Η εικόνα, η οποία αρχικά βρισκόταν στη Μονή της Αγίας Παρασκευής στα Ιωάννινα (στη θέση της σημερινής Νομαρχίας) είχε χαθεί, όταν η Μονή μετατράπηκε σε τζαμί. Εντοπίστηκε όμως και μεταφέρθηκε στη Μονή Ελεούσης από τη μοναχή Παρθενία. Το μοναστήρι έχει ευεργετηθεί από πλούσιους Γιαννιώτες εμπόρους του εξωτερικού. Τον 18ο αιώνα, 1724-1748, επί ηγουμενίας Νικηφόρου και με τη συνδρομή των μοναχών Δωρόθεου και Γερασίμου, οι οποίοι και εικονίζονται στον νάρθηκα, το μοναστήρι ανακαινίστηκε αποκτώντας τη σημερινή μορφή του. Αυτό παραδίδει και επιγραφή στη δυτική θύρα του νάρθηκα. Τον 19ο αιώνα επί ηγουμενίας Αββακούμ, η Μονή γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση. Κατά τα έτη 1924-1929 λειτουργούσε στα κελιά της Μονής Ιεροδιδασκαλείο με δαπάνες του ελληνικού κράτους.
Στην πρώτη φάση, εντάσσονται οι τοιχογραφίες του Ιερού Βήματος και του κυρίως ναού, οι οποίες χρονολογούνται τον 16ο αιώνα και παρουσιάζουν ομοιότητες με εκείνες της Μονής Φιλανθρωπηνών. Είναι έργο των αδελφών ζωγράφων Κονταρή, εκπροσώπων της λεγόμενης Σχολής «της Βορειοδυτικής Ελλάδος». Στη δεύτερη φάση ανήκουν οι τοιχογραφίες του δυτικού τμήματος του σημερινού κυρίως ναού, οι οποίες χρονολογούνται μετά τα μέσα του 18ου αιώνα.
Τέλος, στην τρίτη φάση, εντάσσονται οι τοιχογραφίες του σημερινού νάρθηκα, έργο του ζωγράφου Αναστάσιου από το Καπέσοβο Ζαγορίου και χρονολογούνται το έτος 1759.





Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου