«Ο Χριστός Εμμανουήλ», Μουσείο Ζακύνθου

«Ο Χριστός Εμμανουήλ».

Τοιχογραφία από το ναό του Σωτήρα στο Κάστρο. Τέλη 12ου αι.

"Δεν είναι τυχαίο που στην εικόνα της Γέννησης εικονίζουν οι αγιογράφοι δίπλα στον Ιωσήφ έναν γέρο με μια μαγκούρα να του μιλά...

"Δεν είναι τυχαίο που στην εικόνα της Γέννησης εικονίζουν οι αγιογράφοι δίπλα στον Ιωσήφ έναν γέρο με μια μαγκούρα να του μιλά...
"Πόσο ανθρώπινη η σκηνή με τον Ιωσήφ τον Μνήστωρ της Παναγίας μας να παλεύει με τους λογισμούς του σαν έμαθε την εγκυμοσύνη της...
Να κάνει το ''σωστό''και να παραδώσει την Μαριάμ προς λιθοβολισμό(γιατί ήταν έγκυος όχι από τον ίδιο)ή να‘’κάνει τα στραβά μάτια’’.
Το γράμμα του νόμου με το πνεύμα του Θεού...

Τούτοι οι αγώνες, αιώνες τώρα(δίχως ημίχρονα, διαιτητές, κανόνες και καθυστερήσεις...)διεξάγονται στα γήπεδα της ψυχής μας.
Δεν είναι τυχαίο που στην εικόνα της Γέννησης εικονίζουν οι αγιογράφοι δίπλα στον Ιωσήφ έναν γέρο με μια μαγκούρα να του μιλά...
Ο πονηρός είναι που σκοτίζει τον νου με χίλιους δυο λογισμούς...

Στο πρόσωπο του Ιωσήφ βρίσκει εφαρμογή αυτό που λέγεται στον ‘’Ύμνο της Αγάπης‘’:«η αγάπη πάντα στέγει (σκεπάζει)…»
Πόσο ξένο είναι τούτο για τον αιμοδιψή κόσμο που μας περιβάλλει…
‘’Όλα στη φόρα‘’ είναι το δικό του ‘’μότο’’...
Πότε λοιπόν άκουσε την μιλιά του Θεού(μέσα από τον άγγελο) ο Ιωσήφ;
Όταν μέσα από την επιλογή του ανέβηκε στο ύψος της σταυρικής αγάπης…
Εκεί πάνω είναι που γεμίζει όλη η ύπαρξη μας με τον Λόγο Του, δηλαδή με ειρήνη, ελπίδα, χαρά...
Και όπως εκείνος (ο Ιωσήφ) να μην μασάμε...Να προχωράμε μπροστά κοιτώντας Ψηλά!

 π. Ioannis Papadimitriou / αντιγραφή

Γιατί λέτε να αρνήθηκαν στην Παναγία κατάλυμα οι άνθρωποι της Βηθλεέμ;

 Γιατί λέτε να αρνήθηκαν στην Παναγία κατάλυμα οι άνθρωποι της Βηθλεέμ; Ολόκληρη πόλη δεν βρέθηκε κάποιος να πάρει στο σπίτι του, μια μικρή έγκυο γυναίκα; Νομίζω ότι αυτή η άρνηση φιλοξενίας, κρύβει κάτι βαθύτερο. Κρύβει την άρνηση αυτού το κόσμου, να φιλοξενήσει την αγνότητα, την αθωότητα και καθαρότητα. Στο πρόσωπο της Παναγίας, οι άνθρωποι αρνούνται το θαύμα του Θεού στην ζωή.

Μην μας προκαλεί εντύπωση, διότι αυτή η άρνηση είναι και δική μας. Καθημερινά αρνούμαστε στο Χριστό να γεννηθεί μέσα μας. Του κλείνουμε όλες τις πόρτες κατάμουτρα. Τον πετάμε έξω από την ζωή μας. Δεν θέλουμε να αναλάβουμε το κόστος της φιλοξενίας, δηλαδή των αλλαγών που πρέπει να γίνουν στο βίο μας.

Κυριακή προ των Χριστουγέννων — Η Γενεαλογία του Ιησού Χριστού

Ματθαίος 1:1–25

  Την Κυριακή προ των Χριστουγέννων η Εκκλησία μάς παρουσιάζει το πρώτο κεφάλαιο του Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, όπου ο Ευαγγελιστής παραθέτει την γενεαλογία του Ιησού Χριστού, Υιού του Δαυίδ και Υιού του Αβραάμ. Με μια απλή ματιά, ο κατάλογος των ονομάτων ίσως φαίνεται τυπικός, όμως μέσα του κρύβεται ένα βαθύ θεολογικό μήνυμα: η ιστορία της γενεαλογίας από τον Αβραάμ μέχρι τον Χριστό (και σύμφωνα με την γενεαλογία του Λουκά από τον Αδάμ μέχρι τον Χριστό) είναι ιστορία σωτηρίας, ιστορία της παρουσίας του Θεού μέσα στην ανθρώπινη αδυναμία.

  Ο Απόστολος Ματθαίος αρχίζει το Ευαγγέλιό του με πρόσωπα, με γενιές ανθρώπων. Θέλει να δείξει ότι ο Θεός δεν σώζει τον άνθρωπο έξω από την ανθρώπινη ιστορία, αλλά μέσα σε αυτήν. Ο Χριστός δεν εμφανίζεται ξαφνικά, αλλά εισέρχεται στον κόσμο ως καρπός μιας πορείας, ως εκπλήρωση των υποσχέσεων που ο Θεός έδωσε στον Αβραάμ. Η Παλαιά Διαθήκη γίνεται, έτσι, προοίμιο της Ενανθρωπήσεως.

  Η γενεαλογία, όμως, δεν περιλαμβάνει μόνον δικαίους. Ο Ματθαίος μνημονεύει και ανθρώπους αμαρτωλούς ή αλλόφυλους, όπως τον Μανασσή, την Ραχάβ, την Βηρσαβεέ, την Ρουθ. Ο Θεός, χωρίς να εγκρίνει την αμαρτία, εργάζεται ακόμη και μέσα από τις ανθρώπινες αδυναμίες για να πραγματοποιήσει το σχέδιο της σωτηρίας. Ο Χριστός, «ο αναμάρτητος», παίρνει πάνω Του όλη την ανθρώπινη ιστορία· τις πτώσεις, τα λάθη, τα τραύματα, και τα λυτρώνει. Η σωτηρία δεν χαρίζεται στους “καθαρούς”, αλλά σε όσους μετανοούν και επιθυμούν το φως Του.

Η Γέννηση του Χριστού είναι, λοιπόν, η είσοδος του Θεού μέσα στην τραγωδία της ανθρώπινης ιστορίας, για να τη μεταμορφώσει σε γεγονός χάριτος.

Επιθυμώ τό μαρτύριο, νά γίνει τό σῶμα μου «ψωμί τοῦ Χριστοῦ, ἀλεσμένο ἀπό τά δόντια τῶν θηρίων»!

  Στήν περίφημη ἐπιστολή του «πρός Ρωμαίους»,ο Άγιος Ιγνάτιος όταν ἔμαθε ὅτι οἱ Χριστιανοί τῆς Ρώμης σχεδίαζαν τή σωτηρία του, ἐκεῖνος τούς διαμήνυσε ὅτι ἐπιθυμεῖ τό μαρτύριο, νά γίνει τό σῶμα του «ψωμί τοῦ Χριστοῦ, ἀλεσμένο ἀπό τά δόντια τῶν θηρίων»! Τούς παρακαλοῦσε νά μήν τοῦ στερήσουν αὐτή τή χαρά καί τιμή

 Ὅταν ἦρθε ἡ μέρα τοῦ μαρτυρίου,γέμισε τὸ ἀμφιθέατρο με κόσμο. Ὁ Ἰγνάτιος στάθηκε ἀτάραχος ἀκόμα καί ὅταν ἀντίκρισε τά λιοντάρια πού ἤξερε ὅτι ἐπρόκειτο νά τόν κατασπαράξουν. Τά φοβερά θηρία ξέσχισαν τίς σάρκες τοῦ μάρτυρα ἐπισκόπου. Ὅμως, μέ θαυμαστό τρόπο, ἄφησαν ἄθικτη τὴν καρδιὰ τοῦ Ἁγίου! Σεβάστηκαν τὴν καρδιά, ποὺ ἦταν γεμάτη ἀγάπη καὶ ἔρωτα γιὰ τὸν Χριστό. 

 Λέει ἡ παράδοση ὅτι σχίσανε τὴν καρδιά, καὶ μέσα βρῆκαν γραμμένη μὲ χρυσά γράμματα τὴ φράση «Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ἔρως τῆς ψυχῆς μου». Ἀπὸ αὐτὸ ὀνομάστηκε Θεοφόρος,διότι ἔφερε μέσα του τὸν Χριστό, τὸν μόνο ἀληθινὸ Θεό.

*Άθληση τού Άγίου Ιερομάρτυρος Ιγνατίου.

Τοιχογραφία τού 14ου αι. στην Ι.Μ. Παναγίας Σουμελά, Τραπεζούντα

πηγή

Τα θαυμαστά που Χάριτι Θεού γινόντουσαν από αυτόν προκαλούν δέος..

Αύριο η μνήμη του Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης...Το ιλαρό του προσώπου του σε ‘’αιχμαλωτίζει’’...
Τα θαυμαστά που Χάριτι Θεού γινόντουσαν από αυτόν προκαλούν δέος...
Ο Άγιος Σιλουανός(τότε ως λαϊκός πριν πάει στο Άγιο Όρος)που πολλές φορές εκκλησιαζόταν στον ναού που λειτουργούσε ο Άγιος Ιωάννης αναφέρει:

‘’Έμεινα έκπληκτος για την δύναμη της προσευχής του, κι από τότε – παρότι πέρασαν γύρω στα σαράντα χρόνια- δεν είδα κανένα να λειτουργεί όπως εκείνος.

Ο πάτερ Ιωάννης είχε μέσα του άφθονη την χάρη του Αγίου Πνεύματος, που θέρμαινε την καρδιά του με την αγάπη τού Θεού και το ίδιο Άγιο Πνεύμα, μέσω αυτού, επενεργούσε στους ανθρώπους.
Είδα πώς έτρεχε ξοπίσω του ο λαός, σαν σε πυρκαγιά, για να πάρουν ευλογία, κι όταν την έπαιρναν χαίρονταν,γιατί το Άγιο Πνεύμα είναι ευχάριστο και δίνει στην ψυχή ειρήνη και γλυκύτητα.’’

Ο Θεός, πολλαπλασιάζει ό,τι έχεις. Ό,τι εσύ επιλέγεις… Ό,τι κρατάς στα χέρια σου…

«Άκου να σου πω Λευτέρη», μου είπε ο φίλος μου ο Ιωσήφ…
«Όταν ο Θεός βλέπει τον άνθρωπο, συνέχεια να γκρινιάζει για τις δυσκολίες του, τότε, επιτρέπει παραπάνω δυσκολίες για να τον συνεφέρει…».
«Τι; Νομίζεις πως είσαι χάλια; Για δες πως είναι το χάλια…», και έτσι επιτρέπει τα χειρότερα…

«Όταν πάλι τον βλέπει τον άνθρωπο να είναι χαρούμενος και να δοξολογεί, τότε, επιτρέπει η χαρά του αυτή να αυξάνει».
«Τι; Νομίζεις πως είσαι ευτυχισμένος; Για δες πως είναι να είσαι πραγματικά καλά…», και έτσι σου επιτρέπει, όλο και πιο ωραία πράγματα στη ζωή σου…

Ο Θεός, πολλαπλασιάζει ό,τι έχεις. Ό,τι εσύ επιλέγεις… Ό,τι κρατάς στα χέρια σου…
Αυτά μου είπε ο φίλος μου ο Ιωσήφ και έκανε να φύγει…

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Ακόμη κι αν το κάνουν απολύτως ολοι...

Ακόμα κι αν το κανει η πλειοψηφία,
Ακόμη κι αν το κάνουν απολύτως ολοι,
το λάθος ειναι λαθος.Δεν μπορεί ποτέ να το βαφτίζουμε "σωστό".

πηγή

Τα φράγκα ειναι το πιο νοστιμο φαΐ....

Αν θελει η [...] Φουντουλη[...] κι ο αντρας της να τρωνε σκουληκια και ακριδες μαγκια τους.
Στηνει φαρμα εντομων στο Πηλιο.
Εμεις οι απολιτιστοι επιμενουμε και θελουμε μπριζολα και λουκανικο απο γουρουνακι, κιμα απο μοσχαρακι και μπουτακι απο κοτοπουλο.
Η νεα ταξη πραγματων ειναι πιο κοντα απ' ο,τι νομιζατε.
Οι επιδοτησεις και τα φραγκα δινονται μονο για αυτα που θελει η νεα μελλοντικη καθεστηκυια ταξη καθυστερημενων.
Γι' αυτο εφευρισκουν ευλογιες, γι' αυτο δεν εμβολιαζουν τα ζωα, γι' αυτο σκοτωνουν προβατα, μοσχαρια και αγελαδες.
Η μανδαμ το εχει ''σπουδαξει'' καλα το αντικειμενο.

Αντικείμενο του μεταδιδακτορικού της είναι οι στάσεις και οι πεποιθήσεις των Ελλήνων καταναλωτών ως προς την εντομοφαγία, η οποία δεν εμφανίζεται ιδιαιτέρως αποδεκτή σε μεγάλο τμήμα του πληθυσμού, παρά τη διεθνή τάση (πρωτο υπουλο χτυπημα που αποσκοπει στο να προκαλεσει ενοχες στον απλο κοσμο) αλλά και το γεγονός ότι τα εδώδιμα έντομα «καλλιεργούνται» σε αποστειρωμένο περιβάλλον, χωρίς εμβόλια και αντιβίωση και δίνουν υψηλής ποιότητας πρωτεΐνη (δευτερο υπουλο χτυπημα στοχευοντας στον αποπροσανατολισμο του κοσμου).

''Την τεκούσαν κατέσχεν απήμαντον''

 ❝ ἀπήμαντος ❞

(δύσκολες λέξεις & φράσεις της υμνογραφίας)

Η λέξη "ἀπήμαντος" (κ. ἀπήματος) είναι ομηρική και σημαίνει «αυτός που δεν έχει πάθει καμιά συμφορά ή ζημιά (< α- στερ. + πημαίνω < "πῆμα" «συμφορά, δυστυχία»).

Απαντά πχ στην Οδύσσεια (τ 279-281), όπου περιγράφεται η φιλοξενία των Φαιάκων προς τον Οδυσσέα

«οἳ δή μιν περὶ κῆρι θεὸν ὣς τιμήσαντο

καί οἱ πολλὰ δόσαν πέμπειν τέ μιν ἤθελον αὐτοὶ

οἴκαδʼ ἀπήμαντον. »

(μετάφρ.)

«Αυτοί λοιπόν τον τίμησαν με την καρδιά τους σαν θεό,

και του έδωσαν πολλά δώρα και ήθελαν οι ίδιοι να τον στείλουν

στην πατρίδα του αβλαβή»

Ήτανε εξαρχής ψευτιά... για να ξεγελάσουν τους λαούς τους...

 Απόσπασμα από τον Ιωάννη Μεταξά, Τετράδιο Σκέψεων, Κηφισιά 2-1-1941:

"Ήτανε εξαρχής ψευτιά... για να ξεγελάσουν τους λαούς τους... Αληθινό δε είναι ένας διψασμένος ιμπεριαλισμός... Είναι όχι μόνο μωρός, αλλά και κακόπιστος ο Έλληνας που πιστεύει ακόμα τώρα πλέον σε ιδεολογίες του Χίτλερ και του Μουσσολίνι... Είναι πολύ χαμηλοί... Ούτε σε γερμανικές ιδεολογίες και ρωμαντισμούς. Ιταλικές δεν υπάρχουνε".

Ο φασισμός δεν είναι ένα απλό επίθετο, ούτε εργαλείο για να εκφράζουμε επιπόλαια διαφωνίες. Είναι ολοκληρωτική ιδεολογία, φορτισμένη με βία, υποταγή στον ηγέτη, καταπίεση της ελευθερίας και επιβολή του μίσους ως μέσου πολιτικής. Είναι έννοια βαριά, ιστορικά και ηθικά, που δεν επιτρέπεται να διαστρεβλώνεται.

Ο Μεταξάς, παρά την επιβεβλημένη για την εποχή αυστηρότητα του καθεστώτος του, διέκρινε καθαρά την αλήθεια από την ψευδαίσθηση. Για εκείνον, οι ιδεολογίες του Χίτλερ και του Μουσολίνι ήταν ψευδείς, επικίνδυνες και χειραγωγικές. Η γενικότερη στάση του αλλά και ειδικά το «Όχι» της 28ης Οκτωβρίου 1940 δεν ήταν απλώς στρατιωτική αντίσταση αλλά μια ηχηρή δήλωση κατά κάθε μορφής ολοκληρωτισμού, τρανή απόδειξη ότι η ιστορική συνείδηση και η αλήθεια δεν υποτάσσονται στη δύναμη ή στην προπαγάνδα.

ΦΑΡΑΣΑ

 

Φωτογραφία από την απέναντι πλευρά του ποταμού, από τον αντίκρυ βράχο, τον Καβάρη

  Τα Φάρασα στέκονται μοναχά, χωριό και περιφέρεια, φρουρός του ελληνισμού στη νοτιοανατολική Καππαδοκία χτισμένα απάνω σε μια βραχοτοπιά κι αντίκρυ τους υψώνεται άλλος βράχος, του Καβάρη ό βράχος. 

 Ανάμεσά τους κυλάει ορμητικός ό Ζαμάντης, λες κι έσκισε το βράχο του ποταμού η ορμή. Έτσι στέκουνταν τα Φάρασα μοναχικά στο κέντρο μιας άγριας και δύσβατης χαράδρας. Μέρες μακρά από τα μεγάλα κέντρα Καισάρεια και Άδανα, 12 ώρες από το Βερέκι, 6 ώρες από τις Αχιαβοϋδες. Ούτε καρόδρομο δε βρίσκανε οι Φαρασώτες πριν από 30 ή 40 χιλιόμετρα, γι’ αυτό ίσως ν’ απομείναν μονάχα τους τα Φάρασα, τα ίδια, χωριό και περιφέρεια, φρουρός του ελληνισμού στη νοτιοανατολική Καππαδοκία.

Μέλπω Μερλιέ

πηγή

Όταν τα βήματα του Αγίου συναντηθούν με τα όνειρα του νέου

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ Γ. ΚΟΜΠΟΣ (1920-2005)

 Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται από την κοίμηση του Αγίου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης Αντωνίου Γ. Κόμπου ( †17-12-2005) και παραμένει περισσότερο επίκαιρος από ποτέ. Η σκέψη μας γυρίζει στη ζωή του, στις διδαχές του, στο παράδειγμά του. Οι αφορμές πολλές, όπως η πρώτη μέρα στο σχολείο (11-9-2025), όταν στο τέλος του αγιασμού οι μαθητές αυθόρμητα άρχισαν να προσέρχονται ένας- ένας για να τους αγιάσει και να τους ευλογήσει ο ιερέας προσωπικά τον καθένα, ασπαζόμενοι τον Σταυρό με χαρά. Ενόσω ο ιερέας τους ευλογούσε στο κεφαλάκι τους με τον αγιασμένο βασιλικό, δίχως να δυσφορήσει για την ολοένα μεγαλύτερη προσέλευση και τον απαιτούμενο χρόνο, οι στιγμές διατηρούσαν την ομορφιά της ιερότητά τους.

Στα πρόσωπα των παιδιών καθρεπτιζόταν εκείνη η πηγαία εσωτερική αναγκαιότητα που τους ωθεί να στέκονται με πολύ σεβασμό κάθε φορά που καταφέρνουν να συναντήσουν την εκφρασμένη Αλήθεια στο πρόσωπο ενός Ιερωμένου. Τότε ζωντάνεψαν μπροστά μας εικόνες από τη ζωή του Αγίου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης Αντωνίου και τη σχέση του με τους νέους, καθώς όλη η επίγειος πορεία του ήταν πλαισιωμένη από νέους, μαζί με τους οποίους αγωνίστηκε για τη διαμόρφωση της ολοκληρωμένης προσωπικότητας τους μέσα σε μια ισορροπημένη εν Χριστώ ζωή.

Ο Αντώνιος Γ. Κόμπος το 1939 «εἰσήχθη εἰς την Μαράσλειον Παιδαγωγικήν Ἀκαδημίαν» και τα δύσκολα χρόνια της κατοχής θα συνεισφέρει στο πιο ευαίσθητο κομμάτι της κοινωνίας, στην ιδιαίτερη πολυαγαπημένη του πατρίδα, το Άργος :

«Μέσα στην κατοχή και κάτω από το φάσμα της πείνας έκανε ιδιαίτερα μαθήματα σε μαθητές του δημοτικού Σχολείου στα γύρω χωριά κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί. Αλλά σε παιδιά, που λόγω φτώχειας δεν είχαν τίποτε να του προσφέρουν και δίσταζαν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα, τα καλούσε ιδιαιτέρως και τους έλεγε να έρχονται δωρεάν. Χρήματα για να βοηθήσει τους πτωχούς μαθητές δεν είχε. Αυτό όμως που διέθετε, τὴ γνώση, την έδινε δωρεάν. Εξασκούσε και αυτός τὴ φιλανθρωπία με τον τρόπο, που μπορούσε. Εφάρμοζε τα λόγια του Απ. Πέτρου: ἀργύριον καὶ χρυσίον οὐχ ὑπάρχει μοι· ὅ δὲ ἔχω τοῦτό σοι δίδωμι (γ,6)».

Κατά τα έτη 1943-45 θα υπηρετήσει για μία διετία ως Δημοδιδάσκαλος στην περιοχή Κάντια Αργολίδος.

Η εφέστιος αργυροεπένδυτη εικόνα του Πολιούχου Αιγίνης Αγίου Διονυσίου

 

πηγή

Η ανθοστόλιστη εφέστιος αργυροεπένδυτη εικόνα του Πολιούχου Αιγίνης Αγίου Διονυσίου στον χρονολογούμενο από το 1806 ομώνυμο Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του νησιού.

Ήταν φώτα, χίλια φώτα,μα δεν ήτανε το ΦΩΣ!

Ήταν φώτα, χίλια φώτα,μα δεν ήτανε το ΦΩΣ!

 Γιώργος Βερίτης

ΤΟ ΞΕΣΚΛΑΒΩΜΑ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΗ

ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ
Πρὸς ὅλους τοὺς χρεωμένους χωρικούς τῆς Ἑλλάδος.
ΟΙ ΣΚΛΑΒΟΙ ΤΗΣ ΓΗΣ
᾿Αγρότες!
“Όλοι σας θυμάστε σε ποιὰ κατάσταση έξαθλιωμένη εἴχατε περιπέσει κατὰ τὰ τελευταία δέκα χρόνια. Ἡ οἰκονομική κρίση, ἡ ὁποία ἔγινε φανερή ἀπὸ τὸ 1929 γιὰ τὸν ἀστικό κόσμο ἐσᾶς σᾶς ἐχτυπησε σκληρότερα καὶ δυνατώτερα.
Με το νόμο που δημοσίευσε η Κυβέρνηση ξεσκλαβώθηκαν 650 περίπου χιλιάδες οἰκογένειες, τῶν ἀγροτῶν.

Τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν εἶναι πολύ παληά. Μερικά χρονολογοῦνται ἀπὸ τὸν καιρὸ ποὺ τὰ μέλη κάθε αγροτικῆς οἰκογένειας, που μποροῦσαν νὰ ἐργασθούν, βρισκόντανε στο μέτωπο γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς Πατρίδας. Τὰ περισσότερα ὅμως έδημιουργήθηκαν ἀπὸ τὸ 1927 καὶ ἐξῆς, ὁπότε ἄρχισε μιὰ ἐντονώτερη προσπάθεια γιὰ τὴν ἐπέκταση τῆς καλλιεργείας. Απὸ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη καὶ πέρα ὁ ἐπίσημος τόκος τοῦ δανεισμού στη χώρα μας ήταν πολύ μεγάλος, ἀληθινά δυσβάστακτος καὶ ἀσυγκρίτως μεγαλύτερος ἀπὸ ἀπὸ τὸν ἐπίσημο συμβατικό τόκο ὅλων τῶν ἄλλων εὐρωπαϊκών Κρατών.

Αν ἀφήναμε τον ἀγρότη να συντριβή κάτω ἀπὸ τὸ βάρος των χρεών, καὶ θὰ συνέβαινε ἀσφαλῶς αὐτό χωρίς την μεταβολή της 4ης Αὐγούστου, ή παραγωγή μας θὰ μίκραινε, τὸ συνάλλαγμα θὰ λιγόστευε.

ΑΓΙΟΣ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ-1570

Του Αγίου Σεβαστιανού σήμερα.
Ο Άγιος όπως απεικονίζεται σε τοιχογραφία του Ιερού Ναού του Αγίου Δημητρίου στα Παλατίτσια Ημαθίας, έργο του ζωγράφου Νικολάου από το Λινοτόπι Καστοριάς, 1570.

πηγή

Περί ιδιωτικοποίησης του νερού!!!

Αυτά που μας λένε για λειψυδρία κλπ, είναι παπ - - - α μάντολες.
Όλα είναι για ένα σκοπό.Τι θα συμβεί στο άμεσο μέλλον.
Οι υπηρεσίες ύδρευσης ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ (Αθήνα-Θεσσαλονίκη αντίστοιχα) θα κάνουν γεωγραφική επέκταση των ορίων τους. Δηλαδή, θα απορροφήσουν κι άλλες υπηρεσίες ύδρευσης οι οποίες θα καταργηθούν.
Αυτές θα είναι οι 2 πρώτες υπηρεσίες. Καθόσον όμως υπάρχουν περισσότερες από 700 υπηρεσίες ύδρευσης σε όλη την Ελλάδα, θα δημιουργηθεί και μία τρίτη υπηρεσία η οποία θα αναλάβει την ευθύνη για την υπόλοιπη χώρα.

Τώρα...
Για την ΕΥΔΑΠ, ενδιαφέρεται να την αγοράσει ένας αμερικανός ιδιώτης μεγαλοεπενδυτής, ο Τζον Πόλσον, ο οποίος έχει προσωπική περιουσία άνω των 3,8 δισ. δολαρίων. Κατέχει ήδη ως μέτοχος στην ΕΥΔΑΠ, το 9,99%.
Για την ΕΥΑΘ, ενδιαφέρεται να την αγοράσει η γαλλική εταιρεία διαχείρισης νερού Vigie (πρώην Suez), η οποία είναι και αυτή μέτοχος με 5,46%. Η Vigie (πρώην Suez) παλαιότερα, είχε κάνει πρόταση για να αποκτήσει πάνω από το 70% της ΕΥΑΘ.
Η τρίτη εταιρεία, δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη. Είναι σαν την Kinder έκπληξη!!!
Όποια και να είναι όμως, το νερό πλέον δεν θα είναι δημόσιο αγαθό.
Τί σημαίνει αυτό.
Θα απαγορευτεί κάθε είδους γεώτρηση.
Θα απαγορευτεί να έχεις πηγάδι στο χωράφι σου.
Και...οι αγρότες θα "τελειώσουν". Διότι βάση της οδηγίας 2000/60/EΚ 22/12/2000 του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου, οι αγρότες θεωρούνται ότι "ρυπαίνουν το περιβάλλον", με την άσκηση της αγροτικής δραστηριότητας(άντληση νερού για τα χωράφια τους). Έτσι, θα έχουν κατακόρυφη αύξηση της τιμής της χρήσης του νερού διαμέσου της επιβολής περιβαλλοντικών τελών. Από στρεμματική χρέωση που είναι μέχρι τώρα, σε χρέωση ανα κυβικό μέτρο νερού.
Και τέλος, τα τιμολόγια για τους ιδιώτες, θα έχουν κατακόρυφη αύξηση!!!
Και ένα μπόνους για σας!

Αυτός ερχόταν στην Καλιφόρνια και μου έλεγε, πως θα με κάνει καλά...!

Ένα κοριτσάκι από την Καλιφόρνια της Αμερικής ήταν παράλυτο. Είχε σοβαρό πρόβλημα στη σπονδυλική του στήλη. Συχνά έβλεπαν στον ύπνο τους και αυτό και η μητέρα της ένα καλόγηρο που τους καλούσε να έρθουν στη Ζάκυνθο και τους υποσχόταν ότι το κοριτσάκι θα γίνη καλά.
Τελικά απεφάσισαν να έρθουν στο νησί μας αν και δεν ήξεραν να μιλάνε Ελληνικά.

Ένας καλός γιατρός, ονόματι Κούμανης, μιλούσε καλά την Αγγλική γλώσσα και λέγει στη μητέρα του κοριτσιού γεμάτος απορία.
― Καλά ήλθες από την Καλιφόρνια στη Ζάκυνθο; Ποίος είναι ικανός από εμάς να θεραπεύση το παιδί σου;
Η μητέρα του απάντησε ότι έβλεπαν ένα καλόγηρο που τους παρότρυνε γι’ αυτό.
Αμέσως κατάλαβε ο γιατρός και της υπέδειξε να πάη στο Ναό του αγίου Διονυσίου. Κατά θεία συγκυρία ήταν και η εορτή του Αγίου Διονυσίου.
Επήγαν λοιπόν στην Εκκλησία και στον Εσπερινό μόλις βγάλαμε τον Άγιο στην Ωραία Πύλη, καθώς ήταν το κοριτσάκι ακίνητο, παράλυτο, δίνει ένα σάλτο και πάει και αγκαλιάζει τα πόδια του Αγίου, και έλεγε στην ελληνική γλώσσα, παρ’ όλο που δεν την ήξερε.
― Αυτός ερχόταν στην Καλιφόρνια και μου έλεγε, πως θα με κάνει καλά.

Το τι έγινε δεν μπορεί κανείς να το περιγράψει. Και η μητέρα της ευχαριστώντας τον Άγιο έφυγε με το κοριτσάκι της υγιέστατο.
Μαρτυρία π. Χρυσόστομος Γκέλμπεσης 

πηγή

Ας νοιώσουν ντροπή όλοι οι κοιλιόδουλοι, σαν βλέπουν την εγκράτεια των θηρίων.

Aγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

 Τα θηρία ξέρουν να σέβονται τους φίλους του Θεού. Και όταν ακόμα τα θερίζει η πείνα, γίνονται σεβαστικά.

 Ας νοιώσουν ντροπή όλοι οι κοιλιόδουλοι, σαν βλέπουν την εγκράτεια των θηρίων. Λιοντάρια είδαν τον Δανιήλ και έδειξαν εγκράτεια.
Εμείς βλέπουμε τον Υιό του Θεού να έρχεται σε μας, και δεν σεβόμαστε.

 Τα λιοντάρια προτίμησαν να πεθάνουν από την πείνα, παρά να αγγίξουν το σώμα του αγίου. 

Εμείς βλέπουμε γυμνό το Χριστό,να περιφέρεται απ' εδώ και απ' εκεί και να λιώνει από την πείνα,και δεν του προσφέρουμε ούτε τα περιττά. Ζούμε πλουσιοπάροχα και περιφρονούμε τους αγίους, τους αδελφούς μας που πεινάνε.

πηγή

– Αχ, αυτός όταν έφτασε μπροστά στην πόρτα του Παραδείσου δεν πρόλαβε να βάλει το χέρι στο πόμολο.Άνοιξε ο Παράδεισος μόνος του.

  Ο μακαριστός άγιος επίσκοπος Αντώνιος Σιατίστης συνέλεγε την πνευματική γύρη, ανακαλύπτοντας ιερείς που αγωνίζονταν τον καλό αγώνα προς την σωτηρία και την αγιότητα! 

  Επισκεπτόταν θεοφόρους πατέρες και μητέρες και είχε πνευματική επικοινωνία μαζί τους, επισημαίνοντας «γιατί πολύ ωφελοῦμαι»….!

  Τον άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη στην Εύβοια, τον άγιο Πορφύριο, στο Άγιο Όρος τον άγιο Παίσιο, τον π. Πετρώνιο και τον άγιο Διονύσιο της Κολιτσού τους Ρουμάνους, την αγία γερόντισσα Μακρίνα στην Ι.Μ. Αρτοκωστά Αρκαδίας, τον γέροντα Βασίλειο Καυσοκαλυβίτη, τον π. Αμβρόσιο Λάζαρη στην Ι. Μονή Δαδίου, τον π. Παναγιώτη στα Βραγγιανά των Αγράφων, τον π. Αριστείδη Παπαδόπουλος από τη Μικρόπολη στην Δράμα και τον π. Ιωάννη Καλαΐδη στις Σέρρες!

Ο Γέροντας Αμβρόσιος(Λάζαρης) σεβόταν τον Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιο Κόμπο, τον αγαπούσε και τον ξεχώριζε στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, γιατί έμοιαζαν: ήταν κι αυτός άνθρωπος απλός, ταπεινός, της μετάνοιας, ελεήμων, της αγάπης και μακριά από κάθε ανθρώπινη δόξα ή υλικά αγαθά.

Η Μονη Παμμεγίστων Ταξιαρχών( Mονή Πιθαρίου)

Η Μονη Παμμεγίστων Ταξιαρχών της Eρεσού είναι περισσότερο γνωστή ως Mονή Πιθαρίου ή “Πιθάρι”, ονομασία που οφείλεται στη γεωμορφία της περιοχής, στην οποία βρίσκεται, σε ένα κοίλωμα χαράδρας, μεταξύ λόφων που τη στεφανώνουν, σχηματίζοντας γύρω της ένα νοητό πιθάρι, ο υποτιθέμενος πάτος του οποίου έχει μεταμορφωθεί τελευταία σε λιμνοδεξαμενή, με τη λειτουργία του παρακείμενου τεχνητού φράγματος.

H ανυπαρξία ιστορικών στοιχείων για την ίδρυσή της δημιουργεί και για τη Mονή Πιθαρίου τη συνήθη για τα μοναστήρια της Λέσβου διχογνωμία στους ερευνητές. H μία άποψη τη θέλει βυζαντινό μοναστήρι που ανασυστήθηκε κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, ενώ η δεύτερη χρονολογεί την ίδρυσή της στο 16ο αιώνα.

 Tο βέβαιο είναι πάντως πως λειτουργούσε το 1548, χρονολογία κατά την οποία καταγράφεται σε οθωμανικό κατάστιχο, με το οποίο καθορίζονται οι φορολογικές υποχρεώσεις των μοναστηριών της περιφέρειας Eρεσού. Aπό το ποσό που καλείται να καταβάλει η μονή εξάγεται το συμπέρασμα ότι είχε ήδη σημαντική περιουσία, κάτι που πιθανώτατα σημαίνει ότι είχε ιδρυθεί κάποιες δεκαετίες νωρίτερα!(φωτ.G.Tsakiris)

πηγή

Το Προφητικό Βιβλίο του Δανιήλ

Στις 17 Δεκεμβρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Προφήτου Δανιήλ, ενός από τους ενδοξότερους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης. Μαζί του εορτάζουν και οι Άγιοι Τρεις Παίδες, Ανανίας, Αζαρίας και Μισαήλ, που έζησαν τον ίδιο καιρό στη Βαβυλώνα. Ο Δανιήλ υπήρξε παράδειγμα προσευχής και εμπιστοσύνης στον Θεό, ακόμη και μέσα σε ξένη και ειδωλολατρική χώρα.

Ο Δανιήλ έζησε τον 6ο αιώνα π.Χ., στην περίοδο της Βαβυλωνιακής αιχμαλωσίας. Από νεαρή ηλικία οδηγήθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα, όπου υπηρέτησε σε υψηλές διοικητικές θέσεις κοντά στους βασιλείς Ναβουχοδονόσορα, Βαλτάσαρ, Δαρείο του Μήδου και Κύρο του Πέρσου.

Το βιβλίο που φέρει το όνομά του είναι δίγλωσσο, γραμμένο εξ αρχής σε εβραϊκά και αραμαϊκά, όπως αποδεικνύουν τα αρχαιότερα χειρόγραφα. Τα εβραϊκά τμήματα (κεφ. 1 και 8–12) αφορούν κυρίως την πίστη και το μέλλον του Ισραήλ, ενώ τα αραμαϊκά (κεφ. 2–7) σχετίζονται με την παρουσία του Δανιήλ στην αυλή των βασιλέων και έχουν οικουμενικό χαρακτήρα.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίζει ως κανονικό όλο το βιβλίο, συμπεριλαμβανομένων των ελληνικών προσθηκών που σώζονται στη μετάφραση των Εβδομήκοντα:
τον Ύμνο των Τριών Παίδων,
την Ιστορία της Σωσάννας,
και τον Βήλ και Δράκοντα.

Οι τρεις αυτές διηγήσεις δεν υπήρχαν στο εβραϊκό πρωτότυπο αλλά γράφτηκαν εξαρχής στα Ελληνικά από ιουδαίους συγγραφείς της ελληνιστικής εποχής και ενσωματώθηκαν στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα. Επιβίωσαν στη χρήση της αρχαίας Εκκλησίας, γι’ αυτό και θεωρούνται μέρος του Κανόνα.
Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δέχεται επίσης αυτές τις ελληνικές προσθήκες ως κανονικές.
Αντίθετα, οι Προτεστάντες περιλαμβάνουν μόνο τα εβραϊκά κεφάλαια (1–12), θεωρώντας τα ελληνικά δευτεροκανονικά.
Ο Εβραϊκός Κανόνας (Τανάκ) τοποθετεί τον Δανιήλ στα Γραπτά (Κετουβίμ) και όχι στους Προφήτες, δίνοντάς του χαρακτήρα σοφιολογικό και αποκαλυπτικό μάλλον παρά προφητικό.

Η Ορθόδοξη Παράδοση βλέπει στον Δανιήλ έναν προφήτη φωτισμένο από το Άγιο Πνεύμα, που προλέγει με σαφήνεια τον ερχομό του Χριστού. Κεντρική θέση κατέχει η προφητεία των “Εβδομήκοντα Εβδομάδων” (Δαν. 9, 24–27). Σύμφωνα με την ερμηνεία των Πατέρων —όπως του αγίου Ιππολύτου Ρώμης και του αγίου Ιερωνύμου— οι «εβδομάδες» αυτές οδηγούν χρονικά στην εποχή της ενανθρωπήσεως και της δημόσιας δράσης του Ιησού Χριστού.

Η προφητεία αναφέρει: «καὶ μετὰ τὰς ἑβδομάδας τὰς ἑξηκονταδύο ἐξολοθρευθήσεται χρῖσμα, καὶ κρίμα οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ· καὶ τὴν πόλιν καὶ τὸ ἅγιον διαφθερεῖ σὺν τῷ ἡγουμένῳ τῷ ἐρχομένῳ καὶ ἐκκοπήσονται ἐν κατακλυσμῷ, καὶ ἕως τέλους πολέμου συντετμημένου τάξει ἀφανισμοῖς», δηλαδή μιλά για τον πάσχοντα Μεσσία, ο οποίος θα καταργήσει την αμαρτία και θα θεμελιώσει την αιώνια δικαιοσύνη. Επίσης, τα οράματα του «Υιού του Ανθρώπου» (Δαν. 7,13–14) προαναγγέλλουν τον Χριστό και τη βασιλεία Του, η οποία δεν θα έχει τέλος.

Πέρα από την προφητεία των Εβδομήκοντα Εβδομάδων, το βιβλίο περιλαμβάνει και άλλες μεγάλες αποκαλυπτικές οράσεις:

Αρχαίες τοιχογραφίες των Αγίων Τριών Παίδων εν Καμίνω

Οι ''Άγιοι Τρείς Παίδες εν Καμίνω'', καθεδρικός ναός του Φαράς, Νουβία, 12ος αιώνας

- Οι ''Άγιοι Τρείς Παίδες εν Καμίνω'', μονή Οσίου Λουκά, 11ος αιώνας, με έναν άγγελο να ακουμπά απαλά το κεφάλι τους σε μια σπάνια κίνηση, μεγάλης δύναμης και πραότητας.

- Οι ''Άγιοι Τρείς Παίδες εν Καμίνω'' στις Κατακόμβες της Αγίας Πρισκίλλας, 3ος αιώνας. Εδώ η χειρονομία προσευχής συναντά ένα μικρό περιστέρι που  φέρνει ένα κλαδί ελιάς όπως στον  Νώε.

- Ο ''Προφήτης Δανιήλ στον Λάκκο των Λεόντων'', ρωμαϊκό ψηφιδωτό από το Bordj El Loudi της Τυνησίας, 5ος αιώνας 

πηγή

Ο π. Παναγιώτης Τσιώλης, ο Γέροντας των Αγράφων για τον μακαριστό άγιο επίσκοπο Σιατίστης Αντώνιο

π. Παναγιώτης: Οἱ περισσότεροι ραβδούχοι μας λειτουργοῦν σὰν φοβισμένα κακόμοιρα ἀνθρωπάκια. Δὲν ξέρουν τὴ δύναμη ἔχει ή ράβδος τους. Ἂν τὸ ἤξεραν δὲν θὰ λειτουργοῦσαν σὰν διακοσμητικά στολίδια σὲ τελετὲς ἀλλὰ θὰ βαροῦσαν τὴ ράβδο καὶ θὰ ἔπιαναν ἀμέσως δουλειὰ οἱ οὐράνιες δυνάμεις. Τὰ Χερουβίμ καὶ τὰ Σεραφεὶμ θὰ πιάσουν τὶς σκούπες καὶ μὲ τὴν καθοδήγηση τῶν Ἀρχαγγέλων θὰ διώξουν τὰ μιάσματα, τοὺς βρωμερούς δαίμονες ποὺ ἁλωνίζουν ἀνεξέλεγκτα στις ἐκκλησιές μας, στὰ σπίτια μας σὲ ὁλάκερη τὴν κοινωνία. Τότε ποὺ ἦρθε στὸ Βαλάρι αὐτὸς ὁ ἅγιος Ἐπίσκοπος ὁ Ἀντώνιος (Σιατίστης) τὰ εἴπαμε αὐτά.

- Διονύσης Μακρής: Πῶς ἀντέδρασε γέροντα;
- π. Παναγιώτης: Μέλι ἔσταζε ἀπὸ τὸ στόμα του. Μοσχοβολοῦσε λιβάνι. Εὐωδίαζε τὸ στόμα του. «Παρασυρθήκαμε πάτερ μου. Αφήσαμε τὸ κήρυγμα καὶ ἀγκαλιάσαμε τὸν μαμμωνά. Καταντήσαμε χειρότεροι τῶν Φαρισαίων. Γίναμε ἔρμαια τοῦ πονηροῦ. Μὲ τὶς ἀποφάσεις μας καὶ τὶς πράξεις μας προκαλοῦμε θλίψη στὸν οὐρανὸ καὶ διχάζουμε τοὺς πιστούς. Παρακαλῶ τὸν Χριστό μας να μᾶς φωτίσει νὰ μὴν πᾶμε ἄσκοπα, νὰ μὴν χαθοῦμε. Νὰ βοηθήσει νὰ σώσουμε τὴν ψυχούλα μας...»! Τὴ δύναμη του ὁ Ἀντώνιος τὴν ἀντλοῦσε ἀπὸ τὴν ἀδιάλειπτη προσευχή του, τὶς συνεχεῖς νηστεῖες του καὶ τὴν ταπείνωσή του. Αὐτὰ ἐνδυνάμωναν τὴν ποιμαντική του ράβδο καὶ ὄχι μόνο θωράκιζε την μητρόπολή του ἀπὸ τὰ δαιμόνια ἀλλὰ ἔκανε καὶ πολλά-πολλὰ θαύματα. Νὰ ἐπισκεφθεῖς τὴν περιοχή του καὶ νὰ ρωτήσεις τί ἐστὶ Ἀντώνιος καὶ τότε θὰ παρελάσουν πλειάδα ἀνθρώπων ποὺ ἔζησαν κοντὰ του τὸ θαῦμα καὶ εὐεργετήθηκαν ἀπ' αὐτόν. Δέκα τέτοιους ραβδούχους νὰ εἴχαμε, ή Έλλάδα θὰ πρωταγωνιστοῦσε. Γαλουχοῦσε ὁ Ἀντώνιος τὶς ψυχοῦλες καὶ ποτὲ δὲν παρέκλινε νὰ ἐργάζεται γιὰ τη σωτηρία τῶν ψυχῶν, μέσα ἀπὸ τὸ κήρυγμα, την έξομολόγηση καὶ τὴν προσήλωσή του στὰ Μυστήρια της Αγίας Εκκλησίας μας.

- Νικόλας: Ἔχω ἀκούσει ὅτι εἶχε τρύπιες τσέπες, ποὺ λένε στο χωριό μου! Δηλαδὴ μοίραζε ἀκόμη καὶ τὸ μισθό του στοὺς φτωχούς, ἐνῶ ὅποτε κατέβαινε στην Αθήνα φιλοξενείτο σὲ σπίτια πνευματικών του παιδιών. Αὐτὸν καὶ τὸν Ἐφραίμ τῆς Αριζόνας (ζούσε τότε) τὸν ἔχω γέροντα στην καρδιά μου. Εἶναι μεγάλοι ἱεραπόστολοι.
- π. Παναγιώτης: Νίκο μου αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Καὶ τὸν Ἐφραὶμ τὸν ἔχω γνωρίσει πνευματικά. Ἔχει ἐπισκεφθεῖ πολλὲς φορὲς τὰ Ἄγραφα...

- Διονύσης Μακρής: Ἦρθε παππούλη καὶ ὁ γέροντας Ἐφραὶμ στὰ Ἀγραφα;
- π. Παναγιώτης: Ναὶ θεολόγε. Δὲν σοῦ εἶπα ὅτι ὁ Νοῦς γεννᾶ... Αὐτὰ όμως εἶναι τοῦ Θεοῦ τὰ πράματα, ἔρχονται μόνα τους, μὴν τὰ ψάχνεις!

Πηγή: “Ο Γέροντας των Αγράφων – π. Παναγιώτης Τσιώλης”, Διονύσιος Α. Μακρής, εκδ. Αγαθός Λόγος, Μέρος Β΄, Αθήνα 2023, σελ. 57-60

Ο π. Παναγιώτης είχε πάντοτε τον τρόπο να ενισχύει την πίστη μου.
– Όλα τα δίνει ο Θεός. Αυτός μας ξυπνά. Αυτός μας ταΐζει. Αυτός μας παρηγορεί στα δύσκολα. Αυτός μας καθοδηγεί στην οδό της σωτηρίας. Είναι στοργικός Πατέρας, που εκπληρώνει όλες τις επιθυμίες μας αρκεί αυτές να συμβαδίζουν με το λειτουργικό πλαίσιο, που Εκείνος έχει θέσει από την αρχή της δημιουργίας του κόσμου. Τα ακούς θεολόγε;

Το ύπουλο δηλητήριο του Netflix στα παιδιά: 41% των «κατάλληλων» σειρών είναι γεμάτες με woke μηνύματα!

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΝΔΡΩΝΗΣ

Έναν ανελέητο προγραμματισμό παιδικών εγκεφάλων πραγματοποιεί η πλατφόρμα Netflix, έχοντας κυριολεκτικά κατακλύσει το περιεχόμενό της με ΛΟΑΤΚΙ+ προπαγάνδα. Φαινομενικά «αθώες» σειρές που προορίζονται για παιδιά, γίνονται πεδίο ψυχολογικού πολέμου με επαναλαμβανόμενα μηνύματα σεξουαλικής «αφύπνισης» και σύγχυσης των βιολογικών φύλων.

Αυτό που εδώ και χρόνια ήταν φως – φανάρι ότι επιχειρούσε το Netflix, καταγράφηκε και από σχετική μελέτη της Concerned Women for America (CWA), μια Ευαγγελική συντηρητική οργάνωση των ΗΠΑ. Στην έρευνα με τίτλο «LGBTQ Messaging Pervasive In Netflix Children’s Programming» (Η προώθηση μηνυμάτων LGBTQ είναι διάχυτη στο παιδικό πρόγραμμα του Netflix), διαπιστώθηκε ότι στο 41% των σειρών του Netflix με βαθμολογία «G» (κατάλληλο για όλους) και TV-Y7 (κατάλληλο για παιδιά άνω των 7 ετών), εντοπίζεται περιεχόμενο woke προσηλυτισμού που γίνεται είτε με άμεσο – είτε με έμμεσο τρόπο. Σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες, το 33% των σειρών σχετικών με νέους στο Netflix περιείχε θέματα, ιστορίες ή χαρακτήρες ΛΟΑΤΚΙ+.

Ο ιερομόναχος Παΐσιος ο Μαθηματικός

 Manos Lambrakis

  Ο ιερομόναχος Παΐσιος ο Μαθηματικός δεν εμφανίζεται στη σύγχρονη εκκλησιαστική γραμματεία ως απλός καταγραφέας θαυμαστών περιστατικών ούτε ως χρονικογράφος ενός χαρισματικού Γέροντα, του Αγίου Παισίου.

Η μορφή του συγκροτείται θεολογικά ως πρόσωπο μαρτυρίας: ως εκείνος που κλήθηκε να ζήσει πλησίον πυρός 24 χρόνια δίπλα στον Άγιο, όχι για να το περιγράψει εντυπωσιακά, αλλά για να το διαφυλάξει από τη μετατροπή του σε αφήγημα κατανάλωσης ή σε ιδεολογικό απόθεμα.
Η μαθηματική του παιδεία, χωρίς ποτέ να γίνεται επίδειξη μέσα στους δύο τόμους των αναμνήσεων του από τον Άγιο Παίσιο (Εκδόσεις Ι. Μ. Αγίου Ιλαρίωνος στους Προμάχους της Αριδαίας), λειτουργεί υπόγεια ως άσκηση ακρίβειας, μέτρου και διάκρισης: τι καταγράφεται, τι αποσιωπάται, πώς μεταφέρεται ο λόγος χωρίς να προδίδεται το πνεύμα.
Έτσι, η μαρτυρία του δεν είναι χρονικό, αλλά εκκλησιαστική πράξη μνήμης, όπου ο Άγιος Παΐσιος αναδύεται όχι ως υπερφυσικό φαινόμενο, αλλά ως φορέας ήθους, λόγου και σταυρικής διάκρισης.

Στο πρόσωπο του ιερομονάχου Παϊσίου του Μαθηματικού (ή του νέου όπως συχνά αποκαλείται στην μοναστική κοινότητα του Αγίου Όρους) διακρίνεται μια σπάνια σύνθεση ιερατικής διακονίας, πνευματικής υπακοής και νοητικής ακρίβειας.

Η εγγύτητά του με τον Άγιο δεν γεννά εξοικείωση, αλλά βαθύτερη συστολή.
Παράλληλα δεν οδηγεί σε αυθεντία, αλλά σε αυστηρότερο έλεγχο του εαυτού.
Το γεγονός ότι ο Άγιος Παΐσιος, θεωρώντας εαυτόν ανάξιο της ιερωσύνης, του ανέθεσε τη λειτουργική διακονία, δεν αποτελεί απλώς βιογραφική λεπτομέρεια, αλλά εκκλησιολογική πράξη: η Χάρη ενεργεί διά της ταπεινώσεως και η ιερωσύνη λειτουργεί ως διακονία άλλου.

Η Ρωσίδα Αγία που ...πηγαινοερχόταν στην άλλη ζωή…

Η ζωή μιας Ρωσίδας αγίας μπορεί να είναι πιο συναρπαστική από μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι και θεατρικό του Τσέχοφ ή του Γκόγκολ και πιο ποιητική από στίχους του Πούσκιν του Νεκράσοφ ή του Γιεφτουσένκο!

Επιλέχθηκε από τα 13 της να γίνει μια λαική προφήτισσα. Έπεφτε σε έκσταση μεταφερόταν στον άλλον κόσμο βίωνε πνευματικές καταστάσεις την παρατεταμένη αρπαγή του νοός. Ήταν σε ληθαργώδη αφασία σ΄επάλληλες ”μεταστάσεις” και όταν ξυπνούσε είχε πληροφορίες για νεκρούς και ζωντανούς..Η ζωή της ήταν μια ζωντανή μαρτυρία της μεταθανάτιας ζωής. Διώχθηκε από το καθεστώς έζησε ως πρόσφυγας από τόπο σε τόπο κυνηγημένη βίωσε απάνθρωπα βασανιστήρια από τα οποία έμεινε κατάκοιτη , την φαρμάκωσαν αλλά το δηλητήριο δεν την έβλαψε… Ζούσε σε 2 κόσμους..είχε πλήθος οράματα και οπτασίες… Εν ζωή πέρασε πολλές μέρες της στην άλλη ζωή. Σεργιάνιζε σε άλλους κόσμους.. Πηγαινοερχόταν στην άλλη ζωή…σαν να πήγαινε στην πόλη!!!

Την 1η Δεκεμβρίου, πριν από 45 χρόνια,η Βαρβάρα (Σουλάεβα) (1914 – 1 Δεκεμβρίου 1980) εκοιμήθη εν Κυρίω αφού εν ζωή βίωσε περισσότερες από 130 ημέρες στη μετά θάνατον ζωή.

Με θέλημα Θεού, περιοδικά κοιμόταν και φαινόταν να λιποθυμά. Κοιμόταν διαρκώς για δύο, τρεις ή και περισσότερες ημέρες, ανάλογα με την περίσταση. Ούτε η οικογένειά της ούτε οι γιατροί μπορούσαν να την ξυπνήσουν. Όταν ξυπνούσε από την έκσταση, περιέγραφε ότι οδηγήθηκε μέσα από τα ουράνια βασίλεια, τι είδε εκεί και ποιους από τους χωρικούς της είδε.
Μερικές φορές, στον ύπνο της, μιλούσε και ανέφερε τι είδε. Οι άνθρωποι την κατέγραφαν ακόμη και όταν μιλούσε εν ύπνω. Αυτό συνέβαινε τακτικά για σχεδόν δέκα χρόνια. Πλήθη άρχισαν να έρχονται σε αυτήν.

Όταν ακόμη ήταν έφηβη ισχυρίστηκε ότι είδε τις Κολάσεις, ότι είχε δει τη Παναγία, ότι ο Άγιος Νικόλαος την είχε καθοδηγήσει, ότι υπήρχε ένας πύρινος ποταμός από τον οποίο κάθε ψυχή πρέπει να περάσει μετά θάνατον, και έδειξε ένα σημείο στο χέρι της, καμένο μέχρι το κόκκαλο, όπου είχε πέσει μια σταγόνα από αυτό το ποτάμι.

Γεννήθηκε στο χωριό Μαϊντάνι, στην περιοχή Πιλνίνσκι, στο κυβερνείο Νίζνι Νόβγκοροντ, σε μια οικογένεια αγροτών. Η οικογένεια ήταν όπως πολλές εκείνη την εποχή – τα μέλη της εργάζονταν τις καθημερινές και πήγαιναν στην εκκλησία τις Κυριακές. Η Βαρένκα πήγαινε στην εκκλησία με τους γονείς της, δεν διέφερε από άλλα παιδιά αγροτών.

Πως πήρε το χάρισμα..
Αλλά μια μέρα, όταν ήταν δεκατριών ετών, ονειρεύτηκε μια εκκλησία και μια γυναίκα με μοναχικό ένδυμα, ένα πλήθος ανθρώπων γύρω της, και όλα τα μάτια καρφωμένα πάνω της, όλοι την πλησίαζαν με ευλάβεια, και εκείνη ευλογούσε τους πάντες. Και η Βαρένκα λαχταρούσε να την ευλογήσει και αυτή. Σηκώθηκε, ακολουθώντας τις άλλες – υπήρχαν και μοναχές και ιερείς – και πλησίαζε όλο και περισσότερο. Τελικά, πλησίασε και είπε: 

«Ευλόγησέ με».

 «Όχι, ευλογώ μόνο όσους πηγαίνουν στην εκκλησία τις καθημερινές».

Κατάθλιψη Χριστουγέννων

Υποναύαρχος Λ.Σ (ε.α) Γεώργιος Λουκάκης.

  Πολύς λόγος γίνεται στις μέρες μας για την ανωτέρω κατάσταση η οποία όλο και συχνότερα και σε περισσότερους εμφανίζεται.Συνήθως περιγράφεται ως ένα ψυχολογικό κενό και ως μία απροσδιόριστη μελαγχολία και θλίψη, συναισθήματα που εμφανίζονται κατά την διάρκεια της εορταστικής περιόδου, με την έντασή τους να κορυφώνεται μετά την παρέλευση της περιόδου αυτής.

  Αναρίθμητες οι προσπάθειες κατανόησης, εντοπισμού των αιτίων και καταπολέμησης του φαινομένου αλλά χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Και τούτο γιατί οι σχετικές έρευνες παραθεωρούν ή πεισματικά αρνούνται το γεγονός ότι ο άνθρωπος είναι σύνθετη οντότητα αποτελούμενη από σώμα και αθάνατη ψυχή οι ανάγκες της οποίας δεν ικανοποιούνται -όλως αντιθέτως μάλιστα- με όσα οι σύγχρονες κοινωνίες έχουν αναγορεύσει σε σύγχρονες θεότητες, στοχεύοντας αποκλειστικά στην άνευ όρων και ορίων ικανοποίηση αποκλειστικά του φθαρτού σώματος (γευστικές και πάσης φύσεως σαρκικές ηδονές, άχρηστες πολυτέλειες, ματαιόδοξες επιδείξεις κούφιας »γκλαμουριάς» κλπ).

Η σχέση του Ιωσήφ Στάλιν με τα παιδιά του ήταν εξαιρετικά δύσκολη και τραγική

Η σχέση του Ιωσήφ Στάλιν με τα παιδιά του ήταν εξαιρετικά δύσκολη και τραγική, με την προσωπική του ζωή να επισκιάζεται από τη σκληρότητα του πολιτικού του ρόλου. Είχε τρία γνωστά παιδιά: τον Γιάκοφ, τον Βασίλι και τη Σβετλάνα.

1. Ο Γιάκοφ Τζουγκασβίλι: Η σκληρή άρνηση
Ο Γιάκοφ ήταν ο γιος του Στάλιν από τον πρώτο του γάμο. Ο Στάλιν τον αντιμετώπιζε συχνά με περιφρόνηση και σκληρότητα.
* Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γιάκοφ πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Γερμανούς.
* Οι Γερμανοί προσφέρθηκαν να ανταλλάξουν τον Γιάκοφ με τον Φιλντ Μάρσαλ Φρίντριχ Πάουλους, ο οποίος είχε αιχμαλωτιστεί στο Στάλινγκραντ. Η ιστορική απάντηση του Στάλιν ήταν: "Δεν ανταλλάσσω Στρατάρχη με απλό στρατιώτη" (ή σε άλλη εκδοχή: "Δεν έχω αιχμάλωτο γιο").
* Ο Γιάκοφ πέθανε τελικά σε στρατόπεδο συγκέντρωσης το 1943.

2. Ο «πρίγκιπας» της τραγωδίας
Ο Βασίλι ήταν ο δεύτερος γιος του, τον οποίο ο Στάλιν αντιμετώπιζε με ιδιαίτερη επιείκεια λόγω του ονόματός του, αλλά χωρίς πραγματική στοργή.
* Χρησιμοποίησε το επώνυμο του πατέρα του για να αναρριχηθεί στην Πολεμική Αεροπορία, όπου έφτασε μέχρι τον βαθμό του Υποπτέραρχου, παρά την έλλειψη πειθαρχίας.