Στην Εκκλησία προσερχόμαστε ώστε να απελευθερωθούμε από τα δεσμά της αμαρτίας και τα πάθη μας. Έτσι, πραγματικά ελεύθεροι πλέον, να μπορέσουμε να αφιερωθούμε στον Θεό και το θέλημά Του να γίνει θέλημά μας.
Δεν προσερχόμαστε για να υποδουλωθούμε στον κάθε κληρικό που νομίζει ότι ο κόσμος περιστρέφεται γύρω του ή που θεωρεί πως όλοι πρέπει να τον προσκυνάνε ή που θέλει να καλύψει τα προσωπικά του κενά αποκτώντας οπαδούς και ακολούθους ή τέλος πάντων στον κάθε μεγαλομανή μωροφιλόδοξο.
Προσέχετε τους εξομολόγους σας, προσέχετε τους πνευματικούς σας, προσέχετε ποιους διαλέγετε για να σας καθοδηγούν στην πνευματική σας ζωή. Και να ξέρετε ότι δεν τους χρωστάτε τίποτα. Ούτε δώρα, ούτε μεταφορές, ούτε χαμαλίκια ούτε ό,τι άλλη βλακεία μπορεί να σας ζητήσουν να κάνετε.
Άλλο να βοηθήσετε, μια -δυο φορές άλλο να γίνετε υπηρέτες. Και όχι, δε θα πάτε σε κανέναν παράδεισο επειδή κουβαλούσατε τη τσάντα του α ή του β κληρικού όποια θέση κι αν έχει αυτός.
Δε μας ελευθέρωσε ο Χριστός για να πάμε να σκλαβωθούμε χειρότερα εμείς στον κάθε προβληματικό τύπο. Γιατί αυτός που δεν είναι προβληματικός δε θα ζητήσει τίποτα τέτοιο. Και ό,τι κάνετε θα είναι σε πλαίσια αμοιβαίας εκτίμησης και αγάπης.
Η ελευθερία είναι ένα πολύτιμο δώρο που ούτε ο Θεός εν το καταπατά. Δε κάνει να το πετάμε στα σκουπίδια...
https://tragoudiglarou.blogspot.com/.../10/blog-post_08.html
Σημ.Ιστολ. Πάνω απ' όλα χρειάζεται διάκριση για να καταλάβουμε πού τελειώνει ο ψυχαναγκασμός καί πότε αρχίζει η εν Χριστώ υπακοή καί αγάπη!
https://tragoudiglarou.blogspot.com/.../10/blog-post_08.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου