«Πιστεύω στόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό»! Νά σᾶς γίνει σύνθημά σας!

Ἐγώ ὅλα τά χρόνια πού βρίσκομαι στή Λάρισα σᾶς τονίζω :
« Ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός»,ὥστε νά σᾶς γίνει οὐσία.

Γιατί μέ ὅλα αὐτά τά ὁποῖα συμβαίνουν μέ τόν λεγόμενο οἰκουμενισμό,
τή μίξη τῶν θρησκειῶν, - ἡ παγκοσμιοποίηση θά φέρει καί τή μίξη ὅλων τῶν θρησκειῶν -πῶς θά μπορεῖς νά ξεχωρίζεις,ἄν θέλεις, τήν πραγματική σου σωτηρία;
Παρά μόνο νά λές : «Πιστεύω στόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό»!

Νά σᾶς γίνει σύνθημά σας!

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος+

πηγή

Πάσα πνοή, δόξαζε Πνεῦμα Κυρίου.

Πάσα πνοή, δόξαζε Πνεῦμα Κυρίου.
Δὲ οὗ πονηρῶν πνευμάτων φροῦδα θράση.

«....Καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὸ κύριον καὶ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν πατρὶ καὶ υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν....»

Η Αγία μας Εκκλησία την Δευτέρα μετά την Πεντηκοστή εορτάζει το Άγιο Πνεύμα, το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. «Tο συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον» με τον Πατέρα και τον Υιόν, όπως ομολογούμε στο όγδοο άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως («Πιστεύω»). Η παραπάνω φράση σημαίνει ότι είναι ίσο κατά την λατρεία και την τιμή, διότι έχει κι Εκείνο την θεία φύση όπως και τα άλλα δυο Πρόσωπα.

Το Άγιο Πνεύμα δεν έλαβε σάρκα, όπως ο Χριστός. Κατά το τριαδικό ιδίωμα, εκπορεύεται «αϊδίως»( χωρίς αρχή και τέλος) από τον Πατέρα.

Είδατε Άγιο άνθρωπο, αγιασμένο; Είδατε την παρουσία του Αγίου Πνεύματος!

Προσέξτε, ο Χριστός τι έκανε; Έκανε κάτιφοβερά αγιαστικό και μυστικό για τη ζωή μας. 

Ήρθε ο Πατέρας, κρυβόταν πάντοτε.
(Το έχω πει κι άλλη φορά αυτό αλλά είναι σπουδαία η ιστορία αυτή). Κρυβόταν ο Πατέρας. Βλέπετε, δεν Τον έχουμε δει ποτέ -γι' αυτό δεν Τον αγιογράφουμε κιόλας. Και στέλνει το Γιό Του ο Οποίος φανερώνεται, γίνεται άνθρωπος, κάνει ό,τι κάνει για μας και μετά ο Χριστός φεύγει.

 Και στέλνει το Άγιο το Πνεύμα, λέει: "Θα στείλω τον Παράκλητο". 

Και λέμε: Χριστέ, πού μας άφησες; Μη μας αφήσεις ορφανούς, είπαν οι μαθητές Του.

Και λέει: "Μην ανησυχείτε, θα' ρθει ο Παράκλητος. Κι εγώ θα είμαι μαζί σας!
Με τον Πατέρα και τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, όλοι μαζί, θα είμαστε μέσα στις καρδιές σας! Θα 'ρθω να κατασκηνώσω πάνω σας!" 

Και έρχεται λοιπόν το Άγιο το Πνεύμα και είναι ανάμεσά μας και συγκροτεί όλο το θεσμό της Εκκλησίας. Τα πάντα κάνει πάνω μας! Και λέμε: που είναι το Άγιο το Πνεύμα; Να το δούμε, να μας πει ένα λόγο! Και λένε τα κείμενα της γραφής και των Πατέρων: "Μα τι ζητάτε καλέ; Ο Πατέρας έστειλε τον Υιό.Ο Υιός, το Άγιο το Πνεύμα. Το Άγιο το Πνεύμα τι έκανε; Καλλιεργεί τους Αγίους και τους αγιασμένους ανθρώπους".
Είδατε Άγιο άνθρωπο, αγιασμένο; Είδατε την παρουσία του Αγίου Πνεύματος!
Αυτή είναι η εμπειρία της Ορθοδοξίας μας. Βλέποντας αυτές τις αγιασμένες ζωές αποκαλύπτεται όλο το έργο της θείας οικονομίας. Έτσι αποκαλύπτεται το Άγιο Πνεύμα, ως καρπός της ζωής μας.

+ π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

https://youtu.be/ooMRxNPLw5Q

πηγή

Αυτά που αφορούν τή θεία φύση είναι εντελώς άλαλα και άρρητα, ακατανόητα καί ακατάληπτα για τόν άνθρωπινο νου

Διότι ούτε πρώτο, ούτε δεύτερο, ούτε τρίτο, ούτε μεγαλύτερο, ούτε μικρότερο (πρόσωπο) δέν πρέπει να νομίσουμε η να πούμε οτι υπάρχει στην αδιαίρετη και ασύγχυτη Άγια Τριάδα. Διότι αυτά που αφορούν τή θεία φύση είναι σε όλους εντελώς άλαλα και άρρητα, ακατανόητα καί ακατάληπτα για τόν άνθρωπινο νου. 

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος (Θεολογικός πρώτος, παρ. 4)

Ο άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης και η σημερινή μεγάλη εορτή του Αγίου Πνεύματος και της Αγίας Τριάδος!

Λάβαμε από την κόρη του αγίου Πατρός ημών Ιωάννη Καλαΐδη, την κυρία Θεοδώρα και δημοσιεύουμε τα παρακάτω, σχετικά με τον Άγιο Πατέρα της και την μεγάλη σημερινή εορτή!

" Η αγαπημένη εικόνα του πατέρα μου ήταν η εικόνα της Αγίας Τριάδος! Πάντα είχε στην τσεπούλα από το αντερί του μια τέτοια εικόνα της Αγίας Τριάδος!

Υπάρχει ένα μοναστήρι στην Τούμπα Σερρών, που επί τριάντα χρόνια πήγαινε ο πατέρας με το τρένο και αγρυπνούσε μπροστά στην εικόνα και πάντα το πρωί του έδιναν την θαυματουργή αυτή εικόνα να την κρατήσει για την λιτανεία! Μου το έλεγε με δάκρυα στα μάτια! Παιδί μου τόσοι πολλοί ιερείς και πάντα δίνουν σε μένα τον τελευταίο να κρατήσω την εικόνα! Είχε πολύ χαρά από αυτή την τιμή που του κανε ο Καλός Θεός! Όλη του η ζωή ήταν μια Πεντηκοστή!

Κάθε φορά που έρχονταν άνθρωποι να πάρουν την ευχή του ή να ζητήσουν βοήθεια για κάτι που τους βασάνιζε, άρχιζε την προσευχή του με το "Ευλογητός ει Χριστέ ο Θεός ημών...." και μετά το "Θεοτόκε Παρθένε χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία..." και μετά το απολυτίκιο των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης. Μετά προσευχόταν σταυρώνοντας το μέτωπο και τα χέρια του προσερχομένου με λάδι από το ακοίμητο καντήλι, λέγοντας: "Γι' αυτό το καλό Κύριέ μου που κάνει αυτός ο άνθρωπος και για κείνο το καλό, δώσε του Θεέ μου αυτό που ζητάει! " Παρακαλούσε με δακρυσμένα μάτια και σπασμένη φωνή από τον πόνο του άλλου, χωρίς να του έχουν πει κάτι αυτοί που έρχονταν! Γνώριζε διά της Θείας Χάριτος τα έργα και τη ζωή αυτού που ερχόταν! Έτσι γίνονταν τα θαύματα και έδινε ο καλός Θεός, διά πρεσβειών του πατέρα, την υγεία ή ένα παιδί που ζητούσαν, πριν του πουν και σταύρωνε τον όγκο του καρκίνου που δεν του είχαν πει ακόμη και εξαφανιζόταν το κακό και γεννιόντουσαν παιδάκια πολλά από άτεκνα ζευγάρια ! Ήταν χαρά Θεού να τον έχεις δίπλα σου, γιατί ήταν ο άνθρωπος του Θεού, αλλά και ο δικός σου, που σε δεχόταν όπως είσαι και σε αγαπούσε και με την αγάπη και την προσευχή του σε διόρθωνε! Στείλε τον Θεέ μου να μας βοηθάει και τώρα όλους εμάς και τις οικογένειές μας!"

Η ευχή του Αγίου Πατέρα μας να μας συνοδεύει πάντοτε! Αμήν!

Μιλτιάδης Τσεσμετζής - εκπαιδευτικός

Όλα τα καλά που κάνει ο άνθρωπος δεν τα κάνει ο ίδιος, αλλά μέσα του ενεργεί η Αγία Τριάδα

Όλα τα καλά που κάνει ο άνθρωπος δεν τα κάνει ο ίδιος, αλλά μέσα του ενεργεί η Αγία Τριάδα. Ο σεμνός άνθρωπος δεν τα αποδίδει στον εαυτό του, αλλά όλα αυτά τα καλά έργα αποτελούν σύνηθες πράγμα γι’ αυτόν. Πλην τούτου, τα κάνει κρυφά γιατί δεν ψάχνει την δόξα ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά ψάχνει την Δόξα του Θεού όπως λέει η Αγία Γραφή: ''μή γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου''.

Στάρετς Αλύπιος Βόρονοβ της Μονής των Σπηλαίων του Πσκώφ (1914-1975)

πηγή

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ(Είναι εικόνα της Αγίας Τριάδος;)

Υπό π. Δημητρίου Χ. Σαββόπουλου

  Μια πολυσυζητημένη εικόνα για την οποία διίστανται οι γνώμες για το τη ακριβώς απεικονίζεται, είναι η επιγραφομένη ως: «Η Φιλοξενία του Αβραάμ» ή αλλιώς: «Η Αγία Τριάς».

  Η εικόνα αυτή βασίζεται στο Βιβλικό κείμενο της Γενέσεως Κεφ. 18. Διαβάζουμε εκεί τα εξής: «Ὤφθη δὲ αὐτῷ (στον Αβραάμ), ὁ Θεὸς πρὸς τῇ δρυΐ τῇ Μαμβρῇ, καθημένου αὐτοῦ ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ μεσημβρίας. ἀναβλέψας δέ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδε, καὶ ἰδοὺ τρεῖς ἄνδρες εἱστήκεισαν ἐπάνω αὐτοῦ· καὶ ἰδὼν προσέδραμεν εἰς συνάντησιν αὐτοῖς ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν. καὶ εἶπε· Κύριε, εἰ ἄρα εὗρον χάριν ἐναντίον σου, μὴ παρέλθῃς τὸν παῖδά σου· ληφθήτω δὴ ὕδωρ, καὶ νιψάτωσαν τοὺς πόδας ὑμῶν, καὶ καταψύξατε ὑπὸ τὸ δένδρον· καὶ λήψομαι ἄρτον, καὶ φάγεσθε, καὶ μετὰ τοῦτο παρελεύσεσθε εἰς τὴν ὁδὸν ὑμῶν, οὗ ἕνεκεν ἐξεκλίνατε πρὸς τὸν παῖδα ὑμῶν. καὶ εἶπαν· οὕτω ποίησον, καθὼς εἴρηκας.» (Γεν.18:1-5).

Μετάφραση: Ο Θεός φανερώθηκε στον Αβραάμ που ήταν κοντά στη δρυ του Μαμβρή και καθόταν στην θύρα της σκηνής του κατά τον Νότο. Σήκωσε τα μάτια του ο Αβραάμ και είδε ξαφνικά τρεις άνδρες να στέκονται απέναντί του.
Αμέσως έτρεξε προς συνάντησή τους από τη θύρα της σκηνής του, και τους προσκύνησε έως στο έδαφος. Και είπε: Κύριε, εάν τυχόν βρήκα χάριν ενώπιόν σου, σε παρακαλώ μη καταφρονήσεις τον δούλο σου· ας μου επιτραπεί, λοιπόν, να φέρω νερό (και οι δούλοι μου) να νίψουν τα πόδια σας, και να δροσισθείτε κάτω από το δένδρο. Εγώ δε θα ετοιμάσω και θα σας φέρω φαγητό, για να φάγετε, έπειτα δε θα συνεχίσετε τον δρόμο σας, από τον οποίον παρεκκλίνατε έως εμένα, τον δούλον σας, δια να μου κάμετε την τιμήν να σας περιποιηθώ. Εκείνοι δε είπαν· κάμε όπως είπες.

 Καθαρά λοιπόν μας επισημαίνει το κείμενο, ότι ο Θεός φανερώθηκε στον Αβραάμ σαν τρεις άνδρες, τους οποίους και προσκύνησε έως εδάφους και στη συνέχεια ομιλώντας σαν να ήταν ένας τους προσκαλεί σε γεύμα, παρακαλώντας τους μάλιστα να τους πλύνει τα πόδια. Παραδόξως δε παρατηρούμε ότι οι ενικοί προς τον Θεό εναλλάσσονται με πληθυντικούς. Το ίδιο επαναλαμβάνεται και πιο κάτω: «Ἐξαναστάντες δὲ ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες κατέβλεψαν ἐπὶ πρόσωπον Σοδόμων καὶ Γομόῤῥας. Ἁβραὰμ δὲ συνεπορεύετο μετ᾿ αὐτῶν συμπροπέμπων αὐτούς. ὁ δὲ Κύριος εἶπεν· οὐ μὴ κρύψω ἐγὼ ἀπὸ Ἁβραὰμ τοῦ παιδός μου, ἃ ἐγὼ ποιῶ.» (Γεν.18:16-17)
«εἶπε δὲ Κύριος· κραυγὴ Σοδόμων καὶ Γομόῤῥας πεπλήθυνται πρός με, καὶ αἱ ἁμαρτίαι αὐτῶν μεγάλαι σφόδρα, καταβὰς οὖν ὄψομαι, εἰ κατὰ τὴν κραυγὴν αὐτῶν τὴν ἐρχομένην πρός με συντελοῦνται, εἰ δὲ μή, ἵνα γνῶ. καὶ ἀποστρέψαντες ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες ἦλθον εἰς Σόδομα. Ἁβραὰμ δὲ ἔτι ἦν ἑστηκὼς ἐναντίον Κυρίου.» (Γεν. 18:20-22)

Βλέπουμε και εδώ ότι ενώ οι άνδρες είναι τρείς φαίνεται σαν να μιλά ένας και ο Αβραάμ ενώ βλέπει τρείς, κατά θεία παρόρμηση απευθύνεται σ΄ αυτούς σαν να ήταν ένας! Μιλά λοιπόν εδώ η Αγία Γραφή για αποκάλυψη του Τριαδικού Θεού με τρεις υποστάσεις ως μορφές ανδρών.
Επί τροχάδην μόνο για την ιστορία να αναφέρουμε ότι :Η Φιλοξενία του Αβραάμ» ως απεικόνιση εμφανίζεται από αρχαιοτάτων χρόνων 4ο, 5ο και 6ο αιώνα μ.Χ. (α) Σε κατακόμβη της Via Latina (Γ’ ή Δ’ αιώνας). (β) Στη Santa Maria Maggiore της Ρώμης (432–440 μ.Χ.) και (γ) το 547 μ.Χ. στον Άγιο Βιτάλιο της Ραβέννα. [1]

Υπάρχουν τρείς διαφορετικές εκδοχές ή ερμηνείες για την συγκεκριμένη εικόνα.

1ον. Ότι οι τρείς εμφανισθέντες άνδρες στον Αβραάμ είναι συμβολική φανέρωση του Τρισυποστάτου Θεού: Πατρός, Υιού και Αγίου Πνεύματος.

2ον. Ότι οι τρεις άνδρες είναι μία συμβολική φανέρωση τριών αγγέλων που δηλώνει την τριαδικότητα του Ενός Θεού.

3ον. Ότι ο ένας άνδρας είναι ο Λόγος του Θεού και οι άλλοι δύο απλώς άγγελοι.

Ωστόσο, η γενική Παράδοση μέσα από την εκκλησιαστική Υμνολογία και τους αγίους Πατέρες, για πάνω από χίλια χρόνια μιλά για συμβολική φανέρωση του Τρισυπόστατου Θεού.

Α΄ Οι Τριαδικοί Ύμνοι της Κυριακής, υπό του υμνογράφου Μητροφάνη Σμύρνης (μέσα Θ΄αι.), σύγχρονου του Μεγάλου Φωτίου. (Ενδεικτικά μόνο οι κατωτέρω).

Σ΄ αυτό το μέρος,στην κοιλάδα του Μαμβρή, ο Πατριάρχης Αβραάμ αξιώθηκε να φιλοξενήσει την Αγία Τριάδα, υπό μορφή τριών Αγγέλων.

   

Σ΄ αυτό το μέρος, στην Ιερή Πόλη της Χεβρώνας, στην κοιλάδα του Μαμβρή, ο Πατριάρχης Αβραάμ αξιώθηκε να φιλοξενήσει την Αγία Τριάδα, υπό μορφή τριών Αγγέλων.
   Εκεί υπάρχει ακόμα μέχρι σήμερα η «δρυς του Μαμβρή» στη σκιά της οποίας έγινε η θαυμαστή Θεοφάνεια και φιλοξενία που αναφέρεται στο Βιβλίο της Γενέσεως.

   Το Ιερό Δένδρο βρίσκεται στους χώρους της Ιεράς Μονής της Αγίας Τριάδος που κατέχεται από την λεγόμενη «Ρωσική Ορθόδοξη Αποστολή Ιεροσολύμων».
   Στην παλιά πόλη της Χεβρώνας που είμαι πόλη Ιερή για τους Χριστιανούς, του Εβραίους και τους Μουσουλμάνους, έζησαν και τάφηκαν οι Πατριάρχες Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ.
   Εδώ επίσης βρίσκονται και οι τάφοι των συζύγων τους Σάρρας, Ρεβέκκας, Λείας.
Κοντά τους βρίσκεται και ο τάφος της Αγίας Ασινέθ συζύγου του Αγίου Ιωσήφ του Παγκάλου.

Από το facebook του π.Τιμοθέου Ηλιάκη

''Τάς μυστικάς σήμερον τοῦ Πνεύματος σάλπιγγας, τούς Θεοφόρους Πατέρας ἀνευφημήσωμεν''(ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ)

“Τάς μυστικάς σήμερον τοῦ Πνεύματος σάλπιγγας, τούς Θεοφόρους Πατέρας ἀνευφημήσωμεν, τούς μελωδήσαντας ἐν μέσῳ τῆς Ἐκκλησίας, μέλος ἐναρμόνιον θεολογίας, Τριάδα μίαν, ἀπαράλλακτον οὐσίαν τε καί Θεότητα, τούς καθαιρέτας Ἀρείου καί ὀρθοδόξων προμάχους, τούς πρεσβεύοντας πάντοτε Κυρίῳ, ἐλεηθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν” (Δοξαστικό στιχηρών του Εσπερινού της Κυριακής των Αγίων Πατέρων)

“Τις μυστικές σάλπιγγες του Αγίου Πνεύματος ας επαινέσουμε σήμερα, τους θεοφόρους Πατέρες (της Α’ Οικουμενικής Συνόδου), αυτούς που μελώδησαν μπροστά σε όλα τα μέλη της Εκκλησίας το πιο αρμονικό μέλος της θεολογίας, υμνολογώντας τα πρόσωπα της Αγίας Τριάδος ως προς την απαράλλακτη ουσία και θεότητά τους (το ομοούσιο της θείας φύσης τους), αυτούς που καθαίρεσαν τον Άρειο και υπερασπίστηκαν τους ορθόδοξους χριστιανούς, αυτούς που πρεσβεύουν πάντοτε στον Κύριο για να ελεήσει τις ψυχές μας”.

  “Γιορτάζουμε την παρούσα εορτή των Αγίων Πατέρων επειδή ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, αφού φόρεσε την δική μας σάρκα, την δική μας φύση, έκανε πράξη όλο το μυστήριο της θείας οικονομίας και αποκαταστάθηκε δίπλα στον πατρικό θρόνο, θέλοντας να δείξουν οι Άγιοι Πατέρες ότι αληθινά ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος (και όχι φαινομενικά) και μάλιστα τέλειος άνθρωπος κατά πάντα (πλην της αμαρτίας), ότι ανελήφθη ως Θεός και άνθρωπος μαζί και κάθισε στα δεξιά της μεγαλοσύνης του Θεού εν υψηλοίς, γι’ αυτό και η πρώτη οικουμενική Σύνοδος ομολόγησε και ανεκήρυξε τον Υιό ομοούσιο και ομότιμο με τον Πατέρα. Έτσι, θεσπίστηκε μετά την γιορτή της Αναλήψεως να εορτάζουμε την μνήμη των Αγίων Πατέρων και της πρώτης Οικουμενικής Συνόδου, ώστε να θυμόμαστε την αλήθεια για τον Χριστό” (από το συναξάριο του Όρθρου της Κυριακής των Αγίων Πατέρων)

  Η παράδοση της Εκκλησίας μας χαρακτηρίζει τους Αγίους Πατέρες που συγκρότησαν όλες τις οικουμενικές Συνόδους ως “μυστικές σάλπιγγες του Αγίου Πνεύματος”. Όπως η σάλπιγγα σαλπίζει μουσική θριαμβευτική και παραινετική, έτσι και οι άγιοι Πατέρες σάλπισαν και σαλπίζουν την μουσική της αλήθειας για τον Τριαδικό Θεό, για τον άνθρωπο και τον κόσμο, με τόνο θριαμβευτικό και παραινετικό. Θριαμβευτικό είναι το μήνυμα της αγάπης του Θεού που έγινε άνθρωπος και νίκησε τον θάνατο, κάνοντας την αρχή για τον καθέναν από εμάς να βιώσει την πίστη, την ελπίδα, την χαρά της ανάστασης. Παραινετικό είναι το μήνυμα της αφύπνισης ότι η ζωή δεν είναι μόνο ό,τι φαίνεται, ότι η ζωή μας δεν έχει τέλος, αλλά ότι η αγάπη του Θεού είναι τέτοια που μας προεκτείνει στην αιωνιότητα!

  Η σάλπιγγα όμως έχει την δυνατότητα να ηχήσει και σε τόνους χαμηλούς, τόνους λιγότερο χαρούμενους, τόνους πενθηφόρους, όχι όμως για να μην ακουστεί, αλλά για να μας κάνει να προβληματιστούμε. Και ο πενθηφόρος τόνος έχει να κάνει με το ανθρώπινο πείσμα που θέλει τα πάντα να τα ερμηνεύει με την δική του λογική και σκέψη και να αρνείται την παράδοση στην εμπιστοσύνη που το θέλημα του Θεού μας παρέχει και η Εκκλησία μας βοηθά να διακριβώσουμε. Οι Πατέρες σαλπίζουν με μελωδικό και όχι άγαρμπο τρόπο επιστροφή στην Εκκλησία. Μας

Οι εικονογραφικοί τύποι της Αγίας Τριάδος

Η Αγία Τριάδα είναι ίσως η λεπτότερη θεολογική έννοια της Ορθοδοξίας.

Διότι ενώ συνίσταται από τρία πρόσωπα, εκ των οποίων το ένα (Άγιον Πνεύμα) εκπορεύεται από το άλλο (Θεός Πατήρ) και το τρίτο (Ιησούς Χριστός) εγεννήθη από το άλλο (Θεός Πατήρ) είναι ταυτόχρονα ένα Πρόσωπο, ένας Θεός, είναι και τα τρία Προαιώνια, Ομοούσια και Ομότιμα.

Επειδή αυτά είναι ασύλληπτα από τον ανθρώπινο νου, η Ορθοδοξία αποδίδει στην έννοια της Αγίας Τριάδος το νόημα του Μυστηρίου.

Ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα από το θεολογικό, είναι το εικαστικό. Πώς, πράγματι, μπορεί να απεικονιστεί με ανθρώπινα κριτήρια ένα θεϊκό Μυστήριο;

Οι αρχαιότερες απεικονίσεις της Αγίας Τριάδος βασίζονται στις αφηγήσεις της Παλαιάς Διαθήκης. Εκεί, τρεις άγγελοι εμφανίζονται στον Αβραάμ και του αναγγέλλουν πως η γυναίκα, του η Σάρα θα γεννήσει. Ο Αβραάμ τους φιλοξενεί και τους προσφέρει γεύμα. Αλλά του μιλούν ως ένα πρόσωπο, πράγμα που οδήγησε τους Πατέρες να καταλάβουν πως επρόκειτο για εμφάνιση της Αγίας Τριάδος, την μοναδική αναφερόμενη άλλωστε στις Γραφές.

Η απεικόνιση αυτή εξασφαλίζει το Ομοούσιον και ομότιμον. Ακόμα, ενώνει Μυστηριακά τον άνθρωπο με τον Θεό, μια που ο Αβραάμ και η Σάρα είναι παρόντες, και το απεικονιζόμενο γεύμα υπονοεί την αναίμακτη θυσία επί της Αγίας Τραπέζης στην Λειτουργία.

Έτσι, τα Τρία Πρόσωπα της Τριάδος, το αρχετυπικό ανθρώπινο ζεύγος, και η Λειτουργική Θυσία, ενώνονται σε μια υψηλά συμβολική σύνθεση, που ταυτόχρονα είναι και ιστορικά ακριβής, σύμφωνα με την αφήγηση της Γραφής

Η εικόνα αυτή επιγράφεται “Η Φιλοξενία του Αβραάμ”αλλά και “Η Αγία Τριάς”.

Το μεγάλο μειονέκτημα αυτής της Συνθέσεως είναι ότι δεν είναι αναγνωρίσιμη. Αν ο πιστός δεν μάθει την παραπάνω ερμηνεία, το θέμα δεν είναι εύκολα αντιληπτό.

Δεύτερο μειονέκτημα είναι το ότι δεν μπορούμε να καθορίσουμε με βεβαιότητα ποια είναι τα Τρία Πρόσωπα, μια που απεικονίζονται πανομοιότυπα.

Μολοντούτο, και υπολογίζοντας πως προσπαθούμε να απεικονίσουμε ένα ακατάληπτο Μυστήριο, αυτός ο εικονογραφικός τύπος είναι ο καλύτερος και ο πλησιέστερος στην έννοια της Τριαδικότητος του Θεού.

Η γνωστή εικόνα του Ρουμπλιώφ που εσφαλμένα θεωρείται αρχετυπική, μια που υπάρχουν πολύ αρχαιότερες, είναι και ελλιπής, αφού απουσιάζουν ο Αβραάμ και η Σάρα.

Οι άλλες απεικονίσεις που δείχνουν τον Ιησού, τον Θεό Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα ως Περιστερά, βασίζονται σε ανάλογες εμφανίσεις που αναφέρονται στις Γραφές. Αλλά αυτές οι εμφανίσεις έγιναν για κάθε Πρόσωπο ξεχωριστά. Ποτέ δεν εμφανίστηκαν με αυτήν την μορφή μαζί, σε Τριάδα, όπως είχαν εμφανιστεί στον Αβραάμ.

Είναι προφανές δε, πως ένας σεβάσμιος Γέρων (Ο Πατήρ) ένας νεαρός άνδρας (ο Ιησούς Χριστός) και ένα περιστέρι (Το Άγιον Πνεύμα) δεν μπορεί να φαίνεται πως έχουν ούτε την ίδια ουσία, ούτε την ίδια τιμή.

Γι αυτό τον λόγο αυτός ο εικονογραφικός τύπος δεν απεικονίζει σωστά την έννοια της Τριάδος, αλλά έχει το πλεονέκτημα πως είναι εύκολα αντιληπτός και αναγνωρίσιμος από τον πιστό.

Άλλο μειονέκτημα είναι πως συχνά το Πνεύμα - περιστερά εμφανίζεται μεταξύ του Πατρός και του Υιού, οπότε μπορεί εύκολα να ερμηνευθεί πως “εκπορεύεται εκ του Πατρός και του Υιού” δηλαδή, προάγει την παπική κακοδοξία.

Συνεπώς, καταλήγουμε, πως η πλέον πρόσφορη για την Ορθοδοξία απεικόνιση είναι αυτή της “Φιλοξενίας του Αβραάμ” χωρίς βέβαια να είναι και η τέλεια, μια που το Μυστήριο της Τριάδος είναι ασύλληπτο.

Δημήτρης Σκουρτέλης

ΠΗΓΗ

Τι σημαίνει για την καθημερινή μου ζωή η πίστη στην Αγία Τριάδα;

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Η πίστη μου στην Αγία Τριάδα, όσον αφορά στην καθημερινή μου ζωή, σημαίνει τα εξής:

1. Γνωρίζω ότι ο Θεός με ξέρει ως άνθρωπος. "Επειδή τα παιδία κεκοινώνηκε σαρκός και πνεύματος και Αυτός παραπλησίως έσχεν". Δηλαδή ο Θεός γνωρίζει ως άνθρωπος τον άνθρωπο.

2. Συμμετέχω στη ζωή του Θεού.

3. Ενώνομαι με το Θεό (Θέωση) και σώζομαι από το θάνατο της ψυχής μου και από το φόβο του θανάτου.

4. Είμαι ενεργητικός με το Θεό και η ζωή μου έχει νόημα ως συγκατάθεση στη θέληση του Θεού να με σώσει και ως συνεργασία με το Θεό, όσον αφορά στην σωτηρία μου.

5.Είμαι ελεύθερος από την παθητικότητα, την μοιρολατρία, την μαγεία, τον αποκρυφισμό και την άγνοια γενικά,που μετατρέπει τον άνθρωπο σε δούλο των δυνάμεων του σκότους.
6.Ζω με το Θεό μου. Δεν έχει το Θεό του αυτός που δεν πιστεύει στην Αγία Τριάδα, ούτε ελπίζει στη σωτηρία του, διότι απιστία στην Αγία Τριάδα είναι αθεϊα.

ΠΗΓΗ

Η Αγία Τριάδα του Ρουμπλιώβ

Ο Αντρέι Ρουμπλιόβ ) (περί το 1360 με 1370 - πιθανόν 17 Οκτωβρίου 1428) θεωρείται ο κορυφαίος Ρώσος αγιογράφος του Μεσαίωνα.

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Δεν ξέρουμε ούτε πού γεννήθηκε, ούτε ποιο ήταν το κοσμικό του όνομα, καθώς το όνομα «Απόστολος Ανδρέας» του δόθηκε όταν εκάρη μοναχός στη Μονή της Αγίας Τριάδας. Η πρώτη αναφορά στο όνομά του γίνεται το 1405 σε ένα έγγραφο, το οποίο αναφέρει ότι ανέλαβε την εικονογράφηση του Ναού του Ευαγγελισμού στο Κρεμλίνο μαζί με το Θεοφάνη τον Έλληνακαι κάποιον μαΐστορα Πρόχορο. Αναφερόταν εκεί τελευταίος, και λόγω ηλικίας και λόγω αρχαιότητας.

Λέγεται ότι το 1408 ανέλαβε, μαζί με το συνεργάτη του Δανιήλ, την αγιογράφηση του Ναού της Αναλήψεως στο Βλαντίμιρ και από το 1425 ως το 1427 του καθολικού της Μονής του, της Αγίας Τριάδας ή Αγίου Σεργίου. Τέλος, μετά το θάνατο του συνεργάτη του Δανιήλ ήρθε στη Μονή Ανδρόνικωφ στη Μόσχα, όπου ανέλαβε την αγιογράφηση του καθολικού. Θεωρείται ότι πέθανε κατά τη διάρκεια αυτής της εργασίας στις 17 Οκτωβρίου 1428 (η ημερομηνία αμφισβητείται, άλλες πηγές αναφέρουν την 29η Ιανουαρίου του 1430).

Το 1988, ανακηρύχθηκε άγιος από τη Ρωσική Εκκλησία ως Άγιος Ανδρέας ο Εικονογράφος και η μνήμη του τιμάται στις 4 Ιουλίου.

Ο Αντρέι Ρουμπλιόβ υπήρξε ο επιφανέστερος Ρώσος αγιογράφος και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους του κόσμου. Το έργο για το οποίο αναγνωρίζεται ως ένας από τους κορυφαίους Ορθόδοξους αγιογράφους, είναι η εικόνα της Αγίας Τριάδος, η οποία είναι το αριστούργημα της ρωσικής εικονογραφικής τέχνης. Η εικόνα της Αγίας Τριάδος, γνωστή ως «Φιλοξενία του Αβραάμ», διακρίνεται για τη σύνθεση, το ρυθμό, το φωτισμό, την αρμονία, την καθαρότητα και την απλότητα.

Αισθητικές κρίσεις για το έργο του είναι δύσκολο να διατυπωθούν με βεβαιότητα, καθώς τα έργα που του αποδίδονται (εκτός του ότι η πατρότητά τους είναι αμφίβολη) έχουν υποστεί επιχρωματώσεις από μεταγενέστερους, καθώς τα υλικά που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή στη Ρωσία δεν ήταν ανεξίτηλα. Σε κάθε περίπτωση διακρίνονται σαφείς επιδράσεις από το έργο του Θεοφάνη του Έλληνα, αλλά θεωρείται ότι έχει πάει ακόμη παραπέρα από το Θεοφάνη, αναφορικά με την απεικόνιση της πνευματικότητας στις μορφές.

Η τεχνική του συνδυάζει ασκητισμό και αρμονία κατά το βυζαντινό πρότυπο. Τα έργα του διακρίνονται από ηρεμία και γαλήνη και θεωρούνται πρότυπο ορθόδοξης εικονογραφίας/πηγή

«Πάτερ, δόξασόν σου τον Υιόν»-Το θαύμα του Αγ.Σπυρίδωνος με το κεραμίδι

Το θαύμα του Αγ.Σπυρίδωνος με το κεραμίδι-''Ουρανία'' Ι.Ν.Αγ.Σπυρίδωνος-Κέρκυρα

 Λίγα γράμματα έμαθε ο άγιος, όπως είδαμε. Τούτο, όμως, δεν τον εμπόδισε από του να προσέλθει και να λάβει μέρος στην Α' Οικουμενική Σύνοδο που συνεκάλεσε ο Μέγας Κωνσταντίνος τα 325 μ.Χ., για να αποστομώσει και καθαιρέσει τον Άρειο. Ο τρομερός αυτός αιρετικός, όπως ξέρουμε, δίδασκε ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός, αλλά δημιούργημα και πλάσμα του Θεού. Κι η αιρετική του αυτή διδασκαλία είχε προκαλέσει αληθινό σάλο κι είχε συνταράξει ολόκληρη τη Χριστιανική Εκκλησία.

Στη σύνοδο αυτή από τη μια μεριά είχε παραταχθεί ο Άρειος με τους ικανούς ρήτορες και οπαδούς του επισκόπους. Κι ήταν αυτοί ο Νικομήδειας Ευσέβιος, ο Νικαιας Θεαγένης και ο Χαλκηδόνος Μακάριος. Μαζί μ' αυτούς, με την άδεια του Βασιλιά, προσήλθαν και παρεκάθησαν στη σύνοδο και αρκετοί φιλόσοφοι ομοϊδεάτες του Αρείου και υπερασπιστές του. Ανάμεσα σ' αυτούς ξεχώριζε κι ένας Έλληνας φιλόσοφος, ο Ευλόγιος, που στη διαλεκτική τέχνη, την ευστροφία του λόγου και τα σοφίσματα εθεωρείτο ανίκητος.

Στην παράταξη των ορθοδόξων είχαν συγκεντρωθεί 317 σεβάσμιοι αρχιερείς και κληρικοί. Μεταξύ αυτών διακρίνονταν, οι άγιοι Νικόλαος και Αλέξανδρος, ιερέας ακόμη, ο επίσκοπος Αντιοχείας Ευστάθιος, ο Παφνούτιος από τη Θηβαΐδα, ο Μέγας Αθανάσιος, διάκονος τότε της Αλεξανδρινής Εκκλησίας, ο επίσκοπος Τριμυθούντος Σπυρίδων και άλλοι πολλοί. Ο τελευταίος φυσικά δεν διακρινόταν για τη μόρφωση του. Διακρινόταν, όμως, για την απλότητα και την ταπείνωση του. Ήταν ένα δοχείο ακένωτο από ουράνιους θησαυρούς. Ήταν ένα κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος. Από τη στιγμή που μπήκε στην αίθουσα της συνόδου η καρδιά του κτυπούσε δυνατά και με βαθιά πίστη προσευχόταν νοερά να φωτίσει, ο Θεός, ώστε στο τέλος να λάμψει η αλήθεια.

«Πάτερ, δόξασόν σου τον Υιόν», έλεγε κι επαναλάμβανε με δάκρυα στα μάτια. Η αγάπη του στον λατρευτό μας Σωτήρα Χριστό του φλόγιζε όλο το κορμί και τον γέμιζε με ακαταμάχητη δύναμη.

Στη συζήτηση, που είχε ανάψει ο τρομερός Άρειος με τη φιλοσοφική του μόρφωση, την πανουργία και την ευγλωττία του, αλλά και τους οπαδούς του ρήτορες, που τον ενίσχυαν αφάνταστα, πετούσε κυριολεκτικά κεραυνούς ενάντια στην αλήθεια και την Εκκλησία του Χριστού. Οι ώρες περνούσαν, χωρίς ένα θετικό αποτέλεσμα. Κάποια στιγμή μάλιστα ένας από τους πιο δεινούς ρήτορες του Αρείου, ο Έλληνας σοφός Ευλόγιος είχε προβάλει τέτοια επιχειρήματα και με τόση μαεστρία που είχε νομισθεί ότι το δίκαιο βρισκόταν με το μέρος τους. Οι υπερασπιστές της χριστιανικής αλήθειας, κι αυτός ο Μ. Αθανάσιος, σώπασαν. Νεκρική σιγή είχε απλωθεί για μερικά δευτερόλεπτα στη μεγάλη αίθουσα της συνόδου. Εκείνη την ώρα σηκώθηκε από τη θέση του ο άγιος μας και ζήτησε να μιλήσει. Αργά προχωρεί προς το βήμα.

 Οι οπαδοί του αιρεσιάρχη χαμογέλασαν, σαν τον είδαν. Οι άλλοι πατέρες στενοχωρέθηκαν. Γνώριζαν πώς ο άγιος ήταν αγνός κι ενάρετος. Ήταν όμως, κι ο άνθρωπος ο απλοϊκός, με τα λίγα γράμματα και χωρίς αυτό που λέμε κατά κόσμο σοφία και γνώση. Πώς θα μπορούσε λοιπόν ο ταπεινός βοσκός να τα βγάλει πέρα μ' ένα ρήτορα σοφό και διεστραμμένο; Γι' αυτό στενοχωρέθηκαν και μερικοί αγωνιζόντουσαν να τον εμποδίσουν να ομιλήσει. Φοβόντουσαν μήπως ο τραχύς κι αδιάντροπος ρήτορας ζητήσει να τον εκθέσει και να τον γελοιοποιήσει. Ο Σπυρίδωνας, όμως, επέμενε. Κι ο Βασιλιάς έδωκε τον λόγο.

Σιγή και πάλι νεκρική απλώθηκε στην αίθουσα. Οι φίλοι του Αρείου με δυσκολία συγκρατούν την περιφρόνηση τους, ενώ οι πατέρες με αισθήματα σεβασμού μα και απορίας κοιτούνε τον γέροντα. Κάποια στιγμή ο μέγας Σπυρίδων διακόπτοντας τη σιωπή στρέφεται προς τον φιλόσοφο και με φωνή σταθερή αρχίζει να του λέγει τούτα τα λόγια:

-Άκουε, σοφέ. Ένας είναι ο Θεός. Αυτός με τον Λόγο Του και το Πνεύμα Του δημιούργησε όλο τον κόσμο. Και αυτά που βλέπουμε, μα κι εκείνα που δεν βλέπουμε. Αυτός έπλασε και το θαυμαστό κι υπέροχο δημιούργημα, τον άνθρωπο. Αυτός ο Λόγος του Θεού είναι Υιός του Θεού αληθής και ομοούσιος με τον Πατέρα. Για την ιδική μας σωτηρία, πιστεύουμε ότι ο Υιός του Θεού έγινε και άνθρωπος και γεννήθηκε από μία κόρη, την Παρθένο Μαρία. Μεγάλωσε σαν άνθρωπος εκεί στη Ναζαρέτ, δίδαξε επι τρία χρόνια κι ύστερα σταυρώθηκε και τάφηκε σαν άνθρωπος. Έπειτα αναστήθηκε σαν Θεός μετά τρεις μέρες και συνανέστησε κι εμάς και μας χαρίζει άφθαρτη και αιώνια ζωή. Ο Λόγος του Θεού, αφού παρέμεινε στη γη μετά την Ανάσταση Του επι σαράντα ημέρες, αναλήφθηκε ύστερα στον Ουρανό από όπου κι έστειλε στη γη μετά δέκα μέρες το Πανάγιο Πνεύμα το οποίο από τότε παραμένει στην Εκκλησία. Ο Λόγος του Θεού πιστεύουμε ακόμη, πώς θα ξανάρθει κάποια μέρα για να κρίνει τον κόσμο όλο. Ημείς δε, θα αναστηθούμε και θα παρουσιαστούμε μπροστά Του, για να απολογηθούμε σ' Αυτόν για όλα τα έργα, τα λόγια και τα ενθυμήματα μας.

-Ο Λόγος του Θεού, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είναι ομοούσιος με τον Πατέρα, Σύνθρονος, Ομότιμος και Ομόδοξος. Ένας είναι ο Θεός• Τρία Πρόσωπα όμως, τρεις Υποστάσεις, Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Τα τρία αυτά Πρόσωπα, ο ένας Θεός, η μία Ουσία είναι για τον νου του ανθρώπου κάτι το άρρητο και ακατάληπτο. Όπως είναι αδύνατο να βάλει κανείς όλα τα νερά της θάλασσας σ' ένα ποτήρι, έτσι είναι αδύνατο και το πεπερασμένο μυαλό του ανθρώπου να χωρέσει και να κατανοήσει το άπειρο της Θεότητος. Για να δώσω όμως μια εξήγηση των λόγων μου, ας με συγχωρήσει ο Πανάγαθος που θα χρησιμοποιήσω αυτό το χειροπιαστό παράδειγμα.

Τότε ο άγιος έβαλε το αριστερό χέρι στην τσέπη του κι έβγαλε ένα κεραμίδι και δείχνοντας το, έκαμε με το δεξί του το σημείο του σταυρού κι είπε:— «Εις το όνομα του Πατρός».

Κι έσφιξε το κεραμίδι. Οι πατέρες που παρακολουθούν τη σκηνή, συγκλονίζονται κυριολεκτικά. Γιατί με τις λέξεις του αγίου, η φωτιά με την οποία ψήθηκε το κεραμίδι ανέβηκε πάνω.

- «Και του Υιού»,

Πρόσθεσε. Τότε το νερό με το οποίο ζυμώθηκε το ξερό κεραμίδι, έτρεξε κάτω.

— «Και του Αγίου Πνεύματος».

Συμπλήρωσε ο πρακτικός και θεοφώτιστος διδάσκαλος. Το χώμα έμεινε στο χέρι του.

- Αδελφοί και πατέρες μου, συνέχισε ο θαυματουργός• όπως το κεραμίδι αποτελεί ένα πράγμα μιας ουσίας και μιας φύσεως, αλλά είναι τρισύνθετο - φωτιά, νερό, χώμα — έτσι κι ο Άγιος Θεός. Αν και δεν πρέπει να παρομοιάσουμε την Άκτιστο και Υπερούσια αυτή Φύση με κτιστό και φθαρτό δημιούργημα, εν τούτοις για να κάνουμε τα ακατάληπτα καταληπτά, - ας μας συγχωρήσει το άπειρο έλεος Του - λέμε και τονίζουμε:

- Ο Θεός είναι ένας κατά την ουσία και τη φύση. Αλλά κατά τα πρόσωπα ή τις υποστάσεις είναι Τριαδικός: Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα.

Τα λόγια του αγίου κατέπληξαν τους παριστάμενους. Η αίθουσα αντήχησε από τις δοξολογίες προς τον Θεό και τις επευφημίες των Πατέρων. «Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών. Σύ ει ο Θεός ο ποιών θαυμάσια μόνος». (Ψαλμ. ος', 14-15). Ψάλλουν και δοξολογούν τον Κύριο. Ο Άρειος κι οι οπαδοί του καταντροπιάστηκαν πραγματικά. Ο φιλόσοφος ταπεινωμένος αναγνωρίζει κι ομολογεί φανερά την ήττα του:

-Τα λόγια σου με έπεισαν, άγιε γέροντα, και το θαύμα με εβεβαίωσε, ότι έχεις δίκαιο. Πιστεύω τώρα. Πιστεύω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Υιός του Θεού, Θεός αληθινός κι Αυτός, ομοούσιος με τον Πατέρα.

Δάκρυα χαράς έτρεξαν από τα μάτια όλων και πρώτα-πρωτα από τα μάτια του φιλοσόφου, που έσπευσε να δεχθεί το βάπτισμα και να γίνει χριστιανός.

Η αλήθεια για μια ακόμη φορά θριάμβευσε. Και επεβλήθη «ουκ εν πειθοίς ανθρωπίνης σοφίας λόγοις, αλλ' εν αποδείξει Πνεύματος και δυνάμεως» (Α' Κορ. 6', 4). Δηλαδή όχι με συναρπαστικά λόγια ανθρώπινης σοφίας, αλλά με απόδειξη θείας δυνάμεως, που με το θαύμα που έγινε επιβεβαίωσε τη διδασκαλία. Να ποιος ήταν ο άγιος μας. Φλογερός, ζηλωτής στην πίστη, θεοφώτιστος.

 πηγή

Τι διδάσκει η Βίβλος περί της Αγίας Τριάδας;

 Τι διδάσκει η Βίβλος περί της Αγίας Τριάδας;

Απάντηση: Το δυσκολότερο πράγμα στην σχέση της Χριστιανικής αρχής της Αγίας Τριάδας είναι αυτό ότι δεν υπάρχει τρόπος να εξηγηθεί σωστά. Η Αγία Τριάδα είναι αρχή η οποία είναι για την οποιαδήποτε ανθρώπινη ύπαρξη αδύνατο να κατανοήσει πλήρως, πόσο μάλλον να εξηγήσει. Ο Θεός είναι απείρως μεγαλύτερος από μας, επομένως, δεν χρειάζεται να περιμένουμε να είμαστε σε θέση να τον κατανοήσουμε πλήρως. Η Βίβλος διδάσκει ότι ο Πατέρας είναι Θεός, ότι ο Υιός είναι Θεός και ότι το Άγιο Πνεύμα είναι Θεός. Η Βίβλος επίσης διδάσκει μόνο ένας Θεός. Αν και μπορούμε να κατανοήσουμε κάποιες σχέσεις μεταξύ των διαφορετικών προσώπων της Αγίας Τριάδας, εν τούτοις η Αγία Τριάδα είναι ακατανόητη στον ανθρώπινο νου. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι εκείνο δεν είναι αλήθεια ή ότι δεν βασίζεται στη διδασκαλία της Βίβλου.

Να έχετε κατά νου όσο μελετάτε αυτό το θέμα ότι η λέξη "Τριάδα" δεν χρησιμοποιείται στην Αγία Γραφή. Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται στην προσπάθεια να περιγραφθεί ο Τριαδικός Θεός, το γεγονός ότι υπάρχουν τρία συνυπάρχοντα, αιώνια πρόσωπα που αποτελούν το Θεό. Είναι σημαντικό να καταλάβετε ότι αυτό δεν είναι καθόλου υπόδειξη περί τριών θεών. Η Αγία Τριάδα είναι ένας Θεός σε τρία πρόσωπα. Δεν υπάρχει τίποτα λανθασμένο αν χρησιμοποιηθεί ο όρος "Τριάδα" αν και αυτή η λέξη στη Βίβλο. Απλούστερα είναι να πεις την λέξη "Τριάδα" παρά να πεις "3 συνυπάρχοντα , αιώνια πρόσωπα τα οποία αποτελούνε το Θεό." Αν αυτό παρουσιάζει πρόβλημα για σένα, μπορείς να θεωρήσεις το εξής: ή λέξη παππούς επίσης δεν χρησιμοποιείται στην Βίβλο. Αλλά εμείς ξέρουμε ότι υπήρχαν παππούδες στην Βίβλο. Ο Αβραάμ ήταν παππούς του Ιακώβ. Για αυτό, κοίταξε μην κολλήσεις μόνο στον όρο "Τριάδα" . Εκείνο που είναι πραγματικά σημαντικό είναι ότι η αρχή που ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΜΕΝΗ με την λέξη "Τριάδα" υπάρχει στην Αγία Γραφή. Με αυτή τη εκτεταμένη εισαγωγή θα αναφέρουμε στίχους από τη Βίβλο, στη συζήτηση περί της Τριάδας.

1) Υπάρχει ένας Θεός: Δευτερονόμιο 6:4 Α’ Κορινθίους 8:4, Γαλάτας 3:20, Α’ Τιμόθεον 2:5.

2) Η Τριάδα προϋποθέτει τρία Πρόσωπα: Γέννεσις 1:1, 1:26, 3:22, 11:7, Ησαϊας 6:8, 48:16, 61:1, Ματθαίον 3:16-17, Ματθαίον 28:19, Β’ Κορινθίους 13:14. Στα χωρία της Παλαιάς Διαθήκης, η γνώση της Εβραϊκής γλώσσας είναι χρήσιμη. Στη Γέννεση 1:1, το ουσιαστικό "Ελοχίμ" χρησιμοποιείται στον πληθυντικό. Στην Γέννεση 1:26, 3:22, 11:7 και στον Ησαϊα 6:8, χρησιμοποιείται η αντωνυμία "εμείς" στο πληθυντικό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το "Ελοχίμ"και το "εμείς" αναφέρεται σε πάνω από δύο πρόσωπα. Στην Αγγλική γλώσσα, υπάρχουν μόνο δύο μορφές, ενικός και πληθυντικός. Στην Εβραϊκή υπάρχουν τρεις μορφές: ενικός, δυικός, και πληθυντικός. Ο δυικός είναι ΜΟΝΟ για δυο πρόσωπα. Στην Εβραϊκή, αυτή η δυική μορφή χρησιμοποιείται για πράγματα τα οποία πηγαίνουν ως ζευγάρι, όπως είναι τα μάτια , τα αυτιά, και τα χέρια . Η λέξη "Ελοχίμ" και η αντωνυμία "εμείς" είναι στον πληθυντικό – αναμφίβολα περισσότερα από δύο – και οφείλει να αναφέρεται σε τρία ή περισσότερα (Πατέρας, Υιός, Άγιο Πνεύμα).
Στο Ησαϊα 48:16 και 61:1, ο Υιός μιλά περί του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος. Συγκρίνεται το Ησαϊα 61:1 με το Λουκά 4:14-19 να δείτε ότι ο Υιός είναι Αυτός που μιλάει. Το κατά Ματθαίον 3:16-17 περιγράφει το γεγονός της βαπτίσεως του Ιησού. Σε αυτό φαίνεται ο Θεός Άγιο Πνεύμα κατεβαίνει στον Θεό Υιό, όσο ο Θεός Πατέρας εκδηλώνει την εύνοιά Του με τον Υιό. Το κατά Ματθαίον 28:19 και η Β’ Κορινθίους 13:14 είναι παραδείγματα τριών διαφορετικών προσώπων της Τριάδας.

3) Τα μέλη της Τριάδας αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον ως ένα σε διαφορετικούς παραγράφους : Στην Παλαιά Διαθήκη, ο "ΚΥΡΙΟΣ " αναγνωρίζεται από τον "Κύριο" (Γέννεσις 19:24, Ωσηέ 1:4). Ο "ΚΥΡΙΟΣ" έχει τον "Υιό" (Ψαλμός 2:7, 12, Παροιμίες 30:2-4). Το Πνεύμα αναγνωρίζεται από τον "ΚΥΡΙΟ" (Αριθμοί 27:18) και από τον "Θεό" (Ψαλμός 51:10-12). Ο Θεός Υιός αναγνωρίζεται από τον Θεό Πατέρα (Ψαλμός 45:6-7, Εβραίοι 1:8-9). Στην Καινή Διαθήκη, στο κατά Ιωάννην 14:16-17 ο Ιησούς μιλά στον Πατέρα περί της αποστολής του Παρακλήτου, δηλαδή του Αγίου Πνεύματος. Αυτό δείχνει ότι ο Ιησούς δεν θεωρούσε τον εαυτό Του Πατέρα ή Άγιο Πνεύμα. Λάβετε υπ’ όψιν όλα τα άλλα χωρία των Ευαγγελίων όπου ο Ιησούς μιλά με τον Πατέρα. Μήπως ο Ιησούς μιλούσε με τον εαυτό Του; Όχι. Εκείνος μιλούσε με άλλο Πρόσωπο της Τριάδας – με τον Πατέρα.

4) Κάθε πρόσωπο της Τριάδας είναι Θεός: Ο Πατέρας είναι Θεός: Ιωάννην 6:27, Ρωμαίους 1:7, Α’ Πέτρου 1:2. Ο Υιός είναι Θεός: Ιωάννην 1:1, 14, Ρωμαίους 9:5,Κολοσσαείς 2:9, Εβραίους 1:8, Α’ Ιωάννου 5:20. Το Άγιο Πνεύμα είναι Θεός: Πράξεις 5:3-4, Α’ Κορινθίους 3:16 (Εκείνος που ενοικεί είναι το Άγιο Πνεύμα - Ρωμαίους 8:9, Ιωάννην 14:16-17, Πράξεις 2:1-4).

5) Η υπακοή μέσα στην Αγία Τριάδα: Η Αγία Γραφή δείχνει ότι το Άγιο Πνεύμα είναι υπάκουο στον Πατέρα και τον Υιό, ενώ ο Υιός είναι υπάκουος στον Πατέρα. Αυτή είναι μια εσωτερική σχέση, η οποία δεν αρνείται τη θεότητα οποιουδήποτε προσώπου της Τριάδας. Αυτό είναι απλά πεδίο στο οποίο ο νους μας δεν μπορεί να καταλάβει κάθε τι που αφορά τον απεριόριστο Θεό. Σχετικά με τον Υιό, δες: Λουκάν 22:42, Ιωάννην 5:36, Ιωάννην 20:21, Α’ Ιωάννου 4:14. Σχετικά με το Άγιο Πνεύμα, δες: Ιωάννην 14:16, 14:26, 15:26, 16:7 και ιδιαιτέρα το Ιωάννην 16:13-14.

6) Οι ρόλοι το κάθε μέλος της Τριάδας: Ο Πατέρας είναι εν τέλει πηγή ή αιτία : 1) του σύμπαντος (Α’ Κορινθίου 8:6, Αποκάλυψη 4:11) 2) της θεϊκής αποκαλύψεως (Αποκάλυψη 1:1) 3) της σωτηρίας (Ιωάννην 3:16-17) και 4) των έργων του Ιησού ως ανθρώπου (Ιωάννην 5:17, 14:10). Ο Πατέρας είναι αυτός από τον οποίο αρχίζουν τα πάντα.
Ο Υιός είναι μεσίτης διά του οποίου ο Πατέρας πραγματοποιεί τα ακόλουθα: 1) την δημιουργία και την διατήρηση του σύμπαντος (Α’ Κορινθίους 8:6, Ιωάννην 1:3, Κολοσσαείς 1:16-17); 2) την θεϊκή αποκάλυψη (Ιωάννην 1:1, Ματθαίον 11:27, Ιωάννην 16:12-15, Αποκάλυψη 1:1), και 3) την σωτηρία (Β’ Κορινθίους 5:19, Ματθαίον 1:21, Ιωάννην 4:42). Ο Πατέρας πραγματοποιεί όλα αυτά διά του Υιού, ο οποίος είναι μεσίτης Του.

Το Άγιο Πνεύμα είναι εκείνο δια του οποίου ο Πατέρας πραγματοποιεί τα ακόλουθα έργα: 1) την δημιουργία και διατήρηση του σύμπαντος (Γέννεσις 1:2, Ιώβ 26:13, Ψαλμός 104:30), 2) την θεϊκή αποκάλυψη (Ιωάννην 16:12-15, Εφεσίους 3:5, Β’ Πέτρου 1:21), 3) την σωτηρία (Ιωάννην 3:6, Τίτον 3:5, Α’ Πέτρου 1:2), και 4) τα έργα του Ιησού (Ησαϊας 61:1, Πράξεις 10:38). Συνεπώς ο Πατέρας πραγματοποιεί όλα αυτά με την δύναμη του Αγίου Πνεύματος.

Καμία από τις γνωστές απεικονίσεις δεν είναι απόλυτα ακριβής περιγραφή της Τριάδας. Το αυγό (ή το μήλο) δεν είναι σωστές απεικονίσεις επειδή η φλούδα, ο κρόκος , και το ασπράδι, είναι κομμάτια του αυγού, αλλά όχι το αυγό καθ’ αυτό. Ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα δεν είναι κομμάτια του Θεού, αλλά ο καθένας από αυτούς είναι Θεός. Η απεικόνιση με το νερό είναι λίγο καλύτερη, αλλά δεν περιγράφει σωστά την Τριάδα . Το υγρό, ο ατμός και ο πάγος είναι τρεις μορφές νερού. Ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα δεν είναι μορφές του Θεού. Ο καθένας από αυτούς είναι Θεός. Λοιπόν, όσο αυτές οι απεικονίσεις, μπορούν να μας δώσουν την εικόνα της Τριάδας η εικόνα δεν είναι πλήρως σωστή. Ένας απεριόριστος Θεός δεν μπορεί να περιγραφθεί πλήρως με τέτοιες και όμοιες απεικονίσεις . Αντί να εστιάσεις την προσοχή σου στην Τριάδα, προσπάθησε να εστιαστείς στο μεγαλείο και απεριόριστη φύση του Θεού από την δική μας. " Αλήθεια, τι βάθος απροσμέτρητο πλούτου και σοφίας και γνώσεως Θεού! Πόσο ανεξερεύνητες είναι οι βουλές του Θεού και πόσο ανεξιχνίαστες οι μέθοδοί του! Ποιος, στ' αλήθεια, γνώρισε ποτέ τη σκέψη του Κυρίου; Και ποιος έγινε ποτέ σύμβουλός του (Ρωμαίους 11:33-34).

Πηγή