Από τα πρώτα χρόνια της ζωής της πέρασε διάφορες δοκιμασίες.Έμεινε ορφανή από μητέρα σε μικρή ηλικία.Ο πατέρας της ξαναπαντρεύτηκε και υπέφερε πολλά από την μητριά της.Κάποια μέρα,ενώ μάζευαν σανό,η μητριά της την έσπρωξε από μία θημωνιά.Το παιδί υπέστη κάταγμα της σπονδυλικής στήλης και έμεινε στο κρεβάτι για εννέα χρόνια.Όντας σε αυτήν κατάσταση την έστειλαν στο Βουκουρέστι,στην οικογένεια του θείου της ,από την μεριά της μητέρας της,τον Ιωάννη Κίτσιου και την σύζυγό του Επιφανία,στο σπίτι των οποίων πέρασε τα δύσκολα χρόνια του πόνου και της ασθένειας.
Η Αγία Αικατερίνη έλεγε με πολλή ταπείνωση στην Θεοτόκο:«Κόψε εδώ,ράψε εκεί,δέσε εκεί...»
Η Παναγία Παρθένος απευθύνθηκε με γλυκύτητα στην ασθενή,η οποία μέχρι τότε είχε την κοιλιά της φουσκωμένη και τα γόνατα μαζεμένα:«Ιδού,κόρη μου,τώρα θα γίνεις καλά»Και δείχνοντας της ότι η αιτία της ασθένειάς της είχε απομακρυνθεί της είπε;«Αυτή ήταν όλη η ασθένεια και όλη η κακία»,και αμέσως η Αικατερίνη έγινε καλά,γεμάτη ευγνωμοσύνη προς την Παναγία και την Αγία Αικατερίνη.
Κάποιο Σάββατο,ξημερώνοντας Κυριακή,ενώ προσεύχονταν,κάποια στιγμή που μισοκοιμήθηκε της εμφανίστηκε ο Χριστός πάνω σε ένα σύννεφο και της είπε τρείς φορές:«Αλοίμονο,αλοίμονο,μεγάλος πόλεμος θα έλθει εξαιτίας της απιστίας των ανθρώπων και δεν έχω ποιον να στείλω στον κόσμο να αναγγείλει στον κόσμο αυτήν την καταστροφή.»Εκείνη ,ακούγοντας και την τρίτη προτροπή,απάντησε:«Εγώ,Κύριε Ιησού,θα το αναγγείλω!»
Επισκεπτόνταν τους ασθενείς με αγάπη,προστάτευε τα ορφανά,όσους ζούσαν στην αμαρτία τους προέτρεπε να παντρευτούν,όσους κάπνιζαν ή έπιναν τους έπειθε να εγκαταλείψουν τα πάθη τους.Η φωνή της,σαν μία σάλπιγγα,ακούγονταν παντού και πάλευε ενάντια στην κραιπάλη,την διχόνοια,τα εγκλήματα,την ανελεημοσύνη,τις εκτρώσεις,τον αλκοολισμό,τα μάγια και άλλες θανάσιμες αμαρτίες,απομακρύνοντας τον λαό από τον κίνδυνο των αθρετικών και τις προλήψεις
Μετά τον θάνατο των προστατών της,που την μεγάλωσαν από την ηλικία των δέκα ετών,η Αικατερίνη Τσίρλη έγινε δόκιμη στην Μονη Σαμουρκασεστι(Mănăstirea Samurcășești),τον Σεπτέμβριο του 1939.Μετά από τρία χρόνια,στις 21 Νοεμβρίου 1942,εκάρη μοναχή και πήρε το όνομα Ευλογία
Η Αγία Ευλογία έκανε σκληρή άσκηση,ήταν ταπεινή και αγαπούσε την προσευχή.Δεν κοιμόνταν σε κρεβάτι αλλά γονατιστή και φορούσε κουρέλια.Τον χειμώνα δεν άναβε φωτιά στο κελί της φρόντιζε όμως οι άλλες μοναχές να έχουν πάντοτε ξύλα,έχοντας πάντα έγνοια για τον πλησίον.Δεν ξεκούραζε την σάρκα της,αλλά διέχιζε μεγάλες αποστάσεις επισκεπτόμενη χωριά,αντιμετωπίζοντας ελλείψεις,κινδύνους και διωγμούς.
Συνέχισε την δραστηριότητα τους και στα χρόνια του κομμουνιστικού διωγμού,υποφέροντας χτυπήματα και βάσανα επειδή δεν σταματούσε να διδάσκει το Ευαγγέλιο του Χριστού και να μοιράζει στους ανθρώπους πνευματικά βιβλία και εικόνες.Αντιμετώπισε πολλά εμπόδια από κακούς ανθρώπους,οι οποίοι ενοχλούνταν από τα λόγια της που προέτρεπαν σε αλλαγή ζωής εν Χριστώ.
Γι αυτό,κάτι ταβερνιάρηδες από το χωριό Επουρέστι,νομός Τζιούρτζιου,οι οποίοι έβλεπαν ότι εξαιτίας των κηρυγμάτων της οι άνθρωποι δεν ερχόνταν όπως πρώτα να πιούν και να μεθύσουν,έβαλαν σκοπό να την σκοτώσουν.Αυτός που ανέλαβε την αποστολή κεραυνοβολήθηκε.Σε μία άλλη περίπτωση την πήγαν με το ζόρι σε έναν οίκο ανοχής για να την διαφθείρουν.Και τότε ξέσπασε μία φοβερή καταιγίδα και ο άνθρωπος που θα έκανε αυτό το βδέλυγμα παράλυσε και το δαιμονικό σχέδιο απέτυχε.
Οι μοναχές της Μονής Σαμουρκασεστι στο Νυμφαίο, τη γενέτειρα της Οσίας Ευλογίας.
Η μνήμη της εορτάζεται στις 19 Δεκεμβρίου.Η αγιοκατάταξή της από το Πατριαρχείο Ρουμανίας έγινε την 1η Ιουλίου 2025
Επιμέλεια π.Γεώργιος Κονισπολιάτης proskynitis.blogspot




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου