Τόσον τίς «ἐν γνώσει» ὅσο καί τίς «ἐν ἀγνοίᾳ» ἁμαρτίες μας τίς ρίχνουμε στό πέλαγος τοῦ ἐλέους τοῦ Χριστοῦ.

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

Ἔργα Τόμος 11, σελ. 290, Ἐπιστολές (ἀπάνθισμα), Ἐπιστολὴ 43η

  Προσέξτε! Πρὶν ἀπὸ τὴν Ἐξομολόγηση, ἀνάμεσα στους ἄλλους καλοὺς λογισμούς σας εἴχατε καὶ τὸν ἑξῆς: Νὰ πεῖτε τὰ πάντα μὲ κάθε λεπτομέρεια, ἔτσι ὥστε νὰ ἐξοφλήσετε ὅ,τι χρωστούσατε στὸν Χριστὸ καὶ νὰ μὴν εἶστε πιὰ ὀφειλέτης Του! 

Ὡστόσο, μετὰ τὴν Ἐξομολόγηση δὲν ἤσασταν ἱκανοποιημένος. “Δὲν τὰ εἶπες ὅλα”, παραπονεθήκατε στὸν ἑαυτό σας. 

Πρέπει νὰ ξέρετε, ὅμως, τοῦτο: Μολονότι στὴν Ἐξομολόγηση ὑποτίθεται ὅτι λέμε ὅλες τὶς ἁμαρτίες μας, στὴν πραγματικότητα δὲν λέμε παρὰ μόνο ἐκεῖνες ποὺ γνωρίζουμε· ἀσύγκριτα περισσότερες εἶναι ἐκεῖνες ποὺ δὲν γνωρίζουμε καὶ, ἑπομένως, δὲν τὶς λέμε.

Γι' αὐτὸ τόσον τὶς «ἐν γνώσει» ὅσο καὶ τὶς «ἐν ἀγνοίᾳ» ἁμαρτίες μας τὶς ρίχνουμε στὸ πέλαγος τοῦ ἐλέους τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι, μετὰ τὸ Μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως αἰσθανόμαστε χαρὰ καὶ ἠρεμία ὄχι χάρη στὰ ἔργα μας, ἀλλὰ χάρη στὸ ἔλεος τοῦ Χριστοῦ, στὸν Ὁποῖο παραμένουμε ἰσόβια ὀφειλέτες ἑνὸς ἀνεξόφλητου χρέους.

ΠΗΓΗ