Δέσποτα Χριστέ ό Θεός, ό τοίς πάθεσί σου τά πάθη μου θεραπεύσας καί τοίς τραύμασί σου τά τραύματά μου ιατρεύσας

Δέσποτα Χριστέ ό Θεός, ό τοίς πάθεσί σου τά πάθη μου θεραπεύσας

καί τοίς τραύμασί σου τά τραύματά μου ιατρεύσας,

χάρισαί μοι τω πολλά σοι πταίσαντι δάκρυα κατανύξεως,

συγκέρασόν μου τό σώμα από οσμής τού ζωοποιού Σώματός σου,

καί γλύκανόν μου τήν ψυχήν τώ σώ τιμίω Αίματι από τής πικρίας, 

ήν με ό αντίδικος επότισεν.


Ύψωσον τόν νούν μου πρός σέ, κάτω ελκυσθέντα,

καί ανάγαγέ με από του χάσματος της απωλείας,

ότι ούκ έχω μετάνοιαν, ούκ έχω κατάνυξιν,

ούκ έχω δάκρυον παρακλητικόν,

τά επανάγοντα τά τέκνα πρός τήν ιδίαν κληρονομίαν.

Εσκότισμαι τόν νούν έν τοίς βιωτικοίς πάθεσι

καί ούκ ισχύω ατενίσαι πρός σέ έν οδύνη,

ού δύναμαι θερμανθήναι τοίς δάκρυσι τής πρός σε αγάπης.

Αλλά, Δέσποτα Κύριε, Ιησού Χριστέ, ο θησαυρός των αγαθών,

δώρησαί μοι μετάνοιαν ολόκληρον

καί καρδίαν επίπονον είς αναζήτησίν σου, χάρισαί μοι τήν χάριν σου

καί ανακαίνισον εν εμοί τάς μορφάς τής σής εικόνος.


Κατέλιπόν σε, μή με εγκαταλίπης, έξελθε είς αναζήτησίν μου,

επανάγαγέ με πρός τήν νομήν σου,

συναρίθμησόν με τοίς προβάτοις της εκλεκτής σου ποίμνης

καί διάθρεψόν με σύν αυτοίς έκ της χλόης των θείων σου μυστηρίων,

πρεσβείαις της πανάγνου Μητρός σου καί πάντων των αγίων σου. 

Α μ ή ν.

Από τον ΙΚΕΤΗΡΙΟ ΚΑΝΟΝΑ εις τον ΚΥΡΙΟΝ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΝ(Μέγα Ωρολόγιο)

Μετά την εξομολόγηση δικαιολογείται να νιώθεις βάρος;

ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

- Γιατί να νιώθης βάρος;
Με μια σωστή εξομολόγηση σβήνουν όλα τα παλιά. Ανοίγονται νέα δεφτέρια. Έρχεται η Χάρις του Θεού και αλλάζει τελείως ο άνθρωπος. Χάνονται η ταραχή, η αγριάδα, το άγχος και έρχονται η γαλήνη, η ηρεμία.
 Τόσο αισθητό είναι αυτό ακόμη και εξωτερικά, που λέω σε μερικούς να φωτογραφηθούν πριν από την εξομολόγηση και μετά την εξομολόγηση, για να διαπιστώσουν και οι ίδιοι την καλή αλλοίωση, γιατί στο πρόσωπο ζωγραφίζεται η εσωτερική πνευματική κατάσταση. Τα μυστήρια της Εκκλησίας κάνουν θαύματα. Όσο πλησιάζει κανείς στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, θεώνεται, και επόμενο είναι να ακτινοβολή και να προδίδεται από την θεία Χάρη.

- Δηλαδή, Γέροντα, μετά από μια ειλικρινή εξομολόγηση νιώθεις αμέσως χαρά;
- Όχι πάντοτε. Μπορεί και να μη χαρής αμέσως, αλλά σιγά-σιγά γεννιέται μέσα σου η χαρά. Μετά την εξομολόγηση χρειάζεται η φιλότιμη αναγνώριση. Να νιώθης όπως αυτός που του χαρίζεται ένα χρέος που έχει, και από φιλότιμο αισθάνεται ευγνωμοσύνη και υποχρέωση προς τον ευεργέτη του. Να ευχαριστής τον Θεό, αλλά συγχρόνως να ζης και το ψαλμικό: «την ανομίαν μου εγώ γινώσκω και η αμαρτία μου ενώπιόν μου εστι διαπαντός», για να μην ξεθαρρεύης και επαναλαμβάνης τα ίδια σφάλματα.

- Γέροντα, διάβασα κάπου ότι οι δαίμονες θα μας βασανίσουν στην άλλη ζωή ακόμη και για έναν κακό λογισμό που δεν εξομολογηθήκαμε.
- Κοίταξε, όταν ο άνθρωπος μετανοήση και πη στον πνευματικό ό,τι θυμόταν, χωρίς να έχη την πρόθεση να κρύψη κάτι, τελείωσε· τα ταγκαλάκια δεν έχουν καμμία εξουσία επάνω του. Όταν όμως δεν εξομολογηθή εν γνώσει του μερικές αμαρτίες του, θα βασανίζεται στην άλλη ζωή γι' αυτές.

- Γέροντα, όταν κάποιος εξομολογήθηκε νεανικά του σφάλματα, αλλά πάλι τα σκέφτεται και ταλαιπωρήται, είναι σωστή αντιμετώπιση;
- Αν έχη πολλή συντριβή για τα νεανικά του σφάλματα και τα εξομολογήθηκε, δεν υπάρχει λόγος να ταλαιπωρήται, αφού ο Θεός του τα συγχώρησε από την στιγμή που τα εξομολογήθηκε. Στο εξής δεν πρέπει να σκαλίζη τα παλιά, ιδίως σαρκικά αμαρτήματα, γιατί μπορεί να πάθη ζημιά. Στον πόλεμο π.χ. πέφτει μια χειροβομβίδα δίπλα σε έναν στρατιώτη, αλλά τον φυλάει ο Θεός και δεν σκάζει. Όταν τελειώση ο πόλεμος, βρίσκει ο στρατιώτης την χειροβομβίδα που δεν έσκασε και αρχίζει να την περιεργάζεται, και τελικά ανατινάζεται στον αέρα σε καιρό ειρήνης

Τι είναι η ύψωση της Παναγίας;

 Όσοι έτυχε να παρευρεθείτε σε τράπεζα μίας Αγιορείτικης Μονής θα παρακολουθήσατε τη λεγομένη Ύψωση (του άρτου) της Παναγίας. Θα δώσουμε μια εξήγηση αυτής της ακολουθίας.
  Ο άρτος της Παναγίας είναι μια τριγωνική μερίδα άρτου που κόβεται από ένα πρόσφορο και υψώνεται προς τιμή της Θεοτόκου.
 Ποιός κάνει την ύψωση; Σύμφωνα με τη λειτουργική παράδοση κατά το τέλος της τράπεζας ο τραπεζάρης της μονής. Τα παλαιά τυπικά και Ωρολόγια γράφουν ότι την ύψωση κάνει ο «ταχθείς αδελφός» ή ο «ταχθείς μοναχός» ή ο «μέλλων υψώσαι την Παναγίαν»ή «παρά του εις τούτο τεταγμένου μοναχού»(Άγιος Μάρκος Εφέσου).
 Ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης αναφέρει ότι την ύψωση κάνει «ο αναγνούς και τα πνευματικά διακονήσας τοις αδελφοίς», δηλ. ο αναγνώστης του λόγου προς πνευματική οικοδομή των μοναχών και προσκυνητών. Σε καμιά περίπτωση δεν αναφέρεται ότι την κάνει ο ηγούμενος ή ο εφημέριος της Μονής. Αυτοί παρακολουθούν.


 Όταν γίνεται η ύψωση λέγεται το «Μέγα το όνομα της αγίας Τριάδος»,το «Παναγία Θεοτόκε, βοήθει ημίν», «Μακαρίζομεν σε πάσαι αι γενεαί…»και «Άξιον εστίν…».Προσφέρεται θυμίαμα και ο παρευρισκόμενοι παίρνουν από αυτό τον άρτο προς αγιασμό τους αλλά και προς δόξα ιδιαίτερη (εξαιρετως) της Θεομήτορος, η οποία γέννησε τον ουράνιο άρτο της ζωής, δηλ. τον Κύριο Ιησού Χριστό, που διατρέφει τις ψυχές μας.

 Το εκκλησιαστικό έθιμο της υψώσεως είναι πολύ παλιό. Το «Ωρολόγιο το Μέγα»

Περί Θείου φόβου κατά τους Αγίους Πατέρες και σύγχρονους γέροντες

Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου. [Αρχή και θεμέλιο της πραγματικής σοφίας είναι η ευλάβεια και ο σεβασμός προς τον Κύριον.] (Ψαλμοί 110,10)

Φόβος Κυρίου τέρψει καρδίαν και δώσει ευφροσύνην και χαράν και μακροημέρευσιν. Φόβος Κυρίου απωθείται αμαρτήματα, παραμένων δε αποστρέψει οργήν.

 [Ο σεβασμός προς τον Κύριο, τέρπει την καρδιά, δίδει ευφροσύνη και χαρά και μακροημέρευση. Ο σεβασμός προς τον Κύριο, απομακρύνει τα αμαρτήματα. Όταν αυτός μονίμως ενθρονιστεί στην καρδιά, απομακρύνει από τον άνθρωπον κάθε οργή.] (ΣοφίαΣειράχ 1,12 και 1,21)

Κρείττων ηττώμενος εν συνέσει έμφοβος η περισσεύων εν φρονήσει και παραβαίνων νόμον. [Προτιμότερος είναι εκείνος, που υπολείπεται σε σοφία αλλά έχει φόβο Θεού, από τον άλλον, ο οποίος είναι πλούσιος σε σοφία, παραβαίνει όμως τον νόμο του Κυρίου.] (Σοφία Σειράχ 19,24)

Ως μέγας ο ευρών σοφίαν· αλλ' ουκ έστιν υπέρ τον φοβούμενον τον Κύριον· [Πόσο μέγας είναι εκείνος, ο οποίος βρήκε και απέκτησε σοφία! Αυτός όμως, παρ' όλην την σοφία του, δεν είναι ανώτερος από εκείνον, ο οποίος φοβείται τον Κύριον.] (Σοφία Σειράχ 25,10)

Τω φοβουμένω Κύριον ουκ απαντήσει κακόν, αλλ' εν πειρασμώ και πάλιν εξελείται. [Εκείνος που φοβάται τον Κύριον, δεν θα τον συναντήσουν κακά. Και εάν περιπέσει σε κάποιον πειρασμό, ο Κύριος θα τον γλυτώσει από αυτόν.] (Σοφία Σειράχ 33,1)

Τίμα τον Κύριον, και ισχύσεις, πλην δε αυτού μη φοβού άλλον. [Να σέβεσαι τον Κύριο και θα απόκτησεις έτσι δύναμη. Εκτός απ' Αυτόν μη φοβάσαι κανέναν άλλον.] (Παροιμίες 7,1)

Φόβος Κυρίου εις ζωήν ανδρί, ο δε άφοβος αυλισθήσεται εν τόποις, ου ουκ επισκοπείται γνώσις. [Ο φόβος και η ευλάβεια προς τον Κύριο, οδηγεί τον άνθρωπο στην αληθινή και μακαρία ζωή. Εκείνος όμως που δεν φοβάται τον Θεόν, θα κατοικήσει σε τόπους, όπου δεν υπάρχει η αληθινή γνώση αλλά επικρατεί το σκότος της πλάνης.] (Παροιμίες 19,23)

Αυτό σημαίνει να φοβόμαστε τον Θεό: Ενώ κανένας δεν βλέπει, τίποτε το πονηρό δεν κάνουμε. Αν όμως πράττουμε πονηρά, τότε δεν φοβόμαστε τον Θεό, αλλά τους ανθρώπους. (ΙερόςΧρυσόστομος)

Γιατί αμαρτάνουμε; Γιατί δεν έχουμε φόβο Θεού. (ΙερόςΧρυσόστομος)

Όπως ακριβώς στο σπίτι του στρατιώτου, που είναι συνεχώς οπλισμένος, ούτε ληστής και διαρρήκτης δεν θα τολμήσει να το πλησιάσει, έτσι και όταν ο Θείος φόβος κατέχει τις ψυχές μας, κανένα από τα πάθη, δεν μπαίνει εύκολα μέσα μας. (ΙερόςΧρυσόστομος)

Ας έχουμε μπροστά μας σταθερά τον φόβο του Θεού. Τίποτε δεν βλάπτει περισσότερο τον άνθρωπο που τον οδηγεί στην απώλεια, όπως το να χάσει αυτήν την άγκυρα. Όπως τίποτε άλλο δεν τον σώζει περισσότερο, όσο το να προσβλέπει διαρκώς εκεί... Σκέψου πόσο μεγάλη ασφάλεια απολαμβάνουμε, όταν έχουμε μπροστά μας το Θεό. Πουθενά δεν θα μας πειράξει ο Διάβολος, αν ζούμε διαρκώς με τον φόβο και την παρουσία του Θεού και θα ματαιοπονεί... Αν όμως διαπιστώσει, ότι περιφερόμαστε χωρίς χαλινάρια, μπορεί εύκολα να μας αποπλανήσει. (Ιερός Χρυσόστομος)

Μεγάλο αγαθό δεν είναι το να αποκτήσει κανείς χρήματα, αλλά φόβο Θεού. (Ιερός Χρυσόστομος)

Όταν η ψυχή πετάξει το φόβο του Θεού, που είναι σαν χαλινάρι και απορρίψει τον κυβερνήτη λογισμό, τότε τρέχει σε όλους τους χορούς της κακίας, μέχρις ότου καταντήσει στα βάραθρα της απωλείας και γκρεμίσει την σωτηρία της. (Ιερός Χρυσόστομος)

Όπως εκείνος που έχασε το φως του, σκοντάφτει σε πολλά εμπόδια, έτσι και εκείνος που θα λησμονήσει το φόβο του Θεού, διαρκώς θα βασανίζεται από διάφορες φροντίδες, μέριμνες και λύπες. Ο φόβος του Θεού, είναι το πιο δυνατό όπλο, για να πολεμήσουμε τις δυσκολίες στην πνευματική μας πορεία. (Ιερός Χρυσόστομος)

Ο φόβος του Θεού κάνει σοφό τον άνθρωπο. Ποιος είναι ο φόβος του Θεού; Όχι να φοβάσαι το Θεό, αλλά να φοβάσαι να μη στενοχωρήσεις τον άλλο, να μην τον βλάψεις, να μην τον αδικήσεις, να μην τον κατηγορήσεις. Αυτή είναι η σοφία. Ύστερα τα άλλα, για να ζήσεις, σε φωτίζει ο Θεός τί να κάνεις. 

(Οσία Σοφία εν Κλεισούρα)

Όπως ακριβώς, όταν υπάρχει οπλισμένος φύλακας στο σπίτι, δεν τολμάει να το πλησιάσει κάποιος κακούργος, έτσι και στην ψυχή που υπάρχει ο φόβος του Θεού, δεν μπορεί ο διάβολος εύκολα να την πλησιάσει. (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)

Όπου υπάρχει ο Θείος φόβος, εκεί υπάρχει τήρηση των εντολών. Όπου υπάρχει τήρηση των εντολών, εκεί γίνεται κάθαρση της σαρκός και όπου υπάρχει κάθαρση, εκεί υπάρχει έλλαμψη δηλ. Θείος φωτισμός. (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)

Ένα πράγμα ας φοβηθούμε. Το να φοβηθούμε κάτι άλλο περισσότερο, από όσο φοβόμαστε τον Θεό. (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)

Ο φόβος του Θεού είναι η αρχή της αρετής· λένε, ότι αυτός γεννιέται από την πίστη και σπέρνεται μέσα στην καρδιά όταν αποχωριστεί η διάνοια από τον περισπασμό του κόσμου για να συνάξει τους λογισμούς της που περιπλανιούνται λόγω του μετεωρισμού και να τους στρέψει στη μελέτη της αποκαταστάσεώς μας στη μέλλουσα ζωή. Αρχή της αληθινής ζωής του ανθρώπου είναι ο φόβος του Θεού. Αυτός όμως δεν πείθεται να μείνει μέσα στην ψυχή όπου υπάρχει μετεωρισμός σε ο,τιδήποτε. Σοφίσου να βρεις κάποιο τρόπο να βάλεις αφετηρία στο δρόμο σου το φόβο του Θεού· και σε λίγες ημέρες, φτάνεις στην πύλη της Βασιλείας χωρίς κυκλογυρίσματα του δρόμου. (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)
Με τον Θείο φόβο, νικά κανείς κάθε ελάττωμα της ψυχής του. Ο Θείος φόβος, υπερέχει από όλα τα κατορθώματα της ψυχής. (Μέγας Βασίλειος)
Όπως όταν η ακτίνα του ηλίου μπαίνει από μια τρύπα στο σπίτι και βλέπει κανείς και την πιο λεπτή σκόνη, έτσι και ο φόβος του Θεού όταν μπει στην καρδιά του ανθρώπου, του δείχνει όλες τις αμαρτίες, ακόμα και τις πιο μικρές. (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)

Ας φοβηθούμε τον Κύριο, όπως τα θηρία. Διότι γνώρισα ανθρώπους που πήγαιναν να κλέψουν και τον Θεό δεν φοβήθηκαν. Μόλις όμως άκουσαν στο μέρος εκείνο τα γαυγίσματα των σκύλων, αμέσως οπισθοχώρησαν. Έτσι αυτό που δεν πέτυχε ο φόβος του Θεού, το κατόρθωσε ο φόβος των θηρίων... (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)

Ο φόβος του Θεού (Θείος φόβος), είναι ο πολύς σεβασμός, η ευλάβεια, η πνευματική συστολή, η οποία προέρχεται από την πολλή αγάπη προς τον Θεό. Όπως κανείς αισθάνεται μια συστολή μπροστά σε κάποιο σεβάσμιο πρόσωπο, έτσι αισθάνεται και ο άνθρωπος που έχει φόβο Θεού, όπου και αν βρεθεί, γιατί παντού αισθάνεται την παρουσία του Θεού. (Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης)

Αν νοιώσεις την παρουσία του Θεού, τότε θα νοιώθεις και ευγνωμοσύνη μεγάλη στον Θεό. Τώρα λες ''Πάτερ ημών'' και δεν νοιώθεις τίποτε. Αν όμως ένοιωθες

Πολλή ευλάβεια είχε ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης στην εικόνα της Παναγίας της Γοργοϋπηκόου

Πολλή ευλάβεια είχε ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης στην εικόνα της Παναγίας της Γοργοϋπηκόου της Ι. Μονής Δοχειαρίου. Ονομάζεται έτσι γιατί ανταποκρίνεται γρήγορα στις προσευχές των χριστιανών.

Ό,τι προβλήματα είχε τα ανέθετε σ’ αυτήν. Αλλά και σε κάποιους που είχαν σοβαρά προβλήματα τους έστελνε στο Δοχειάρι για να προσευχηθούν λέγοντας:
– Πήγαινε, παιδί μου, στην Γοργοϋπήκοο, άναψε ένα κερί και ζήτησέ της να σε βοηθήσει.

πηγή

ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Σωτήρη Σκίπη

Εκκλησιές που σας στήλωσε η Πίστη

τόσων αιώνων, τώρα πια γυμνές!

Οι ωραίοι που είναι Ναζωραίοι;

Οι χλωμές σας τι γίναν Παναγιές;

Ράγισαν κι οι καμπάνες σας που ηχούσαν

χαρμόσυνες σε πρωϊνά ηλαρά,

οι πόρτες σας χορτάριασαν κι η κρύα

από παντού σας έζωσε ερημιά.

πηγή

Παράθυρο στη Σουμελά του Πόντου

Κωνσταντίνος Καβάφης 

«Τα Παράθυρα»

"Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ για νά ‘βρω τα παράθυρα.— 

Όταν ανοίξει ένα παράθυρο θά ‘ναι παρηγορία.

 Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ να τά ‘βρω. 

Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω. 

Ίσως το φως θά ‘ναι μια νέα τυραννία. 

Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει."

φωτο Ender Pınarbaşı

πηγή

Η πατρική οικία του οσίου Γεωργίου Καρσλίδη

Η πατρική οικία του οσίου Γεωργίου Καρσλίδη στό χωριό Χαντίκ της Τσάλκα (Πόλη της νότιας Γεωργίας)

πηγή

Tο χαμένο χαμόγελο...και η νέα εκπαίδευση...

Η χαμένη ευτυχία των παιδιών..
Tο χαμένο χαμόγελο...και η νέα εκπαίδευση...

-Παιδί μου μάθε να κρατάς το στόμα σου κλειστό, να υπακούς. Είσαι μικρό, δεν θα αντιδράσεις…
Σβήσε τα συναισθήματα σου κάτω από την μάσκα. Πνίξε τα!Ούτως ή άλλως δεν έχουν πια καμία αξία.Δεν σε ρωτάει κανείς πως νιώθεις, πως αισθάνεσαι.
Εσένα μικρό μου θύμα, σου λένε πώς.. το να φοράς μάσκα είναι για το καλό των άλλων.
Δεν ξέρω πώς να στο εξηγήσω…..
Πώς να σου αναλύσω πως εσύ, είσαι για τους άλλους μία απειλή.
Ξέρεις τι σημαίνει απειλή;

Όπως κι αν στο πω θα σε γεμίσω ενοχές…Ξέρεις τι σημαίνει ενοχή;
Θυσίασε καλό μου το παιδικό σου χαμόγελο, έτσι για να μη νιώσεις ενοχές ….

 Θα έρθει όμως εκείνη η μέρα που θα κλάψουμε μαζικά για εσάς...
Ναι, θα κλάψουμε όταν θα αντιληφθούμε πως το χαμόγελο σας, που είναι η ίδια η παιδικότητα σας, που δηλώνει την υγεία της παιδικής σας ψυχής, εμείς… ναι δυστυχώς εμείς οι ίδιοι οι γονείς, επιτρέψαμε να σας το στερήσουνε, γιατί πιστέψαμε και υπακούσαμε ότι είστε ένας κίνδυνος.

Θα κλάψουμε, γιατί θα καταλάβουμε δυστυχώς αργά, πως κάποιοι σας χρησιμοποίησαν μετατρέποντας σας σε απειλή. Εσάς γλυκά μου κρυμμένα

Η κοσμοϊστορική μάχη του Μαραθώνα σε δύο εκθέματα…

Το «βλέμμα» του υπερ-στρατηγού

Η κοσμοϊστορική μάχη του Μαραθώνα σε δύο εκθέματα…

Χάλκινο κράνος του Μιλτιάδη και χάλκινο περσικό κράνος (το μοναδικό λάφυρο που διασώθηκε από τους περσικούς πολέμους), αφιερώματα στον Δία μετά την μάχη του Μαραθώνα. 490 π.Χ.

Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας

ΠΗΓΗ

Ο προηγούμενος αιώνας ήταν ο αιώνας των Οσίων,ο δικός μας αιώνας, θα είναι ο αιώνας τών Ομολογητών!

Μητροπολίτης Μόρφου, Νεόφυτος

"Ο προηγούμενος αιώνας ήταν ο αιώνας των Οσίων, των Ασκητών και των Ασκητριών.Πόσοι Άγιοι;Αναρίθμητο το πλήθος τους...

Παίσιος,Πορφύριος,Ιάκωβος,Ευμένιος,Νικηφόρος ο Λεπρός,Ιωσήφ ο Ησυχαστής,ο Δανιήλ και ο Εφραίμ στα Κατουνάκια,ο Ιερώνυμος στη Σιμωνόπετρα,ο Σωφρόνιος του Έσσεξ καιο γέροντας του Σιλουανός,
η Σοφία της Κλεισούρας και τόσοι άλλοι, γνωστοί ή άγνωστοι μέχρι πρότινος...
Και βέβαια, και ο Εφραίμ ο Αριζονίτης.
Ο δικός μας αιώνας, θα είναι ο αιώνας τών Ομολογητών! 

Καί τήν ομολογία θά καλείσαι να την κάνεις παντού:
στο σπίτι σου,στην οικογένεια σου,στη δουλειά σου,στους φίλους,στους οικείους,
σε όλους!

 Το πλήρωμα της Εκκλησίας θα το αλλάξει ο Κύριος. Γιατί θα έχουμε αυτές τίς εξετάσεις; Διότι χρειάζεται ο Χριστός τους δικούς του ανθρώπους, τώρα! Για να φτιάξει το καινούριο πλήρωμα του σκάφους Του. Ποιο είναι το σκάφος του Χριστού; Η Ορθόδοξη Εκκλησία! Αυτό είναι το σκάφος του Χριστού. Και αποφάσισε ο Χριστός νά αποκαθαρίσει τό πλήρωμα αυτού του σκάφους. Και πλήρωμα δεν είσαστε μόνον εσείς, οι απλοί Χριστιανοί. Είναι και οι Κυβερνήτες, οι Δεσποτάδες, οι Πατριαρχάδες, είναι και οι Παπάδες, είναι και οι Μούτσοι και οι Ναύτες, όπως είναι οι Διάκοι και οι Καλόγεροι και οι Ψαλτάδες.

Τώρα θα δώσουμε εξετάσεις όλοι! Κανένας μήν έχει πεποίθηση στις παλαιές περγαμηνές του. "Μα εγώ έκαμα τόσα προσκυνήματα, μα εγώ είχα τόν τάδε Γέροντα, τόν τάδε Άγιο..." Τώρα, όλα από τήν Αρχή! Σαν να ξεκινά καινούρια ζωή!

πηγή

Γιατί δεν μπορεί να λειτουργήσει ο ιερέας μόνος του;

 Στην ορθόδοξη εκκλησία ο παπάς μόνος του δεν μπορεί να λειτουργήσει.
Ξέρετε γιατί δεν μπορεί να λειτουργήσει ο παπάς μόνος του;
Δεν μπορεί να έρθει ο παπάς στο ναό και να κάνει προσκομιδή και να πει "Ευλογημένη η βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Εάν δεν είναι κάτω κάποιος από σας να πει "Αμήν" , έστω ένας.
Δεν υπάρχει κανείς να εκπροσωπεί τα υπόλοιπα χαρίσματα από κάτω;
Δεν υπάρχει και παπάς...
Είμαστε αλληλένδετοι είμαστε μέλη ενός σώματος. Δηλαδή μόνο εμένα κάλεσε στο βάπτισμα Χριστος;
Εχει κάποιο νόημα η δική μου η ιερωσύνη η η Αρχιερωσύνη του επισκόπου σας χωρίς εσάς;

π. Νικόλαος Λουδοβίκος

πηγή

Μυρόβλησε η εικόνα του Αγίου Νικηφόρου του Λεπρού!

Στο Μοναστήρι των Αγίων Αρχαγγέλων (Πέτρου Βόντα) της Ρουμανίας ,το οποίο έχτισε ο Ομολογητής γέροντας Ιουστίνος Πίρβου(ΕΔΩ)

στις 17 Αυγούστου 2020,μυρόβλησε η εικόνα του Αγίου Νικηφόρου του Λεπρού.

Την στιγμή εκείνη κάποιοι πίστοι,μέσα στο κελί του γέροντα Ιουστίνου,διάβαζαν την Παράκληση του Αγίου μπροστά στην εικόνα του και το άγιο λείψανό του.

Τότε άρχισε να μυροβλύζει η εικόνα η οποία να σημειώσουμε είναι κλειδωμένη μέσα σε ένα ντουλάπι!!!

π.Γεώργιος Κονισπολιάτης/proskynitis.blogspot

ΔΕΝ ΦΙΛΑΣ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΙΕΡΕΩΣ ;

-ΟΧΙ,όχι, μην φιλάτε το χέρι του Ιερέως ,σε καμία περίπτωση.Είναι και αυτοί άνθρωποι και ίσως υπάρξει μετάδοσις του ιου.
-Σοβαρά;
-Αμ τι!
-Γιατί εγώ άλλα διάβασα στο Ευαγγέλιο να λέει ο Χριστός:
«σημεῖα δέ τοῖς πιστεύσασι ταῦτα παρακολουθήσει· ἐν τῷ ὀνόματί μου … ἐπί ἀῤῥώστους χεῖρας ἐπιθήσουσι, καί καλῶς ἕξουσιν.»
Με την δύναμη του ονόματός μου θα βάζουν τα χέρια των επάνω στους αρρώστους και εκείνοι, θα γίνωνται καλά”. (Μαρκ.16-18)

Λοιπόν,τι από τα δύο ισχύει τελικά;Είναι μήπως ψεύστης ο Χριστός;

πηγή

...έτσι θα είναι και η ζωή της εκκλησίας στην έσχατη εποχή...

πηγή

H ψυχή σου εξομοιώνεται με όσα κάνεις, παίρνει τη μορφή και το σχήμα των πράξεών σου.

Μέγας Βασίλειος

 H ψυχή σου εξομοιώνεται με όσα κάνεις, παίρνει τη μορφή και το σχήμα των πράξεών σου.

  Η εμφάνισή σου, το ντύσιμο, το βάδισμα και ο τρόπος που κάθεσαι, όπως και το φαγητό σου, το κρεβάτι, το σπίτι και τα έπιπλα του σπιτιού, όλα να είναι απλά. Και τα λόγια και το τραγούδι και η παρέα με το φίλο, κι αυτά να τείνουν στο μέτρο κι όχι στην υπερβολή. Μην κάνεις επίδειξη με περίτεχνα λόγια, ούτε με κορώνες στο τραγούδι, μην κάνεις διαλέξεις αλαζονικές και βαρυσήμαντες, μα απ’ όλα να αφαιρείς την υπερβολή. 
 Να είσαι καλός με το φίλο, μαλακός με τον υφιστάμενο, ανεξίκακος με τους θρασείς, φιλάνθρωπος με τους περιφρονημένους. 
 Να παρηγορείς όσους ταλαιπωρούνται, να επισκέπτεσαι όσους υποφέρουν, να συζητάς με γλυκύτητα, να απαντάς με χαμόγελο, να είσαι προσιτός σε όλους. Ούτε να πλέκεις εγκώμια του εαυτού σου, ούτε να παρακινείς τους άλλους να σου πλέκουν, και να μη συμφωνείς με λόγο υπερήφανο, καλύπτοντας όσο μπορείς τα  προτερήματά σου.

 Όσο για τα λάθη σου, πρώτος εσύ να κατηγορείς τον εαυτό σου, και να μην περιμένεις να σε διορθώσουν οι άλλοι […] Με των άλλων τα λάθη να μην είσαι αυστηρός και να μην κάνεις παρατηρήσεις γρήγορα και θυμωμένα, ούτε να τους καταδικάζεις για μικροπράγματα, σαν να είσαι εσύ απόλυτα σωστός. 

 Αντίθετα, να στηρίζεις ψυχολογικά όσους έσφαλαν και να τους καθοδηγείς πνευματικά. Και να κάνεις τόση προσπάθεια για να αποφύγεις τη δόξα των ανθρώπων όση κάνουν άλλοι για να την αποκτήσουν. Μη ζημιώνεσαι λοιπόν θέλοντας να φαίνεσαι στους ανθρώπους. Ο πραγματικός, ο μεγάλος θεατής είναι ο Θεός. Στρέψε σ’ Αυτόν τη φιλοδοξία σου. Δίνει λαμπρό μισθό.
  Ή μήπως απέκτησες κάποιο αξίωμα, και οι άνθρωποι σε ακολουθούν και σε χειροκροτούν;
 Να γίνεις ίσος με αυτούς που διοικείς, γιατί, όπως λέει η Καινή Διαθήκη, «μην καταδυναστεύετε αυτούς που ποιμαίνετε», και μην τους εξουσιάζετε, όπως κάνουν οι ηγέτες στον κόσμο. Γιατί όποιος θέλει να είναι πρώτος πρέπει να γίνει δούλος όλων, έτσι όρισε ο Κύριος. Και γενικά, να κυνηγάς την ταπεινοφροσύνη σαν να ήσουν ερωτευμένος μαζί της. «Αγάπησέ την και θα σε δοξάσει». Έτσι θα βρεις το δρόμο για την αληθινή δόξα, τη δόξα που δίνει ο Θεός. Κι ο Χριστός θα σε παρουσιάσει, για μαθητή Του, στους αγγέλους και θα σου δώσει δόξα, αν μιμηθείς την ταπεινοφροσύνη Του, Εκείνου που λέει: «Διδαχθείτε από το δικό μου παράδειγμα γιατί είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά και οι ψυχές σας θα βρουν ξεκούραση».

Από το βιβλίο «Μικρή φιλοκαλία της καρδιάς»

Η Παναγία της Τρύγης

πηγή

Στο χωριό Προπούλι της Λήμνου ευρίσκεται το Μετόχι της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους όπου υπάρχει η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας.
Η Παναγία της Τρύγης, όπως την ονόμασαν οι κάτοικοι του νησιού, απεικονίζεται με λευκό ένδυμα, είναι σπάνιο και ίσως το μοναδικό, αγιογραφήθηκε στο Άγιο Όρος το 1709.

Το εκκλησάκι που υπάρχει σήμερα είναι ότι απέμεινε και μετά από ανακαίνιση.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας η περιοχή καταγράφεται ως ιδιοκτησία της Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας σε απογραφικό πρακτικό του 1304 και Μετόχι της Μονής έγινε πριν το 1364.

 Υπάρχει μία επιτοίχιος επιγραφή «ΑΝΗΓΕΡΘΗ ΠΑΡΑ ΑΓΑΠΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΟΤ…..ΕΝ ΕΤΕΙ 1706’» και πιθανόν αναφέρεται σε ανακαίνιση του παλαιού Ναού. Στην περιοχή υπάρχουν ερείπια από κτίσματα, χώρους διαμονής των Μοναχών και υπήρχε Ναός αφιερωμένος στην Αγία Μαρία Μαγδαληνή.

 Κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου πλήθος προσκυνητών από τη Λήμνο, προσκυνητές- επισκέπτες στο νησί και ομογενείς απόδημοι Λήμνιοι από Αυστραλία, Αμερική και Αφρική συγκεντρώνονται για να τιμήσουν την Θεοτόκο, να ασπασθούν την θαυματουργό εικόνα της και να καταθέσουν τα αιτήματά τους και τις ευχαριστίες τους.

Οι ακολουθίες τελούνται σύμφωνα με το αγιορείτικο τυπικό και ύφος από τους πατέρες της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας.

Τι ἀστραπές φωτός εἶναι αὐτές που καταυγάζουν τη νύχτα αὐτή!

'Τί ἀστραπὲς φωτὸς εἶναι αὐτὲς ποὺ καταυγάζουν τὴ νύχτα αὐτή! Τι ἀγγελικὲς παρατάξεις λαμπρύνουν τὴν κοίμηση τῆς μητέρας τῆς ζωῆς! Ποιὲς θεϊκὲς ὁμιλίες τῶν ἀποστόλων ἑξυμνοῢν τὴν ἐκφορὰ τοῦ σώματος ποὺ δὲχτηκε τὸ Χριστό! Πῶς ὸ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀπὸ εὐσπλαχνία καταδὲχτηκε νὰ γίνει Υἱός της, ὑποδέχεται τὴν ἅγια ψυχή της ὐπηρετώντας τὴν παναγία καὶ θεϊκότατη μητερα του.''

 Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός
(ΕΠΕ 9 Ὁμιλία Α’ εἰς τὴν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου)

πηγή

Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας του Σβεν(СВЕНСКАЯ +17 Αυγούστου)

 Την εικόνα της Παναγίας του Σβεν την αγιογράφησε ο Όσιος Αλύπιος της Λαύρας,ο περίφημος αγιογράφος της Λαύρας των Σπηλαίων. (ΕΔΩ)

Είναι γνωστή για την θεραπεία των τυφλών,των κατειλημμένων από ακάθαρτα πνεύματα και θεωρείται ότι προστατεύει από τους εχθρούς.

 Στην εικόνα παρουσιάζεται η Παναγία να κάθεται σ'έναν θρόνο κρατώντας τον το Βρέφος Χριστό στα γόνατά της.Στα δεξία του θρόνου βρίσκεται ο Άγιος Θεοδόσιος της Λαύρας των Σπηλαίων και ο Άγιος Αλύπιος.Μέχρι το 1288 η εικόνα βρισκόνταν στην Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου.Την ίδια χρονιά μεταφέρθηκε στην Μονή Σβεν του Μπριάνσκ η οποία εορτάζει την Κοίμηση της Θεοτόκου.

 Ο πρίγκηπας Ρωμανός Μιχαήλοβιτς του Τσερνιγκώβ,όντας στο Μπριάνσκ,τυφλώθηκε.Ακούγοντας για την θαυματουργή εικόνα του Οσίου Αλυπίου έστειλε αγγελιοφόρο στο μοναστήρι,ζητώντας να σταλεί η εικόνα στο Μπριάνσκ.Κτά την διάρκεια του ταξιδιού οι μοναχοί διανυκτέρευσαν στην δεξιά όχθη του ποταμού Σβεν. Το πρώι οι ταξιδιώτες πήγαν στη βάρκα για να προσκυνήσουν την εικόνα,δεν την βρήκαν όμως εκεί. Την είδαν να κρέμεται στα κλαδιά μίας βελανίδιας σε έναν λόφο στην απέναντι όχθη. Μόλις το έμαθε ο πρίγκηπας Ρωμανός,τον έφεραν με τα πόδια σε εκείνο το σημείο.

 Ο πρίγκηπας προσευχήθηκε μπροστά στην εικόνα και υποσχέθηκε να χτίσει σε εκείνο το σημείο ένα μοναστήρι και να το  προικίσει με όση γη πιάνει το ανθρώπινο μάτι κοιτάζοντας από τον λόφο. Μετά την θερμή του προσευχή ο πρίγκηπας επανέκτησε την όρασή του.. Πρώτα είδε το μονοπάτι,μετά τα κοντινα αντικείμενα και έπειτα όλα τα γύρω μέρη.

 Έτσι χτίστηκε στο σημείο αυτό το Μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.Το δέντρο πάνω στο οποίο βρέθηκε η εικόνα το έκοψαν για να αγιογραφηθούν πάνω στο ξύλο άλλες εικόνες.

Η εικόνα της Παναγίας του Σβεν εορτάζει τρεις φορές τον χρόνο.Στις 3 Μαΐου,όπου τιμάται η μνήμη του Οσίου Θεοδοσίου και στις 17 Αυγούστου,όπου εορτάζει ο Όσιος Αλύπιος που την αγιογράφησε.

proskynitis.blogspot

Μίροσλαβ Χόλουμπ - Η Πόρτα

Πήγαινε κι άνοιξε την πόρτα.

Μπορεί απ' έξω εκεί να στέκει ένα δέντρο, ένα δάσος,ένας κήπος,ή μια πόλη μαγική.

Πήγαινε κι άνοιξε την πόρτα.

Μπορεί να είναι το σκυλί που ψαχουλεύει.
Μπορεί να δεις κάποια μορφή,ή ένα μάτι,ή την εικόνα μιας εικόνας.

Πήγαινε κι άνοιξε την πόρτα.

Κι αν είναι μόνο η σκοτεινιά που θορυβεί
κι αν είναι μόνο κούφιος άνεμος κι αν τίποτα δεν είναι έξω εκεί,
πήγαινε κι άνοιξε την πόρτα.

Τουλάχιστον θα γίνει κάποιο ρεύμα.

Συγκλονιστική μαρτυρία του π. Στεφάνου σχετικά με τη Θεία Κοινωνία στο Νοσοκομείο Λοιμωδων

Προσωπική και συγκλονιστική μαρτυρία του π. Στεφάνου σχετικά με τη Θεία Κοινωνία στο Νοσοκομείο Λοιμωδων Δυτικής Αττικής Αγ. Βαρβάρα Αιγάλεω όπου υπηρετεί εδώ και 48 χρόνια ανάμεσα στους λεπρύς. Ακουστε με προσοχή!

https://www.facebook.com/argyrios.ntalianis/videos/3564934630189426/UzpfSTEwNDcwMDY0MjI6MTAyMjE4MzM0MDQ1MTgwOTQ/

''Κατά παράβασιν ρητής εγκυκλίου διαταγής ημών ετελέσατε λιτανείαν κατά την πανήγυριν του ιερού υμών Ναού"

 Για την Ιστορία... Κλήση σε απολογία του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Ν. Φιλαδελφείας από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών, " Διότι κατά παράβασιν ρητής εγκυκλίου διαταγής ημών ετελέσατε λιτανείαν κατά την πανήγυριν του ιερού υμών Ναού" . 

Τότε βέβαια, 1947, δεν υπήρχε Κορωνιός αλλά εμφύλιος σπαραγμός.

 Πρόκειται για γενική απαγόρευση λιτανείας εικόνων, που άρχισε το 1940 και επεκτάθηκε στην ουσία μέχρι το 1952. Το έγγραφο υπογράφει ο επίσκοπος Ταλαντίου Βασίλειος, βοηθός του αρχιεπισκόπου Αθηνών Δαμασκηνού (χειροτονία 1945, εκλογή σε μητροπολίτη Λήμνου 1949, παραίτηση 1951, κοίμηση 1983).

Το 1940 απαγορεύθηκαν όλες οι δραστηριότητες εκτός ναών και μονών (ακόμη και η τελετή της Ανάστασης), καθώς και η αφή των φώτων το βράδυ εξ αιτίας του πολέμου. Μετά την απελευθέρωση το 1944, η απαγόρευση επεκτάθηκε λόγω του εμφυλίου πολέμου. Τα Χριστούγεννα του 1944 δεν λειτούργησε καμία εκκλησία των Αθηνών, εξ αιτίας των συγκρούσεων, πλην της αγίας Ευφημίας Νέας Χαλκηδόνος, όπου παραβρέθηκε ο τοπικός γραμματέας του ΚΚΕ Χατζηχρήστος. Όταν οι σύντροφοί του, του ζήτησαν το λόγο, τους απάντησε: σήμερα προσκυνάμε, ο πόλεμος από αύριο. Η άρση των περιορισμών στη λατρεία εκτός ναών έγινε το Πάσχα του 1952 με εγκύκλιο, που υπέγραψε ο Αθηνών Σπυρίδων.

π.Τιμόθεος Ηλιάκης

Η κοίμηση της Θεοτόκου (π.Ανδρέας Κονάνος)

Πόσο μικρό φαντάζει το θήτα του θανάτου μπροστά στο θεόρατο Θήτα της Θεοτόκου

 Πόσο μικρό φαντάζει το θήτα του θανάτου μπροστά στο θεόρατο 

Θήτα της Θεοτόκου, το πλατύτερο των ουρανών... Και πόσο γλυκά 

αγκαλιάζει το κεφαλαίο Κάπα της Κοίμησης ολάκερη την οικουμένη,

 την ίδια που το μικρ(οσκοπικ)ό κάπα του κορωνοϊού προσπαθεί 

μάταια με τα ψέματα να στραγγαλίσει...

Andreas Moratos

ΕΥΦΡΑΙΝΟΥ ΓΕΘΣΗΜΑΝΗ (Φ. Κοντογλου)

 Ὁ ὑμνωδός, ἀντὶ νὰ κλάψει γιὰ τὴν Παναγία ποὺ εἶναι μπροστά του ξαπλωμένη ἀπάνω στὴν κλίνη της, τυλιγμένη μὲ τὸ μαφόρι της μὲ κλεισμένα τὰ μάτια της ποὺ δίνανε παρηγοριὰ στὴν ἀνθρωπότητα, μὲ σταυρωμένα τὰ ἄχραντα χέρια της, ποὺ βαστάξανε τὸν Χριστὸ καὶ τὸν ἀναθρέψανε, πεθαμένη σὰν τὸν κάθε ἄνθρωπο, ἀντὶς λέγω νὰ κλάψει, ἀφοῦ πρῶτα ἀπορεῖ πῶς ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς κείτεται στὸ μνῆμα, μονομιᾶς κράζει μὲ δάκρυα στὰ μάτια, πλὴν δάκρυα χαρᾶς: ''Εὐφραίνου Γεθσημανῆ, ποὺ ἔχεις θησαυρισμένο τὸ ἅγιο σκήνωμα τῆς Θεοτόκου''.
Κ’ ὕστερα στρέφει στοὺς χριστιανοὺς ποὺ εἶναι μέσα στὴν ἐκκλησία καὶ τοὺς λέγει μὲ τὸν ἴδιο πνευματικὸ οἶστρο. Ἂς κράξουμε ὅλοι μαζὶ στὴν Παναγία, ἔχοντας γιὰ πρωτοψάλτη τὸν ἀρχάγγελο Γαβριήλ, ποὺ τὴ χαιρέτισε μὲ τὰ ἴδια λόγια κατὰ τὴ χαρoύμενη, μέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ κι’ ἂς ποῦμε: ''Κεχαριτωμένη, χαῖρε, μαζί σου εἶναι ὁ Κύριος, ποὺ δωρίζει στὸν κόσμο μὲ ἐσένα, τὸ μέγα ἔλεος''.

«Γυνή περιβεβλημένη τόν ἥλιον»

Τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

Τό βιβλίο τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως τοῦ Ἰωάννου ἀναφέρει ἕνα μεγάλο σημεῖο πού ἐμφανίσθηκε στόν οὐρανό, ἤτοι μιά γυναίκα πού ἦταν περιβεβλημένη τόν ἥλιο, κάτω ἀπό τά πόδια της ἦταν ἡ σελήνη καί στό κεφάλι της ὑπῆρχε στεφάνι μέ δώδεκα ἀστέρια, ἦταν ἔγκυος καί φώναζε ἀπό τίς ὠδῖνες καί τόν πόνο τοῦ τοκετοῦ.

«Καί σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ, γυνή περιβεβλημένη τόν ἥλιον, καί ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καί ἐπί τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα, καί ἐν γαστρί ἔχουσα ἔκραζεν ὠδίνουσα καί βασανιζομένη τεκεῖν» (Ἀπ. ιβ΄, 1-2).

Κατά τούς ἑρμηνευτές τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως, τόν Ἀνδρέα Καισαρείας καί τόν Ἀρέθα Καισαρείας ἡ γυναίκα τῆς Ἀποκαλύψεως πού εἶναι περιβεβλημένη τόν ἥλιο καί εἶναι μέγα σημεῖο στόν οὐρανό, εἶναι κατ’ ἄλλους ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος καί κατ’ ἄλλους ἡ Ἐκκλησία. Ὑπάρχει, ὅμως, συνδυασμός μεταξύ Θεοτόκου καί Ἐκκλησίας, γιατί τό πρόσωπο πού ἑνώνει καί τίς δύο εἶναι ὁ Χριστός. Ὁ Ἀνδρέας περισσότερο ἑρμηνεύει ὅτι μέ τήν γυναίκα ἐννοεῖται ἡ Ἐκκλησία, ἐνῶ ὁ Ἀρέθας Καισαρείας ἀναλύει καί τά σχετικά μέ τήν Θεοτόκο.

Ὁ Ἀνδρέας Καισαρείας γράφει: «Γυναῖκα δέ περιβεβλημένην τόν ἥλιον, τινές μέν δι’ ὅλου τήν (παναγίαν) Θεοτόκον νενοήκασι, πρίν ἤ γνωσθῆναι αὐτῆς τόν θεῖον τόκον, παθοῦσαν...τά ἐχόμενα». 
 Ἀλλά ὁ Μεθόδιος «εἰς τήν ἁγίαν Ἐκκλησίαν ἐξέλαβεν». Ὁ Ἀρέθας Καισαρείας ἑρμηνεύει καί ἐκεῖνος ὅτι «τήν γυναῖκα ταύτην τήν τοῦ Κυρίου ἔφησάν τινες εἶναι Μητέρα», ἐπειδή εἶναι καθαρή καί ἀπαλλαγμένη ἀπό τά γήινα, καί «ἐν οὐρανῷ ταύτην γράφει, καί οὐκ ἐν τῇ γῇ, ὡς ἰσάγγελον». Ὁ Οἰκουμένιος, Ἐπίσκοπος Τρίκκης γράφει ὅτι ὡς γυνή περιβεβλημένη τόν ἥλιον εἶναι ἡ Θεοτόκος: «Εἰκότως δέ αὐτήν (τήν Θεοτόκον) ἡ ὀπτασία ἐν τῷ οὐρανῷ καί οὐκ ἐν τῇ γῇ γράφει ὡς

Πανω στο κεφαλι του φιδιου φαίνεται το σημείο του σταυρου

Πανω στο κεφαλι του φιδιου φαίνεται το σημείο του σταυρου(πηγή)

Ο Θρύλος της Παναγίας της Φιδούσας

Ο θρύλος της Παναγίας Φιδούσας λέει πως όλα ξεκίνησαν από έναν σχίνο (θάμνο) που είδαν κάποιοι να καίγεται μέσα στο λόγγο. Πλησιάζοντας για να σβήσουν την φωτιά, είδαν πως είχε καεί ένα και μόνο δέντρο και πως στην ρίζα του υπήρχε η εικόνα της Παναγίας. Την μετέφεραν στην εκκλησία του χωριού τους, όμως την επόμενη μέρα η εικόνα έλειπε! Την βρήκαν και πάλι στο ίδιο σημείο, κι αφού αυτό συνέβη κάμποσες ακόμα φορές, αντελήφθησαν πως επρόκειτο για θεϊκό σημάδι και αποφάσισαν να χτίσουν την Παναγία που την ονόμασαν Λαγκουβάρδα στο σημείο που βρίσκεται σήμερα, στο βάθος της ρεματιάς. Με τα χρόνια εκεί δημιουργήθηκε γυναικείο μοναστήρι, αφιερωμένο στην Παναγία.

 Σύμφωνα πάντα με το θρύλο, κάποτε πειρατές απείλησαν την μονή. Μετά τις προσευχές των μοναχών, φίδια κύκλωσαν το μοναστήρι, απομακρύνοντας τον κίνδυνο! Αυτή ήταν η αρχή των θαυμάτων της Παναγίας Φιδούσας. Το θαύμα επαναλαμβάνεται από τότε κάθε χρόνο και είναι η εξήγηση που δίνει η λαϊκή παράδοση στην εμφάνιση των φιδιών. Θεωρείται μάλιστα κακό σημάδι να μην εμφανιστούν τα φιδάκια κάποια χρονιά, κάτι που, σύμφωνα πάντα με τον θρύλο, δεν συνέβη το 1940 και το 1953, την χρονιά των καταστροφικών σεισμών για την Κεφαλονιά.

Η Παναγία η Ελεούσα,μπροστά στην οποία προσηύχετο ο Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης

Παναγία η Ελεούσα, 1823 εικόνα του παλαιού Καθολικού στην Ι.Μονή Αναλήψεως(Σίψα) Δράμας. 
Σε αυτήν την εικόνα προσηύχετο ο Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης ο οποίος υπερβολικά ευλαβείτο και τιμούσε την Υπεραγία Θεοτόκο, την Πάναγνο Παναγία. Την επεκαλείτο συνεχώς μετά δακρύων.

πηγή

Η ακοίμητη πρεσβεία της Θεοτόκου προς τον Θεό

  Η Παναγία επιβλέπει από ψηλά με συμπόνια ως «υπέρμαχος στρατηγός» το ποίμνιο που δεινοπαθεί από φανερές ή αφανείς επιθέσεις των εχθρών και κυρίως του παλαιού τυράννου, του πονηρού, κατά τη γραφή του αγίου Φιλοθέου Κοκκίνου. 
Η μεσιτεία της είναι το υπέρλογο εκείνο μέσο που όχι μόνο τιμά το ανθρώπινο γένος, αλλά και το ενισχύει, αφού το απαλλάσσει από την κυριαρχία του αιτίου των κακών έξεων και συνηθειών. Οι πιστοί δέονται στην Θεοτόκο να καταστείλει τα πάθη της ψυχής τους και να απολεπτύνει σταδιακά το νέφος της σάρκας, το παχύ και γεώδες αυτό προκάλυμμα. Ζητούν ακόμη να ενδυναμώνει τις νοερές κινήσεις και ενέργειες της ψυχής τους και να τις προσανατολίζει προς το αιώνιο και πρωτότυπο κάλλος.

  Συχνά η απροθυμία της ανθρώπινης φύσεως και η νωθρότητα της διάνοιας καθιστούν τον άνθρωπο ράθυμο στην αρετή, που απαιτεί κόπο. Στην κατάκτηση της αρετής παρεμβάλλονται εμπόδια και αδιέξοδα. Γι’ αυτό στην πρώτη εμφάνισή τους ο πιστός καταφεύγει στην Θεοτόκο που δεν παύει να αγαπά και να φροντίζει τους ανθρώπους ως φιλόστοργη Μητέρα. Έτσι μεταβιβάζει τις ευεργεσίες της προς όλους αδιακρίτως και τους προστατεύει από τους πειρασμούς και τους κινδύνους. 

Ο Ιωσήφ Υμνογράφος ομιλεί ποιητικά για την ακοίμητη πρεσβεία της Θεοτόκου προς τον Θεό, που καθαρίζει τα πάθη της ψυχής με τις ιερές μεσιτείες της, δωρίζοντας παράλληλα και σωτήρια εγρήγορση για την εκπλήρωση του θελήματος του Θεού.

 Είναι τόσο πολλές οι θλίψεις, οι συμφορές του βίου και οι πειρασμοί που κυκλώνουν από παντού τον πιστό, ώστε αναζητά την «κραταιά σκέπη» της Παναγίας και ζητά προστασία, κάνοντας έκκληση προς αυτήν: «Διά σπλάχνα ελέους σου, Παρθένε, μη παρίδης σεμνή ποντούμενόν με σάλω βιοτικών

"Όσο πιο σκοτεινή η νύχτα, τόσο πιο φωτεινά τα αστέρια. Όσο πιο βαθιά η θλίψη, τόσο πιο κοντά είναι ο Θεός!"

"Όσο πιο σκοτεινή η νύχτα, τόσο πιο φωτεινά τα αστέρια. Όσο πιο βαθιά η θλίψη, τόσο πιο κοντά είναι ο Θεός!"

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

πηγή