Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2021
"Υπάρχει βαθιά σκιά εκεί όπου υπάρχει πολύ φως."
Β. Γκαίτε
Ο Τάφος του Οσίου Εφραίμ του Κατουνακιώτη
Ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος αντιμετωπίζει την αυτοκράτειρα Αιλία Ευδοξία, (ζωγραφικός πίνακας)
Εκτίθεται στο κόκκινο δωμάτιο του Musée des Augustins (Μουσείο των Αυγουστίνων), Τουλούζη, Γαλλία.
Αυτός ο πίνακας απεικονίζει το βυζαντινό, μεσαιωνικό, εσωτερικό της Αγια Σοφιάς στην Κωνσταντινούπολη. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, επίσκοπος του Βυζαντίου, εκδηλώνεται εναντίον της αυτοκράτειρας Ευδοξίας, καταγγέλλοντας με βία την πολυτέλεια στην οποία ζει. Η απλότητα του ενδύματός του και του τριμερούς του προσώπου έρχεται σε αντίθεση με την αδράνεια της Ευδοξίας. Τα χέρια του τεντωμένα και τα δάχτυλά του σφιγμένα με θυμό δείχνουν την ενέργεια και το πάθος που θέτει στην ομιλία του. Η Ευδοξία, από την κορυφή του θριάμβου της, είναι αντίθετα ήρεμη και δεν φαίνεται να τον προσέχει, κοιτάζοντας πέρα από αυτόν. Τα λόγια αγανάκτησης και απειλής του αγίου δεν φαίνεται να φτάνουν στην Ευδοξία... Η αυτοκράτειρα βρίσκεται σε μια μεγάλη πλατφόρμα, συμβολίζοντας την ανωτερότητά της στον Πατριάρχη. Περιβάλλεται από τον σύζυγό της και τους αυλικούς της, κάτω από μια πλούσια διακοσμημένη τοιχογραφία. Είναι ντυμένη με πλούσια υλικά και φορά πολύτιμα κοσμήματα.
Ο Άγιος Ιωάννης είναι απομονωμένος και ο απλωμένος βραχίονάς του και το σφιγμένο χέρι συμβολίζουν την ενέργεια και τις συνέπειες που θέτει στην ομιλία του και στην πάλη του εναντίον της αδικίας.
Οι προθέσεις του ζωγράφου ήταν να ενισχύσουν τη σημασία αυτής της αντιπαράθεσης από τη σχετική μετριοφροσύνη της μορφής και την απογύμνωση της ζωγραφικής, που επικεντρώθηκε γύρω από τον τεντωμένο βραχίονα του Αγίου Ιωάννη, με τα δάκτυλά του σφιγμένα με θυμό.
Οι δύο χαρακτήρες, τοποθετημένοι σε μια σύνθεση, αντικατοπτρίζουν ένα διαχρονικό όραμα της αντιπαράθεσης μεταξύ της Εκκλησίας και του κράτους. Το σχετικά μικρό μέγεθος, η καταμέτρηση του πίνακα, επικεντρώνεται γύρω από τα απλωμένα χέρια του Ιωάννη, αλλά ενισχύουν τη σημασία αυτής της σύγκρουσης.
...μά που δέν ξέρω ὡς ποῦ φτάνει ἡ φυλακή μου...
Οφειλή Ανεξόφλητη… Ρ@pid τΕst δακρύων….
Μια απίθανη ιδιοσυστασία, η οποία μοιάζει πολύ με εκείνη των δακτυλικών αποτυπωμάτων.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά ανάλογα με τα συναισθήματα που βιώνουμε είναι διαφορετική η σύνθεσή τους!
Περιέχουν για παράδειγμα 20% περισσότερη πρωτεΐνη τα δάκρυα της συγκίνησης από τα δάκρυα του άγχους και του πανικού.
Τα δάκρυα απομακρύνουν την τοξικότητα του οργανισμού μας επίσης!
Και εδώ διαφοροποίηση στην ποσότητα των τοξικών ουσιών, που θα αποβληθεί δια δακρύων...
Πάντα εν Σοφία εποίησας Κύριε!
Με πολύ ενδιαφέρον είδαμε αυτήν την επιστημονική έρευνα και θαυμάσαμε αδελφοί μου!
Βέβαια το καλό και στοργικό διαδίκτυο, φρόντισε εκείνη την ώρα να μας βγάλει παρένθετα ως προτεινόμενο, ένα ρεπορτάζ το οποίο αφορούσε σε νέα μέτρα λόγω της ασθένειας που μονοπωλεί εδώ και δύο χρόνια το ενδιαφέρον και τη ζωή μας: Πράσινο φως για να ανοίξουν οι ναοί με αυστηρά μέτρα …Τετραγωνικά, μεζούρες ταξιθέτες...
Τι καλά που θα ήταν αν όλοι όσοι προσερχόμασταν στη Θεία λατρεία, υποβάλαμε εκουσίως τους εαυτούς μας σε ένα ταχύ έλεγχο, σε έναν αυτοδιαγνωστικό έλεγχο, σε ένα Ρ@pid τΕst…αλλά δακρύων.
Κι αν βγει αρνητικό να μας δοθεί από πεπειραμένο ιατρό ψυχών μία συνταγή που να έχει πάνω της γραμμένο :
Μέλλων φαγεῖν, ἄνθρωπε, Σῶμα Δεσπότου, φόβῳ πρόσελθε, μή φλεγῇς· πῦρ τυγχάνει. Τώρα άνθρωπε που πρόκειται να μεταλάβεις το σώμα του Δεσπότη Χριστού πλησίασε με φόβο για να μην καείς γιατί είναι φωτιά! Πριν πλησιάσεις όμως αδελφέ μου , ταλαίπωρε εαυτέ μου , ψέλλισε μία προσευχή δακρύων :
Δακρύων μοι παράσχου, Χριστέ, ρανίδας, τον ρύπον της καρδίας μου καθαιρούσας, ως άν ευσυνειδότως, κεκαθαρμένος, πίστει προσέρχωμαι, και φόβω, Δέσποτα, εν τη μεταλήψει των θείων Δώρων σου.
Χάρισέ μου Χριστέ μια ρανίδα, μια απειροελάχιστη έστω ποσότητα από σταγόνα, που θα καθαρίσουν την καρδιά μου από τη βρωμιά της αμαρτίας!
Για να μπορώ με καθαρή συνείδηση να πλησιάσω, με πίστη ότι θα κοινωνήσω Το σώμα και Το αίμα σου και θείο φόβο, για να κοινωνήσω τα θεία σου Δώρα!
Πλῦνόν με τοῖς δάκρυσί μου Σωτήρ, ὅτι ῥερύπωμαι ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις· διό καί προσπίπτω σοι.
Σας περιγράψαμε την διαδικασία του Ρ@pid τΕst δακρύων!
Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2021
Η άρση του αέρος στην Θεία Λειτουργία και ο συμβολισμός του.
Ἡ ἄρση δὲ τοῦ ἀέρος καὶ ἡ ὕψωσή του στὸ «Στῶμεν καλῶς...» ἢ ἡ ἀπὸ τὸν 16ο αἰ. μαρτυρούμενη παρατεταμένη ἀνάσεισή του πάνω ἀπὸ τὰ θεῖα δῶρα κατὰ τὸ Νεόφυτο, συμβολίζει τὸ σεισμὸ ποὺ συνέβη κατὰ τὴ σταύρωση καὶ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου.
«Ὁ Δεσπότης Χριστὸς θέλων νὰ φανερώσῃ τὴν ἁγίαν αὐτοῦ Ἀνάστασιν, μέγα σεισμὸν ἔκαμε, καὶ μετὰ τὸν σεισμὸν ἄνοιξεν ὁ Τάφος, καὶ ὑπὸ τοῦ φόβου οἱ φύλακες ἔφυγον, διὰ τοῦτο, ὅταν λέγεται ‘τὰς θύρας, τὰς θύρας’ κ.τ.λ. σηκώνεται ὁ ἀὴρ ὑπὸ τῶν ἱερέων καὶ σείουσιν αὐτὸν ἐπάνω τοῦ Τάφου, τοῦ Ἀρχιερέως ὑποκύπτοντος, καὶ ἀνοίγονται αἱ ἄνω θύραι καὶ σημαίνουσι τὴν ἄνοιξιν τοῦ Τάφου καὶ τὸν σεισμὸν καὶ τὴν τῶν φυλάκων φυγήν. Καὶ ἐπειδὴ ὁ Ἀρχιερεὺς ὑποκύπτων, μὲ τὸν Χριστὸν συνθάπτεται, ἵνα μὲ αὐτὸν ἀναστῇ»
Κατ’ ἀρχὰς ἡ κατὰ τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως ἄρση τοῦ ἀέρος, τὴν ὁποίαν γνωρίζει καὶ ὁ Νεόφυτος, μαρτυρεῖται ἀπὸ τὸν 15ο αἰ., ἐνῶ ἀρχικά, ὅπως εἴδαμε, γινόταν στὸ «Στῶμεν καλῶς...».
Ἡ παρατεταμένη δὲ ἀνάσειση ὀφείλεται μᾶλλον στὸ γεγονὸς ὅτι σύμφωνα καὶ μὲ τὴ διάταξη τοῦ διακόνου Ἰσιδώρου Πυρομάλη καὶ ἄλλες πηγὲς τοῦ 11ου αἰ. ὁ ἀέρας ἤρετο τρεῖς φορές· «Μετὰ τὸ σύμβολον αἴρεται τρίτον καὶ τρίτον ἀφαιρεῖται ἐκ τῶν ἁγίων δώρων τὸ κάλυμμα».
Ἡ εἰς τύπον τοῦ ἀποκυλισθέντος λίθου ἀπὸ τῆς θύρας τοῦ μνημείου ὕψωση τοῦ ἀέρα αὐτὴ τὴ στιγμή, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐκτενὴς ἀνάσεισή του πάνω ἀπὸ τὰ δῶρα ὁδήγησαν καὶ στὸ συμβολισμὸ τοῦ σεισμοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν μαρτυρεῖται παρὰ μόνο σὲ ὁρισμένα μεταβυζαντινὰ ὑπομνήματα τῆς θείας Λειτουργίας μὲ πρῶτο αὐτὸ τοῦ Μελετίου Συρίγου. Ἄλλοι κατὰ τὸν Νικόλαο Βούλγαρη «ἀλληγοροῦν ὅτι σείεται ἔτσι εἰς τὸν ἀέρα ὁ ἀέρας, εἰς τύπον ἀκόμη τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων ὁποῦ, ἢ ἀπὸ φιλαυτίαν ἄτακτον καὶ ἄμετρον ὑπερηφάνειαν, καθὼς δογματίζουσιν οἱ περὶ Θωμᾶν, ἢ ἀπὸ μίαν πνευματικὴν ἀκολασίαν, καθὼς οἱ περὶ Σκότον ὑποστηρίζουσιν, ἐκατάπεσαν ὡς ἀστραπὴ ἀπὸ τοὺς θρόνουςτους»
Σὲ κάθε ὅμως περίπτωση, σημειώνει ὁ Παναγιώτης Τρεμπέλας, τὸ ρεαλιστικὸ δεδομένο στὴν περίπτωση αὐτὴ εἶναι ὅτι «ἡ τοῦ ἀέρος ἀνάσεισις αὕτη οὐδὲν ἕτερον δέον νὰ ὑπενθυμίζῃ ἢ τὴν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἀσπασμοῦ, παρατεινομένου ἐν τοῖς παλαιοῖς χρόνοις, καὶ τῆς ἀπαγγελίας τοῦ συμβόλου χρῆσιν τῶν ριπιδίων, ὑπὸ τῶν διακόνων πρὸς ἀπομάκρυνσιν τῶν ἱπταμένων ἐντόμων ἀπὸ τῶν δώρων. Ὁ τοιοῦτος ὅμως σκοπὸς ἐξυπηρετεῖται πλήρως καὶ διὰ τῆς κατὰ τὸν χρόνον τοῦτον παρατάσεως τῆς καλύψεως τῶν δώρων διὰ τοῦ ἀέρος».
Ἀέρας ἄλλωστε ὀνομάσθηκε ἀπὸ τὸ ὅτι ἀντικατέστησε τὰ ριπίδια. Ὅσον ἀφορᾶ τώρα τὴ συνήθεια νὰ σείεται ὁ ἀέρας πάνω ἀπὸ τὴν κεφαλὴν τοῦ Ἀρχιερέως κατὰ τὴν ἀπαγγελίαν τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, εἶναι κάτι ποὺ δὲν ὑφίστατο μέχρι τὸν 17ο αἰ.Ἡ πράξη παραπέμπει περισσότερο στὸ ἀρχαῖον ἔθος νὰ πίπτει στὸ κεφάλι τοῦ ἱερέως τὸ καταπέτασμα τὴν ὥρα τῆς ἀνάγνωσης τῆς πρώτης ἀπὸ τὶς τρεῖς τότε εὐχὲς τῶν πιστῶν Τὰ ἰσχύοντα σήμερα στὴν ἀρχιερατικὴ Λειτουργία, ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα αὐτό, τὸ νὰ σείεται δηλαδὴ ὁ ἀέρας ὑπὲρ τῆς κεφαλῆς τοῦ Ἀρχιερέως, κατὰ τοὺς Μελέτιο Συρίγο, Νεόφυτο Μεταξά, Θεόφιλο Καμπανίας καὶ Κωνσταντίνο (Καισάριο) Δαπόντε, συμβολίζει ὅτι συνθάπτεται αὐτὸς μὲ τὸ Χριστὸ γιὰ νὰ ἀναστηθεῖ μὲ Αὐτόν.
Κατὰ μίαν ἄλλην ἑρμηνεία, αὐτὴ τοῦ Παϊσίου Λιγαρείδη (1609-1678), ὁ ὁποῖος τὸ ἔτος 1641 συνέταξε ὑπόμνημα τῆς θείας Λειτουργίας «πρὸς βοήθειαν τῶν νεωτεριστῶν τῆς Ρωμαϊκῆς Ἐκκλησίας», τὸ ὅτι ὁ Ἀρχιερεὺς ὑποκύπτει ὑπὸ τὸν ἀέρα «ὑπαινίττεται ὅτι καθάπερ τὸ σιναῖον τὸ ὄρος τοῦ Θεοῦ ἐρχομένου ἐκαπνίζετο καὶ ὑπέτρεμεν, τὴν παλαιὰν διαθήκην νομοθετοῦντος. Ὁ δὲ Μωϋσῆς ὑπὸ τῶν γνόφων ἱστίκει οὕτω καὶ τὴν καινὴν διαθήκην θεσπίζοντος τοῦ παναγίου Πνεύματος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Ἰωάννου ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, καὶ ὁ ἀρχιερεὺς ὑπὸ τὸν ἀέρα Μωσέως δίκην ὑπότρομος γίνεται ἐν τῇ μυστικῇ ταύτῃ νυκτὶ τοῦ πάθους, καθ’ ἣν οὐ μόνον ὁ κορυφαῖος ἀπόστολος καὶ οἱ περὶ αὐτόν, ἀλλὰ καὶ πᾶσα ἡ φύσις ἔστελλε καὶ ὑπέτρεμε ἢ καθὰ πάλαι ὁ ἀρχάγγελος Γαβριὴλ τοὺς ἀμφιβόλους ἀγγέλους ἐστήριζε τοῖς πνευματικοῖς αὐτοῦ λόγοις»
Η χαρά δεν είναι η απουσία πόνου αλλά η αίσθηση της παρουσίας του Χριστού
Εαν είσαι γεμάτος Θεό,είσαι γεμάτος χαρά.Και μόνο να πεις ''Κύριε!'' με όλη τη δύναμη της ύπαρξής σου,είσαι γεμάτος χαρά,επειδή η λέξη ''Κύριε''είναι πρόξενος χαράς.
Μόνο που πολλοί από εμάς δεν ξέρουμε τι είναι χαρά.Η χαρά δεν σχετίζεται απαραίτητα με ότι κάνουμε,με ότι έχουμε 'η με ότι μας συμβαίνει.
Χαρά σημαίνει να υπάρχεις και υπάρχω σημαίνει να είμαι σε κοινωνία με Εκείνον που είναι ο Ων.
Όλα ΜΕ ΕΝΑ ΤΣΙΠΑΚΙ θα είναι διαθέσιμα σε όλους!
Η πρόεδρος της Επιτροπής «Ελλάδα 2021», Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, η οποία αποκάλυψε την «Λευκή Βίβλο», η οποία, εκτός των άλλων, θα μετατρέψει την Ελλάδα από μία ελληνοκεντρική σε πολυπολιτισμική χώρα, προχώρησε σε ακόμα περισσότερες λεπτομέρειες σε ένα βίντεο που προκαλεί πάταγο!
Μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή δήλωσε τα εξής, αναφορικά με το «Φόρουμ 2040»:
«Εργοδότες και εργαζόμενοι, όλοι οι θεσμικοί φορείς, οι ενώσεις δικαστών και εισαγγελέων, όλα τα επιμελητήρια της χώρας, να χαρτογραφήσουν την πορεία μας 20 χρόνια μετά.
Από όλο αυτό θα βγει μια Λευκή Βίβλος που θα είναι πρόσβαση σε όλους Μας, σε μαθητές, σε φοιτητές, σε γονείς, σε δασκάλους, σε εταιρείες, στους πολιτικούς, για την στρατηγική του μέλλοντος.
(…)
Όλα ΜΕ ΕΝΑ ΤΣΙΠΑΚΙ θα είναι διαθέσιμα σε όλους!
Ένα από τα θέματα που θα συζητήσουν στο φόρουμ η Ελλάδα το 2040 θα είναι η συνύπαρξη των θρησκειών και οι πρόσφυγες και μετανάστες».
Αναφορικά δε με το Ινστιτούτο Τεχνητής Νοημοσύνης και Αλγορίθμων δήλωσε:
«Αυτοί οι αναπτυσσόμενοι τεχνολογικοί τομείς σε λίγα χρόνια θα ελέγχουν πολλούς τομείς της κοινωνίας μας».
Δείτε ΕΔΩ όλο το βίντεο με τις δηλώσεις και «ειδικά» από το 2.07!
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ...Ερωτήσεις και απαντήσεις....
Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2021
Όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να μην αγαπούν τον Θεό...
Με τη στενοχώρια δεν κάνουμε απολύτως τίποτα.Ούτε και με τις υποδείξεις.
Ούτε αυτό είναι σωστό.Υπάρχει ένα μυστικό·αν το καταλάβουμε,θα βοηθήσομε.
Το μυστικό είναι η προσευχή μας,η αφοσίωσή μας στον Θεό, ώστε να ενεργήσει η χάρις Του.
Εμείς, με την αγάπη μας,με τη λαχτάρα μας στην αγάπη του Θεού,θα προσελκύσουμε τη χάρη, ώστε να περιλούσει τους άλλους, που είναι πλησίον μας,να τους ξυπνήσει,
να τους διεγείρει προς το θείο έρωτα.
Ή, μάλλον, ο Θεός θα στείλει την αγάπη Του να τους ξυπνήσει όλους.
Ό,τι εμείς δεν μπορούμε,θα το κάνει η χάρις Του.
Με τις προσευχές μας θα κάνουμε όλους άξιους της αγάπης του Θεού.
Θα έλθει καιρός, που οι άνθρωποι θα κυκλοφορούν γυμνοί...
Τα κρυμμένα Μυστήρια που βρίσκονται πέρα από μας τα προσεγγίζουμε μόνο εν σιωπή»
Η Ορθοδοξία στις περιγραφές των Δυτικών(14ος-17ος αιώνας)
http://ikee.lib.auth.gr/record/124500/files/GRI-2010-5753.pdf
Χάρτης των Αγίων Τόπων, Πιέτρο Βεσκόντε, 1321. Περιγράφεται από τον Άντολφ Έρικ Νόρντενσκιολντ ως «ο πρώτος μη Πτολεμαϊκός χάρτης μιας καθορισμένης χώρας»
Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2021
Η ΑΓΙΑ ΝΙΝΑ και Αγίες Βασίλισσες της Γεωργίας
Τι σημαίνει το “τά Σά ἐκ τῶν Σῶν”;
Στους καιρούς της Παλαιάς Διαθήκης ο προφήτης Δαβίδ εκ μέρους του ίδιου του Θεού απευθυνόταν στους Ισραηλίτες και έλεγε: Δεν θα δεχθώ από το σπίτι σου μοσχάρια να μου τα προσφέρεις θυσία, αλλ’ ούτε και τράγους από τα ποίμνιά σου· «ότι εμά εστι πάντα», διότι δικά μου είναι όλα, όχι μόνο «τα θηρία του δρυμού», αλλά και τα ζώα που βόσκουν στα βουνά και τα βόδια (Ψαλμ. μθ 9-10). Αλήθεια προφανής και αυταπόδεικτη. Ο,τι έχουμε δεν είναι όλα του Θεού; Δεν τα δημιούργησε αυτός; Και δεν πολλαπλασιάζονται αυτά με τη δύναμη των νόμων τους οποίους αυτός όρισε και που η ισχύς τους βασίζεται στο θέλημά του; Και όσο και αν επιμελούμαστε εμείς ένα ποίμνιο η ένα κοπάδι, δεν εξαρτάται η προκοπή και η ευδοκίμησή τους από ευνοϊκές συνθήκες τις οποίες οικονομεί η θεία Πρόνοια, που κυβερνά τα πάντα;
Να λοιπόν γιατί εκφωνεί ο λειτουργός «τα σα εκ των σων…». Εμείς βέβαια τα προσφέρουμε αυτά στον Κύριο. Από που όμως τα πήραμε; Από τα δικά Του. Κι αν εμείς καλλιεργήσαμε τη γη για να πάρουμε από εκεί τον άρτο και τον οίνο, δεν πρέπει για κανένα λόγο να ξεχνάμε ότι τη δύναμη του να δίνει ζωή η γη στο σπόρο που σπέρνεται σ αυτήν η στο αμπέλι που φυτεύεται σ αυτήν, ώστε να συγκομίζουμε εμείς τον σίτο και τον οίνο, από τον Θεό την έλαβε. Και στο Θεό οφείλεται «η ευφορία των καρπών της γης και η ευκρασία των αέρων και οι ειρηνικοί καιροί», από τα οποία εξαρτάται η ευδοκίμηση και η επιτυχία της δικής μας καλλιέργειας. Είναι λοιπόν ολοκληρωτικά ακριβές αυτό που λέμε. Ότι δηλαδή από τα δικά του και όχι από τα καθαυτό και κυρίως δικά μας πήραμε τα Τίμια Δώρα που έχουμε τοποθετημένα μπροστά μας στο θείο θυσιαστήριο και τα προσφέρουμε την ιερή αυτή στιγμή στο Θεό που βρίσκεται στους ουρανούς.
Αγία Γουίνιφρεντ του Treffynon (Ουαλία)
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Caradoc, γιος ενός τοπικού οπλαρχηγού ζήτησε να την απολαύσει καθώς κυνηγούσε και επιχείρησε να την αποπλανήσει. Εκείνη αντιστάθηκε στις ορέξεις του και έτρεξε προς το εκκλησάκι του θείου της για προστασία. Ο Caradoc την κυνήγησε και μέσα στο θυμό του της έκοψε το κεφάλι με το σπαθί του. Μία πηγή από νερό άρχισε να ρέει στο σημείο όπου έπεσε το κεφάλι της. Ο Άγιος Beuno επανατοποθέτησε το κεφάλι της και μέσα από θερμή προσευχή προς τον Σωτήρα επανήλθε στη ζωή.
Ξέρεις τι είναι χειρότερο από το να πονάς;
Το να είσαι εσύ η αιτία που κάποιος άλλος υποφέρει…
Ξέρεις τι είναι χειρότερο από το να πεθάνεις;
Το να περάσεις μια ολόκληρη ζωή και να μην έχεις πάρει χαμπάρι τον λόγο για τον οποίο ζεις…
Ίσως να μην σου αρέσουν αυτά που γράφω.Ίσως να μην συμφωνείς.
Ίσως να τα θεωρείς ρομαντικά.Ίσως γενικότητες.Ίσως λόγια του αέρα…
Ας είναι…
Μια παράκληση μόνο θα σου κάνω.
Απόψε το βράδυ, πριν να κοιμηθείς, αφιέρωσε λίγα μόνο λεπτά, λίγα, και ψάξε να δεις αν στα λόγια μου αυτά, βρίσκεις κάποια αλήθεια.
Καλό μας βράδυ και η Παναγιά μαζί μας…
Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2021
Αυτό είναι το σημείωμα που έβαζε ο Άγιος Παΐσιος όταν ήταν άρρωστος και δε μπορούσε να δεχτεί κόσμο
Οι χτύποι στον τάφο του Αγίου Νεκταρίου: Ένα συγκλονιστικό και διαρκές θαύμα στην Αίγινα
Κάτι που μπορώ να επιβεβαιώσω και προσωπικά, όταν πριν αρκετά χρόνια βρέθηκα εκεί και άκουσα με τα ίδια τα αυτιά μου τον χαρακτηριστικό υπόκωφο ήχο που ακούγεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και θυμίζει ακριβώς τον ήχο μιας ράβδου που χτυπά το έδαφος!
Πρόκειται για ακόμα ένα υπερφυσικό φαινόμενο, από το πλήθος θαυμάτων που συμβαίνουν στην Ορθοδοξία διαχρονικά, και μας αποδεικνύουν την ύπαρξη ενός πνευματικού κόσμου, πέρα από τη φθορά της ύλης και του θανάτου, μακριά από «τη θανατίλα» όπως έλεγε τόσο ωραία ο Άγιος Πορφύριος.
Χιλιάδες χριστιανών επιβεβαιώνουν το θαυμαστό φαινόμενο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως οποιοσδήποτε βάλει το αυτί στον τάφο του Αγίου, οπωσδήποτε θα ακούσει τους κτύπους, αφού αυτό (όπως συμβαίνει σε πολλά θαύματα της Ορθοδοξίας) εξαρτάται από την προαίρεση του πιστού, την πρόνοια του Θεού και την προθυμία του Αγίου. Άλλωστε τα θαύματα είναι «αλλοιώσεις» της πραγματικότητας που υπάγονται στη σφαίρα του πνεύματος και πάνω απ’ όλα απευθύνονται σε ψυχές.
Οι μαρτυρίες όμως είναι τόσες πολλές που οι γνωστές σαχλαμάρες περί αυθυποβολής που χρησιμοποιούνται κατά κόρον από απίστους, αυτομάτως κρίνονται γραφικές. Ο κτύπος της ράβδου του Αγίου Νεκταρίου είναι ένα διαρκές μήνυμα με πολλαπλές ερμηνείες...
ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΛΟΥΚΑ-Η δικαιοσύνη αν δεν έχει γνώμονα την αγάπη τότε δεν μπορεί να είναι γνήσια και αληθινή.
Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα είναι μία συνέχεια της ομιλίας των Μακαρισμών του Χριστού μας προς τους Μαθητές Του και σε πλήθη ανθρώπων σε μία πεδιάδα, μόλις ακριβώς είχε κατέβει από το Όρος μετά από ολονύκτια προσευχή.
Βλέπετε ότι και ο Κύριος μας προσευχόταν! Το είχε ανάγκη διότι ως άνθρωπος έπρεπε να επικοινωνεί με τον Θεό Πατέρα, να ενισχύεται και να παίρνει δύναμη και κουράγιο, μέσα σ’ έναν κόσμο σκληρό και ανυπάκουο, προκειμένου να φέρει σε πέρας το έργο που ανέλαβε επί της γης.
Σ’ αυτήν την ομιλία ο Κύριος μας, εκτός των «Μακαρισμών» έρχεται να μας παραδώσει και έναν άλλον κανόνα, που έχει να κάνει με τις σχέσεις και τις συναλλαγές μεταξύ των ανθρώπων και ιδιαίτερα των ανθρώπων που θέλουν να λέγονται και να είναι άνθρωποι του Θεού.
Είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι όλοι οι άνθρωποι, όχι μόνο του σήμερα, αλλά πάντοτε, ακόμα και του προχριστιανικού κόσμου, ήθελαν και ποθούσαν την δικαιοσύνη. Είναι πείνα και πόθος του ανθρώπου δοσμένο ως δώρο του Θεού ή χάρισμα κατά την δημιουργία του. Η δικαιοσύνη έχει άμεση σχέση με την ισότητα μεταξύ των ανθρώπων. Πόσοι αγώνες και πόσα κινήματα έχουν γίνει γι’ αυτήν την δικαιοσύνη και ισότητα. Πάντα όμως παραμένει ένα όνειρο απατηλό, όπως λέγει ένα λαϊκό άσμα. Και τούτο διότι ο κάθε άνθρωπος συλλαμβάνει την δικαιοσύνη κατά το δοκούν και με βάση τα δικά του συμφέροντα και τις υποκειμενικές σκέψεις. Σκέψεις ατελείς και ιδιοτελείς!
Όλες οι θρησκείες είναι "γένους'' αρσενικού.Όλες...Εκτός από μία....
Όλες οι θρησκείες είναι "γένους'' αρσενικού. Ο Ινδουισμός, ο Ιουδαϊσμος, ο Βουδισμός, ο Ταοϊσμός, ο Κομφουκιανισμός, ο Μωαμεθανισμός, ο Καθολικισμός, ο Προτεσταντισμός, ο Αγγλικανισμός.
Κανένας ἄνθρωπος δεν μπορεῖ να ξεφύγει ἀπ το μαστίγωμα τῆς συνειδήσεώς του
Ἀπὸ τὴν ἄλλη ἔχει ἐκδηλωθεῖ ἔντονη ἡ τάση τὰ τελευταῖα χρόνια, διάφορα ἁμαρτήματα καὶ πάθη νὰ ἀποδίδονται σὲ βιολογικοὺς παράγοντες, στὸ DNA, ὅπως ὑποστηρίζουν. Σύμφωνα μὲ αὐτὴ τὴν ἀντίληψη ἀκόμη καὶ αἰσχρότατες διαστροφὲς ὀνομάζονται ἁπλῶς «διαφορετικὸς σεξουαλικὸς προσανατολισμὸς» καὶ ἐκφράζεται ἐπιτακτικὰ ἡ ἀπαίτηση νὰ καλύπτονται ἀπὸ ἀντίστοιχη νομοθεσία. Ὑποστηρίζεται ὅτι ἡ ἐλεύθερη θέληση τοῦ ἀνθρώπου δὲν ἔχει καμία ἀνάμειξη σ᾿ αὐτὰ τὰ πάθη καὶ ἑπομένως ὁ διεστραμμένος ἄνθρωπος δὲν ἔχει καμία εὐθύνη.
Μὲ αὐτὴ τὴν ὡς «ἐπιστημονικὴ» προβαλλόμενη ἀντίληψη προσπαθοῦν κάποιοι νὰ ἐξαλείψουν τὴν προσωπικὴ εὐθύνη τοῦ ἁμαρτωλοῦ, νὰ φιμώσουν τὴ συνείδησή του ποὺ διαμαρτύρεται καὶ νὰ τὸν ἀπαλλάξουν ἀπὸ τὸ βάρος τῆς ἐνοχῆς ποὺ τὸν πιέζει.
Ἡ ἁμαρτία ὅμως γίνεται μὲ πλήρη συμμετοχὴ τοῦ λογικοῦ μας καὶ μὲ ἀπόλυτη ἐλευθερία. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μᾶς πληροφορεῖ μὲ σαφήνεια ὅτι ἡ ἁμαρτία εἶναι θεληματικὴ ἄρνηση τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ. «Ἁμαρτία ἐστὶν ἡ ἀνομία» (Α´ Ἰω. γ´ 4). Ὁ διάβολος ἔβαλε μπροστὰ στὸν πρῶτο ἄνθρωπο τὸν πειρασμὸ νὰ παραβεῖ τὸν νόμο τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ ἄνθρωπος σκέφθηκε, ἐπιθύμησε, ἀποφάσισε καὶ ἁμάρτησε. Ἔτσι διαπράχθηκε ἐλεύθερα καὶ ἀβίαστα ἡ πρώτη καὶ μεγάλη ἁμαρτία τοῦ ἀνθρώπου.
Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας μὲ σαφήνεια ἀναλύοντας τὴ φυσιολογία της, τονίζουν ὅτι ἡ ἁμαρτία εἶναι ἀσθένεια, θεληματικὴ ἄρνηση τοῦ ἀγαθοῦ.
Γι᾿ αὐτὸ καὶ ὁ Μέγας Ἀθανάσιος χαρακτηριστικὰ σημειώνει: Ὑποθέστε κάποιον ποὺ μέσα στό μεσουράνημα τοῦ ἥλιου κλείνει τὰ μάτια του. Αὐτὸς ἐπινοεῖ τὸ σκοτάδι, χωρὶς αὐτὸ νὰ ὑπάρχει ἀντικειμενικά. «Καὶ λοιπὸν ὡς ἐν σκότει πλανώμενος περιπατεῖ, πολλάκις πίπτων καὶ κατὰ κρημνῶν ὑπάγων, νομίζων οὐκ εἶναι φῶς, ἀλλὰ σκότος»· περπατάει ἔτσι στὸ σκοτάδι, πέφτοντας συχνὰ καὶ φτάνοντας σὲ γκρεμούς, νομίζοντας ὅτι δὲν ὑπάρχει φῶς ἀλλὰ σκοτάδι (Κατὰ Ἑλλήνων 7, ΕΠΕ 1, 90). Ἡ ἄρνηση τοῦ φωτὸς εἶναι μία ἠθελημένη πράξη. Ἡ πλάνη καὶ τὸ κατακρήμνισμα εἶναι οἱ φυσικὲς συνέπειες τῆς αὐτεξούσιας δοκιμῆς του νὰ περπατήσει μέσα στὸ ἑκούσιο σκοτάδι. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει εὐθύνη γι᾿ αὐτὴ τὴν ἐπιλογή του, γι᾿ αὐτὸ καὶ πιέζεται ἀπὸ αἴσθημα ἐνοχῆς.
Τί πρέπει νὰ γίνει;
Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2021
Αν προσέχαμε τα παιδιά, όπως τα σκυλιά, θα ήμασταν πολύ καλύτερα
Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς
Η σκηνή στο Κιλκίς, έξω από τράπεζα, σφίγγοντας υπομονετικά τα δόντια, τους «τραπεζίτες» μου, και περιμένοντας την σειρά μου. Δίπλα μου δύο «λαδικά», ηλικιωμένες, πάνω από τα 70, παντελονοφορούσες, με ξεχειλισμένα και κρεμασμένα τα «στεατοπυγικά» τους, κρατώντας στο χέρι τους ένα λουρί που καταλήγει σε σκυλί. Άθελα ακούω.
«Τι είναι το δικό σου, αγοράκι ή κοριτσάκι; Τι όμορφο! τι χαριτωμένο! Πώς το βάφτισες;». (Δεν θυμάμαι τα …βαφτιστικά τους). Αν δεν τις έβλεπα, θα νόμιζα ότι μιλούν για τα εγγονάκια τους. Δίπλα μου μια νεαρή γυναίκα με το όντως χαριτωμένο παιδάκι της. Τα «λαδικά» σημασία. Μπερδευόταν στα ποδάρια τους το μικρό παιδί και αυτές το μάτι τους, με λαγνεία και θαυμασμό, στα τετράποδα ζώα. Και δώσ’ του οι αγκαλιές και τα χαϊδέματα και τα φιλιά και οι φιλοφρονήσεις για τα αξιολάτρευτα «αγοράκια» και «κοριτσάκια» τους. Έφυγα, γιατί άρχισαν «να καπνίζουν τα μάτια μου» από οργή.
Η παρακμή μας είναι βαθιά και ίσως αθεράπευτη. Σκέφτομαι ότι, αν την ίδια προσοχή και αγάπη δείχναμε για τα παιδιά μας (και τα εγγόνια), παρά για τα σκυλιά μας και λοιπά ζώα συντροφιάς, όπως τα ονομάζουν, θα ήμασταν σε πολύ καλύτερη θέση. Εξάλλου οι νόμοι κοστολογούν ακριβότερη την ζωή των σκυλιών από των ανθρώπων. (Αν τα σκυλιά καταλάβαιναν την «αξία» τους, θα κυβερνούσαν την Ελλάδα).
Αυτές τις ημέρες παρακολουθούμε τις ανεπίτρεπτες αντιμαχίες σε σχολείο της Θεσσαλονίκης. Νέοι αγριεμένοι «αλληλοσκοτώνονται». Οι αριστερόμυαλοι, βυθισμένοι στην επιπολαιότητά τους, αναζητούν ταγματασφαλίτες. Οι «αλλόμυαλοι», όντες εξουσία, με την ίδια ρηχότητα, καλούν εισαγγελείς. (Κάποτε παραιτούνταν για λόγους ευθιξίας οι υπουργοί, όταν συνέβαινε κάτι ντροπιαστικό στο πεδίο ευθύνης τους. Ευθιξία; τι είναι αυτό; τρώγεται;).
Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΙΑΣ ΑΓΝΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ
Πηγαίνοντας στο νοσοκομείο, οι γιατροί διαπίστωσαν ότι πάσχει από πνευμονία και της έδωσαν μία θεραπεία! Στον δρόμο της επιστροφής, ακούγοντας πάλι την εσωτερική φωνή, κατευθύνθηκε στον Ι. Ναό, αναζήτησε τον Ιερέα και άρχισε να τον ρωτάει για τον Θεό, για τη ζωή, για τον πόνο και τις αρρώστιες, για τα βάσανα και τον προορισμό μας σε αυτή τη ζωή και τόσα άλλα.
Ο καλός Ιερέας, όντας διαβασμένος άρχισε να απαντά και να της εξηγεί: Ποιός είναι ο Χριστός, της μίλησε για την Εκκλησία, για το μυστήριο της σωτηρίας που μυστικά συντελείται, για τη μετάνοια, και τη βάπτιση!
Η γυναίκα δεν χόρταινε να ρωτά και να μαθαίνει. Άνοιξε την καρδιά της και κατέθεσε στον Ιερέα τα βάσανα της ζωής της. Μόλις πέθανε ο άνδρας της, οι συγγενείς του την αδίκησαν κι αυτή, μόνη κι έρημη, πάλευε με τα κύματα της ζωής, χωρίς να βλέπει ξεκάθαρα τον στόχο και την πορεία της. Η συνάντηση δεν ήταν σύντομη. Ο Ιερέας έμεινε εκεί με τις ώρες, μέχρι που η γυναίκα κατάλαβε όλα όσα ήταν έτοιμη να καταλάβει και πήρε γενναίες αποφάσεις!
Τώρα παρακολουθεί τα κατηχητικά μαθήματα που παραδίδει ο Ιερέας τακτικά στην Ενορία του και προετοιμάζεται σοβαρά για την πιο σημαντική ημέρα της ζωής της, την ημέρα της βαπτίσεώς της. Την ημέρα που συνειδητά και ελεύθερα θα ενταχτεί στη μεγάλη οικογένεια του Χριστού.
---------------------------------
*Φωτογραφία: Ο ιερέας π. Γεώργιος με την πρεσβυτέρα και τα δύο παιδιά τους
ΑΓΙΟΙ ΜΕΛΩΔΟΙ ΚΑΙ ΥΜΝΟΓΡΑΦΟΙ
''Άνθρωπος που διδάσκει αλλά δεν εκτελεί όσα διδάσκει είναι όμοιος με βρύση.....
Τα τσαρούχια των Ευζώνων ενοχλούν την ΠτΔ!
Ο «τσαρουχόδρομος» είναι μια σειρά από ιδιαίτερες πλάκες στο πεζοδρόμιο που εκτείνεται από την Ηρώδου του Αττικού μέχρι το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου. Τον ακολουθούν κατ’ επανάληψιν κάθε μέρα οι Εύζωνοι της Προεδρικής Φρουράς. Η πορεία τους έχει ένα τυπικό και έναν συμβολισμό.
Αλλά αυτά δεν τα γνωρίζει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Κάθε λίγα μέτρα τα τσαρούχια των Ευζώνων βροντούν ρυθμικά στον δρόμο αυτόν που συμβολίζει την πορεία του έθνους δια των αιώνων. Και κάθε κτύπος του τσαρουχιού στο έδαφος είναι μήνυμα. Προς όσους πέρασαν και προς όσους έπεσαν. Ο βρόντος του τσαρουχιού λέει προς όσους πότισαν με το αίμα τους την ελληνική γη, πως ο αγώνας συνεχίζεται. Πως και σήμερα υπάρχουν άξιοι Έλληνες που τιμούν την φουστανέλα και βροντούν τα τσαρούχια. Αλλά αυτά δεν τα γνωρίζει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Οι Εύζωνοι, κάθε φορά που διανύουν τον «τσαρουχόδρομο» είναι οι αγγελιαφόροι των σημερινών γενεών των Ελλήνων προς όσους πέρασαν και προς όσους θα έλθουν ότι σε αυτήν την γωνιά της γης ο ελληνισμός πατά με στιβαρά βήματα. Αλλά αυτά δεν τα γνωρίζει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Κώστας Γουμάτης