Οδοιπορικό στην Πόλη Στους Ταξιάρχες του Μπαλατά

Σήμερα 8 Νοεμβρίου, γιορτάζουν οι Ταξιάρχες και ο Μπαλατάς έχει το δικό του πανηγύρι. Ξεκινώ από το Εμίνονου (Eminönü), επιβιβάζομαι στο τραμ Τ5 και κατεβαίνω στη στάση Balat.

Περνώ την κεντρική λεωφόρο και χάνομαι στα ενδότερα της γειτονιάς. Ανεβαίνω την Ayan Caddesi και σε λίγο βρίσκομαι μπροστά στον ιστορικό ναό των Ταξιαρχών.

Πρόκειται για έναν από τους παλιούς ρωμαίικους ναούς της περιοχής.

 Η ιστορία του φτάνει τουλάχιστον στον 16ο αιώνα, καθώς η πρώτη γνωστή γραπτή αναφορά του ανάγεται στο 1583. Μετά από καταστροφές και πυρκαγιές, ανοικοδομήθηκε και εγκαινιάστηκε εκ νέου το 1833. Καταστράφηκε ολοσχερώς και το 1955.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα δύο αγιάσματα του ναού, αφιερωμένα στον Άγιο Νικόλαο και στον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Το δεύτερο συνδέεται με τη Ζουλόπετρα, μια μεγάλη πέτρα με άνοιγμα, για την οποία η παράδοση λέει πως δημιουργήθηκε από το δόρυ του Αρχαγγέλου. Οι πιστοί περνούσαν μέσα από αυτό, αναζητώντας θεραπεία και εκπλήρωση των προσευχών τους.

Στέκομαι για λίγο στον αυλόγυρο και σκέφτομαι πόσες γενιές Ρωμιών πέρασαν από αυτόν τον χώρο. Πόσες γιορτές, προσευχές και στιγμές της καθημερινής τους ζωής συνδέθηκαν με τον ναό.

Ο Μπαλατάς έχει αλλάξει πολύ, όμως οι παλιές εκκλησίες του εξακολουθούν να διατηρούν ζωντανή τη μνήμη της ρωμαίικης παρουσίας στην Πόλη.
Και σήμερα, στη γιορτή των Ταξιαρχών και παρουσία περίπου 50 πιστών αυτή η μνήμη βρίσκει ξανά τη θέση της.Χρόνια Πολλά

Κονδυλένια ΣΙΣΚΟΥ