Απόσπασμα από το βιβλίο "Ματωμένος Νόστος" εκδόσεις Κυριακίδη 2018
Αύγουστος σήμαινε για μας καπνά και προσμονή για το πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου στο κοντινό κεφαλοχώρι, την Χαραυγή. Το σπάσιμο του καπνού όλο τον Αύγουστο κυριαρχούσε σε όλο το χωριό. Εκεί γύρω στις 3 τα ξημερώματα άκουγες φασαρία από ποδοβολητά αλόγων και γαϊδουριών, κοφίνια να φορτώνονται, φωνές γυναικών να ξυπνούν τα παιδιά και σε λίγο μικρές λάμπες στο σκοτάδι. Φορτώνονταν στα κάρα ή στα γαϊδούρια τα κοφίνια, οι λινάτσες και τα σακιά. Όσοι είχαν κάρα ήταν τυχεροί, εμείς είχαμε μόνον ένα γαϊδούρι .Οι χωμάτινοι δρόμοι του κάμπου γέμιζαν από ζωή και φωνές, εκεί στις 2 με τρεις τα ξημερώματα.
Το σπάσιμο του καπνού ήταν πολύ δύσκολη δουλειά, την κάναμε όμως ακόμα και εμείς τα πολύ μικρά παιδιά. Πρώτο χέρι το έκαναν γονατιστοί σερνόμενοι ανάμεσα στα αυλάκια. Τα ματσάκια τα άφηναν κάτω στο χώμα και τα μάζευαν στο τέλος. Τις πρώτες ώρες επικρατούσε άκρα ησυχία, καθώς νύσταζαν και δεν είχαν όρεξη για πολλές κουβέντες. Με το πρώτο φως του ήλιου τα σπασμένα φύλλα γέμιζαν ήδη δυο-τρεις λινάτσες. Στις 10 η ώρα άδειαζε πια ο κάμπος και επέστρεφαν όλοι στο χωριό. Όλοι ήταν βουτηγμένοι στο «ζεχίρ»,αυτή την μαύρη κολλώδη πικρή ουσία που κολλούσε παντού στα χέρια, στα μαλλιά, στα γυμνά μέλη του σώματος.
Μετά το πρωινό φαγητό, λίγες ελιές, κανένα κρεμμύδι,τυρί ,άρχιζε το πέρασμα των καπνών σε αρμαθιές και στην συνέχεια το άπλωμά τους πάνω στις λιάστρες για να στεγνώσουν. Το βελόνιασμα ήταν πολύωρη και κοπιαστική εργασία που έφτανε μέχρι αργά το απόγευμα. Στην διάρκεια του βελονιάσματος γινόταν το κουτσομπολιό, ακούγανε ραδιόφωνο, συζητούσαν πολλά και διάφορα θέματα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που κάναμε παζάρια με την μάνα μας για όσα επιθυμούσαμε να μας αγοράσει με το πούλημα των καπνών.
Τα φύλλα μαραίνονταν πολλές φορές και τα βρέχαμε με μπόλικο νερό για να μην κολάν μεταξύ τους. Τα δάχτυλα των χεριών ήταν βουτηγμένα στο ζεχίρ και χιλιοτρυπημένα από τιε μυτερές βελόνες που γέμιζαν και στην συνέχεια άδειαζαν στους σπάγκους-τις λεγόμενες αρμαθιές-και μετά τα κρεμούσαμε στις λιάστρες ή στα κρεβάτια για να στεγνώσουν.
Πολλές φορές τον Αύγουστο στο χωριό μας ξεσπούσαν μπουρίνια και τότε όλοι τρέχαμε αλαφιασμένοι να βάλουμε μέσα στα υπόστεγα τις λιάστρες ή να σκεπάσουμε με τα νάιλον τις κρεβατίνες.
Φωτογραφία Ουρανίας Λαμψίδου Επιτροπή Ποντιακών Μελετών
Μετά το πρωινό φαγητό, λίγες ελιές, κανένα κρεμμύδι,τυρί ,άρχιζε το πέρασμα των καπνών σε αρμαθιές και στην συνέχεια το άπλωμά τους πάνω στις λιάστρες για να στεγνώσουν. Το βελόνιασμα ήταν πολύωρη και κοπιαστική εργασία που έφτανε μέχρι αργά το απόγευμα. Στην διάρκεια του βελονιάσματος γινόταν το κουτσομπολιό, ακούγανε ραδιόφωνο, συζητούσαν πολλά και διάφορα θέματα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που κάναμε παζάρια με την μάνα μας για όσα επιθυμούσαμε να μας αγοράσει με το πούλημα των καπνών.
Τα φύλλα μαραίνονταν πολλές φορές και τα βρέχαμε με μπόλικο νερό για να μην κολάν μεταξύ τους. Τα δάχτυλα των χεριών ήταν βουτηγμένα στο ζεχίρ και χιλιοτρυπημένα από τιε μυτερές βελόνες που γέμιζαν και στην συνέχεια άδειαζαν στους σπάγκους-τις λεγόμενες αρμαθιές-και μετά τα κρεμούσαμε στις λιάστρες ή στα κρεβάτια για να στεγνώσουν.
Πολλές φορές τον Αύγουστο στο χωριό μας ξεσπούσαν μπουρίνια και τότε όλοι τρέχαμε αλαφιασμένοι να βάλουμε μέσα στα υπόστεγα τις λιάστρες ή να σκεπάσουμε με τα νάιλον τις κρεβατίνες.
Φωτογραφία Ουρανίας Λαμψίδου Επιτροπή Ποντιακών Μελετών
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου