«Oυδέποτε ούτως ελάλησεν άνθρωπος, ως ούτος ο άνθρωπος»!Κυριακή Α'Λουκά

  ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙΡΟ της δημόσιας δράσης του Κυρίου μάς μεταφέρει το ευαγγελικό ανάγνωσμα: στη λίμνη Γεννησαρέτ, όπου ο Κύριος άρχισε να διδάσκει τον λαό και να καλεί τους πρώτους μαθητές Του να Τον ακολουθήσουν. Η πρώτη επαφή μάλιστα των μαθητών με τον Κύριο ήταν συγκλονιστική: τους δόθηκε η ευκαιρία να δουν τον Κύριο ως διδάσκαλο, όπως και να νιώσουν τη δύναμη του λόγου Του, μέσα από την «παράλογη» γι’ αυτούς εντολή που τους έδωσε, να ψαρέψουν εκεί που η εμπειρία και η γνώση τους έλεγε ότι ήταν αδύνατο. Και γι’ αυτό άφησαν τα πάντα, προκειμένου να Τον ακολουθήσουν. Τον Κύριο ως διδάσκαλο θα προσεγγίσουμε δι’ ολίγων στη συνέχεια. «Και καθίσας εδίδασκεν εκ του πλοίου τους όχλους».

  1. ΕΧΕΙ ΤΟΝΙΣΤΕΙ με επάρκεια ότι η σωτηρία του ανθρώπου επιτεύχθηκε με όλη τη ζωή του Κυρίου: τη διδασκαλία, τα θαύματά Του, κυρίως όμως με την επί του Σταυρού θυσία Του και την Ανάστασή Του. Λέμε κυρίως με τη Σταυρική Του θυσία και την Ανάσταση που την ακολούθησε, διότι ως γνωστόν πάνω στον Σταυρό καταργήθηκε η αμαρτία, πατήθηκε ο θάνατος, νικήθηκε ο διάβολος και έτσι ο δρόμος προς τον Παράδεισο ανοίχθηκε και πάλι. «Τω πάθει Σου, Χριστέ, παθών ηλευθερώθημεν και τη Αναστάσει Σου εκ φθοράς ελυτρώθημεν, Κύριε, δόξα Σοι». Η διδασκαλία δηλαδή του Κυρίου, όπως και τα θαύματά Του, λειτούργησαν μεν θετικά προς φωτισμό του νου και της διάνοιας των ανθρώπων, προς προσανατολισμό τους στη Βασιλεία του Θεού, προς ενίσχυσή τους γενικά στην οδό του Κυρίου, δεν ήταν όμως ικανά να σώσουν τον άνθρωπο. Η διάβρωση της ανθρώπινης φύσης και η τραγικότητα στην οποία είχε περιέλθει απαιτούσαν κάτι δραστικότερο από τη διδασκαλία: τον θάνατο του ίδιου του Θεού! «Έδει παθείν τον Χριστόν».

2. Αν όμως δια του Σταυρού ήλθε η σωτηρία και η χαρά στον κόσμο – «ιδού γαρ ήλθε διά του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω» - δεν πρέπει και να υποβαθμίσουμε τη σημασία του Χριστού ως διδασκάλου. Ο Χριστός ως διδάσκαλος είναι ο προφήτης Χριστός, φανερώνεται με τη διδασκαλία Του το προφητικό Του αξίωμα, το οποίο λειτουργεί πάντοτε εν συνεργασία και με τα άλλα Του αξιώματα, το βασιλικό και το αρχιερατικό. Διότι βεβαίως στον Κύριο τα πάντα είναι ενιαία. Δεν υπάρχουν «αυτόνομες» περιοχές δράσης σ’ Εκείνον. Όπου δρούσε, φανέρωνε τη μία θεϊκή Του υπόσταση και τη διπλή Του, θεϊκή και ανθρώπινη, φύση. Με άλλα λόγια, ο Ίδιος που είναι ο διδάσκαλος και ο αίτιος των θαυμάτων που επιτελεί, ο Ίδιος είναι και ο αρχιερέας που θυσιάζεται για τον κόσμο, ο Ίδιος είναι και ο βασιλιάς, που ανασταίνει τον Εαυτό Του, ανέρχεται στα δεξιά του Πατέρα, στέλνει το άγιον Πνεύμα, ιδρύει και καθοδηγεί την Εκκλησία, το ζωντανό Σώμα Του.

Πώς απαντά η Εκκλησία στα «δύσκολα» χωρία της Αγίας Γραφής

Στον δημόσιο διάλογο, συχνά γίνεται επίκληση χωρίων της Αγίας Γραφής ως απόδειξη ότι ο Χριστιανισμός «νομιμοποιεί» θεσμούς και πρακτικές που σήμερα καταδικάζονται: δουλεία, βία, υποτίμηση των γυναικών. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, όμως, δεν αντιμετωπίζει την Βίβλο ως απλό εγχειρίδιο κανόνων, αποκομμένο από το ιστορικό πλαίσιο, ούτε ως κείμενο που ερμηνεύεται αποκλειστικά με ιδιωτική κρίση. Τη διαβάζει μέσα στην Παράδοση, στο φως του Χριστού, με κέντρο την εντολή της αγάπης και τον σκοπό της σωτηρίας του ανθρώπου.

Η Αγία Γραφή φανερώνει την παιδαγωγία του Θεού μέσα στην ιστορία: ο Θεός συναντά πραγματικούς ανθρώπους, σε συγκεκριμένες κοινωνίες, και τους οδηγεί σταδιακά από την πνευματική ανωριμότητα προς την πληρότητα που αποκαλύπτεται στο πρόσωπο του Χριστού. Γι’ αυτό η Εκκλησία διακρίνει ανάμεσα στην περιγραφή ιστορικών καταστάσεων και στη θεία βούληση ως τελικό μέτρο της ζωής. Το πλήρες κριτήριο είναι ο Χριστός.

1) Η δουλεία
Πράγματι, στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχουν διατάξεις που αφορούν τη δουλεία (π.χ. Έξοδος, Λευιτικό, Δευτερονόμιο). Η ύπαρξη τέτοιων ρυθμίσεων δεν σημαίνει ότι ο Θεός «θεσπίζει» τη δουλεία ως αγαθή τάξη πραγμάτων. Αντίθετα, μέσα σε κοινωνίες όπου η δουλεία λειτουργούσε ως δεδομένος θεσμός, η Μωσαϊκή νομοθεσία περιορίζει τη σκληρότητα, θέτει όρια και εισάγει στοιχεία προστασίας των ευάλωτων (π.χ. συγκεκριμένοι χρόνοι, ευθύνη του κυρίου, απαγόρευση ακραίας κακομεταχείρισης, υπομνήσεις της μνήμης της αιγυπτιακής δουλείας).
Κυρίως, η βιβλική εμπειρία της Εξόδου παραμένει θεμελιώδης: ο Θεός αποκαλύπτεται ως Ελευθερωτής και καλεί τον άνθρωπο σε ζωή που δεν ταυτίζεται με καταπίεση και εξευτελισμό. Στην Καινή Διαθήκη, οι Απόστολοι κινούνται μέσα σε μια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία όπου η δουλεία ήταν κοινωνικό σύστημα. Δεν προτείνουν άμεση πολιτική επανάσταση, αλλά σπέρνουν κάτι βαθύτερο: την εκκλησιαστική πραγματικότητα όπου ο άλλος δεν είναι πράγμα, αλλά αδελφός. Η επιστολή προς Φιλήμονα είναι χαρακτηριστική: ο Ονήσιμος καλείται να γίνει δεκτός «οὐκέτι ὡς δοῦλον ἀλλ’ ὑπὲρ δοῦλον, ἀδελφὸν ἀγαπητόν» (Φιλμ. 16). Αυτό το ευαγγελικό ήθος, όπου κάθε άνθρωπος είναι εικόνα Θεού, είναι ασύμβατο με την εκμετάλλευση.

“Ὅταν ἔχεις στενοχώρια, νά γράφεις ἄπειρες σελίδες μέ τήν προσευχή τοῦ Ἰησοῦ ἤ τό “Κύριε Ἐλέησον”.

«“Δέν ἔχει γεννηθεῖ ἀκόμη ὁ ἄνθρωπος πού θά μέ λυπήσει”. Αὐτή ἡ ἀνιδιοτελής ἀγάπη καί ἡ διαρκής χαρά τήν ὁποία ἐξέπεμπε (η οσία Γερόντισσα Γαβριηλία Παπαγιάννη) ἦταν τό ἀποτέλεσμα τῆς αἴσθησης τῆς διαρκοῦς παρουσίας τοῦ Θεοῦ. Ὅ,τι καί νά τῆς ἔλεγες σοῦ ἔδινε τήν ἴδια συνταγή: “Ὅταν ἔχεις στενοχώρια, νά γράφεις ἄπειρες σελίδες μέ τήν προσευχή τοῦ Ἰησοῦ ἤ τό “Κύριε Ἐλέησον”. Νά διαβάζεις τό Εὐαγγέλιο κάθε μέρα. Καί ὅταν θέλεις νά ἔχεις πιό πολλή χάρη, νά διαβάζεις τίς ἐπιστολές”. Ἄν πάλι πήγαινες ὅλο μιζέρια καί θρῆνο καί τῆς ἔλεγες ὅτι ἔχεις στήν ψυχή σου θλίψη, τότε σοῦ ἔδινε μιά ἄλλη πρόταση ζωῆς: “Ἄν θές νά πάψεις νά ἔχεις θλίψη, θά πρέπει νά πάψεις νά ἀσχολεῖσαι μέ τόν ἑαυτό σου. Θά πρέπει νά γίνεσαι ὁ ἄλλος, καί νά ἔχεις ἐμπιστοσύνη στόν Θεό. Πρῶτον πίστη, δεύτερον πίστη, τρίτον πίστη”» (Μοναχής Φιλοθέης, Η Γερόντισσα της χαράς, Μοναχή Γαβριηλία Παπαγιάννη, εκδ. Επιστροφή, σελ. 131).

 Παράδοξος ο λόγος της οσίας Γαβριηλίας. Πώς είναι δυνατόν ευρισκόμενος κάποιος σ’ έναν κόσμο πεσμένο στην αμαρτία, με κύριο χαρακτηριστικό την ταραχή και την αντιπαλότητα στις ανθρώπινες σχέσεις, να μην λυπηθεί από την επίθεση που θα δεχτεί όχι λίγες αλλά πολλές φορές και μάλιστα όχι από έναν αλλά μάλλον από πολλούς συνανθρώπους του; Όταν ο άλλος θα σε αμφισβητήσει, θα σε χλευάσει, θα σε ζηλέψει, θα σε αδικήσει, ιδίως όταν είσαι χριστιανός, πώς εσύ δεν θα αντιδράσεις, δεν θα λυπηθείς, δεν θα ταραχτείς; Τι μπορεί να συμβαίνει; 

 Η Γερόντισσα Φιλοθέη που είχε γνωρίσει την οσία όταν η ίδια ήταν νεαρή και η Γαβριηλία προχωρημένης ηλικίας, δίνει την απάντηση. Η οσία Γαβριηλία ζούσε διαρκώς μέσα στην παρουσία του Θεού, γι’ αυτό και διακατεχόταν από ανιδιοτελή αγάπη και διαρκή χαρά.

«Διαβάστε μου λίγο Ευαγγέλιο, να φτιαχτώ»!

π.Ανανίας Κουστένης

..Εγώ πολλές φορές που δυσκολεύομαι και με το ζάχαρο και με τα βάσανα, που έχω, λέω:

«Παιδιά», όποιος είν’ εκεί, «διαβάστε μου λίγο Ευαγγέλιο, να φτιαχτώ».
Μιλάω Εξαρχειακά, έτσι, αλλά είναι η γλώσσα μας.

 «Διαβάστε μου λίγο Ευαγγέλιο, να φτιαχτώ»!
Και διαβάζω δέκα σειρές, ένα κεφαλαιάκι, και μετά είν’ αλλοιώς.Αλλάζει όλο το κλίμα.Το ’χετε δει.Το ξέρετε...
Λοιπόν. Και φτιάχνεται κανείς. Φτιάχνεται.

 Και λέει ο άλλος: «Διαβάζω το Ευαγγέλιο…».
Το Ευαγγέλιο δεν το διαβάζουμε.Μας διαβάζει!Μας ακτινογραφεί.Είδες τι ακτινογραφία μας τραβάει!
Πολλές φορές διαβάζοντάς το, βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα.
Πού υπολειπόμεθα, πού έχομε πλην, πού έχομε συν, και ό,τι άλλο υπάρχει.
Έτσι. Το Ευαγγέλιο!

πηγή

Οι άνθρωποι δεν μπορούν να επινοήσουν περισσότερα ερωτήματα απ’ όσες απαντήσεις υπάρχουν μέσα στην Αγία Γραφή.

 Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Το ότι δεν βρίσκεις στην Αγία Γραφή απάντηση σε κάποιο σου ερώτημα, σημαίνει ή ότι έθεσες ασήμαντο ερώτημα ή ότι δεν μπόρεσες να διαβάσεις την Αγία Γραφή και να πάρεις την τελική απάντηση.

Στην Αγία Γραφή ο Θεός έδειξε:
Τί είναι ο κόσμος, από πού προέρχεται, για ποιο λόγο υπάρχει, προς τα πού πορεύεται, πού θα καταλήξει.
Τί είναι ο άνθρωπος, από πού έρχεται, που πηγαίνει, ποια είναι η ουσία του, για ποιο λόγο υπάρχει, πώς θα τελειωθεί.
Τί είναι τα ζώα, τί είναι τα φυτά, για ποιο λόγο υπάρχουν, τί εξυπηρετεί η ύπαρξή τους, τί προσφέρουν.
Τί είναι το καλό, από πού προέρχεται, πού οδηγεί, για ποιο λόγο υπάρχει, πώς αποκτάται.
Τί είναι το κακό, από πού προέρχεται, πώς υπάρχει, για ποιό λόγο υπάρχει, πώς θα τελειώσει.
Τί είναι δίκαιοι και τί αμαρτωλοί, πώς από έναν αμαρτωλό βγαίνει δίκαιος και πώς ένας επηρμένος δίκαιος μπορεί να καταντήσει αμαρτωλός. πώς ο άνθρωπος υπηρετεί τον Θεό και πώς τον διάβολο. ολόκληρος ο δρόμος από το αγαθό ως το κακό, από τον Θεό ως τον διάβολο.

Η ίδια δικαιολογία συνέχεια...:"Δεν έχω χρόνο για προσευχή και μελέτη του Λόγου του Θεού"

 Η ίδια δικαιολογία συνέχεια και συνέχεια:"Δεν έχω χρόνο για προσευχή και μελέτη του Λόγου του Θεού". 

Ο μέσος άνθρωπος διαβάζει πάνω από 265 αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, email και μηνύματα κειμένου στο τηλέφωνο ή στον υπολογιστή του κάθε μέρα. 

Αυτό είναι απόδειξη ότι έχουμε πραγματικά χρόνο να διαβάζουμε την Αγία Γραφή και να προσευχόμαστε κάθε μέρα. 

Απλώς επιλέγουμε να χρησιμοποιούμε τον χρόνο μας σε λιγότερο σημαντικά πράγματα. Είναι δικό μας το φταίξιμο.

ΠΗΓΗ

Γιατί ὁ Λουκᾶς καί ὁ Μάρκος λένε, ὅτι οἱ γυναῖκες μπῆκαν μέσα στό μνῆμα, ἐνῶ οἱ ἄλλοι δέν τό λένε αὐτό, ἀλλ᾽ ὅτι μόνο ἔσκυψαν μέσα γιά νά δοῦν φοβισμένες;

Απορία 51η
Γιατί ὁ Λουκᾶς καὶ ὁ Μάρκος λένε, ὅτι οἱ γυναῖκες μπῆκαν μέσα στὸ μνῆμα, ἐνῶ οἱ ἄλλοι δὲν τὸ λένε αὐτό, ἀλλ᾽ ὅτι μόνο ἔσκυψαν μέσα γιὰ νὰ δοῦν φοβισμένες;

Ἐξήγηση.
Ὁ Ματθαῖος καὶ Μάρκος ἐξιστοροῦν τὸ ἀρχικὸ γεγονός, ὅταν οἱ γυναῖκες πῆγαν ἐκεῖ ἀμέσως.
Ἐνῶ ὁ Λουκᾶς ἐξιστορεῖ τὰ στὴ συνέχεια, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ ἀναχωρήσουν ἀπὸ τὸ μνῆμα.
Γιατί, ἐπειδὴ τὰ μνήματα τῶν Ἰουδαίων ἦταν διπλᾶ, κατὰ τὸν τύπο τοῦ τάφου τοῦ ᾿Αβραάμ, καὶ ἡ πέτρα ποὺ τοποθετήθηκε στὴν εἴσοδο χώριζε τὸν ἐσωτερικὸ χῶρο ποὺ περιεῖχε τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου, ἀπὸ τὸν ἔξω, μπαίνοντας οἱ γυναῖκες μέσα στὸν ἐξωτερικὸ χῶρο, εἶδαν τὸν ἄγγελο νὰ κάθεται πάνω στὴν πέτρα, ὅπως γράφει ὁ Ματθαῖος, καὶ ὁ Μάρκος ποὺ ἀναφέρει νεαρὸν ντυμένο ἄσπρη στολὴ νὰ κάθεται στὰ δεξιά, δηλαδὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ χώρου.
Καὶ ἀπὸ τοὺς δύο λοιπὸν εὐαγγελιστές, τὸν Ματθαῖο καὶ τὸν Μάρκο, εἶναι ἄγγελος αὐτὸς ποὺ ἐμφανί- σθηκε στὶς γυναῖκες καὶ τὶς προέτρεψε νὰ δοῦν τὸν τόπο, ὅπου βρι- σκόταν τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου.
Καὶ ἐπειδὴ παραλείφθηκε ἀπὸ αὐτούς, ὁ Λουκᾶς τὸ ἔγραψε μὲ περισσότερη ἀκρίβεια, λέγοντας· «Ὅταν μπῆκαν μέσα δὲν βρῆκαν τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ».
Ὥστε δὲν εἶπαν κάτι τὸ ἀντίθετο μεταξύ τους.

 ΑΓΙΟΥ ΗΣΥΧΙΟΥ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΠΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΣΑΦΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ  ΣΥΜΦΩΝΙΑ

πηγή

Γιατί τήν Αγία Γραφή τήν προσκυνᾶτε καί τή δέχεστε, ἐνῷ τήν Αγία Εἰκόνα τήν φτύνετε καί τή βδελύσσεσθε;

Ερωτᾶται ὁ αἱρετικός, ὁ Εὐαγγελικὸς ἢ ὁ Ἰεχωβίτης: Γιατί τὴν Αγία Γραφή τὴν προσκυνᾶτε καὶ τὴ δέχεστε, ἐνῷ τὴν Αγία Εἰκόνα τὴν φτύνετε καὶ τὴ βδελύσσεσθε;

Πές μου, αἱρετικέ, ποιά ἡ διαφορὰ τῶν δύο, ἀφοῦ καὶ τὰ δύο τὰ ἴδια διδάσκουν; Πῶς τὸ ἕνα προσκυνεῖται καὶ τὸ ἄλλο φτύνεται;
Γιατί τὸν Εὐαγγελιστὴ ποὺ μὲ τὸν λόγο ἐξηγεῖ τὸν δέχεσαι καὶ τὸν ἁγιογράφο ποὺ μὲ τὸ ἔργο δείχνει τὸν ἀπορρίπτεις;

Πές μου, αἱρετικὲ· τί προσκυνᾶς στὸ Εὐαγγέλιο, τὴν ὕλη ἢ τὴν ἐξήγηση;

... Διότι οι Άγιοι έγιναν Άγιοι με το Ευαγγέλιο

"Παρατηρήσατε, ότι κατά την Θεία Λειτουργία, προτού να αναγνωστεί το Ευαγγέλιο, λέγονται τα απολυτικία των Αγίων; Γιατί άραγε; Διότι οι Άγιοι έγιναν Άγιοι με το Ευαγγέλιο. Επομένως και εμείς με το Ευαγγέλιο θα αποκτήσουμε την απαραίτητα αγιότητα και θα κερδίσουμε την Βασιλεία του Θεού."

Αρχ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος

πηγή

Θέλεις να ιδης αν είσαι γνήσιος η ψεύτικος χριστιανός;

"Οι χρυσοχόοι εχουν μια πέτρα πολυτιμον, που την ονομάζουν λυδίαν λίθον. Η πέτρα αυτή έχει την ιδιότητα να ξεχωρίζει το πραγματικό χρυσάφι απο το κιβδηλο.

Αλλά μια τέτοια πέτρα, μια τέτοια Λύδια λίθος, με την οποία ημπορουμεν να ξεχωρισωμεν την αρετή απο την κακιαν, τους πραγματικούς χριστιανούς απο τους ψεύτικους, είναι η Αγια Γραφή.

Θέλεις να ιδης αν είσαι γνήσιος η ψεύτικος χριστιανός; Σε συμβουλεύω να αγοράσεις αυτήν την λυδιαν λίθον, την Γραφήν, και να αρχίζεις να την μελέτες προσεκτικά. Κάθε φορά που θα διαβάσεις ενα στίχο, να ελεγχεις τον εαυτό σου και να τον ερωτάς; Αυτό που γράφεται εδώ, το εφηρμοσα; Απο την στιγμη αυτήν θα αρχίζεις να μπαίνει εις το μεγαλο νόημα του Χριστιανισμού και να γίνεσαι συνειδητός χριστιανός."

"Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος"

πηγή

Τι πρέπει να ρωτάμε πάντα τούς αιρετικούς!

" Ισχυρίζονται ότι τα πάντα στηρίζονται στην Αγία Γραφή. Κρατούν συνέχεια τη γραφή στα χέρια, διαβάζουν τη γραφή ώρες παρακαλώ,να λέμε και τα καλά τους, ώρες!
Και τα μικρά παιδάκια από 5-6 ετών 7, τα διδάσκουν να μαθαίνουν Αγία Γραφή.
Και εκεί στην εκκλησία της Πεντηκοστής είδα από έξω μία ανακοίνωση, κάθε μέρα έχει κήρυγμα, κάθε μέρα!..
Ωραία,κρατούν τη γραφή,διαβάζουν τη Γραφή ώρες και ημέρες και μήνες
και τακτικώς πολλοί από αυτούς, όχι όλοι..
Αλλά ποιο είναι εδώ το ερώτημα: (Λένε ότι στηρίζονται πάνω στην Αγία Γραφή)
- Που βρήκαν την Αγία Γραφή;
Αυτό θα τους ρωτάτε!!!
- Τι είναι αυτό το βιβλίο που κρατάς;
- Που το βρήκες ;
- Ποιός σου είπε ότι είναι Αγία γραφή;
- Ποιός εγγυάται την γνησιότητα;
- Ποιός σου είπε ότι τα κανονικά βιβλία της Καινής Διαθήκης είναι 27 και όχι 25 ή 30;
- Ποιος σου εγγυάται αν εδώ μέσα δεν είναι απόκρυφα και ψευδεπίγραφα ;
ΠΟΙΟΣ;;;
- Ποιός εγγυάται τη Θεοπνευστία της γραφής και τη γνησιότητα;
ΠΟΙΟΣ ;;;

Τι θα πούνε τι να απαντήσουν οι ταλαίπωροι, τι να απαντήσουν..!

Βιβλία, φάρμακα ψυχῆς....

 Ακούσατε, παρακαλῶ, ὅλοι οἱ κοσμικοί, καὶ ἀποκτήσατε βιβλία, φάρμακα τῆς ψυχῆς. Ἐὰν δὲν θέλετε κανένα ἄλλο, ἀποκτήσατε τουλάχιστον τὴν Καινὴ Διαθήκη, τὸν ἀπόστολο, τις Πράξεις, τὰ εὐαγγέλια, τοὺς παντοτινοὺς διδασκάλους. (τους Αγίους Πατέρες).

Ἄν συμβῆ κάποια λύπη, σκύψε μέ προσοχή ὃπως σέ ἀποθήκη φαρμάκων· λάβε παρηγοριά τῆς συμφορᾶς ἀπό ἐκεῖ, ἄν ζημία συμβῆ, ἄν θάνατος, ἄν ἀπώλεια συγγενικῶν προσώπων· καλύτερα ὅμως νὰ μὴ σκύψης, ἀλλὰ νὰ συγκρατήσης τὰ πάντα καὶ νὰ τὰ ἔχης στὸ νοῦ σου.

Αἰτία ὅλων τῶν κακῶν εἶναι αὐτό, τὸ νὰ μὴ γνωρίζωμε τις Γραφές. Βαδίζομε στὸν πόλεμο χωρὶς ὅπλα, καὶ πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ σωθοῦμε;

Ἅγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

( Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ τ.22 σελ. 263-265 Υπόμνημα εις την προς Κολοσσαείς επιστολή ομιλία θ'.)

πηγή

«Εκ του οράν το εράν», από την όραση πηγάζει η επιθυμία

«Απόφευγε σαν μάστιγα τους τόπους των πτώσεων. Διότι όταν δεν υπάρχει εμπρός μας ένα οπωρικό, δεν ερεθίζεται και τόσο η όρεξή μας» (Άγ. Ιωάννης Κλίμακος, λόγ. γ´, 10)

 «Εκ του οράν το εράν», από την όραση πηγάζει η επιθυμία. Ένα παλιό γνωμικό που καταγράφει αυτό που συμβαίνει με την ανθρώπινη φύση: αυτό που έχω μπροστά μου, προκαλεί την επιθυμία μου για να το γευθώ. Κι όχι μόνο η όραση, κατεξοχήν βεβαίως αυτή, αλλά και οι άλλες αισθήσεις: προκαλούμενες εξάπτουν την επιθυμία στον άνθρωπο. Εκεί δεν στηρίζεται και όλη η επιστήμη με τις διαφημίσεις; Σου φέρνουν το προϊόν μπροστά σου, με ωραίο περιτύλιγμα, εξωραϊσμένο στο ανώτερο δυνατό, ολοζώντανο, ντυμένο και με την κατάλληλη μουσική, και χωρίς να το χρειάζεσαι σε προκαλούν να το πάρεις, να το δοκιμάσεις. Σε κάνουν να το θεωρείς απαραίτητο στη ζωή σου. Γιατί έχουν σπουδάσει την ψυχολογία του ανθρώπου. Γιατί τελικά σε ξέρουν.

 Μην υπερτιμάς λοιπόν τις δυνάμεις σου. Δεν είναι τυχαίο αυτό που κηρύσσει η Γραφή και όλη η Πατερική Παράδοση, ότι ο χριστιανός «πάντα εγκρατεύεται». Η εγκράτεια, ως αυτοσυγκράτηση, ως διαρκής έλεγχος των επιθυμιών μας, είναι γενική αρετή που διατρέχει τη ζωή του πιστού καθημερινά και διαπαντός: στα μάτια πρώτα και σε όλες τις αισθήσεις έπειτα. Λοιπόν, εκεί που έχει υπάρξει πτώση, μην ξαναπάς. Ή αν βρεθείς εξ ανάγκης, να είσαι σε επιφυλακή. Μην ξανοίγεσαι. Και μάλιστα, όταν ξέρεις ότι αυτό που έχει συμβεί μία φορά, είναι εύκολο να γίνει και δεύτερη, και τρίτη. Γιατί συνδράμει την κατάσταση αυτή η συνήθεια που είναι δευτέρα φύση για τον άνθρωπο. Όπως το λέει το πατερικό λόγιο: «Μη συνηθίσης ήτταν εν πολέμω. Η γαρ συνήθεια δευτέρα φύσις εστίν».

Ισχύει όμως και το αντίστροφο: αφού προκαλούμαστε στην επιθυμία μας με την όρασή μας και με ό,τι μας φέρνει στη μνήμη ο τόπος μιας πτώσεως, ας επιλέγουμε εκείνους τους τόπους, εκείνες τις καταστάσεις, εκείνους τους ανθρώπους, που μας προκαλούν στο αγαθό.

 Έλεγε ο άγιος Επιφάνιος ότι και μόνη η θέα της Αγίας Γραφής για παράδειγμα μας ωθεί στο αγαθό. Πόσες φορές μία εικόνα του Χριστού, της Παναγίας, ενός αγίου δεν μας έκαναν να θελήσουμε να προσευχηθούμε; Πόσες φορές ένας αγιασμένος τόπος: ένας ναός, ένα μοναστήρι ακόμη περισσότερο, δεν μας οδήγησαν σε κατάνυξη; Κι ακόμη: πόσες φορές η συνάντηση με έναν γνήσιο άνθρωπο του Θεού δεν μας έδωσε την αφορμή μετανοίας μας και εσωτερικής αλλαγής;

π.Γεώργιος Δορμπαράκης

Ημέ­ρα ποὺ θὰ πε­ρά­ση καὶ δὲν ἔνοιω­σες τὸν Χρι­στόν μας...

Όσιος Ιερώνυμος της Σιμωνόπετρας

Ημέ­ρα ποὺ θὰ πε­ρά­ση καὶ δὲν ἔνοιω­σες τὸν Χρι­στόν μας εἰς τὴν καρ­δία σου, διὰ τῆς προ­σευ­χῆς, ἀνα­γνώ­σε­ως Ψαλ­τη­ρί­ου, Εὐ­αγ­γε­λί­ου κλπ., νὰ θε­ω­ρῆς ὅτι ἀπώ­λε­σες αὐτὴ τὴν ἡμέ­ρα!
Νὰ πα­ρα­κα­λῆς μὲ δά­κρυα, ὅπως ἡ Μα­ρία Μα­γδα­λη­νὴ καὶ νὰ λέ­γης:

 Χρι­στέ μου, μὴ μὲ ἐγ­κα­τα­λεί­ψης!Χρι­στέ μου μὴ μὲ ἀφή­σης μόνο, Χρι­στέ μου γλυ­κύ­τα­τε, μὴ πά­ρης τὴν ψυ­χήν μου ἄν δὲν γίνω ὅλος Σου!

πηγή

ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΙΩΘΟΣ ΑΥΤΩ ΑΝΕΣΤΗ ΑΝΑΓΝΩΝΑΙ (Αρχή της Ινδίκτου)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς Ναζαρέτ, οὗ ἦν τεθραμμένος, καὶ εἰσῆλθεν κατὰ τὸ εἰωθὸς αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων εἰς τὴν συναγωγήν, καὶ ἀνέστη ἀναγνῶναι” (Λουκ. 4,16)“

Εκείνο τον καιρό ήρθε ο Ιησούς στη Ναζαρέτ, όπου είχε μεγαλώσει. Το Σάββατο πήγε όπως συνήθιζε στη συναγωγή και σηκώθηκε να διαβάσει τις Γραφές”

 Η αρχή του νέου εκκλησιαστικού έτους που ταυτίζεται με την αρχή της Ινδίκτου, ρωμαϊκού τρόπου μέτρησης του χρόνου για φορολογικούς και άλλους λόγους, μας φέρνει μπροστά σε ένα απόσπασμα από τον ευαγγελιστή Λουκά, στο οποίο ο Χριστός βρίσκεται στην ιδιαίτερη πατρίδα Του, την Ναζαρέτ, όπου είχε μεγαλώσει. Εισέρχεται την ημέρα του Σαββάτου στη συναγωγή της πατρίδας Του, όπως το συνήθιζε και σηκώνεται, όπως είχε το δικαίωμα, για να διαβάσει τις Γραφές, ένα απόσπασμα από την Παλαιά Διαθήκη, ενώπιον των συμπατριωτών Του και επιλέγει το απόσπασμα του προφήτη Ησαΐα που αναφέρεται στην αποστολή του Μεσσία.

 Ο προφήτης αναφέρει ότι ο Μεσσίας θα είναι αυτός που θα αποσταλεί από το Άγιο Πνεύμα ν’ αναγγείλει το χαρμόσυνο μήνυμα στους φτωχούς και να θεραπεύσει τους συντριμμένους ψυχικά. Στους αιχμαλώτους να κηρύξει απελευθέρωση και στους τυφλούς ότι θα βρουν το φως τους, να φέρει λευτεριά στους τσακισμένους, να αναγγείλει του καιρού τον ερχομό που ο Κύριος θα φέρει τη σωτηρία στο λαό Του. Όλα αυτά, όπως θα πει στους έκπληκτους συμπατριώτες Του, εκπληρώνονται στο πρόσωπό Του. Εκείνοι θα Τον αρνηθούν και ο Χριστός δεν θα επιστρέψει ποτέ στην πατρίδα Του, αφού ουδείς προφήτης δεκτός εν τη πατρίδι αυτού.

Ο ευαγγελιστής Λουκάς μας δείχνει τρία σημεία σημαντικά για το πρόσωπο του Χριστού, πολύτιμα και για όλους εμάς. 

 Το πρώτον είναι ότι ο Χριστός υπήρξε ιστορικό πρόσωπο, καθώς είχε ανατραφεί στη Ναζαρέτ. Πέρα από τις όποιες ιστορικές μαρτυρίες ιστορικών της εποχής, μη χριστιανών (Ιώσηππος, Τάκιτος), οι Ιουδαίοι γνώριζαν ότι ο Ιησούς είχε μεγαλώσει στη Ναζαρέτ και γι’ αυτό δεν μπορούσαν να εξηγήσουν τη θαυματουργική Του δυνατότητα, όπως και τη δύναμη του λόγου Του, διότι ήξεραν ότι στη Ναζαρέτ δεν υπήρχε σχολείο που να μπορέσει να προετοιμάσει τέτοιον δεινό ρήτορα, αλλά και γνώστη των Γραφών. Όμως ο Χριστός συγκεραννύει στο πρόσωπό Του την θεϊκή και την ανθρώπινη φύση. Την ασύγκριτη ευφυΐα και παντογνωσία του Θεανθρώπου, η οποία δεν υπάρχει για επίδειξη ή δοξασμό, αλλά για το καινούργιο ξεκίνημα της ιστορίας της ανθρωπότητας. Ό,τι είναι και ό,τι έχει ο Χριστός, το παν δηλαδή, είναι για μας, για όσου πιστεύουν αλλά και για όσους Τον αρνούνται.

Να διαβάζετε, να διαβάζετε! Είναι όλα γραμμένα με το Πνεύμα το Άγιο!

Μια φορά ρώτησα τον Γέροντα Πορφύριο να μου πει κάτι για την προσευχή. Κι εγώ περίμενα να μου μιλήσει για τη νοερά προσευχή, για τη μονολόγιστη ευχή, το "Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με".

 Και ο γέροντας μού λέει:
«Να διαβάζετε, να διαβάζετε! Το ψαλτήριο, ύμνους, παρακλητική, τα τροπάρια της Εκκλησίας μας. Είναι όλα γραμμένα με το Πνεύμα το Άγιο! Κι όταν ο άνθρωπος τα διαβάζει τότε κοινωνεί με το Άγιο Πνεύμα με το οποίο αυτά εγράφησαν. Και να λέτε το "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με" συνεχώς, αδιαλείπτως!»

π. Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού

«Σ’ εκείνο πού δίνω τή μεγαλύτερη σημασία είναι τό ενδιαφέρον γιά τήν Εκκλησία, γιά τή μελέτη τής Αγίας Γραφής, γιά τίς ακολουθίες. Μελετώντας τά λόγια τού Θεού, θεραπεύεται κανείς χωρίς νά τό καταλάβει!»
Άγιος Πορφύριος

πηγή

Διάλογος με έναν Ιεχωβά

Κάποτε ο Μητροπολίτης Σιατίστης Παύλος συναντήθηκε με έναν διάσημο τραγουδιστή ο οποίος ήταν μάρτυρας του Γιαχωβά.
- Ποιό είναι το θέμα που θέλετε να μιλήσουμε, κύριε τάδε;
- Μα φυσικά για την Αγία Γραφή, απάντησε ο τραγουδιστής
- Και που τη βρήκατε εσείς την Αγία Γραφή για να συζητήσουμε γι' αυτήν;
- Τι εννοείτε πάτερ;
- Αυτό που ακούτε. Η οργάνωσή σας ιδρύθηκε πριν από περίπου 100
χρόνια. Η Αγία Γραφή παραδόθηκε από την Εκκλησία εδώ και 2000 χρόνια. Συνεπώς από την Εκκλησία πήρατε την Αγία Γραφή".
- Αμφισβητείτε την Αγία Γραφή;
- Η Αγία Γραφή δεν γέννησε την Εκκλησία. Η Εκκλησία γέννησε την Αγία Γραφή. Για πείτε μου ποιο είναι το πρώτο Ευαγγέλιο στην Αγία Γραφή;
- Το Κατά Ματθαίον
-Σωστά. Γνωρίζετε ότι υπάρχει και ψευδεπίγραφο Ευαγγέλιο του Ματθαίου;
- Ναι, το γνωρίζω.
- Μα ποιός σας είπε ότι αυτό είναι το κανονικό και το άλλο το
ψευδεπίγραφο; Φυσικά η Εκκλησία. Αλλά για πείτε μου κύριε τάδε εκείνο το κάδρο που έχετε στο δωμάτιό σας πως στέκεται στον τοίχο;
- Με μία πρόκα φυσικά..
- Άρα, αν βγάλουμε την πρόκα το κάδρο θα πέσει. Έτσι γίνεται και με την Αγία Γραφή. Αν αφαιρέσουμε την Εκκλησία θα πέσει. Εκεί και μόνον εκεί στηρίζεται...

Διαβάζοντας το Ευαγγέλιο είναι σαν ο Χριστός να κρατάει μπροστά μας έναν καθρέφτη...

   Αν στραφούμε στο Ευαγγέλιο και το διαβάζουμε κάθε μέρα, ή το διαβάζουμε μια φορά για λίγο αλλά με πνεύμα ανοιχτό που δεν το έχουμε πάντα, πιθανόν να σκεφτούμε ότι ο Χριστός κρατάει μπροστά μας έναν καθρέφτη στον οποίο βλέπουμε τους εαυτούς μας όπως είναι: είτε με μια αγαλλίαση από αυτό που βλέπουμε, ή αντίθετα, συγκλονισμένοι από το γεγονός ότι είμαστε τόσο διαφορετικοί απ’ αυτό που φαίνεται ή που φανταζόμαστε ότι είμαστε.

Αντώνιος (Bloom) Μητροπολίτης Σουρόζ

Η μελέτη της Αγίας Γραφής εξαλείφει από την ψυχή τις αμαρτωλές ενθυμήσεις

  " Τίποτε δεν είναι τόσο ισχυρό να αποβάλλει τις εμπειρίες και τις μνήμες της παλιάς ακόλαστης ζωής, να εξαφανίσει τους κακούς λογισμούς και να διώξει τις ενθυμήσεις που κινούνται και διεγείρονται μέσα στη σάρκα, και προκαλούν ταραχώδη σαρκική φλόγωση, όσο είναι το να βυθιστούμε ολόκληροι μέσα στον πόθο της μελέτης της Θείας Γραφής και να αναζητούμε να εννοήσουμε τα βαθιά νοήματά της.

   Όταν οι λογισμοί του ανθρώπου εμποτισθούν από την ηδονή της επίμονης μελέτης της σοφίας του Θεού στη Θεία Γραφή, με τέτοια αφοσίωση, που να στίβει τους λόγους του Θεού, για να του φανερωθούν τα θεία νοήματά τους, ε, τότε, ο άνθρωπος αφήνει πίσω του το μάταιο κόσμο, λησμονεί ό,τι υπάρχει σ' αυτόν και εξαλείφει από την ψυχή του όλες τις αμαρτωλές ενθυμήσεις της συσσωμάτωσης με τον κόσμο."

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Διαβάστε στά Εὐαγγέλια τί εἶπε καί θά νιώσετε πραγματικὰ πολλά να σᾶς ξεβολεύουν

 ΜΑ, ΠΑΤΕΡ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ, ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΑΕΙ...

 Ἐπιχείρημα σαχλό. Ξέρετε ποῦ θέλει νὰ καταλήξει...
Ἀγάπη όμως χωρὶς ἀλήθεια δὲν ὑπάρχει. Εἶναι πανουργία. Καὶ ὁ Χριστὸς λέει ὅτι εἶναι ἡ ὀδὸς ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωὴ αὐτοπροσώπως. Ἂν δὲν ἀγαπᾶμε ἐν ἀληθεία καὶ δὲν ἀληθεύουμε ἐν ἀγάπη εἴμαστε σὲ πλάνη. Ἀγαπᾶμε τότε τὰ πάθη μας, τὸν βοῦρκο μας καὶ τὰ βοθρολύμματα τοῦ ἐγωισμοῦ μας. Καὶ κόβουμε καὶ ράβουμε τὸ Εὐαγγέλιο στὰ μέτρα μας. Κάνουμε τὸν δικαιωματισμὸ θεολογία.

 Ἀφηρημένη ἡ γνώση περὶ τοῦ τὶ εἶναι ὁ Χριστός,ὅσων λένε τέτοιες ἀοριστολογίες περὶ ἀγάπης ὅπως τὴν ἐννοοῦν.Ἄν δὲν ἦταν Θεός, μὲ αὐτὰ ποὺ εἶπε θὰ ἦταν ἡ ἀπεχθέστερη μορφὴ τῆς ἀνθρωπότητας.Μπαίνει σὰν δίκοπο μαχαίρι στὰ μύχια τῆς προσωπικότητας, ἀκόμη καὶ στὶς πιὸ ἰδιαίτερές μας σχέσεις καὶ ἀπαιτεῖ πρωτοκαθεδρία.

Ἀποκλειστικότητα. Ἄν τὸ θέλεις.

Πάνω ἀπὸ ὅλους θὰ ἔχεις Ἐμένα, λέει, γιὰ νὰ μάθεις νὰ ἀγαπᾶς σωστὰ τὸν ἑαυτό σου καὶ τοὺς γύρω σου. Ἀλλιῶς τοὺς κοροϊδεύεις. Καὶ σένα καὶ κείνους κι Ἐμένα. Μόνο μέσα στὸν Χριστὸ ἀνακαλύπτεις τὸν πλησίον σου. Ὀδηγεῖσαι τότε ἀπὸ ἔκπληξη σὲ ἔκπληξη.

 Τὰ ἄλλα περὶ ἀγάπης εἶναι ἀμπελοφιλοσοφίες ἀδαῶν ἢ ἀλαζόνων ἢ καὶ τα δύο μαζί.
Διαβάστε στὰ Εὐαγγέλια τὶ εἶπε καὶ θὰ νιώσετε πραγματικὰ πολλὰ νὰ σᾶς ξεβολεύουν, ὅπως καὶ ὅλους μας. Ὄχι ἀοριστίες περὶ ἀγάπης κλπ. Τῆς ἀνάστασης προηγεῖται ἡ σταύρωση. Σταύρωση τῶν παθῶν μας καὶ τοῦ ἐγωισμοῦ μας. Κι αὐτὸ πονάει πολύ. Ματώνεις μαζὶ μὲ τὸν Χριστό. Ὄχι ρὸζ καὶ σιὲλ συννεφάκια. Ὄντως ταφή, καὶ ὄντως ἀνάσταση.

π.Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος