ΠΕΡΙ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ

  Η συντριπτική πλειοψηφία των θαυμάτων τα οποία και οπωσδήποτε γίνονται, πρωτίστως συμφέρουν πνευματικά στον ασθενούντα, πράγμα στο οποίο δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία: επιμήκυνση χρόνου μετανοίας του ασθενούς και ενίσχυση και της δικής μας πίστης και μετάνοιας. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπαίνουμε στη θέση του. Συνήθως παραβλέπουμε τη μετάνοια -δική μας και δική του- θριαμβολογούμε και χαιρόμαστε ανθρωπίνως που τον έχουμε μαζί μας υγιή. Να τα αποδίδουμε λοιπόν τα όποια θαύματα στο έλεος του Θεού για τον συγκεκριμένο άνθρωπο (αλλά και για εμάς) και -ό χ ι- στην προσευχή μας, πράγμα επικίνδυνο, αν και έχει ειπωθεί ότι "πολύ ισχύει δέησις -δ ι κ α ί ο υ- ενεργουμένη".

Είμαστε τόσο δίκαιοι λέτε; Όταν της έλεγαν ότι η προσευχή της θαυματουργούσε, "απλώς ο Θεός έχει υπόψη του ότι κάποια μοναχή προσεύχεται", έλεγε η Αγία Γαβριηλία (Παπαγιάννη). Αυτό ναι. Υπάρχουν επιπλέον πολλοί δικαιότεροι και ταπεινότεροι -ά γ ν ω σ τ ο ι- και σ΄ εμάς και στον ασθενή, που προσεύχονται συνεχώς για όλους, άρα - κ α ι- για τον ασθενή και για εμάς. Γιατί να μην άκουσε αυτών τις προσευχές ο Θεός και άκουσε τις δικές μας;

Θα τολμούσα να πω ότι στις περιπτώσεις που επιζητούμε διακαώς σημείον, ισχύει αυτό που γράψαμε. Κοιτάμε τη δική μας βόλεψη, όσο όμορφα κι αν την ντύνουμε "πνευματικά". Και πολλές φορές πια -δίκην πανδημίας- σχηματίζουμε ορισμένοι και "κύκλους εκλεκτών", μάλιστα "επαγγελματιών" διαδικτυακών της προσευχής. Η βολή μας μάς ενδιαφέρει λοιπόν, και όχι το συμφέρον των ασθενών που μπορεί να είναι η αναχώρηση στο Θεό. "Όπως Εσύ γνωρίζεις Κύριε. Όχι το δικό μας αλλά το δικό Σου θέλημα να γίνει, οπότε είμαστε βέβαιοι ότι έγινε το καλύτερο για όλους μας, ασθενείς και υγιείς".

 Επομένως, ό,τι και να συμβεί, όχι μόνο σε περίπτωση ασθενείας, αλλά κατ΄ επέκταση στη ζωή μας, είναι ένα σημείο, ένα θαύμα που ο Θεός είτε το οικονομεί, είτε ευδοκεί, είτε το παραχωρεί. Τι άλλο θαύμα να θέλουμε; Μέσα στο θαύμα ζούμε!

π.Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος