ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2009

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ π.ΔΑΝΙΗΛ ΣΙΣΟΕΒ


-Πως εργάζεστε με τις κοινότητες των εκπατρισμένων;Ας πάρουμε για παράδειγμα την κοινότητα των Αζερμπαιτζανων.;Πως διεισδύετε στην κοινότητα τους;Τι τους λέτε;
-Δεν μπορώ να σας πω για τους Αζερμπαιτζανους,δεν έχω εργαστεί μαζί τους.Μπορώ όμως να σας πω για τους Τατάρους.Πήγαινα συχνά στο πολιτιστικό κέντρο των Τατάρων.Είναι η τρίτη μεγαλύτερη εθνότητα στη Μόσχα.Η αποστολή μας είχε επιτυχία.Πολλοί Τατάροι έγιναν χριστιανοι,κυρίως νέοι.Τους μιλούσα στην ταταρική γλώσσα.Σκοπός μας είναι να ρίξουμε τα τείχη που χωρίζουν την κουλτουρα της κάθε εθνότητος και που τους εμποδιζουν να έρθουν στην Ορθοδοξία.Το μήνυμα ότι η Ορθοδοξία είναι παγκόσμια πίστη,όπου όλα τα έθνη έχουν κληθεί,ακόμη σκανδαλιζει πολλους.

-Πως πρέπει να συμπεριφέρεται ένας νεαρός ιεραπόστολος μιλώντας με κάποιον της ηλικίας του;
-…είναι δύσκολο για έναν νέο να πάει κόντρα στην παρέα του,να γίνει το μαύρο πρόβατο,το ουσιώδες είναι να έχει θάρρος.Όταν ήμουν εγώ νέος θεωρουσαμε ότι σου ανεβάζει το πρεστίζ το να είσαι διαφορετικός από τους άλλους.Πιστεύω ότι πρέπει να επιστρέψουμε σ΄άυτήν την παράδοση.Το μαύρο πρόβατο είναι ένα ευγενές ζώο από καλή ράτσαΈνας αληθινός χριστιανός πρέπει να το θυμάται αυτό.Αν δεν έχει τη δύναμη να ζητάει τη βοήθεια του Θεού.Ένας νεαρός ιεραποστολος θα πρέπει να ετοιμαστεί:τα λόγια του θα προκαλέσουν σκάνδαλο και αγανάκτηση.Αλλά δεν πρέπει να φοβάται.Η αποστολή μας εγκείται στο να λέμε πράγματα δυσαρεστα.Παρατηρήσατε ότι όταν διαβάζετε την Βίβλο αισθάνεστε άβολα;Το βιβλίο αρχίζει να σας κρίνει.Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να βάλετε την αλήθεια στην άκρη.
Άλλο λάθος που μπορεί να κάνει ο ιεραπόστολος είναι να απευθυνεται σε μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων.Μία αποστολή για παιδιά,μία για νέους…Πολλοί καλλιερημένοι και έξυπνοι νεαροί δεν το δέχονται αυτό.Γιατί;Επειδή όταν μιλάμε με τους νέους στη γλώσσα τους με συγκατάβαση τους καθηλώνουμε σάυτό το επίπεδο.Εμείς πρέπει να το ανυψώσουμε και όχι να τους κρατάμε σ΄ένα επίπεδο που ίσως να έχουν ξεπεράσει.Είναι καλύτερο να μιλάμε στα παιδιά σαν να είναι ήδη έφηβοι.Θυμάστε τι τραγουδάει ο χριστιανός τραγουδιστης Μακάρεφ:’’Μην αφήνεις να σε καταπιέζει ο ευμετάβλητος κόσμος’’Αυτό θα έπρεπε να είναι το σύνθημα όχι μόνο των ιεραποστόλων αλλά όλων των ορθόδοξων χριστιανών.
Και δεν πρέπει να ξεχνάμε την προσευχή και τον εκκλησιασμό επειδή μια λανθασμένη ιεραποστολική υπερβολή μπορεί να υποδουλώσει τόσο τον άνθρωπο που να πάψει να προσεύχεται και να εκκλησιάζεται.

-Γιατί πρέπει να εκκλησιαζόμαστε κάθε Κυριακή;
-Επειδή έτσι είπε ο Χριστός.Έξι μέρες να εργάζεσαι και την εβδόμη να την αφιερώνεις στον Κύριο και Θεό σου.Εκείνος μπορει να μας ζητήσει ως θυσία ένα μέρος του χρόνου μας.
Εάν το θέλετε εμείς οι χριστιανοί είμαστε τρομοκράτες,είμαστε μέλη μιας επαναστατικής ομάδας που μάχεται τον άρχοντα του αιώνος τούτου,τον διάβολο.Οι εκκλησίες είναι οι ενδιάμεσοι σταθμοί .Εκεί δεχομαστε πληροφορίες από την κυβέρνηση μας:κωδικους(Καινή Διαθήκη),ενισχύσεις(Θ. Ευχαριστία) και στήριξη από την κοινότητα.Κατέχουμε πολλές τεχνικές για να κάνουμε τρομοκρατικές επιθέσεις ενάντια στον άρχοντα του αιώνα τούτου.Σύμφωνα με τους κανόνες της εκκλησίας όποιος λείψει αδικαιολόγητα τρεις Κυριακές στη σειρά στην εκκλησία τιμωρειται με ακοινωνησία.
Συχνά αυτή που δεν συμμετέχουν στις ακολουθίες της εκκλησίας βαριούνται εύκολα.Αυτοι που νομίζουν ότι κοιμώμενοι την Κυριακή αναπληρώνουν τον ύπνο που έχασαν την υπόλοιπη εβδομάδα και δεν πηγαίνουν στη Θεία Λειτουργία σύντομα θα καταλάβουν ότι ο κυριακάτικος ύπνος δεν προκαλεί ευχαρίστηση.Μπορείς να φας και να αισθάνεσαι πεινασμένος ή να κοιμηθείς 25 ώρες και να νυστάζεις.ΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΣΟΥ ΔΩΣΕΙ ΔΥΝΑΜΗ,ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΒΡΕΙΣ ΠΟΥΘΕΝΑ ΑΛΛΟΥ.Αν είσαι ερωτευμένος με κάποιον.θέλεις να τον βλέπεις συνέχεια,να επικοινωνείς μαζί του.Δεν πρέπει να σε καταναγκάσει κανένας να πας στη συνάντηση,έτσι δεν είναι;Ο χριστιανισμός ανυψώνεται πάνω σ΄άυτην την αγάπη μεταξύ Θεου και ανθρώπου.
Είναι σημαντικό να μην ψάχνεις δικαιολογίες εάν λείψεις από μια ακολουθία.Μπορείς να βρεις χίλιες δικαιολογίας αλλά το μόνο που θα καταφέρεις είναι να χειροτερέψεις την κατάστασηΠρέπει να παλαίψουμε χωρίς έλεος ενάντια στην αμαρτία και στην ακηδία.Οι χριστιανοί είναι πλάσματα άλλης φύσεως.Υπάρχει ο Homo Sapiens και o Homo Christian

-Ο κάθε άνθρωπος έχει τον τρόπο του να πλησιάσει την εκκλησία.Εσείς ως ιεραπόστολος θα ξέρετε πολλές ιστορίες ανθρώπων που έγιναν Ορθόδοξοι-Γιατί να ψάξουμε μακρυά;Εχουμε στην ενορία μας την Τατιάνα Ιμράνοβα,η οποία είναι βοηθός μου.Αυτή από τον ισλαμισμό πέρασε στον αποκρυφισμό και έπειτα έγινε Ορθόδοξη.Άρχικά ο Χριστός ήταν γι΄άυτη μία δίοδος σωτηρίας.Έπειτα άρχισε να γνωρίζει πιο καλά την Ορθοδοξία.Οσο πιο πολύ γινόνταν αυτό,τόσο πιο πολύ την κατηγορούσαν οι γονείς της.Παράξενο-όσο πιο άσχημα της φέρονταν τόσο πιο μεγάλα προβλήματα είχαν.Για παράδειγμα την καταραστηκαν,της πέταξαν τις εικόνες και το ίδιο βράδυ έπιασε φωτιά το κατάλυμα τους.
Υπάρχουν και περιπτώσεις θαυμάτων.Μια φορά ένα ζευγάρι Πεντηκοστιανων έφεραν το παιδί τους σ΄εμένα.Είχαν πάρει το παιδί τους σε κάθε είδους «γιατρούς».Αποτέλεσμα ναέχει επί τρείς μήνες 39 πυρετό.Τίποτα δεν τον βοηθούσε.Τον βαπτίσαμε κατά τη Θεία Λειτουργία.Τον κοινώνησα και έφυγε για το σπίτι.Κοιμήθηκε και όταν ξύπνησε είχε 36,6.Από τότε δεν ξαναρρώστησε.
Συμβαίνει κάποιες φορές να εξηγεις σε κάποιον τα πάντα.Με τον νου του σου δίνει δίκιο,με την καρδιά του όμως δεν το δέχεται.Να προσευχόμαστε για αυτόν,για ν΄αλλάξει.Πάντοτε συμβαίνει όταν διαβάζουμε ειδικές προσευχές για την επιστροφή στην πίστη των απολολώντων,να έχουμε πολλές βαπτίσεις.
Αν θέλεις θάυματα πρέπει να γίνεις ή ιεραπόστολος ή μάρτυρας.Ενώ αν θέλεις να μιλήσεις στον άλλον για το Θεό,πρέπει να αισθανθείς πρώτα ο ίδιος τη δύναμη του.


Μετάφραση:proskynitis.blogspot

Πηγή www.pravmir.com

Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009

Ο Άγιος Νεοιερομάρτυς Φιλούμενος ο σφαγιασθείς από τους εβραίους(29-11-1979)


Ο Αγιοταφιτης Νεοιεριμαρτυρας Φιλουμενος ήταν Κύπριος στην καταγωγή.Το 1979 διακονούσε στο προσκύνημα Φρέαρ του Ιακώβ ή της Σαμαρείτιδος
Εκει ήλθε σε ρήξη με φανατικά εβραικά άτομα.που του ζητούσαν παράλογα πράγματα.
Αποτέλεσμα,κάποιοι από τα άτομα αυτά,εντός του ιερού αυτού χώρου,στις 29 Νοεμβρίου 1979,ενώ μόνος του τελούσε την ακολουθία του εσπερινού,επιτέθηκαν με λύσσα και τον κατακρεούργησαν με το τσεκούρι
Το 1985 κατά την εκταφή του,το ιερό σκήνωμα εξήλθε του ταφου άφθαρτο και ευωδιάζων

Από το βιβλίο του αρχ.Νεκταρίου Ζιόμπολα’’Ο Αγιοταφίτης Νεοιερομάρτυς Φιλούμενος’’

Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009

Ένα γράμμα της συζύγου του νέου ιερομάρτυρος Δανιήλ που δολοφονήθηκε στη Μόσχα


«Σας ευχαριστώ ,αγαπητοί μου,για τη στήριξη και τις προσευχές.Δεν μπορώ να εκφράσω τον πονο μου με λόγια.Είναι σαν τον πόνο να στέκεσαι κοντά στο σταυρό του Χριστού.Αλλά είναι και χαρά που δεν μπορείς να’’ κλείσείς’’σε μερικά λόγια…σαν τη χαρά του να πηγαίνεις στο κενο μνημείο.΄΄Που σου θάνατε το νίκος;΄΄
Ο πατέρας Δανιήλ είχε προειδεί τη δολοφονία του πολλά χρόνια πριν.Πάντοτε ήθελε να είναι άξιος να μαρτυρήσει και ο Χριστός του έδωσε αυτόν τον στέφανο.Αυτοί που τον πυροβόλησαν ήθελαν να φτύσουν την εκκλησία καταμουτρα,όπως προηγουμένως έφτυσαν τον Χριστό,αλλά δεν κατάφεραν αυτό που ήθελαν.Ο πατέρας Δανιήλ ανέβηκε τον Γολγοθά του στην εκκλησία που αυτός έχτισε δίνοντας όλες του τις δυνάμεις και την ενέργεια.Τον σκότωσαν σαν τους προφήτες της Π.Διαθήκης, στο ιερό βήμα,στο χώρο της αναιμάκτου θυσίας,γι΄αυτό δίκαια πήρε τον τίτλο του μάρτυρα.Πέθανε για τον Χριστό,τον Οποιον υπηρέτησε με όλη του την καρδιά.
Πολλές φορές μου έλεγε ότι φοβόταν ότι δεν θα τα καταφέρει,πιστευε ότι δεν ήταν αρκετά καλός.Σαν άνθρωπος είχε και αυτός τις αδυναμίες του και τις πτώσεις του.,αλλά δεν έκανε λάθος σε ότι ήταν πιο σημαντικό,η ζωή του ήταν όλη αφιερωμένη στο Χριστό
Δεν καταλάβαινα γιατί βιάζεται.Τα τελευταία τρία χρόνια εργαζονταν ασταματητα.Εγώ γκρίνιαζα.Ήθελα την απλή ευτυχία να έχω τον συζυγο και πατέρα των παιδιών μου δίπλα μου.Αλλά αυτός ήταν προορισμένος για άλλους δρόμους
Έλεγε ότι θα τον σκοτώσουν.Όταν τον ρωτούσα ποιος θα φυλάει εμένα και τα τρία παιδιά μας,μου έλεγε ότι μας αφήνει σε καλά χέρια΄΄στα χέρια της Παναγίας,αυτή θα σας φροντιζεί΄΄Είχα ξεχάσει αυτά τα λόγια.Μου είχε πει για τα ρούχα που θέλει να φορά στην κηδεία του.Εγώ του έλεγα αστειευόμενη ότι δεν πρέπει να μιλάμε γιάυτό γιατί δεν ξέρουμε ποιος θα πεθάνει πρώτος.Μου είπε ότι εγώ θα τον θάψω.Όταν του είπα μια φορά ότι δεν έχω πάει σε κηδεία ιερέως η απάντησή του ήταν΄΄Μην ανυσηχεις θα έρθεις στη δική μου΄΄
Θυμαμαι τόσες συζητήσεις μας αλλά τώρα καταλαβαίνω το νόημα τους.Τώρα οι αμφιβολίες μου διαλύθηκαν
Όχι δεν είπαμε αντίο σ΄άυτή τη ζωή,δεν ζητήσαμε συγχώρεση ο ένας από τον άλλον,δεν αγκαλιαστήκαμε.Ήταν μια μέρα συνηθισμένη…εκείνος έφυγε για να λειτουργήσει,ήταν η τελευταία φορά που τον είδα ζωντανό.
Γιατί δεν πήγα εκείνη την ημέρα να τον συναντήσω στην εκκλησία;.Πραγματικά ήθελα να πάω,αλλα σαν να με τραβούσε καποιο χέρι.Συχνά πήγαινα και τον συναντουσα στην εκκλησία.Τις τελευταιες μερες προσπαθούσα να είμαι όσο πιο πολύ μαζί του.
Μετάφραση:proskynitis.blogspot.com
Πηγή:www.interfax-religion.ru

ΠΕΝΤΑΧΡΟΝΟΙ ΜΙΜΟΥΝΤΑΙ ΤΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΡΑΞΗ

Όλο και πιο πολλά παιδιά ηλικίας πέντε ετών μιμουνται τη σεξουαλική πράξη στο νηπιαγωγείο και μιλούν άσχημα,επειδή βλέπουν έργα πορνό,προειδοποιει ένας βουλευτής στη Μεγ.Βρετανία σύμφωνα με το mailonline
O Barry Sheeman ,Βρετανός πολιτικός ,δήλωσε ότι συχνα οι δάσκαλοι γίνονται μάρτυρες τέτοιων ντροπιαστικών σκηνών,όπου οι μαθητές χρησιμοποιώντας χυδαίες λέξεις κάνουν άσεμνες χειρονομίες,αν και είναι πολύ νέοι για να καταλάβουν τι κάνουν.
Ο πολιτικός δήλωσε ότι υπάρχει πολύ πορνογραφία στο διαδικτυο και στην τηλεόραση όπου οι μικροί έχουν δίοδο.Πρέπει ‘’να προστατέψουμε την παιδικότητα των μικρών μας’’δήλωσε ο Sheerman ο οποίος ζήτησε από τη Βρετανική κυβερνηση να λάβει δραστικά μέτρα ενάντια στη πορνογραφία.
Μία πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι τα μικρά μαθαίνουν άσεμνες λέξεις και χειρονομίες από τα πορνό έργα,ενώ 9 στους δέκα εφήβους μεταξύ 14-17 ετών έχουν δει τέτοια έργα,το 20% βλέποντας εβδομαδιαίως.
Πηγή:www.frontpress.ro

Λήστεψε την εκκλησία και άφησε σημείωμα

Ενας ληστής που έκλεψε μια εκκλησία στην Γεωργία των Η.Π.Α. άφησε ένα σημειωμα που έλεγε:΄΄Λυπάμαι που έκλεψα αλλά είμαι φτωχός.Ο Θεός να με συγχωρέσει΄΄
Όπως δήλωσε ο ιερεας Ρότζερ Ντέιβις από την εκκλησία των βαπτιστών του Ellenwood ο κλέφτης πήρε μικρόφωνα και ένα φορητό υπολογιστή που είχε μέσα σημαντικές ηχογραφήσεις.Ηταν η τέταρτη φορά που την έκλεψαν σε δύο χρόνια.
Ο ιερέας αστειευόμενος δήλωσε ότι σκέφτεται ν΄άφήσει ένα μήνυμα στους επίδοξους κλέφτες με το οποίο να τους ζητάει εάν έχουν ανάγκη να τον πάρουν ένα τηλέφωνο για να κάνει έναν έρανο γι΄αυτούς.
Πηγή :www.libertatea.ro

Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009

Η Εκκλησία-βαγόνι του Ρωσικου Πατριαρχείου



Η Ρωσική εκκλησία έχει στη διάθεση της βαγόνια τραίνου τα οποία έχει μετατρέψει σ’εκκλησία.Αυτές οι κινητές εκκλησίες έχουν ως σκοπο να ελκύσουν στη χριστιανική πιστη πολίτες από πολύ απομακρυσμένες περιοχές οι οποίοι δεν διαθέτουν τόπο λατρείας.
Η κινητή εκκλησία,ένα προιόν σύμπραξης μεταξύ των σιδηροδρόμων του Σαχαλίν και της επαρχίας του Νοτίου Σαχαλίν σταματά για δυο-τρεις ημέρες στους σταθμους των πόλεων που δεν διαθέτουν εκκλησία.’’Μια τέτοια εκκλησία-βαγόνι εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Σαχαλίν .Χαρη σ’αυτό το σχέδιο άνθρωποι που δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν στις ακολουθίες της εκκλησίας ,τώρα μπορουν να πλησιάσουν το Θεό χωρίς να αισθάνονται αποκομμένοι από την εκκλησία’’δήλωσε ο επίσκοπος Δανιήλ.
Ένα μέρος του βαγονιού είναι κουζίνα και δωμάτια για τους λειτουργούς ,ενώ το υπόλοιπο είναι ναός.Στον τοίχο είναι κρεμασμένες εικόνες,υπάρχει Αγιο Βήμα και ένα δωμάτιο όπου γίνονται βαπτίσεις και γάμοι.
Η πρώτη εκκλησία –βαγόνι ανήκε στον τσάρο Νικόλαο
Η πρώτη εκκλησία-βαγόνι εμφανίστηκε το 1896 και ανήκε στον τσάρο Νικόλαο τον Β’.Είχε φτιαχτεί στο Πουτισλοβσκ εις τιμήν της γέννησης του πρωτου του παιδιού της Όλγας και εις τιμήν της εναρξης κατασκευής της σιδηροδρομικής γραμμής προς Σιβηρία(Transsiba).Αυτή η εκκλησία είχε ως σκοπό να εξυπηρετήσει τις πνευματικές ανάγκες αυτών που εργαζόνταν στην πραγματοποιηση αυτου του έργου και ήταν μακρυά από τα σπίτια τους.

ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΤΗΝ ΣΑΙΕΝΤΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ

O Aυστραλός γερουσιαστής Νικ Ξενοφόν στηρίζει την κατηγορία σε πολυάριθμες μαρτυρίες μελών της αίρεσης.
Στην ομιλία του κατά τη διάρκεια μιάς συνενδρίας της Αυστραλιανής βουλής ομολόγησε ότι έλαβε πολλά γράμματα από πρώην μέλη των σαιεντολόγων στην Αυστραλία.Σ’αυτά τα γράμματα-σύμφωνα με τα λεγόμενα του κυρίου Ξενοφον-γίνεται λόγος για αυθαιρεσίες και δολοφονίες σ΄αυτήν την αίρεση,πράγματα που σε σοκάρουν.
Υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνυουν τον στραγγαλισμό της ανθρώπινης ελευθερίας,τον εξαναγκασμό σε εκτρώσεις,τον καταχρασμό των χρημάτων της κοινότητας,τη βία και τον εκφοβισμό.
Σύμφωνα με ραδιοφωνικους σταθμους της Αυστραλίας ο γερουσιαστής έχει παραδώσει τα στοιχεία στην αστυνομία.
Πηγή:www.religare.ru

Η Ρωσική εκκλησία αντιδρά στο να απαλοιφθει η λέξη Θεός από τον εθνικό ύμνο

Η Ρωσική Εκκλησία αντιδρά στην πρόταση του βουλευτή του κομμουνιστικου κόμματος Μπόρις Κάσιν να απαλοιφθει η λέξη Θεός από τον Ρωσικό εθνικό ύμνο.
Σύμφωνα με τον ιερέα Γκεόργι Ζαβερσίνσκι ,υπεύθυνος των εξωτερικών σχέσεων της Ρωσικής Συνόδου,’’δεν είναι σωστό και λογικό να βγάλουμε τη λέξη Θεός την ελπίδα προς Αυτόν και την προσευχή προς το Θεό από τον εθνικό μας ύμνο.Σβήνωντας τη λέξη Θεός είναι σαν να κρύβουμε πίσω από μια κουρτίνα τη πολιτιστική και πνευματική δυναμική που πάντοτε υπήρξε στη Ρωσία. Οταν κατά το ιστορικό μας παρελθόν προσπαθήσαμε να απαλλαγουμε από το Θεό ,αυτό δεν μας εφερε κανένα εθνικό όφελος’’.

Εννοωντας με τη λέξη ‘Θεός’ οτιδήποτε υψηλό, αγαθό,ηθικό και πνευματικό στον άνθρωπο,εμείς δεν έχουμε την πρόθεση να προσβάλουμε κανέναν απ’’οσους δεν πιστεύουν ακόμη στο Θεό απλά τους υπενθιμίζουμε ότι η ελπίδα και η πίστη στο Θεό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του Ρωσικου λαού.

Πηγή:interfax-religion.ru

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009

Προσκυνητής στο άφθαρτο λείψανο του Αγιου Γρηγορίου του Δεκαπολίτου στη Μονή Μπίστριτσα-Ρουμανία



Στην Ρουμανία όταν λες Μπίστριτσα η σκέψη σου πηγαίνει σε δύο διασημα μοναστήρια της Ρουμανικής Ορθοδοξίας.Στη παλιά ησυχαστική λαύρα της Μολδαβίας και στη Βίλτσεα στα όρη Καπατσάνιι κοντά στον ποταμό Μπίστριτσα.Και όπως ο ποταμός που κυλώντας αφήνει τα ίχνη του στα τείχη της μονής έχει την ονομασία ‘’γρήγορος’’(bistro στα σλάβικα ),έτσι και ο χρόνος που κυλάει γρήγορα και αδυσώπητα ‘εχει αφήσει τα ίχνη του στις πέτρες της εκκλησίας που έχτισε η οικογένεια Κραιοβεσκου
Στα 1497 ο Μπάρμπου Κραιοβεσκου έχτισε μια εκκλησια.Πηγαινοντας στην Κωνσταντινουπολη συνενοήθηκε μ’έναν τούρκο για να αγοράσει τα λείψανα του Αγίου Γρηγορίου.Δεχομενος τις απαιτήσεις του τουρκου έβαλαν σε μια ζυγαρια το λείψανο από την μια μεριά και από την άλλη χρυσα νομίσματα.Ενω είχε βάλει ελάχιστα νομίσματα, το λείψανο σηκώθηκε και στάθηκε στο ίδιο ύψος.Οταν είδε ο τούρκος το θάυμα φώναξε:’’Κοίτα ο χριστιανός στον χριστιανό πάει’’Έτσι έφερε τα λείψανα στη Μονή Μπίστριτσα της Ολτενίας οπου γίνονται πολλά θαύματα.
Το μοναστήρι το έκλεισαν οι κομμουνιστες το 1959 και το μετέτρεψαν σε επαγγελματική σχολή του υπουργειου υγείας.Το άφθαρτο άγιο λείψανο περίμενε 25 ολόκληρα χρόνια να ξανανοίξει ο Ναός.Αυτό έγινε το 1984 με τιτάνιες προσπάθειες του επισκόπου Γερασίμου Κρίστεα.

Ένα θαύμα του Αγίου
Στις 21 Ιουνιου 1958 ένας κλέφτης έσπασε την πορτα της μονής και έκλεψε το μεγάλο δάκτυλο από το δεξί χέρι του Αγ.Γρηγορίου.
Ο ιερέας άρχισε να προσεύχεται θερμά ήταν και οι δύσκολοι καιροί των διωγμων.Την αμέσως επόμενη νύχτα ο ιερέας είδε στον ύπνο του τον Άγιο Γρηγόριο ο οποίος του είπε:’’Σήκω και πήγαινε στο χωριό Μουερεάσκα στο σπίτι του Ιον Φλορέσκου και πες του να μου δώσει πίσω ότι έκλεψε!Την επόμενη μέρα ο τρομαγμένος ιερέας πήγε και έφερε πίσω στο Ναό το δάκτυλο.
Η μνήμη του εορτάζεται στις 20 Νοεμβρίου.

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΟΛΙΤΟΥ


Ο Άγιος Γρηγόριος ο Δεκαπολίτης γεννήθηκε στην πολή Ειρηνουπολη στην Δεκάπολη της Ισαυρίας στα Ν.Α.της Μ.Ασίας.Πιστεύετe ότι γεννήθηκε γύρω στα 780-790.
Προερχόνταν από εύπορη οικογένεια και η μητέρα του Μαρία ήταν πολύ ευλαβής.Οταν οι γονείς του τον προέτρεψαν να παντρευτεί αρνήθηκε και αναχώρησε για τα βουνά της Ισαυρίας,Έκει γνώρισε έναν πρώην επίσκοπο Δεκαπόλεως ο οποίος κρυβόνταν επειδή ήταν υπερασπιστής των εικόνων.Μαθαινοντας ότι θέλει να γίνει μοναχός τον προέτρεψε να μείνει σ’ένα κοντινό μοναστήρι.
Όταν πέθανε ο πατέρας του η μητέρα του τον προέτρεψε να μείνει στο ίδιο μοναστηρι με τον αδελφό του,όπως και έκανε.Εν τω μεταξύ όμως ο ηγούμενος και κάποιοι μοναχοί πέρασαν από τη μεριά των εικονομάχων.Ο Γρηγόριος τότε ειχε το θάρρος να ομολογήσει την πίστη του και επέπληξε τον ηγούμενο μπροστά σ’ολους τους μοναχους.Ο ηγούμενος διέταξε να τον χτυπήσουν και ο Αγιος χτυπημένος και γεμάτος πληγές πήγε σ’ένα ‘άλλο μοναστήρι της Δεκαπόλεως όπου ηγούμενος ήταν ένας θείος του ο Συμεών.Εκεί έμεινε 14 χρόνια.
Ανεβαίνοντας τα σκαλιά της πνευματικής ζωής μετά από σκληρους πνευματικούς αγώνες,μια φωνή τον προέτρεψε να φύγει από την Δεκάπολη και να πάει σ’αλλα μέρη.Εζησε έναν χειμώνα στην Έφεσο σ’ένα μοναστήρι .Από εκει κατά σειρά πέρασε από την Προικονησο,την Μακεδονία τη Θεσσαλονίκη οπυ τον χτύπησε ένας ληστής και ο Αγιος προσευχήθηκε στο Θεό να τον συγχωρεσει.Επειτα από την Κόρινθο πέρασε στη Ρώμη.
Εκεί έζησε μερικούς μήνες ως άγνωστος μεταξύ αγνώστων μεχρι που θεράπευσε έναν δαιμονισμένο.Έφυγε κρυφά στις Συρακούσες όπου έκανε πολλά θαύματα.Επεστρψε στη Θεσσαλονίκη και έμεινε στη Μονή του Αγ.Μηνά.Εγινε γνωστός για το διορατικό του χάρισμα ,τη δύναμη της προσευχής του τα πολλα του θαύματα, όπως λέγει ο Ιγνατιος ο διάκονος που κατεγραψε τον βίο του και τους πύρινους λόγους του ενάντια στους εικονομάχους.
Προς το τέλος της ζωής του έφυγε για την Κωνσταντινουπολη για να δει τον θείο του τον Συμεων παρότι υπέφερε από βαριά ασθένεια.Πεθανε στις 20 Νοεμβρίου 840.
Σύντομα ο τάφος του έγινε τοπος προσκυνήματος εξαιτίας των πολλών του θαυμάτων

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009

Λόγοι και συμβαντα από τη ζωή του μακαριστού Πατριάρχου Σερβίας κυρού Πάυλου(1)



Η μοναχικη υπόσχεση της ακτημοσύνης
Τελειώνοντας η σύνεδρίαση της Σερβικής Συνόδου στο Βελιγράδι,ο πατριάρχης Παύλος ξεκίνησε κατά τη συνήθεια του να πάει στον εσπερινό στον Καθεδρικό Ναό.Βγαίνοντας είδε στο πάρκινγκ ένα πλήθος από πολυτελή μαύρα αυτοκίνητα και ρώτησε:
-Σε ποιόν ανήκουν αυτά τα αυτοκίνητα;
-Είναι των επισκόπων που ήρθαν για τη σύνοδο μακαριώτατε,του απάντησε ένας ιερέας που τον συνόδευε.
Ω,ο Θεός να τους φυλάει.Με τι θα κυκλοφορούσαν άραγε εάν δεν είχαν δώσει τη μοναχική υπόσχεση της ακτημοσύνης;

Ο καθένας βλέπει ότι θέλει
Ο διάκονος που συνόδευε τον πατριάρχη στις εξόδους του στο Βελιγράδι διηγείται για το μάθημα που πήρε από αυτόν μια φορά που πήγαιναν στην εκκλησία Μπάνοβο Μπρντο.
-Με τι θα πάμε, με το αυτοκίνητο;ρώτησε ο διάκονος.
-Όχι,με το λεωφορείο!,απάντησε κατηγορηματικά ο Πατριάρχης.
-Μα το λεωφορείο είναι πάντα γεμάτο και η ζέστη είναι αποπνιχτική.Και δεν είναι και κοντά.
-Ετσι θα πάμε του λεει κοφτά ο πατριάρχης.
-Μακαριώτατε,προσπαθούσε να τον πείσει ο διάκονος.,είναι καλοκαίρι ο κοσμος πηγαίνει για μπάνιο στο νησάκι Τσιγκάλια και οι πιο πολλοί είναι ημίγυμνοι,δεν είναι σωστό…
-Πάτερ.του λέει ήσυχα ο πατριάρχης,ο καθένας βλέπει ότι θέλει!

Αύξηση;Για ποιόν λόγο;
Ο πατριάρχης αρνούνταν πολλές φορές να πάρει και το μισθό του και αρκούνταν στη σύνταξη που είχε ως πρώην επίσκοπος Ράσκα και Πρίζρεν.Τα ρούχα του και τα παπουτσια του τα διόρθωνε μόνος…Του έμεναν και χρήματα από τη μικρή του σύνταξη τα οποία έδινε στους φτωχους και σε άλλες αγαθοεργείες.


Διηγούνται κάποιοι ότι όταν οι ιεράρχες ζητησαν το 1962 αυξηση μισθών ο Παύλος-επίσκοπος τότε-είπε έκπληκτος:’’Γιατί να γίνει αύξηση αφου δε μπορουμε να ξοδεψουμε ούτε αυτά που έχουμε;

ΠολυτέλειαΟι κάτοικοι του Βελιγραδίου συναντουσαν συχνά τον πατριάρχη Παύλο στο δρόμο,στο τραμ ή στο λεοφωρείοΜια φορά ενώ περπατούσε επί της λεοφώρου Πέτρος ο Α΄κατευθυνόμενος προς το πατριαρχείο σταματησε δίπλα του μια Μερσεντες,τελευταιο μοντέλο.Στο τιμόνι ήταν ο ιερέας μιας πλουσιας βελιγραδινής ενορίας
-Μακαριώτατε, παρακαλώ επιτρεψτε μου να σας πάω όπου επιθυμείτε του λέει περιποιητικά
Ο πατριάρχης μόλις ανέβηκε ρώτησε:
-Πατέρα, ποιανού είναι αυτό το πολυτελές αυτοκίνητο;
-Δικό μου μακαριώτατε!
-Σταματα αμεσως! τον διέταξε ο πατριαρχης
Κατέβηκε έκανε ταπεινά το σημείο του σταυρου,τον ευλογησε και του είπε:
O Θεός να σε προστατεύει!

-Αρθρο του Jovan Janjic από την εφημεριδά ‘’Nasa Rec’’772/13-2-2004
-Η πρώτη φώτο είναι από το www.eph.md
-H δεύτερη έχει τραβηχτεί από εμένα στον Καθεδρικό Ναό Ιασιου-Ρουμανιας Οκτωβριος 1994

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2009

ΤΡΕΙΣ ΝΕΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ(3)ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΑΡΕΤΟΣ ΤΟΥ ΤΣΕΡΝΙΓΚΩΒ


Ο αρχιεπίσκοπος Φιλάρετος του Τσερνιγκόβ(1802-1866) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους λόγιους του 19ου αιώνα.Ολη του την ζωή την αφιέρωσε στην μελέτη και στη λατρεία του Θεού.Στα φοιτητικά του χρόνια επισκέφτηκε τον Αγιο Σεραφείμ του Σαρώφ,ο οποίος του προείπε ότι θα γίνει φωτιστής της Ρωσίας και ότι θα γίνει γνωστος σ’όλη τη Ρωσία ως επιστήμων.Ηταν καθηγητής στην Ακαδημία της Μόσχας και παρέδιδε εκκλησιαστική ιστορια,ηθική και δογματική. .Το 1835 ονομάστηκε πρυτανης της Ακαδημίας της Μόσχας και έγινε αρχιμανδρίτης.Με δική του πρωτοβουλία αρχισαν να μεταφράζονται τα έργα των Αγίων Πατέρων στα ρωσικα,ιδέα που υποστηριχθκε αργότερα και από τον Αγιό Φιλαρετο(Ζντροζντοβ)μητροπολίτη Μόσχας.
Το 1841 χειροτονήθηκε επίσκοπος Ρίγας και το 1848 μετατεθηκε στην επισκοπή του Χαρικόβ.Το 1858 έγινε αρχιεπίσκοπος και το 1859 ονομάστηκε αρχιεπίσκοπος Τσερνιγκωβ.
Κατα. την επιδημία χολέρας του 1866 οπου έχασαν τη ζωή τους χιλιάδες άνθρωποι επισκέφτηκε το ποίμνιο του για να τους ενισχύσει.Κατά την επιστροφη του ο ιεράρχης αρρώστησε και εκοιμήθη στις 9 Αυγούστου στην περιοχή Κοτονόπ.
Ο ‘Αγιος θάφτηκε στο Ιερό Βήμα του καθεδρικού ναού της Αγίας Τριάδος στο Τσερνιγκωβ.Σήμερα τα άφθαρτα λείψανά του βρίσκονται σ’αυτήν την εκκλησία δίπλα από τα λείψανα των Αγίων Θεοδοσίου και Λαυρεντιου του Τσερνιγκωβ.
Η ανακύρηξη του σε άγιο έγινε την Κυριακή 25 Οκτωβριου 2009.

Πηγή:www.eph.md

ΤΡΕΙΣ ΝΕΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ(2)ΟΣΙΑ ΕΛΕΝΑ(ΜΠΕΧΤΕΕΒΑ)


Στις 6 Οκτωβριου 2009 στη γυναικεία Μονή Φλορόφσκυ του Κιέβου έλαβε μέρος η τελετή αγιοποίησης από την τοπική εκκλησία της Οσίας μοναχής Έλενας (Μπεχτέεβα)η οποία εκοιμήθη στις 23 Μαρτίου/5 Απριλίου 1834..Μετά τη Θεία Λειτουργία οπου χοροστάτησε ο προκαθήμενος της Ουκρανικής εκκλησίας μητροπολίτης Βλαδιμηρος έγινε η τελετή αγιοποίησης..Ακολούθως εψάλη το απολυτίκιο .το κοντάκιο και τα μεγαλυνάρια της Οσίας και κλήρος και λαός προσκύνησαν τα άφθαρτα λείψανα της Οσίας Ελενας.
Η Οσία Ελενα ήταν μια από τις μεγάλες ασκήτριες της μονής τoυ Αγ. Φλώρου του Κιέβου.Ήταν πολύ αγαπητή και τη σεβόνταν όλοι για τις καλές της πράξεις και την παρηγοριά που προσέφερε σ΄οσους είχαν ανάγκη.
Πηγη:www.lumeacredintei.com

ΤΡΕΙΣ ΝΕΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (1)ΟΣΙΑ ΘΕΟΚΤΙΣΤΗ-ΒΟΡΟΝΕΖ



Στις 16 Σεπτεμβριου,την παραμονή της εορτής της συναξεως των Αγίων του Βόρονεζ στην επαρχία του Βόρονεζ παρουσία του Μητροπολίτου Σεργιου έγινε η ανακομιδή του λειψάνου της μακαριστής ηγουμένης Θεοκτίστης Μιχαιλοβνα(Σουλγκινα),από ένα από τα κοιμητήρια της πόλης στην γυναικεία Ιερά Μονή Αλεξίεβο-Ακάτοβ του Βόρονεζ.Ήδη η αρμόδια επιτροπή της επαρχίας του Βόρονεζ ετοιμάζει τ ‘απαραίτητα για την αγιοποίηση της.Η μοναχή Θεοκτιστη Μιχαηλοβνα μετά το κλείσιμο της μονής Αλέξιεβο-Ακατοβ από τους μπολσεβίκους το 1931,άρχισε ν’ασκητευει ως δια Χριστόν σαλή.¨’’Πολλές φορές κοιμόνταν έξω,κατω από τον έναστρο ουρανό όπως η Οσία Ξένια της Αγίας Πετρούπολης’’αναφέρει στο ανακοινωθέν του ο Μητροπολίτης Σέργιος.
Πολλοί κάτοικοι τιμούσαν τη μακαριστή Θεοκτίστη’’για τη μεγάλη αγιώσυνη του βίου της.Με το διορατικό της χάρισμα βοηθούσε και προλαμβανε τους πιστούς για μελλοντικά δεινα που επρόκειτο να συμβούν,βοηθούσε υλικά τους φτωχούς μοίραζε τρόφιμα στους έχοντας ανάγκη και θεράπευε τις σωματικές και ψυχικές ασθένειες’’
Τη μακαριστή Θεοκτίστη την τιμούσαν ως μία μεγάλη ασκήτρια ο Αγιος Μάρτυς αρχιεπίσκοπος Πετρος (Ζβέρεβ),ο ιερέας Ιωάννης Καμένσκι,και πολλοί κληρικοί και πιστοί του Βόρονεζ οι οποίοι ζητούσαν τις προσευχές της-τονίζει ο αρχιεπίσκοπος Σέργιος.Ο μάρτυς αρχ.Πετρος(Ζβέρεβ) γραφεί από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Σολοβέτσκι προς τους πιστούς του Βορονεζ:’’Ο επίσκοπος ζητούσε επίμονα τις προσευχές της μακαριστής Θεοκτίστης’’
Ο πρωθιερέας Μητροφάνης Μπουτσίνεβ ο οποίος με την ευλογία των στάρετς της Όπτινα ήταν πνευματικός μίας γυναικείας αδελφότητας στο Βόρονεζ τη δεκαετία του’20λέει για τη μακαριστή Θεοκτίστη:’’Αυτή η δούλη του Θεού έφτασε στο μέτρο του Μ.Αντωνίου.Φεύγοντας στην εξορία, από όπου δεν γύρισε άφησε την αδελφότητα υπό την προστασία της μακαριστής Θεοκτιστης.

πηγή;περιοδικό ‘’Lumeα Credintei’’(τ.Οκτ.2009)

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009

Η κοίμηση του Οσίου Αρσενίου του Καππαδόκου και ο τάφος του στην Κέρκυρα


…Μετά από πολλές ταλαίπωριες έφτασε το καράβι σε Ελληνική σκάλα στον Άγιο Γεώργιο Πειραιώς,και εκεί που πλησίασαν το χώμα το ελληνικό χαρουμενοι γιόρτασαν και εκeίνη τη μεγάλη μέρα που ήταν η Υψωση του Τιμίου Σταυρού,14 Σεπτεμβριου 1924 (με το εορτολόγιο της πατριδας τους}.Παρεμειναν τρεις εβδομάδες στα σύρματα,στον Αι-Γιώργη,και εν συνεχεία πήγαν στην Κέρκυρα.όπου και ταχτοποιήθηκαν προσωρινά στο Κάστρο της Κέρκυρας.
Εκεί όμως ο καλός Χατζηεφέντης αδιαθέτησε,και οι Φαρασιώτες πολύ ανησύχησαν γι’αυτό.Χωρίς να θέλει τον πήγαν στο Αστικό Νοσοκομείο,για να μη ταλαιπωρείται μέσα στο κάστρο και αυτός.
Ο Πατέρας δεν ήθελε να τους αποχωριστεί με κανένα τρόπο και τους παρακαλούσε με κλάματα «αφήστε με να πεθάνω κοντά σας».Εκεινοι παλι από αγάπη δεν τον άκουσαν,γιατί νόμιζαν ότι θα συνέλθει στο Νοσοκομείο με την περιποίηση και θα τον έχουν και στη συνέχεια κοντά τους,παρ’όλο που τους είχε πει πολλές φορές από πριν "στην Ελλάδα θα ζήσω μόνο σαράντα ημέρες".Εζησε εν όλω δυο εβδομάδες στο κάστρο της Κέρκυρας και λειτούργησε δυο φορές εκεί,στον Ιερό Ναο Αγ.Γεωργίου.Άλλη μια εβδομάδα έζησε στο νοσοκομείο,όπου και τον επισκεπτόνταν οι Φαρασιώτες με αγωνία………
……….Οταν έφυγαν μετά οι άλλοι και έμεινε μόνον ο Πρόδρομος ,ο Πατήρ του είπε:”Έλα να αποχαιρετηθούμε ,Πρόδρομε,γιατί μεθαυριο φεύγω για την άλλη ζωή.Ήρθε η Παναγία χθες το μεσημέρι και μου το είπε και με γύρισε και στο Αγιο Όρος και είδα τα Μοναστήρια που πολύ επιθυμούσα να ιδώ,αλλά δεν είχα αξιωθή.Τι να σου διηγηθώ,Πρόδρομε!Τι πολλά Μοναστήρια που έχει το Αγιον Ορος1Τι μεγάλους Ναους!Τι μεγαλοπρέπεια¨!Και μετά από αυτά του λέγει¨’’να μη στενοχωρεθής που θα πεθάνει η Κυριακή,η γυναίκα σου μετά από οκτώ ημέρες και του Στέφανου Καραμουρατίδη η γυναίκα,η Αλμαλου,θα πεθάνει και αυτή μετά από δέκατρεις μέρες¨’.
Πράγματι,έτσι έγινε.
Όταν λοιπόν είχαν περάσει και οι δικές του δυο μέρες και ήρθε και το «το μεθαυριο»που θα έφευγε,ο αληθινός δουλος του Θεού Πατήρ Αρσένιος,αφού προηγουμένως κοινώνησε.έφυγε για την αληθινή ζωή κοντά στο Χριστό.Εκείνη την στιγμή δεν ήταν κανένας Φαρασιώτης δίπλα του.Δεν ήθελε να μένει κανείς κοντά του,για να μην τον περισπουν στην αέναο προσευχή του.
Αυτός ήταν ο Πατήρ Αρσένιος!Μόνος,μικρός,με μόνη του Θεου την προστασία!
Μόνος,μεγάλος,δοσμένος μόνο στον Θεό και στην εικόνα Του!
Μόνος στο τέλος της ζωής του με το Θεό μόνο!
Όταν ο ευλαβής ψάλτης του τον επισκεφτηκε πάλι,πήρε αυτή την φορά την ευλογία του Πατρος Αρσενίου από το Λείψανό του.Τον βρήκε να κρατάει σφιχτά με το δεξί του χέρι στον κόρφο του το πολύτιμο πνευματικό του κομπόδεμα,το Ιερό Λείψανο του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου.
Ο ακτήμων Πατηρ Αρσένιος δεν είχε υλική περιούσια να αφήσει.Μόνο μερικά τριμμένα βιβλία.Οταν έμαθαν μετά οι Φαρασιώτες ότι κοιμήθηκε,ήταν απαρηγόρητοι,αν και τους είχε προετοιμάσει.Συγκεντρώθηκαν πολλοί και του έκαναν μεγαλοπρεπέστατη κηδεία,στην οποία ακολούθησαν και πολλοί εντόπιοί..
Ετάφη στο Κοιμητήριο της Κέρκυρας μαζί με τους ιερωμένους νεκρούς.Τα παιδιά του έβαλαν επάνω στον τάφο του μαρμάρινη πλάκα με το όνομά του γραμμένο.
Ο Πατήρ Αρσένιος κοιμήθηκε στις 10 Νοεμβρίου του 1924 (νέο εορτολόγιο) σε ηλικία ογδοντα τριών ετών

Από το βιβλίο του γέροντος Παισίου Αγιορειτου΄¨Ο ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Ο ΚΑΠΠΑΔΟΚΗΣ ¨¨

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009

ΒΙΒΛΟΣ VS ΚΙΝΗΤΟ


Αναρωτιέμαι τι θα γινόνταν αν μεταχειριζόμασταν τη Βίβλο όπως το κινητό μας τηλέφωνο;
Αν θα την κουβαλούσαμε μαζί μας παντού;
Αν θα γυρνουσαμε πίσω να την πάρουμε εαν την ξεχνούσαμε;
Αν «σερφάραμε» σ’αυτήν πολλές φορές την ημέρα;
Αν θα την χρησιμοποιουσαμε για να λάβουμε μυνήματα;
Αν την μεταχειριζόμασταν σαν να μη μπορούσαμε να ζήσουμε χωρίς αυτή;
Αν την δίναμε ως δώρο στα παιδιά;
Αν θα την χρησιμοποιούσαμε ενώ ταξιδεύαμε;
Αν την χρησιμοποιούσαμε σε περίπτωση ανάγκης;
Μήπως αποφάσισες να το κάνεις;Ωωωχ που είναι η Βίβλος μου;
Α,και κάτι ακόμη.Σε αντίθεση με το κινητό σας,η Βίβλος σας δεν πρόκειται ποτέ να αποσυνδεθεί επειδή ο Ιησούς έχει ήδη πληρώσει το λογαριασμό!

Το αναδημοσιεύω από το www.traditionalorthodoxy.blogspot.com

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΔΟΥΚΑΔΩΝ-ΚΕΡΚΥΡΑ




Φώς δεύτερον συ εί,μετά Θεόν φρουρέ μου,μη παύσει προστατεύων,ιδείν καμέ το σέλας της τριλαμπούς Θεότητος.(Από τον ικετήριο κανόνα στον άγγελον)

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2009

ΕΚΡΥΨΑΝ ΤΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΣΩΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΥΣ



Αυτές τις ημέρες η Ορθοδοξια γιορτάζει τα 300 χρόνια από την κοίμηση του Αγίου Δημητρίου μητροπολίτου Ροστώβ.Αυτός ο Αγιος έκανε πολλά θαύματα και πριν και μετά την κοιμησή του.Ενα από αυτά είναι η διατήρηση ενός μέρους των λειψάνων του σ’ένα διαμέρισμα (φώτο) της πόλης Τσερνιγκοβ.

Σώζοντας τα λείψανα από τα βέβηλα χέρια των μπολσεβικών ,οι ιερείς,το 1924 τα εμπιστεύτηκαν στα χέρια της ευλαβους οικογένειας Φλέροβα.
«Τα άγια λείψανα ήταν τοποθετημένα σ΄΄ένα απλό κομοδίνο.Δίπλα έκαιγε μόνιμα ένα καντηλάκι και κεράκια.Εμείς στην οικογένειά μας προσευχόμασταν όλοι μαζί πρωι και βράδυ ενώ νηστεύαμε ακόμη και όταν ήμασταν άρρωστοι.Πως μπορούσαμε αλλιώς σ’ένα σπίτι που φύλαγε άγια λείψανα; μας εξομολογείται η Βερα Αρκαντίεβα Φλέροβα, 62 ετών.
Το γεγονός ότι φυλάγαμε στο σπίτι μας το Αγιο Λείψανο δεν το γνώριζαν πολλοί μόνο μερικοί συγγενείς,μερικοί ιερείς μεταξυ των οποίων και ο Αγ.Λαυρέντιος του Τσερνιγκωβ(αγιοποιήθηκε το 1993).
Το τεμάχιο του λειψάνου βρίσκεται από το 1997 στην εκκλησία του χωριού Πολονκα περιοχή Τσερνιγκωβ

Πηγή www.eph.md

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2009

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟ ΘΕΟ

Ένας βασιλιάς κάλεσε όλους τους λόγιους για να του δείξουν τον Θεό «Σας κάλεσα εδώ, εσάς τους επιστήμονες της αυτοκρατορίας μου για να μου Τον δείξετε, εγώ θέλω να δω τον Θεό . Αν δε μου Τον δείξετε θα σας κόψω το κεφάλι
-«Μα βασιλιά μου πως θα σας δείξουμε τον Θεό;»
-«Ε, εσείς ξέρετε πολλά πράγματα έχετε βιβλία θα βρείτε τον τρόπο»
Και πλησίαζε ο καιρός που έπρεπε να δώσουν απάντηση και ήταν εκεί ένας βοσκός με τα πρόβατα του
-Γιατί είστε στενοχωρημένοι;
- Ο βασιλιάς μας κάλεσε επειδή είμαστε επιστήμονες και μας ζήτησε να του δείξουμε το Θεό. Αλλά εμείς παρά τις γνώσεις μας δεν τα καταφέραμε και μας περιμένει ο θάνατος
-Εγώ μπορώ να δείξω στο βασιλιά το Θεό αλλά ποιος θα με πάρει σε αυτόν;
Και πήραν το βοσκό και τον παρουσίασαν στο βασιλιά.
-Μεγαλειότατε, ξέρουμε ότι μας περιμένει ο θάνατος επειδή δεν καταφέραμε να σας δείξουμε το Θεό. Αλλά βρήκαμε αυτόν το βοσκό και μας είπε ότι αυτός θα σας Τον δείξει.
-Εντάξει βοσκέ αυτοί παρά τις γνώσεις τους δεν κατάφεραν να μου δείξουν το Θεό και θα τα καταφέρεις εσύ;
-Βασιλιά μου θα δεις το Θεό αλλά θα κάνεις ότι σου πω;
-Θα κάνω ότι μου πεις μόνο να Τον δω
Έκανε μεγάλη ζέστη ο ήλιος έκαιγε ήταν Ιούλιος μήνας και του λέει: «Βασιλιά ο Θεός βρίσκεται στον ήλιο. Εκεί κατοικεί. Να κοιτάς τον ήλιο αλλά να έχεις υπομονή , νομίζεις ότι ο Θεός εμφανίζεται τόσο γρήγορα;»
Και ο βασιλιάς κοίταζε… προσπαθούσε…
-Τι κάνετε;
-Βρε βοσκέ , ο ήλιος καίει και φωτίζει πολύ δυνατά και δεν μπορώ να κοιτάζω άλλο.
-Καλά βασιλιά μου αν εσύ δεν μπορείς να κοιτάζεις τον ήλιο που είναι δημιούργημα του Θεού πως θα δεις τον Θεό που δημιούργησε τον ήλιο;
Και τότε ο βασιλιάς εντυπωσιάστηκε : «Κοιτάξτε βρε εσείς με όλα σας τα γράμματα δεν μπορέσατε να μου εξηγήσετε τόσο καλά όσο αυτός ο βοσκός

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"


Στις μέρες μας γίνετε μια πραγματική στρατιά πάλης για ελευθερία . Η ελευθερία όλων των ειδών είναι σαν ένα κάστρο που δεν μπορεί να κατακτηθεί. Επιμένει να αντιστέκεται μπρος στο οπλοστάσιο των θορυβωδών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων των κυβερνητικών εκπροσώπων και το πλήθος των νόμων που θέλουν να τη προστατέψουν.
Οι πραγματικοί μοναχοί δεν φαίνεται να βασανίζονται από τέτοια προβλήματα. Αυτοί «υποδουλώνουν» τη ζωη τους στο πνευματικό ή στον ηγούμενο. Κάνουν υπακοή αν όχι σε αυτούς στο Χριστό για πάντα . Παρόλα αυτά ποιος χριστιανός θα πει πως δεν είναι ελεύθεροι;
Η μάχη λοιπόν για ελευθερία –έκφρασης, σεξουαλική ,των μειονοτήτων,των αδέσποτων και τόσων άλλων –φαίνεται να είναι τελικά μια προσπάθεια που δοκιμάζει να συντηρήσει τους κάθε λογής εγωισμούς.
Πως να συμφιλιώσεις τις ελευθερίες έξι δισεκατομμυρίων εγωιστών ;

Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009

ΑΠΟ ΤΗ WALL STREET ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ...!

Ένας Βούλγαρος πρώην χρηματιστής που έγινε μοναχός
Un bancher de pe Wall Street s-a calugarit
Η πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση επηρέασε όχι μόνο τις χρηματιστηριακές αγορές και τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων αλλά και κάποια μοναστήρια
Πριν κάποιους μήνες ο ευρωπαϊκός τύπος ασχολήθηκε με τη βιογραφία ενός μοναχού –πρώην χρηματιστή στη Wall Street ο οποίος λέει είχε προβλέψει τη κρίση .
Με εξαίρεση κάποια χωριά κανείς στη Βουλγαρία δεν είχε ακούσει για τη Μονή Γκιγκίνσκι. Αυτό ίσως οφείλετε στη μεγάλη φτώχεια αυτών των περιοχών .Ακόμη και οι Βούλγαροι κομμουνιστές όταν θέλησαν να δημεύσουν τη περιουσία του μοναστηριού ,δεν είχαν τι να πάρουν Μετά τη πτώση του κουμμουνισμού κάποιοι μοναχοί πήγαν να μείνουν στο Γκιγκίνσκι (δυτικά της Σόφιας ,κοντά στα Βουλγαροσερβικά σύνορα ) αλλά η έλλειψη ηλεκτρικού ρεύματος ,η έλλειψη δρόμων και τα γκρεμισμένα κελιά τους απέτρεψαν στο να μείνουν πολύ. Και ίσως η μονή που βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Κίτκα να έμενε ακόμα άγνωστη αν δεν είχε εγκατασταθεί εκεί ο π. Ευγένιος ένας αθωνίτης μοναχός

Ένας πρώην χρηματιστής από τη Wall Street
Μόλις εμφανίστηκε στην αγορά το γάλα και το τυρί Ghighinski Monastery το μοναστήρι άρχισε να γίνετε γρήγορα γνωστό σε όλη τη Βουλγαρία .Ο τύπος άρχισε να ασχολείται εκτενώς .Ξέρετε ποιος βρίσκετε πίσω από το διάσημο τυρί βουβάλου; Ένας πρώην χρηματιστής από τη Wall Street σήμερα μοναχός στο Γκιγκίνσκι. Μετά σαν αστραπή διαδόθηκε η φήμη ότι αυξάνει τα κοπάδια του. Στην αρχή οι ανταγωνιστές κράτησαν μια απόσταση όταν όμως είδαν ότι το γάλα και το τυρί και το τυρί βουβαλιου πουλιόταν σα ζεστό ψωμί άρχισαν οι ύβρεις .
Κάποιοι υποστήριξαν ότι ο χρηματιστής έκανε στο χρηματιστήριο το μεγάλο κόλπο , αποφασίζοντας μετά να επενδύσει στη κτηνοτροφία για μεγαλύτερα κέρδη. Μη έχοντας όμως γη αποφάσισε να κάνει το μοναστήρι ,φάρμα. Άλλοι έλεγαν ότι ο κλέφτης ο Νικάνωρ έκλεψε τα λεφτά της εταιρίας που εργαζόταν ενώ κάποιοι άλλοι τον θεωρούσαν απλώς τρελό. Να αφήσει τα χιλιάδες δολάρια του χρηματιστηρίου και να ασχολείται με τα βουβάλια ενός γκρεμισμένου μοναστηριού ενός απομακρυσμένου χωριού;
Τελικά η αλήθεια είναι μία .Αυτές τις μερικές δεκάδες βουβαλιών ο πρώην χρηματιστής Νικάνωρ τα είχε αποκτήσει λόγω του ότι είχε καταθέσει τον καλύτερο φάκελο στη Βουλγαρία για τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης –SAPARD

Μοναχός - χρηματιστής σε περίοδο κρίσης
Η επιτυχία του φακέλου έκρυβε από πίσω ένα ειδικό. Ο Νικάνωρ ασχολούταν από νέος με τα οικονομικά από όταν ήταν ακόμη μαθητής .Μετά τη πτώση του κουμμουνισμού ο Hristo Miskon (μοναχός Νικάνωρ )σπούδασε διεθνείς δημόσιες σχέσεις στο πανεπιστήμιο της Σόφιας. Οι οικονομικές του γνώσεις και η επιδεξιότητά του τον προώθησαν στις πιο διάσημες χρηματιστηριακές εταιρίες του κόσμου.
Εργαζόμενος για τη διάσημη εταιρία Karol και έχοντας διαβάσει μέχρι εκείνη τη στιγμή δεκάδες ορθόδοξα βιβλία ,σκέφτηκε ότι ήρθε η στιγμή να διαβει τον Ρουβικώνα . Αποφάσισε να κάνει πράξη όλα όσα είχε διαβάσει. Έτσι γύρισε στη Βουλγαρία και έγινε υποτακτικός του ηγούμενου της Μονής Γκιγκίνσκι Ευγένιου.
Σεμνός, ξυπνάει πολύ νωρίς για να ταΐσει τα βουβάλια και τα αρμέγει Κάποιοι δημοσιογράφοι παραμυθιάζονται ότι ο χρηματιστής είχε προβλέψει τη κρίση και για αυτό ήρθε στο μοναστήρι .Ποιος όμως καταλαβαίνει τη δίψα του για σωτηρία;
Πεπεισμένος ότι δε μπορεί να κλείσει τα στόματα του κόσμου ο π Νικάνωρ συνιστά στους δημοσιογράφους και στους πρώην συναδέλφους του να έχουν πάνω στο γραφείο τους ένα βαζάκι με χώμα για να καταλάβουν ότι η αληθινή ζωή δεν έχει καμιά σχέση με περιουσίες.

Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2009

π.ΓΚΕΟΡΓΚΕ ΚΑΛΤΣΙΟΥ-ΝΤΟΥΜΙΤΡΕΑΣΑ.Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ Ν.ΤΣΑΟΥΣΕΣΚΟΥ


Ο μεγαλύτερος ομολογητής του 20ου αιώνα




Ο π. Γκεοργκε Κάλτσίου-Ντουμιτρεάσα γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1925. Ήταν ο μικρότερος από τα 11 παιδιά της οικογένειας Κάλτσιου και καταγόταν από το χωριό Μαχμουντία νομός Tulcea.
Από μικρό παιδί οι γονείς του, του εμφύσησαν την αγάπη για το Θεό. «Μεγάλωσα σε μια απλή αλλά θρησκευόμενη οικογένεια, πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου σε μια εκκλησία κοντά σ’ έναν ιερέα. Νέος είχε σκέψεις να γίνει μοναχός. Τελικά αποφάσισε να υπηρετήσει τους ανθρώπους με άλλον τρόπο. Το 1945 γράφτηκε στη Θεολογική Σχολή του Βουκουρεστίου. Το 1948 οι κομμουνιστές φυλάκισαν όλη την αφρόκρεμα της ρουμανικής διανόησης αλλά και τους φοιτητές αλλά και όσους αντιτείνονταν ή νόμιζαν οι κομμουνιστές
ότι αντιτείνονταν στην ιδεολογία τους, είτε για πολιτικούς είτε για θρησκευτικούς λόγους. Έτσι συνελήφθη και ο φοιτητής Γκεργκε Κάλτσιου με την κατηγορία της «υπονόμευσης της ασφάλειας του κράτους».


¨Σχολή¨ Πιτέστι
Για τον νεαρό Γκεοργκέ το στρατόπεδο εξόντωσης του Πιτεστι γίνεται ένα νέο σχολείο. Από τον αφελή με τα γαλάζια μάτια μετατρέπεται σε «ατρόμητο μαχητή» για το Χριστό και την πατρίδα Σ’ αυτή τη φυλακή έπεσε στην πιο μεγάλη αμαρτία της ζωής του (απαρνήθηκε το Χριστό) αλλά και τις πιο μεγάλες αρετές (αγάπη για τον εχθρό και το θάρρος της ομολογίας) που τον βοήθησε πολύ να ξαναναστηθεί ψυχικά.
Στο Πιτεστι ..ήταν οι πιο καθαροί κρατούμενοι. Αυτοί δε ήταν μπλεγμένοι σε πολιτικά ρεύματα και δράσεις. Η μεγάλη αντοχή που έδειξαν οφειλόταν στην προσευχή και την απόκτηση των αρετών. Στη φυλακή είχε δημιουργηθεί ένα μυστικιστικό ρεύμα, δύσκολα κατανοητό από τους δήμιους. Εκεί ήταν ένα κέντρο πνευματικότητας «έχοντας από μικρός μεγαλώσει με την προσευχή ενσωματώθηκα εύκολα σ’ αυτήν την πνευματική κίνηση».
Στο Πιτέστι η προσευχή δε σταμάτησε μέρα-νύχτα. Το κάθε κελί είχε ώρα προσευχής. Όταν το ένα κελί τελείωνε την προσευχή χτυπούσε τοίχο και άρχιζε η προσευχή στο άλλο κελί. Όταν άρχισε η «επαναδιαπαιδαγώγηση» στο Πιτέστι, υπήρχε ήδη ένα κέντρο προσευχής & πνευματικότητας.
(σημ π. Γεωργ. Τη διετία 1949-1951 στις φυλακές του Πιτεστι έλαβε μέρος το πιο φριχτό και σατανικό πείραμα των κομμουνιστικών φυλακών. Η προσπάθεια «επαναδιαπαιδαγώγησης» των κρατουμένων και η δημιουργία ενός νέου, κομμουνιστικού ανθρώπου, μέσα από απάνθρωπα βασανιστήρια).
Πτώση και ανύψωση
Ο πιο φοβερός βασανιστής ήταν ο Εουτζέν Τσουρκάνου. Αυτός, όπως διηγούνται όσοι κατάφεραν να επιζήσουν από τα χέρια του, «ήταν γεμάτος από μανία και οργή» μια μανία δαιμονική. Στις ανακρίσεις όταν τελείωνε τα βασανιστήρια έλεγε: « Αν ο Χριστός ζούσε στον καιρό μου, δε θα έφτανε καν στο Σταυρό». Λέει ο π. Γκεοργκε: 
«Ο Τσουρκάνου είχε επάνω του κάτι το δαιμονικό. Αυτός ήταν ο ανώτατος δαίμονας της επιχείρησης Πιτεστι. Είχε μια δύναμη επιβολής φοβερή. Όταν έμπαινε στο κελί έσπερνε τον τρόμο. ¨ολη η φυλακή τον έτρεμε. Έπαιρνε τους καλύτερους από εμάς και τους ,κτυπούσε, τους βασάνιζε τους άλλαζε κυριολεκτικά. Ακόμη κι αν δεν άλλαζε κάτι στη ψυχή τους, ο τρόμος ήταν τόσο μεγάλος που μερικοί γίνονταν από μονή τους καταδότες. 
Έτσι εισήγαγε την έλλειψη εμπιστοσύνης, τον τρόμο και την απελπισία σε πολλούς από εμάς.
Μερικοί άντεξαν, άλλοι όχι. Άλλοι πέθαναν την ώρα των βασανιστηρίων και άλλοι αυτοκτόνησαν. Λίγοι άντεξαν μέχρι τέλους. Κάποιοι απ’ αυτούς που έπεσαν, ξανασηκώθηκαν. Νωρίτερα η αργότερα επειδή η επανόρθωση της ψυχής δεν είναι σαν την επανόρθωση του σώματος. Η ψυχή έχει πιο μυστηριακούς νόμους, επανέρχεται δυσκολότερα. 
Η δική μου επανόρθωση ήταν δυσκολότερη γιατί το ρήγμα ήταν μεγαλύτερο. Ήμουν 25 ετών, αρκετά αφελής, ένα παιδί από χωριό με δυνατή πίστη και εμπιστοσύνη στους ανθρώπους. Ήθελα ν’ αυτοκτονήσω μαζί με τον Πουιου Ντόμπρε. Του έγραψα τη σκέψη μου σ’ ένα σαπούνι Ο Τσουρκάνου με είδε όταν το πέταξα. Μ’ έλιωσε στο ξύλο. Δεν ήξερα πια να διαβάζω, δε γνώριζα τα γράμματα, ξέχασα ακόμη και το ¨ Πάτερ ημών¨ Χωρίς καμιά διανοητική προσπάθεια αισθανόμουν από την καρδία να αχνοφέγγει η προσευχή του Ιησού. Σ’ εκείνη την απελπισία υποσχέθηκα στο Θεό όταν βγω από τη φυλακή να γίνω ιερέας. Οι άλλοι κρατούμενοι με θεωρούσαν άγγελο …..ναι, έναν άγγελο. Ναι αλλά ένας άγγελος ξεπεσμένος.

Συνήλθα τη στιγμή που βρέθηκα μπροστά σε κάποιες τρομαχτικές ενέργειες οι οποίες αποσκοπούσαν στο να μετατραπούν τα θύματα σε θύτες. Τότε ξύπνησε μέσα μου το πνεύμα δικαιοσύνης και ο φύλακας άγγελος μου με βοήθησε -ρισκάροντας τη ζωή μου- να λάβω θέση βάζοντας στοπ σ’ αυτά τα σχέδια.
Μου ζήτησαν να πω ότι συνωμότησα μαζί με κάποιους άλλους σε πολιτικές υποθέσεις, αλλά εγώ ούτε καν τους γνώριζα. 
Αργότερα ο νεαρός Γκεόργκε Καλτσίου οδηγήθηκε σ’ ‘άλλες τρομακτικές φυλακές όπως η Ζίλαβα, στη Ζάρκα στο Αιουντ και στη Γκέρλα. Το 1964 δόθηκε γενική αμνηστία. Μετά από 16 χρόνια ήταν ελεύθερος. «Το 1964 μας απελευθέρωσαν, μετά τις πιέσεις της Δύσης αλλά και επειδή οι κομμουνιστές θεωρούσαν ότι τώρα πια ήταν κυρίαρχοι στη χώρα, αλλά και τις ψυχές μας.


¨Στρατιώτης¨ με ράσα
Όταν βγήκα από τη φυλακή θέλησα να συνεχίσω στην Ιατρική Σχολή αλλά δε με δέχτηκαν. Έτσι σπούδασα γαλλική φιλολογία. Μετά θέλησα να γραφώ στη Θεολογική σχολή για να εκπληρώσω την υπόσχεση που έδωσα στο Θεό όταν ήμουν φυλακή. Αρχικά με απέρριψαν, λόγω του φακέλου μου. 
«Πήγα στον Πατριάρχη Ιουστίνιάν. Προς μεγάλη μου έκπληξη δέχτηκε αν και του είπα για τα χρόνια της κράτησής μου. Μ’ έστειλε στον γραμματέα της σχολής μοναχό Αντώνιο Πλαμαντεάλα(μετέπειτα μητροπολίτης Τρανσυλβανίας) ο οποίος μου είπε να μη βάλω στο βιογραφικό μου τα χρόνια της φυλακής»
Το 1971 τελείωσε την Θεολογική σχολή και τον δέχτηκαν ως καθηγητή γαλλικής στο εκκλησιαστικό λύκειο. Εν τω μεταξύ παντρεύτηκε την κόρη ενός πρώην κρατουμένου και χειροτονήθηκε ιερέας.
Όταν οι κομμουνιστές γκρέμισαν την εκκλησία Ένει, κτίσμα του 17ου αιώνα, η φωνή του π.Γκεοργκε αντήχησε σαν ένας κεραυνός στην έρημο της αδιαφορίας και του συμβιβασμού, αυτή τη φορά κάνοντας αντανάκλαση και στην οικογένειά του.
 Λειτουργώντας στην εκκλησία Ράντου Βόντα εκφώνησε 7 ομιλίες, τις περίφημες «7 ομιλίες για νέους». Αυτές οι ομιλίες, όπως και άλλα θαραλλέα άρθρα, καταδίκαζαν το γκρέμισμα εκκλησιών και τον αθεϊσμό και γινόταν μπρος σ’ έναν μεγάλο αριθμό θεολόγων φοιτητών αλλά και φοιτητών από άλλες σχολές. « Τις εκφώνησα τη στιγμή που η ρουμανική συνείδηση ήταν έτοιμη να τις ακούσει. Αυτές οι ομιλίες δημιούργησαν ένα υπόγειο ρεύμα αντίστασης μεταξύ κυρίως των θεολόγων φοιτητών. Ζητούσα ελευθερία πίστεως και να σταματήσει η κατάχρηση εξουσίας. Από την πρώτη κιόλας ομιλία με παρακολουθούσαν αλλά δε μπορούσαν να με συλλάβουν. Είχα προσευχηθεί στο Θεό να μη με συλλάβουν μέχρι να εκφωνήσω και τις επτά.
Δεν κατάφερα να εκφωνήσω όγδοη επειδή με συνέλαβαν».


Καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλακή αλλά εξέτισε τα 5. Συνολικά πλήρωσε την αντικομουνιστική του δράση με 21 χρόνια φυλάκιση. Παρόλα αυτά στη δίκη-παρωδία ξεσκέπασε τους πραγματικούς αυτουργούς των εγκλημάτων της «επαναδιαπαιδαγώγησης».
Μετά τη δεύτερη σύλληψή του οι εξόριστοι Ρουμάνοι μ’ επικεφαλής τον Μιρτσεα Ελιάντε και τον Εουτζέν Ιονέσκου έκαναν εκκλησεις στη Δύση για την απελευθέρωση του. Πάντα το θέμα των πολιτικών κρατουμένων τίθονταν από τις δυτικές κυβερνήσεις στις συναντήσεις τους με τον Τσαουσέσκου. Μετά από έντονες πιέσεις κυρίως της αμερικανικής κυβέρνησης Τελικά απελευθερώθηκε το 1984. Το 1985 ζήτησε πολιτικό άσυλο στις Η.Π.Α. Εγκαταστάθηκε στην Ουάσινγκτον όπου δημιούργησε μια ρουμανική Ορθόδοξη ενορία.
Το 1987 το FBI τον πληροφορεί ότι η ρουμανική σεκιουριτάτε σχεδιάζει να τον δολοφονήσει. Ο π. Γκέοργκε έλεγε ότι αισθανόταν πάντοτε ότι τον παρακολουθούν, κυρίως όταν ερχόταν στην Ευρώπη, αλλά μετά το 1989 όταν ερχόταν στην Ρουμανία.
Παρόλα αυτά δε φοβήθηκε και συνέχισε να έχει επαφή με τη Ρουμανία να γράφει βιβλία και άρθρα όπως και να μιλάει στους ραδιοφωνικούς σταθμούς ¨
Η φωνή της Αμερικής¨ και ¨ Ελεύθερη Ευρώπη¨. Μετά το 1989 γνώρισε προσωπικά τον Λίβιου Τούρκου τον αρχηγό της Ρουμανικής κατασκοπείας στις Η.Π.Α. « ΟΤούρκου μου είπε ότι πράγματι σχεδίαζαν την δολοφονία μου από έναν Κουβανό, αλλά παραιτήθηκαν από το σχέδιο εξαιτίας των συνεπειών που θα είχε στις Ρουμανο-Αμερικανικές σχέσεις.
Ο π. Γκεόργκε πέθανε στις 21 Νοεμβρίου 2007 αφού τον κοινώνησε στο κρεβάτι του νοσοκομείου ένας άλλος πρώην κρατούμενος, των κομμουνιστικών φυλακών ο επίσκοπος Κλουζ Βαρθολομαίος Ανανία

μετάφραση-επιμέλεια π.Γεώργιος Κονισπολιάτης/proskynitis.blogspot

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2009

ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΕΝΑΝ ΑΡΡΩΣΤΟ(1)

Αγαπητέ εν Χριστώ αδελφέ, εσύ υποφέρεις και εγώ όσο γράφω σκέφτομαι το πόνο σου. Έχω άραγε το δικαίωμα να σου γράψω; Έχει το δικαίωμα κάποιος από τα μετόπισθεν να γράφει σ’ αυτόν που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή; Σκεφτόμουν εδώ και πολύ καιρό να σου γράψω αλλά δεν τα κατάφερνα. Ούτε τώρα αισθάνομαι ικανός να παρηγορήσω τη ψυχή σου. Αισθάνομαι βάρος τ’ ότι οι άλλοι υποφέρουν κι εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτούς. Καταλαβαίνω ότι όταν λάβεις το γράμμα αυτό θ’ αναρωτηθείς: « Γιατί μου γράφει αυτός ο άνθρωπος, αφού δε βρίσκεται στη θέση μου, αφού δε μπορεί να με καταλάβει;».
Σου γράφω ακριβώς επειδή και εμένα με γονάτισαν οι πόνοι της αρρώστιας κάποτε και επειδή καταλαβαίνω ότι οι πιθανότητες να σε βοηθήσω είναι ελάχιστες. Γι’ αυτό σου γράφω. Προσευχήθηκα και προσεύχομαι στο Θεό για να με φωτίσει να σου γράψω κάτι χρήσιμο.
Αφού σκέφτηκα πολύ αποφάσισα να επικαλεστώ μια ωραία ιστορία που άκουσα και μ’ έβαλε σε σκέψεις. Δε θα σου απαλύνει τον πόνο αλλά ίσως σε βοηθήσει να τον αντιμετωπίσεις αλλιώς:
« Κάποτε ένας άρρωστος έχασε την υπομονή του και φώναζε στο Θεό ζητώντας να τον απαλλάξει από τους φοβερούς πόνους .
Τότε εμφανίστηκε ένας άγγελος και του είπε:
- Ο Πανάγαθος Θεός εισάκουσε την προσευχή σου και θα ικανοποιήσει το αίτημά σου, με την προϋπόθεση όμως αντί για έναν χρόνο να υποφέρεις με πόνους που θα σε καθαρίσουν σαν η φωτιά το χρυσάφι, θα περάσεις τρεις ώρες στην κόλαση. Η ψυχή σου έχει ανάγκη καθαρισμού δια της δοκιμασίας της ασθενείας, για ακόμη έναν χρόνο. Αλλά αυτό σου φαίνεται δύσκολο. Δοκίμασε τότε να υπομείνεις τρεις ώρες στη κόλαση και μετά θα σωθείς με τις προσευχές της Εκκλησίας. Σκέψου μόνο τι σημαίνει κόλαση.
Ο άρρωστός σκέφτηκε: Ένας χρόνος να βασανίζομαι στη γη είναι πολύ καλύτερα να υπομείνω τρεις ώρες στη κόλαση.
- Συμφωνώ να πάω για τρεις ώρες στη κόλαση.
Τότε ο άγγελος πήρε την ψυχή του αρρώστου στα χέρια του, την άφησε
εκεί και έφυγε λέγοντας.
- Θα γυρίσω σε τρεις ώρες.
Το αιώνιο σκοτάδι, η στενότητα, οι φωνές αυτών που βασανίζονταν και έφταναν στ’ αυτιά του, του προξενούσαν φόβο και έναν ανυπόφορο πόνο. Πουθενά καμία φωνή χαράς στην ατελείωτη άβυσσο της κολάσεως. Φαίνονταν στο σκοτάδι μόνο τα πύρινα μάτια των δαιμόνων, έτοιμα να τους σχίσουν.
Ο καημένος άρχισε να τρέμει και να φωνάζει, αλλά δεν του απαντούσε κανείς παρά μόνο η άβυσσος. Του φαινόνταν ότι είχαν περάσει αιώνες και περίμενε με ανυπομονησία τον άγγελο αλλά και αυτός αργούσε.
Τελικά, απελπισμένος που δε θα δει ποτέ τον παράδεισο άρχισε να στενάζει και να κλαίει αλλά κανέναν δεν ένοιαζε. Στην κόλαση οι αμαρτωλοί σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους και οι δε
δαίμονες χαίρονται με τα βάσανά τους.
Μα επιτέλους η γλυκιά λάμψη του αγγέλου φάνηκε και μ’ ένα παραδείσιο χαμόγελο τον ρώτησε:
- Πως είσαι άνθρωπε;
- Ποτέ δεν πίστεψα ότι και οι άγγελοι λένε ψέματα, ψιθύριζε με σβησμένη φωνή.
- Τι θέλεις να πεις; Ρώτησε ο άγγελος.
- Μου υποσχέθηκες ότι θα με πάρεις από δω σε τρεις ωρες και πέρασαν χρόνια, αιώνες ολόκληροι.
- Ευλογημένε, τι χρόνια και αιώνες; είπε με έκπληξη ο άγγελος.
Πέρασε μόνο μια ώρα και θα πρέπει να μείνεις άλλες δύο.
- Πως; Δύο ώρες; Δε μπορώ, δεν έχω τη δύναμη. Εάν είναι δυνατόν και αν επιτρέπει ο Θεός, πάρε με από εδώ. Καλύτερα να υποφέρω στη γη για πολλά χρόνια, μέχρι την ημέρα της Κρίσεως, αλλά βγάλε με από την κόλαση. Λυπήσου με!
- Καλά, του απάντησε ο άγγελος. Ο Θεός ως Πατέρας φιλάνθρωπος που είναι θα σ’ ελεήσει.
Μόλις άκουσε αυτά τα λόγια άνοιξε τα μάτια του και είδε ότι βρίσκεται πάλι στο κρεβάτι του πόνου ( Γερ Παισίου, Ο Χατζη – Γεωργης ο Αθωνίτης)
Ίσως το έχεις ξανακούσει. Ίσως το ακούς για πρώτη φορά. Μου φάνηκε κατάλληλο για την περίπτωσή σου.
Δε ξέρω τι θα έκανα στην περίπτωση αυτού του αρρώστου, αλλά μάλλον θα έκανα την ίδια επιλογή. Τρεις ώρες κόλαση …
Αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα βλέπουμε.
Ξέρω ότι τώρα που σ’ έχουν ξεπεράσει τα βάσανα αναρωτιέσαι γιατί άραγε ο Θεός δε σου έδωσε έναν άλλο σταυρό. Γιατί δεν διάλεξε έναν άλλο δρόμο για να σωθείς;
Η απάντηση σ’ αυτή την ερώτηση δεν είναι δύσκολη. Ο Θεός ξέρει ποιος είναι ο πιο κατάλληλος δρόμος για τη σωτηρία σου.

(Από το βιβλίο του Danion Vasile"Despre infruntarea necazurilor"

Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009

Μια ουνίτικη βλάσφημη εικόνα που δειχνει το Χριστό να κρατά μία μπάλα


Με την ευκαιρία του EURO 2012 που θα γίνει στις Ουκρανία και Πολωνία, η ουνιτικη εκκλησία της Ουκρανίας παρουσίασε αυτήν την εικόνα με το Χριστό να κρατάει μία μπάλα και την Παναγία να δείχνει το στάδιο!.Το σκέφτηκα πριν δημοσιευσω την βλάσφημη αυτήν εικόνα,αλλά μετά είπα,κάτσε να δει ο κόσμος με ποιους συγχρωτίζονται οι δικοί μας οι οικουμενιστές. Πηγή: Η ιστοσελίδα των ουνιτών της Ουκρανίας www.kolomyya.org

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ ΣΤΟ ΙΑΣΙΟ-ΡΟΥΜΑΝΙΑ ΣΤΟ ΑΦΘΑΡΤΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ



Το 1992 ανέβαινα για πρώτη φορά τα σκαλιά του Μητροπολιτικού Ναου Ιασίου,όπου βρισκεται το σκήνωμα της πιο αγαπητής αγίας της Ρουμανικής γης,της Οσίας Παρασκευής της Επιβατινής.Μέχρι το 1996 όπου απεφοίτησα τη Θεολαγική Σχολή Ιασίου,ο Μητροπολιτικος Ναός και το σκήνωμα της Οσίας ήταν το επίκεντρο της καθημερινής μας ζωής.
Ολες τις ώρες της ημέρας εκατοντάδες άνθρωποι βρισκόνταν στον ναό για να προσευχηθούνκαι να καταθέσουν τον πόνο τους,αλλά το αποκορύφωμα ήταν η ημέρα της μνήμης της η 14η Οκτωβριου.Απ’όσα γνωρίζω σ’ελάχιστα ορθόδοξα προσκυνήματα στον κόσμο συμμετέχουν τόσοι πολλοί προσκυνητες.
Επειτα δε μπορω να ξεχάσω την ευλάβεια των πιστών,οι οποίοι έρχονταν από πολύ μακρυά και περνούσαν τη νυχτα έξω προσευχόμενοι.Περίμεναν στο κρύο όλη νύχτα ψάλλοντας για να προσκυνησουν το σκήνωμα της Οσίας,το οποίο τοποθετουν εκτός του ναου σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο.Δεκαδες χιλιάδες πιστων περιμένουν ακόμη και 15 ώρες.
Στο τέλος του προσκυνηματος φεύγουν χαρουμενοι,τρέφοντας την ελπίδα ότι του χρόνου θα είναι πάλι παροντες στη γιορτή.Κάθε Οκτωβριο νοσταλγώ εκείνες τις υπέροχες μέρες.Και τότε αλλά και πάντα προσεύχομαι στην Οσία Παρασκευη να μεσιτεύει στον Κυριο


O BIOΣ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΒΑΤΙΝΗΣ


Ο πατέρας της Οσίας Παρασκευής ονομαζόταν Νικήτας.Δεν γνώριζουμε το όνομα της μητέρας της.Είχαν άλλον έναν γιό ,τον μετέπειτα επίσκοπο Μαδύτου,Αγιο Ευθύμιο τον Μυροβλήτη.Η μητέρα της την ανέθρεψε με φόβο και αγάπη Θεού.Οταν ήταν δέκα χρονών άκουσε το ευαγγελικό αναγνωσμα που αναφέρονταν στο διαλογο του πλουσιου νεου με τον Κυριο.<<Πούλησε τα υπάρχοντά σου και μοίρασε τα στους φτωχούς και ακολούθησε με>>.Για μένα τα λέει,είπε η μικρή Παρασκευή,όπως κάποτε ο Αγιος Αντωνιος που άκουσε το ίδιο ευαγγελικό ανάγνωσμα και βγαινοντας από το ναό έδωσε τα ρουχα της στην πρωτη φτωχή κοπέλα που συνάντησε και ντύθηκε τα φτωχικά.Αυτο το έκανε συχνά.Μοιραζε το φαγητό της και τα ρούχα της στα φτωχά παιδιά.
Η Παρασκευή ήταν περιζήτητη νύφη από τους πλούσιους νέους που είχαν επίσημη κοινωνικη θεση και μεγάλα αξιώματα αλλά εκείνη αρνιόνταν.
Τελικά εφυγε κρυφά από τους γονιους της στην Κωνσταντινουπολη και από εκεί στην Χαλκηδόνα οπου προσκύνησε τα λείψανα της Αγίας Ευφημίας και έπειτα στην Ηράκλεια του Ποντου όπου έμεινε σ’ένα ναό της Θεοτόκου 5 χρόνια,κατερχόμενη κάθε είδος αρετής με ολονύχτιες προσευχές,νηστείες,αναστέναγμους,δάκρυα και πένθος άσβεστο.
Αφού επισκέφτηκε τα Ιεροσόλυμα αποφάσισε να μείνει στην έρημο του Ιορδάνη.Μια νύχτα οπως πάντα αγρυπνώντας παραδομένη στην προσευχή και στην άσκηση είδε άγγελο Κυριου με μορφή νέου ο οποίος την προέτρεψε να γυρίσει στην πατρίδα της για να πεθανει εκεί.Αφού πέρασε από την Κωνσταντινουπολη για δεύτερη φορά κατέληξε στην Καλλικράτεια της Ανατολικής Θράκης και υπηρέτησε στον ναό των Αγίων Αποστόλων.Σε ηλικία μόλις 27 χρόνων εκοιμήθη και την έθαψαν κοντά στη θάλασσα.
Εύρεση του λειψάνου της Οσίας
Πέρασαν πολλά χρόνια όταν η θάλασσα έβγαλε στην παραλία της Καλλικράτειας το σώμα κάποιου νεκρού ναύτη.Οταν έσκαψαν για να θάψουν το σώμα του βρήκαν ένα άφθαρτο λείψανο,αλλά άπειροι όπως ήταν δεν έδωσαν σημασία στο γέγονος και πέταψαν το δύσοσμο σώμα του ναύτη στον ίδιο τάφο και σκέπασαν τα σώματα.Το συμβαν ξεχάστηκε.Ενας ευλαβής από το χωριό ,ονόματι Γεώργιος,αγαπούσε το Χριστό και συχνά προσευχονταν τις νυχτερινές ώρες στο σπίτι.Μια φορά τα ξημερωματα τον πήρε λίγο ο ύπνος και είδε μια λευκοφορεμένη σαν βασίλισσα περικυκλωμένη από πλήθος λαμπρών στρατιωτών.Ενας από τους στρατιώτες του είπε:’’Γεωργιε,γιατί περιφρονησατε το σώμα της Οσίας Παρασκευής;Παρτε το γρήγορα και βάλτε το σε κιβώτιο λαμπρό,γιατί ο βασιλιάς του ουρανού την τίμησε στον ουρανό και θέλει να τη δοξάσει και στη γη’’.Και η λευκοφορέμενη βασίλισσα του είπε’’Πάρτε γρήγορα το λείψανό μου και βάλτε το σε λαμπρό χώρο,γιατί δεν μπορώ να υποφέρω την δυσοσμία αυτού του ανθρώπου.Του αποκαλύπτει δε και τον τόπο όπου ήταν θαμμένη και το όνομά της.
Το ίδιο βράδυ μια άλλη γυναίκα του χωριού η Ευφημία είδε στον ύπνο της παρόμοιο όραμα.Το πρωί διηγηθηκαν και οι δύο το όραμά τους στους συγχωριανους τους.Ολοι έτρεψαν στον τάφο και βρήκαν το άφθαρτο σώμα της Οσίας να ευωδιάζει και έκανε πολλά θαύματα την ώρα που το μετέφεραν με την συνοδεία ιερέων και του πιστού λαού στο Ναο των Αγίων Αποστόλων στην Καλλικράτεια.Μερικοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα λείψανα έμειναν στους Επιβάτες 200 χρόνια και όχι στην Καλλικράτεια.
Οι μετακομιδές του λειψάνου
Ο Ιωαννης Ασαν ο Β’διάδοχος των ιδρυτων του Βουλγαρικού βασιλείου αφού κατεκτησε τη Θεσσαλονίκη,τη Θεσσαλια,τη σημερινή Σερβία και τη Δαλματία,το 1238 ζήτησε τα λείψανα της Οσίας Παρασκευης από τις λατινικές αρχές της Κωνσταντινουπολης και τα έφερε στο Τυρνοβο.Το 1393 ο Σουλτανος Βαγιαζήτ κατέκτησε το Τύρνοβο.Το ίδιο έτος τα λείψανα μεταφέρθηκαν στο Βίντιν(Βιδίνιο)για πέντε χρόνια.Το 1398 τα άγια λείψανα της Οσίας Παρασκευης φτάνουν στο Βελιγράδι όπου έμειναν μέχρι το 1521 όταν ο Σουλτάνος Σουλειμάν ο Μεγαλοπρεπής κατακτά το Βελιγράδι καιματαφέρονται στην Κωνσταντινουπολη μαζί με τα λείψανα της Βασιλισσά Θεοφανούς.
Το Μαιο του 1641 ο Πατριαρχης Κωνσταντινουπόλεως Παρθένιος ο Α’ σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον ηγεμόνα της Μολδαβίας Βασίλε Λούπου ο οποίος είχε πληρώσει όλα τα χρέη του Πατριαρχείου, του δώρησε τα λείψανα της Οσίας Παρασκευης τα οποία έφτασαν στο Ιάσιο στις 13 Ιουνίου 1641 και παρέμειναν στον Ι.Ν.Αγ.Τριων Ιεραρχών μεχρι το1888 όταν μεταφέρθηκαν στο νέο καθεδρικό ναό Ιασίου όπου παραμένουν εώς σήμερα.Η μνήμη της εορτάζεται στις 14 Οκτωβριου.