ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Δεν είναι φυσιολογικό λοιπόν να θέλουμε να εκκλησιαζόμαστε μόνο όταν είναι να κοινωνήσουμε



Για την προσέλευσή μας στην Θεία Κοινωνία ίσως έχετε διαβάσει πολλά, έχετε ακούσει πολλά. Υπάρχουν θα λέγαμε κάποια «κολλήματα» για την μετοχή μας στο Άγιο Ποτήριο. 
 Αυτά τα «κολλήματα» είναι κάποιες μας πτώσεις-αμαρτίες τις οποίες ακόμα κι αν τις έχουμε μετανοιώσει και εξομολογηθεί μας στερούν την άμεση μετοχη μας στο Σώμα και Αίμα του Κυρίου. Ο πνευματικός μας πατέρας όχι για να μας τιμωρήσει αλλά για να μας προετοιμάσει καλύτερα αφήνει ένα εύλογο χρονικό διάστημα –κατα το οποίο καλείται ο πιστός να επιδείξει έργα μετανοίας- ώστε να μπορέσει να πάρει μέσα του τον Θεό.

 Φυσικά η Θεία Κοινωνία δεν είναι βραβείο αλλά φάρμακο. Με αυτήν την πρόφαση όμως κάποιοι χριστιανοί υποστηρίζουν ότι μπορούν να κοινωνούν απροϋπόθετα από την στιγμή που έχουνε εξομολογηθεί τις αμαρτίες τους. Όμως οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας τονίζουν -ακόμα και με σχετικούς κανόνες- ότι η προσέλευσή μας στην Θεία Κοινωνία δεν προϋποθέτει απλά την εξομολόγηση αλλά εάν έχουμε πέσει σε συγκεκριμένες αμαρτίες καλείται ο πνευματικός πατέρας -για λόγους παιδαγωγικούς- να μην επιτρέψει την άμεση συμμετοχή του πιστού να κοινωνήσει, ώστε να καταλάβει το μέγεθος της πτώσης τους (κάτι που πολλές φορές οι πιστοί δεν αισθάνονται) αλλά και να προοδεύσει πνευματικά μέσα από την ταπείνωση και την υπακοή στον κανόνα που θα του δοθεί.

 Αυτά ίσως είναι λίγο πολύ γνωστά. Αυτό που θα ήθελα να τονίσω όμως είναι το εξής: Παρατηρείται το φαινόμενο αρκετοί εξομολογούμενοι ενώ δεν έχουνε κάποιο από τα γνωστά «κολλήματα» για να κοινωνήσουν, ομολογούν -χωρίς να έχουνε συναίσθηση της πτώσης τους και της απαξίωσης του τρόπου της Εκκλησίας- ότι δεν εκκλησιάζονται ούτε τις Κυριακές κατ' εξακολούθηση. Και μόνο αυτό –πρέπει να καταλάβουμε- ότι είναι μέγα «κόλλημα» για να κοινωνήσουμε. Ο τακτικός εκκλησιασμός (το λιγότερο κάθε Κυριακή) δείχνει ακριβώς τον πόθο μας να έχουμε σχέση με τον Χριστό· όχι τον Χριστό του ρομάντζου αλλά τον Χριστό της Ορθοδόξου Εκκλησίας που σώζει τον άνθρωπο.

Δεν είναι φυσιολογικό λοιπόν να θέλουμε να εκκλησιαζόμαστε μόνο όταν είναι να κοινωνήσουμε. Δηλαδή να έχουμε απαίτηση από τον πνευματικό μας πατέρα να μας αφήνει να κοινωνούμε τις μεγάλες εορτές, επειδή πήγαμε μέσα σε εκείνη την εβδομάδα και εξομολογηθήκαμε, ενώ τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής μας τον περνάμε χωρίς ίχνος πνευματικής άσκησης (προσευχή-νηστεία) και μυστηριακής ζωής.
Μπορεί να έχουμε μία καθαρή ζωή, όμως χωρίς τακτικό εκκλησιασμό –κανονικά- δεν είμαστε σε θέση να κοινωνήσουμε. Δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχει και σχετικός κανόνας περί εκκλησιασμού που αναφέρει ότι ο χριστιανός που απουσιάζει αδικαιολόγητα τρεις συνεχόμενες Κυριακές, αφορίζεται (ουσιαστικά αυτοαφορίζεται, δηλαδή βγάζει μόνος του τον εαυτό του από το Σώμα της Εκκλησίας)!

Μην ζούμε στην πλάνη του Χριστούλη που πλησιάζεται και βιώνεται από τον καναπέ του σπιτιού μας ή ότι είμαστε καλοί χριστιανοί επειδή κάποιες συγκεκριμένες περιόδους της ζωής μας θυμόμαστε την πίστη μας ως ένα είδος εθίμου και παράδοσης. Ο Χριστός βιώνεται δια της συνεχούς ασκήσεως, της συμμετοχής μας στα Μυστήρια της Εκκλησίας Του με μετάνοια και ταπείνωση.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

ακομα και αυτο ομως, ειναι καλυτερο απο το τιποτα.
ακομα και αυτο ειναι καλυτερο, απο το να μη κοινωναει κανεις εν ωρα Θειας Λειτουργιας, και να φευγει μεσα το Αγιο Δισκοποτηρο....χωρις κανεις να θελει να κοινωνησει.
ακομα και αυτο, το επιτρεπει ο Θεος.
ΕΥΛΟΓΗΣΟΝ.
ποσος κοσμος εκκλησιαζεται, και καθε μερα μη σου πω
και εχει καρδια μπετον και δεν λεει μια καλημερα στον διπλανο του μεσα στον ιερο ναο.?
ποσοι και ποσοι,(κοσμικοι) διακονουν στο ιερο και εχουν κατι μουτρα αγελαστα , μιζερα και οταν μιλανε ειναι αποτομοι και φερονται φασιστικα και με επαρση ?
πχ ενας ηλικιωμενος ειναι τοσο αρνητικο ατομο, που μια φορα καποιος πνιγηκε
και ζητησε ενα ποτηρι νερο και ο εν λογω παππους, ειπε αποτομα:
βγες εεεεξω και πηγαινε στην βρυση εξω , στο λαστιχο της αυλης να πιεις.!
Και αυτος ο κοσμικος μοιραζει το αντιδωρο, στους πιστους που κοινωνανε
και φωναζει αν παρεις 2 κομματακια αντιδωρο!
ΝΑ τα λεμε κι αυτα.