Εγκαταλείψαμε τη ζωή μας και βρήκαμε στάχτη....

πηγή

Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν υποταχτείτε.
Υποταχτήκαμε και βρήκαμε τη στάχτη.

Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν αγαπήσετε.
Αγαπήσαμε και βρήκαμε τη στάχτη,

Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν εγκαταλείψετε τη ζωή σας
Εγκαταλείψαμε τη ζωή μας και βρήκαμε στάχτη.

Βρήκαμε τη στάχτη. Μένει να ξαναβρούμε τη ζωή μας.
Τώρα που δεν έχουμε πια τίποτα.

(Γιώργος Σεφέρης)

Ότι βλέπουμε είμαστε αδελφέ.Θεό βλέπουμε,αυτό είμαστε.Κόσμο βλέπουμε,αυτό είμαστε..!

Της Μεταμορφώσεως σήμερα και πάντα τέτοια μέρα έχω στο μυαλό μου εντυπωμένη μια θαυμάσια εικόνα.

 Σε ένα πεζούλι στις Καρυές του Αγ.Όρους καθόνταν ο μακαριστός π.Δαυίδ ο Κουτλουμουσιανός,κοντούλης και παχύς με εκείνο το βλέμμα της απόλυτης ευτυχίας που ζήλευα από τότε που τον γνώρισα,ένα καλογεράκι Ρώσος,ψιλόλιγνο με εκείνα τα σλαβικά αθώα μάτια όλο απορίες και κάτι στρογγυλά γυαλάκια,κρατώντας ένα τετράδιο με ελληνικά και κυριλλικά ορνιθοσκαλίσματα, μαθητής της Αθωνιάδας,σαν φιγούρα βγαλμενη από αφήγηση του Ντοστογιέφσκι κι εγώ,αλλόκοτη μορφή που είχε αρχίσει να συγκλονίζεται αργά και σταθερά απ την Αγιορείτικη ζωή σαν ανακάλυψη ενός κόσμου που δεν πίστευες κάν οτι υπάρχει.

 Ο παπά Δαυίδ μας περιέγραφε με ζήλο και πόθο άσβεστο το θαύμα που επιτελέστηκε στο περίφημο,απ' την βιβλική ιστορία,όρος Θαβώρ τον καιρό του Αγ.Ευθυμίου,όπου ανήμερα της Μεταμορφώσεως γέμισε ο Ναός με το Άκτιστο Φώς που έκανε το εκκλησίασμα να πέσει στα γόνατα με κλειστά τα μάτια μην αντέχοντάς το και που μόνο ο Άγιος Ευθύμιος έμεινε όρθιος σε στάση ικεσίας.

Τότε άρχισε να λέει ο καλοκάκαθος καλογερόπαπας στο καλογέρι απ τη Ρωσία:κατάλαβες Αρσένιε τί μάτια χαρίζει ο Θεός στους ανθρώπους;Ότι βλέπουμε είμαστε αδελφέ.Θεό βλέπουμε,αυτό είμαστε.Κόσμο βλέπουμε,αυτό είμαστε.Τα πάντα είναι τα μάτια.
Ο καλοκάγαθος και λιγάκι αφελής Ρώσος ρωτούσε και ξαναρωτούσε:

-Πάτερ που θα βρούμε τέτοια μάτια εμείς;Πες μου πού;
Εγώ άκουγα σιωπηλός καπνίζοντας.
Δεν ξέχασα ποτέ στα χρόνια που ήρθαν και στους ατέλειωτους πολέμους μου,τα λόγια αυτά.Όσες ασχήμιες κι άν είδα στο δρόμο μου,όσες ομορφιές,κατάλαβα πως όλα είναι μάτια κι αυτά πρέπει να φυλάς σαν σύνορο μιας πατρίδας πολύτιμης,της καρδιάς σου.
Αυτά θα σε σώσουν ή θα σε κρίνουν μια μέρα.Αυτά θα αφηγηθούν όλη σου την ζωή.Αυτά τελικά θα σε μεταμορφώσουν σε αυθεντική υπάρξη.
Και το τελικό έπαθλο θα είναι πάλι από τα μάτια:αυτά θα σε αξιώσουν ή όχι να δείς Θεού Πρόσωπο.

facebook

Για πολλούς χριστιανούς όλο και περισσότερο θαμπώνει το θείο φως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού(Αγ.Λουκά Κριμαίας)

 Η μεγάλη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας δίνει την αφορμή να θυμηθούμε τα λόγια του Κυ­ρίου μας Ιησού Χριστού:

 «Ου πιστεύεις ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί εστι; τα ρήματα α εγώ λαλώ υμίν, απ' εμαυτού ου λα­λώ. ο δε πατήρ ο εν εμοί μένων αυτός ποιεί τα έργα. Πι­στεύετέ μοι ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί. ει δε μη, διά τα έργα αυτά πιστεύετέ μοι» (Ιωάν. 14, 10-11). 

  Μεγάλα και αμέτρητα ήταν τα θαύματα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: με ένα μόνο λόγο του ανέστησε την κόρη του Ιαείρου, του αρχισυναγώγου, τον γιο της χήρας της Ναΐν, ακόμα και τον Λάζαρο, ο οποίος ήταν στον τάφο τέσσερεις ολόκληρες ημέρες. Με ένα λόγο του μόνο επιτίμησε τους ανέμους και τα κύματα της λίμνης Γεννησαρέτ και έγινε απόλυτη γαλήνη. Με πέντε ψωμιά και δύο ψάρια χόρτασε πέντε χιλιάδες ανθρώπους, χωρίς γυναίκες και παιδιά, και με τέσσερα ψωμιά τέσσερεις χιλιάδες. 

 Ας θυμηθούμε πως κάθε μέρα θεράπευε τους ασθενείς, γιατρεύοντας κάθε είδους ασθένεια, έδιωχνε τα πονηρά πνεύματα από τους δαιμονιζομένους. Πως ξαναέδινε την όραση στους τυφλούς και την ακοή στους κουφούς με ένα μόνο άγγιγμά του. Δεν φτάνουν αυτά; Όλα αυτά όμως δεν ήταν αρκετά για τους ανθρώπους οι οποίοι τον ζήλευαν, για τους ανθρώπους για τους οποίους ο μέγας προφήτης Ησαΐας είπε: «Ακοή ακούσετε και ου συνήτε, και βλέποντες βλέψετε και ου μη ίδητε. επαχύνθη γαρ η καρδία του λαού τούτου, και τοις ωσί βαρέως ήκουσαν, και τους οφθαλμούς αυτών εκάμμυσαν, μήποτε ίδωσι τοις οφθαλμοίς και τοις ωσίν ακούσωσι και τη καρδία συνώσι και επιστρέψωσι, και ιάσομαι αυτούς» (Ματθ. 13, 14-15).

Το Θαβώρ αποτελεί τον ενωτικό κρίκο ουρανού και γης...

                            «ὤφθησαν Μωσῆς καί Ἠλίας συλλαλοῦντες» (Ματ. 17,4)

  Κάποια στιγμή ο Χριστός, πριν πορευθεί προς το πάθος του, θέλησε ν’ ανεβεί στο «όρος». Ο Χριστός συνήθιζε να ανέρχεται εις διάφορα όρη για πνευματική ξεκούραση και καταφυγή στην προσευχή. Μέσω αυτής της απομακρύνσεως από τον κόσμο εύρισκε κρυφή παρηγοριά κοντά στον πατέρα του, εκμυστηρευόμενος τον πόνο του, αλλά και τις ευχαριστίες του απέναντι στον μέγα δωρητή και ευεργέτη Θεό. Η προσευχή στοιχειοθετούσε το Α και το Ω του επιγείου βίου του και αυτήν πρότεινε επιτακτικά και στους μαθητές του, προκειμένου να διαφυλαχθούν από τους πειρασμούς. «Γρηγορεῖτε καί προσεύχεσθε, ἵνα μή εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν» (Ματ. 26,41).

 Έτσι λοιπόν και τώρα ανέβηκε στο όρος Θαβώρ για να προσευχηθεί και πάλι. Αυτή την αιτιολογία τουλάχιστον μας δίνει ο Λουκάς· «ἀνέβη εἰς τό ὄρος προσεύξασθαι» (Λουκ. 9,29). Απλά μας κινεί την περιέργεια αλλά και το ενδιαφέρον μία του εμφανής κίνηση. Η συμπόρευση μαζί του τριών μαθητών· του Πέτρου, του Ιωάννη και του Ιακώβου. Άλλες φορές βάδιζε μόνος του, για να προσευχηθεί· το επεδίωκε. Τώρα όμως κάτι επιπλέον είχε στην σκέψη του ο Χριστός και αυτό το επιπλέον ήθελε να το γνωστοποιήσει, αλλά μόνο στους συγκεκριμένους τρεις μαθητές του. «Κατ’ ἰδίαν». Αυτή όμως την επιπρόσθετη εμπιστοσύνη στους εν λόγω μαθητές, την επέδειξε και άλλες φορές. Στο σπίτι του αρχισυναγώγου Ιαείρου, προκειμένου να θεραπεύσει την θυγατέρα του (Μαρ. 5,37), στην οικία του Σίμωνος προκειμένου να γιατρέψει την πεθερά αυτού (Μαρ. 1,29) και στον κήπο της Γεθσημανή πάλι τους πήρε μαζί του, απλά κάποια στιγμή τους πρόσταξε «μείνατε ὧδε» και αυτός «προελθών μικρόν ἔπεσεν ἐπί πρόσωπον αὐτοῦ προσευχόμενος» (Ματ. 26,39). Ήταν οι πρόκριτοι των μαθητών και με αυτούς μοιραζόταν σπουδαίες στιγμές της ζωής του.

 Την προτίμηση του Χριστού στους εν λόγω μαθητές, την ερμήνευσαν οι Πατέρες

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος-Αυτή η δόξα περιμένει κάθε πιστό!

 Στις 6 Αυγούστου η Εκκλησία γιορτάζει τη Μεταμόρφωση του Χριστού στο όρος Θαβώρ, μπροστά στα μάτια των αγαπημένων του μαθητών. Ή μάλλον, ο Χριστός μεταμόρφωσε τα μάτια των μαθητών Του, έτσι ώστε να μπορέσουν να Τον δουν όπως πραγματικά είναι και πάντοτε ήταν, ΦΩΣ δηλαδή.

Ο Χριστός πολλές φορές είχε μιλήσει στους μαθητές Του για τα πάθη και τον θάνατο που θα δοκίμαζε ο ίδιος, αλλά και για τους κινδύνους και τα μαρτύρια που περίμεναν τους μαθητές Του σ’ αυτήν τη ζωή. Θέλησε όμως να τους βεβαιώσει και να δουν με τα ίδια τους τα μάτια, όσο ήταν δυνατόν, τα αγαθά που ήλπιζαν να κληρονομήσουν στην αιώνια ζωή, όπως τους είχε υποσχεθεί ο Δάσκαλός τους.

  Πήρε, λοιπόν, ο Κύριος τους τρεις πιο κοντινούς του μαθητές, τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη και ανέβηκαν πάνω στο όρος Θαβώρ, να προσευχηθεί. Εκεί μεταμορφώθηκε μπροστά τους κι έλαμψε το πρόσωπό Του σαν τον ήλιο, ενώ τα ρούχα Του έγιναν κατάλευκα και αστραφτερά σαν το φως. Δεξιά και αριστερά Του φάνηκαν δύο άνδρες, ο Μωυσής και ο Ηλίας, που συνομιλούσαν μαζί Του για τον θάνατό Του και την εκπλήρωση της αποστολής Του. Οι μαθητές γεμάτοι θάμβος και δέος αντίκρισαν το μεγαλείο της δόξας του Θεού και γέμισαν από τη γλυκύτητα της φωτεινής παρουσίας Του. 

Τότε ο Πέτρος αυθόρμητα πρότεινε: «Κύριε, είναι ωραία να μείνουμε εδώ! Να στήσουμε τρεις σκηνές· μια για Σένα, μια για τον Μωυσή και μια για τον Ηλία!» Δεν ήξερε τι έλεγε· τα ‘χαν χαμένα! Έπειτα ένα σύννεφο τους σκέπασε και μια φωνή ακούστηκε: 

 «Αυτός είναι ο αγαπημένος μου Υιός, ο εκλεκτός μου· Αυτόν ν’ ακούτε!» Αμέσως οι μαθητές έπεσαν κάτω από τον φόβο τους. Τους πλησίασε τότε ο Ιησούς, τους άγγιξε και τους είπε: 

«Σηκωθείτε και μη φοβάστε». Ο Χριστός ήταν πάλι όπως πριν. Καθώς κατέβαιναν τους είπε να μην πουν τίποτε σε κανέναν πριν την Ανάστασή Του.

 Αυτή η δόξα περιμένει κάθε πιστό· «οι δίκαιοι θα λάμψουν όπως ο ήλιος» και «θα είμαστε όμοιοι με τον Χριστό», λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης. Γιατί μέσα μας θα είναι το Φως – ο Χριστός και θα είμαστε ενωμένοι μαζί Του· δε θα Τον βλέπουμε απλώς. Αυτό θα γίνει όχι μόνο στην άλλη ζωή, αλλά γίνεται κι εδώ, τώρα, όταν ζούμε τη ζωή της αλήθειας και της αρετής, μέσα στα μυστήρια και τη ζωή της Εκκλησίας. Τότε ο Χριστός μάς μεταμορφώνει, μας αλλάζει· αλλάζει τις συνήθειές μας, τα πάθη και τις κακίες μας, τα γονίδια και την κληρονομικότητά μας ακόμη – αφού Αυτός τα δημιούργησε. Αυτός μπορεί και να τα αναπλάσει, αρκεί να αφεθούμε με εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν. Τότε γινόμαστε καινούριοι άνθρωποι και το φως είναι μέσα μας κι εμείς γινόμαστε «φως του κόσμου».

πηγή

Η Εβραία κρατούμενη που οφείλει τη ζωή της στα ''Νυχτερινά'' του Σοπέν

  Στην ταινία «Η λίστα του Σίντλερ» υπάρχει η σκηνή, όπου μία κρατούμενη στα στρατόπεδα θανάτου παίζει κάποιο από τα ''Νυχτερινά'' του Σοπέν στην γιορτή των γενεθλίων του διοικητού του στρατοπέδου και εκείνος, γοητευμένος από τη τέχνη της πιανίστριας, συμφωνεί να της χαρίσει τη ζωή.
Το επεισόδιο αυτό συνέβη πραγματικά.
Η κρατούμενη που οφείλει τη ζωή της στα ''Νυχτερινά'' του Σοπέν, ήταν η διάσημη Εβραία πιανίστρια Νατάλια Καρπ.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, βρισκόταν μαζί με την αδελφή της στο γκέρο της πόλης Ταρνούβ. Οι δύο αδελφές, θεώρησαν πως μόνο αν δραπετεύσουν θα σωθούν κι έτσι, μαζί με δύο φίλους τους, επιχείρησαν να φτάσουν στη Βαρσοβία και από εκεί σκόπευαν να περάσουν στη Σλοβακία. Η Γκεστάπο συνέλαβε και τους τέσσερις τολμητίες και τους έστειλε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Πλασούβ, λίγο έξω από το Κράκοβο.
Οι αδελφές καταδικάστηκαν σε θάνατο και φυλακίστηκαν σε ένα υπόγειο, περιμένοντας την εκτέλεση της ποινής.
Ένα πρωί, προς μεγάλη έκπληξη της Ναταλίας, διατάχθηκε να πάει στο σπίτι του διοικητή Αμόν Γκιότ για να παίξει για τα γενέθλια του. Ο Γκιότ ήταν γνωστός για τις θηριωδίες του κατά των κρατουμένων και την απάνθρωπη σκληρότητά τους. Τα χέρια του ήταν βουτηγμένα στο αίμα 10.000 αθώων Εβραίων. Την ίδια στιγμή ήταν παθιασμένος θαυμαστής της κλασσικής μουσικής και στις 9 Δεκεμβρίου που είχε τα γενέθλιά του, οι υφιστάμενοι του θέλησαν να του κάνουν «μία μουσική έκπληξη».

Μην πιάνει τους νέους απελπισία στην εποχή αυτή - Μητροπολίτης Μόρφου

                            

Η Θεοτόκος δεν προσεγγίζεται ούτε με γλυκόλογα, ούτε με μεγαλοστομίες,ούτε με συναισθηματισμούς.

 Με θλίψη αυτές τις μέρες διαβάζουμε διάφορα για την Παναγία μας την οποία προσεγγίζουν όπως προσεγγίζουμε έναν όμορφο πίνακα ζωγραφικής ή ένα είδωλο. Η Παναγία ήταν, είναι και θα είναι ένα αιώνιο ζωντανό πρόσωπο. Φυσικά ένα ζωντανό και πραγματικό πρόσωπο το προσεγγίζουμε μέσα από προσωπική σχέση και διάλογο. Με την Παναγία μας η σχέση επιτυγχάνεται μέσα από την άσκηση και ο διάλογος μέσα από την προσευχή. Τότε η Παναγία γίνεται για εμάς Μητέρα και εμείς παιδιά της. Τα υπόλοιπα είναι φιλοσοφικοί νεκροί λόγοι που απευθύνονται σε είδωλα.

''Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω, πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν, μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις, ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων, παρακαλῶ σε, Παρθένε, βοήθησόν μοι ἐν τάχει.''
Η Παναγία κυοφόρησε τον ίδιο τον Θεό και αυτός ο Θεάνθρωπος Κύριος ήρθε για να μας σώσει όχι με φιλοσοφικά λόγια αλλά με το Σώμα Του και το Αίμα Του. Τα λόγια του Κυρίου είναι ζωντανές πράξεις με τις οποίες ο άνθρωπος θεραπεύεται και οδεύει προς τον Αγιασμό της υπάρξεως του και όχι φιλοσοφίες και αοριστολογίες που τις επιλέγεις για να ζεις μια νιρβάνα όμορφης εσωτερικής γαλήνης.
Οπότε αυτήν την περίοδο και θα νηστέψω και θα γονατίσω και θα παρακαλέσω να με φωτίσει να ακολουθήσω τον δρόμο που χάραξε ο Υιός της , και είναι ο δρόμος της μετανοίας. . . .
 Για τον Χριστιανό που αγωνίζεται, η τιμή στο πρόσωπο της Παναγίας δεν θα τελειώσει στις 15 Αυγούστου αλλά κάθε ώρα , κάθε λεπτό και κάθε στιγμή θα την έχουμε στην καρδιά μας διότι είναι η μητέρα μας και την μάνα δεν την εγκαταλείπουμε ποτέ…
Θέλουμε την βοήθειά της , έχουμε ανάγκη τον δικό της λόγο και η κραυγή βγαίνει από τα τροπάρια που ψέλνουμε κατανυκτικά …
''Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω, πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν, μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις, ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων, παρακαλῶ σε Παρθένε, βοήθησόν μοι ἐν τάχει.''

π.Σπυρίδων Σκουτής - euxh

Τα πιο δύσκολα τελώνια είναι αυτά που θα περάσει η ψυχή και κανείς δεν τα έχει βάλει στο μυαλό του.

«Τα πιο δύσκολα τελώνια είναι αυτά που θα περάσει η ψυχή και κανείς δεν τα έχει βάλει στο μυαλό του.
Είναι τα πρόσωπα που δεν χωνεύει.
Τα πρόσωπα που τα βλέπει και αλλάζει δρόμο.
Τα πρόσωπα που δεν μιλά.
Αυτά τα τελώνια θα σε συναντήσουν πρώτα.Και τη στιγμή εκείνη δεν θα υπάρχει δικαιολογία».

Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός

Επειδή δεν φοβόμαστε αυτά που πρέπει να φοβόμαστε, γι' αυτό καταντήσαμε να φοβόμαστε αυτά που δεν πρέπει'

''Επειδή δεν φοβόμαστε αυτά που πρέπει να φοβόμαστε, γι' αυτό καταντήσαμε να φοβόμαστε αυτά που δεν πρέπει''.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Η σοφία του κόσμου αυτού δεν μπορεί να σώσει τον κόσμο

Η σοφία του κόσμου αυτού δεν μπορεί να σώσει τον κόσμο. Τα Kοινοβούλια, οι Kυβερνήσεις, οι πολυσύνθετοι Oργανισμοί των πιο αναπτυγμένων συγχρόνων Kρατών της γης είναι ανίσχυροι. Η Aνθρωπότητα πάσχει χωρίς τέλος. Η μόνη διέξοδος είναι να βρούμε μέσα μας τη σοφία, την λύση να μη ζούμε σύμφωνα με τις ιδέες αυτού του κόσμου, αλλά να ακολουθήσουμε τον Χριστό.

Όσιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ.

Να μετανοείτε όταν βλέπετε τη συμφορά του πλησίον σας(Αγίου Λουκά Κριμαίας)

«Παρήσαν δε τινες εν αυτώ τω καιρώ απαγγέλλοντες αυτώ περί των Γαλιλαίων, ων το αίμα Πιλάτος έμιξε μετά των θυσιών αυτών, και αποκριθείς ο Ιησούς είπεν αυτοίς· δοκείτε ότι οι Γαλιλαίοι ούτοι αμαρτωλοί παρά πάντας τους Γαλιλαίους εγένοντο, ότι τοιαύτα πεπόνθασιν; ουχί, λέγω υμίν, αλλ’ εάν μη μετανοήτε, πάντες ωσαύτως απολείσθε» (Λουκ. 13:1-3).

Αν νομίζετε ότι δεν μας αφορούν εμάς αυτά τα λόγια του Χριστού κάνετε λάθος. Για μας τα είπε. Πέστε μου, όταν εμείς σήμερα βλέπουμε κάποιον συνάνθρωπό μας να παθαίνει ζημιά, δεν χαιρόμαστε και δεν λέμε: «Δόξα τω Θεώ, δεν είμαι τόσο αμαρτωλός όπως αυτός και δεν με τιμώρησε εμένα ο Θεός». Τέτοιους ακριβώς ανθρώπους ελέγχει εδώ ο Χριστός.

«Ή εκείνοι οι δέκα και οκτώ, εφ’ ους έπεσεν ο πύργος εν τω Σιλωάμ και απέκτεινεν αυτούς, δοκείτε ότι ούτοι οφειλέται εγένοντο παρά πάντας τους ανθρώπους τους κατοικούντας εν Ιερουσαλήμ; ουχί, λέγω υμίν, αλλ’ εάν μη μετανοήσητε, πάντες ομοίως απολείσθε» (Λουκ. 13:4-5). Οι άνθρωποι εκείνοι που πάνω τους έπεσε ο πύργος στο Σιλωάμ και τους σκότωσε, ήταν οι μεγαλύτεροι αμαρτωλοί στην Ιερουσαλήμ; Βεβαίως όχι, αν όμως δεν μετανοήσετε, όλοι σας θα πεθάνετε με τον ίδιο τρόπο.

Βαριά πλήγματα και συμφορές που παθαίνουν κάποιοι άνθρωποι δεν σημαίνουν πως οι άνθρωποι αυτοί είναι πιο αμαρτωλοί από τους άλλους. Ο Κύριος τους τα στέλνει αυτά για να συμμορφωθούν εκείνοι που ακόμα μένουν αμετανόητοι και τους οποίους ο Κύριος αργεί να τιμωρήσει, διότι περιμένει τη μετάνοιά τους. Να μη νομίζουμε ότι οι άλλοι είναι πιο αμαρτωλοί από μας. Πρέπει αντίθετα να σκεφτόμαστε πως είμαστε πιο αμαρτωλοί απ’ όλους.

«Ανθρώπους και κτήνη σώσεις ,Κύριε»(Με αφορμή μία φώτο)

 

Μία συγκλονιστική φωτογραφία από τις χθεσινές πυρκαγιές

ΨΑΛΜΟΣ 35

6 Κύριε, ἐν τῷ οὐρανῷ τὸ ἔλεός σου, καὶ ἡ ἀλήθειά σου ἕως τῶν νεφελῶν· 7 ἡ δικαιοσύνη σου ὡς ὄρη Θεοῦ, τὰ κρίματά σου ὡσεὶ ἄβυσσος πολλή· ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις, Κύριε. 8 ὡς ἐπλήθυνας τὸ ἔλεός σου, ὁ Θεός· οἱ δὲ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἐλπιοῦσι. 9 μεθυσθήσονται ἀπὸ πιότητος οἴκου σου, καὶ τὸν χειμάῤῥουν τῆς τρυφῆς σου ποτιεῖς αὐτούς· 10 ὅτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς, ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς...

Διαβάστε και -  Τί σημαίνει, Γέροντα, αυτό που λέει ο Ψαλμωδός: «Ανθρώπους και κτήνη σώσεις ,Κύριε»;

Η σωτηρία του ανθρώπου εξαρτάται από το δευτερόλεπτο, όχι από το λεπτό.

 

  «Είµαστε αδικαιολόγητοι, όταν δεν µετανοούµε και δεν πλησιάζουµε τον Σωτήρα µας ταπεινά. Ο ληστής στον σταυρό ένα «εύλόγησον» είπε και σώθηκε. Η σωτηρία του ανθρώπου εξαρτάται από το δευτερόλεπτο, όχι από το λεπτό. Ο άνθρωπος µε έναν ταπεινό λογισµό σώζεται, ενώ, αν φέρει έναν υπερήφανο λογισµό, τα χάνει όλα. Από φιλότιµο και µόνον πρέπει να σωθούµε. ∆εν υπάρχει µεγαλύτερος πόνος για τον Θεό από το να δει τον άνθρωπο στην κόλαση».

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

... μιά γαλήνη ήρθε μέσα μου από το βλέμμα της Παναγίας....

Να αγαπούμε πολύ την Παναγία. Να Της τραβάτε κομποσχοίνι, να κάνετε κάθε μέρα παράκληση και θα μας πάει όλους στον Παράδεισο. Την είδα σαν μικρό κοριτσάκι 15 χρονών (όπως είναι στην εικόνα στην Γοργοϋπήκοο στο κελί της) την ώρα του Χερουβικού, που ήμουν γονατισμένη.

 Στεκόταν όρθια μπροστά στην ωραία Πύλη και κρατούσε πάνω στην κοιλίτσα Της τον Χριστούλη. Δεν θα ξεχάσω τα ματάκια Της εκείνα τα γλυκά, πώς με κοιτούσαν μέχρι μέσα στην καρδιά μου έμπαινε εκείνο το Βλέμμα Της. Ήταν γαλάζια και η Παναγία είχε δύο ξανθές κοτσίδες, αλλά όλη μου η προσοχή είχε συγκεντρωθεί στα μάτια Της.
Και την παρακαλούσα και έλεγα: 

«Παναγία μου τι θα γίνουμε, τι θα γίνει αυτό το μοναστήρι, τίποτε δεν κάνουμε, πώς θά σωθούμε;» Καί η Παναγία χαμογέλασε, η διάθεση μου άλλαξε από εκείνη την μέρα μιά γαλήνη ήρθε μέσα μου από το βλέμμα της Παναγίας.

 ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΠΟΡΤΑΡΙΑΣ.

Τραγούδι αφιερωμένο στην Μεγάλη Δούκισσα Αγία Ελισάβετ

                    

МАТУШКА, ВЕЛИКАЯ КНЯГИНЯ"

...Вы — святая, выше, чем богиня!

Со Спасителем на Небеси

Матушка, Игуменья, Княгиня

Нашей, в шахту сброшенной, Руси.

Песню, посвященную Великой княгине Елизавете, исполняет ансамбль сестер Свято-Елисаветинского монастыря.

Музыка Ирины Болдышевой (обработка темы 3-й симфонии И. Брамса), слова протоиерея Андрея Логвинова.

#свято_елисаветинский #монастырь #Елисавета #песня #великаякнягиня #матушка #престольныйпраздник

′′ ΜΑΝΑ, Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ′′

... Είσαι άγιος, ανώτερος από μια θεά!

Με τον Σωτήρα στον Παράδεισο

Μητέρα, Igumenya, Πριγκίπισσα

Το δικό μας, στο ορυχείο που ρίχτηκε, Ρωσία.

Το τραγούδι που είναι αφιερωμένο στην Μεγάλη Δούκισσα Ελισάβετ ερμηνεύεται από το σύνολο των αδελφών της Ιεράς Μονής Αγίας Ελισάβετ.

Μουσική της Irina Boldysheva (επεξεργασία του θέματος της 3 ης Συμφωνίας I. Brahms), λόγια του αρχιεπισκόπου Andrey Logvinov.

Οί παραβάσεις τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ

''Ἐδώ εἰς τήν παροῦσαν ζωήν ὁποῦ γίνονται οί παραβάσεις τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἐδώ γίνονται καί ἡ ἀναιρέσεις τῶν φοβερῶν του ἀποφάσεων διά τό ἄπειρόν του ἔλεος μέ μίαν ἀκριβῆ, καί τελείαν μετάνοιαν.''

 Ἅγιος Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος

Επήγες εις την Πόλη, ψυχή μου...

― Επήγες εις την Πόλη, ψυχή μου, είπεν ο παππούς, όταν ετελείωσαν αι περιπτύξεις και τα φιλήματα, και εστέγνωσαν τα δάκρυά μου. — Επήγες εις την Πόλη.— Είδες πολύν κόσμον!
― Ναι, παππού. Είδα την Συληβριά με το Παραπόρτι αψηλά αψηλά και με κάτι μύλους που έχουν φτερά και γυρίζουν με τον άνεμο!
― Άς τ’ αυτά! Είπεν ο παππούς. Επέρασες από την χώρα, που ψήv’ ο ήλιος το ψωμί; Και είδες τους Σκυλοκεφάλους;
― Όχι, παππού! Δεν τους είδα. Πού είναι αυτοί οι Σκυλοκέφαλοι;
― Νά, κομμάτι παρ’ εδώ από την χώρα, που ψήν’ ο ήλιος το ψωμί. Είπεν ο παππούς, σημειών το «παρ’ εδώ» εις τον ορίζοντα διά δεικτικής χειρονομίας, ως κάμνουν οι γεωγράφοι, όσοι επεσκέφθησαν τα μέρη περί ων διδάσκουσι.
― Απ’ εμπρός είναι άνθρωποι ―εξηκολούθησεν ο παππούς― και από πίσω σκύλοι. Απ’ εμπρός μιλούν και από πίσω γαυγίζουνε. Απ’ εμπρός σε καλοπιάνουν και από πίσω σε τρώνε! Γι’ αυτό, ψυχή μου, καλύτερα που δεν επήγες.
― Ω! βέβαια καλλίτερα! είπον εγώ. Καλύτερα που δεν μ’ έφαγαν κ’ επήγα στην Πόλη με το καΐκι. Να ιδής δα, παππού, και την θάλασσα! Έτσι ώς πάνου γεμάτη νερό! και μέσα στο νερό τα καΐκια. Φσσσσσσσ! Φσσσσσσσ περπατούν με τα πανιά φουσκωμένα!
― Άς τ’ αυτά! Είπεν ο παππούς πάλιν. Επέρασες από της θάλασσας τον αφαλό και είδες το νερό που γυρίζει γύρω, γύρω, γύρω, σαν που γυρίζ’ η γιαγιά σου η Χατζίδενα την άρμη στον «μπακήρα», και γίνεται μια τρύπα μέσ’ στην μέση;
― Όχι, παππού, δεν το είδα!
― Ώχ! ψυχή μου! Δεν είδες τίποτε λοιπόν!
― Και πού είναι αυτό, παππού;
― Αυτό είναι, έτσι κομμάτι παρ’ εδώ, είπεν ο παππούς δεικνύων εις τον ορίζοντα διά της χειρός — εκεί όπου ευρίσκεται η Φώκια, η μάνα τ’ Αλεξάνδρου. Αυτήν την είδες κάν την είδες;
Όχι, παππού! δεν την είδα!
Άχ! ψυχή μου, ανεστέναξε βαθύτερον ο παππούς, τίποτε δεν είδες! τίποτε!
Γεώργιου Βιζυηνού, «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» (απόσπασμα)

πηγή

Ευγένιος Ιονέσκο :“Το παιχνίδι της σφαγής” Jeux de massacre (1970)

Σας συγκέντρωσα εδώ για τελευταία φορά, στην πλατεία της πόλης μας, για να σας ενημερώσω:

Μας συμβαίνει κάτι εντελώς ανεξήγητο. Δεχθήκαμε επίθεση από ένα λοιμό αγνώστων αιτιών. Οι γειτονικές πόλεις και χώρες μας έχουν κλείσει τα σύνορά τους.
Στρατός έχει κυκλώσει την πόλη μας. Κάθε είσοδος και έξοδος απαγορεύεται.
Μέχρι χτες ήμασταν ελεύθεροι, όμως από σήμερα είμαστε σε καραντίνα.
Συμπολίτες κι επισκέπτες της πόλης μας, μην επιχειρήσετε να δραπετεύσετε, γιατί θ’ αντιμετωπίσετε τα πυρά των στρατιωτών που καραδοκούν σε κάθε έξοδο της πόλεως. Χρειάζεται να οπλιστούμε με όλο το θάρρος που διαθέτουμε.
Επίσης χρειάζονται γερά χέρια ν’ ανοίγουν τάφους. Τα οικόπεδα, οι ακάλυπτοι χώροι, οι αυλές, τα γήπεδα, όλα επιτάσσονται, γιατί τα νεκροταφεία γέμισαν.
Επίσης ζητώ εθελοντές να επιτηρούν τα μολυσμένα σπίτια, μήπως κάποιος μπει ή βγει. Θα ορίσουμε ορκωτούς επόπτες που θα επισκέπτονται τα σπίτια… για να αναφέρουν στις αρχές, προκειμένου να απομονωθούν οι πιθανοί φορείς.
Όποιος μπαίνει σε μολυσμένο σπίτι θα θεωρείται ύποπτος και θ’ απομονώνεται εκεί μέσα. Φυλαχτείτε από τους υπόπτους. ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΕΤΕ τους για το καλό του συνόλου!
Ζητάμε γιατρούς, νεκροθάφτες, σαβανωτές και κάθε χρήσιμη για την περίσταση ειδικότητα.
Κάθε πολίτης οφείλει να προσφέρει στον συνάνθρωπό του: να τον επιτηρήσει ή να του κλείσει τα μάτια. Το σύνθημά μας είναι, «Θάψε τον πλησίον σου, μπορείς!».
Αντίδοτο για τον λοιμό δεν έχουμε βρει. Προσπαθούμε να τον περιορίσουμε, μήπως μερικοί τυχεροί επιβιώσουν, όμως αυτό είναι άγνωστο.
Απαγορεύονται οι συνεστιάσεις και όλα τα θεάματα. Τα καταστήματα, τα εστιατόρια και τα καφενεία θα λειτουργούν ελάχιστες ώρες, για να περιοριστεί η εξάπλωση ψευδών ειδήσεων.
Διότι υπάρχει η υποψία πως το κακό που μας βρήκε προέρχεται από κάτι ανώτερό μας, από τον ουρανό, και καθετί από τον ουρανό διαβρώνει σαν αόρατη βροχή τις στέγες, τους τοίχους και τις ψυχές μας.
Όπως σας είπα, αυτή είναι η τελευταία δημόσια συγκέντρωση. Ομάδες πάνω από τρία άτομα θα διαλύονται. Επίσης, απαγορεύεται να περιφέρεστε άσκοπα. Όλοι οι πολίτες επιβάλλεται να κυκλοφορείτε ανά δύο, για να επιτηρείτε ο ένας τον άλλο.
Τώρα γυρίστε στα σπίτια σας και μείνετε εκεί. Θα βγείτε μόνο σε περίπτωση μεγάλης ανάγκης.
Ειδικά συνεργεία θα στιγματίζουν την πόρτα κάθε μολυσμένου σπιτιού: θα κάνουν έναν μεγάλο κόκκινο σταυρό με μπογιά στην πόρτα και θα γράφουν, ‘’Ελέησόν με, Κύριε!’’».

Ευγένιος Ιονέσκο :“Το παιχνίδι της σφαγής” Jeux de massacre (1970)

πηγή

Έκκληση του Μητροπολίτη Αργυροκάστρου Παντελεήμονα προς τον Πατριάρχη Ρωσίας Αλέξιο (3 Αυγούστου 1946)

 Στις παρακάτω σειρές σας παραθέτουμε αυτούσια την επιστολή του Μητροπολίτη Αργυροκάστρου Παντελεήμονος κατά το έτος 1946, προς τον τότε Πατριάρχη Ρωσίας, Αλέξιο. Η επιστολή αντλήθηκε από το έργο του κ. Απ. Γλαβίνα, «Σελίδες από το αρχείο του Αργυροκάστρου Παντελεήμονος», ΗΗ(1983), σελ. 91-96. Αξίζει να το μελετήσετε ούτως ώστε να γνωρίσετε ακόμη καλύτερα την τόσο ιδιαίτερη ιστορία του τόπου μας!

Πρὸς τὴν Αὐτοῦ Μακαριότητα
τὸν Πατριάρχην Πασῶν τῶν Ρωσσιῶν
κ. κ. Ἀλέξιον

Μόσχαν

Μακαριότατε Δέσποτα καὶ
Λίαν Ἀγαπητὲ ἐν Χριστῷ Ἡμῶν Ἀδελφέ,

  Τὸ Ἑλληνικὸν Γένος κατὰ τοὺς μακροὺς αἰῶνας τῆς δουλείας του ἔστρεφε πάντοτε τὰ ὄμματα αὐτοῦ πρὸς τὴν ὁμόδοξον Ρωσσίαν, ἤτις ὑπῆρξε κατὰ τοὺς ζοφεροὺς ἐκείνους χρόνους ὁ φυσικὸς προστάτης αὐτοῦ. Ἐξεδηλώθη δὲ ἡ προστασία αὓτη ἐμπράκτως κατ’ ἐπανάληψιν καὶ εἰς τὴν Ρωσσικὴν βοήθειαν ὀφείλει κατὰ μέγιστον μέρος ὁ Ἑλληνισμὸς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς πρώτης ἐλευθέρας γωνίας του. Εἰς τὰς δέλτους τῆς ἱστορίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους μετ’ εὐγνωμοσύνης ἀναφέρεται τὸ ὄνομα Ρ ω σ σ ί α, ἰδιαιτέρως δὲ μνημονεύεται τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἀείποτε ἐπεδείξατο ἡ Ἁγιωτάτη Ρωσσικὴ Ἐκκλησία.

  Πρὸς τὸν σεπτὸν Ἀρχηγὸν Αὐτῆς ἀποτείνομαι ὁ ἐλάχιστος ἐν Χριστῷ ἀδελφὸς καὶ συλλειτουργός, ποιμὴν ἑνὸς τμήματος Ἑλληνορθοδόξου, τελοῦντος ὑπὸ ἀπηνῆ διωγμὸν ἀπὸ μέρους ἑνὸς μισαλλοδόξου Κράτους, οἱ Ἀρχηγοὶ τοῦ ὁποίου, ὑφ’ οἱοδήποτε πολιτικὸν καθεστώς, δὲν ἔπαυσαν νὰ εἶναι – κατὰ πλειοψηφίαν ἄλλωστε Μουσουλμάνοι – ἐμπεποτισμένοι ἀπὸ τυφλοῦν ἀντιχριστιανικὸν πνεῦμα.

  Ἐξ ὀνόματος 120.000 Ἑλλήνων Χριστιανῶν Ὀρθοδόξων κατοίκων τῆς Βορείου Ἠπείρου ὑψώνω τὴν ἀσθενῆ φωνήν μου πρὸς τὴν Ὑμετέραν Προσκυνητήν μου Μακαριότητα καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν προστασίαν Αὐτῆς, ἳνα τεθῇ τέρμα εἰς τὰ δεινὰ ἑνὸς λαοῦ, οὗτινος ἡ μόνη του ἁμαρτία ὑπῆρξεν ἡ ἀγάπη του πρὸς τὴν ἐλευθερίαν.

Ἡ ἑλληνικότης τῆς Βορείου Ἠπείρου διὰ μέσου τῶν αἰώνων ὑπῆρξεν ἀδιαφιλονίκητος. Περὶ αὐτῆς μαρτυροῦν ὅλοι οἱ ξένοι παρατηρηταὶ καὶ συγγραφεῖς, οἱ ἀσχοληθέντες καὶ κατὰ τοὺς χρόνους τῆς Τουρκοκρατίας καὶ μετέπειτα μὲ τὴν Ἀλβανίαν καὶ τὴν Βόρειον Ἤπειρον. Ὑπῆρξεν ἡ πατρὶς μας κοιτὶς τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ. Ἐπρωτοστάτησεν εἰς τὴν πνευματικὴν ἀναγέννησιν τοῦ ἡμετέρου Ἔθνους, ὡς καὶ εἰς τὴν πολιτικὴν τοῦ ἀποκατάστασιν.

ΤΟ IMAGINE ΤΟΥ ΛΕΝΟΝ .ΜΙΑ ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΝΕΟΕΠΟΧΙΤΙΚΗ!

  Στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο, οι Ιάπωνες διοργανωτές περιέλαβαν μια φαντασμαγορική απόδοση του τραγουδιού “imagine” (φαντάσου), που συνέθεσαν το 1971 το μέλος του συγκροτήματος των “Μπίτλς” (Σκαθάρια) Τζον Λένον και η ομοεθνής τους σύντροφός του Γιόκο Όνο.

Η μουσική είναι γνωστή και διάσημη. Αξίζει όμως να δώσουμε λίγη προσοχή στους στίχους:
  Imagine there’s no heaven (Φαντάσου πως δεν υπάρχει παράδεισος)/Ιt’s easy if you try (Εύκολο είναι αν προσπαθήσεις)
   No hell below us (Ούτε κόλαση κάτω από μας)/Above us, only sky (Από πάνω μας, μόνον ουρανός)
   Imagine all the people (Φαντάσου όλους τους ανθρώπους)/Livin’ for today (Να ζούνε για το σήμερα)/Ah (Αχ)
   Imagine there’s no countries (Φαντάσου πως δεν υπάρχουν χώρες)/It isn’t hard to do (Δεν είναι δύσκολο)
   Nothing to kill or die for (Τίποτα για το οποίο να πρέπει να σκοτώσεις ή να σκοτωθείς)/And no religion, too (Κι ούτε θρησκεία)
   Imagine all the people (Φαντάσου όλους τους ανθρώπους)/Livin’ life in peace (Να ζουν ειρηνικά)
   You (Εσύ)/You may say I’m a dreamer (Εσύ μπορεί να με λες ονειροπόλο)/But I’m not the only one (Αλλά δεν είμαι ο μόνος)
   I hope someday you’ll join us (Ελπίζω κάποια μέρα νάρθεις μαζί μας)/And the world will be as one (Κι ο κόσμος θα γίνει ένα)
   Imagine no possessions (Φαντάσου να μην υπάρχει ιδιοκτησία)/I wonder if you can (Αναρωτιέμαι αν μπορείς)
   No need for greed or hunger (Ούτε ανάγκη για απληστία ή πείνα)/A brotherhood of man (Μια αδελφότητα ανθρώπων)
   Imagine all the people (Φαντάσου όλους τους ανθρώπους)/Sharing all the world (Να μοιράζονται τον κόσμο)
   You (Εσύ)/You may say I’m a dreamer (Εσύ μπορείς να λες ότι είμαι ονειροπόλος)/But I’m not the only one (Αλλά δεν είμαι ο μόνος)
   I hope someday you’ll join us (Ελπίζω κάποια μέρα νάρθεις μαζί μας)/And the world will live as one (Κι ο κόσμος θα γίνει ένα).

   Ο υλισμός και ο μηδενισμός των στίχων του άσματος, μεταφυσικός αλλά ακόμη και ιδεολογικός, είναι παραπάνω από διακηρυγμένος: Ούτε παράδεισος, ούτε κόλαση, ούτε θρησκείες, ούτε χώρες ούτε οτιδήποτε κάποιος να αξίζει να θυσιαστεί.
  Σύμφωνα με τη λογική του άσματος, όταν αυτά τα “δεινά” εκλείψουν, ως δια μαγείας ο κόσμος θα γίνει ονειρεμένος, ενωμένος, ειρηνικός, κοινό κτήμα όλων των ανθρώπων, χωρίς πείνα και απληστία. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;
Πολλοί νέοι της εποχής του Μάη του 68 και της δεκαετίας του 1970, επηρεάστηκαν και σημαδεύτηκαν από αυτού του είδους το μηδενισμό, παρασυρόμενοι από τη γοητεία του προβαλλόμενου οράματος. Όταν μπήκαν στην παραγωγή έπαψαν να είναι οραματιστές.

Υπάρχει η Kόλαση και είναι αιώνια (Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου)

 *Μοναξιά αφόρητη (Ε.Π.Ε. 8α,294)
Ο Αβραάμ δεν έστειλε με το Λάζαρο στον πλούσιο της κολάσεως τη δροσιά που ζήτησε, όχι διότι μια σταγόνα θα στοίχιζε σε τίποτε την αστείρευτη πηγή του παραδείσου, αλλά διότι η σταγόνα της ελεημοσύνης δεν ανακατεύεται με τη σκληρότητα. Επειδή, λοιπόν, ο Λάζαρος στον καιρό των αγώνων καταφρονήθηκε, γι’ αυτό κατά τον καιρό της αμοιβής κρίθηκε άξιος αιώνιας παρηγοριάς.

*Μετάνοια εκεί ανενέργητη (Ε.Π.Ε. 8α,294)
Τότε, τον καιρό της κολάσεως, θα θυμηθής τα λόγια μου (περί ελεημοσύνης) . Αλλά ποιό θα είναι το όφελος για σένα; Κανένα. Και εκείνος, ο πλούσιος της παραβολής, το θυμήθηκε εκεί και ζητούσε δυνατότητα μετανοίας, αλλά τίποτα δεν κέρδισε.

*Αποστροφή του προσώπου του Θεού (Ε.Π.Ε. 10,104)
Και μύριες κολάσεις να προσθέση κανείς, δεν μπορεί να δείξη πόσο τραγικό είναι να εκπέσουμε από την αιώνια δόξα του παραδείσου. Ανυπόφορο το «Δεν σας ξέρω» (Ματθ. κε' 12), το να κατηγορηθούμε ότι Τον είδαμε να πεινάη και δεν Του δώσαμε να φάη (Ματθ. κε' 42). Προτιμότερο να μας έρριχνε μύριους κεραυνούς, παρά να δούμε να αποστρέφη από μας εκείνο το ήμερο πρόσωπό Του, εκείνο το γαλήνιο βλέμμα Του.

*Άσβεστη φωτιά (Ε.Π.Ε. 10,622)
Τί χειρότερο υπάρχει απ' αυτή τη βάσανο; Τί χειρότερο από τα τραύματα, που έχουν μέσα τους; Τί χειρότερο από το καμίνι, που καίει αιώνια και από τη φλόγα που δεν σβήνει ποτέ;

*Να την αποφύγουμε (Ε.Π.Ε. 11,170)
Να έχουμε πάντοτε ζωηρό στη μνήμη μας το φόβο των κολαστηρίων, ώστε να αποφύγουμε την κολαστική πραγματικότητα και να απολαύσουμε τα αιώνια αγαθά.

*Για όποιον δεν πράττει το αγαθό (Ε.Π.Ε. 12,92)
Κατάλαβες; Όχι μόνο όποιος κλέβει και είναι πλεονέκτης, ούτε μόνο όποιος εργάζεται τα κακά, αλλά και όποιος δεν επιτελεί αγαθά έργα κολάζεται στη φρικτή κόλασι.

*Με τίποτε δεν βγαίνεις (Ε.Π.Ε. 12,662)
Εκείνος, που μια φορά θα πέση στην κόλασι, εκεί θα μείνη δια παντός. Και δεν υπάρχει κανένας να μας βγάλη από την κόλασι, ούτε πατέρας, ούτε μητέρα, ούτε αδελφός. Διότι μια μόνο προστασία υπάρχει, όταν ταξιδεύσουμε για την άλλη ζωή: τα καλά έργα. Μόνο αυτά θα μας συνοδεύσουν. Όποιος στερείται καλών έργων, δυνατότητα να σωθή με άλλο τρόπο δεν έχει.

*Για τους... ακόλαστους! (Ε.Π.Ε. 16β,416-418)
Όποιο άλλο αμάρτημα κι αν αναφέρης, δεν είναι ισάξιο ισότιμο με τη διαστροφή. Αν οι δράστες της αισθάνονταν τί παθαίνουν, θα προτιμούσαν χίλιους θανάτους, παρά να πάθουν ό,τι θα πάθουν... Να όμως, που με λύσσα επιδιώκουν ακόμα βρωμερότερα. Μεταβάλλουν τη φύσι τους. Γίνονται γυναίκες, ενώ παραμένουν και άνδρες, ή μάλλον ούτε το ένα είναι ούτε το άλλο... Αν κοροϊδεύης τη φωτιά της κολάσεως, που σου παρουσιάζω, όμως θυμήσου τη φωτιά των Σοδόμων. Είδαμε και στην παρούσα ζωή τιμωρίες των διεστραμμένων, κόλασι πριν από την κόλαση.

Είμαστε σαν τον ναυαγό τη νύχτα...

''Βρισκόμαστε σε τέλεια σύγχυση. Είμαστε σαν τον ναυαγό τη νύχτα που αντί να κολυμπά προς την ξηρά, κατευθύνεται απυξίδωτος προς τα βαθύτερα νερά!''

Σαράντος Καργάκος.

Όση ώρα είναι αναμμένα τα καντήλια, αυτά φωνάζουν ελέησον, ελέησον, ελέησον.

  Όση ώρα είναι αναμμένα τα καντήλια, αυτά φωνάζουν ελέησον, ελέησον, ελέησον... τον άνθρωπο, που άναψε το καντήλι, προς το Θεό. 

 Αυτό το ξέρει ο διάβολος γι΄αυτό και βάζει λογισμούς λέγοντας, ότι υπάρχει κίνδυνος πυρκαγιάς από το καντήλι. Στο καντήλι βάζουμε πάντοτε το καλύτερο λάδι.

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα Αγίου Όρους

Συμβούλευε να μήν ξεχνά κανείς να σταυρώνει το φαγητό(Αγία Ματρώνα)

Αγία Ματρώνα της Μόσχας.
Συμβούλευε να μήν ξεχνά κανείς να σταυρώνει το φαγητό.
''Να καταφεύγετε στη σωστική και προστατευτική δύναμη του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού''.

....για μια Κοίμηση που θα μας ξυπνήσει...

 

Λεωνίδας Μπαλάφας - Δε με νοιάζει τι θα πούνε

                       

Από το cd (2013) του Λεωνίδα Μπαλάφα με τίτλο "Απηλιώτης" Στίχοι-Μουσική: Λεωνίδας Μπαλάφας Το CD κυκλοφορεί από την Antart http://www.antartproductions.com/ Στίχοι: Δε με νοιάζει τι θα πούνε Δε με νοιάζει τι θα πούνε όλοι αυτοί που με κοιτούνε. Έτσι είμαι και γουστάρω και δεν προσποιούμαι τάχα για των αλλονών τα μάτια. Βοηθά, βοήθα με Χριστέ μου να ΄χω δύναμη και θάρρος να αντέχω κάθε βάρος. Γιατί ο κόσμος δε σηκώνει την αλήθεια τη σκλαβώνει κάποιους πάντα τους πληγώνει. Ο καθένας έχει κάτι για να πει Μ' αν δεν είν' απ' την καρδιά του δεν αξίζει η μιλιά του. Η συνείδηση η καθάρια που βαστά τα χαλινάρια δεν χωράει τα τομάρια. Καθαρό το μέτωπο μου αν κρατάω δεν φοβούμαι ο θεός ζει στο πλευρό μου Δεν αλλάζω για κανένα δεν αλλάζω για κανένα που ΄χει γούστο του το ψέμα Μη ζητάς το πάνω χέρι Μη ζητάς το πάνω χέρι είν' αυτό που υποφέρει. Ο καθένας έχει κάτι για να πει Μ' αν δεν είν' απ' την καρδιά του δεν αξίζει η μιλιά του.

''Σιγά το πράγμα''.''Δεν πειράζει'' είναι δύο ψίθυροι που έρχονται να σε ναρκώσουν...

Στο σημερινό ευαγγέλιο ακούσαμε την θεραπεία ενός παραλύτου που τον πήγαν ‘’σηκωτό’’τέσσερις συνάνθρωποι στον Χριστό….
Για φαντάσου την εικόνα….
Δεν είναι ότι τον σήκωσαν απλά,κουβάλησαν με την καρδιά τους το «σταυρό» του άλλου όπως έκανε και Εκείνος στον Γολγοθά…
Γι΄ αυτό Τον είλκυσε η θυσιαστική αγάπη τους και απλόχερα σκόρπησε την ίαση
στον ταλαίπωρο άνθρωπο….
Πως αλλιώς λέγεται αυτή η θυσιαστική αγάπη;Φιλότιμο….
Είναι όταν δεν στο ζητάει ο άλλος….Είναι όταν δεν του το χρωστάς…..Κάνεις το καλό και συνάμα το ξεχνάς….
Δύσκολες καταστάσεις σήμερα…..Πώς να μας βγει η καλοσύνη όταν στην καθημερινότητά επικρατεί μέσα μας ένα κλίμα διαρκούς έντασης;
 Όταν πολύ απλά βλέπεις ότι στην διασταύρωση περιμένει ο άλλος τόοοση ώρα
και λες μέσα σου θα τον αφήσει ο επόμενος από εμένα…..
 Όταν βαριέσαι να πετάξεις τη σακούλα με σκουπίδια σου μέσα στον κάδο….
Όταν φαντάζει στο μυαλό σου άθλος το να μην αφήσεις όπου να' ναι
το καρότσι από το σούπερ μαρκετ...
''Σιγά το πράγμα''.''Δεν πειράζει'' είναι δύο ψίθυροι που έρχονται να σε ναρκώσουν ,να σε νεκρώσουν...
Φιλότιμο-θυσιαστική αγάπη είναι όταν ο νεαρός στο σούπερ μάρκετ έδωσε την σειρά του σε μια μάνα προφασιζόμενος ότι ξέχασε να πάρει κάτι….

ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΟ ΕΜΒΟΛΙΟ …Η ΘΑΝΑΤΟΣ

(Σκέψεις Δεκαπενταυγούστου 2021)

  Ποιος εφημερεύει μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού; Ποιος εφημερεύει τον Δεκαπενταύγουστο; Η Μάνα του Θεού και Μάνα του κόσμου. Μυριάδες οι προσκυνητές της δια μέσου των αιώνων, ατέλειωτοι οι υμνητές του μεγαλείου της, πάμπολλοι οι πιστοί άνδρες και γυναίκες που φέρουν τιμητικά το όνομά της.
 Στις αμέτρητες θαυματουργικές εικόνες της καταφεύγουν οι πιστοί σε κάθε δυσκολία τους και αυτήν έχουν Μητέρα τους, αυτή παρηγοριά, ελπίδα, δύναμή της, ενώ την ημέρα της ένδοξης Κοίμησή της ο κόσμος των ουρανίων αγγελικών ταγμάτων βρίσκεται σε συναγερμό δοξολογίας.

Ο δογματικός και Θεοτοκόφιλος άγιος πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς ομολογεί: «Η Υπεραγία Θεοτόκος είναι η Μητέρα του Θεού και συνεπώς η μητέρα ο,τιδήποτε θείου, αγίου, ουρανίου… από κάθε καλό Εκείνη η καλύτερη, από κάθε άγιο Εκείνη η αγιότερη, από κάθε υπέροχο Εκείνη η πιο υπέροχη, από κάθε ενάρετο Εκείνη η πιο ενάρετη».

 Και εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί, τα τίμια Μέλη του Χριστού δεν πενθούμε για την Κοίμησή της, γιατί έφυγε από τη γή της αφάνειας και ανέβηκε στον ουρανό της δόξης. Δεν νιώθουμε να στερούμαστε την προστασία της γιατί ανεβαίνοντας κοντά στο Θρόνο του Υιού της μεσιτεύει για το ανθρώπινο γένος. Δεν αισθανόμαστε αφημένοι έξω από την αγκαλιά της γιατί είναι πλατύτερη από τα ουράνια και συνεχίζει να μας αγκαλιάζει.
 Εκεί που πήραμε το δρόμο της κακίας με πορεία στο σκοτάδι και προορισμό το θάνατο η Μητρική της παρρησία στον Υιό της, στο νικητή του θανάτου μπορεί να καταστείλει και να συντρίψει τη δύναμη όλων των σκοτεινών και αντιχρίστων δυνάμεων

 Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ιδιαίτερα την εγκωμιάζει : «Αυτή είναι των επιγείων η δόξα, των επουρανίων η τερπνότης, το εγκαλώπισμα όλης της κτίσεως. Αυτή είναι αρχή, πηγή και ρίζα των απορρήτων αγαθών. Αυτή είναι η κορυφή, και η τελειοποίηση κάθε αγίου, ταμείο και πρύτανις του πλούτου της θεότητος…» Στον ίδιο Πατέρα ανήκει και ο λόγος: «Η μνήμη σου και μόνο αγιάζει τον πιστό».

  Τα χέρια της υψωμένα δοξολογικά και μαζί δεητικά μας προσκαλούν και μας περιμένουν…Πάντα ανοιχτή η μητρική αγκαλιά της περιμένει τους πονεμένους, τους αγίους και τους αμαρτωλούς. Μια μάνα ακοίμητη για όλα τα παιδιά της, για τους Μοναχούς και για τους Οικογενειάρχες. Για τις μητέρες και τ’ αθώα παιδιά τους, για τους ανήμπορους ηλικιωμένους και για τους ανήσυχους νέους που τους δέχεται πάντα στοργικά. Και τούτο γιατί η Θεοτόκος είναι η πλησιέστερη απ’ όσους πλησιάζουν τον Κύριο. Γιατί η Μεγαλόχαρη είναι η ειρήνη και η αγαλλίαση της ψυχής των πιστών.

  Καιρός και σήμερα να συντονίσουμε τα βήματα μαζί με τους χτύπους της καρδιάς στα άγια Προσκυνήματα όπου έχει το θρονί της η Παναγία μας. Θέλουμε, επιθυμούμε ν’ αποθέσουμε τον ευλαβικό ασπασμό μας στην άγια και τόση πονεμένη μορφή του Προσώπου της, με καθάριο το βλέμμα και χωρίς τις μάσκες της υποκρισίας έτσι για να μπορεί κι’ αυτή με τη σειρά της να μας αναγνωρίσει σαν δικά της παιδιά. Και για να έχουμε ακόμα πιο πολύ την αγάπη και την προστασία της επιθυμεί να εμβολιασθούμε με τις άγιες αρετές της αγάπης, της υπακοής, της αγνότητος, της υπομονής και της ταπεινώσεως[…]

 Όσο και αν οι δοκιμασίες του covid 19 εξ’ αιτίας των αμαρτιών μας και των ανόμων-παρανόμων νομοθεσιών των αρχόντων μας θλίβουν ΤΙΠΟΤΕ από όλα αυτά δεν μας πτοούν ούτε μειώνουν την θερμουργό αγάπη μας στην Κυρία Θεοτόκο. «Εσύ απελπισμένε αδελφέ, πίστεψέ με δεν υπάρχει άβυσσος γιατί υπάρχει Παναγία. Σήκω έχεις Μάνα. Η Παναγία θα’ ρθεί και την άβυσσο Παράδεισο θα κάνει και σε έξοδο το αδιέξοδο θα αναδείξει. Πίστεψέ με έχει χιλιάδες φορές ξαναγίνει».

Παύλος Σαββίδης Θεολόγος

Ο πειρασμός του θανάτου - π. Μιλτιάδης Ζέρβας

               

  Στην σύγχρονη πραγματικότητα η ιδέα του θανάτου έχει αναλυθεί από φιλοσόφους, ψυχολόγους και ανθρώπους του πνεύματος κυρίως ως ένα σημείο τέλους της ζωής του ανθρώπου όπως την ξέρουμε.

   Η ιδέα του θανάτου στην Ορθόδοξη Εκκλησία όμως, δεν αποτελεί ένα σκοτεινό τέλος, αλλά με την Ανάσταση του Χριστού, "ὁ θάνατος τεθανάτωται, καί ἡμεῖς ἐζωοποιήθημεν".