Μέχρι χθες έλεγες «δεν έχω όρεξη για τίποτε».
Σήμερα έχεις ανηδονία και, φυσικά, οφείλεις να το ανακοινώσεις.
Κατά προτίμηση σε podcast, με χαμηλό φωτισμό, ένα ποτήρι νερό δίπλα και εκείνο το βλέμμα ανθρώπου που έχει επιστρέψει από τα βάθη της ύπαρξης.
Η δυστυχία απέκτησε ορολογία και αμέσως έγινε πιο φωτογενής.
Η ανηδονία είναι πραγματικό και κάποτε σοβαρό σύμπτωμα: η μειωμένη ικανότητα να αισθανθείς ευχαρίστηση από πράγματα που άλλοτε σε ευχαριστούσαν.
Φαγητό, μουσική, φίλοι, έρωτας, σεξ.
Καμία εποχή δεν είχε τόσο σεξ μπροστά στα μάτια της και τόσο λίγο μυστήριο γύρω από αυτό. Σώματα, porn, sexting, dating apps, OnlyFans, γυμνό διαθέσιμο πριν καν προλάβει να σχηματιστεί η επιθυμία.
Κάποτε έπρεπε να επιθυμήσεις έναν άνθρωπο για να τον δεις γυμνό.
Τώρα πρέπει σχεδόν να κλείσεις το κινητό για να προλάβεις να επιθυμήσεις άνθρωπο.Καταφέραμε να κάνουμε ακόμη και το σεξ περιεχόμενο που καταναλώνεται με τον αντίχειρα.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι έχουμε πολλά. Είναι ότι τίποτε δεν προλαβαίνει να μας λείψει.
Πεινάς;Παραγγέλνεις.
Θέλεις ταινία;Χιλιάδες σε περιμένουν.
Θέλεις άνθρωπο;Σύρε δεξιά.
Θέλεις γυμνό;Δύο δευτερόλεπτα.
Θέλεις μουσική;Όλη η μουσική που ηχογράφησε ποτέ ο άνθρωπος βρίσκεται στην τσέπη σου.
Θέλεις να δεις τη Ρώμη;Μέχρι να κλείσεις εισιτήριο έχεις ήδη παρακολουθήσει εκατό βίντεο από τη Φοντάνα ντι Τρέβι.
Ζούμε μέσα στη μεγαλύτερη μηχανή άμεσης ικανοποίησης που κατασκεύασε ποτέ ο άνθρωπος και απορούμε γιατί η ικανοποίηση διαρκεί όλο και λιγότερο.
Η επιθυμία όμως είχε πάντοτε μια κακή συνήθεια: τρεφόταν από αυτό που δεν είχε ακόμη. Από την αναμονή, τη φαντασία, την απόσταση, το «όχι τώρα», το «δεν ξέρω αν με θέλει», το ραντεβού της Παρασκευής που άρχιζες να περιμένεις από τη Δευτέρα.
Εμείς αποφασίσαμε ότι όλα αυτά είναι περιττή ταλαιπωρία και φτιάξαμε έναν κόσμο όπου σχεδόν κάθε επιθυμία πρέπει να ικανοποιείται αμέσως.
Καταργήσαμε την αναμονή για να ελευθερώσουμε την απόλαυση και μπορεί τελικά να καταργήσαμε ένα μέρος από εκείνο που έκανε την απόλαυση απόλαυση.
Το βλέπεις καθαρότερα στο σεξ: άλλο να ποθείς ένα σώμα και άλλο να καταναλώνεις ατελείωτα σώματα ως εικόνες.
Το πρώτο έχει έναν συγκεκριμένο άνθρωπο.Το δεύτερο έχει scroll.
Και κάποτε εμφανίζονται οι διάσημοι για να μας πληροφορήσουν ότι δεν χαίρονται πια.
Επί χρόνια μας παρουσίαζαν το σπίτι, την πισίνα, τα ταξίδια, το σώμα, το φαγητό, τον έρωτα, τις διακοπές και τώρα, αφού απέκτησαν όλα όσα υποτίθεται ότι έπρεπε να επιθυμεί ο άνθρωπος, ανακοινώνουν ότι τίποτε δεν τους προκαλεί ιδιαίτερη ευχαρίστηση.
Η ανηδονία έγινε το τελευταίο προνόμιο μιας κοινωνίας που εξάντλησε πρώτα τον κατάλογο των απολαύσεων.
Δεν αρκεί πια να πηγαίνεις στις Μαλδίβες.Το πραγματικό status είναι να κάθεσαι στις Μαλδίβες και να εξηγείς στους followers σου ότι δεν αισθάνεσαι τίποτε.
Με το ηλιοβασίλεμα, εννοείται, πίσω σου.Δεν χρειάζεται να χαίρεσαι το ηλιοβασίλεμα.Αρκεί να έχει καλό engagement.
Για αιώνες ο άνθρωπος υπέφερε επειδή δεν μπορούσε να αποκτήσει αυτό που επιθυμούσε.
Εμείς αρχίζουμε να υποφέρουμε επειδή μπορούμε να αποκτήσουμε σχεδόν αμέσως πάρα πολλά από όσα επιθυμούμε.
Και η απάντησή μας παραμένει σταθερή: περισσότερο…
Περισσότερα ταξίδια, περισσότερα ψώνια, περισσότερες εμπειρίες, περισσότερες εικόνες, περισσότερο σεξ,περισσότερα σώματα, περισσότερη ένταση.
Σαν να προσπαθούμε να θεραπεύσουμε τον κορεσμό αυξάνοντας τη μερίδα.
Μήπως τελικά δεν μας λείπει άλλη μία απόλαυση;
Μήπως μας λείπει η έλλειψη;Εκείνο το μικρό διάστημα ανάμεσα στο «θέλω» και στο «έχω», όπου κάποτε κατοικούσε η προσμονή.
Γιατί μπορεί να ανακαλύψαμε πώς να έχουμε σχεδόν τα πάντα. Δεν ανακαλύψαμε ακόμη πώς να τα θέλουμε αφού τα έχουμε όλα μπροστά μας…
Και φοβάμαι πως γι’ αυτό δεν θα βρεθεί εφαρμογή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου