Φοβερότερη ἀπὸ τὸν δαίμονα εἶναι ἡ ἀμαρτία· διότι ἐκεῖνος μᾶς κάνει ταπεινούς. Ἢ δὲν βλέπεται τοὺς δαιμονισμένους, ὅταν ἀπαλλαχθοῦν ἀπὸ τὴν ἀσθένειά τους, πῶς εἶναι λυπημένοι; Πῶς εἶναι σκυνθρωποί; Πῶς τὰ προσωπά τους εἶναι γεμάτα ἀπὸ ντροπή; πῶς δὲν τολμοῦν οὔτε νὰ σηκώσουν τὸ βλέμμα τους καὶ νὰ δοῦν; Πρόσεχε τὸ παράλογο· ἐκεῖνοι μὲν ντρέπονται γιὰ ἐκεῖνα ποὺ παθαίνουν, ἐμεῖς ὅμως δὲν ντρεπόμαστε γι᾿ αὐτὰ ποὺ κάνομε· ἐκεῖνοι ἐνῶ ἀδικοῦνται ντρέπονται, ἐμεῖς ἂν καὶ ἀδικοῦμε δὲν ντρεπόμαστε. Ἑπομένως ἐκεῖνοι ποὺ ἁμαρτάνομε βρισκόμαστε σὲ πολὺ πιὸ χειρότερη κατάσταση ἀπὸ τοὺς δαιμονισμένους. Ἀλλὰ δὲν συμβαίνει ν᾿ ἀφρίζομε, οὔτε νὰ συστρέφομε τὶς κόρες τῶν ματιῶν, οὔτε τὰ χέρια; Μακάρι νὰ τὸ κάμναμε αὐτὸ στὸ σῶμα, καὶ ὄχι στὴν ψυχή.
Θέλεις νὰ σοῦ δείξω ψυχὴ ἀκάθαρτη ποὺ ἀφρίζει, καὶ διεστραμμένα μάτια τῆς διάνοιας; Σκέψου τοὺς ὀργισμένους ἀπὸ τὸ θυμὸ ποὺ πόσο ἀφρὸ δὲν ἐκστομίζουν ἀκαθαρτότερα λόγια; Πραγματικὰ εἶναι σὰν νὰ ξεχύνεται ἀπὸ τὸ στόμα τους σάλιο βρωμερό. Καὶ ὅπως ἀκριβῶς ἐκεῖνοι δὲν γνωρίζουν κανένα ἀπὸ τοὺς παρόντες, ἔτσι οὔτε αὐτοί, διότι, ἀφοῦ σκοτισθεῖ ἠ διάνοιά τους καὶ διαστραφοῦν οἱ ὁφθαλμοί τους δὲν διακρίνουν οὔτε φίλο, οὔτε ἐχθρό, οὔτε κάποιον ἀξιοσέβαστο ἢ εὐκαταφρόνητο, ἀλλ᾿ ὅλους τοὺς βλέπουν ἔτσι ἁπλά. Δὲν τοὺς βλέπεις ποὺ τρέμουν νὰ εἶναι ὅπως ἀκριβῶς οἱ δαιμονισμένοι; Ὅμως δὲν πέφτουν κάτω; Ἀλλ᾿ ἡ ψυχή τους βρίσκεται κάτω καὶ πέφτει σπαρταρώντας· διότι, ἐὰν στεκόταν ὄρθια, δὲν θὰ πάθαινε ἐκεῖνα ποὺ ἔπαθε. Ἠ νομίζεις ὅτι δὲν εἶναι δείγματα ψυχῆς καταπεσμένης καὶ ποὺ ἔχει χάσει τὴν ὅλη διαύγειά της ἐκεῖνα ποὺ κάμουν καὶ λέγουν μεθυσμένοι ἀπο τὸ θυμό τους;
Ὑπάρχει καὶ κάποιο ἄλλο εἶδος μανίας φοβερότερο ἀπὸ αὐτό. Ὅταν βέβαια δὲν ἀνέχονται οὔτε τὴν ὁργή τους νὰ σταματήσουν, ἀλλὰ τρέφουν μέσα τους μνησικακία. Ὅπου συμβεῖ νὰ δοῦν ἐκεῖνον θέλουν νὰ τὸν βλάψουν, ἀμέσως κυριεύονται ἀπὸ τὸ πάθος τους· ἂν ἀκούσουν τὴ φωνή του, χάνουν τὴν ἠρεμία τους, τρέμουν ἂν βρίσκονται στὸ κρεβάτι σκέφτονται ἀμέτρητες τιμωρίες, κρέμώντας καὶ βασανίζοντας τὸν ἐχθρό τους ἐκεῖνον. Συγχώρεσέ του τὸ ἁμάρτημα καὶ ἁπάλλαξε τὸν ἑαυτό σου ἀπὸ τὸ βάσανο. Γιατὶ κλείνεις μέσα στὰ σπλάγχνα σου θηρίο;
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. ΕΠΕ 16Α, 521-531
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου