Καλλιεργημένος άνθρωπος είναι αυτός που έχει μπορέσει να αποστασιοποιηθεί από τα όσα του έχει μάθει το περιβάλλον εντός του οποίου ζει.

 Καλλιεργημένος άνθρωπος δεν είναι αυτός που διαθέτει μεγάλη συσσώρευση πληροφοριών. Είναι αυτός που έχει μπορέσει να αποστασιοποιηθεί από τα όσα του έχει μάθει το περιβάλλον εντός του οποίου ζει.
… … …
 Την παραπάνω ρήση την βρήκα κάπου στο Διαδίκτυο. Επισημαίνει κάτι πολύ σοβαρό. Οι κοσμοθεάσεις που διαμορφώνει η κάθε ιστορική εποχή , οι οποίες καταλαμβάνουν υπό μορφήν μη διαπραγματεύσιμων αυτονοήτων τον έσω κόσμο των ανθρώπων, μπορεί να γίνουν βαρύτατα καταδυναστευτικές.

 Τα αυτονόητα αυτά απεργάζονται, στο παρασκηνιακό της ψυχής, τεράστια εμπόδια στο να μπορέσει να λειτουργήσει ελεύθερα ο νους. Και είναι πολύ δύσκολο (αδύνατον, άνευ της συνδρομής του Θεού) να αποστασιοποιηθεί κανείς από αυτά και να πάρει μια κριτική στάση απέναντί τους. Μουλιάζουν τον έσω κόσμο του ανθρώπου, όπως μουσκεύει με τρόπο αδιόρατο η έντονη υγρασία το ύφασμα, και τον καθιστούν μαριονέτα τους. Τον οδηγούν όπου αυτά θέλουν κάνοντάς τον, επιπλέον, να νομίζει ότι όλα όσα πράττει τα πράττει με την ελεύθερη βούλησή του.
… … …

Ἅμα δὲν ὀχυρωθεῖς μὲ τὴν ταπείνωση, ὅλα εἶναι ἕνα τίποτα, ἕνα τίποτα, ἕνα τίποτα…

Όσιος Ευμένιος Σαριδάκης

  Ἅμα δὲν ὀχυρωθεῖς μὲ τὴν ταπείνωση, ὅλα εἶναι ἕνα τίποτα, ἕνα τίποτα, ἕνα τίποτα… Καὶ οἱ ἀποκαλύψεις καὶ οἱ προσευχὲς καὶ οἱ Λειτουργίες σου εἶναι ἕνα τίποτα χωρὶς τὴν ταπείνωση.

 Νὰ ζητᾶτε ταπείνωση. Νὰ λέτε· ‘‘Παναγία μου, δὲν εἶμαι ταπεινός. Δὲν τὰ κατάφερα πάλι’’!

  Εἶναι δεδομένο ὅτι θὰ ἔχομε ἀποτυχίες. Τὸ γιατί καὶ οἱ ἐνοχές, εἶναι διπλὸς σατανᾶς. Καταλάβατε; Ὅταν ζητοῦμε νὰ μᾶς δώσει ὁ Θεὸς ταπείνωση, εἶναι ὡς νὰ Τοῦ λέμε· ‘‘Χριστέ μου, ἐγὼ ἔχω αὐτὸ τὸ χάλι, τὸ ἐγωιστικό. Σὲ παρακαλῶ, στεῖλε μου Ἐσύ, μὲ τὴ σοφία, τὴν πανσοφία ποὺ ἔχεις, ἀφορμὲς ταπεινώσεως’’! 

 Ὁ Θεὸς ξέρει. Μὴ γυρεύουμε ἐμεῖς νὰ μεταμορφώσουμε τὴν ταπείνωση σὲ ὑποκρισία, σὲ φαρισαϊσμό. Καταλάβατε τί λέω; Νὰ ἀφήσουμε μὲ ἁπλότητα τὸν Θεὸ νὰ μᾶς στείλει εὐκαιρίες μετανοίας, εὐκαιρίες προσευχῆς, εὐκαιρίες ταπεινώσεως…».

Πολλοί από μας επενδύουμε και κυριολεκτικά σπαταλάμε την ψυχική μας ενέργεια σε "χίλια κομμάτια"

 Πολλοί από μας επενδύουμε και κυριολεκτικά σπαταλάμε την ψυχική μας ενέργεια σε "χίλια κομμάτια". Θέλουμε και μόδα, και την ενημέρωσή μας από την T.V., τις εφημερίδες και τα περιοδικά, θέλουμε κουτσομπολιό, και πολιτική, και gadgets, θέλουμε και γκομενιλίκι, θέλουμε και γάμο, θέλουμε χρήμα, socializing, θέλουμε να γίνουμε και γονείς, θέλουμε και "πνευματικότητα", και "άστρα & όραμα", θέλουμε και "ντερλίκωμα" & ξεφάντωμα, θέλουμε και ανεμελιά... Όπως λέμε «όλο το πακέτο»…!

Αμ, δεν είναι έτσι χρυσέ μου άνθρωπε! Η βίωση της πολυπόθητης ψυχο-πνευματικής ενότητας προϋποθέτει ξε-βόλεμα, όχι βόλεμα -όπως αυτό που εσύ ζητάς.

 Προϋποθέτει την έμπρακτη σου δέσμευση στο να υποτάσσεις καθημερινά όλες τις δυνάμεις, τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις ενέργειες της ψυχής σου σε ένα, κι όχι σε πολλούς σκοπούς. 

 Απαιτεί τη συνεχή κι επίπονη άσκησή σου στο να ενώνεις όλες τις ψυχικές σου δυνατότητες και ενέργειες σε ένα σημείο αναφοράς: στην απόλυτη κι ενσαρκωμένη Αγάπη, τον Κύριο και Θεό μας.

Πόσο μακάριοι, αλλά καί πόσο υπεύθυνοι, και υπόλογοι είμαστε όσοι από μας βιώσαμε την πρόγευση της πνευματικής μας ενότητας στο πρόσωπό Του!.

Grigoris Vasileiadis