Κάπου εκεί, στην κορύφωση, λέγει η πόρνη προς τον Κύριο: «Αγάπησον φιλούσαν την δικαίως μισουμένην».
Υπάρχει και ένα άλλο «δικαίως» («άξια») στις δραματικές σκηνές του Πάθους, και αυτό είναι η ομολογία του ληστή, ο οποίος παραδέχεται:
«Κατά πως πράξαμε, δικαίως απολαμβάνουμε τώρα».
Βλέπουμε, λοιπόν, αυτά τα δύο τραγικά και τσακισμένα πλάσματα να βρίσκονται στα πόδια του Ιησού με περίσσεια ταπείνωση και αυτογνωσία της θέσης τους, και με αναγνώριση ότι πάσχουν δίκαια και αξίζουν την περιφρόνηση των ανθρώπων. Αυτό, βέβαια, δεν απορρέει από ένα παθολογικό αίσθημα χαμηλής αυτοεκτίμησης, αλλά από ευγνώμονα και λεπτή ευαισθησία, την οποία διαθέτουν οι χιλιοτσακισμένες ψυχές ενώπιον του Αγίου Θεού. Τότε όλα δείχνουν μικρά και ταπεινά, ασύγκριτα με το μεγαλείο Του. Χαώδης διαφορά.
Αυτά τα συναισθάνονται όσοι κύλισαν στον βόρβορο, αλλά δεν έχασαν την αρχαία ευγένεια. Δεν είναι γνωρίσματα τυχαίων ψυχών· είναι χαρίσματα αγίων! Τι ευλογημένη ταπείνωση και γενναιότητα για έναν τέτοιο ευτελισμό! Καμία επίκληση θράσους για «δικαιώματα στις επιλογές», για «στάση ζωής», για εξιδανίκευση της αμαρτίας και άλλα αλαζονικά και παιδαριώδη που ακούγονται στις μέρες μας. Καμία κραυγή για αμνήστευση και απαίτηση για αποδοχή «ως έχουν» και στην κατάσταση που είναι. Εδώ παίζεται ο μεγάλος πόλεμος: «Είμαι νεκρός, θέλω να ζήσω· χαμένος είμαι και θέλω να με βρεις».
Υπάρχει αυτό το συγκλονιστικό «ΑΓΑΠΗΣΟΝ», το οποίο σημαίνει: «Είχα ανάγκη από αγάπη και την έψαχνα στον έρωτα της αμαρτίας· μια αγάπη που σπαταλιέται σε όλους και πουθενά δεν βρίσκει ανταπόκριση. Και τώρα προστρέχω σε Σένα, ο Οποίος γνωρίζει να περιθάλπει πληγές και να δίνει ιάματα, ακόμη και σε αυτούς που δεν τους αξίζει πλέον γιατρειά, αφού δαπάνησαν κάθε ζωτική δύναμη και φροντίδα —δοσμένη από Σένα— σε πράγματα ανώφελα και πρόσκαιρα. Και τώρα αρμόζει να έρθει ο θάνατος. Αλλά Εσύ, αυτή τη στιγμή, μην με σιχαθείς· κοίτα τη δυστυχία μου».
Και βέβαια υπάρχει και αυτό το τεράστιο σε σημασία «ΦΙΛΟΥΣΑΝ», το οποίο δηλώνει ότι όποιος έδειξε αληθινή και πολλή αγάπη, αυτού θα του συγχωρηθούν οι αμαρτίες. Και η αγάπη δεν είναι ένα επιφανειακό και περιστασιακό συναίσθημα, έστω ειλικρινές και ανθοστόλιστο με θέρμη και καλές προθέσεις· αλλά η έμπρακτη μετάνοια μπροστά στον Χριστό. Είναι η αγωνία και η συνεχής ακατάπαυστη προσπάθεια και βία να του ' αρέσω'. Να είμαι όπως θα με ήθελε Εκείνος! Στους βιαστές και η αγάπη και η Βασιλεία ανήκουν.
Ας αφήσουμε στην άκρη τις «εξυπνάδες», που απορρέουν από την αθεράπευτη αλαζονεία και τον εγωκεντρισμό μας, και ας αισθανθούμε λίγο πόσο μεγάλος είναι ο Θεός και πόσο μικροί είμαστε εμείς. Ο καθένας από εμάς τρέφει ιδέες και παραστάσεις για τον εαυτό του. Ενώπιον του Αγίου Θεού όλα αυτά καταρρέουν και απομένει μια γύμνια, μια ειλικρίνεια, ένας έλεγχος , όλα γίνονται συντρίμμια σαν το αλάβαστρο της πόρνης. Μέσα λοιπόν από την ντροπή και την γυμνή αλήθεια φτάνουμε στην αθωότητα και στην πρωτη αγνότητα μας .
Εμείς όλοι Τον πλαισιώνουμε και ζηλώνουμε συχνά πρωτοκαθεδρίες και «δικαίωση» πλάι Του. Θέλουμε και πολύ καλώς θέλουμε να είμαστε οι εκλεκτοί Του. Όταν όμως τελικά μπει στον Νυμφώνα μαζί με τους ταπεινούς της γης, και δούμε τη θύρα μαύρη και κλειστή , θα καταλάβουμε άραγε ότι υπήρξαμε πολύ απασχολημένοι με την εικόνα και τις επιθυμίες μας σε αυτή την ζωή και δεν αγωνιστήκαμε ως οφείλαμε , όπως τω Κυρίω αρέσωμεν;
Κατά τον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό η φιληδονία - και επομένως και αυτή η ίδια η πορνεία - δεν περιορίζεται μόνο στη τρυφή και στην απόλαυση των σωμάτων, αλλά σε κάθε πράγμα που αγαπιέται με πάθος και με την προαίρεση της ψυχής. Όπως την οργή, τον φθόνο, τη μνησικακία, το ψεύδος, την υπερηφάνεια, τους ακατάλληλους λόγους, την αδιαφορία για την προσευχή, τον καλλωπισμό, τις απρεπείς και περιττές συζητήσεις κ.α .
Κυρίως όμως εντοπίζεται στην φιλαυτία και την φιλαργυρία! Έρωτας για την αμαρτία, έρως ασέληνος!
Η περίπτωση του προδότη Ιούδα, ο οποίος ήταν ο έμπιστος οικονόμος του Χριστού και διακεκριμένος μαθητής Του, και όμως στερήθηκε το φως , επειδή αγάπησε με διεστραμμένο τρόπο- αγάπησε μεν , αλλά αγάπησε τα χρήματα- ας μας συνετίσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου