ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Ο καθηγητής και πρύτανης κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης σημειώνει: «Όποιος μιλάει για Ορθοδοξία ερήμην του Ελληνισμού, νομίζω ότι ματαιοπονεί, όποιος όμως μιλάει για Ελληνισμό ερήμην της Ορθοδοξίας, κάνει κάτι χειρότερο· ασχημονεί». Όσοι αποκόπτονταν από την ορθόδοξη πίστη και κοινωνία, έχαναν και την ελληνικότητά τους. Αυτό εσήμαιναν τα ρήματα «φραγκεύω» και «τουρκεύω». Έλληνες έμεναν όσοι παρέμειναν ορθόδοξοι.

Εάν θέλουμε να αποδώσουμε με μια λέξη τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό μας, τον πολιτισμό της Ρωμιοσύνης, θα λέγαμε ότι είναι ο πολιτισμός του προσώπου. Στην παράδοσή μας ο Θεός - δημιουργός είναι πρόσωπο, αλλά και ο άνθρωπος είναι πρόσωπο. Το πρόσωπο νοείται ως ελευθερία και ετερότητα. Το πρόσωπο είναι το «εσύ», που βρίσκεται απέναντι από το «εγώ», είναι ο άλλος. Το πρόσωπο ως ελευθερία και ετερότητα είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο, όχι μόνο πνευματικά αλλά και ψυχοδιανοητικά και βιολογικά. Τα χαρακτηριστικά της ελευθερίας και της μοναδικότητας ο άνθρωπος, ως πρόσωπο, τα έχει προίκα από το Δημιουργό του. Καθώς ο Θεός εκτός από ελευθερία είναι και αγάπη, έτσι ακριβώς είναι και ο άνθρωπος.

Ο πολιτισμός της Ρωμιοσύνης είναι ο πολιτισμός της κοινοτικότητας, της ενορίας. Είναι το «εμείς» του Μακρυγιάννη.

"Ἡ Λευτεριά φεύγει ὅταν τήν ζητιανεύεις"

Τῆς Ἰωάννας Γ. Καραγκιούλογλου

Λονδῖνο. Φθινόπωρο τοῦ 1819.
Ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας, σὲ ἔντονη γλῶσσα, ἀπευθύνεται στὶς ἰθύνουσες προσωπικότητες καὶ στὰ ἐπιφανέστερα μέλη τῆς βρεταννικῆς Κυβερνήσεως.
"(..) Ὁ στρατηγὸς Maitland μεταχειρίζεται τοὺς συμπατριῶτες μου ὡς Ἰνδούς. Μὴν ἀμφιβάλλετε καθόλου. Οἱ Ἕλληνες, σὲ μία στιγμὴ πού δὲν θὰ τὸ περιμένετε, θὰ ἀντιδράσουν καὶ θὰ ἀντιμετωπίσετε πολὺ σοβαρὲς δυσχέρειες. Προσέξτε τοὺς καρποὺς τῆς ἀπελπισίας. Τὸ δικὸ σας σύστημα διακυβερνήσεως εἶναι πού θέτει τοὺς Ἕλληνες σὲ δίλημμα. Ἤ νὰ καταστραφοῦν ἢ νὰ πάρουν τὰ ὅπλα. Καὶ μοιραίως, θὰ προστρέξουν στὸ δεύτερο."

Ἔκτοτε κύλησαν δύο αἰῶνες.
 Παρά τὶς φιλοφρονήσεις καὶ τὶς τιμὲς μὲ τὶς ὁποῖες ὑποδέχθηκε ἡ ἀγγλικὴ Κυβέρνηση τὸν Κόμη, παρά τὶς διαβεβαιώσεις καὶ τὶς ὑποσχέσεις πού ἔλαβε ὁ τελευταῖος Ἕλλην Κυβερνήτης, ἡ ὀπτικὴ καὶ πολιτικὴ τῶν συμμάχων παραμένει ἀμετάβλητη.
Ἡ βαρβαρότητα τοῦ ἀπαγχονισμοῦ εἶναι οἰκεία στὸ Ἑλληνικὸ Ἔθνος. Μὲ τὸν ἴδιο ἀκριβῶς τρόπο οἱ βάρβαροι ἐκτέλεσαν τὴν Ἑλληνικὴ Πολιτεία τὸ 1831 ἰσοπεδώνοντας τὴν Δημοκρατία καὶ τὸ Ἑλληνικό Ἀξιακὸ Σύστημα.
Τὸ δυτικῆς ἐμπνεύσεως Ἑλλαδικὸ κρατίδιο πού παραλάβαμε δὲν ἀνταποκρίνεται στὴν Ἰδέα. Ἡ Ἐπανάσταση ἔμεινε ἀνολοκλήρωτη.
Μὲ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ '21, μόνον ἕνα μικρό μέρος τοῦ Κράτους, μόλις τὸ 1/14 τῆς συνολικῆς του ἔκτασης, ἀνέκτησε τὴν πολιτικὴ του ἀνεξαρτησία.
Τὸ Κράτος ἀκρωτηριάσθηκε, διαμελίσθηκε, κατέπεσε, ἀνορθώθηκε, καὶ πάλι κατέπεσε. Τὸ Ἔθνος ἔπαψε νὰ ἐκπροσωπεῖται. Οἱ δὲ ἐναλλασσόμενοι διαχειριστὲς τοῦ κράτους ὑπηρετοῦν πιστὰ τὸ δόγμα τῆς μικρῆς Ἑλλάδος. Διὰ τοῦ κράτους, μικραίνουν ὅσο μποροῦν τὰ σύνορα τοῦ Ἔθνους καὶ ὁμιλοῦν γιὰ τὴν Ἑλλάδα σὰν νὰ εἶναι τελειωμένη. Ὁραματίζονται καὶ ἐργάζονται γιὰ μία ἄλλη Ἑλλάδα, ἐργοστάσιο ἐπεξεργασίας πάσης φύσεως ἀποβλήτων.

Ἐν ἔτει 1913, ὁ Ἴων Δραγούμης εἶχε ἀποτυπώσει τὸ Ὅραμα τοῦ Εἰκοσιένα αὐτούσιο στὸ κείμενό του "Τὸ Κράτος".
"(..) Σκοπὸς ἐκείνων ποὺ ἔφτιασαν τὸ νέο κράτος, ἦταν νὰ γίνει ἐργαστήρι πανελληνικὸ, ποὺ νὰ ἐξακολουθήσει τὸν ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους ὡς ποὺ τὸ Βυζαντινὸ κράτος νὰ ξεφορτωθεῖ τὸν Τοῦρκο ἀπὸ πάνω του, νὰ ξαναπιάσει ὁ Ρωμιὸς τὴ διοίκηση τοῦ Κράτους ποὺ εἶχε πρωτεύουσα τὴν Πόλη καὶ νὰ ξανακαθήσει Ἕλληνας Βασιλιᾶς στὸν θρόνο τῶν Παλαιολόγων. "
Οἱ σύμμαχοι ὅμως εἶχαν ἄλλα σχέδια.

"Όχι δεν πάω πουθένα. Πρώτα απ΄όλα η σημαία!''(Βασιλεύς Γεώργιος Β΄-20 Μαΐου 1941)

 Αφορμή για την ιστορία μου η δοξολογία στη Μητρόπολη χωρίς την ανάκρουση του Εθνικού μας Ύμνου με την αιτιολογία ότι η απόφαση "ελήφθη δεδομένων των περιοριστικών μέτρων για την Covid-19"παρουσία, μιας κάποιας "Προέδρου"
Ήταν ξημερώματα της 20ης Μαίου 1941 και ο Βασιλεύς Γεώργιος Β΄έπρεπε πλέον να φύγει βιαστικά από την έπαυλη του Οπλαρχηγού Βολάνη - στα Περιβόλια έξω από τα Χανιά - όπου παραλίγο να κυκλωθεί από τα σμήνη των Γερμανών Αλεξιπτωτιστών που έπεφταν τριγύρω σαν ακρίδες.
Ο Βασιλεύς για μια στιγμή κοντοστάθηκε στην πόρτα της έπαυλης.
-" Έλατε γρήγορα, Μεγαλειότατε"...του είπε ο Υπασπιστής του .."δε πρέπει ούτε λεπτό να χάνουμε."
- "Και η σημαία ; " είπε ο Βασιλεύς "Πως είναι δυνατόν να την αφήσουμε;"
Και με το αυστηρό του βλέμμα έδειξε το ακρινό μπαλκόνι όπου κυμάτιζε μια μικρή γαλανόλευκη σημαία, με το στέμμα.
-"Πολύ καλά" του είπε ο υπασπιστής "Πηγαίνετε εσείς Μεγαλειότατε κι εγώ θα σας την φέρω έπειτα"
-"Όχι δεν πάω πουθένα. Πρώτα απ΄όλα η σημαία!
Και έμεινε ακλόνητος στην θέση του παρ΄όλο που κάθε δευτερόλεπτο που περνούσε επέτεινε τον κίνδυνο αφάνταστα.
Ώσπου την έφεραν, την δίπλωσε με επιμέλεια και την έκρυψε στον μανδύα του.

πηγή

Δεν ξέρω κατά πόσον χρειάζονται εορτασμοί για το ψευτο-ρωμαίικο...

 Τα γεγονότα της μικράς Ασίας δεν επέτρεψαν, να εορταστούν τα 100 χρόνια από την ελληνική επανάσταση του 1821.
Τα γεγονότα του κορωνοϊού -απ’ ό,τι φαίνεται- δεν θα επιτρέψουν, να εορταστούν τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821...
Θαρρώ, πως αυτό δεν είναι διόλου τυχαίο.
Δεν ξέρω κατά πόσον χρειάζονται εορτασμοί για το ψευτο-ρωμαίικο, γιατί αυτό που ζούμε, δεν είναι παρά ένα ψευτο-ρωμαίικο.
Η παρακμή, η αναξιοκρατία, η απιστία ή ολιγοπιστία, η ασέβεια, η αγραμματωσύνη με την στενή και την πλατειά έννοια δεν μπορούν να είναι «αρετές» ενός ελληνικού κράτους· ούτε ο χώρος στον οποίο εξασκούνται οι παραπάνω... «αρετές», να ονομάζεται χριστιανικός χώρος.
Αυτό που ονομάζεται Ελλάδα κείται πλέον «πτώμα εξαίσιο». Όζει από την κατάχρηση της «κατάλυσης εις πάντα», από τον κόρο των ηδονών, από τον αθέμιτο πλουτισμό, κι από την κάθε λογής ασέλγεια, που ασκήσαμε εμείς οι τάχα Ρωμιοί πάνω στο πολύτιμο σώμα της Ρωμιοσύνης.
Ο κορωνοϊός απλώς επιβεβαίωσε τις υποψίες μας: Η Ελλάδα αυτή πεθαίνει. Δόξα τω Θεώ!
Ας ελπίσουμε, ότι η μόνη Ελπίδα, θα αναστήσει αυτό το σώμα και θα του προσδώσει την αφθαρσία, που θα είναι πραγματικό αντίκρισμα στο όνομα «Ρωμιοσύνη».

Καλή αναγέννηση!

πηγή

Όταν εξασθενίσει το ιδανικό της φυλής, η φυλή χάνει σταδιακά και την ψυχή της. Μετά έρχονται οι βάρβαροι…

  Κάποιες εξελίξεις μοιάζουν μοιραίες για όλους τους λαούς, αφού βλέπουμε τόσο συχνά την ιστορία να επαναλαμβάνει την πορεία τους…
Ο πολιτισμός γεννάται όταν ο λαός αποκτά ένα ιδανικό. Λίγο ενδιαφέρει η φύση αυτού του ιδανικού. Είτε είναι η λατρεία της Ρώμης, η δύναμη της Αθήνας ή ο θρίαμβος του Αλλάχ, θα αρκέσει για να προικίσει όλα τα άτομα της φυλής με την διαμόρφωση μιας τέλειας ενότητας αισθημάτων και σκέψεων…
Έχοντας φτάσει σε ένα ορισμένο επίπεδο δύναμης και πολυπλοκότητας, ο πολιτισμός σταματά να μεγαλώνει, και, αφού πλέον δεν μεγαλώνει, είναι καταδικασμένος να παρακμάσει γρήγορα. Η ώρα του γήρατος σε λίγο θα σημάνει.

Αυτή η αναπόδραστη ώρα σημαδεύεται πάντα από την εξασθένιση του ιδανικού που υποστήριζε την ψυχή της φυλής. Στο μέτρο που αυτό το ιδανικό ωχριά, όλα τα θρησκευτικά πολιτικά ή κοινωνικά οικοδομήματα, των οποίων ήταν ο εμπνευστής, αρχίζουν να κλονίζονται.

  Με τον προοδευτικό αφανισμό του ιδανικού της, η φυλή χάνει προοδευτικά αυτό που έκανε τη συνοχή της, την ενότητά της και τη δύναμή της. Το άτομο μπορεί να αναπτύσσεται σε προσωπικότητα και σε ευφυΐα, όμως ταυτόχρονα, επίσης, ο συλλογικός εγωισμός της φυλής έχει αντικατασταθεί από μια υπερβολική ανάπτυξη του ατομικού εγωισμού, που συνοδεύεται από την κατάπτωση του χαρακτήρα και από την ελάττωση των δεξιοτήτων στη δράση. Αυτό που αποτελούσε ένα λαό, μια ενότητα, ένα συνασπισμό, καταλήγει να γίνει

'Ημουν κι εγώ ανάμεσά τους..!

Γραμμένο από μία μαθήτρια που έδωσε το παρών στο συλλαλητήριο

'Οταν ρωτηθώ τι έκανα για το έθνος μου θα πω:
'Ημουν κι εγώ ανάμεσα σε εκείνους που φώναξαν να μην πουληθεί το όνομα της Μακεδονίας
'Ημουν κι εγώ ανάμεσα σε εκείνους που προσεύχονταν κάθε μέρα, κάθε βράδυ για τη Μακεδονία

'Ημουν κι εγώ ανάμεσα σε εκείνους που αποκαλούσαν "φασίστες"
'Ημουν κι εγώ ανάμεσα σε εκείνους που μελέτησαν την Ιστορία που γράφτηκε με αίμα και όχι την Ιστορία που ξεγράφτηκε με ψέμα

'Ημουν κι εγω ανάμεσα σε εκείνους που πνίγηκαν εξαιτίας τους
'Ημουν κι εγώ ανάμεσα σε εκείνους που κοκκίνισαν και δάκρυσαν τα μάτια τους, αδυνατώντας να τα ανοίξουν

ΟΜΩΣ να γνωρίζουν :
Πως δεν πνίγηκα από τα χημικά που μου πέταξαν, αλλά από το δίκιο
Πως δεν έκλαψα από τα δακρυγόνα , αλλά από την αγάπη μου για την πατρίδα μου'Ημουν κι εγώ, και ηλικιωμένοι και νέοι και παιδιά και ξενιτεμένοι και ανάπηροι, όλοι εμείς οι "εθνικιστές"...

πηγή

Αυτό θα είναι η μαγιά που θα αναγεννήσει την ετοιμοθάνατη πατρίδα!

Νεκτάριος Δαπέργολας

    Η ανείπωτα τρομερή στιγμή που συνειδητοποιείς με φρίκη ότι όσα έκανες εδώ και σαράντα χρόνια για να διαλύσεις την οικογένεια, να στήσεις βοθροκάναλα ηθικού ξεχαρβαλώματος και σχολεία-εκκολαπτήρια νεοταξικής αθλιότητας, να χτυπήσεις την πίστη και τις αξίες ενός ολόκληρου λαού και γενικά να πάρεις τόσα και τόσα μέτρα οργανωμένης και μεθοδικής πνευματικής γενοκτονίας, ώστε να βγάλεις άμορφες μάζες κι αμνησιακούς γενίτσαρους, μάλλον δεν…είχαν τελικά το αποτέλεσμα για το οποίο ήσουν πλέον απολύτως σίγουρος.

   Εξ ου και ο ξεκάθαρος πανικός σου, αν είσαι εκ των καθοδηγητών, εξ ου και το τρομώδες παραλήρημά σου, αν συγκαταλέγεσαι σε κάποιον από τους υφιστάμενους καθεστωτικούς στρατούς (είτε ως εξωνημένος χαφιές, είτε ως χρήσιμος ηλίθιος). 

  Συλλυπητήρια για το δράμα που ζείτε. Τι να γίνει όμως; Δυστυχώς για σας, υπάρχει κάτι μέσα στην ψυχή μας, βαθιά εκεί χωμένο μέσα στο συλλογικό μας DNA, που - ό,τι κι αν κάνετε - δεν πρόκειται να το ξηλώσετε ποτέ.

 «Μνήμη του λαού μου σε λένε Πίνδο και σε λένε Άθω». 

Αυτό θα είναι η μαγιά που θα αναγεννήσει την ετοιμοθάνατη πατρίδα. 

Αυτό θα γίνει και η δύναμη που θα στείλει τα σκουπίδια σαν κι εσάς στην πλέον βρωμερή χωματερή της Ιστορίας όπου ανήκετε…

πηγή

Εθνική αφύπνιση!

Του Δημητρίου Γ.Μεταλληνού

 Ζούμε έναν διπλωματικό πόλεμο. Φαινομενικά μεταξύ Ελλάδος και Σκοπίων, ουσιαστικά μεταξύ ισχυρών διεθνών συμφερόντων και της ιστορικής αληθείας. Θεωρώ, ότι δεν χρειάζεται άλλη υπενθύμιση του ένδοξου ελληνικού μακεδονικού παρελθόντος, το οποίο θα μπορούσε να κωδικοποιηθεί στις ακόλουθες εμβληματικές μορφές: «Αριστοτέλης, Μέγας Αλέξανδρος, άγιος Δημήτριος, άγιοι Μεθόδιος και Κύριλλος, Παύλος Μελάς». Και μόνο η αναφορά στο «Άγιο Όρος» αρκεί, αφού περικλείει ολόκληρο το μεγαλείο της μακεδονικής γης και του οικουμενικού πολιτισμού της.

 Δεν επιθυμώ, λοιπόν, να ασχοληθώ άλλο με καμένους πολιτικούς, που ενώπιον του μικροπολιτικού συμφέροντός τους προσφέρουν τα πάντα, ακόμη και όσα δεν τους ανήκουν, όπως η ιστορία και ο πολιτισμός των δημιουργών του ελληνικού έθνους. Κλεπταποδόχοι, που ξεπουλούν τα πάντα! Διότι, έχεις το δικαίωμα να εκποιείς την περιουσία σου. Ποτέ, όμως, τη ξένη περιουσία, ακόμη και την προγονική.
Κι όμως, αφήστε τους να νομίζουν ότι εντάσσονται στην κυρίαρχη ομάδα του πλανήτη μας. «Όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουμε, ο Θεός χαμογελά». Αυτή η θεολογική ρήση επιβεβαιώνεται συνεχώς στην ιστορική (μου) έρευνα. Είμαι απολύτως βέβαιος, ότι και στο εν λόγω εθνικό ζήτημα, ο Θεός θα τα οικονομήσει όπως Εκείνος επιθυμεί. Με μια σημαντική διαφορά. Όχι μόνος Του, αλλά με τη συνέργειά μας. Θέλουμε, λοιπόν, να ναυαγήσουν τα ανθελληνικά σχέδια; Θέλουμε να γελοιοποιούνται διεθνώς οι «ψευτομακεδόνες», που δεν γνωρίζουν τη μακεδονική/ελληνική γλώσσα και πολιτισμό; Ας συστρατευθούμε στη νέα Εθνική Προσπάθεια, κατά των παραχαρακτών (εντός και εκτός Ελλάδος) της ιστορίας και του πολιτισμού μας. Στον εθνικό αυτό αγώνα οφείλουμε πρωτίστως:
- Να εντατικοποιήσουμε και υποστηρίξουμε τη μελέτη των αρχαίων ελληνικών κειμένων και ιδιαίτερα όσων προέρχονται από τη μακεδονική περίοδο. Να σημειωθεί, ότι τις προηγούμενες ημέρες πραγματοποιήθηκε συλλαλητήριο στις Βρυξέλλες (πρωτεύουσα της Ενωμένης Ευρώπης), με αίτημα τη στήριξη της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών στα βελγικά σχολεία! Ιδού, έχουμε συμμάχους, από μια διαφορετική «Ευρώπη»…

- Να εντατικοποιήσουμε και υποστηρίξουμε τη μελέτη του βυζαντινού-χριστιανικού ελληνισμού, με οικουμενικά κέντρα τη «Βασιλεύουσα Θεσσαλονίκη» και το «Άγιο Όρος».

- Να εντατικοποιήσουμε και υποστηρίξουμε τη μελέτη των επιστημών, που έχουν ως γνωστικό τους αντικείμενο τον γεωπολιτισμικό χώρο της μακεδονικής γης, προβολέα του Οικουμενικού μας Πολιτισμού.

Δεν απαιτούμε τις ανωτέρω άμεσες πρωτοβουλίες από τους «δοκούντες άρχειν» (όσους νομίζουν ότι κυβερνούν), αλλά από τον λαό μας. Γονείς, δάσκαλοι, κληρικοί, επιστήμονες, διανοούμενοι, επιχειρηματίες, επαγγελματίες κ.α., εντός ή εκτός Ελλάδος, ας διαμορφώσουμε μια νέα Εθνική Αντίσταση. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει η διαπίστωση, ότι «οι Έλληνες είναι λαός απρόβλεπτος» (Henry Kissinger)! Μπορεί οι αμόρφωτοι γείτονές μας να ενδύονται έναν άγνωστό τους πολιτισμό. Η καρναβαλική, όμως, ενέργειά τους και πρωτίστως πολιτισμική ύβρη, μπορεί να σταθεί εφαλτήριο αναγέννησης ενός ταπεινωμένου και βαθιά προσβεβλημένου ιστορικού λαού αντίστασης!

Άρθρο  στην εφημερίδα «Κέρκυρα Σήμερα».

«Στο αίμα μας ρέει αίμα ελληνικό»!Από συνέντευξη του Γιάννη Βογιατζή

Απόσπασμα από συνέντευξη του 88χρονου ηθοποιού μας Γιάννη Βογιατζή
Σε ερώτηση της δημοσιογράφου Μαρίας Ανδρέου: 

Τι σημαίνει έθνος και πώς διαμορφώνεται η εθνική συνείδηση; ο μεγάλος αυτός άνθρωπος,καλλιτέχνης και Ελληνας απάντησε:
 Στο σχολείο είχαμε έναν ιταλό καθηγητή, με λατρεία στην ελληνική παιδεία, τον Κάρλο Μπρικέλι. Μας έκανε ιταλικά και μας μάθαινε να λέμε ότι στο αίμα μας ρέει αίμα ιταλικό.
 Τότε όλα τα παιδιά και χωρίς να συνεννοηθούμε -αυτή είναι πιο η δυνατή μου ανάμνηση, που με κάνει και κλαίω όταν θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια- φωνάζαμε: «Στο αίμα μας ρέει αίμα ελληνικό»!
 Οι κατακτητές πιστεύουν ότι με την προπαγάνδα μπορούν να αλλάξουν οι λαοί. Η συνείδηση ενός έθνους φτιάχνεται από την κοινή γλώσσα, την ιστορία και τη γνώση του ποιος είσαι. Το κράτος δεν έχει την ίδια ισχύ με το έθνος. Κράτος φτιάχνεις με τη μείξη πολλών εθνοτήτων. Αυτά τα κράτη συνήθως είναι σκληρά απέναντι στους πολίτες τους. Η ελευθερία δεν παρέχεται αφειδώς στις εθνότητες, για να μην μπορούν να ξεσηκωθούν και το κράτος διαλυθεί. Δεν υπάρχει ουσιαστική δημοκρατία. Ενώ στο έθνος υπάρχει ο άγραφος νόμος των εθίμων, των κοινών αγώνων και καημών, του πολιτισμού, της θρησκείας, των παρόμοιων χαρακτηριστικών. Για αυτό είμαστε τυχεροί που ζούμε σε μια χώρα που δεν χάθηκε ποτέ το εθνικό της DNA, ακόμη και με τετρακόσια χρόνια τουρκικής σκλαβιάς. 

paron.gr

«Ἡ Δύση πῆρε ἐπιτέλους τήν «ρεβάνς» (π.Γ.Μεταλληνός)

ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ;

Πρωτοπρ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός,

Ὁμότιμος Καθηγητής Παν/μίου Ἀθηνῶν

ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 26.05.2015

 Τό 1983 μιά ἐπιφυλλίδα τοῦ διακεκριμένου Διανοουμένου, Καθηγητῆ Χρήστου Γιανναρᾶ, στήν ἐφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» προκάλεσε τόν κύκλο τῶν Εὐρωπαϊστῶν μας, αἰφνιδιάζοντας συνάμα καί τήν ὑπνώττουσα ἀστοχριστιανική συνείδηση τῶν συντηρητικῶν «ἐθνικιστῶν» Χριστιανῶν. Ὁ τίτλος ἦταν: «Finis Graeciae;» (Τό τέλος τῆς Ἑλλάδος;). Προκλήθηκε θόρυβος καί ἔντονες ἀντιδράσεις. Γιατί; Στίς 28 Μαρτίου 1979 εἶχε ὑπογραφεῖ ἡ ἔνταξή μας στήν Ἑνωμένη Εὐρώπη, καί δέν εἶχαν ἀκόμη κοπάσει οἱ πανηγυρισμοί τῶν πάντα ἀνυποψίαστων εὐρωπαϊστῶν μας.

 Ὁ Χρῆστος Γιανναρᾶς ἀνῆκε στήν ὁμάδα ἐκείνων, πού μόνιμα ἀντιμετωπίζουμε κριτικά τήν ἀπόφαση αὐτή καί χαρακτηριστήκαμε ἀπό τόν μαρξιστή κ. Γιάννη Μηλιό τοῦ «Ὁδηγητῆ» καί τόν ἀκροδεξιό Θεολόγο Καθηγητή Παναγιώτη Χρήστου, «Νεοορθόδοξοι». Ἀνάμεσά τους ὁ μακαρίτης Κωστῆς Μοσκώφ, ὁ Κώστας Ζουράρης καί πολλοί ἂλλοι, μέχρι τούς σεβαστούς ἁγιορεῖτες π . Γεώργιο Καψάνη καί π. Βασίλειο Γοντικάκη. 

Ὃλοι ἐκεῖνοι, δηλαδή, πού λάβαμε μέρος στόν χριστιανομαρξιστικό Διάλογο καί ἀντιμετωπισθήκαμε μέ καχυποψία ἀπό τά ἀσύμπτωτα μεταξύ τους ἂκρα τοῦ ἰδεολογικοῦ μας φάσματος. 

Ἡ ἔνταξη τῆς Χώρας μας στήν Εὐρωπαϊκή Ἓνωση εἶναι ἡ ὁλοκλήρωση μιᾶς μακρόσυρτης διαδικασίας, πού ἀρχίζει μετά τό σχίσμα (9ος-11ος αἰ.) Ἡ Πανευρώπη ὑπό τήν φραγκική ἡγεσία, ἦταν τό μόνιμο ὂνειρο τῶν Ἑνωτικῶν (δυτικιζόντων τότε καί εὐρωπαϊστῶν σήμερα).

 Πρόκειται γιά τούς Διανοουμένους καί Πολιτικούς, πού συγκροτοῦν τήν «δυτική παράταξη» (μή λησμονοῦμε, ὃτι καί ὁ μαρξιστικός κομμουνισμός τῆς Σοβιετικῆς Ἓνωσης «Εὐρώπη» εἶναι). Ἀπέναντί της εἶναι ἡ «ἀνατολική παράταξη», τῶν πατερικά Ὀρθοδόξων ἀπό τόν Κλῆρο καί τόν Λαό μας.

1. Πατέρας τῆς σημερινῆς Ἑνωμένης Εὐρώπης, πού ἀποτελεῖ ὀργανική συνιστῶσα τῆς Νέας Τάξης, τῆς Παγκοσμιοποίησης καί τῆς Νέας Ἐποχῆς, εἶναι ὁ Καρλομάγνος (768-814), ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός τοῦ ‘Ορθοδόξου Ἑλληνισμοῦ,τῆς Ρωμηοσύνης. Γι’ αὐτό ἡ Ἑνωμένη Εὐρώπη ἀμείβει μέ τό βραβεῖο «Καρλομάγνου» τούς πρωτεργάτες καί τά διακεκριμένα ὂργανά της, μέ πρόσφατο ἐκπρόσωπο τῆς ὁμάδας αὐτῆς τόν «φίλτατο» στούς Ἓλληνες Schäuble.