Ο Άγιος Σάββας της Καλύμνου και ο Άγιος Νεκτάριος

 

Έργο της Maria Sideri

[...] Ο Άγιος Σάββας ο νέος της Καλύμνου υστερα από αλλεπάλληλα ταξίδια στην Πάτμο, στην Αθήνα , στο Άγιο Όρος καταλήγει στην Αίγινα, κοντά σε έναν άλλο Άγιο της εποχής του ,τον πρώην Πενταπόλεως Νεκτάριο. Φαίνεται ότι ο π. Σάββας γνώριζε από άλλοτε τον Άγιο Νεκτάριο , τώρα όμως αξιώνεται να μείνει κοντά του . Εκεί του δίνεται η ευκαιρία να διδαχθεί αλλά και να διδάξει. Να διδαχθεί από τον άγιο Νεκτάριο ,να συλλειτουργήσει μαζί του και να ακούσει τις πατρικές νουθεσίες του, αλλά και να διδάξει στις μοναχές της Ι. Μονής της Αγίας Τριάδος αγιογραφία και εκκλησιαστική μουσική.

Ο π. Σάββας ήταν αυτός που αντικατέστησε τον άγιο , όταν εκείνος νοσηλεύονταν κατά τους δύο τελευταίους μήνες της ζωής του σε Νοσοκομείο των Αθηνών , και όταν ο Άγιος Νεκτάριος κοιμήθηκε τον Νοέμβριο του 1920 ο π. Σάββας ήταν αυτός που έζησε ένα από τα θαυμαστά γεγονότα της ταφής του Αγίου, είχε την ευλογία να δει τον Άγιο να ανασηκώνει το κεφάλι του για να του φορέσει το επιτραχήλιο και μετά να το επαναφέρει στη θέση του. Μετά την ταφή του Αγίου Νεκταρίου, όπως μαρτυρούν οι μοναχές , ο π. Σάββας για τρία μερόνυκτα παρέμεινε πάνω από τον τάφο του Αγίου συνομιλώντας μαζί του. ΄Ύστερα και αφού ζήτησε από την γερόντισσα Ξένη να μην τον ενοχλήσει κανείς για τις επόμενες 40 ημέρες, παρέμεινε έγκλειστος στο κελί του και με πολύ προσευχή αγιογράφησε την 1η εικόνα του Αγίου.

Τελικά ο π. Σάββας εξαιτίας του πλήθους των πιστών που κατέκλυζε καθημερινά το μοναστήρι, λόγω της φήμης του Αγίου Νεκταρίου, αποφάσισε να φύγει και να πάει να εγκατασταθεί στην Ι. Μονή Αγίας Πάντων Καλύμνου[...]

Ο π. Σάββας Αχιλλέως βοήθησε μετανιωμένο μάγο.

  Δύο αδέρφια στην επαρχία είχαν κτηματικές διαφορές κι ο ένας, που δούλευε στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, έμαθε από συναδέλφους του Ινδούς να κάνει μαγεία. Ευκαιρίας δοθείσης έκανε μάγια και στον αδερφό του Λουκά να πάθει ατύχημα με το αυτοκίνητό του. 

 Πράγματι ο αδερφός του έπαθε ατύχημα και μόλις που γλύτωσε τον θάνατο. Σημειωτέον ότι ο Λουκάς μετά το ατύχημα είχε μπει στον δρόμο του Θεού εξομολογούμενος στον π. Σάββα.

  Μαθαίνοντας ο μάγος αδερφός το βαρύ τραυματισμό του αδερφού του μετάνιωσε. Τον επισκέφτηκε, αλλά δε μπορούσε να του πει για το κακό που είχε προκαλέσει ο ίδιος. 

 Κάποτε όμως που το εκμυστηρεύτηκε και τον βεβαίωσε ότι δεν ζητά τίποτα απ’ την περιουσία, ο Λουκάς τον συγχώρησε και αδελφικά τον συμβούλεψε να εξομολογηθεί στον π. Σάββα. Πράγματι ο μάγος αδερφός προσήλθε μετανιωμένος στον π. Σάββα κι ύστερα από προτροπή του ιερέα έφερε τα βιβλία και τα εργαλεία της μαγείας, αιγυπτιακής, τουρκικής, ινδικής κ.λπ., καθώς κι ένα άγαλμα του Βούδα από όνυχα, τα οποία τα καταστρέψαμε.
(Μαρτυρία Νικολάου Τσιατσιάνη)

πηγή: “Γέρων Σάββας Αχιλλέως ο διώκτης των δαιμόνων”, Βίος – Θαύματα – Ακολουθία – Παράκληση, Αθανασίου Δ. Κυπραίου, φιλολόγου, εκδ. Αγαθός Λόγος, Αθήνα 2023, σελ. 27-28

Ἡ ΑΥΣΤΗΡΟΤΗΣ τοῦ ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ τοῦ Καλυμνίου καί ἡ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ τοῦ κεκοιμημένου ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ!

Παραθέτουμε, Φίλες καί Φίλοι, ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίον "Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ὁ Ἅγιός μας" (σελίδες 257-261), στά πλαίσια τῶν ὁποίων πληροφορούμεθα τήν συγκινητικήν φιλίαν τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου καί τοῦ Ἁγίου Σάββα τοῦ Νέου, στήν Αἴγιναν:

"Ἡ Καθηγουμένη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίων Πάντων, Γερόντισσα Φιλοθέη, ἀνέφερε γιά τήν σχέση τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου μέ τόν Ἅγιον Σάββαν τῆς Καλύμνου –ὁ ὁποῖος, τό διάστημα πού ἐκοιμήθη ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ὁ Ἅγιός μας, ἱερουργοῦσε στό Μοναστήρι του, στήν Αἴγιναν- τά ἀκόλουθα:

Ὅταν ἐκοιμήθη ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, τόν ἔθαψεν ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος Σάββας, διότι ἦτο Ἱερεύς. Ἐπί τρία μερόνυκτα παρέμεινεν εἰς τόν τάφον του καί συνωμιλοῦσε μέ τόν Ἅγιον Νεκτάριον!.. Αἱ Μοναχαί, ἐπειδή ἤκουον ψιθύρους ἐπί τοῦ τάφου, ἀνεζήτησαν τόν π. Σάββαν εἰς τό κελλίον του, τόν ὁποῖον εὕρον –κατελθοῦσαι ὅλαι μαζί- εἰς τόν τάφον τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου.
Ἐζήτησε τότε, ὁ Ἅγιος Σάββας, ἀπό τήν Γερόντισσαν νά μή τόν ἐνοχλήσουν ἐπί τεσσαράκοντα ἡμέρας, κατά τάς ὁποίας θά εὑρίσκετο ἔγκλειστος εἰς τό κελλίον του. Μετά τάς τεσσαράκοντα ἡμέρας, ἐπῆγε εἰς τήν Γερόντισσαν καί τῆς δίδει τήν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου καί τῆς λέγει:

 «Πάρε τήν εἰκόνα νά τήν βάλῃς εἰς τό προσκυνητάρι»!

Εἶπεν ἡ Γερόντισσα: «Πῶς μπορῶ νά βάλω τόν Ἅγιον εἰς τό προσκυνητάρι, ἀφοῦ δέν ξεύρομεν ἀκόμη ἄν εἶναι Ἅγιος καί ξεύρετε ὅτι ὑπάρχουν ἐπιτροπαί καί Μητροπολίται πού κάνουν ἔλεγχον. Μή θέλετε, πάτερ Σάββα, νά μᾶς κλείσουν τό μοναστήρι».

 Εἶπεν αὐτῇ ὁ π. Σάββας: «Ὀφείλεις νά κάμῃς ὑπακοήν. Νά πάρῃς τήν εἰκόνα νά τήν βάλῃς εἰς τό προσκυνητάρι καί τάς βουλάς τοῦ Θεοῦ νά μή τάς περιεργάζεσαι»!..

Κατά δέ τήν προφορικήν ἀφήγηση τῆς Μαρίας Μπιζάνη, ἀπό τήν Κάλυμνον:
«Ὅταν ἐκοιμήθη ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, ἡ νέα Μοναχή Νεκταρία πῆγε καί τράβηξε λίγο τό ξύλινο μνῆμα, γιά νά δῇ τόν Γέροντα, ἀπό τήν λαχτάρα πού εἶχε. Λοιπόν, τήν ἔφθασεν ἡ Ἡγουμένη:
-῾῾Τί κάνεις ἐδῶ, Νεκταρία᾿᾿;
-῾῾Θέλω νά ἰδῶ τόν Γέροντά μου᾿᾿.

 -῾῾Εἶναι κακό πράγμα. Τώρα θά σέ πάω στόν Γέροντα, τόν πατέρα Σάββαν᾿᾿.
Ἦταν ὁ πατήρ Σάββας εἰς τό κελλίον του. Κτυπᾶ τήν πόρτα τοῦ κελλίου ἡ Ἡγουμένη καί τοῦ λέγει:
-῾῾Εἶδες τί ἔκαμεν ἡ μικρή μας᾿᾿;
-῾῾Τί ἔκαμε᾿᾿;

Η πρώτη λάρνακα του Αγίου Σάββα της Καλύμνου

 

Η πρώτη λάρνακα του Αγίου Σάββα της Καλύμνου.Ανοίγει μία φορά τον χρόνο την ημέρα της γιορτής του προς προσκύνηση

Άγιος Σάββας ο ''εν Καλύμνω'': «Ο ακτήμων μοναχός,υψιπέτης αετός»

Είναι κάποια πράγματα που γίνονται στην ζωή μας που έχουν μια ιδιαίτερη αξία, γιατί αποδεικνύουν ότι έχουν λόγο για να γίνουν και δεν είναι τυχαία.
Αυτό συνέβη με τον άγιο Σάββα τον «εν Καλύμνῳ». Πριν χρόνια διάβασα τον βίο του, μού έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, και θέλησα να μοιραστώ το ενδιαφέρον αυτό συναξάριό του με τα παιδιά της Σύναξης των νέων μας, και τώρα με όλους εσάς.
Θα σας αναφέρω αρχικά μερικά βιογραφικά στοιχεία για τον άγιο.
Με αυτόν τον τρόπο θα ξεκινήσω, να παρουσιάσω την αγιασμένη του μορφή, ενώ στην συνέχεια θα εστιάσουμε σε μερικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του βίου του, της πνευματικότητάς του.
Ο Όσιος Σάββας λεγόταν Βασίλειος και γεννήθηκε το 1862 στην Ηρακλείτσα της Ανατολικής Θράκης.
Οι γονείς του, Κωνσταντίνος και Σμαραγδή, ήταν πτωχοί και άσημοι, αλλά πιστοί.
Έτσι, ο Βασίλειος μεγάλωσε έχοντας βαθιά πίστη και μεγάλη ευσέβεια. Από μικρή ηλικία ήθελε να μιμηθεί την άσκηση των αγίων, γεγονός που φανέρωνε την ειδική κλήση που είχε.
Μόλις σε ηλικία δώδεκα ετών, ο νεαρός Βασίλειος άφησε την δουλειά που τού δημιούργησε ο πατέρας του για να εργαστεί.
Δεν του άρεσε γιατί η ψυχή του ποθούσε κάτι άλλο, μια άλλη, διαφορετική ζωή.
Η αγάπη του για τον Χριστό μεγάλωνε και ενώ μόλις βρισκόταν στην εφηβική του ηλικία είχε κατασταλάξει ότι ποθούσε την μοναχική πολιτεία.
Ο άγιος επισκέφτηκε ευλογημένα περιβόλια στο διάβα της ζωής του και συνέλεξε διάφορα άνθη. Έτσι, έγινε και ο ίδιος ένα «μυρίπνοο άνθος».
Έγινε εύοσμος από την επίγεια ζωή του ακόμα. Επισκέφτηκε, λοιπόν, τα Ιεροσόλυμα, την καρδιά της Ορθοδοξίας, το Άγιο Όρος, το κατεξοχήν περιβόλι της Παναγίας, την Πάτμο, το νησί της Αποκαλύψεως και την Αίγινα, τον αγιασμένο αυτό τόπο.
Και από τα τέσσερα αυτά περιβόλια κορφολόγησε και «έχτισε» μέσα του μια νέα καρδιά. ( Ψλ.50,12)
Κατευθύνθηκε, σύμφωνα με το συναξάριό του, αρχικά, στο Άγιον Όρος, στην Ιερά Σκήτη της Αγίας Άννης, όπου για δώδεκα χρόνια ζει και μαθητεύεται στην μοναχική ζωή, με συνεχή προσευχή και αυστηρή άσκηση.
Έντονη ήταν και μια άλλη επιθυμία του, να επισκεφθεί τους Αγίους Τόπους, την οποία πραγματοποιεί, αφού πρώτα διέρχεται από την γενέτειρά του. Δέος ένιωσε όταν αντίκρισε τον Πανάγιο Τάφο!
Στην Αγία Γη, αποφασίζει και εισέρχεται στην Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου Χοζεβά, όπου μετά από τριετή δοκιμασία, διάγοντας ενάρετο βίο, κείρεται μοναχός (1890), ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα, αποστέλλεται από τον ηγούμενο της μονής Καλλίνικο, στην Σκήτη της Αγίας Άννης, να μάθει την τέχνη της αγιογραφίας κοντά στον αρχιμανδρίτη Άνθιμο.
Το 1902  χειροτονείται διάκονος και το επόμενο έτος πρεσβύτερος. Μέχρι το έτος 1906  είναι ο εφημέριος της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού.
Εκεί θα γνωρίσει μια σπουδαία εκκλησιαστική μορφή, τον τότε αρχιμανδρίτη Χρυσόστομο Παπαδόπουλο, τον μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και καθηγητή του Πανεπιστημίου, ο οποίος εκτιμούσε βαθύτατα τον Άγιο Σάββα.
Λίγο αργότερα, το 1907  επανέρχεται στη μονή Χοζεβά, όπου ασκείται ακόμα πιο αυστηρά, με τέλεια υπακοή, άκρα ταπεινότητα, χαμαικοιτία και στέρηση παντός υλικού αγαθού, εκπληρώνοντας το πατερικό λόγιο: «o ακτήμων μοναχός, υψιπέτης αετός».

Το έτος 1916  επιστρέφει στην Ελλάδα. Πηγαίνει στην Πάτμο, στο ιερό νησί της Αποκαλύψεως, όπου διαμένει για δύο χρόνια. Στο ιερό Σπήλαιο έζησε μοναδικές πνευματικές και λειτουργικές αναβάσεις και εμπειρίες.
Μετά την διακονία του στην Πάτμο έρχεται στην Αθήνα. Εκεί, θα μάθει ότι τον αναζητά ο άγιος Νεκτάριος, γι’ αυτό και ταξιδεύει στην Αίγινα για να τον συναντήσει.

Στην Αίγινα διακονεί με αυταπάρνηση και αφοσίωση τον Άγιο μέχρι την ημέρα της κοιμήσεώς του. Η συγκαταβίωση του Αγίου Σάββα με τον Άγιο Νεκτάριο, τον μητροπολίτη Πενταπόλεως, τόν βοήθησε να ανέλθει γοργά, αλλά σταθερά τις βαθμίδες της πνευματικότητος.

Ο άγιος Νεκτάριος εμφανίζεται στον όσιο Σάββα και τον παρακαλεί για νεαρή μοναχή!

Οι άγιοι Νεκτάριος Επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός (1846-1920) και Σάββας της Καλύμνου (1862-1948).

Κατά την προφορική αφήγηση της Μαρίας Μπιζάνη από την Κάλυμνο:
Όταν κοιμήθηκε ο άγιος Νεκτάριος, η νέα μοναχή Νεκταρία πήγε και τράβηξε λίγο το ξύλινο μνήμα για να δει τον Γέροντα από την λαχτάρα που είχε.
Λοιπόν την έφθασε η ηγουμένη:
– Τι κάνεις εδώ Νεκταρία;
– Θέλω να δω τον Γέροντά μου.
– Είναι κακό πράγμα. Τώρα να σε πάω στο γέροντα, τον πάτερ Σάββα (ο νυν όσιος Σάββας της Καλύμνου).
Ήταν ο πάτερ Σάββας στο κελλί του. Κτυπά την πόρτα του κελλιού η ηγουμένη και του λέει:
– Είδες τι έκαμε η μικρή μας;
– Τι έκανε;
– Πήγε στο μνήμα από πάνω και τράβηξε το μνήμα διά να δη τον Γέροντα.
– Έλα, παιδί μου, μέσα. Γιατί τόκανες αυτό;
– Από την λαχτάρα που είχα να δω τον Γέροντά μου.
– Μ’ αυτό ξέρεις πώς λέγεται; Τυμβωρύχος είσαι;
– Μα εγώ δεν ξεύρω απ’ αυτά τα λόγια. Εγώ θέλω τον Γέροντά μου να δω!
– Ε, τότε δεν θα κοινωνήσης. Μέχρι την Μ. Πέμπτη να μην πλησιάσης τα Άγια. Είναι αμάρτημα παιδί μου, είναι αμάρτημα αυτό.
– Εγώ δεν ξεύρω τίποτα. Εγώ θέλω να δω τον Γέροντα.

... είδε νοερά τον Άγιο Σάββα μέσα σε ένα σύννεφο να ανεβαίνει ψηλά στο τέμπλο του ναού ...

7 Απριλίου κοιμήθηκε ο Άγιος Σάββας ο Νέος, ο εν Καλύμνω (κατά το παλαιό ημερολόγιο, αντιστοιχεί με την 25η Μαρτίου)

 Την ώρα που η ψυχή του Αγίου έφευγε προς τον Κύριο, γινόταν Αγρυπνία στο μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στην Κάλυμνο.

 Τότε η μοναχή Κυπριανή είδε νοερά τον Άγιο Σάββα μέσα σε ένα σύννεφο να ανεβαίνει ψηλά στο τέμπλο του ναού και να ψάλλει: 

Εὐαγγελίζου γῆ χαράν μεγάλην, αἰνεῖτε οὐρανοί Θεοῦ τήν δόξαν.

Εμφάνιση του αγίου Σάββα και η καντήλα που έμεινε αναμμένη 18 χρόνια!

Έγιναν τα θεμέλια του μοναστηρίου του ναού των αγίων Ταξιαρχών.
Ο άγιος την είχε θεμελιώσει με το όνομα των Ταξιαρχών.
Ο Δεσπότης όμως ήλθε να βάλη θεμέλιο και μας είπε ότι θα θεμελιώση τον ναόν με το όμομα του ιερού Χρυσοστόμου.
Εγώ αντιστάθηκα, διότι είχε τα θεμέλια ο άγιος Σάββας επ’ ονόματι των αγίων Ταξιαρχών.
Πέσαμε οι αδελφές στις προσευχές, να μας φανέρωση ο άγιος τι να κάνωμε.
Ένα βράδυ παρουσιάσθηκε πάλιν με τους ίδιους ιερείς που είχα ξαναδή.
Έφθασε μέχρι τον τάφον του. Εγώ μόλις τους είδα είπα:
– Πάτερ μου Σάββα, ο Θεός που σ’ έφερε, λύσε μας το ζήτημα.
Τί πρέπει να γίνη;
– Ε! παιδί μου, όλα καλά και ευλογημένα.
Πείθεσθε, πείθεσθε, πείθεσθε, και σταυρώνει τρεις φορές την εκκλησία και τον έχασα.
Ήλθεν ο Δεσπότης και του έδωσα άδεια και έκανε τον Χρυσόστομο.
Άμα χαλάσαμε το θεμέλιον βρήκαμε την κανδήλα που είχε ο άγιος αναμμένη.
Θαυμάσαμε, διότι η κανδήλα ήταν αναμμένη 18 ολόκληρα χρόνια!
Την κανδήλα των αγίων Ταξιαρχών την έβαλε ο ίδιος ο άγιος Σάββας προ 18 ετών και τώρα ο ίδιος πάλιν ο μάστορας που ειργάσθη με τον άγιον Σάββα ευρήκε την κανδήλα αναμμένη. Τώρα βάλαμε και την άλλην κανδήλα για τον άγιον Χρυσόστομο. Ο μάστορας αυτός λέγεται Μιχαήλ Τσερκάκης.

Βλέπω στην πλατεία να υψώνονται φλόγες 100 μέτρα ψηλά...

"Ο πατέρας μου, ο Σταυρής Μιχαήλου, έλεγε στον άγιο Σάββα:

 "Πάτερ Σάββα, πολλές γυναίκες λόγω της σκληράς κατοχής, πουλάνε το σώμα τους για ένα κομμάτι ψωμί κ η αμαρτία είναι πολύ μεγάλη. Κάτω στην πόλη έχει μεγάλη αμαρτία". 

Και ο άγιος Σάββας απάντησε: "Το γνωρίζω κ. Σταύρο. Κάθε βράδυ βγαίνω έξω στας 12 τα μεσάνυκτα και ευλογώ την πόλη. Βλέπω στην πλατεία να υψώνονται φλόγες 100 μέτρα ψηλά".

"Άγιος Σάββας ο νέος ο εν Καλύμνω" - Β. Χρ. Παπανικολάου

πηγή

ΟΤΑΝ ΦΥΛΑΚΙΣΤΗΚΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ Φυλακές της Κω, Κελλί Νο 70

Ο άγιος Σάββας ο εν Καλύμνω (1862–1948) ήταν ο πιο πιστός και αφοσιωμένος μαθητής του αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως (1846–1920), που βρισκόταν μαζί του στην Αίγινα μέχρι τη μακαρία κοίμησή του. Αυτόν τον σύγχρονο άγιο της εποχής μας, με τα αμέτρητα θαύματα και τα πάμπολλα σημεία, οι συντοπίτες του οι Καλύμνιοι, και ζώντα επί γης ακόμη, τον θεωρούσαν ως άγιο και τον τιμούσαν ως θαυματουργό όσιο. Σε κάθε τους ανάγκη, δυσχέρεια και δυσκολία, κατέφευγαν πάντα προς την πατρική του αγάπη.

  Είναι αξιοσημείωτο πως, το 1933 που όλες οι εκκλησίες των Δωδεκανήσων ήταν κλειστές από τους Ιταλούς, ο τότε δεσπότης της Ρόδου, Απόστολος ο Α΄ ο Τρύφωνος [σημ.: 1878–1957· έτη ποιμαντορίας στην Ρόδο: 1913–1947, οποίος κατά την πρώτη φάση της ποιμαντορίας του (1913–1921) ήταν ο εμπνευστής και ο διοργανωτής των συλλαλητηρίων εκείνου τ σεου αιματηρού Πάσχα του 1919, όπου διακήρυξε την επιθυμία του Δωδεκανησιακού λαού για ένωση με την Ελλάδα –γι’ αυτό άλλωστε και εξορίστηκε για μία ολόκληρη τριετία…], για καθαρά διπλωματικούς λόγους και τακτικής ελιγμού, κάλεσε τους ιερείς της Καλύμνου και τους «υποχρέωσε» να υποταχθούν αδιαμαρτύρητα όλοι τους στον πάπα και να τον δεχτούν ως υπέρτατη εκκλησιαστική τους αρχή.

Οι πραγματικά ανυποχώρητοι ορθόδοξοι ιερείς όμως, με την ανδρεία ψυχή και το αδούλωτο φρόνημα, δεν δέχθηκαν ποτέ κάτι τέτοιο. Αρνήθηκαν να υπογράψουν μια τέτοια πνευματική και πατριωτική προδοσία. Οι Ιταλοί, που ήταν η τότε παράνομη αρχή του τόπου, ευθύς αμέσως, όπως ήταν αναμενόμενο, προχώρησαν σε μαζικές συλλήψεις. Έπιασαν όλους τους «αποστάτες» και «αντιρρησίες» ιερείς – ανάμεσά τους και τον άγιο Σάββα – και τους ενέκλεισαν όλους με τη βία στις φυλακές της Κω.

Μάλιστα δε, τον άγιο Σάββα τον είχανε καταδώσει ότι ήταν ο πρωταίτιος, ο αρχηγός και ο υποκινητής αυτής της «αντιστασιακής» κίνησης. Εκεί, λοιπόν, στις φυλακές της Κω έβαλαν τον άγιο Σάββα και τον ενέκλεισαν στο κελλί Νο 70. Ήταν ένα κελλί στενό, μόλις που μπορούσε να χωρέσει έναν άνθρωπο μέσα, κι αυτόν μονάχα όρθιο.

Το θαύμα του Αγίου Νεκταρίου, μετά την κοίμησή του, στον υποτακτικό του, τον Άγιο Σάββα τον Νέο εν Καλύμνω..

  Το έτος 1916 ο Άγιος Σάββας επιστρέφει οριστικά στην Ελλάδα, μεταβαίνει στη νήσο Πάτμο, όπου διαμένει δύο χρόνια και ιστορεί δύο εικόνες στο Καθολικό της μονής. Έπειτα έρχεται στην Αθήνα, όπου πληροφορείται ότι τον αναζητεί ο Άγιος Νεκτάριος, Μητροπολίτης Πενταπόλεως. Μεταβαίνει στην Αίγινα και διακονεί τον Άγιο μέχρι την ημέρα της κοιμήσεώς του.

  Η συγκαταβίωση με τον Άγιο Νεκτάριο συνέβαλε στην πνευματική του πρόοδο. Γνώρισε την αυστηρή άσκηση του Αγίου Νεκταρίου, την παροιμιώδη ταπείνωσή του, την απλότητά του.

  Έζησε το πρώτο θαύμα του Αγίου, όταν μετά την κοίμησή του είδε τον Άγιο να κλίνει την κεφαλή του προκειμένου να του φορέσει το πετραχήλι του και να επανέρχεται κατόπιν στην θέση της. Επί τρεις συνεχείς ημέρες οι αδελφές της μονής στην Αίγινα άκουγαν συνομιλίες από τον τάφο του Αγίου, όταν δε πλησίασαν, είδαν εκεί τον Όσιο Σάββα να συνομιλεί με τον Άγιο Νεκτάριο. 

  Ο Όσιος έμεινε έγκλειστος στο κελί του για σαράντα ημέρες. Κατά την τεσσαρακοστή ημέρα εξήλθε κρατώντας μία εικόνα του Αγίου Νεκταρίου, την οποία ενεχείρησε στην ηγουμένη με την εντολή να την τοποθετήσει στο προσκυνητάρι. Η ηγουμένη απάντησε ότι αυτό δεν ήταν δυνατό να γίνει, διότι ο Άγιος δεν είχε αναγνωρισθεί επίσημα από την Εκκλησία και μια τέτοια ενέργεια ίσως να έθετε τη μονή σε διωγμό. 

 Τότε ο Όσιος Σάββας της είπε επιτακτικά: «Οφείλεις να κάνεις υπακοή. Να πάρεις την εικόνα, να την βάλεις στο προσκυνητάρι και τις βουλές Τού Θεού να μην τις περιεργάζεσαι».

Ο άγιος Σάββας(Kαλύμνου) είναι η επιτομή του αυριανού ευαγγελίου

  Ο άγιος Σάββας είναι η επιτομή του αυριανού ευαγγελίου. Ταπεινός και αφανής, εκρύβετο ως άγιος από τους ανθρώπους. Μόνο οι αγνοί και οι απλοϊκοί ελάμβαναν οσμή από την ευωδία της αγιότητας του, όσο ήταν ζωντανός και ανάμεσα τους. Ένας ταπεινός και αφανής καλόγηρος, από αυτούς πού δεν γνωρίζει και δεν αναγνωρίζει ο πολύβουος και πλουραλιστικός κόσμος. Δεν ήταν πυροτέχνημα, εντυπωσιακός, άρχων, πρωτοκάθεδρος, φιλόπρωτος, "δραστήριος", αποτελεσματικός πολυπράγμων, όπως είναι οι "πετυχημένοι" και λαοφιλείς ποιμένες και κοσμικοί της σήμερον.Ήταν δούλος του Δούλου του Θεού. Άξιος του πρώτου μακαρισμού. Ποιμήν των απλών αμνάδων.Εξομολογητής ταχύς, πρόθυμος και ακριβής.Φιλόπτωχος και φιλεύσπλαχνος. Άνθρωπος της προσευχής και της σιωπής και όχι της ρητορείας. Εκινείτο όπου οι πληγές του κόσμου και αγαπούσε την ταφή την εκούσια και την απλότητα την καταφρονημένη.

  Αλλά σήμερον, πού η δόξα της Βαβυλώνας; Πού η φήμη των λαμπρών και υψηλοφρόνων; Πού η τιμή και η φαντασία των πλουσίων; Ατμίδα και καπνός! Ενώ ενώπιον του ταπεινού καλογήρου, κλίνουν γόνυ ευλαβείας Αρχιερείς και Άρχοντες και πανήγυρις λαού υψώνει φωνή μεγαλυναρίου στην παναγία μνήμη του!Εις πάσαν την γην εξήλθε ο φθόγγος των κατορθωμάτων του και έως του θρόνου του Θεού η λάμψη των θαυμασίων του! Ίνα πληρωθή το ρηθεν πώς όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί, ενώ όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί!

 Ο άγιος Σάββας κοιμήθηκε σε ένα ταπεινό κελί, περιστοιχιζόμενος από απλούς ανθρώπους και αποκεκρυμμένος από το φως της δημοσιότητας. Όταν έφυγε πίσω του δεν άφησε επιστημονικά συγγράμματα ,συνεντεύξεις και οπαδούς ενθουσιώδεις αλλά πλούσια παράδοση Χριστού στα πνευματικά του παιδιά και υπόδειγμα μηδενικής -κυριολεκτικά μηδενικής- υλικής περιουσίας .

π.Παντελεήμων Κρούσκος

Ο Άγιος Σάββας εν Καλύμνω υπήρξε Εκείνος που ζωγράφισε την πρώτη εικόνα του Αγίου Νεκταρίου!

Ο Άγιος Σάββας εν Καλύμνω υπήρξε Εκείνος που ζωγράφισε την πρώτη εικόνα του Αγίου Νεκταρίου!Το έτος 1918 πηγαίνει στην Αίγινα, όπου διακονεί τον Άγιο που εορτάζουμε σήμερα μέχρι την κοίμησή Του.Η συγκαταβίωσή του με τον Άγιο Νεκτάριο συνέβαλε πολύ στην περαιτέρω πνευματική πρόοδο του Οσίου.
Γνώρισε την αυστηρή άσκηση του Αγίου μας, τους πολέμους των μικρών ανθρώπων, αλλά και την παροιμιώδη ταπείνωση και απλότητά Του.
 Είδε τη θεία κοίμησή του, η οποία βεβαίωσε την ευαρέσκεια προς αυτόν του Παναγάθου Θεού με τα έκδηλα σημεία του Αγίου Μύρου και της ευωδίας, αλλά κυρίως της θαυματουργικής χάριτος.

Ό Άγιος Σάββας μέχρι τότε μόναζε στα Ιεροσόλυμα αλλά ερχόμενος στην Αθήνα για υλικά Αγιογραφίας, (για το εργόχειρο που τόσο αγαπούσε), πληροφορείται ότι τον ΑΝΑΖΗΤΕΙ ο Άγιος Νεκτάριος, Μητροπολίτης Πενταπόλεως.
Μεταβαίνει στην Αίγινα και διακονεί τον Άγιο μέχρι την ημέρα της κοιμήσεώς Του!!!
Έζησε το πρώτο θαύμα του Αγίου, όταν μετά την κοίμησή του είδε τον Άγιο να κλίνει την κεφαλή του προκειμένου να του φορέσει το πετραχήλι του και να επανέρχεται κατόπιν στην θέση της.
Επί τρεις συνεχείς ημέρες οι αδελφές της μονής στην Αίγινα άκουγαν συνομιλίες από τον τάφο του Αγίου, όταν δε πλησίασαν, είδαν εκεί τον Όσιο Σάββα να συνομιλεί με τον Άγιο Νεκτάριο.

Ο Όσιος έμεινε έγκλειστος στο κελί του για σαράντα ημέρες.

Κατά την τεσσαρακοστή ημέρα βγήκε από το κελί του κρατώντας μία εικόνα του Αγίου Νεκταρίου, την οποία ενεχείρησε στην ηγουμένη με την εντολή να την τοποθετήσει στο προσκυνητάρι!
Η ηγουμένη απάντησε ότι αυτό δεν ήταν δυνατό να γίνει, διότι ο Άγιος δεν είχε αναγνωρισθεί επίσημα από την Εκκλησία και μια τέτοια ενέργεια ίσως να έθετε τη μονή σε διωγμό.
Τότε ο Όσιος Σάββας της είπε επιτακτικά: «Οφείλεις να κάνεις υπακοή. Να πάρεις την εικόνα, να την βάλεις στο προσκυνητάρι και τις βουλές του Θεού να μην τις περιεργάζεσαι».
Ας έχουμε την ευχή Του!

πηγή

Γέρων Αβιμέχελ Μικραγιαννανίτης(+18-10-1965).Ο πρώτος που εισηγήθηκε την αγιοκατάταξη του Αγίου Νεκταρίου και έγραψε την ακολουθία του