Λουκία Ιωάννη Μεταξά

Η Λουκία Ι. Μεταξά υπήρξε αρχηγός της Ε.Ο.Ν γυναικών, δηλαδή του γυναικείου τμήματος της Εθνικής Οργανώσεως Νεολαίας, που ιδρύθηκε με τον ΑΝ 334 ΦΕΚ 499 10η Νοεμβρίου 1936 [1] και λειτούργησε ως συμπληρωματική γνώση και κοινωνικές δραστηριότητες για τα παιδιά και τους νέους επί Ιωάννη Μεταξά, 1936 -1941, ως και μετά τον θάνατο του και διαλύθηκε με το Νομοθετικό Διάταγμα υπ’ αριθ. 213 ΦΕΚ 209 25η Ιουνίου 1941 [2] του Πρωθυπουργού της Ελλάδος επί γερμανικής κατοχής, Γεώργιο Τσολάκογλου.

Η Λουκία Μεταξά μετά την διάλυση άμεσα συγκέντρωσε πρόσωπα της Ε.Ο.Ν του φιλικού της περιβάλλοντος, κατοίκους Αθηνών και Πειραιώς και μαζί με τα αντίστοιχα άρρενα μέλη δημιούργησαν αντιστασιακή ομάδα κατά των Γερμανών κατακτητών το «Εθνικόν Κομιτάτον Νέων» που τύπωσαν και εφημερίδα την «Ελεύθερη Σκέψη».

Το γυναικείο τμήμα τον Νοέμβριο του 1941 αποσπάστηκε από το «Εθνικό Κομιτάτο Νέων» [3] και απετέλεσε ξεχωριστή ενότητα αντίστασης την μόνη αμιγώς γυναικεία αντιστασιακή ομάδα με την επωνυμία «ΣΠΙΘΑ» [4] και αρχηγό την Λουκία Μεταξά, η οποία ανέλαβε να τυπώνει σε πολύγραφο που φύλαγε κάτω από το κρεβάτι της την Εφημερίδα «Ελεύθερη Ελληνική Ψυχή». Κυκλοφόρησαν 32 φύλλα. Το αρχείο της «Σπίθας» και η εφημερίδα της, υπάρχει σήμερα ψηφιοποιημένο στα Γ.Α.Κ. Η Λουκία Μεταξά και τα μέλη της «Σπίθας» αναγνωρίστηκαν μεταπολεμικά και παρασημοφορήθηκαν για την αντιστασιακή τους δράση μέχρι την απελευθέρωση.

Ποιά ήταν η Λουκία Ι. Μεταξά:
Η Λουκία, ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Μεταξά, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 18η Οκτωβρίου 1911 (ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ τομ. ΙΙ σελ.97) και βαπτίστηκε Λουκία - Άννα στις 9η Δεκεμβρίου 1911, με ανάδοχο τον Διάδοχο Κωνσταντίνο, που όπως σημειώνει ο Μεταξάς στο Ημερολόγιο του τομ. ΙΙ σελ.98 , στα βαφτίσια που έγιναν στην οικία του, οδός Πατησίων 152, ο Διάδοχος Κωνσταντίνος έφερε μαζί του και τον υιό του Γεώργιο, τον μετέπειτα Βασιλέα Γεώργιο Β. Η οικία αυτή η πρώτη του ζεύγους Μεταξά ήταν η προίκα της συζύγου του, Λέλας Κωνσταντίνου Χατζηιωάννου και της Άννας Δημοπούλου, οικογένειας με Τηνιακή καταγωγή του βουλευτού Κυκλάδων Νικολό Σαγκρέδο.

Να πως προετοίμαζε ο Ιωάννης Μεταξάς την Νεολαία

  "Μιαν ημέραν εσείς τα αγόρια θα μπήτε εις τον στρατόν και σεις κορίτσια σε μια στιγμή θα έλθετε και σεις να προσφέρετε τας υπηρεσίας σας εις τον στρατόν ως νοσοκόμοι και εις άλλας υπηρεσίας που αρμόζουν εις τας γυναίκας. 

  Όταν θα κληθήτε πρέπει να μπήτε μέσα με την απόφαση της αυτοθυσίας, διότι τα Έθνη δεν γίνονται μεγάλα παρά όταν οι πολίται έχουν μέσα των το αίσθημα της αυτοθυσίας και όταν εις κάθε στιγμή είναι έτοιμοι να δώσουν την ζωή των δια την Πατρίδα "

Να πως προετοίμαζε στις 24 Απριλίου 1939 ο Ιωάννης Μεταξάς την Νεολαία

πηγή

~Το ΟΧΙ του Μεταξά - Η ιστορική Αλήθεια απέναντι στο αφήγημα της αριστεράς και των ιστορικών του ψαροντούφεκου

Πλησιάζοντας η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου, όπου να ’ναι θα αρχίσουν και πάλι τα γνωστά ιδεολογικά πανηγύρια! Ευκαιρία θα βρουν ορισμένοι να ξαναπιάσουν το ΟΧΙ του 1940 για να ξαναγράψουν την ιστορία στα μέτρα τους και να μοιράσουν εκ των υστέρων εύσημα και ευθύνες, ανάλογα με τις πολιτικές τους συμπάθειες. Οι γνωστοί αναθεωρητές, με την επιλεκτική μνήμη και τα γνωστά ιδεολογικά τους απωθημένα, θα επιχειρήσουν για άλλη μια φορά να θολώσουν τα ιστορικά γεγονότα, λες και η ιστορία είναι προπαγάνδιστικο φυλλάδιο που αλλάζει περιεχόμενο ανάλογα με την εποχή. Μόνο που η ιστορία δεν γράφεται με συνθήματα, ούτε η αλήθεια αλλάζει για να βολέψει ιδεολογίες και επειδή η εθνική μνήμη δεν προσφέρεται για μικροπολιτικά παιχνίδια, ας θυμηθούμε τι πραγματικά συνέβη εκείνη τη νύχτα και ποιος πήρε την απόφαση που έφερε την Ελλάδα απέναντι στο τελεσίγραφο του Μουσολίνι.

Στις σκοτεινές πρώτες ώρες της 28ης Οκτωβρίου 1940, η Ελλάδα βρέθηκε μπροστά σε μια αποφασιστική στιγμή της ιστορίας της. Η Ιταλία, εκπροσωπούμενη από τον πρεσβευτή της Εμμανουέλε Γκράτσι, επέδωσε το τελεσίγραφο στον Ιωάννη Μεταξά στην πρωθυπουργική του κατοικία. Η τύχη της χώρας κρεμόταν από μια λέξη από την απόφαση ενός ανθρώπου και μόνο του Ιωάννη Μεταξά.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ

(...)
~Οφείλω να σας πω κύριε Βουλπιώτη ότι με συγκίνησε η επιστολή σας. Και αν θέλετε κάπως την περίμενα. Πείτε πως είχα ένα προαίσθημα. Το περιεχόμενο της μου τακτοποίησε ορισμένα κενά που υπήρχαν στην όλη υπόθεση. Ομολογώ ότι φάνηκα ίσως σκληρός απέναντί σας και γι' αυτό ζήτησα ετούτη τη συνάντηση ώστε να μην υπάρχει καμμία σκιά διότι πιστεύω ότι το γνωρίζετε πόσο σας εκτιμώ.

-Με συγκινείτε πράγματι, κύριε πρόεδρε...

~Θα σας παρακαλέσω να με αφήσετε να σας μιλήσω διότι δεν έχω πολύ χρόνο στη διάθεσή μου. Υπάρχει μία κινητικότητα στις διεθνείς εξελίξεις και επείγει, μόλις τελειώσουμε, να ενημερωθώ, ώστε να δώσω τις δέουσες κατευθύνσεις στις ελληνικές αρχές εξωτερικού. Λοιπόν έλεγα ότι σας εκτιμώ. Ναι, σας εκτιμώ ιδιαιτέρως από ετών και είμαι ο πρώτος που θα λυπόταν αν τα πράγματα ήταν έτσι όπως φάνηκαν αρχικά. Και επειδή πρέπει να είμαι ειλικρινής όπως είστε και εσείς, θα περικλείσω, ει δυνατον σε μία φράση, την ουσία του προβλήματος: αισθάνομαι προδομένος.

-Μα κύριε πρόεδρε...

~...Συνεχίζω λοιπόν. Εγώ είμαι ρεαλιστής πολιτικός και ο ρόλος μου είναι κάτι παραπάνω από απλός. Πρόκειται για τη σωτηρία της χώρας, χθες από εσωτερικούς κινδύνους, σήμερα από εξωτερικούς. Όταν ανέλαβα την πρωτοβουλία να κηρύξω την δικτατορία, ξεκίνησα με την ιδέα ότι θα είναι ένα βραχυχρόνιο καθεστώς με αποστολή την αποκατάσταση της ομαλότητος. στην πορεία διαπίστωσα ότι δεν έπρεπε να επιτρέψω να επανέλθουμε στην πρότερη κατάσταση διότι οι εθνικοί κίνδυνοι που μας απειλούσαν και εξακολουθούν να μας απειλούν ήταν μεγάλοι. και επειδή προσωπικώς εγώ είχα και τη θλιβερή εμπειρία του Εθνικού διχασμού για τον οποίο έχω κάνει την αυτοκριτική μου θεώρησα ότι το άπαν, είναι να μην επανέλθουμε σε κατάσταση τέτοια που να δώσουμε λαβή για νέο τσαλάκωμα της Εθνικής μας κυριαρχίας.

 Εν τάχει λοιπόν σας λέω ότι έπρεπε να ακροβατώ μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων για να μην υποστούμε νέες εθνικές ταπεινώσεις όπως εκείνες που υπέστημεν στα χρόνια 1916 και 1917. Και εφηρμοσα την πλέον ρεαλιστική πολιτική. Δηλαδή φιλικές σχέσεις με την μεγάλη Βρετανία ως αδιαμφισβήτητη θαλασσοκράτειρα, στο άρμα της οποίας όμως δεν μπορούσε να προσδεθεί η Ελλάς χειροπόδαρα. Ούτως ή άλλως αυτή μας αντιμετώπιζε με παράδοξο και στενό τρόπο κυρίως στον οικονομικό τομέα και για να την καθησυχάσω δέχτηκα ήδη από την 5η Αυγούστου του '36 τις οικονομικές απαιτήσεις του ομίλου "Χάμπρο" και των λοιπών για τα παλαιά δάνεια. Με τη Γερμανία ήσαν ευκολότερα τα πράγματα διότι δεν προέβαλε πολιτικά ζητήματα αλλά μόνο οικονομικά τα οποία στηρίζονταν στη βάση της ανταλλαγής προϊόντων. Η Ιταλία δεν είχε οικονομικές απαιτήσεις, αλλά την υπερφίαλη μεσογειακή πολιτική της δεν μπορούσα να την αποδεχτώ αφού προσανατολιστήκαμε αμέσως προς την Αγγλία. Αλλά για να αντιμετωπίσω τη βουλιμία της καθώς και το ενδεχόμενο να υπάρξουν γερμανικά πολιτικά αιτήματα επέλεξα μία άλλη στάση. Ένας συνεργάτης μου την ονόμασε "Κεφαλλονίτικη ευφυΐα" και ίσως έχει δίκιο, αλλά στην πραγματικότητα δεν πρόκειται περί αυτού έτσι απλώς. Δημιούργησα ένα εθνικό ολοκληρωτικό καθεστώς με όλα τα αντίστοιχα εξωτερικά γνωρίσματα και επεζήτησα να γίνει αντιληπτό από όλους ότι το καθεστώς μου είναι φασιστικό ή ναζιστικό. Αυτή είναι η αλήθεια. Ακολουθώντας εξωτερική πολιτική προσαρμοσμένη προς τη θαλασσοκράτειρα, προέβαλα την εσωτερική πολιτική να ομοιάζει με τα φασιστικά καθεστώτα. Βεβαίως, είχα πολλές ενοχλήσεις εκατέρωθεν, αλλά ας μου πει κάποιος ότι οι επιλογές μου δεν είναι επιτυχείς! Ούτε η Ιταλία και η Γερμανία θέλουν να με χάσουν από το γκρουπ των ολοκληρωτικών καθεστώτων της Ευρώπης, ούτε η Αγγλία και η Γαλλία αμφισβητούν τη συνέπεια μου έναντι αυτών.

-Πολύ ευφυές κύριε πρόεδρε...

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ Μεγάλης Εβδομάδας 1939. ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ

3 Απριλίου, Μεγάλη Δευτέρα.1939
Ησυχία

4 Απριλίου, Μεγάλη Τρίτη, 1939
Ησυχία.Από Αλβανίαν από ημερών ειδήσεις ανησυχαστικαί.
(Υποσημείωση: Ο εν Αυλών Υποπρόξενος τηλεγραφεί ότι οι εκεί Ιταλοί ομιλούν απεριφράστως περί αμέσου καταλήψεως της Κερκύρας εν περιπτώσει γενικωτέρας τινός περιπλοκής).

5 Απριλίου, Μεγάλη Τετάρτη, 1939
Επιτείνονται αι ανήσυχοι ειδήσεις περί Αλβανίας. Απειλαί της Ιταλίας. - Μένω αργά εις Υπουργείον με Παπάγον, Παπαδήμαν κλπ.

6 Απριλίου, Μεγάλη Πέμπτη.

Αντιφατικαί και αλληλοσυγκρουόμεναι ειδήσεις δια Αλβανίαν. Εκνευρισμός και εις Βελιγράδι. Απεντίας Άγγλοι ήσυχοι.
(Υποσημείωσης: Με εκάλεσαν σήμερον εις το Υπουργείον Εξωτερικών και μοι αναξοίνωσαν ότι η Ιταλική Κυβέρνησις παρέσχε διαβεβαιώσεις ότι δεν πρόκειται να προβήεις οιανδήποτε εν Αλβανία κίνημα.

Ο καθένας που θέλει να γίνει ηγέτης στην Ελλάδα πρέπει να καταλάβει....

«Ο καθένας που θέλει να γίνει ηγέτης στην Ελλάδα πρέπει να καταλάβει, ότι αν δεν είναι συσσωματωμένος με όλο το Έθνος, αν δεν κλείνει μέσα του όλους τους πόθους του Έθνους, ότι αν δεν είναι το πνεύμα του βγαλμένο από τα σπλάχνα του Έθνους και δεν έχει αισθανθεί τις ανάγκες και τον πόνο και όλη τη λαχτάρα του Έθνους, οσοδήποτε κι αν γίνει μεγάλος επιστήμων, μπορεί να γίνει επιστημονική κορυφή, αλλά δεν μπορεί να γίνει ποτέ πνευματικός ηγέτης του Έθνους».
~Ιωάννης Μεταξάς~

https://www.antibaro.gr/article/39687

Ο Ιωάννης Μεταξάς και ΠΑΙΔΕΙΑ, απευθυνόμενος προς τους εκπαιδευτικούς λειτουργούς σε λόγο του στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης είπε τα εξής:

«…Κύριοι έργον σας είναι η διάπλασις του χαρακτήρος των παιδιών και η ανάπτυξις της θεληματικότητας τους. Θέλω προ παντός να μας δώσετε παιδιά δημιουργικά, τα οποία να μάθουν όχι να απολαμβάνουν την ζωή αργά και αδρανή, αλλά να αγωνίζονται και να δημιουργούν. Διότι αυτή είναι η ζωή. Ζωή είναι η δράσις όπωσδήποτε να ευρισκεται ο άνθρωπος , είτε εις την υπηρεσία της επιστήμης, είτε εις την τέχνην, είτε του κράτους, είτε της βιομηχανίας, είτε του εμπορίου, είτε της γεωργίας, είτε της απλής χειρωνακτικής εργασίας.

Ήτανε εξαρχής ψευτιά... για να ξεγελάσουν τους λαούς τους...

 Απόσπασμα από τον Ιωάννη Μεταξά, Τετράδιο Σκέψεων, Κηφισιά 2-1-1941:

"Ήτανε εξαρχής ψευτιά... για να ξεγελάσουν τους λαούς τους... Αληθινό δε είναι ένας διψασμένος ιμπεριαλισμός... Είναι όχι μόνο μωρός, αλλά και κακόπιστος ο Έλληνας που πιστεύει ακόμα τώρα πλέον σε ιδεολογίες του Χίτλερ και του Μουσσολίνι... Είναι πολύ χαμηλοί... Ούτε σε γερμανικές ιδεολογίες και ρωμαντισμούς. Ιταλικές δεν υπάρχουνε".

Ο φασισμός δεν είναι ένα απλό επίθετο, ούτε εργαλείο για να εκφράζουμε επιπόλαια διαφωνίες. Είναι ολοκληρωτική ιδεολογία, φορτισμένη με βία, υποταγή στον ηγέτη, καταπίεση της ελευθερίας και επιβολή του μίσους ως μέσου πολιτικής. Είναι έννοια βαριά, ιστορικά και ηθικά, που δεν επιτρέπεται να διαστρεβλώνεται.

Ο Μεταξάς, παρά την επιβεβλημένη για την εποχή αυστηρότητα του καθεστώτος του, διέκρινε καθαρά την αλήθεια από την ψευδαίσθηση. Για εκείνον, οι ιδεολογίες του Χίτλερ και του Μουσολίνι ήταν ψευδείς, επικίνδυνες και χειραγωγικές. Η γενικότερη στάση του αλλά και ειδικά το «Όχι» της 28ης Οκτωβρίου 1940 δεν ήταν απλώς στρατιωτική αντίσταση αλλά μια ηχηρή δήλωση κατά κάθε μορφής ολοκληρωτισμού, τρανή απόδειξη ότι η ιστορική συνείδηση και η αλήθεια δεν υποτάσσονται στη δύναμη ή στην προπαγάνδα.

ΤΟ ΞΕΣΚΛΑΒΩΜΑ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΗ

ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ
Πρὸς ὅλους τοὺς χρεωμένους χωρικούς τῆς Ἑλλάδος.
ΟΙ ΣΚΛΑΒΟΙ ΤΗΣ ΓΗΣ
᾿Αγρότες!
“Όλοι σας θυμάστε σε ποιὰ κατάσταση έξαθλιωμένη εἴχατε περιπέσει κατὰ τὰ τελευταία δέκα χρόνια. Ἡ οἰκονομική κρίση, ἡ ὁποία ἔγινε φανερή ἀπὸ τὸ 1929 γιὰ τὸν ἀστικό κόσμο ἐσᾶς σᾶς ἐχτυπησε σκληρότερα καὶ δυνατώτερα.
Με το νόμο που δημοσίευσε η Κυβέρνηση ξεσκλαβώθηκαν 650 περίπου χιλιάδες οἰκογένειες, τῶν ἀγροτῶν.

Τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν εἶναι πολύ παληά. Μερικά χρονολογοῦνται ἀπὸ τὸν καιρὸ ποὺ τὰ μέλη κάθε αγροτικῆς οἰκογένειας, που μποροῦσαν νὰ ἐργασθούν, βρισκόντανε στο μέτωπο γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς Πατρίδας. Τὰ περισσότερα ὅμως έδημιουργήθηκαν ἀπὸ τὸ 1927 καὶ ἐξῆς, ὁπότε ἄρχισε μιὰ ἐντονώτερη προσπάθεια γιὰ τὴν ἐπέκταση τῆς καλλιεργείας. Απὸ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη καὶ πέρα ὁ ἐπίσημος τόκος τοῦ δανεισμού στη χώρα μας ήταν πολύ μεγάλος, ἀληθινά δυσβάστακτος καὶ ἀσυγκρίτως μεγαλύτερος ἀπὸ ἀπὸ τὸν ἐπίσημο συμβατικό τόκο ὅλων τῶν ἄλλων εὐρωπαϊκών Κρατών.

Αν ἀφήναμε τον ἀγρότη να συντριβή κάτω ἀπὸ τὸ βάρος των χρεών, καὶ θὰ συνέβαινε ἀσφαλῶς αὐτό χωρίς την μεταβολή της 4ης Αὐγούστου, ή παραγωγή μας θὰ μίκραινε, τὸ συνάλλαγμα θὰ λιγόστευε.

Το Έργο του Ιωάννη Μεταξά

                       

  Σαν σήμερα στις 4 Αυγούστου του 1936 ο πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς σε συνεννόηση με τον βασιλιά Γεώργιο Β' διαλύουν την ψυχοραγούσα Β' Ελληνική Δημοκρατία και εγκαθιδρύουν το δικτατορικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου.

 Η Ελλάδα βρισκόταν σε οικονομική και πολιτειακή κρίση και έπρεπε να προετοιμαστεί ταχέως για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο που πλησίαζε στην Ευρώπη.

Ο πνευματικός ηγέτης των Ποντίων και ο ηγέτης της εποποιίας του 1940(φώτο)

 Ο Αρχιεπίσκοπος πάσης Ελλάδος (και πρώην μητροπολίτης Τραπεζούντας) Χρύσανθος, μαζί με τον βασιλιά Γεώργιο Β' και τον πρωθυπουργό - δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά.

Ο Χρύσανθος ήταν πνευματικός ηγέτης των Ποντίων και άφησε τρομερό γραπτό έργο για την ιστορία και τον πολιτισμό του Πόντου. Όταν ήρθε στην Ελλάδα το 1922 με την Μικρασιατική καταστροφή, ο Μεταξάς τα χρόνια του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου τον έκανε Αρχιεπίσκοπο πάσης Ελλάδος.

πηγή

Ο καθένας που θέλει να γίνει ηγέτης στην Ελλάδα πρέπει να καταλάβει...

  "Ο καθένας που θέλει να γίνει ηγέτης στην Ελλάδα πρέπει να καταλάβει, ότι αν δεν είναι συσσωματωμένος με όλο το Έθνος, αν δεν κλείνει μέσα του όλους τους πόθους του Έθνους, ότι αν δεν είναι το πνεύμα του βγαλμένο από τα σπλάχνα του Έθνους και δεν έχει αισθανθεί τις ανάγκες και τον πόνο και όλη τη λαχτάρα του Έθνους, οσοδήποτε κι αν γίνει μεγάλος επιστήμων, μπορεί να γίνει επιστημονική κορυφή, αλλά δεν μπορεί να γίνει ποτέ πνευματικός ηγέτης του Έθνους"

Ιωάννης Μεταξάς

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΓΚΡΑΤΣΙ

Γράφει στο βιβλίο του,ο Ιταλός Πρέσβης Εμμ.Γκράτσι,απαντώντας με αυτόν τον τρόπο και στους ανιστόρητους νεοέλληνες :
"Δέκα λεπτά πριν από τις 3 της νύχτας της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο στρατιωτικός μου ακόλουθος, ο διερμηνέας μου και εγώ, φθάσαμε στην καγκελόπορτα μιάς μικρής οικίας στην Κηφισιά, όπου έμενε ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος. Στον φρουρό της οικίας είπα ότι επιθυμώ να δώ τον Πρωθυπουργό για κάτι πολύ επείγον.
Ο φρουρός άρχισε να κτυπά το κουδούνι του εσωτερικού της οικίας, αλλά δεν ελάμβανε καμίαν απάντηση. Διερωτήθηκα εάν ήτο δυνατόν μια πρωθυπουργική κατοικία να μην απαντά αμέσως. Γιατί εγώ είχα εντολή να παραδώσω το τελεσίγραφον στις 3 π.μ. ακριβώς, της 28/10/1940, λόγω δε της προσπάθειάς μου να ακουσθεί το κουδούνι και να ανοίξει η πόρτα, η ώρα είχε ήδη φθάσει 3. Επιτέλους το κουδούνισμα ξύπνησε τον ίδιο τον Μεταξά, που έκαμε την εμφάνισή του σε μια μικρή πλαϊνή πόρτα και αναγνωρίζοντάς με, με άφησε να περάσω. Ο Μεταξάς φορούσε μια μάλλινη ρόμπα, από τον γιακά της οποίας φαινόταν ένα μετριότατο βαμβακερό νυκτικό.
Μου έσφιξε το χέρι και με έβαλε να καθίσω σε ένα μικρό φτωχικό σαλόνι του σπιτιού. Μόλις καθίσαμε, και επειδή η ώρα ήταν λίγα λεπτά μετά τις 3, του είπα αμέσως ότι η Κυβέρνησίς μου, μου είχε αναθέσει να του εγχειρίσω προσωπικά ένα κείμενο, που δεν ήτο τίποτε άλλο, παρά το τελεσίγραφον της Ιταλίας προς την Ελλάδα, με το οποίον η Ιταλική Κυβέρνηση απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση των στρατευμάτων της στον Ελληνικό χώρο, από τις 6 π.μ. της 28/10/1940.
Ο Μεταξάς άρχισε να το διαβάζει. Μέσα από τα γυαλιά του, έβλεπα τα μάτια του να βουρκώνουν. Όταν τελείωσε την ανάγνωση με κοίταξε κατά πρόσωπο, και με φωνή λυπημένη αλλά σταθερή μου είπε:
–Μεταξάς: Λοιπόν έχουμε πόλεμο (Alors, c’ est la guerre*).

Η επικοινωνιακή θεολογία των Hγετών του 1940 μέσα από τα ιστορικά διαγγέλματά τους

Κωνσταντίνος Χασόγιας, Θεολόγος του Ε.Κ.Π.Α. Romfea.gr

Έθνος-28-10-1940

Η εθνική επέτειος της 28ης Οκτωβρίου για το Έπος του 1940, μας κάνει να στρέφουμε την προσοχή μας στην εποχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και να θυμηθούμε τις μεγάλες στιγμές που έζησε το έθνος μας, αγωνιζόμενο στα βορειοηπειρωτικά βουνά υπέρ βωμών και εστιών.

Φυσικά το Έπος εκείνο δεν έγινε κατά τύχη ή από συγκυρίες. Οι πρωταγωνιστές του «ΟΧΙ» είχαν δει να μαζεύονται από καιρό πυκνά τα σύννεφα του πολέμου στην Ευρώπη.

Προς τούτο η κυβέρνηση του Ιω. Μεταξά με τη σύμφωνη γνώμη του Ανώτατου Άρχοντα της Χώρας, Βασιλέα Γεώργιου Β’, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένα οχυρωματικά έργα στην ελληνο-βουλγαρική μεθόριο, είχε φροντίσει για την προμήθεια του απαραίτητου στρατιωτικού εξοπλισμού ενώ παράλληλα είχαν πραγματοποιηθεί μεγάλες ασκήσεις του Ελληνικού Στρατού, υπό τις οδηγίες του Αντιστράτηγου Αλέξανδρου Παπάγου, ώστε αυτός να είναι ετοιμοπόλεμος.
Όλοι ήταν προετοιμασμένοι και όταν την 28η Οκτωβρίου 1940, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα Εμμανουέλε Γκράτσι, επέδωσε το τελεσίγραφο στον Μεταξά, ο πρωθυπουργός της Ελλάδος του απάντησε στα γαλλικά «alors c'est la guerre» - «Λοιπόν, έχουμε πόλεμο».

Ο Μεταξάς με την αρνητική του απάντηση στις ιταμές ιταλικές αξιώσεις, εξέφρασε τη θέληση του ελληνικού λαού με αποτέλεσμα να την αγκαλιάσει και ο Τύπος της εποχής γράφοντας στα πρωτοσέλιδα τη λέξη «ΟΧΙ», όπως πολύ σωστά απέδωσε η εφημερίδα «Ελληνικό Μέλλον» την αποφασιστική άρνηση του Εθνικού Κυβερνήτη.
Ωστόσο, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πίστη στον Θεό που είχαν οι πρόγονοι μας με προεξάρχουσα την πολιτειακή, την πολιτική και τη στρατιωτική Ηγεσία της εποχής.

Άπαντες πίστευαν ότι ο Μεγαλοδύναμος θα βοηθούσε το ελληνικό έθνος να ξεπεράσει και αυτήν την πολεμική περιπέτεια.
Η εμπιστοσύνη όλων στη Θεία Πρόνοια φαίνεται ξεκάθαρα στα διαγγέλματα προς τον ελληνικό λαό για την έναρξη του πολέμου με την Ιταλία, όπου οι Ηγέτες της Ελλάδος επικαλούνταν τη βοήθεια του Θεού για να επέλθει η πολυπόθητη νίκη στο πεδίο της μάχης.

He captured the mountain top

 

Το ΟΧΙ το είπε ο Μεταξάς

 Είναι πλέον κοινός τόπος η άρνηση να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, ιδιαίτερα δε -και κυρίως- όταν αυτά τα πράγματα αφορούν την ιστορία. Μια ιδιότυπη "προοδευτικίλα" (κατά το ξινίλα) αρνείται την πραγματικότητα καταγεγραμμένων γεγονότων όταν μάλιστα εμπλέκονται πρόσωπα στα οποία είναι αλλεργικοί οι έμπλεοι "δημοκρατικότητος" πολιτικοί, ερευνητές ή απλά πολίτες που ακολουθούν ...δίκην προβάτων!

 Η ιστορία όμως είναι "σκληρό καρύδι", δεν... χαμπαριάζει από ανοησίες συμπλεγματικών και τολμάει (η ιστορία) να καταγράφει στις δέλτους της ανεξίτηλα ονόματα ακόμη και βασιλέων (αυστηρώς απαγορευμένα του τύπου "νίκας τοις ευσεβέσι") αλλά και δικτατόρων (πολλάκις επινοημένων).
 Κάπως έτσι δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι το "Όχι" το είπε ο Μεταξάς και όχι ο λαός, όπως λένε οι παραχαράκτες της ιστορίας. Ο λαός ακολούθησε αλλά την ώρα που ο πρωθυπουργός της χώρας είπε το "Όχι" στους εχθρούς, ο λαός κοιμόταν, καθώς ήταν αξημέρωτα.

 Αυτό είναι η πραγματική ιστορία που μπορούν να αντέξουν μόνο ελεύθεροι άνθρωποι. Όλα τα άλλα είναι απλά επινοήματα για ανθρωπάρια με φοβικά σύνδρομα και νεωτερίζουσα χωριατίλα.
 Μεταξύ των "επισήμων" που προτιμούν να καταπιούν ένα μαγκάλι κάρβουνα παρά να πουν ορισμένα ονόματα ιστορικών προσώπων είναι -δυστυχώς- και ιεράρχες.

Ωστόσο, στον φίλιο ιστότοπο tasthyras.wordpress.com, βρήκαμε την φετεινή εγκύκλιο του Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως κ. Ανδρέα ο οποίος λέει τα πράγματα με το όνομά τους και αυτό μας κάνει να ελπίζουμε πως δεν έχουν όλα χαθεί.

Θέμα: «Λοιπόν, ἔχουμε πόλεμο»: Ἔτσι ξεκίνησε τό Ἔπος τοῦ 1940 – 41
Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-
Στίς τρεῖς τά ξημερώματα τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, ἕνα αὐτοκίνητο σταμάτησε μπροστά στό σπίτι τοῦ Πρωθυπουργοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ στήν Κηφισιά. Ὁ ἀστυφύλακας ἀσφαλείας, μή μπορῶντας νά διακρίνη ποιός ἀκριβῶς ἦταν ὁ ἐπισκέπτης, ἀνήγγειλε λανθασμένα τόν πρεσβευτή τῆς Γαλλίας. Ὁ Μεταξᾶς δέχθηκε τόν ξένο διπλωμάτη, πού ἦταν, ὅμως, τῆς Ἰταλίας ὁ πρεσβευτής, ὁ Ἐμμανουέλε Γκράτσι. Ἐκάθησαν καί οἱ δύο στό μικρό σαλονάκι τῆς εἰσόδου. Ὁ Γκράτσι ἀφηγεῖται: «Ὁ κυριότερος λόγος, πού μέ κάνει νά θεωρῶ τήν περίοδο ἀπό 15 Αὐγούστου (τορπιλλισμός τῆς «ΕΛΛΗΣ») μέχρι 28 Ὀκτωβρίου 1940, ὡς τήν πιό σκληρή ἀπό ὅσες πέρασα στή ζωή μου». «Ὁ Μεταξᾶς εἶχε φορέσει μιά σκούρα μάλλινη ρόμπα, ἀπό τόν γιακά τῆς ὁποίας φαινόταν ἕνα μετριότατο βαμβακερό νυκτικό … Μόλις καθήσαμε …, χωρίς ἄλλα λόγια τοῦ ἔδωσα τό κείμενο (τοῦ τελεσιγράφου). Ὁ Μεταξᾶς ἄρχισε νά διαβάζει. Τά χέρια πού κρατοῦσαν τό χαρτί ἔτρεμαν ἐλαφρά, καί μέσα ἀπό τά γυαλιά ἔβλεπα τά μάτια, νά βουρκώνουν, ὅπως συνήθιζε ὅταν ἦταν συγκινημένος. Ὅταν τελείωσε τήν ἀνάγνωση, μέ κοίταξε κατά πρόσωπο καί μοῦ εἶπε μέ φωνή λυπημένη ἀλλά σταθερή: «Λοιπόν, ἔχουμε πόλεμο»». Αὐτό, ἀκριβῶς, ἦταν τό ἐπίσημο ΟΧΙ.

ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ

Καὶ ἐφέτος ἡ ἱστορικὴ οἰκία τοῦ Πατέρα τῆς Νίκης θὰ ἀνοίξει ἀνήμερα τῆς ἐθνικῆς ἑορτῆς τοῦ ΟΧΙ γιὰ νὰ ὑποδεχθεῖ τοὺς ἐπισκέπτες ἀπὸ τὶς 10 π.μ. ἕως τὶς 4 μ.μ., μὲ πρωτοβουλία τῆς ἐγγονῆς τοῦ Ἰωάννη Μεταξᾶ, κυρίας Ἰωάννας-Φωκᾶ Μεταξᾶ, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ἀπὸ τὴν ἐξαιρετικὴ σελίδα της στὸ facebook.

Πέρυσι, πάντως ὑπῆρξε πραγματικὴ κοσμοσυρροή, μὲ τὴν παρουσία μάλιστα πολλῶν παιδιῶν, ἀφοῦ ἔγινε γνωστὴ γιὰ πρώτη φορὰ στὸ εὐρὺ κοινὸ ἀπὸ δημοσιεύματα τοῦ Τύπου αὐτὴ ἡ ἐκδήλωση μνήμης ποὺ λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο.

Ὁ αὐριανὸς καιρὸς προβλέπεται καλός, κι ἔτσι θὰ ἦταν μία πολὺ καλὴ εὐκαιρία εἰδικὰ γιὰ τοὺς γονεῖς νὰ δώσουν στὰ παιδιά τους τὴν εὐκαιρία νὰ γνωρίσουν τὸν χῶρο στὸν ὁποῖο ὁ Ἐθνικὸς Κυβερνήτης ἀπάντησε στὸ ἰταμὸ ἰταλικὸ τελεσίγραφο ποὺ τοῦ μετέφερε ὁ Ἰταλὸς πρέσβης Ἐμμανουέλε Γκράτσι, μὲ τὸ περίφημο Alors, c' est la guerre («Λοιπόν, ἔχουμε πόλεμο!»), γράφοντας μία ἀπὸ τὶς λαμπρότερες σελίδες τῆς σύγχρονης ἑλληνικῆς ἱστορίας.

Ἡ οἰκία Μεταξᾶ βρίσκεται στὴν ὁδὸ Στρατηγοῦ Δαγκλῆ 10 στὴν Κηφισιά. Νὰ σημειωθεῖ ὅτι ὁ Μεταξᾶς οὔτε κληρονόμησε τὸ σπίτι αὐτὸ ἀπὸ τὸ μπαμπᾶ του οὔτε τὸ ἀγόρασε μὲ χρήματα ποὺ τοῦ ἔδωσε ἡ θεία του ἀπὸ τὴν Νιγηρία, ἀλλὰ μὲ προσωπικὸ δάνειο ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὴν Κτηματικὴ Τράπεζα, τὸ ὁποῖο ξεχρέωσε μεταπολεμικὰ ἡ χήρα του. Ὁ ἴδιος ἔζησε ἐκεῖ μόλις ἕξι μῆνες. Προηγουμένως, ἔμενε σὲ σπίτι τοῦ ὁδοῦ Πατησίων, στὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας, τὸ ὁποῖο ἀποτελοῦσε προικῶον τῆς συζύγου του.

πηγή

Πρέπει νά σπουδάσω,...νά βάλω στή θέση τους καί τούς στρατηγούς μου...

Εγγραφὴ 24ης Ὀκτωβρίου 1896 
Οἱ προβιβασμοὶ ἔγιναν.Ὅλο ἀνώτεροι.Τὸ πυροβολικὸ τὸ εὐνόησαν πολὺ.Ἀηδίες·
τρώγονται ὅλοι γιὰ τὰ γαλόνια·κανεὶς δὲν ἐργάζεται.Ὅλοι παρουσιάζονται μὲ δικαιώματα.
Ὁ ἄλλος ἔχει δώδεκα χρόνια στὸ στρατὸ ἀνθυπολοχαγὸς. Δηλαδὴ ; Ὥς ἐπὶ τὸ πολὺ, ἐγύριζε δώδεκα χρόνια στοὺς δρόμους, τρώγοντας, πίνοντας καὶ κοιμώμενος. Καὶ αὐτὸ δίνει δικαίωμα σὲ προβιβασμό.
Καὶ πάλι τὶ νὰ εἰπῆ κανεὶς γιὰ τοὺς πυροβολητὰς ; Γλείφουν διαρκῶς τὴν Αὐλὴ γιὰ νὰ ἐπιτύχουν τοὺς προβιβασμούς των.
Ἔχουν δὲ γίνει φορτικώτατοι, μὲ τὴ μεγάλη ἰδέα ποὺ ἔχουν γιὰ τὸν ἑαυτό τους. Εἶναι τὸ πᾶν, άρκεῖ νὰ ἔχη κανεὶς τὸ δικαίωμα νὰ φορῆ γρανάτες στὸ λαιμὸ καὶ καπέλλο μὲ χρυσὰ γαλόνια, μπότες λουστρίνι, μουστάκι στριμμένο. Διότι, ἔξω ἀπὸ μερικὲς ἐξαιρέσεις, αὺτὸ θὰ πῆ πυροβολητὴς!
Καὶ προίκα - διαρκῶς τὴν κυνηγοῦν.
Καὶ οἱ δικοί μου δὲν πᾶν πίσω- ἀλλὰ ὄχι σ’ αὐτὸ τὸ βαθμὸ.
Πρέπει νὰ πέσουν αὐτὲς οἱ ἀηδίες, αὐτὰ τὰ αἴσχη, καὶ ν’ ἀνοίξη ὁ δρόμος στὴν ἱκανότητα.
Μὰ πότε ;
Πρέπει νὰ σπουδάσω, νὰ γίνω κάτι, καὶ τότε, ἂς εἶμαι ἀνθυπολοχαγὸς ἀκόμη,
ξέρω νὰ βάλω στὴ θέση τους καὶ τοὺς στρατηγοὺς μου.
____________________________

Πηγή: Ἰ. Μεταξᾶ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ Τόμος Α1. Σελ. 110

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ

 

https://www.ioannismetaxas.gr/

Ο καθένας που θέλει να γίνει ηγέτης στην Ελλάδα πρέπει να καταλάβει....

  "Ο καθένας που θέλει να γίνει ηγέτης στην Ελλάδα πρέπει να καταλάβει, ότι αν δεν είναι συσσωματωμένος με όλο το Έθνος, αν δεν κλείνει μέσα του όλους τους πόθους του Έθνους, ότι αν δεν είναι το πνεύμα του βγαλμένο από τα σπλάχνα του Έθνους και δεν έχει αισθανθεί τις ανάγκες και τον πόνο και όλη τη λαχτάρα του Έθνους, οσοδήποτε κι αν γίνει μεγάλος επιστήμων, μπορεί να γίνει επιστημονική κορυφή, αλλά δεν μπορεί να γίνει ποτέ πνευματικός ηγέτης του Έθνους"

Ιωάννης Μεταξάς

Και αν έλεγε ΝΑΙ;

 Επειδή ακούω πολλούς να λένε:''τό λεγόμενο ηρωικό ΟΧΙ άν δέν τό έλεγε καί έλεγε ΝΑΙ θά ήταν ή Ελλάδα σέ άλλη οικονομική κατάσταση καί δέν θά είχαμε θρηνήσει τά χιλιάδες αθώα θύματα'',τους προτείνω να διαβάσουν τον ''Λόγο του Ιωάννου Μεταξά προς τους Ιδιοκτήτας και Αρχισυντάκτας του Αθηναϊκού Τύπου την 30η Οκτωβρίου 1940.

https://www.ioannismetaxas.gr/Anakoinosis%20I.Metaxa%20pros%20Idioktitas%20Athinaikou%20Tupou.pdf