ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2020

Το Πάσχα μποροῦμε να το ζοῦμε κάθε στιγμή.


Ἀπὸ τὸν Σταυρὸ στὴν Ἀνάσταση. Αὐτὸ εἶναι τὸ Πάσχα!
Τὸ Πάσχα μποροῦμε νὰ τὸ ζοῦμε κάθε στιγμή. 

Ὅταν ὅλα γύρω μας εἶναι σκοτεινά, καὶ μεῖς ἀνάβουμε τὴ λαμπάδα τῆς Πίστεως.
 Ὅταν τὸ σκοτάδι ἀπειλεῖ τὴν ψυχή μας, καὶ μεῖς δὲν ἀφήνουμε τὴ φλόγα τῆς Χάριτος, ποὺ ἄναψε ὁ Θεὸς μέσα μας, νὰ σβήσει.
 Ὅταν ὁ σκοτεινὸς διάβολος ζητεῖ νὰ σκορπίσει τὸν θάνατο παντοῦ καὶ μέσα μας, καὶ μεῖς ζητοῦμε τὴ βοήθεια τοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ κερδίζει ἡ δική Του ζωὴ ἔδαφος στὴν ψυχή μας.
Πάσχα μυστικό, Πάσχα ἅγιο. Πάσχα διαρκὲς καὶ αἰώνιο. «Πάσχα, Κυρίου Πάσχα»!


Ο Άγιος Ιερομάρτυρας Γρηγόριος (Γκριγκόλ) Περάτζε

OrthPhoto - św. Grigol (Grzegorz) Peradze. Fresk Lidii i Sotyra ...
Ο Άγιος Ιερομάρτυρας Γρηγόριος (Γκριγκόλ) Περάτζε (1899-1942) ήταν ένας σπουδαίος Γεωργιανός πανεπιστημιακός θεολόγος, ιστορικός και ορθόδοξος ιερομόναχος (αρχιμανδρίτης). Σπούδασε και δίδαξε σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.
patron - Kaplica świętego Grzegorza
Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος τον βρήκε στην Πολωνία, όπου άρχισε δράση για την προστασία των διωκόμενων Εβραίων. Το Μάιο του 1942 συνελήφθη από τους Ναζί και κατέληξε στο Άουσβιτς. Εκεί, αν και αθώος, ανέλαβε την ευθύνη για το θάνατο ενός Γερμανού αξιωματικού, για να προστατεύσει τους κρατούμενους από τα βασανιστήρια, που τους είχαν βγάλει γυμνούς στο ψύχος. Τότε οι Ναζί τον έκαψαν ζωντανό.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας τον αγιοκατάταξε το 1995. Γιορτάζει στις 6 Δεκεμβρίου, ημέρα του μαρτυρίου του.

Τρίτη, 26 Μαΐου 2020

Ως πνευματικός στην εξομολόγηση...(Αγ.Νικοδήμου Αγιορείτου)

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
  Ως πνευματικός στην εξομολόγηση, θα ακούσεις τόσες αισχρές αμαρτίες από τους ανθρώπους, που χρειάζεται να είσαι απαθής (από τις αμαρτίες που ακούς) και να ομοιάσεις με εκείνη την καθαρα περιστερά του Νώε, η οποία περνώντας από τόσο βρωμισμένα σώματα των πνιγμένων ανθρώπων απο τον κατακλυσμό, δεν κάθισε πάνω σε κανένα από αυτά. Ή να είσαι σαν ένας νιπτήρας αργυρός ή χρυσός, ο οποίος πλένοντας και καθαρίζοντας τις βρωμιές των άλλων, ο ίδιος δεν λερώνεται καθόλου.
Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

Δεν θα ξεχάσω την κατάνυξη που αισθάνθηκε ο Γέροντας Ευμένιος στον τάφο του Αγίου Ιωάννη της Κρονστάνδης

Иоанновский ставропигиальный женский монастырь
 Δεν θα ξεχάσω την κατάνυξη που αισθάνθηκε ο Γέροντας Ευμένιος, όταν κάναμε μία Παράκληση στον τάφο του Αγίου Ιωάννη της Κρονστάνδης. Είδα το πρόσωπό του αλλοιωμένο.(Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος).

Από το βιβλίο του Μοναχού Σίμωνος: “Πατήρ Ευμένιος, ο Ποιμήν ο καλός και Θαυματουργός”

Με κάθε εμφάνιση "πανδημίας" θα μαντρώνονται μπροστά σε έναν υπολογιστή για να είναι το παράθυρό τους

Γωγώ Ατζολετάκη

ΤΟ ΑΚΟΥΣΑ από δημοσιογράφο μεγάλου ραδιοφωνικού σταθμού...
Είπε, λοιπόν, ο εν λόγω δημοσιογράφος ότι:
 Η πρόσφατη πανδημία έφερε στην επιφάνεια την αναγκαιότητα της διδασκαλίας εξ αποστάσεως στα σχολεία (μέσω υπολογιστών). Όμως, συνέχισε, αρκετοί δάσκαλοι και καθηγητές μιας κάποιας ηλικίας (της παλιάς σχολής) δεν έμαθαν να χειρίζονται υπολογιστές και δεν επιθυμούν να μάθουν.

ΑΛΛΑ, πρόσθεσε ο δημοσιογράφος, η πανδημία είναι εδώ -κι όπως λέει συχνά ο καθηγητής Τσιόδρας, ίσως το φθινόπωρο έχουμε μεγαλύτερο και εντονότερο κύμα. Και εκτός τούτου, μπορεί να εμφανιστούν κι άλλες πανδημίες - κι άλλοι ιοί. Άρα, επιβάλλεται όλοι οι διδάσκοντες να ξέρουν τη χρήση υπολογιστών - να μπορούν δηλαδή να διδάσκουν εξ αποστάσεως.
Και τελειώνοντας το λογύδριό του ο διαπρεπής δημοσιογράφος έριξε την ιδέα: Μήπως θα ήταν καλύτερο αυτοί οι διδάσκοντες κάποιας ηλικίας να οδηγηθούν σιγά-σιγά σε εθελουσία έξοδο και να στελεχώνονται τα σχολεία μόνο από νεαρό διδακτικό προσωπικό; Από νέα παιδιά - μια που οι υπολογιστές μπήκαν για τα καλά στη ζωή μας.

ΑΥΤΑ μέσες-άκρες είπε ο γνωστός δημοσιογράφος. Εισάγοντας ιδέες για τη ΝΕΑ ΤΑΞΗ πραγμάτων, που πάει να δημιουργηθεί με γοργούς ρυθμούς. Μια ΝΕΑ ΤΑΞΗ, μια Νέα Ζωή, που θα χρησιμοποιεί μονίμως (σαν μπαμπούλα) μια "πανδημία" και θα χειραγωγεί τους λαούς της γης με το φόβο του θανάτου.

- Μη βγεις έξω!...Θα πεθάνεις!

''Οι Μυροφόρες φθάνουν στον Κενό Τάφο''.Τοιχογραφία 13ος-14ος αιώνας

Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα
Οι Μυροφόρες φθάνουν στον Κενό Τάφο.
Τοιχογραφία στην κρύπτη του Αγίου Βίτου του Παλαιού στην Απουλία. (13ος-14ος αιώνας).

π. Κάλλιστος Ware: Πενήντα πέντε χρόνια προσκυνητής στο Άγιον Όρος: τότε και τώρα,


π. Κάλλιστος Ware: Πενήντα πέντε χρόνια προσκυνητής στο Άγιον Όρος: τότε και τώρα.
Συνέλευση των Φίλων του Αγίου Όρους Αγγλίας, Ιούνιος 2015, www.antifono.gr.
 Αντίφωνο ( Antifono.gr) Το βίντεο είναι προσφορά του Ιωσήφ Ροηλίδη

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2020

Το δώρο της Θείας Λειτουργίας

Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτου

 Η ίδια η Θεία Λειτουργία, από την αρχή αρχή της, διακηρύσσει τί ακριβώς είναι: Είναι η ευλογημένη Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Δηλαδή η ευλογημένη Βασιλεία του Τριαδικού Θεού, τώρα και πάντοτε και εις τους απέραντους αιώνες των αιώνων.

 Ο μόνος τρόπος για να ελευθερωθεί ο άνθρωπος από το παρελθόν, είναι να του δοθεί ένα μέλλον. Κι ο μόνος που μπορεί να δώσει μέλλον είναι ο Τριαδικός Θεός, που δίνει το μέλλον της Βασιλείας Του. Είναι το μεγαλύτερο δώρο που παίρνει ο άνθρωπος από τώρα και θα παίρνει πάντα, φτάνει να το θέλει. Είναι δώρο Θεού.

 Όταν μας δίνουν δώρα, εμείς απλά ευχαριστούμε. Γι’ αυτό και η Θεία Λειτουργία εκτός από Βασιλεία λέγεται και Θεία Ευχαριστία. Η Βασιλεία του Θεού είναι ένα μελλοντικό γεγονός που πρόκειται να έρθει με τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Όμως μέσα στη Λειτουργία γίνεται το μέγα θαύμα να το γευόμαστε από τώρα, μέσα στα Μυστήρια της Εκκλησίας.

 Όμως, τι είναι ακριβώς η Θεία Λειτουργία,πώς γίνεται; Για να γίνει η Λειτουργία συνάζονται κατ’ αρχήν οι πιστοί σ’ έναν τόπο, στο ναό του Θεού, στην Εκκλησία. Έτσι από άτομα γίνονται Σύναξη, Ενότητα Πιστών. Ομολογούν δημόσια την ορθόδοξη πίστη τους με το Σύμβολο της Πίστεως, αφού προηγουμένως συγχωρούν ο ένας τον άλλο, με το «αγαπήσωμεν αλλήλους ίνα εν ομονοία

ΑΧ ΕΡΜΗ ΛΑΒΙΔΑ μου

Spovedania şi împărtăşania, duminică de duminică | Doxologia
ΑΧ ΕΡΜΗ ΛΑΒΙΔΑ μου, εσύ που από τα βρεφικά χρόνια μας συντροφεύεις, όταν νεοβαπτισμένα παιδιά ερχόμασταν μέσα στην αγκαλιά της Μητέρας μας για να μας προσφέρεις φιλοφρόσυνα την Μεταλαβιά μας.

Εσύ που τόσο αληθινά εικονίζεις την Παναγία, « την λαβίδα την μυστική Την τον άνθρακα Χριστό συλλαβούσα εν γαστρί .»

Έλιωσε το χρυσό από στην άκρη σου από τα πλήθη των πιστών που με δέος θήλασαν Θεό από ‘σένα.

Εσύ που αναρίθμητα χρόνια και σε αρίφνητες γενιές κατέβαζες τον Χριστό στην γη και ανέβαζες εμάς στον Ουρανό.Ποτίστηκε το μεταλλικό κορμί σου από την Θεϊκή Σάρκα και το Αίμα ,σαν να ήταν από σφουγγάρι.

Τώρα όμως σε αρνούνται.Ήρθε η σειρά σου να ανασταυρωθείς και εσύ όπως ο Χριστός που κουβαλείς αιώνες επάνω σου σαν καλή ταχυδρόμος.Να λάβεις το μερίδιο της αγνωμοσύνης μας.
Λένε πως δεν φέρεις πια ζωή μα θάνατο και αρρώστια γι’αυτο πρέπει να εξοριστείς και να γίνεις ένα ακόμη έκθεμα στο μουσείο των Ναών , απόδειξη ενός ανθυγιεινού και μεσαιωνικού τρόπου των πάλαι ποτέ αμορφώτων Χριστιανών.

Μα πως γινήκαμε έτσι αγαπημένη μου Λαβίδα;

Άραγε ανήκουμε στους μετά πίστεως , ευλαβείας και φόβου Θεού εισερχομένους στον Άγιο Οίκο τούτο ή μήπως στους μετά απιστίας , ανευλάβειας και αθεόφοβους αντισηπτικομανείς ;
π.Διονύσιος Ταμπάκης

25 Μαγιού 1834-«Άδικα σε σκοτώνουν, Στρατηγέ!»

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα

Απρίλης 1834. Η δίκη του Θοδωρή Κολοκοτρώνη και του ξαδέρφου του, Δημήτρη Πλαπούτα με την κατηγορία της συνωμοσίας κατά του βασιλιά Όθωνα, ξεκινά.

Επί είκοσι ημέρες παρελαύνουν προ του δικαστηρίου οι μάρτυρες κατηγορίας. Από όλες τις δεινές κατηγορίες, καμία δεν αποδεικνύεται κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο.
Πρόεδρος του δικαστηρίου στέκει ο Αναστάσιος Πολυζωίδης. Μέλη του είναι οι Γ. Τερτσέτης, Δ. Σούτσος, Α. Βούλγαρης και Φ. Φραγκούλης.
Μετά την απολογία των κατηγορουμένων ηρώων, ο Πολυζωίδης καλεί το δικαστήριο σε διάσκεψη, καθώς έχει σχηματίσει ακλόνητη δικαστική πεποίθηση ότι είναι αθώοι.
Ο εισαγγελέας Μάσον - γνωστός πολέμιος της ρωσικής μερίδας και του Κολοκοτρώνη - θέλει να τελειώσει με συνοπτικές διαδικασίες και έχει συντάξει ήδη καταδικαστική απόφαση.

25 Μαγιού 1834.
Πρώτος παίρνει τον λόγο ο Τερτσέτης και μιλάει για την αθωότητα των δύο πολεμάρχων. Ο Σούτσος ψηφίζει υπέρ της καταδίκης σε θάνατο. Το ίδιο και οι Βούλγαρης, Φραγκούλης. Οι Πολυζωίδης και Τερτσέτης διαφωνούν εντόνως.
Ο Μάσον ξεσπά:
«Εν ονόματι του βασιλέως σας διατάσσω να υπογράψετε την απόφαση»
«Προτιμώ να μου κόψετε το χέρι!», απαντά ο Πολυζωίδης.
«Δεν θα με έχετε συνεργό στον φόνο δύο αθώων ανθρώπων», λέει ψύχραιμα ο Τερτσέτης.
Μέχρι στα γόνατά τους πέφτουν ο Πολυζωίδης και ο Τερτσέτης για να τους

Ο Οσιος Ιάκωβος ο "με συγχωρείτε",ασπάζεται το χέρι του ΙΕΡΕΩΣ υποτακτικού του

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και εσωτερικός χώρος
Εμπρακτη ταπείνωση και ευσέβεια.Παλιά η φωτογραφία.Ομως ,πόσο ευδιάκριτη η ευσέβεια με την οποία ο ηγούμενος,τότε, Οσιος Ιάκωβος ο "με συγχωρείτε",ασπάζεται το χέρι του ΙΕΡΕΩΣ υποτακτικού του και μετέπειτα διαδόχου του μακαριστού αγίου Γέροντος Κυρίλλου.

Δεν είναι ανάγκη να ζητάει κανείς αλλά θαύματα. Έχουμε ένα διαρκές θαύμα, την θεία Λειτουργία.


«Δεν είναι ανάγκη να ζητάει κανείς αλλά θαύματα. Έχουμε ένα διαρκές θαύμα, την θεία Λειτουργία. Αυτό είναι το μεγαλύτερο θαύμα και πρέπει κανείς να υποκλιθεί μπροστά του και να μετέχει σ' αυτό».
Στάρετς Νεκτάριος της Όπτινα

Tη ΚΕ' Μαΐου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Ιεουνίου του Νηστευτού, εν Ιέρακι της Καλαβρίας

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα
 Έζησε ερημητικό βίο τον 10ο αιώνα κοντά στη μονή του Αγίου Φιλίππου στο Locri της επαρχίας Gerace, την εποχή που κατέφυγε εκεί και ο όσιος Αντώνιος και ο όσιος Νικόδημος της Mammola. 
Ονομαζόταν Ιωάννης, όμως λόγω της αυστηρής νηστείας του έμεινε γνωστός ώς "Ιεούνιος" (= νηστευτής), λόγω του ότι στα λατινικά η νηστεία λέγεται Ieiunium. Εκοιμήθη περί το 1000 μ.Χ. Σήμερα η μνήμη του έχει σχεδόν ξεχαστεί...

Κυριακή, 24 Μαΐου 2020

Όταν βιωματικά μέσα σου έχεις ζήσει ότι σε αγαπάει ο Θεός, θες αυτό που ζεις να το ζήσει όλος ο κόσμος


Λένε κάποιοι στα κηρύγματά τους : "Αγαπήστε τους άλλους, δείξτε αγάπη"....
Και είναι άτοπο!Ας πατήσουμε λίγο στη γη και ας δούμε τι συμβαίνει :

Άνθρωποι που δεν έχουν αγαπηθεί από τους γονείς τους, που έχουν περάσει χίλιες δυο δυσκολίες, είναι δυνατόν να αγαπήσουν τον συνάνθρωπό τους ;
Εγώ δεν το πιστεύω.

Ξέρετε πότε πραγματικά μπορεί ένας άνθρωπος να αγαπήσει έναν άλλον ;
Όταν έχει β ι ώ σ ε ι μέσα του την απέραντη και μοναδική αγάπη που έχει -χωρίς προυποθέσεις- για αυτόν ο Θεός.
Προσέξτε : Για αυτόν τον ίδιο, όχι για την ανθρωπότητα. Για τον Παναγιώτη, την Ελένη, τον Μάριο, τον Κώστα, την Δέσποινα

Όταν βιωματικά μέσα σου έχεις ζήσει ότι σε αγαπάει ο Θεός ό,τι και να γίνει, από εκείνη τη στιγμή και έπειτα θες αυτό που ζεις να το ζήσει όλος ο κόσμος και τότε γίνεσαι άτρωτος.
Δηλαδή, σταματάς να ζεις με την λογική : Αφού με πήρε τηλέφωνο, θα τον πάρω και εγώ, αφού μου πήρε δώρο, θα του πάρω και εγώ, αφού δεν μου είπε καλημέρα, σταματάω και εγώ.

 Λόγω του παθολογικού ναρκισσισμού μας, το κέντρο μας είμαστε εμείς, είτε το δεχόμαστε ειτε όχι. Οπότε για να επιβιώσουμε, πιστεύουμε πολύ έντονα στην αμοιβαιότητα και ταυτόχρονα για να περισώσουμε τον ναρκισσισμό μας συνεχώς αμυνόμαστε και προστατευόμαστε.
Μόλις, ο άνθρωπος βιώσει ότι ο Θεός τον αγαπάει άνευ όρων, δεν έχει ανάγκη από το να προστατεύει δήθεν τον εαυτό του και τότε είναι που πραγματικά ανοίγεται στους άλλους. Όσο και να τον πλήξουν οι άλλοι, εκείνος ξέρει -αλλά το ξέρει βιωματικά, όχι εγκεφαλικά- ότι ο Θεός τον αγαπάει και δεν χάνει μέσα του την ισορροπία.
Είναι τόσο γεμάτος από αυτή την αγάπη που θέλει και οι άλλοι να το βιώσουν.
Τότε θεραπεύεται πραγματικά ο άνθρωπος και τότε ξεκινάει πραγματικά να αγαπάει.
Για αυτό σας λέω : Να προσεύχεστε να σας δείξει ο Θεός πόσο σας αγαπάει προσωπικά, πόσο αγαπάει τον καθέναν σας ξεχωριστά... "

π. Νικόλαος Λουδοβίκος

Όταν αρχίζω τη θεία Λειτουργία αρχίζει ο τοίχος και στάζει μύρο! (Γέροντας Ευμένιος)

Η φωτογραφία είναι από έναν ναό της πόλης Σιμπίου-Ρουμανία όπου μυροβλύζει ένας από τους τοίχους 
 Ο μακαριστός Γέροντας π. Ευμένιος Σαριδάκης (1931–1999) ήταν ένας σύγχρονος διορατικός και θαυματουργός άγιος, ο οποίος έδρασε με πολύ μεγάλη αγάπη και αυταπάρνηση στον Αντιλεπρικό Σταθμό Αγίας Βαρβάρας Αθηνών, συνεχώς δίπλα στον ανθρώπινο πόνο. Μαθητής ο ίδιος και για χρόνια συμπαραστάτης του νεοφανούς αγίου της Εκκλησίας μας, του οσίου Νικηφόρου του Λεπρού (1887–4/1/1964). Ο δε άγιος Νικηφόρος στάλθηκε στα υπεύθυνα χέρια της αγάπης και της διακονίας του Γέροντος Ευμενίου από έναν άλλον σύγχρονο άγιο, τον άγιο Άνθιμο (Βαγιάνο) της Χίου (1869–1960), με προσωπική συστατική επιστολή του ιδίου.

Ο Γέροντας, σαν λειτουργός που ήταν ο ίδιος στον ιερό Ναό των Αγίων Αναργύρων, δεν έβαζε κανέναν μέσα στο ιερό. Οι θείες Λειτουργίες αυτού του Γέροντος συνοδεύονταν με το εξαιρετικά σπάνιο και έκτακτο «σημείο» της ευλογίας και της ευδοκίας του Αγίου Θεού: την ευώδη και άφθονη μυροβλυσία του τοίχου της κόγχης του ιερού, εντός του οποίου αυτός λειτουργούσε.

Διηγείται ένα πνευματικό του παιδί: «Κάποτε, μετά τη θεία Λειτουργία των Χριστουγέννων, ξαφνικά με φώναξε. Εγώ, αν και εσωτερικά θλιμμένος, πήγα. Με πήρε και μ’ έβαλε μέσα. Με παίρνει δίπλα στην αγία Τράπεζα και μου δείχνει την κόγχη. Κοιτάζω... Ο τοίχος ήταν βρεγμένος κι έτρεχε μέχρι κάτω.
Μου λέει μετά: “Τι θα κάνουμε εδώ;”. 
Και του λέω: “Γέροντα, θα κάνουμε μία μόνωση απ’ έξω, μετά που θα περάσουν οι γιορτές, για να μη τραβάει υγρασία”.
 Μου λέει: “Όχι, ευλογημένε!... Δεν κατάλαβες!...”
 -Τι δεν κατάλαβα, Γέροντα;” τον ρωτάω.
 -Για κοίταξε προσεκτικά!...”, μου λέει. Κοιτάζω. 
-Αυτό είναι θαύμα!”, μου λέει. Να, πολλές φορές, όταν αρχίζω τη θεία Λειτουργία, μόλις πω: «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος…», αρχίζει ο τοίχος και στάζει μύρο. Μάλιστα, κάποιες φορές στάζει τόσο πολύ, που τρέχω να τελειώσω τη θεία Λειτουργία, διότι —πού θα πάει;— θα πλημμυρίσουμε εδώ πέρα!....

Άγγιξα το χέρι μου πάνω στον τοίχο και ήταν πράγματι μύρο!... Ευωδίαζε!
Και μου λέει: 
-Μάλιστα, έχω πάει το μύρο με βαμβάκι και το έχω δώσει σε αρρώστους κι έχουν γίνει και θαύματα!” 
-Πώς γίνεται αυτό, Γέροντα;” τον ρωτάω. 
-Δεν ξέρω!... Αυτό είναι θαύμα!”.
Και τότε, αμέσως, κάτι άλλαξε μέσα μου. Η θλίψη που είχα μέσα μου μεταβλήθηκε σε χαρά!...».
Λουσμένοι στην χαρά | Πεμπτουσία
Ο Γέροντας π. Ευμένιος Σαριδάκης εκοιμήθη την Κυριακή 23 Μαΐου του 1999 και ετάφη δίπλα στον Ναό της Παναγίας του πατρογονικού του χωριού, στην Εθιά (38 χλμ. νότια του) Ηρακλείου Κρήτης. Μέσα σ’ αυτόν τον Ναό, όταν ήταν μικρό παιδί ο Γέροντας, καθώς άναβε τα κανδήλια, του εμφανίστηκε η Παναγία, λέγοντάς του στοργικά: «Εσύ, παιδί μου, μια μέρα θα γίνεις ιερεύς!»...


 
Σίμωνος μοναχού-«Πατήρ Ευμένιος·ο κρυφός Άγιος της εποχής μας»,
Εκδοτική Παραγωγή «Επτάλοφος»·
Επιμέλεια ανάρτησης:π. Δαμιανός. 

Τότε ο Κύριος με μια κίνηση "υγειονομικά απαράδεκτη" ομμάτωσε τον τυφλό!

Пир веры: какие важные события не пропустить на предстоящей неделе ...
[...]Ο φόβος είναι μια πανίσχυρη εσωτερική δύναμη του ανθρώπου, μπορεί να παραλύσει τη βούλησή του, μπορεί και να την ατσαλώσει. Το ζητούμενο είναι σε ποιά κατεύθυνση θα την στρέψει.
Αν την στρέψει στον Θεό, τον μόνον άξιο φόβου (Λουκ. ιβ΄ 4,5), τότε θα λάβει πίσω φωτισμό, σθένος και θάρρος κατά τό “θαρσεῖτε ἐγώ νενίκηκα τόν κόσμον” (Ιωαν. ιστ΄ 33).
Αν παραμείνει εστιασμένη σε φοβίες του αιώνος τούτου, θα λάβει πίσω περισσότερη αγωνία, σύγχυση και δειλία κατά το “ἐκεῖ ἐδειλίασαν φόβῳ, οὗ οὐκ ἦν φόβος” (Ψαλ. ιγ΄ 5).

 Δεν είναι τυχαία η επιδιωκόμενη αποϊεροποίηση του Μυστηρίου της Θείας Κοινωνίας. Επιχειρεί να αποσπάσει και να υποκλέψει φόβο για να στηριχθεί ο μύθος του εμβολίου, όπως διαχρονικά συμβαίνει με όλες τις μυθοπλασίες που στερούνται λογικών ερεισμάτων.

 Κάθε φορά που γίνεται λόγος για σάλιο,κουταλάκια και τα συναφή, από όσους έχουν στοχοποιήσει την Θεία Κοινωνία, μου έρχεται στο μυαλό το θαύμα του εκ γενετής τυφλού (κατά Ἰωάννην Θ΄). 
Τότε ο Κύριος με μια κίνηση "υγειονομικά απαράδεκτη" ομμάτωσε τον τυφλό! Ανέμειξε το σάλιο Του (που είναι μέσο διάδοσης ιών και βακτηρίων) με χώμα (που είναι πηγή εκατομμυρίων μικροβίων) και «ἐπέχρισε» τον πηλό στα μάτια του τυφλού (βλεννογόνοι επιπεφυκότα: σημείο εισόδου μικροβίων και έναρξης μόλυνσης).
 Το τί ακολούθησε το γνωρίζουμε, όπως γνωρίζουμε ότι καμία επιστήμη δεν πρόκειται να το αναπαράξει. Απλά αν γινόταν σήμερα, εκτός από τους τότε φαρισαίους, στους κατήγορους του Ιησού θα ήταν και κάποιοι στενοκέφαλοι λοιμωξιολόγοι. Εύχομαι από καρδίας, ο Θεός να τους αξιώσει να βιώσουν του Μυστηρίου την Δύναμιν. Ο Κύριος είναι εκεί και τους προσκαλεί. Ποτέ δεν θα τους υποχρεώσει...

Παῦλος Μοναχός Ἁγιορείτης, Βιολόγος, MD Μοριακῆς Βιολογίας και Βιοϊατρικῆς, Βουλευτήρια Ἁγίου Ὄρους

Σάββατο, 23 Μαΐου 2020

Όποιος είναι κοντά στον Θεό, μπορεί και γελάει-Γέροντας Ευμένιος

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και κείμενο
 Ένα πρωϊνό, ήλθαν από κάποιο Μοναστήρι της Αττικής η Ηγουμένη με μερικές μοναχές για να πάρουν την ευχή του Πατρός Ευμενίου. Μπήκαν στον Ναό και έψαλαν το ''Άξιον Εστί''. Στην συνέχεια ο Παππούλης μας τις δέχθηκε με πολλή χαρά στο Αρχονταρίκι του κι άρχισε τα κεράσματα. Πήγαινε κι ερχόταν και γελούσε. Έφερνε αναψυκτικά, έφερνε γλυκά κι όλο γελούσε. Βλέποντας οι μοναχές τον Παππούλη να γελάει, γελούσαν κι αυτές.
 Η Γερόντισσα τότε του είπε:
- Συγχωρήστε μας, Γέροντα, που γελάμε.
Και ο Πατήρ Ευμένιος απάντησε:
- Όποιος είναι κοντά στον Θεό, μπορεί και γελάει.

Από το βιβλίο του Μοναχού Σίμωνος: ''Π. Ευμένιος, ο Ποιμήν ο καλός και Θαυματουργός''.

Χύθηκε πολύ δηλητήριο, αὐτόν τον καιρό, ὥστε να φοβηθοῦν οἱ χριστιανοί(Mητροπολίτης Αιτωλίας Κοσμάς)

  Μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 130/06-05-2020 Ἐγκύκλιο ποὺ ἀπέστειλα πρὸς τοὺς Ἱερεῖς, ἀνέφερα ὅτι μετὰ ἀπὸ τὶς ἐργασίες τὶς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τοῦ μηνὸς Μαΐου, θὰ σᾶς ἐνημερώσω γιὰ τὶς ἀποφάσεις της καὶ θὰ σᾶς δώσω ὁρισμένες ὁδηγίες.
Μὲ τὴν παροῦσα Ἐγκύκλιο, ἀνταποκρινόμενος στὴν ὑπόσχεσί μου, σᾶς ἀποστέλλω τὶς Συνοδικὲς ὁδηγίες γιὰ τὶς ὁποῖες θὰ σᾶς ἐνημερώσουν οἱ σεβαστοὶ ἐφημέριοί σας, σᾶς ὑπογραμμίζω δὲ καὶ μερικὲς ἀλήθειες τὶς ὁποῖες παρακαλῶ νὰ δεχθοῦμε μὲ πνεῦμα ἐμπιστοσύνης, εὐθύνης, ὑπακοῆς καὶ ἐφαρμογῆς, αὐτὲς τὶς κρίσιμες στιγμὲς γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας, τὴν πίστι μας, τὴν εὐσέβειά μας, τὴν μυστηριακὴ ζωή μας καὶ τὴ σωτηρία μας.

Εγκύκλιος του Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμά: "ο Κύριος ...
Κανεὶς, ἀδελφοί μου, δὲν ἀρνεῖται καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀρνηθῆ τὶς ὑποδείξεις τῆς εἰλικρινοῦς ἰατρικῆς ἐπιστήμης γιὰ τὴν ὑγεία μας. Τακτικὰ τονίζουμε τὸ γραφικὸ: «Κύριος ἔδωκεν ἐπιστήμην ἐνδοξάζεσθαι ἐν τοῖς θαυμασίοις αὐτοῦ» (Σοφ. Σειρὰχ 38, 6).
Μὲ πόνο πατρικὸ, ὅμως, ἐδῶ, θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴ ὅλων.
Ἄλλο ἰατρικὲς ὁδηγίες καὶ ἄλλο πόλεμος κατὰ τῆς Πίστεως τοῦ Χριστοῦ, κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, κατὰ τῶν Μυστηρίων.
Ἄλλο νὰ μιλᾶνε οἱ ἰατροὶ μὲ εὐθύνη καὶ διάκρισι καὶ ἄλλο ὁποιοσδήποτε καὶ οἱαδήποτε, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν ἰατρική ἐπιστήμη, νὰ παίρνουν ἕνα μικρόφωνο καὶ νὰ ἐξαπολύουν ὕβρεις, ἀμφισβητήσεις, συκοφαντίες κατὰ τῶν ἱερῶν καὶ τῶν ὁσίων τῆς μητέρας μας Ἐκκλησίας, τῶν ἱερῶν μυστηρίων, τῶν ἱερῶν ναῶν, τῶν ἱερῶν συμβόλων καὶ προσκυνημάτων τῆς ὀρθοδοξίας μας. Θὰ μιλήσω πιὸ συγκεκριμένα.


 Ὁ ὀρθόδοξος ἱερὸς ναὸς δὲν εἶναι οὔτε τζαμί, οὔτε συναγωγή, οὔτε εὐκτήριος οἶκος κάποιας παπικῆς, προτεσταντικῆς ἢ χιλιαστικῆς κακοδοξίας καὶ αἱρέσεως.
Ὁ μεγάλος μας ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὅπως καὶ πολλοὶ ἅγιοι Πατέρες μας, ὀνομάζουν τὸν ὀρθόδοξο ναὸ οὐρανὸ καὶ θρόνο τοῦ Θεοῦ.
Ὁ χριστιανικός μας ναός, ὁ ἀνεγερθεὶς μὲ τὴν ἄψυχο ὕλη, ἀπὸ τὴν ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ὁ Ἀρχιερεὺς θὰ τελέσει τὴν ἀκολουθία τῶν Ἐγκαινίων του, καθαγιάζεται, χρίεται μὲ ἅγιο Μύρο, τοποθετοῦνται ἱερὰ Λείψανα ἁγίων Μαρτύρων στὸ κέντρο τῆς ἁγίας Τραπέζης καὶ ἀφιερώνεται στὴ λατρεία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.
Γι’ αὐτὸ καὶ παρατηροῦνται ἐμφανίσεις ἀγγέλων καὶ ἁγίων μέσα στοὺς ἱεροὺς ναοὺς καὶ θαύματα πολλὰ γίνονται καὶ δυνάμεις ἐνεργοῦνται καὶ τὰ ἅγια χαριτόβρυτα Μυστήρια τελοῦνται. Ἰδιαιτέρως δὲ τὸ Μυστήριο τῶν μυστηρίων, ἡ Θεία Εὐχαριστία.

Καὶ αὐτὰ τὰ ἄψυχα ἀντικείμενα, τὰ ἱερὰ σκεύη, εὑρισκόμενα μέσα στὸν ἱερὸ ναὸ, ἁγιάζονται καὶ μεταδίδουν σὲ ἐμᾶς ἁγιασμὸ ἀφοῦ καθαγιάζονται. Ἡ ἐνεργοῦσα θεία Χάρις καθαγιάζει αὐτά, (ὅπως π.χ. ἅγιο δισκάριο, ἁγία λαβίδα, ἁγία πρόθεσις, ἅγιο ἀρτοφόριο, ἅγιο ποτήριο, κ.λπ.).
Πάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα τοῦ ναοῦ μας τελεῖται τὸ μυστήριο τοῦ Γολγοθά, τὸ μυστήριο

Ο γέροντας Ευμένιος και ο ετοιμοθάνατος νεαρός

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, άτομα στέκονται και γένι

Κάποια άλλη ημέρα, πήγε στον Πατέρα Ευμένιο ένας Ιερεύς για να πάρη την ευχή του. Ο Παππούλης ήταν άρρωστος, στο κρεββάτι, μόλις είχε βγει από το νοσοκομείο.
Πριν προλάβει ο Ιερεύς να καθήση, του είπε:
- Πήγαινε στο Ιερό, βάλε το Πετραχήλι μου, πάρε τα Άγια Μυστήρια και πήγαινε να μεταλάβης τον τάδε (είπε το όνομά του) στο τάδε κτίριο, στον τάδε όροφο του νοσοκομείου.
Ο Ιερεύς έκανε ακριβώς ό,τι του είπε ο Παππούλης. Βρήκε έναν ετοιμοθάνατο νεαρό, ο οποίος ανέκτησε για λίγο τις αισθήσεις του, έκανε με δυσκολία τον σταυρό του, άνοιξε το στόμα του και μετέλαβε.
Ύστερα ο Ιερεύς είπε στην μητέρα του νεαρού, που τον διακονούσε:
- Είχατε ειδοποιήσει τον Πατέρα Ευμένιο, τον Εφημέριο του νοσοκομείου, να έλθη να κοινωνήση το παιδί σας, αλλά επειδή δεν μπορούσε ο ίδιος να έλθη, λόγω της ασθένειάς του, έστειλε εμένα.
Εκείνη απήντησε, ότι ο γιος της είχε εκφράσει την επιθυμία να κοινωνήση, αλλά δεν είχαν προλάβη να ειδοποιήσουν τον Πατέρα Ευμένιο, διότι ο γιος της είχε πέσει ήδη σε κώμα.
Ο Ιερεύς, στην απορία του, ποιός είχε ειδοποιήσει τον Πατέρα Ευμένιο, ρώτησε και την νοσοκόμα. Εκείνη είπε, ότι δεν είχε πάρει εντολή από κανένα, να μιλήση στον Ιερέα για να κοινωνήση ο νεαρός.


Από το βιβλίο του Μοναχού Σίμωνος: ''Π. Ευμένιος, ο Ποιμήν ο καλός και Θαυματουργός''.

«Πληγάς επιθέντες»-Αποστολικό ανάγνωσμα Κυριακής του Τυφλού

Πολλάς τε ἐπιθέντες αὐτοῖς πληγάς ἔβαλον εἰς φυλακήν, παραγγείλαντες τῷ δεσμοφύλακι ἀσφαλῶς τηρεῖν αὐτούς» (Πράξ. 16, 23)
«Τους έδωσαν πολλά χτυπήματα και μετά τους έβαλαν στη φυλακή κι έδωσαν εντολή στον δεσμοφύλακα να τους φυλάει ασφαλισμένους καλά».
Să luăm aminte la făgăduințele pe care le facem lui Dumnezeu ...
 Η ζωή του χριστιανού εξ αρχής είναι συνδεδεμένη με την αμφισβήτηση. Δεν είναι μόνο ότι η πίστη στον Χριστό γεννά έναν τρόπο ζωής που δεν ευχαριστεί τον κόσμο, καθώς κύριες πτυχές αυτού του τρόπου είναι η άρνηση της εξουσίας του εγώ, η ασκητικότητα, κυρίως η αγάπη που κάνει τον άνθρωπο να μην αντιδρά με τον συνηθισμένο τρόπο της συμφεροντολογίας, της εκδίκησης, της έγνοιας για πλουτισμό, αλλά να προσφέρει και να προσφέρεται, ενώ η πίστη στην αιωνιότητα και την ανάσταση , δηλαδή η αφοβία για τον θάνατο γεννά απορίες.
  Πώς σε μία πραγματικότητα στην οποία ο θάνατος είναι ο μέγιστος εχθρός, διότι είναι ο μεγάλος άγνωστος, έρχονται άνθρωποι οι οποίοι αδιαφορούν γι’ αυτόν, επικαλούμενοι την εμπιστοσύνη σε έναν Θεό νικητή του θανάτου, ο Οποίος περιμένει όλους σε μια κοινωνία αγάπης και φωτός, σε μια κοινωνία στη οποία οι κοινωνικές, ταξικές και άλλες ιδιότητες δεν έχουν καμία σημασία, αλλά το μόνο που μετρά είναι η αγάπη;
Δεν είναι ενοχλητική μια τέτοια ελευθερία από το ήθος του κόσμου; 
Γι’ αυτό και ουδέποτε, ακόμη και στις πιο ευνοϊκές για την θέση των χριστιανών ιστορικές περιόδους, η αμφισβήτηση δεν θα σταματήσει.

 Στην ολοκλήρωση της αναστάσιμης περιόδου η Εκκλησία μας υπενθυμίζει το πέρασμα του αποστόλου Παύλου, ο οποίος μαζί με τον συνεργάτη του απόστολο Σίλα, βρίσκονται στους Φιλίππους, την σημερινή Καβάλα της Μακεδονίας.  Έχουν ήδη διδάξει και, κυρίως, έχουν στερήσει από τα αφεντικά της μία κοπέλα που είχε καταληφθεί από το δαιμόνιο της μαντείας και τους εξασφάλιζε πολλά χρήματα ως μάντισσα, μέντιουμ εκείνης της εποχής.
 Έθιξαν συμφέροντα με την αλήθεια και την δύναμη του Θεού, η οποία όμως δεν αποσκοπούσε στο να εξαναγκάσει τους ανθρώπους να πιστέψουν, αλλά να διακρίνουν την αλήθεια, πέρα από τα συμφέροντα, την εκμετάλλευση και τον θάνατο. Και η απάντηση των ανθρώπων ήταν η απόρριψη του εμφανούς θαύματος, η παράδοση των αποστόλων στις αρχές με την κατηγορία ότι είναι Ιουδαίοι και έρχονται να φέρουν καινούργια έθιμα στην ρωμαϊκή διοίκηση, με αποτέλεσμα οι απόστολοι να υποστούν πολλά χτυπήματα, να φάνε πολύ ξύλο και να φυλακιστούν, για να δικαστούν και να οδηγηθούν πιθανότητα στο μαρτύριο, εάν άγγελος Κυρίου δεν τους έβγαζε από την φυλακή, δείχνοντας την δύναμη του

Γεια σου Σεραφείμ.Πετάει ο Σεραφείμ! Ωραίος που είναι ο Σεραφείμ! Πετάει ο Σεραφείμ!(Από τον βίο του γέροντα Ευμενίου)

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, γένι
 Όταν ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ νοσηλευόταν στο Λαϊκό Νοσοκομείο, ο Πατήρ Ευμένιος ενοσηλεύετο στον Ευαγγελισμό και παρ’ όλη την βαρειά κατάστασι της υγείας του, προσευχόταν συνέχεια για τον Αρχιεπίσκοπο και έψαλλε καθημερινά την φήμη του. Παρακολουθούσε την εξέλιξη της υγείας του από το ραδιόφωνο και συνέχεια έλεγε:
- Καλά είναι ο Σεραφείμ, και γελούσε το πρόσωπό του.
Πράγματι, εκεί που έλεγαν ότι Αρχιεπίσκοπος χειροτερεύει, τα πράγματα άλλαζαν. Ο Σεραφείμ καλυτέρευε λίγο. Όπως μας έλεγε η κυρία που διακονούσε τον Πατέρα Ευμένιο, το βράδυ που εκοιμήθη ο Αρχιεπίσκοπος, μετά τις ειδήσεις των 8:00 μ.μ., ο Πατήρ Ευμένιος δεν έψαλε την φήμη, όπως συνήθιζε.
Αργά την νύκτα, την ώρα που συνήθιζε να προσεύχεται, καθόταν στην καρέκλα του σκυφτός. Μετά από αρκετές ώρες προσευχής, βαθειά μεσάνυχτα, τον είδε να ανοίγη τα χέρια του, να λάμπη το πρόσωπό του και με ιδιαίτερα χαρά να φωνάζη:
- Γεια σου Σεραφείμ. Πετάει ο Σεραφείμ! Ωραίος που είναι ο Σεραφείμ! Πετάει ο Σεραφείμ!
Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος - Ο Γέρων Ευμένιος Σαριδάκης και οι ...
 Ο Γέροντας συνέχισε να προσεύχεται μέχρι τα ξημερώματα. Το πρωί έμαθαν ότι την νύκτα εκείνη, είχε κοιμηθεί ο Αρχιεπίσκοπος. Ο Παππούλης δάκρυσε. Ζήτησε να πάη να προσκυνήση το σκήνωμά του στον Μητροπολιτικά Ναό των Αθηνών. Πήγε δύο φορές. Την ταφή του παρακολούθησε από την τηλεόραση. Προσκύνησε το λείψανο του Αρχιεπισκόπου από τον οθόνη. Αγωνιούσε πολύ για τον διαδοχή. Παρακολούθησε την Ενθρόνιση του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Ο Πατήρ Ευμένιος σηκώθηκε από το κρεββάτι και προσκύνησε τον νέο Αρχιεπίσκοπο στην οθόνη της τηλεοράσεως!

Από το βιβλίο του Μοναχού Σίμωνος: ''Π. Ευμένιος, ο Ποιμήν ο καλός και Θαυματουργός''.

Η Ιερή Λαβίδα και το χείλος του Αγίου Ποτηρίου πυρούνται και καθαίρονται από το πῦρ της θεότητος

Περί τοῦ πῶς δεῖ μεταλαμβάνειν 
Preoţia sacramentală şi preoţia universală 3 | Radio Renasterea
 Καθώς ἀποκαθίσταται σταδιακῶς στήν πατρίδα μας ἡ ὁμαλότητα τῆς ζωῆς τῶν πολιτῶν καί τῶν ἐπαγγελματικῶν, οἰκονομικῶν, κοινωνικῶν καί θρησκευτικῶν δραστηριοτήτων αὐτῶν, ἐπανέρχεται, ὡς μή ὤφελε, ἀπό ἀνθρώπους πού ἀγνοοῦν τήν Ὀρθόδοξη Χριστιανική πίστη καί ζωή, ἡ συζήτηση περί τοῦ ἐνδεχομένου -κατ’ αὐτούς- κινδύνου μεταδόσεως τοῦ ἰοῦ διά τῆς μεταλήψεως τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων, δηλαδή τῆς Θείας Κοινωνίας. 
Ἐπικεντρώνεται μάλιστα τεχνηέντως ἡ συζήτηση ὄχι στήν Θεία Κοινωνία αὐτή καθ’ αὐτή, ἀλλά στόν τρόπο τῆς μεταδόσεώς της, προβάλλοντας τούτη τήν φορά τόν ἰσχυρισμό ὅτι ἡ ἱερή Λαβίδα δύναται μέ τό σάλιο νά μεταδώσῃ ἀπό στόμα σέ στόμα τα μικρόβια. Προτείνεται δέ ἡ ἐξεύρεση «ἀσφαλοῦς» τρόπου μεταδόσεως τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, ὡς δῆθεν «ἐκσυγχρονισμός» τῆς Ἐκκλησίας ἤ ὡς «προσαρμογή» στήν «νέα κανονικότητα» ἤ ἀκόμα ὡς κίνηση ποιμαντικῆς εὐθύνης καί εὐαισθησίας πρός τούς ἀσθενεστέρους στήν πίστη ἀδελφούς χριστιανούς.

 1. Ἔχει ἑπαρκῶς λεχθεῖ
[1] ὅτι τό θεοΐδρυτο μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας ἤ Θείας Λειτουργίας ἀποτελεῖ, κατά τήν διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τό συστατικό στοιχεῖο καί τήν κατ’ ἐξοχήν ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας. 
 Η κοινωνία των πιστῶν μέ τόν θεάνθρωπο Ἰησοῦ Χριστό, μέ τούς ἁγίους, μέ τούς ἐν πίστει κεκοιμημένους καί μέ τούς ἐπί τῆς γῆς πιστούς ἤ μή ἀδελφούς μας, πραγματοποιεῖται μέ τήν μετάληψη τοῦ σώματος καί τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Θεοῦ καί δημιουργοῦ καί σωτῆρος τοῦ κόσμου. Δέν ἀποτελεῖ στοιχεῖο φολκλορικό ἤ συμβολικό ἡ Θεία Κοινωνία, ἀλλά εἶναι αὐτό τοῦτο τό σῶμα καί αὐτό τοῦτο τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ, καί προσφέρεται στούς πιστούς «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν αἰώνιον», οἱ ὁποῖοι προσέρχονται «μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καί ἀγάπης». 
Γι’ αὐτό η Θεία Κοινωνία, δηλαδή τό Ποτήριον τῆς Ζωῆς, δέν μεταδίδει κανένα μολυσματικό μικρόβιο, ὅπως τεκμαίρεται διαχρονικῶς ἀπό τήν ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας.

 2. Στήν δισχιλιετῆ πορεία τῆς Ἐκκλησίας, ὑπῆρξαν διάφοροι τρόποι μεταδόσεως τῆς Θείας Κοινωνίας, ὅλοι τους ὅμως διασώζουν τήν ἐκ τοῦ ἑνός Ποτηρίου μετάληψη τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ, κατά τούς λόγους τοῦ Κυρίου μας: «Πίετε ἐξ’ αὐτοῦ πάντες». Ἀπό τῆς συστάσεως τοῦ μυστηρίου, στό ὑπερῶο τῆς Ἱερουσαλήμ, μέχρι καί τούς μέσους βυζαντινούς χρόνους, τόσο στίς ἀρχαῖες Θεῖες Λειτουργίες (Ἁγ. Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, Ἁγ. Μάρκου κλπ.) ὅσο καί στίς μέχρι σήμερα τελούμενες (Μ. Βασιλείου, Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Προηγιασμένη), οἱ πιστοί μετελάμβαναν χωριστά τό σῶμα καί το αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ἑκ τοῦ ἑνός ἄρτου καί ἐξ ἑνός ποτηρίου, κατά τόν τρόπο πού μεταλαμβάνουν μέχρι καί σήμερα ἐντός

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2020

Τι σε καλεσωμεν, ω κεχαριτωμενη;


Τι σε καλεσωμεν, ω κεχαριτωμενη;
 Ουρανον;
Ότι ανετειλας τον ήλιον της δικαιοσυνης.
Παραδεισον;
 ότι εβλαστησας το άνθος της αφθαρσίας.
 Παρθενον
ότι εμεινας άφθαρτος.
Αγνην μητέρα; 
ότι έσχες σαις αγιαις αγκαλαις υιον, τον πάντων Θεον.
Αυτόν ικετευε σωθηναι τας ψυχας ημών.

Παρακλητική, Θεοτοκίον

Τι την τρέμεις την ρημάδα την εξομολόγηση;


Τι την τρέμεις την ρημάδα την εξομολόγηση; Ξέρεις πόσες εκατοντάδες φορές έχεις εξομολογηθεί στις φίλες σου που από κει μόνον κάποια συμπάθεια παίρνεις προς ώρας;....
Κάποια ρηχή δήθεν κατανόηση του τύπου: "Σε καταλαβαίνω καλή μου. Πώς! Εγώ δεν σε καταλαβαίνω; Τι τραβάς και συ καλή μου!..." και μετά καθείς στο σπίτι του και στα δικά του;...
Τα ΄χεις πει τόσες φορές αν το σκεφτείς. Και άκρη δεν έβγαλες. Λύση δεν βρήκες... Πάνω σε ένα καφεδάκι με τις φίλες σου "κι από δω παν κι οι άλλοι"....
 Και εκεί που 'χεις να λάβεις λύση όχι πρόσκαιρη, όχι της στιγμής, όχι των συμπτωμάτων και των μεμονωμένων γεγονότων, αλλά θεραπεία βαθειά της αιτίας, της ρίζας του κακού, θεραπεία ψυχής και σώματος....
Εκεί που 'χεις να λάβεις ζωήν αιώνιον δεν πας να τα πεις;....
Αν αρρωστήσεις βαριά πας να σε χειρουργήσει η νοσοκόμα ή ο γιατρός;...
Άνθρωπος ανεξομολόγητος = άνθρωπος αβάπτιστος.
( Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός)

ΥΓ. Πάλι μόνη σου θα μείνεις όταν κλείσει το τηλέφωνο κι ο καφές που πίνεις δεν κρατάει για πάντα...

Κωνσταντίνος Υιός Ελένης

Στην φωτογραφία, το άγαλμα του, εκεί που ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας·
στο Εβόρακον (Υόρκη) τής Αγγλίας, την μητροπολιτική πόλη τής Νέας Υόρκης.


"...Παραμερίστε..., Απόλλωνες... και Πάνες...
με συνεπαίρνει... η Χριστιανή οπτασία ...
...στη μεσονύχτια τη φωτοχυσία ...
φερμένη από χαρμόσυνες καμπάνες...!!!"

Τα λόγια αυτά τού Κωστή Παλαμά,
στην ψυχή τού Αυτοκράτορα Αγίου Μεγάλου Κωνσταντίνου.

 Στο μέλλον, παραπλεύρως τού αγάλματος, θα τοποθετηθούν σμιλεμένα
σε Πεντελικό μάρμαρο, τα παράσημα του :
 Οι ανά τους αιώνες, λασπώδεις εναντίον του κατηγορίες, μικρόνοων ανθρώπων, που η καχεκτικότητα τής ψυχής τους δεν μπορεί να υποφέρει το μεγάλο· ούτε τού Θεού, ούτε των Ανθρώπων.
 Αν όμως αδικούν έτσι τον Πατέρα τους, τα ίδια τα Παιδιά του, χωρίς να καταλαβαίνουν τι κληρονομιά τους άφησε και πόσο ψηλά σκέκει το άστρο τους μεσ’την υφήλιο· υπάρχουν ωστόσο πιό μακρυνοί πνευματικοί συγγενείς, που
έχουν καταλάβει.
 Όπως ο Αυστριακός θεατρικός συγγραφέας Στέφαν Τσβάϊχ, αυτός που αυτοκτόνησε όταν έμπαναν το 1938 οι Γερμανοί στην Βιέννη· που τόσο τιμά
την Πόλη-Δώρο, τού Κωσταντίνου στην Ανθρωπότητα, λέγοντας,
πως η υφήλιος μετά την Άλωση τής Κωνσταντίνου-Πόλεως, ζεί στον απόηχο
που έκανε ο γδούπος τής Κερκόπορτας, πέφτοντας.
 Πολλά μπορούμε να πούμε, γιά τα δώρα τού Αγίου Κωνσταντίνου στην Υφήλιο·
ένα κύριο εξ αυτών, η Ανεξιθρησκεία (Διάταγμα των Μεδιολάνων·313 μ.Χ.),
που δίνει το δικαίωμα στον Άνθρωπο, χωρίς διωγμό (!),να διαλέγει “θεό”, πηγαίνοντας ακόμα και κόντρα στον Αληθινό· υπηρετώντας έτσι την ανάγκη πολλές φορές τού Ανθρώπου, να μάθει –εν ελευθερία- μέσα από τα λάθη του.
 Ας το σκεφθεί αυτό η Ανθρωπότης, στην αργία μιάς Κυριακής, που είναι κι αυτή θέσπισμα τού Κωνσταντίνου!

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος
Ηθοποιός Σκηνοθέτης Εικαστικός

Ευτυχισμένοι, όσοι την κορώνα που τους έδωσε ο Θεός, την χρησιμοποιούν
για να κάνουν και τους άλλους Βασιλιάδες.
Δυστυχισμένοι οι άνθρωποι, που την "κορώνα" που τους κούνησε ο εωσφόρος, εξαπατημένοι την κουνάνε κι αυτοί, για να κάνουν τον εαυτό τους κ τους άλλους δούλους.

Κερκύρας Νεκτάριος-Γευτήκαμε στο όνομα της επιστήμης διωγμό.

Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στην συνοικία Κουλίνες της Κέρκυρας λειτούργησε το πρωί της Πέμπτης 21 Μαΐου 2020 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος.
Μητροπολίτης Κέρκυρας Νεκτάριος: «Η αστυνομία μας κάνει να ...
  Απευθυνόμενος στους πιστούς ο κ. Νεκτάριος αφορμήθηκε από το αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας και τόνισε ότι ο απόστολος Παύλος εδίωξε αρχικώς τους χριστιανούς, διότι δεν μπορούσε να ανεχτεί την αλήθεια ότι ο Χριστός που οι συμπατριώτες του Ιουδαίοι εσταύρωσαν είναι ο Μεσσίας και ότι αναστήθηκε από τους νεκρούς.
Ο Παύλος έζησε την αποκάλυψη του ιδίου του Χριστού και την εμπειρία της κοινωνίας μαζί Του και μετεστράφη. Από διώκτης έγινε ο πρώτος μετά τον Ένα. Ανάλογη ήταν η εμπειρία του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ο οποίος είδε το σημείο του σταυρού στον ουρανό και ένιωσε ότι ο Χριστός είναι η σωτηρία, αυτός που παρέχει την ζωή. Άλλοι μπορεί να βλέπουν τον σταυρό ως μωρία και να καταδιώκουν τον Χριστό και τους χριστιανούς. Ο Μέγας Κωνσταντίνος όμως, εκτός από βασιλιάς, έγινε και ισαπόστολος και έδειξε ότι η πίστη γεννά ελευθερία και καθοδηγεί τον λαό του Θεού στο αγαθό και την αλήθεια.

Ο κ. Νεκτάριος επεσήμανε ότι σήμερα όσοι θεοποιούν την επιστήμη και παραγγέλλουν τον φόβο και τον τρόμο μεταξύ των ανθρώπων, όσοι μας κάνουν να βλέπουμε τον άλλον ως μιασμένο, καταργώντας την κοινωνία της αγάπης και της συναναστροφής, οδηγούν τον κόσμο σε θεοποίηση του παρόντος.

«Η Εκκλησία πορεύεται με την προτεραιότητα του Θεού και μετά ζητά την αξιοποίηση του δώρου που ο Θεός μας έδωσε, δηλαδή της επιστήμης. Ο άγιος Λουκάς, ιατρός και επίσκοπος Συμφερουπόλεως, ο οποίος υπέστη μεγάλους διωγμούς από τους μπολσεβίκους, γιατί ήθελε να πιστεύει στον Θεό, πρώτα σταύρωνε το σημείο που χειρουργούσε και μετά έβαζε το νυστέρι, δείχνοντας ποια είναι η ιεράρχηση των προτεραιοτήτων στην ζωή του ανθρώπου που θέλει να πιστεύει στον Θεό.
Εμείς γευτήκαμε αυτό το διάστημα, είπε ο κ. Νεκτάριος, στο όνομα της επιστήμης διωγμό. Νιώσαμε ότι ποινικοποιήθηκε ο Χριστός, ότι η κοινωνία αρνείται την χάρη του Θεού στις εικόνες και τα άγια λείψανα, ότι η ελευθερία της λατρείας στον Θεό δεν είναι σεβαστή, ότι η θεία κοινωνία μπορεί να απαγορευτεί. Στην Κέρκυρα ζήσαμε την περιφρόνηση από την πολιτεία του Αγίου Σπυρίδωνος, του απτού ζωντανού παραδείγματος της χάριτος του Θεού, της δύναμης της πίστης, του τρόπου της Αναστάσεως. Εμείς όμως ας μην υποκύψουμε και με τις πρεσβείες των Αγίων ας πορευτούμε ενωμένοι στην πίστη!»

Τα γράμματα δεν σώζουν,ἀλλά οὔτε και ἡ ἀμορφωσιά κολάζει

rugaciune Инстаграм фото
Κάποια ἀγράμματη ἀλλὰ εὐσεβὴς γιαγιά, πῆγε μία μέρα στὴν Ἐκκλησία καὶ ἄκουσε τὸν Ἱεροκήρυκα νὰ λέει:
- Αὐτὸς ποὺ δὲν διαβάζει τὴν Ἁγία Γραφή, δὲν θὰ σωθεῖ!
Ἡ γιαγιὰ μόλις ἄκουσε τὸν λόγο αὐτὸ χλώμιασε, ἀπογοητεύτηκε καὶ γυρίζοντας σπίτι, λέει στὴν κόρη της:
- Παιδί μου θὰ κολαστῶ, διότι δὲν διαβάζω τὴν Ἁγία Γραφή!
Ἡ κόρη της προσπάθησε νὰ τὴν καθησυχάσει, ἀλλὰ ματαίως.

Μία μέρα, ἀποφάσισε ἡ γιαγιὰ νὰ πάει σὲ ἕναν φωτισμένο Γέροντα, γιὰ νὰ τὴν βοηθήσει.
Ἡ γιαγιὰ μόλις τὸν εἶδε, τοῦ λέει:
- Πάτερ μου, δὲν θὰ σωθῶ, διότι δὲν διαβάζω τὴν Ἁγία Γραφή, διότι εἶμαι ἀγράμματη!
Ὁ Γέροντας ὅμως τὴν καθησύχασε καὶ τῆς εἶπε:
- Καὶ πῶς σώθηκαν τόσοι καὶ τόσοι ἀγράμματοι ἄνθρωποι γιαγιά;
Μάλιστα ἔχουμε καὶ Ἁγίους, ποὺ ἦταν τελείως ἀγράμματοι! Αὐτοὶ πῶς σώθηκαν;
Τὰ γράμματα δὲν σώζουν,ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡ ἀμορφωσιὰ κολάζει.

Λοιπὸν γιαγιά, θὰ κάνεις τὸ ἐξῆς: Θὰ παίρνεις τὸ Εὐαγγέλιο, θὰ τὸ ἀνοίγεις στὴν πρώτη σελίδα, θὰ βάζεις τὴν παλάμη σου πάνω στὸ Εὐαγγέλιο καὶ μετὰ θὰ πηγαίνεις στὸ εἰκονοστάσι καὶ θὰ λὲς τὴν ἐξῆς προσευχή: Χριστέ μου, αὐτὰ ποὺ γράφεις στὸ Εὐαγγέλιο, βάλτα μέσα στὴν καρδιά μου.
Τὴν ἄλλη μέρα θὰ βάζεις τὴν παλάμη σου στὴν δεύτερη σελίδα κ.ο.κ. Ἡ γιαγιὰ ἐφάρμοσε κατὰ γράμμα τὰ λόγια τοῦ Γέροντα γιὰ ἀρκετοὺς μήνες.
Μία μέρα στὸ σπίτι παίζανε τὰ ἐγγονάκια της καὶ ἄρχισαν νὰ μιλᾶνε ἄσχημα καὶ νὰ κατακρίνουν.
Ἡ γιαγιὰ τὸ ἄκουσε καὶ τὰ παρατήρησε, λέγοντάς τα:
- Παιδιά μου, μὴν κρίνετε γιὰ νὰ μὴν κριθεῖτε!
Κόκκαλο ἡ κόρη της!
- Μάνα, αὐτὸ ποῦ εἶπες, ἀπὸ ποῦ τὸ ἄκουσες καὶ τὸ εἶπες; Αὐτὸ τὸ λέει τὸ Εὐαγγέλιο, ἐσὺ δὲν ξέρεις γράμματα, ποιός σοῦ τὸ εἶπε;
- Παιδί μου, δὲν τὸ ἄκουσα ἀπὸ κάπου, ἀλλὰ βγῆκε μέσα ἀπὸ τὴν καρδιά μου!

Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ἐκείνη, ἄρχισε ἡ γιαγιὰ νὰ ἀναπαράγει λόγια τοῦ Εὐαγγελίου, χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνει! Ἡ γιαγιὰ ἐπειδὴ ἔκανε ὑπακοὴ στὸν Γέροντα μὲ πίστη καὶ ἁπλότητα ἄρχισε ὁ Χριστὸς νὰ ἐμφυτεύει τὰ λόγια τοῦ Εὐαγγελίου στὴν καρδιά της!
Αὐτὸ ποὺ θὰ μᾶς σώσει ἀδελφοὶ εἶναι ἡ πίστη στὸν Χριστὸ καὶ ὄχι ἡ μόρφωσή μας. Ἐξάλλου ὁ Χριστός, ἐπέλεξε ἀγράμματους ἀνθρώπους γιὰ Μαθητές Του, γιὰ νὰ δείξει, ὅτι μπορεῖ νὰ σὲ κάνει πάνσοφο, ἀκόμα καὶ ἂν εἶσαι ἀγράμματος, ἀρκεῖ νὰ ἔχει κανεὶς πίστη καὶ ταπείνωση.

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2020

Ὁ μηδενισμός δεν στοχεύει τόσο στην απόρριψη της Χριστιανικής πίστης όσο στη συνεχή διαστρέβλωση της Αλήθειας που κατέχει

Η πορεία του πατρός Σεραφείμ Ρόουζ πρός την Ορθοδοξία | ΘΗΣΑΥΡΟΣ ...
 Ἔχει ξεκινήσει μία ὑποχθόνια ἀθεϊστική ἐπανάσταση ἡ ὁποία δέν ἀρνεῖται ἐξωτερικά τόν Θεό ἀλλά τόν περιορίζει. Κάθε βῆμα προόδου ὁδηγεῖ στήν βαθμιαία κατάρριψη τῆς πίστεως. Ἡ ἐπανάσταση αὐτή δέν θέλει νά ὁδηγήσει τόν ἄνθρωπο στήν ἐξαφάνιση τοῦ Θεοῦ ἀλλά στήν κατανόηση πώς ἄν ὑπάρχει Θεός αὐτός εἶναι ἐχθρός (μέ τήν ἔννοια ὅτι κινδυνεύεις ἐξαιτίας τῆς πίστης σου). Καί αὐτή ἡ πίστη ἀποτελεῖ κίνδυνο γιά τήν ἐπιβίωση τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Στρατός τῶν ἐχθρῶν του Θεοῦ συνίσταται τόσο ἀπό ἐκείνους πού μέ τρόπο παθητικό ἀποδέχονται αὐτή τήν θέση καί στέκονται στήν ὀπισθοφυλακή ὅσο καί ἀπό τούς λίγους ἐνθουσιώδεις δρῶντες πού καταλαμβάνουν τήν πρώτη γραμμή μάχης.
Ὅμως εἶναι ἄκρως σημαντικό νά παρατηρήσουμε τό γεγονός ὅτι οἱ γραμμές τοῦ ἀντιθεϊσμοῦ βρίθουν ὄχι μόνο ἀπό παθητικούς καί δρῶντες ἀθεϊστές αλλά καί ἀπό πολλούς πού πιστεύουν ὅτι θρησκεύουν καί λατρεύουν τόν Θεό. Αὐτός ὁ μηδενιστικός πόλεμος δέν ἀποκλείει κάν τή χρήση τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ. Τά αἴτια αὐτῆς τῆς Ἐπανάστασης εἶναι πνευματικά αν καί ἐξωτερικά δέν διακρίνονται.
 Τά ἐπιχειρήματα τῶν ἐφαρμοστῶν φαίνονται πειστικά όχι χάρην τῆς ἀλήθειάς τους ἀλλά χάρη στό βαθμό πού τό πνεῦμα αὐτό ἔχει προετοιμάσει τούς ἀνθρώπους νά τή δεχτοῦν. Ἡ φύση λοιπόν αὐτοῦ τοῦ ἀντιθεϊστικοῦ δόγματος βρίσκεται στόν ἀντίποδα τῆς Χριστιανικῆς πίστεως. 
Ἡ χριστιανική πίστη γίνεται πηγή Χαρᾶς, σιγουριᾶς, Εἰρήνης, πηγή ἀγάπης, μετριοφροσύνης, ὑπομονῆς καί ὑποταγῆς κάθε θελήματος στό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ὁ μηδενιστικός ἀντίποδάς της εἶναι γεμάτος ἀπό ἀμφιβολία, καχυποψία, φόβο, ταραχή, ἀντίσταση σέ ὅτι ἔχει σχέση μέ τόν Θεό. 
 Ὁ μηδενισμός δέν στοχεύει τόσο στήν ἀπόρριψη τῆς Χριστιανικῆς πίστης ὅσο στήν ὑπακοή ἀπέναντι σέ Αὐτόν.Γνωρίζει ὅτι ἡ χριστιανική πίστη κατέχει τήν ἀλήθεια γιά αὐτό καί προσπαθεῖ νά ἑδραιώσει τήν θέση τοῦ ὄχι μέ ἄμεση βία ἀλλά μέ τήν συνεχῆ διαστρέβλωση τῆς ἀλήθειας αὐτῆς. Ἡ ἐξωτερική βία ἀντικαταστάθηκε ἀπό τήν ἐσωτερική πειθώ. Ὁ ἀκαδημαϊκός κόσμος ἔχει γίνει πηγή διαφθορᾶς στό μεγαλύτερο μέρος του. Ἡ Ὀρθόδοξη πίστη ἔστω καί ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἔστω καί ἐλαφρῶς ἀλλοιωμένη ἔχει πολύ καταστροφικές συνέπειες.
 Ὑπάρχουν Ἐπίσης σέκτες οἱ ὁποῖες ἰσχυρίζονται μία ἀόριστη ἔμφυτη δύναμη μέσα στόν ἄνθρωπο, αὐτές ἀναφέρονται στή Νέα σκέψη καί τή θετική σκέψη καί μέλημά τους εἶναι νά καλλιεργήσουν καί νά χρησιμοποιήσουν αὐτή τήν δύναμη σάν νά ἐπρόκειτο γιά μορφή ἠλεκτρισμού. Ἡ λεγόμενη παθητική στάση (τοῦ ἔλα μωρέ) τόσων πολλῶν ἀνθρώπων σήμερα μαρτυρεῖ τήν δηλητηρίασή τους ἀπό αὐτό τό σχέδιο τοῦ ἀντιθεϊσμοῦ ...

Κώστας Ουράνης - Δον Κιχώτης

Don Quixote by Kevin Middleton

Ατσάλινος και σοβαρός απάνω στ’ άλογό του
το αχαμνό, του Θερβαντές ο ήρωας περνάει·

και πίσω του, στο στωϊκό γαϊδούρι του καβάλα
ο ιπποκόμος του ο χοντρός αγάλια ακολουθάει.

Αιώνες που ξεκίνησε κ’ αιώνες που διαβαίνει
με σφραγισμένα επίσημα, ερμητικά τα χείλια

και με τα μάτια εκστατικά, το χέρι στο κοντάρι,
πηγαίνοντας στα γαλανά της Χίμαιρας βασίλεια…

Στο πέρασμά του απ’ τους πλατιούς του κόσμου δρόμους, όσοι
τον συντυχαίνουν, για τρελό τον παίρνουν, τον κοιτάνε,
τον δείχνει ο ένας του αλλουνού – κ’ ειρωνικά γελάνε.

Ω ποιητή! Παρόμοια στο διάβα σου οι κοινοί
οι ανθρώποι χασκαρίζουνε. Άσε τους να γελάνε:

οι Δον Κιχώτες παν μπροστά κ’ οι Σάντσοι ακολουθάνε!

Ολόκληρη η Εκκλησία… μέσα στο δισκάριο!


Μητροπολίτου Φαναρίου Αγαθαγγέλου

Γενικού Διευθυντού Αποστολικής Διακονίας
της Εκκλησίας της Ελλάδος
Πρόθεσις ή Προσκομιδή (Λειτουργία εν εμβρύω) - Ο Γέροντας των ...
 Πριν από κάθε Θεία Λειτουργία, στον Όρθρο, ο ιερέας κάνει την τελετή της Προσκομιδής. Φέρνει δηλαδή στην αγία Πρόθεση τις προσφορές των πιστών και τις τεμαχίζει. Πρώτα βγάζει τη μεγάλη μερίδα, τον Αμνό, που θα μεταβληθεί σε Σώμα Κυρίου και έπειτα τις μερίδες της Κυρίας Θεοτόκου, των Αγγέλων, των Αγίων και των Χριστιανών, «ζώντων και τεθνεώτων», τις οποίες τοποθετεί γύρω από τον Αμνό, μέσα στο ιερό δισκάριο.

Βλέπετε; Ολόκληρη η Εκκλησία… μέσα στο δισκάριο! Ο Κύριος Ιησούς, η Παναγία Μητέρα Του, ο Τίμιος Πρόδρομος, οι Προφήτες, οι Απόστολοι, οι Μάρτυρες, οι Όσιοι, οι Δίκαιοι, «πάντων των αγίων ο χορός», ενωμένοι μ’ εμάς, τους ευτελείς και ταπεινούς. Κοινωνία ζωντανών και πεθαμένων. Κοινωνία Αγίων και αμαρτωλών. Κοινωνία Θεού και ανθρώπων. Αυτή είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού, μας λέγει ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης.

  Αυτό είναι η χαρά του Πάσχα, η χαρά της μεταμόρφωσης του σύμπαντος. Τίποτε πιά δεν μπορεί να μας φοβίσει. Έχουμε γνωρίσει την αγάπη που έχει ο Θεός γιά εμάς, έχουμε γίνει κατά χάρη «θεοί». Πλέον τά πάντα έχουν ένα νόημα: δεν θα πεθάνεις! Αυτοί που αγαπάς, αν και τους θεωρείς νεκρούς, δεν θα πεθάνουν. Μέχρι και ο πόνος, μέχρι και ο θάνατος έχουν ένα νόημα, γίνονται μονοπάτια ζωής. Όλα είναι πλέον ζωντανά, διότι ο Χριστός αναστήθηκε. Υπάρχει εδώ κάτω ένας τόπος όπου δεν υπάρχει χωρισμός, αλλά μόνο μία μεγάλη ἀγάπη, μία μεγάλη χαρά. Αυτός ο τόπος είναι στην καρδιά της Εκκλησίας, είναι το Άγιο Ποτήριο, το Ιερό Δισκοπότηρο. Είναι εκεί, στην καρδιά σου...

 Και όταν ο ιερεύς καταλύει τη Θεία Κοινωνία, κατά τη συστολή των Τιμίων Δώρων εμβαπτίζει τις μερίδες ζώντων και κοιμηθέντων μέσα στο Άγιο Αίμα με τα λόγια : «απόπλυνον, Κύριε, τα αμαρτήματα των ενθάδε μνημονευθέντων δούλων σου, τω Αίματι Σου τω αγίω», δηλαδή , ξέπλυνε, Κύριε, με το Αίμα Σου το άγιο τις αμαρτίες όλων αυτών (ζώντων και κεκοιμημένων) που εδώ δια των μερίδων αυτών μνημο-νεύθηκαν! Και ρίπτει τις μερίδες της Παναγίας και των Αγίων, όλων των ζώντων και των κεκοιμημένων μέσα στο Άγιο Ποτήριο και έτσι όλοι οι πιστοί πλέουμε μέσα στο Αίμα του Κυρίου, πλέουμε μέσα στην Αγάπη του Θεού!