Στον πρόλογο εξηγεί αυτή την επιλογή:
«τῷ ἐνυπάρχοντι ἡμῖν πεζῷ καὶ ἀκαλλωπίστῳ καὶ χαμηλῷ χαρακτῆρι διηγησώμεθα
εἰς τὸ δύνασθαι καὶ τὸν ἰδιώτην καὶ
ἀγράμματον ἐκ τῶν λεγομένων ὠφεληθῆναι.»
Δηλαδή: θα διηγηθεί τα γεγονότα με το πεζό, ακαλλώπιστο και χαμηλό ύφος που διαθέτει, ώστε να μπορεί να ωφεληθεί από αυτά ακόμη και ο απλός, αγράμματος άνθρωπος.
Ο Λεόντιος, αν και λόγιος, επιλέγει συνειδητά το απλούστερο ύφος, μάλιστα, αντιπαραβάλλει τη δική του γραφή με εκείνη των προκατόχων του, του Ιωάννη Μόσχου και του Σωφρονίου, οι οποίοι είχαν γράψει για τον ίδιο άγιο «σοφῶς καὶ ἀνωτέρως».Ο Βίος έχει εξαιρετική αξία ως γλωσσικό τεκμήριο της εποχής, γιατί μάς βοηθάει να εντοπίσουμε στοιχεία της ομιλούμενης γλώσσας της εποχής (παρά το γεγονός ότι υπέστη διόρθωση προς το λογιότερο, όπως υποθέτουν οι φιλόλογοι).
____________________________
Ένα μικρό δείγμα από το 8ο κεφάλαιο, όπου ο Ιωάννης περιγράφει ένα όραμα που είδε.
