσαμε μαζί. Ὁ πνευματικός μου τότε, δέν μέ πίεσε νά κάνω κάτι, ἀλλά εἴχε σκοπό νά τό κάνει μέ μαλακό τρόπο, βλέποντας με νέο καί ἀτίθασο. Ὅταν τελείωσα τήν θητεία μου στόν στρατό, ἡ κοπέλα αὐτή κολλήθηκε ἀπάνω μου, διότι εἴχαμε πνευματική ἐπαφή καί τήν βοηθούσα ψυχολογικά καί τῆς πρόσφερα μία ἀσφάλεια καί ἀπό χρηματικής ἀπόψεως καί ἀπό πνευματικῆς, μέχρι πού σκεφτόμασταν νά παντρευτοῦμε.

Καί μέ τό παιδί της;

Μέ τό παιδάκι στήν ἀρχή δέν τά πηγαίναμε καί πολύ καλά, μέ ἔβλεπε ὡς ξένο, καί ὅτι τοῦ ἔπαιρνα τήν μητέρα του. Ὅμως στήν συνέχεια τό ἀγάπησα καί μέ ἀγάπησε τόσο πού μέ φώναζε μπαμπά πολλές φορές. Εἴχα πρόβλημα μέ τούς δικούς μου, διότι ἤταν κατά πολύ μεγαλύτερη ἀπό ἐμένα, ἀλλά δέν μέ πίεζαν, διότι περίμεναν νά δώ τί θά κάνω τελικά στήν ζωή μου.

Τότε ἄρχισα νά κάνω πολύ γιόγκα, μαζί τής φυσικά, ἕκανα πολλά ταξίδια, ἄρχισα νά κάνω συναυλίες καί διάφορα happenings μέ ἄλλους μουσικούς καί μόνος μου φυσικά, μέ διάφορους μουσικούς ἀπό jazz, rock, μέχρι καί κλασική μουσική

Τί σᾶς ἀρεσε πιό πολύ;

Τό Φλαμένκο. Διότι ἤθελα νά πάω στήν Ἰσπανία καί νά ἀσχοληθώ μέ αὐτό τό εἴδος τῆς μουσικῆς. Φυσικά μετά τό στρατό, εἴχα ξεκινήση νά κάνω τά μεταπτυχιακά μου στήν κλασική μουσική, κάνοντας μαθήματα μέ ἕναν πολύ καλό μουσικό, πληρώνωντας φυσικά πολλά χρήματα, διότι ἤθελα νά προχωρήσω σέ διεθνή καριέρα.

Ἄρχισα ὄμως καί εἴχα ἀνησυχίες γιά τό τί θά κάνω στήν ζωή μου, ἀν θά παντρευτώ, ἀν θά κάνω οἰκογένεια, ἄρχισαν κοπέλες καί μού ἔκαναν προτάσεις γιά νά εἴμαστε μαζί, καί δέν ἤξερα τί πρέπει νά κάνω στήν ζωή μου τελικά. Βλέποντας ὅλα αὐτά ἠ Σ. ἄρχισε καί μού ἔκανε ἔνα εἴδος κινέζικης μαγείας, τό I CHING, ἡ ὁποία μαγεία δουλεύει μέ τρία 6, καί τρία νομίσματα, καί ἐνώ ἤθελα νά χωρίσω μαζί της,διότι ἔβλεπα ὅτι δέν μπορώ νά ἔχω μέλλον μαζί της, δέν μπορούσα.

Δέν νιώθατε τίποτα;

Ἔνιωθα, ναί, ὅπως σοῦ εἴπα, ἐνώ ἤθελα νά χωρίσω μαζί της, δέν μπορούσα, καί ὅποτε ἔφευγα, αὐτή ἔκανε αὐτην τήν κινέζικη μαγεία, καί μετά ἀπό 3-4 μέρες ἔνιωθα τόσο ἐρωτευμένος μαζί της, πού γύριζα πίσω. Φυσικά μετά ἀπό 2-3 ἐβδομάδες, ξαναέφευγα, καί πάλι μοῦ ξαναέκανε μαγεία καί ἤθελα νά γυρίσω πίσω. Καί αὐτό τό ξέρω διότι ἡ ἴδια μοῦ τό ἔλεγε. «Τό ἤξερα πῶς θά γυρίσης διότι ἔτσι λέει τό βιβλίο αὐτό» καί μοῦ ἔδειχνε τό βιβλίο τοῦ I CHING. Φυσικά καί ἐγώ δέν καταλάβαινα τότε τί γινόταν. Ὄμως παρ’ ὄλα αὐτά, δέν ἤξερα τί ζητούσα ἀπό τήν ζωή, ποιό ἤταν τό νόημα τῆς ζωής, δέν ἤθελα νά ζήσω γιά πάντα μέ μία γυναίκα, ἤθελα νά γνωρίσω τόν εαὐτό μου, καί νά ἔρθω σέ ἐπαφή μέ τόν Θεό. Ἤθελα νά εἴμαι ἐλεύθερος.

Μία Κυριακή, Δεκέμβριος ἤτανε...

Ποιά χρόνιά;

Τό 1996, ἤταν Κυριακή πρωί, φυσικά δέν πήγαινα Ἑκκλησία τότε, ἄλλα τότε ἔκανα προσευχή καί ζήτησα ἀπό τόν Θεό νά στείλει ἕναν ἄνθρωπο στήν ζωή μου, γιά νά μού πεί τί πρέπει νά κάνω στήν ζωή μου, ποιά εἶναι ἡ ἀποστολή μου σέ αὐτήν τήν ζωή. Τό ἀπόγευμα τηλεφώνησα στούς γονείς μου, γιά νά δώ ἀν εἶναι καλά. Τότε μοῦ εἴπαν πῶς εἴχαν πάει μία ἐκδρομή σέ ἔνα χωριό πού εἴχαν κάποιους γνωστούς τους, πολύ θρησκευόμενους ἀνθρώπους, καί αὐτοί φιλοξενούσαν τόν κ. Γιώργο, διότι εἴχε ἔρθη γιά νά βοηθήσει τόν πνευματικό μου, νά κάνουν μία φιλανθρωπική ἐκδήλωση, γιά νά μαζέψουν χρήματα γιά ἕνα κτίριο πού θά στέγαζε ἀπόρους ἀνθρώπους. Ἐκεί τού μίλησαν γιά μένα καί γιά τίς ἀναζητήσεις μου, καί αὐτός, ζήτησε νά μέ συναντήση γιά νά μιλήσουμε.  Αἰσθάνθηκε ὄτι ἔπρεπε νά συναντηθούμε κάι νά μιλήσουμε.  

Πράγματι τό πρωί τῆς ἐπομένης, συναντηθήκαμε στήν Ἑκκλησία, καί μιλήσαμε γιά τόν Χριστό, γιά τήν ἐξομολόγηση, γιά τόν σκοπό τῆς ζωῆς. Ἀφού μιλήσαμε ἀρκετή ὤρα, τόν πήγα στό πατρικό μου σπίτι, καί ἐκεί μίλησε μέ τόν πατέρα μου καί τήν μητέρα μου. Ἀπό τότε, ὁ πατέρας μου ἄλλαξε ζωή, ἄρχισε νά ἐξομολογείτε, σταμάτησε νά βρίζει, καί ἄρχισε νά μιλάει ὁ ἴδιος γιά τόν Χριστό στούς ἄλλους ἀνθρώπους. Ἡ μητέρα μου φυσικά, εἴχε ἤδη ἀρχίση νά κάνει αὐτήν τήν στροφή, καί τώρα καταλαβαίνω πώς οἱ προσευχές της μέ ἔφεραν στόν δρόμο τοῦ Χριστοῦ. Τό βράδυ πήγαμε στή ἐκδήλωση, γιά νά ἀκούσουμε τό κήρυγμα καί νά βοηθήσουμε ὅτι μπορούσαμε. Θυμάμαι ὁ πατέρας μου μοῦ ἔλεγε πῶς αἰσθανόταν σάν νά εἴχε πάει σέ Ἑκκλησία. Εἴχαν καί μία λαχειοφόρο ἀγορά μέ διάφορα δώρα πού θά κληρώνανε, μέ πρώτο δώρο μία χρυσή καί ἀσημένια μεγάλη εἰκόνα τῆς Θεοτόκου, τό Ἄξιον Ἔστίν, ἀκριβές ἀντίγραφο τῆς θαυματουργικῆς εἰκόνος τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ὁ κόσμος ἤταν πάρα πολύς καί ὄταν θέλησα νά ἀγοράσω μερικούς κλήρους, δέν μποροῦσα λόγω τοῦ πλήθους, καί ἔτσι ἐφυγα. Κάτι ὅμως μέ ἐσπρωχνε νά πάρω καί ἐγώ μερικούς λαχνούς, καί ὅταν προσπάθησα πάλι, πηρά 4 ἀπό τούς τελευταίους. Ὅταν τούς ἄνοιξα, διαπίστωσα πῶς ἕνας ἀπό αὐτούς κέρδιζε τήν εἰκόνα. Στήν ἀρχή δέν τό κατάλαβα, καί ρωτούσα τί κερδίζει αὐτός ὁ λαχνός. Φυσικά ἤταν μεγάλη ἡ συγκίνηση καί τῶν γονέων μου καί ἐμένα ὅταν τό καταλάβαμε. Ὁ κ. Γιώργος μοῦ εἶπε πῶς αὐτό ἤταν μεγάλο σημάδι.

Τό ἑπόμενο σαββατοκύριακο, ἀποφάσισα νά πάω νά τόν βρώ στό σπίτι του στό Λαγονήσι. Ἤρθα σέ ἐπαφή μέ τόν φίλο μου τόν Ν. καί ἀφού συναντηθήκαμε, Σάββατο πρωί, ξεκινήσαμε ἀπό Ἀθήνα καί πήγαμε ρωτώντας στό σπίτι του. Στό σπίτι του βρισκόταν τότε καί ἕνας γνωστός του ιερέας, πολύ δυνατός πνευματικά. Ὅταν λοιπόν καθίσαμε νά φάμε τό μεσημέρι, εἴπε ὁ Γιώργος : «Πάτερ εἴναι τυχαίο πού ἤρθαν σήμερα τά παιδιά ἐδώ, τώρα πού βρίσκεσαι καί ἐσύ, πού ἐσύ εἴσαι...», τότε τόν διέκοψε ὁ Ἱερέας, καί τοῦ εἴπε. « Σταμάτα, μή λες τί εἴμαι, ἄστα αὐτά τά πράγματα.» 

Μόλις τελειώσαμε τό φαγητό, μοῦ ἤρθε ἡ ἐπιθυμία νά ἐξομολογηθώ, καί τό ζήτησα αὐτό ἀπό τόν Πάτερ Σ. Τότε αὐτός δέχθηκε μέ χαρά, καί πήγαμε στό Ἑκκλησάκι πού εἴχε κτίσει ὁ Γιώργος μέσα στό περίγυρο τοῦ σπιτιοῦ του. Ἐκεί ἔκανα μία γενική ἐξομολόγηση, ἀπό τά παιδικά μου χρόνια μέχρι ἐκείνη τήν στιγμή. Φυσικά ἔνιωσα πολύ ἀνάλαφρος καί καθαρός μετά ἀπό αὐτό, διότι μέ βοηθούσε καί μέ ρωτούσε πολλά πράγματα. Βγαίνοντας ἔξω, μοῦ ζήτησε νά γονατίσω στό κέντρο τῆς Ἑκκλησίας, καί ἀφοῦ μοῦ διάβασε κάτι τό ὁποῖο δέν καταλάβαινα, στό τέλος μέ ρώτησε μέ δυνατή φωνή: «Ὀρκίζεσαι νά γίνης στρατιώτης τοῦ Χριστοῦ;» Ἐγώ σάστισα, ἔνιωσα ὄλο τό πνευματικό βάρος τῆς ἐρωτήσεως, καί μάλιστα πνευματικῷ τῷ τρόπῳ, χωρίς φυσικά μέχρι τότε νά ἔχω μία πνευματική ζωή. Ἐνιωσα ὄμως τήν εὐθύνη τῆς ἐρωτήσεως. Καί μέ ὅλη τήν ὑπευθυνότητα καί συνείδηση ἀπό τά παραπάνω ἀπάντησα πῶς ὀρκίζομαι. Μοῦ ὄρισε τότε πόσα κομποσχοίνια νά κάνω, πόσες μετάνοιες, καί ἄλλα πράγματα, τά ὁποία μοῦ ἤταν ἄγνωστα, ντρεπόμουν ὅμως νά τόν ρωτήσω πῶς θά τά κάνω αὐτά, διότι δέν γνώριζα πῶς κάνουν τίς μετάνοιες, δέν γνώριζα κάν γιά τήν μονολόγιστη εὐχή Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με!!! Ἐκ τῶν ὑστέρων, κατάλαβα πῶς αὐτά ἤταν κανόνας μεγαλοσχήμου μοναχοῦ!!!! Φυσικά τήν τρίτη ἡμέρα σταμάτησα νά προσπαθῶ νά κάνω τόν κανόνα πού μοῦ ἔδωσε γιατί μπερδευόμουν μέ τίς μετάνοιες, ἔχανα τόν λογαριασμό μέ τά κομποσχοίνια, καί μέ κούραζε ἡ ὅλη προσπάθεια.

Φυσικά αὐτό πού κατάλαβα ἤταν πῶς ἀπό τώρα καί ἐπειτα, θά πρέπει σάν στρατιώτης τοῦ Χριστοῦ νά πηγαίνω κόσμο στήν Ἑκκλησία, νά ξομολογιέται καί νά γίνονται πιστοί. Ἔτσι τό εἴχα καταλάβει αὐτό τό «στρατιώτης Χριστοῦ» Φυσικά μετά ὄταν τό διηγήθηκα στόν μετέπειτα γέροντά μου μοῦ εἴπε « μά παιδί μου, στρατιώτης τοῦ Χριστοῦ εἶναι ὁ μοναχός. Ἔτσι ἄρχισα νά μιλάω στόν κόσμο γιά ἐξομολόγηση, νά πηγαίνω τούς μαθητές μου στόν στρατιωτικό ἱερέα γιά ἐξομολόγηση, στούς γονείς τους, τούς φίλους μου, καί γενικά ὅποιον ἔβρισκα. Τότε πήγαμε καί μιά ἐκδρομή στά Μετέωρα μέ τόν φίλο μου τόν Ν. καί ὄταν γυρίσαμε, ἀφού εἴχαμε ἀρχίση νά ἐξομολογιόμαστε, ὁ πατέρας του τότε μέ ἀπείλησε ὅτι ἄν δέν ἄφηνα τόν Ν. ἤσυχο, νά τόν τραβούσα στίς Ἑκκλησίες καί νά τόν κάνω ὀμοφυλόφιλο, θά ἔβαζε ἄνθρώπους γιά νά μέ σκοτώσουν. Τότε τόν ἀπείλησα καί ἐγώ πῶς ἀν μάθαινε ἡ οἱκογένειά μου καί οἱ συγγενείς μου τίς ἀπειλές του, μάλλον αὐτόν θά σκότωναν, καί ἔτσι σταμάτησε νά μέ ἀπειλεί, μόνο πού ἐπέμενε νά ἀφήσω ἠσύχω τόν Ν.(συνεχίζεται)

επιμέλεια www.proskynitis.blogspot.com