ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019

Τώρα όμως βράδιασε...


Ας κλείσουμε την πόρτα κι ας κατεβάσουμε τις κουρτίνες
γιατί ήρθε ο καιρός των απολογισμών...
Τι κάναμε στη ζωή μας;
Ποιοι είμαστε; Γιατί εσύ κι όχι εγώ;
Καιρό τώρα δεν χτύπησε κανείς την πόρτα μας...
Κι αν έχασα τη ζωή μου
την έχασα για πράγματα ασήμαντα:
μια λέξη ή ένα κλειδί, ένα χτες ή ένα αύριο...
Πόσοι φίλοι που έφυγαν χωρίς ν’ αφήσουν διεύθυνση,
πόσα λόγια χωρίς ανταπόκριση
κι η μουσική σκέφτομαι είναι η θλίψη εκείνων
που δεν πρόφτασαν ν’ αγαπήσουν...
Ώσπου στο τέλος δεν μένει παρά μια θολή ανάμνηση από το παρελθόν (πότε ζήσαμε;)
και κάθε που έρχεται η άνοιξη κλαίω,
γιατί σε λίγο θα φύγουμε και κανείς δεν θα μας θυμηθεί...

Τ. Λειβαδίτης

1 σχόλιο:

ευλογειτε είπε...

Οι στίχοι αυτοί
μοιάζουν με σιδηροτροχιές
που πάνω τους όλοι αργά ή γρήγορα,
κι άλλοι στο "τώρα"
θα τσουλήσουν - τσουλάνε
προς μιαν απολογία,
πριν την μεγάλη την επί του φοβερού βήματος!