Και εκεί, μέσα σε αυτή τη σιωπή, η Εκκλησία μιλά για κάτι που δεν φαίνεται. Για την κάθοδο του Χριστού στον Άδη. Όχι σαν μια ιδέα, αλλά σαν γεγονός. Κατέβηκε εκεί που τελειώνουν όλα για τον άνθρωπο. Εκεί που δεν υπάρχει επιστροφή, ούτε φωνή, ούτε μετάνοια, ούτε ελπίδα με τα ανθρώπινα μέτρα.
Και όμως, εκεί μπήκε το φως.
Όχι για να διδάξει, όχι για να πείσει, αλλά για να σπάσει το κλείδωμα του θανάτου. Να πάρει από το χέρι τον άνθρωπο, από εκεί που δεν μπορούσε να βγει μόνος του.
Και τότε αλλάζει όλο το νόημα.
Γιατί ναι! Στο τέλος μένουν οστά. Αυτό είμαστε, μια λεκάνη κόκαλα, αυτό αφήνουμε. Όλη η δύναμη, η εικόνα, οι τίτλοι, όλα καταλήγουν εδώ. Και όποιος το δει καθαρά, ταπεινώνεται. Προσγειώνεται.Αλλά δεν τελειώνει εδώ.
Γιατί ο Χριστός δεν άφησε τον άνθρωπο μέσα σε αυτά τα οστά. Κατέβηκε μέχρι εκεί για να δείξει ότι ούτε αυτό είναι το τέλος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου