Γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος
...Και πρώτα-πρώτα είναι οι δειλοί. Τοῖς δέ δειλοῖς... Σας κάνει εντύπωση αγαπητοί μου ότι προηγείται η δειλία όλων των άλλων αμαρτημάτων;
Και θα μπορούσατε να φανταστείτε ποτέ ότι η δειλία θα μπορούσε να αποτελεί βαρύ αμάρτημα και δή στην σειρά το πρώτο; Θα μπορούσατε αυτό να το φανταστείτε; Εάν τώρα το αναλύσουμε, πιστεύω να δικαιώσετε το γιατί η δειλία είναι βαρύ αμάρτημα.
Κατ' αρχάς πρέπει να πούμε ότι από την δειλία πάσχουν πολλοί πιστοί. Σας παρακαλώ αυτό το σημείο να το θυμόσαστε. Να το θυμάμαι κι' εγώ για τον εαυτό μου. Δέν ξέρω αύριο τι έρχεται. Δέν ξέρω αύριο τι θα υπάρχει. Δέν ξέρω πού θα βρίσκομαι και δέν ξέρω τι δειλία μπορεί να δείξω. Δέν το ξέρω. Δέν προεξοφλεί ποτέ κανείς το μέλλον σε τέτοια θέματα. Ποτέ. Εκείνος ο οποίος προεξοφλεί το μέλλον ότι θα είναι γενναίος, δέν ξέρει τίποτε.
Μάλιστα χαρακτηριστικώς θα σας έλεγα αναφέρεται στο μαρτυρολόγιο του αγίου Πολυκάρπου Σμύρνης, μία ιστορία, είναι περιστατικό. Για κάποιον "Κόηντον " που είχε έρθει από το εσωτερικό της Μικράς Ασίας εις την Σμύρνη με καμία 12άρια πιστούς χριστιανούς, αποφασισμένοι όλοι να μαρτυρήσουν. Είναι εκείνο που λέει κάνεις "θα πάω να γίνω μάρτυρας." κάτσε καλά. Πας να γίνεις μάρτυρας...
Την ίδια εποχή, διότι ο συντάκτης αυτής της βιογραφίας του μαρτυρολογίου του αγίου Πολυκάρπου, γράφει βεβαίως το μαρτυρολόγιο του αγίου Πολυκάρπου, γράφει και την ιστορία του Κοήντου αυτού, την ίδια στιγμή να αναζητείται να συλληφθεί ο άγιος Πολύκαρπος και κρύπτεται. Κρύπτεται απο σπίτι σε σπίτι ο άγιος Πολύκαρπος. Μάλιστα σε αγροτικά σπίτια. Ήρθε κάποια στιγμή, από μία προδοσία, και συνελήφθη ο άγιος Πολύκαρπος. Κρυπτόμενος όμως. Διότι ακολούθησε την συμβουλή του Κυρίου, την εντολή του Κυρίου, ότι όταν θα σας διώχνουν, φεύγετε. «ὅταν δέ διώκωσιν ὑμᾶς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, φεύγετε εἰς τήν ἄλλην·» (Ματθ. 10,23)
Όταν σας κυνηγούν θα κρύβεστε Ήρθε η ώρα να συλληφθείτε άλλη παράγραφος. Αυτήν την εντολή του Κυρίου μας ακολούθησε ο Άγιος Πολύκαρπος.
Και όταν ήρθε η ώρα να συλληφθεί, συλληφθείς δεν αρνήθηκε τον Χριστό.
Ο άλλος, ο Κόηντος, γι' αυτό και αναφέρει το περιστατικό αυτό ο βιογράφος, μ' αυτούς τους κάπου 12, που φτάνουν στην Σμύρνη με καύχηση, υπερηφάνεια, λέγοντες ότι θα μαρτυρήσουν για τον Χριστό. Πήγαν λοιπόν και λένε: "ξέρετε, είμαστε Χριστιανοί." Βεβαίως τους συνέλαβαν αμέσως, τους οδήγησαν στην φυλακή και ορίστηκε να ριχθούν στα θηρία. Όταν οδηγήθηκαν στο θέατρο για να ριφθούν στα θηρία, στο στάδιο, δειλίασαν αγαπητοί μου και θυσίασαν στα είδωλα.
Και το αναφέρει το περιστατικό αυτό ο συγγραφέας, ο βιογράφος, για να δείξει πόσο απονενοημένο πράγμα είναι το να καυχάται κανείς ότι δεν είναι δειλός.
