Είναι παράξενο πως όλοι αυτοί οι επιστήμονες που μετράνε την αναπνοή μας πόσο οξυγόνο καταναλώνει και την κλανιά μας πόσο επιβαρύνει το "φαινόμενο του θερμοκηπίου", καταγράφουν μανιωδώς πόσες σταγόνες βενζίνη ξοδεύουμε για να πάμε στην δουλειά μας και χαρατσώνουν μετά μανίας κάθε πτυχή της ζωής μας, τους διαφεύγει εντελώς τυχαία το περιβαλλοντικό αποτύπωμα του τουρισμού, ο οποίος διογκώνεται διαρκώς και έχει εμφανείς επιπτώσεις στο περιβάλλον.
Φαίνεται πως τα τουριστικά σκάφη, τα αεροπλάνα, τα θηριώδη τζιπ, τα εκατομμύρια οχημάτων που διευκολυνουν την τουριστική κίνηση δεν απασχολούν καθόλου τις μετρήσεις τους. Και η μόλυνση από την παρουσία τους, (λάδι και αντιηλιακό στη θάλασσα, απορρίμματα παντού, αύξηση λυμάτων στην αποχέτευση και τέλος ατελείωτη κατανάλωση πόσιμου νερού, είναι αμελητέα μεγέθη για τους επιστήμονες.
Ωστόσο, όπως φαίνεται δεν είναι καθόλου αμελητέα στην πραγματικότητα. Τα αποθέματα νερού στην επαρχία υπόκεινται σε κανονική κατάχρηση, εκεί που ένα δίκτυο υδροδοσίας είναι σχεδιασμένο να εξυπηρετεί 5-10 αραιοκατοικημένους οικισμούς 5-10.000 ανθρώπων, ξαφνικά έρχεται ένα λεφούσι 200-300-500.000 τουριστών οι οποίοι απαιτούν και ξοδεύουν άφθονο νερό για τα μπάνια τους, η καθαριότητα και ο ευπρεπισμος των κοινοχρήστων χωρών απαιτεί συχνότερο πλύσιμο και γενικά η κατανάλωση εκτοξεύεται σε όγκους που υπερβαίνουν κάθε πρόβλεψη και σχεδιασμό.
