Αλλά χρειάζεται μια καίριας σημασίας υποσημείωση: Ακόμη και αν διώχνονταν οι κοτζαμπάσηδες θα προέκυπταν ένα σωρό αντικαταστάτες τους μεταξύ των όσων θα τους έδιωχναν.
Και αυτό διότι σε αυτόν τον τόπο η κριτική στους κοτζαμπάσηδες σχεδόν ποτέ δεν γίνεται επειδή οι ασκούντες την κριτική είναι πεινώντες και διψώντες για δικαιοσύνη, παρά μόνο επειδή δεν βρίσκονται οι ίδιοι στην θέση των κοτζαμπάσηδων.
Και αυτό διότι σε αυτόν τον τόπο η κριτική στους κοτζαμπάσηδες σχεδόν ποτέ δεν γίνεται επειδή οι ασκούντες την κριτική είναι πεινώντες και διψώντες για δικαιοσύνη, παρά μόνο επειδή δεν βρίσκονται οι ίδιοι στην θέση των κοτζαμπάσηδων.
Πρόκειται για φθόνο μεταμφιεσμένο σε ζήλο δικαιοσύνης. Πράγμα που μπορεί να γίνει αντιληπτό από το πόσο εύκολα αλλάζουν τρόπο ζωής, από το πόσο επιρρεπείς είναι στο να εγκολπώνονται τις ανοησίες της ΄΄μουράτης΄΄ ζωήςόταν τους δίνεται η ευκαιρία να αποκτήσουν χρήμα.
Μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας, δεν ωφελεί σε τίποτα: Αν η χώρα ξεχείλιζε από πολίτες που διακατέχονταν από πείνα και δίψα δικαιοσύνης οι άρπαγες ποτέ δεν θα μπορούσαν να πιάσουν πόστα ισχύος και εξουσίας. Είναι το πολύ ευρύ πλήθος των συνεργών τους μέσα στον λαό, το οποίο διαστρωματώνεται πυραμιδικά από τα πάνω προς τα κάτω αποτελώντας μια υπερθεσμική αρπακτική ιεραρχική δομή, που διαβρώνει όλα τα οργανωτικά της κοινωνίας πόστα, που παρέχει την ευκαιρία να αναρριχώνται σε πόστα εξουσίας λογής μηδενιστές (αθεόφοβοι, για να ακριβολογούμε).
… … …
Να το πούμε για πολλοστή φορά, διότι καλό είναι να επαναλαμβάνεται (προς τους ιδίους μας εαυτούς κυρίως) :
Η γνησιότητα ή μη των περί δικαιοσύνης λόγων δεν φαίνεται όταν βρίσκεται κανείς σε θέση αδυναμίας αλλά όταν βρίσκεται σε θέση δυνάμεως, σε θέση που μπορεί να αδικήσει. Τότε είναι που δοκιμάζεται το αν ο θησαυρός είναι άνθρακας ή όντως θησαυρός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου