Κάποιοι εκπαιδευτικοί δεν σέβονται ούτε τον εαυτό τους ούτε τον ρόλο τους

 Κάποιοι νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί πήγαν να ορκιστούν με βερμούδα και πέδιλο και ο περιφερειακός διευθυντής τους έστειλε να αλλάξουν, πολύ ορθώς, για να ορκιστούν. Χαμός. Βγήκε και ένας συνδικαλιστής να διαμαρτυρηθεί, γιατί είχε ζέστη λέει και τι πράγματα είναι αυτά.

Δυστυχώς, πολυ δυστυχώς, αν και ευτυχώς από την άλλη δεν είναι πολλοί, κάποιοι εκπαιδευτικοί δεν σέβονται ούτε τον εαυτό τους ούτε τον ρόλο τους. Εχω δει διάφορα στα σχολεία, τα οποία σχολιάζονται πολύ αρνητικά και από τα παιδιά. Μία ερχόταν στο σχολείο λες και είχε έρθει κατευθείαν από τα μπουζούκια, βάψιμο, τακούνι πλατφόρμα, τιγρέ μίνι φουστάνι. Έλεος. Άλλοι σκάνε σαν λέτσοι που μόλις γύρισαν απο το κάμπινγκ στη Γαύδο. Είναι πολύ λίγοι μεν, υπάρχουν δε. Και στα πανεπιστήμια. Μαντέψτε τι ψηφίζουν.

Οι δε μαθητές έχουν ξεφύγει. Σορτσάκια, νύχι, σκισμένο παντελόνι, μακιγιάζ, διαφανείς μπλούζες, ντεκολτέ στο γόνατο, τατουάζ, σκουλαρίκια μύτες, χείλη, μπλε, πράσινα, ο,τι να ναι μαλλιά. Καποια σχολεία, ανάλογα τον διευθυντή, κάτι θα πουν. Τα περισσότερα δεν θα πουν τίποτα.

Και κάπως έτσι κανείς δεν θα μάθει ότι δεν είναι όλες οι περιστάσεις οι ίδιες, ότι δεν είναι όλοι οι χώροι οι ίδιοι, ότι το σχολείο το σεβόμαστε, δεν ντυνόμαστε ούτε λες και είμαστε στην παραλία, ούτε λες και είμαστε για βραδινή έξοδο στα μπουζούκια.

Είναι προφανές ότι τελικά πρέπει να μπει κανονισμός σε αυτό το θέμα και να τελειώνει αυτή η σουργελοποίηση του σχολείου. Τον σεβασμό τον μαθαίνουμε από μικροί. Και αν το σπίτι αδυνατεί να μας τον μάθει, επιβάλλεται να μας τον μαθαίνει το σχολείο. Και για να μας το μάθει το σχολείο οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να είναι παράδειγμα. Προς μίμηση, όχι προς αποφυγή. Και η εμφάνιση τους είναι η αρχή. Δεν είπαμε να κάνουν μοντελινγκ. Αλλά ας μην είναι και εκτός τόπου και χρόνου σε ντύσιμο και συμπεριφορά.

Ελένη Παπαδοπούλου