~ Αρχιμ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος, † 1982
Σάββατο 26 Ιουνίου 2021
'Το κήρυγμα του αντιχρίστου θα βασίζεται στην αλαζονεία της επιστήμης...''
Παρασκευή 25 Ιουνίου 2021
Εγώ τον σταυρό μου θα τον φέρω πάντοτε. Κι αν δεν μπορώ να τον φερνω, τουλάχιστον θα τον σερνω
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
ΑΡΧΙΜ. ΣΥΜΕΩΝ,ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ
Στην κυριολεξία επικράτησε κοσμοπλημμύρα εκείνο το απόγευμα της Κυριακής(2011),στην ιερά μονή του Αγίου Γεωργίου Μαυροβουνίου, στους Τρούλλους της επαρχίας Λάρνακας. Άνθρωποι κάθε ηλικίας βρέθηκαν στο μοναστήρι, που η τοποθεσία του δίνει την αίσθηση όασης μέσα στην έρημο, για την χειροθεσία και ενθρόνιση ως ηγουμένου του προϊστάμενου της Αρχιμανδρίτη Συμεών.
Πρόκειται για τον ιερομόναχο, ο οποίος μπορεί δίκαια να αποκληθεί ως ο νέος «κτήτορας» της μονής, της οποίας η ιστορία ανάγεται στους Μεσοβυζαντινούς χρόνους, ενώ δεν αποκλείεται να είναι και πολύ πιο παλαιά. Τόση ήταν η κοσμοσυρροή στην ενθρόνιση του πατρός Συμεών, ώστε χρειάστηκε η βοήθεια της τροχαίας Λάρνακας για να ρυθμίζει την κυκλοφορία του δρόμου μεταξύ Τρούλλων –Ορόκλινης.Ο Μητροπολίτης Κιτίου, μετά την ανάγνωση των ευχών της χειροθεσίας και την ενθρόνιση του ηγουμένου, είπε καταφανώς συγκινημένος: «Η σημερινή εύσημη μέρα, είναι ιστορική για την κατά Κίτιον Εκκλησία του Χριστού και μια από τις πιο σημαντικές, στην πολύχρονη ταπεινή αρχιερατική μου διακονία». Θα πρόσθετα ότι η ενθρόνιση του π. Συμεών ήταν γεγονός με ιδιαίτερη σημασία γενικότερα για την Εκκλησία Κύπρου.
Παρόλα αυτά η ενθρόνιση δεν έλαβε δημοσιότητα, καθώς δεν υπήρξε κάλυψη από τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Αυτό οφείλεται στην μεγάλη σεμνότητα του Αρχιμανδρίτη Συμεών και των αδελφών της Μονής, οι οποίοι δεν ειδοποίησαν τα ΜΜΕ.
Ήμουν παρών στην ενθρόνιση, η οποία έγινε από τον Μητροπολίτη Κιτίου Χρυσόστομος, με όλη την μοναστηριακή τάξη και μέσα σε ατμόσφαιρα βαθιάς κατάνυξης. Παρέστησαν μέλη της Ιεράς Συνόδου, κληρικοί από την Κύπρο, την Ελλάδα και αλλού, καθώς η Μονή του Μαυροβουνίου έχει πολύ καλή φήμη, διότι διατηρεί και διασώζει ακραιφνή την ορθόδοξη μοναστική παράδοση. Το δικό μου ρεπορτάζ καθυστέρησε για λόγους ανεξάρτητους της θελήσεως. Έκρινα όμως ότι ήταν ένα σημαντικό γεγονός της Εκκλησίας μας, το οποίο έπρεπε να καταγραφεί.
Τον π. Συμεών τον θυμάμαι, αν και δεν είχα συναναστραφεί μαζί του, στην Μονή Πεντέλης στην Αθήνα, όταν στα μέσα της δεκαετίας του 70 σπούδαζε στην Θεολογική Αθηνών. Συνδεόταν ιδιαίτερα με τον διάκονο τότε και σήμερα μακαριστό Πατριάρχη Αλεξανδρείας Πέτρο, ο οποίος επίσης ζούσε στην Μονή.
... ο (κάθε) Κόμβος, μπορεί να γίνει ακόμη και Κόμπος...
Στη φωτογραφία, ο μακαριστός Μητροπολίτης Σιατίστης, Αντώνιος Κόμπος.
«Από χθες το βράδυ και με αφορμή την πρωτοφανή ενέργεια του (πρώην) ιερέως, δόθηκε η ευκαιρία και πάλι να ακουστούν διάφορα για την "Εκκλησία" γενικά και αφηρημένα και για τους παπάδες. Ας μου επιτραπεί να σχολιάσω ότι η Εκκλησία μας, μπορεί να έχει Κόμβους, αλλά διαθέτει και Κόμπους... Και να δηλώσω ευτυχής, ως μέλος της Εκκλησίας, γιατί εντός Αυτής, ακόμη και ο (κάθε) Κόμβος, μπορεί να γίνει ακόμη και Κόμπος...»
Τα ίχνη της Ιεράς εικόνος της ''Υπεραγίας Θεοτόκου της Λύδδας'' στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Λύδδα!!
Η εικόνα της Παναγίας της Μονής Νεάμτς,είναι γνωστή και ως Lidianca(από την Λήδδα δηλαδή)ή Romana(από την Ρώμη)ονομασίες που σχετίζονται με τα μέρη απ'όπου πέρασε η εικόνα.
Σύμφωνα με την παράδοση είναι αντίγραφο μιας εικόνας της Παναγίας η οποία εμφανίστηκε μόνη της(αχειροποίητος) πάνω σε μία κολώνα ενός ναού στην Λήδδα(τόπος μαρτυρίου του Αγ.Γεωργίου).
Αυτό συνέβη όταν οι Άγιοι Απόστολοι κύρητταν τον χριστιανισμό στα μέρη εκείνα.
Το 665,ο Άγ.Γερμανός-μετέπειτα πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως-είδε την μορφή της Παναγίας πάνω στην κολώνα και ζήτησε να του αγιογραφήσουν ένα αντίγραφο σε ξύλο.Στο πίσω μέρος ζήτησε να αγιογραφηθεί ο Άγ.Μεγαλομάρτυς Γεώργιος.
Αυτό συνέβη όταν οι Άγιοι Απόστολοι κύρητταν τον χριστιανισμό στα μέρη εκείνα.
Το 665,ο Άγ.Γερμανός-μετέπειτα πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως-είδε την μορφή της Παναγίας πάνω στην κολώνα και ζήτησε να του αγιογραφήσουν ένα αντίγραφο σε ξύλο.Στο πίσω μέρος ζήτησε να αγιογραφηθεί ο Άγ.Μεγαλομάρτυς Γεώργιος.
Η συνέχεια της ιστορίας της θαυματουργής αυτής εικόνας στο https://proskynitis.blogspot.com/2012/06/blog-post_6070.html
Πέμπτη 24 Ιουνίου 2021
Το άφθαρτο χέρι της Αγίας Φεβρωνίας και το φριχτό μαρτύριό της
Το άφθαρτο χέρι της Αγίας Φεβρωνίας στην Μονή Χουρέζι της Ρουμανίας
Σκηνές από τον βίο της Αγίας Φεβρωνίας(14ος αιώνας)Gracanica-Kosovo
Αναγινώσκοντας με επιμέλεια τις Θείες Γραφές επειδή ήταν εκ φύσεως φιλομαθής, κατηχώντας με την πολυμάθειά της και τις άλλες αδελφές, ακόμα και τις κοσμικές γυναίκες που ερχόντουσαν προς πνευματική ωφέλεια στο Μοναστήρι. Μια εξ’ αυτών των γυναικών ήταν η Ιερεία, κόρη ενός Συγκλητικού, που θαύμαζε την Φεβρωνία και πήγαινε στον παρθενώνα για να ακούσει τα θεία λόγια της. Συνεπαρμένη η Ιερεία από τις νουθεσίες της, κατέπεισε ακόμα και τους γονείς της να λάβουν το Βάπτισμα.
Ο άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης και η ευλάβειά του στα άγια λείψανα!
Μεγάλη ήταν η ευλάβεια του Αγίου Πατρός στα άγια λείψανα των αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας! Στην οικία του υπήρχαν αρκετές τέτοιες ευλογίες αγίων, τις οποίες του τις δώρισαν ιερείς και ευλαβείς Χριστιανοί! Ο νυν επίσκοπος Αργολίδος Νεκτάριος του είχε χαρίσει τεμάχιο αγίου λειψάνου του αγίου Λουκά του ιατρού, αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας. Η ηγουμένη της Ι. Μονής του αγίου Ραφαήλ, η Ευγενία Κλειδαρά, του είχε στείλει μικρά τεμάχια των τριών Αγίων και με την προσευχή του Αγίου Πατρός οι τρεις νεοφανείς Άγιοι έκαναν αμέτρητα θαύματα! Η ευωδία που εξέπεμπαν τα λείψανά τους ήταν άρρητη!
Ενθυμούμαι ότι τα πρώτα χρόνια που τον γνωρίσαμε, είχε ένα μικρό τεμάχιο λειψάνου του αγίου Νεκταρίου, το οποίο ευωδίαζε συνεχώς! Η μεγάλη ευωδία που υπήρχε στα άγια λείψανα αυτών των Αγίων μαρτυρούσε ότι αυτοί οι Άγιοι ευαρεστούνταν να βρίσκονται στην οικία του! Άλλωστε είχε πλέον μεταβληθεί, στα τελευταία χρόνια της ζωής του και ο ίδιος σε "άγιο λείψανο" του οποίου βιώσαμε πολλές φορές την μεγάλη ευωδία! Τέλος, δεν θα ξεχάσω σε μία επίσκεψή μου στην οικία του, όταν του έφεραν να προσκυνήσει το άγιο λείψανο του αγίου Χρυσοστόμου, την ημέρα της εορτής του, με πόση ευλάβεια το καταφιλούσε, δεκάδες φορές και για αρκετή ώρα!
Η αγία ευχή του, καθώς και αγία ευχή των αγίων που τόσο είχε σε ευλάβεια,
να βοηθούν όλους τους Χριστιανούς!
Μιλτιάδης Τσεσμετζής - εκπαιδευτικός
"Απεναντίας, η απόλυτη αθεΐα είναι εντιμότερη από την κοσμική αδιαφορία"'(Φ.Μ.Ντοστογιέφσκι)
'"Και είμαι σίγουρος πως θα βρίσκετε μια τέτοια πίστη τιμιότερη, παρ' όλα αυτά, από την ολοκληρωτική απιστία... Πώς φαίνεστε πως είστε παπάς!" σχολίασε ο Σταυρόγκιν γελώντας.
Ο Τύχων του χαμογέλασε και πάλι και πρόσθεσε με φαιδρότητα:
"Απεναντίας, η απόλυτη αθεΐα είναι εντιμότερη από την κοσμική αδιαφορία"'.
"Απεναντίας, η απόλυτη αθεΐα είναι εντιμότερη από την κοσμική αδιαφορία"'.
(Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι, "Η εξομολόγηση του Σταυρόγκιν", εκδ. Εμπειρία εκδοτική, σελ. 30)
Θεραπευτική ενέργεια της αγίας Δεξιάς του Προδρόμου
Στις 16 Μαΐου του σωτηρίου έτους 1961, ημέρα Δευτέρα, εορτή του Αγίου Πνεύματος, μετά τη Λειτουργία, ο εφημέριος ιερομόναχος Παύλος μού διηγήθηκε τη θαυματουργία που έγινε σ’ αυτόν από την αγία Δεξιά του Τιμίου Προδρόμου, ως ακολούθως:
– Κατάλαβες τι μου συνέβη σήμερα στη Λειτουργία, πάτερ Λάζαρε; (*)
– Τι, του λέω, παρακαλώ, εξήγησέ μου καλύτερα.
– Βεβαίως με άκουγες στην ακολουθία του όρθρου, πόσο δυσκολευόμουν στις εκφωνήσεις, πώς είχε φράξει ο λαιμός μου από τη φαρυγγίτιδα που με τυραννά κατά καιρούς.
– Μάλιστα, του λέω, αυτό το αντιλήφθηκα, και έλεγα μέσα μου· άραγε στη Λειτουργία πώς θα τα καταφέρει ο παπάς; Και μάλιστα σήμερα που έχουν και συλλείτουργο;
– Άκουσε λοιπόν: Όταν συναχθήκαμε οι ιερείς στην εκκλησία για να πάρουμε καιρό, βλέποντας τον εαυτό μου σε κακή κατάσταση, πριν βάλει Ευλογητός ο ηγούμενος, τον παρακάλεσα να βγάλει την αγία Δεξιά του Τιμίου Προδρόμου να
Ο Άγιος Νεομάρτυρας Παναγιώτης ο Καισαρεύς
Πάτερ,με έσωσε ο Τίμιος Πρόδρομος!
Ένας από τους πρώτους Χριστιανούς μας εδώ στην Γκόμα είναι ο Πρόδρομος Mukandirwa Kibira, πατέρας επτά παιδιών. Πάντα παρών σε όλες τις ακολουθίες της Εκκλησίας και καλός συνεργάτης μας.
Την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου, μέρα της γιορτής του Αγίου Προδρόμου, Α΄ και Β΄ Εύρεσις της Τίμιας Κεφαλής του, ένας φίλος του ζήτησε να πάνε επίσκεψη σε έναν άρρωστο. Πριν φύγει από το σπίτι του, πήρε και έβαλε στην τσέπη του μια εικονίτσα του Τιμίου Προδρόμου. Είχε ακούσει, όταν ακόμα ήταν κατηχούμενος, ότι είναι καλό να έχουμε πάντα επάνω μας έναν Σταυρό, μια εικόνα ή ακόμη και την Καινή Διαθήκη για προστασία.Για να πάνε γρήγορα στον προορισμό τους σταμάτησαν ένα ταξί. Τα ταξί εδώ είναι δίκυκλες μηχανές. Μπροστά είναι ο οδηγός και από πίσω του οι επιβάτες. Καθώς πήγαιναν τους συνέβη φοβερό τροχαίο ατύχημα. Χτύπησαν με άλλο δίκυκλο, με συνέπεια να σκοτωθούν επιτόπου ο οδηγός και ο φίλος του Πρόδρομου.
Ο Πρόδρομος, ω του θαύματος, χτύπησε μόνο στο πόδι του. Με τη σύγκρουση πετάχτηκε και βρέθηκε σε μεγάλη απόσταση από το σημείο του συμβάντος. Όταν συνήλθε από το σοκ, έβαλε το χέρι του στην τσέπη, πήρε στα χέρια του την εικονίτσα του Τιμίου Προδρόμου και άρχισε να κλαίει από συγκίνηση για το πώς σώθηκε. Δεν ήξερε τι να κάνει. Έλεγε μέσα του: «Θεέ μου, Θεέ μου, πόση αγάπη έχεις για μένα».
Τους δύο νεκρούς και τον Πρόδρομο τους μετέφεραν στο νοσοκομείο. Όταν πήγα να τον επισκεφθώ, η πρώτη κουβέντα που μου είπε ήταν:
«Πάτερ, με έσωσε ο Τίμιος Πρόδρομος! Με έσωσε η εικονίτσα που είχα επάνω μου κι αυτό γιατί άκουγα στις κατηχήσεις ότι είναι καλό να έχουμε πάνω μας τον Σταυρό ή μια εικόνα. Νιώθω ανάξιος για τη ζωή που μου χάρισε ο Θεός, τον Οποίο πιστεύω και αγαπώ πάρα πολύ. Να σας πω και κάτι άλλο, πάτερ. Δεν είμαι πιο καλός άνθρωπος από τους άλλους δύο που σκοτώθηκαν».
Το θαυμαστό αυτό γεγονός επηρέασε πάρα πολύ τους Χριστιανούς και τους κατηχουμένους μας και δοξάζουν τον Θεό για τις ανεξιχνίαστες βουλές Του.
~Το κείμενο μάς εστάλη από τον π. Χαρίτωνα Μουσουνγκάι, τον Αρχιερατικό Επίτροπο της Ι. Επισκοπής Γκόμα.
~Στη φωτογραφία ο Πρόδρομος με τον π. Χαρίτωνα
Τετάρτη 23 Ιουνίου 2021
Υποκρισίας το ανάγνωσμα...
Αποπλάνησε, λένε τα τέρατα ηθικής σε τηλεόραση και διαδίκτυο, ο διαστροφικός 28χρονος την άγουρη και αθώα 15χρονη. Σωστό.
Όταν νομοθετούσε ο Κοντονής και η παρέα του εκείνη την αισχρότητα, την αλλαγή ταυτότητας φύλου από τα 15, τα 15χρονα θεωρήθηκαν από το ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, βράχοι ωριμότητας, πλήρως συνειδητοποιημένες προσωπικότητες...
Όταν το Υπουργείο Παιδείας ενέκρινε βιβλίο Γλώσσας της Α' Γυμνασίου, με κείμενο εντός του, που εξιστορεί την ερωτική σχέση «του Σάκη που ήταν ηλεκτρολόγος, 25 ετών, με την Αλέκα, μια 15χρονη μαθήτρια», όλα έβαιναν καλώς στην «προοδευτική» Βαβυλώνα.
Και ξαφνικά αναγνώρισαν ταμπού στην ηλικία των 15. Και μόλις ξεχαστεί το θέμα και δεν πουλάει πια, τα ανήλικα θα πεταχτούν και πάλι στην «εκσυγχρονιστική» μηχανή του κιμά...
Όταν νομοθετούσε ο Κοντονής και η παρέα του εκείνη την αισχρότητα, την αλλαγή ταυτότητας φύλου από τα 15, τα 15χρονα θεωρήθηκαν από το ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, βράχοι ωριμότητας, πλήρως συνειδητοποιημένες προσωπικότητες...
Όταν το Υπουργείο Παιδείας ενέκρινε βιβλίο Γλώσσας της Α' Γυμνασίου, με κείμενο εντός του, που εξιστορεί την ερωτική σχέση «του Σάκη που ήταν ηλεκτρολόγος, 25 ετών, με την Αλέκα, μια 15χρονη μαθήτρια», όλα έβαιναν καλώς στην «προοδευτική» Βαβυλώνα.
Και ξαφνικά αναγνώρισαν ταμπού στην ηλικία των 15. Και μόλις ξεχαστεί το θέμα και δεν πουλάει πια, τα ανήλικα θα πεταχτούν και πάλι στην «εκσυγχρονιστική» μηχανή του κιμά...
Αν φοβάσαι μην μολυνθείς στην εκκλησία διάβασε για τον Σαλέμ τον Βεδουίνο στο Σινά!!
«Εἶχα τὸ διακόνημα νὰ καθαρίζω τὸ διάδρομο τῶν πατέρων, μέχρι τὴν ἐκκλησία, ἔξω ἀπὸ τὰ κελλιὰ τοῦ Μοναστηριοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐκκλησίας, ποὺ ἦταν κουραστικό, γιὰ μία τόσο μεγάλη ἐκκλησία.
Ὡστόσο, παρατήρησα ἀρκετὲς φορὲς ὅτι κάθε Παρασκευή, πρὶν ἀρχίσω τὸ διακόνημά μου, ὁ διάδρομος ἦταν καθαρός. Ἀναρωτήθηκα, ποιὸς νὰ ἦταν αὐτὸς ποὺ τὸν καθάριζε καὶ σκέφτηκα ὅτι θὰ ἦταν κάποιος πατέρας ποὺ μὲ λυπόταν, ἐπειδὴ ἦταν κουραστικό.
Μετὰ ἀπὸ μία ἀγρυπνία σηκώθηκα τὸ πρωὶ – ἦταν ἡμέρα Παρασκευὴ- γιὰ νὰ κάνω τὸ διακόνημά μου.
Βγαίνοντας ἀπὸ τὸ κελλί μου, εἶδα ἕνα Βεδουίνο, τὸ ὄνομα τοῦ Σαλέμ, νὰ σκουπίζη τὸν διάδρομο.
Ὁ Σαλὲμ ἦταν ὁ πορτάρης τοῦ Μοναστηριοῦ κάθε Παρασκευή. Ἦταν πολὺ καλός, τόσο ποὺ ὁ π. Παῦλος, ὁ Δικαῖος τοῦ Μοναστηριοῦ, τὸν εἶχε σὲ μεγάλη ἐκτίμηση καὶ τοῦ ἔλεγε: «γειά σου Σαλέμ. Πετάει ὁ Σαλέμ;» Καὶ αὐτὸς ἀπαντοῦσε: «πετάει, πετάει».
Τὸν ρώτησα γιατί σκούπιζε ἐκεῖ καὶ ἂν εἶχε πάρει εὐλογία νὰ τὸ κάνη αὐτό.
Μοῦ ἀπάντησε ὅτι δὲν εἶχε εὐλογία καὶ νὰ μὴ τὸν μαλώσω.
Μοῦ εἶπε ὅτι τὸν ἔστελναν οἱ γυναῖκες τοῦ χωριοῦ του, νὰ μαζεύη τὴ σκόνη ἀπὸ τὰ παπούτσια τῶν πατέρων!
Ὅταν τὰ παιδιά τους ἀρρώσταιναν, ἔβαζαν τὸ βράδυ τὴν σκόνη αὐτὴ κάτω ἀπὸ τὰ στρωσίδια τους καὶ τὸ πρωὶ τὰ παιδιὰ γίνονταν καλά(!)
Τοῦ εἶπα τότε νὰ συνεχίση νὰ κάνη, ὅπως νομίζει.
Ἐμεῖς μπαίνουμε στὶς ἐκκλησίες μὲ φόβο μὴ μολυνθοῦμε ἐνῶ ἀλλόθρησκοι γιατρεύονται μὲ τὴν Χάρη τοῦ Κυρίου καὶ μάλιστα μὲ τὴν σκόνη τῶν παπουτσιῶν τῶν πατέρων!
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέγει:«Ακόμη καὶ ἡ σκόνη, ποὺ βρίσκεται πάνω σὲ Ἅγια Λείψανα εἶναι θαυματουργή.
Ό Ἅγιος Ἰωάννης Κροστάνδης:
«Στὸν ναὸ νιώθω ὁλοφάνερη τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου, τῆς Μητέρας Του, τῶν
Φωτογραφίες από την λιτάνευση του ιερού λειψάνου του Αγίου Ιωάννη του Τραπεζουντίου στην πόλη Σουτσεάβα της Ρουμανίας!!
Φωτογραφίες από την λιτάνευση του ιερού λειψάνου του Αγίου Ιωάννη του Τραπεζουντίου στην πόλη Σουτσεάβα της Ρουμανίας!!
Άλλες φωτογραφίες: ΕΔΩ
Ο βίος του Αγίου Ιωάννη στο λίνκ:
Ο παπα-Τούρτας του 1821…
Στις 25 Μαρτίου ο παλιός κλέφτης και γνώστης των τόπων Θεόδ. Κολοκοτρώνης, ο Αναγνωσταράς, ο Παπαφλέσας και ο Π. Κεφάλας με 300 Μανίατες ξεκινούν για το εσωτερικό της Πελοποννήσου με αντικειμενικό σκοπό να περισφίξουν από παντού την πρωτεύουσά της, την Τριπολιτσά.
Μπροστά τους βαδίζει ένας θεόρατος καλόγερος, ο παπά Τούρτας, κρατώντας ψηλά ένα μεγάλο σταυρό.
Στον δρόμο τους μέσα από τα χωριά ξεσηκώνουν την αγροτιά. Οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα και οι ιερείς, ντυμένοι τ’ άμφιά τους, τους προϋπαντούν με τα εικονίσματα και το Ευαγγέλιο και τα πλήθη των χωρικών, καθώς περνούν σχεδόν τρεχάτοι οι επαναστάτες, σχηματίζουν έναν ανθρώπινο τοίχο απ’ εδώ και απ’ εκεί και παρακαλούν τον Θεό να τους δίνει δύναμη και να τους χαρίζει επιτυχίες. Εμπρός στο θέαμα αυτό ο Κολοκοτρώνης, ο πολυδοκιμασμένος από τις αναποδιές της τύχης, νιώθει κόμπο στον λαιμό και μόλις συγκρατεί τα κλάματα.
Μπροστά τους βαδίζει ένας θεόρατος καλόγερος, ο παπά Τούρτας, κρατώντας ψηλά ένα μεγάλο σταυρό.
Στον δρόμο τους μέσα από τα χωριά ξεσηκώνουν την αγροτιά. Οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα και οι ιερείς, ντυμένοι τ’ άμφιά τους, τους προϋπαντούν με τα εικονίσματα και το Ευαγγέλιο και τα πλήθη των χωρικών, καθώς περνούν σχεδόν τρεχάτοι οι επαναστάτες, σχηματίζουν έναν ανθρώπινο τοίχο απ’ εδώ και απ’ εκεί και παρακαλούν τον Θεό να τους δίνει δύναμη και να τους χαρίζει επιτυχίες. Εμπρός στο θέαμα αυτό ο Κολοκοτρώνης, ο πολυδοκιμασμένος από τις αναποδιές της τύχης, νιώθει κόμπο στον λαιμό και μόλις συγκρατεί τα κλάματα.
(Πηγή: Απ. Βακαλόπουλος, «Ιστορία του Νέου Ελληνισμού», 5ος τόμ.)
Η Περιστερά που αναπαύεται πάνω στον Υιό, τώρα αναπαύεται πάνω σε καθένα από τους «υιούς εν τω Υιώ»
Το Πνεύμα κατέρχεται στον κόσμο, αλλά το Πρόσωπό του κρύβεται σ' αυτήν ακόμη την επιφάνειά Του. Δε φανερώνεται παρά μόνο στις δωρεές και τα χαρίσματά Του. Το μεγάλο μυστήριο Το καλύπτει. Οι εικόνες Του στην Αγία Γραφή είναι ακαθόριστες και φευγαλέες: πνοή, πυρ, μύρο, χρίσμα, περιστερά, φλεγόμενη βάτος.
Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος λέει: «Ελθέ το περιπόθητον Όνομα και θρυλούμενον, λαληθήναι δε παρ' ημών, όπερ ης, ή γνωσθήναι, οποίος ή ποταπός, όλως ημίν ανεπίδεκτον».
Τότε στα Θεοφάνεια κατέρχεται από τον ουρανό εν είδει Περιστεράς και αναπαύεται πάνω στον Ιησού. Στις φανερώσεις Του, είναι μία κίνηση «προς τον Ιησού» με σκοπό να τον κάνη ορατό και φανερό. Η παρουσία Του κρύβεται εν τω Υιώ, όπως και η πνοή και η φωνή που σβήνουν μπροστά στο λόγο που κάνουν ν' ακουστή. Αν ο Υιός είναι η εικόνα του Πατρός και το Άγιο Πνεύμα η εικόνα του Υιού, το Πνεύμα, λένε οι Πατέρες, είναι το μόνο που δεν έχει την εικόνα Του σ' ένα άλλο Πρόσωπο, είναι ουσιαστικά μυστηριώδες.Στα Θεοφάνεια το Άγιο Πνεύμα, ορατό απ' όλους, κατέρχεται πάνω στην ανθρώπινη φύση του Ιησού και αναπαύεται εκεί.
Την ημέρα της Πεντηκοστής κατέρχεται στον κόσμο υποστατικά ως Πρόσωπο και ενεργεί μυστικά στην ανθρώπινη φύση, γίνεται μυστική πραγματικότητα της ανθρώπινης φύσεως. Συνεπώς ενεργεί μέσα μας, μας κινεί, μας δυναμώνει και, καθώς μας αγιάζει, μας μεταδίδει κάτι από την προσωπική Του φύση. Χωρίς να συγχέεται, το Άγιο Πνεύμα ταυτίζεται με μας, γίνεται η άλλη ύπαρξη της ζωής μας εν Χριστώ, πιο στενή σε μας (πιο πολύ κοντά μας) από μας τους ίδιους.
Πραγματικά, η Περιστερά που αναπαύεται πάνω στον Υιό, τώρα αναπαύεται πάνω σε καθένα από τους «υιούς εν τω Υιώ», «σαν να ήταν η χάρη ομοούσια με τον άνθρωπο», σημειώνει ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος. Αυτή είναι η επάνοδος στην κανονική κατάσταση της φύσεως: «Αγίω Πνεύματι, πάσα η κτίσις καινουργείται, παλινδρομούσα εις το πρώτον». Μ' αύτή τη μυστική πραγματικότητα, που η Εκκλησία ζη μέσα στο ιερατικό και λειτουργικό της μυστήριο, έρχεται σε αντίθεση προς κάθε στατική κατεστημένη οντολογία• οι ζωοποιές ενέργειες του Αγίου Πνεύματος την καθιστούν πραγματικά, ουσιαστικά δυναμική.
Παύλος Ευδοκίμωφ , ''Το Άγιο Πνεύμα στην ορθόδοξη Παράδοση''
μτφρ. Στέλλα Κ. Πλευράκη, εκδ. Ίδρυμα ο Ευαγγελιστής Μάρκος, Θεσσαλονίκη 1991.
Περί Σοφίας Σ(ε)ιράχ και ιατρικής
Τον τελευταίο καιρό, στην εκκλησιαστικοθεολογική “πιάτσα” κυκλοφορεί μια αναφορά του παλαιοδιαθηκικού βιβλίου «Σοφία Σ(ε)ιράχ» (υπάρχουν γραφές του και με απλό -ι-, γι’ αυτό έβαλα σε παρένθεση το -ε-) στο θέμα των ιατρών και του έργου τους. Τα σχετικά υπάρχουν στο κεφ. 38 τού εν λόγω βιβλίου. Οι αναφορές αυτές δεν περιορίζονται απλώς σε ένα στίχο, όπως ίσως θα νόμιζε κανείς από τις περιορισμένες παραπομπές που γίνονται μέχρι τώρα στο κείμενο, αλλά καταλαμβάνουν πολλούς στίχους – και συγκεκριμένα, τους 15 πρώτους στίχους του κεφαλαίου.
Αυτά, για να έχουμε μια συνολική εικόνα περί του τρόπου με τον οποίο πραγματεύεται το όλο θέμα η «Σοφία Σ(ε)ιράχ». Επιπροσθέτως, να υπενθυμίσουμε ότι, την εποχή εκείνη, όταν γίνεται λόγος για ιατρό, αυτός θα πρέπει να νοείται με την έννοια του «ιπποκρατικού», θα λέγαμε σήμερα, ιατρού. Πρόκειται για έναν άλλο τύπο ιατρού από αυτόν που έχει εμπεδωθεί πλέον στο μυαλό μας. Επίσης, ως «φάρμακα», όπως αναφέρονται στο κείμενο (38:4), θα πρέπει να νοούνται τα φαρμακευτικά βότανα, που βρίσκει κανείς στη γη («Κύριος ἔκτισεν ἐκ γῆς φάρμακα»), καθαρά φυσικά δηλ. προϊόντα, ενώ ο «μυρεψός» (38:8) (που θα λέγαμε πιο ελεύθερα ότι ισοδυναμεί με τον σημερινό φαρμακοποιό) κατ’ ακρίβειαν είναι εκείνος που αναμειγνύει φυσικές ουσίες (ιαματικά έλαια, αρώματα κ.λπ.).
Είναι φανερό λοιπόν ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ολόκληρο πλαίσιο περί ιατρών, ασθενειών και κυρίως… Κυρίου, το οποίο δεν μπορούμε να παραθεωρούμε, μόνο και μόνο για να δούμε “απόλυτα”, “ανεξάρτητα”, “ξερά”, το θέμα των ιατρών. (Τέτοια “απόλυτη” θέαση του ιατρού και της επιστήμης του δεν θα μπορούσε εξάλλου να υπάρχει σε ένα βιβλικό κείμενο, δεν θα μπορούσε δηλ. να θεωρείται το θέμα του ιατρού “απομονωμένο” από το [θεολογικό] πλαίσιό του, αλλιώς δεν θα μιλούσαμε για ιερό βιβλίο αλλά για εγχειρίδιο Ιατρικής… Ας μην ξεχνάμε και το πλατωνικό «πᾶσά τε ἐπιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς πανουργία, οὐ σοφία φαίνεται» – νά την πάλι η λέξη «σοφία», που μπαίνει στην μπάντα εδώ από την “παντοδύναμη”, διαλυτική κάθε συνοχής, λέξη «πανουργία»…). Τέτοιες “απόλυτες”
Η μεμονωμένη και απομονωμένη λοιπόν θεώρηση κάποιου από αυτούς τους στίχους θα μπορούσε να οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα, αφού εκ των πραγμάτων δεν προβάλλει τη συνολική εικόνα – άρα δεν εκπροσωπεί πλήρως (μήπως και προδίδει;) το πνεύμα του όλου εκτενούς αποσπάσματος των 15 στίχων.
Ιδιαίτερα δεν θα πρέπει να παραβλεφθεί το γεγονός ότι κατ’ επανάληψιν, εκτός του ιατρού, γίνεται μνεία και σε Εκείνον που είναι πάνω από τον ιατρό και τον καθοδηγεί στο έργο του… (π.χ.: «παρά γὰρ Ὑψίστου ἐστὶν ἴασις», 38:2̇̇∙ «Τέκνον, ἐν ἀῤῥωστήματί σου μὴ παράβλεπε, ἀλλ᾿ εὖξαι Κυρίῳ, καὶ αὐτὸς ἰάσεταί σε», 38:9∙ «καὶ γὰρ αὐτοὶ [οι ιατροί δηλ.] Κυρίου δεηθήσονται, ἵνα εὐοδώσῃ αὐτοῖς ἀνάπαυσιν καὶ ἴασιν χάριν ἐμβιώσεως», 38:14 [= διότι και αυτοί θα προσευχηθούν προς τον Κύριο, για να κατευοδώσει τις προσπάθειές τους και να επιτύχουν ελάφρυνση και ίαση της νόσου για τη συνέχεια της ζωής]. Αυτό, το ότι ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ (ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ) ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ κ.λπ., ας μην το προσπεράσουμε σαν να μην το είδαμε, ΟΚ; (Γιατί πολλά προσπερνάνε οι σύγχρονες θεολογικές αναλύσεις, είτε το συνειδητοποιούν είτε όχι…). Ακόμη, υπενθυμίζεται (για να μην ξεχνιόμαστε) Ποιος είναι ο τελικός αποδέκτης του θαυμασμού προς την (ιατρική) επιστήμη και τους ιατρούς: «καὶ αὐτὸς [δηλ. ο Κύριος] ἔδωκεν ἀνθρώποις ἐπιστήμην ἐνδοξάζεσθαι [= ώστε να δοξάζεται] ἐν τοῖς θαυμασίοις αὐτοῦ», 38:6.
Επίσης, δεν λείπουν αναφορές και στην πνευματική συνάφεια εμφάνισης των ασθενειών: «ἀπόστησον πλημμέλειαν καὶ εὔθυνον χεῖρας [= απαρνήσου και απομάκρυνε από σένα κάθε αμαρτία] καὶ ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας καθάρισον καρδίαν», 38:10∙ και το συγκλονιστικό: «ὁ ἁμαρτάνων ἔναντι τοῦ ποιήσαντος αὐτόν, ἐμπέσοι εἰς χεῖρας ἰατροῦ», 38:15 (απαιτείται μετάφραση; Ορίστε: «Αυτός που αμαρτάνει ενώπιον Εκείνου που τον έκανε, θα πέσει στα χέρια του ιατρού»!). Με τον στίχο, μάλιστα, αυτόν ολοκληρώνονται οι αναφορές του κεφαλαίου 38 στο θέμα αυτό, άρα αποτελεί, θα λέγαμε, το γενικό συμπέρασμα, που “ηγείται”, που “κυβερνά”, ούτως ειπείν, αλλά και εξηγεί, όλα τα προηγούμενα...
Επίσης, δεν λείπουν αναφορές και στην πνευματική συνάφεια εμφάνισης των ασθενειών: «ἀπόστησον πλημμέλειαν καὶ εὔθυνον χεῖρας [= απαρνήσου και απομάκρυνε από σένα κάθε αμαρτία] καὶ ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας καθάρισον καρδίαν», 38:10∙ και το συγκλονιστικό: «ὁ ἁμαρτάνων ἔναντι τοῦ ποιήσαντος αὐτόν, ἐμπέσοι εἰς χεῖρας ἰατροῦ», 38:15 (απαιτείται μετάφραση; Ορίστε: «Αυτός που αμαρτάνει ενώπιον Εκείνου που τον έκανε, θα πέσει στα χέρια του ιατρού»!). Με τον στίχο, μάλιστα, αυτόν ολοκληρώνονται οι αναφορές του κεφαλαίου 38 στο θέμα αυτό, άρα αποτελεί, θα λέγαμε, το γενικό συμπέρασμα, που “ηγείται”, που “κυβερνά”, ούτως ειπείν, αλλά και εξηγεί, όλα τα προηγούμενα...
Αυτά, για να έχουμε μια συνολική εικόνα περί του τρόπου με τον οποίο πραγματεύεται το όλο θέμα η «Σοφία Σ(ε)ιράχ». Επιπροσθέτως, να υπενθυμίσουμε ότι, την εποχή εκείνη, όταν γίνεται λόγος για ιατρό, αυτός θα πρέπει να νοείται με την έννοια του «ιπποκρατικού», θα λέγαμε σήμερα, ιατρού. Πρόκειται για έναν άλλο τύπο ιατρού από αυτόν που έχει εμπεδωθεί πλέον στο μυαλό μας. Επίσης, ως «φάρμακα», όπως αναφέρονται στο κείμενο (38:4), θα πρέπει να νοούνται τα φαρμακευτικά βότανα, που βρίσκει κανείς στη γη («Κύριος ἔκτισεν ἐκ γῆς φάρμακα»), καθαρά φυσικά δηλ. προϊόντα, ενώ ο «μυρεψός» (38:8) (που θα λέγαμε πιο ελεύθερα ότι ισοδυναμεί με τον σημερινό φαρμακοποιό) κατ’ ακρίβειαν είναι εκείνος που αναμειγνύει φυσικές ουσίες (ιαματικά έλαια, αρώματα κ.λπ.).
Είναι φανερό λοιπόν ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ολόκληρο πλαίσιο περί ιατρών, ασθενειών και κυρίως… Κυρίου, το οποίο δεν μπορούμε να παραθεωρούμε, μόνο και μόνο για να δούμε “απόλυτα”, “ανεξάρτητα”, “ξερά”, το θέμα των ιατρών. (Τέτοια “απόλυτη” θέαση του ιατρού και της επιστήμης του δεν θα μπορούσε εξάλλου να υπάρχει σε ένα βιβλικό κείμενο, δεν θα μπορούσε δηλ. να θεωρείται το θέμα του ιατρού “απομονωμένο” από το [θεολογικό] πλαίσιό του, αλλιώς δεν θα μιλούσαμε για ιερό βιβλίο αλλά για εγχειρίδιο Ιατρικής… Ας μην ξεχνάμε και το πλατωνικό «πᾶσά τε ἐπιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς πανουργία, οὐ σοφία φαίνεται» – νά την πάλι η λέξη «σοφία», που μπαίνει στην μπάντα εδώ από την “παντοδύναμη”, διαλυτική κάθε συνοχής, λέξη «πανουργία»…). Τέτοιες “απόλυτες”
Τρίτη 22 Ιουνίου 2021
Ήρθε, έλεγε, την ημέρα της Πεντηκοστής, αλλά δεν έφυγε. Κινείται στον κόσμο με μεγάλο κρότο, "ως ήχος φερομένης βιαίας πνοής"...
«Έβλεπα και το τρίτο Φως, το Πανάγιο και Ζωοποιό Πνεύμα, να συνέχει την Εκκλησία, να προχέεται στις καρδιές από τα ωμοφόρια των επισκόπων και τα επιτραχήλια των ιερέων, και να σκηνώνει επαρκώς, μέσα στα δάκρυα της προσευχής και τους στεναγμούς της μετανοίας. Ήρθε, έλεγε, την ημέρα της Πεντηκοστής, αλλά δεν έφυγε. Κινείται στον κόσμο με μεγάλο κρότο, "ως ήχος φερομένης βιαίας πνοής", αλλά δεν το ακούει κανείς, μόνο όσοι έχουν ενεργοποιήσει τον κρυφό μηχανισμό της καρδιάς».
Από το βιβλίο του Αρχιμ.Αντωνίου Φραγκάκη «Μοναχή Γαλακτία:Η γερόντισσα του φωτός,Επικήδειος λόγος»Εκδ.''Αγαθός Λόγος''
Ο γερο- Γεράσιμος ο Μυτιληνιός-Σαν να είχε πιαστεί από το φουστάνι της Παναγίας.
Τον πρωτογνώρισα στην είσοδο της μονής Ιβήρων.
Πουλούσε κομποσκοίνια και θυμίαμα.Τον καλούσαν εκεί δύο φορές το χρόνο γιατί ήταν καλλιτέχνης στον στολισμό των κολύβων.
Αφού συζητήσαμε αρκετά,μου ζήτησε τα ονόματα της οικογενείας μου με το πρόσχημα ότι θα τα έδινε σε έναν ιερέα να τα μνημονεύει.
Την επόμενη φορά που τον συνάντησα στο ίδιο μέρος με φώναξε με το όνομα μου και με προσκάλεσε στην Νέα Σκήτη να τον επισκεφθώ όποτε θέλω.
Έμενε στο κελί του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου.
Πέρασαν χρόνια δίχως να τον ξαναπετύχω.
Κάποτε ανεβήκαμε στην Αγία Άννα με έναν φίλο,και οδοιπορώντας προς τον Άγιο Παύλο σκέφτηκα να περάσω να τον ιδώ.
Το κελί του, σαν την παράγκα του Καραγκιόζη.Έτοιμο να πέσει με τον πρώτο αέρα.Διώροφο, από κάτω μια αποθήκη με ξύλα.Η ξύλινη πόρτα ανοιχτή.
Προχωρήσαμε μέχρι την αποθήκη,έτοιμοι να τον φωνάξουμε όταν ακούσαμε ικετευτικές κραυγές από πάνω δεξιά.
Είπαμε να μην ενοχλήσουμε μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα.
Τότε κατάλαβα ότι ήταν ο γερο Γεράσιμος που προσευχόταν κλαίγοντας ,αναφέροντας ονόματα ανθρώπων.
Σαν να είχε πιαστεί από το φουστάνι της Παναγίας.
Όπως ένα μικρό παιδί που ζητάει από τη μαμά του να του κάνει τα χατίρια.
Ένας παράδεισος από καραμέλες, έτοιμος να μεταφερθεί στα βάθη της Αφρικής.
Το Υπερώο της Σιών.Εδώ έγινε, η Επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος και η ίδρυση της πρώτης χριστιανικής Εκκλησίας
Το Υπερώο της Σιών
Εδώ έγινε, η Επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος και η ίδρυση της πρώτης χριστιανικής Εκκλησίας (Πραξ. 2.) καθώς και η εκλογή του Ματθία και η Α΄ Αποστολική Σύνοδος.
Είχαν προηγηθεί, στον ίδιο ιερό χώρο, ο Μυστικός Δείπνος και το Μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας, η πρώτη εμφάνιση του Κυρίου μετά την Ανάσταση στους Μαθητές Του, η ψηλάφηση του Αποστόλου Θωμά.
Σύμφωνα με την παράδοση ήταν κατοικία της Μυροφόρου Μαρίας μητέρας του αποστόλου Μάρκου. Τον 4ο αιώνα η Αγία Ελένη το είχε συμπεριλάβει εντός μιας τεράστιας εκκλησίας που ονομαζόταν η Μεγάλη Εκκλησία της Σιών. Ήταν ένα μεγαθήριο κτίσμα, αυτή η Βασιλική της Σιών, που καταστράφηκε από τους Πέρσες το 614. Το ξαναέχτισε ο Αγιος Μόδεστος Πατριάρχης Ιεροσολύμων, καταστράφηκε από τους Μαμελούκους, έγινε κατόπιν τέμενος και σήμερα είναι προσκυνηματικός τόπος για όλους τους χριστιανούς, όλων των δογμάτων, για τους Εβραίους, και τους μουσουλμάνους, εξίσου ιερός τους χώρος.
Την Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος οι Ορθόδοξοι πηγαίνουν στο Υπερώο της Σιών με μεγάλη λιτανεία που ξεκινάει από τον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος που βρίσκεται μέσα στη Πατριαρχική Σχολή του λόφου της Σιών. Στον κάτω όροφο του Υπερώου βρίσκεται το κενοτάφιο του Προφητάνακτος Δαυίδ .
Το Άγιο Πνεύμα γίνεται ο οδηγός της Εκκλησίας και δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να γνωρίσουν την αλήθεια, δηλαδή το Χριστό. Η γνώση αυτής της αλήθειας απελευθερώνει τον άνθρωπο και τη δημιουργία από τα δεσμά του θανάτου.
Μέσα στην Εκκλησία με τη δράση του Αγίου Πνεύματος συντελείται η ενότητα, ο αγιασμός και η μεταμόρφωση!
Μέσα στην Εκκλησία με τη δράση του Αγίου Πνεύματος συντελείται η ενότητα, ο αγιασμός και η μεταμόρφωση!
Δευτέρα 21 Ιουνίου 2021
«Όταν το άγιο Πνεύμα κατοικήσει σε έναν άνθρωπο όλα τα δημιουργήματα του υποτάσσονται»(Από τον βίο του Οσίου Σεργίου του Ράντονεζ)
Βλέποντας ο όσιος ότι το ζώο ερχόταν μόνο για να βρει λίγη τροφή, τοποθετούσε ένα μικρό κομμάτι ψωμί πάνω σε ένα κούτσουρο κι έτσι η αρκούδα έμαθε να έρχεται για το γεύμα που τής είχε προετοιμαστεί.
Από το βιβλίο ''Η Θηβαϊδα του Βορρά'', Εκδόσεις Πέτρου Μπότση σελ. 41
Τώρα έρχεται το Άγιο Πνεύμα. Θα δούμε ποιός θα Το υποδεχθεί(Άγιος Γαβριήλ ο Ομολογητής)
- Τώρα έρχεται το Άγιο Πνεύμα. Θα δούμε ποιός θα Το υποδεχθεί.
Ύστερα από λίγο κατέφθασε ένας ζητιάνος. Ο Άγιος σηκώθηκε, του έφερε ρούχα και φαγητό από το κελί του, του μίλησε γλυκά και τον άφησε να φύγει. Έπειτα στράφηκε στους υπόλοιπους και τους είπε:
- Μα είστε ανόητοι; Αυτός ήταν ο Κύριος!
«Σε διψώ μέχρι δακρύων...»
«Διψά η ψυχή μου τον Κύριο και με δάκρυα Τον ζητώ. Πώς να μη Σε ζητώ; Εσύ με ζήτησες πρώτος και μου έδωσες να γευθώ τη γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος, και η ψυχή μου Σε αγάπησε έως τέλους. Βλέπεις, Κύριε, τη λύπη και τα δάκρυά μου... Αν δεν με προσείλκυες με την Αγάπη Σου, δεν θα Σε ζητούσα όπως Σε ζητώ. Αλλά το Πνεύμα Σου το Άγιο μου έδωσε το χάρισμα να Σε γνωρίσω και χαίρεται η ψυχή μου, γιατί Εσύ είσαι ο Θεός μου και ο Κύριός μου και Σε διψώ μέχρι δακρύων».
Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
''Διψά η ψυχή μου τον Κύριο'' Τοιχογραφία στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου στο Essex.
Ο άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης και η σημερινή μεγάλη εορτή του Αγίου Πνεύματος και της Αγίας Τριάδος!
Λάβαμε από την κόρη του αγίου Πατρός ημών Ιωάννη Καλαΐδη, την κυρία Θεοδώρα και δημοσιεύουμε τα παρακάτω, σχετικά με τον Άγιο Πατέρα της και την μεγάλη σημερινή εορτή!
" Η αγαπημένη εικόνα του πατέρα μου ήταν η εικόνα της Αγίας Τριάδος! Πάντα είχε στην τσεπούλα από το αντερί του μια τέτοια εικόνα της Αγίας Τριάδος!
Υπάρχει ένα μοναστήρι στην Τούμπα Σερρών, που επί τριάντα χρόνια πήγαινε ο πατέρας με το τρένο και αγρυπνούσε μπροστά στην εικόνα και πάντα το πρωί του έδιναν την θαυματουργή αυτή εικόνα να την κρατήσει για την λιτανεία! Μου το έλεγε με δάκρυα στα μάτια! Παιδί μου τόσοι πολλοί ιερείς και πάντα δίνουν σε μένα τον τελευταίο να κρατήσω την εικόνα! Είχε πολύ χαρά από αυτή την τιμή που του κανε ο Καλός Θεός! Όλη του η ζωή ήταν μια Πεντηκοστή!
Κάθε φορά που έρχονταν άνθρωποι να πάρουν την ευχή του ή να ζητήσουν βοήθεια για κάτι που τους βασάνιζε, άρχιζε την προσευχή του με το "Ευλογητός ει Χριστέ ο Θεός ημών...." και μετά το "Θεοτόκε Παρθένε χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία..." και μετά το απολυτίκιο των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης. Μετά προσευχόταν σταυρώνοντας το μέτωπο και τα χέρια του προσερχομένου με λάδι από το ακοίμητο καντήλι, λέγοντας: "Γι' αυτό το καλό Κύριέ μου που κάνει αυτός ο άνθρωπος και για κείνο το καλό, δώσε του Θεέ μου αυτό που ζητάει! " Παρακαλούσε με δακρυσμένα μάτια και σπασμένη φωνή από τον πόνο του άλλου, χωρίς να του έχουν πει κάτι αυτοί που έρχονταν! Γνώριζε διά της Θείας Χάριτος τα έργα και τη ζωή αυτού που ερχόταν! Έτσι γίνονταν τα θαύματα και έδινε ο καλός Θεός, διά πρεσβειών του πατέρα, την υγεία ή ένα παιδί που ζητούσαν, πριν του πουν και σταύρωνε τον όγκο του καρκίνου που δεν του είχαν πει ακόμη και εξαφανιζόταν το κακό και γεννιόντουσαν παιδάκια πολλά από άτεκνα ζευγάρια ! Ήταν χαρά Θεού να τον έχεις δίπλα σου, γιατί ήταν ο άνθρωπος του Θεού, αλλά και ο δικός σου, που σε δεχόταν όπως είσαι και σε αγαπούσε και με την αγάπη και την προσευχή του σε διόρθωνε! Στείλε τον Θεέ μου να μας βοηθάει και τώρα όλους εμάς και τις οικογένειές μας!"
Η ευχή του Αγίου Πατέρα μας να μας συνοδεύει πάντοτε! Αμήν!
Μιλτιάδης Τσεσμετζής - εκπαιδευτικός
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)