Δέν μποροῦσε καί οὔτε μπορεῖ κάποιο δημιούργημα νά γίνει τελειότερο ἀπό Αὐτήν

Ἡ Παναγία Θεοτόκος μετὰ τὴν κοίμησή Της καθίσταται ἡ Μητέρα τῆς νέας κτίσεως, τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.
Ἐπειδὴ Αὐτὴ εἶχε τὴν κεντρικὴ θέση στὴν οἰκονομία τῆς σωτηρίας,ἀφοῦ ἀπὸ Αὐτὴν σαρκώθηκε ὁ Κύριος ποὺ εἶναι ἡ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἔχει τώρα στὴν ἐπουράνιο Ἐκκλησία ὅλο τὸ πλήρωμα τῆς Χάριτος καὶ δόξας καὶ παρρησίας.

Ἔγινε ἡ εὐεργέτιδα πάσης τῆς φύσεως καὶ κτίσεως, γι’ αὐτὸ προσκυνεῖται ἀπὸ ὅλη τὴν κτίση ὡς Κυρία καὶ Δέσποινα καὶ Βασίλισσα καὶ Θεομήτορα.
Διὰ τῆς Θεοτόκου καὶ ἐξαιτίας Αὐτῆς ἡ ἱστορία ὅλου τοῦ κόσμου εἰσῆλθε σὲ νέα τροχιά,ἀσύγκριτα μεγαλειωδέστερη καὶ ἀνώτερη ἀπ’ ὅ,τι ὑπῆρχε πρὶν ἀπὸ Αὐτήν.

Δὲν μποροῦσε καὶ οὔτε μπορεῖ κάποιο δημιούργημα νὰ γίνει τελειότερο ἀπὸ Αὐτήν,
οὔτε ἡ ἴδια μποροῦσε νὰ γίνει τελειότερη ἀπ’ ὅ,τι εἶναι.

Ἀρχιμανδρίτου Ἐφραίμ,

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μ.Μ. Βατοπαιδίου

Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου.Μετάβαση πρὸς τὴ Ζωή (ἀπόσπασμα)

ΠΕΙΡΑΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.τεῦχος 338, Ἰούλιος-Αὔγουστος 2021

Όταν σκέπτομαι το μεγαλείο της μεταστάσεώς σου, Παρθένε, τρομάζει από δέος το πνεύμα μου.

Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης.

Όταν σκέπτομαι το μεγαλείο της μεταστάσεώς σου, Παρθένε, τρομάζει από δέος το πνεύμα μου.

Όταν αναλογίζομαι το θαύμα της κοιμήσεώς σου, απορεί το μυαλό μου.

Όταν διηγείται το μυστήριο της εκ νέου ζωής σου, δένεται η γλώσσα μου.

Γιατί ποιός είναι εκείνος που θα μπορούσε να κάνει ώστε να ακουστούν επάξια όλοι οι έπαινοί σου, να περιγράψει όλα τα θαύματά σου;

Ποιός νους υψιπέτης θα τα διακηρύξει;

Ποιά γλώσσα γλαφυρή θα πει τα σχετικά μ’εσένα, θα παραστήσει τα δικά σου, θα προβάλλει τα λόγια σου, ή θα περιγράψει τις θαυμάσιες τελετές, πανηγύρεις, εορτές, διηγήσεις, εγκώμια, αφού και για το παρόν μυστήριο (της κοιμήσεώς σου) αδυνατεί να το πράξει, αποτυχαίνει, επικρίνεται;

Διότι ακριβώς υπερέχεις, υπερτερείς, είσαι ασύγκριτα ανώτερη στο ύψος και το μέγεθος από τον ανώτατο πόλο, στην αγνότητα από τη λάμψη του φωτός του ήλιου, στην οικείωση της παρρησίας από την αγγελική τάξη και γενικά από όλη την άϋλη και λογική ουσία των νοητών και νοερών δυνάμεων.

"...και ζωήν προμνηστευεται θάνατος!.."

Μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτη

Ι.Μ. Παναγίας Μαυριώτισσας Καστοριάς, ΙΓ' αιών)

H Παναγία δεν πέθανε, αλλά εκοιμήθη!
Tο ιερό της σκήνωμα κηδεύθηκε, τοποθετήθηκε στον τάφο, αλλ’ όπως ψάλλει η εκκλησία γι’ αυτήν «τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν· ως γαρ ζωής μητέρα προς την ζωήν μετέστησεν ο μήτραν οικήσας αειπάρθενον».
H Παναγία με όλη την απαστράπτουσα αίγλη των αρετών, «εν ιματισμώ διαχρύσω περιβεβλημένη, πεποικιλμένη» (Ψαλμ. 44,10) μετέστη προς τους ουρανούς.

H Παναγία από το ύψος της δόξης ακούγεται να λέει προς όλους τους Xριστιανούς, που δοκιμάζονται εδώ:

"Πιστά παιδιά του ουρανίου Πατρός, έχετε θάρρος.
Tί φοβείσθε; Tον θάνατο;
Αλλά ο θάνατος είναι η πύλη για τη νέα ζωή!
Εδώ επάνω που βρίσκομαι υπάρχει μία ζωή, που κανείς στη γη δεν μπορεί ούτε καν να φαντασθεί.H ζωή αυτή προορίζεται για όσους θα ζήσουν με πίστη και αρετή. δεν υπάρχει εδώ μεροληψία.O Yιός μου είναι δίκαιος Kριτής."