Η μακαριστή Γερόντισσα Χαριτίνη (κατά κόσμον Χαρίκλεια) γεννήθηκε στην Κοκκινιά του Πειραιά το 28/12/1928 πέμπτο παιδί φτωχής πολύτεκνης προσφυγικής οικογένειας.Μένει ορφανή από μητέρα και από πατέρα.
Δέκα ετών τη στέλνουν ασυνόδευτη σε φτωχικό ορφανοτροφείο στην Καστοριά ζώντας μέσα σε δύσκολες συνθήκες αφήνεται στη θεϊκή Πρόνοια , μαθαίνει γράμματα τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής και με προσευχή, μελέτη, εκκλησιασμό μαθητεύει στη Σχολή νηπιοκόμων από όπου αναχωρεί 19 ετών για την Αθήνα και από κει και για στο βρεφικό Σταθμό Τήνου βιώνοντας την παρουσία της Παναγίας σαν Μητέρα της και με νηστεία, Εξομολόγηση, συχνή θεία μετάληψη!
Σαν υποδιευθύντρια προσφέρει Χριστό στις παιδικές ψυχούλες και κατακτά την αγάπη παιδιών, γονέων, ιερέων, προσωπικού, κατοίκων του νησιού και ιδία του μακαριστού π. Νικολάου Σελέντη μετέπειτα Μητροπολίτου Χαλκίδος.
Υιοθετήθηκε από την οικογένεια του ηλικιωμένου ευεργέτη της Νικόλαου Βουδούρη στην Αθήνα όπου γηροκόμησε τον ίδιο και τις αδελφές του.
Γνώρισε κατά πρόνοιαν Θεού το νέο Άγιο της Εκκλησίας μας, Όσιο Ιερώνυμο το Σιμωνοπετρίτη που σηματοδότησε τη ζωή της καθοδηγώντας τη στην πνευματική ζωή και αφιέρωση, με καρδιακή προσευχή, νηστεία, αγρυπνίες και συμμετοχή στα Ιερά Μυστήρια.
Μετά την κοίμησή του γνώρισε τον αοίδιμο Γέροντα π. Σίμωνα Αρβανίτη Κτήτορα της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος Πεντέλης (Μετόχι της Ιεράς Μονής Πετράκη) και τον είχε σαν αποκλειστικό πνευματικό καθοδηγητή της αφού εκείνος την εισήγαγε στην εν Χριστώ μοναχική ζωή διακρίνοντας τα πολλά πνευματικά της χαρίσματα.
Συνέβαλε με χρήματα του ευεργέτη της στην ανοικοδόμηση του Ναού της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος καθώς και στο διπλανό Μοναστηράκι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού όπου ανοικοδόμησε ο Γέροντας και της υποσχέθηκε πως αυτό εδώ θα είναι το ''παλατάκι ''της, δηλαδή η Μονή της μετανοίας της, στο οποίο την 5η/2ου/1974 έγινε η μοναχική Κουρά της λαμβάνοντας καθ΄ υπόδειξιν της Παναγίας μας το όνομα Χαριτίνη και στο οποίο έζησε από νεαρή Μοναχή μέχρι την κοίμησή της και απετέλεσε την πνευματική της ''παλαίστρα'', αφού επιδόθηκε σε όλες τις μοναχικές εντολές με αγάπη προς τον Κύριο και κάθε συνάνθρωπό της που επισκεφτόταν το Μοναστηράκι της, παρέχοντας υποδειγματική φιλοξενία με αγάπη νουθετώντας, παρηγορώντας βοηθώντας προσευχητικά και υλικά κάθε πονεμένη ψυχή αναδεικνύοντάς το σε λιμάνι απροσμέτρητων ψυχών.
Αγαπούσε πολύ τη Κυρία Θεοτόκο και πάντοτε έλεγε: «Η Παναγία είναι η Γερόντισσά μας εδώ, εγώ είμαι απλή δούλη της»!
Συνδέθηκε με τον Άγιο Πορφύριο, τον Άγιο Ιάκωβο (Τσαλίκη) το Γέροντα Άνθιμο Αγιαννανίτη, και μετά από την κοίμηση του Γέροντά της π. Σίμωνα, συνδέθηκε πνευματικά με τον αείμνηστο Γέροντα π. Προκόπιο Μερτύρη.
Σε κέρδιζε με το άδολο χαμόγελο, την ανεπιτήδευτη αγάπη, τις νουθεσίες της που τις διακατείχε η σωφροσύνη, ο σεβασμός, η διάκριση, η λεπτότητα η ταπείνωση ενώ υπάρχουν πάμπολλα περιστατικά όπου φανερώνουν πως είχε κοσμηθεί με το προορατικό και με άλλα χαρίσματα τα οποία έντεχνα έκρυβε με τρόπο!
Αξιώθηκαν να την γνωρίσουν και να τη συμβουλευθούν Αρχιερείς, Ιερομόναχοι και Ηγούμενοι, Ιερείς, Γερόντισσες και Μοναχές αλλά και πλήθος πνευματικών της παιδιών, οικογενειαρχών και ανθρώπων όλων των ηλικιών, από όλη την Ελλάδα οι οποίοι δροσίστηκαν από τα νάματα της βιωματικής διδαχής και της προσευχής της.
Είχε όμως πολλές αποκαλύψεις στη ζωή της, τις οποίες είχε καταγράψει σε προσωπικές σημειώσεις της οι οποίες ήταν επιβεβαιωμένες από το μακαριστό Γέροντα π. Προκόπιο.
Βίωσε έντονους πνευματικούς πειρασμούς και πολλές δοκιμασίες με την υγεία της μέχρι την κοίμησή της αντιμετωπίζοντας όλα απερίσπαστη, ζώντας στο έπακρο με πνευματική, προσευχητική και μυστηριακή ζωή .
Ο Θεός της χάρισε να τη διακονήσουν με αυταπάρνηση για αρκετά χρόνια μέχρι την κοίμησή της δύο ευλογημένες ψυχές, η Αντωνία και η Ευαγγελία.
Για το ξεχωριστό γεγονός της εξόδου της από αυτή τη ζωή, προετοιμαζόταν ένα χρόνο πριν, όπου με θεϊκή αποκάλυψη λαμβάνοντας μήνυμα εξ ουρανού απάντησε:
'' Ναι; Ήλθε η ώρα; Να είναι ευλογημένο!Το θέλημά σας να γίνει!''
Αναπαύθηκε ειρηνικά στο κελάκι της, το βράδυ της 24ης Μαρτίου 2025.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου