Παρασκευή 5 Ιανουαρίου 2024
Πέμπτη 4 Ιανουαρίου 2024
Η ζωή μας είναι σαν ένας πόλεμος, σαν μιά αγορά, σαν ένα σχολείο, σαν ένα μακρύ θαλασσινό ταξίδι.
Στις μάχες δεν συγχωρείται ανάπαυση, στο εμπόριο δεν χωρεί αδράνεια, στο σχολείο δεν επιτρέπεται αμέλεια, στο θαλασσινό ταξίδι δεν έχει θέση η αμεριμνία.
Γι’ αυτό μήν τεμπελιάζεις, μήν αμελείς στα έργα του Θεού, αλλά ασκήσου και κοπίαζε· ιδού για σένα το πεδίο της μάχης, ιδού η αγορά, ιδού το σχολείο!»
Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ.
ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΙΑ
Στην εκκοσμικευμένη πραγματικότητα των καιρών γίνεται δυσδιάκριτος ο σύνδεσμος με την παράδοση της πίστης μας.
Η νέα γενιά, η οποία πορεύεται στον πολιτισμό του «φαίνεσθαι» και των εντυπώσεων, δυσκολεύεται να νιώσει το περιεχόμενο των μεγάλων εορτών, καθώς και δεν εκκλησιάζεται και η γλώσσα της λατρείας δεν μπορεί να γίνει κτήμα της και το τελετουργικό της παράδοσης δεν φτάνει εύκολα στην καρδιά. Η εορτή των Θεοφανίων, μαζί με την Μεγάλη Εβδομάδα, είναι εξαίρεση, καθώς νεώτεροι και μεγαλύτεροι έχουν στα χέρια τους τρία σημεία που ξεχωρίζουν: τον Αγιασμό, την τελετή στις θάλασσες και στα ποτάμια, με τους κολυμβητές που πέφτουν για να πιάσουν τον σταυρό, αλλά και τους ιερείς που «φωτίζουν» τα σπίτια, λέγοντας το «Εν Ιορδάνη». Μέσα από αυτά τα τρία αυτά σημεία μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά μας για την εορτή των Θεοφανίων.
Ο Αγιασμός δεν είναι απλώς ένα ποτήρι ή ένα μπουκάλι νερό. Είναι μια υπενθύμιση ότι στη ζωή μας ως χριστιανοί κληθήκαμε να κάνουμε δικό μας κάθε
«Να, τα ηνία Θεέ μου. Οδήγα εσύ. Εγώ δεν έχω δύναμη. Όπου θέλεις πάρε με».
Να λες: «Να, τα ηνία Θεέ μου. Οδήγα εσύ. Εγώ δεν έχω δύναμη. Όπου θέλεις πάρε με».
Κι αν έλθουν έτσι τα γεγονότα που δεν τα λογάριασες, μην πεις πως άλλως πως τα λογάριαζα και διαφορετικά μου ήλθαν. Εκείνος τα έκαμε έτσι για το συμφέρον σου και να το δέχεσαι.
Πόσες δοκιμασίες μας στέλνει ο Θεός προς το συμφέρον μας!
Η δοκιμασία είναι επίσκεψη του Θεού.
Γι’ αυτό όταν έρχεται να λέμε του Θεού: «μείνε μαζί μας. Μείνε τούτη τη βδομάδα». Αντί αυτού όμως εμείς τον διώχνουμε, όπως οι Γαδαρηνοί του Ευαγγελίου και έτσι δεν καταλαβαίνουμε πως ενεργεί ο Θεός ούτε συνεργαζόμαστε μαζί του.
Κι αν έλθουν έτσι τα γεγονότα που δεν τα λογάριασες, μην πεις πως άλλως πως τα λογάριαζα και διαφορετικά μου ήλθαν. Εκείνος τα έκαμε έτσι για το συμφέρον σου και να το δέχεσαι.
Πόσες δοκιμασίες μας στέλνει ο Θεός προς το συμφέρον μας!
Η δοκιμασία είναι επίσκεψη του Θεού.
Γι’ αυτό όταν έρχεται να λέμε του Θεού: «μείνε μαζί μας. Μείνε τούτη τη βδομάδα». Αντί αυτού όμως εμείς τον διώχνουμε, όπως οι Γαδαρηνοί του Ευαγγελίου και έτσι δεν καταλαβαίνουμε πως ενεργεί ο Θεός ούτε συνεργαζόμαστε μαζί του.
Ὅσιος Γέρων Παναῆς τῆς Λύσης
"ΔΕΝ ΑΦΗΝΩ ΤΟΝ ΓΕΡΟ ΝΑ ΜΠΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ"
«Όταν ξυπνάω κάθε μέρα, δεν αφήνω τον γέρο να μπεί μέσα.
Το μυστικό μου ισχύει από το 1959:
Με κρατώ απασχολημένο.Ποτέ δεν άφησα τον γέρο να μπει στο σπίτι.
Έπρεπε να τον διώχνω έξω, επειδή όταν έβαζε το πόδι του μέσα,με ταλαιπωρούσε και με έκανε να περνάω άσχημα,καθώς δεν άφηνε περιθώριο για τίποτε άλλο εκτός από νοσταλγία.Έπρεπε να παραμείνω ενεργός, ζωντανός, ευτυχισμένος, ικανός.
Είναι μέσα μας, στη νοημοσύνη, τη στάση και τη νοοτροπία μας. Είμαστε νέοι άνθρωποι με ανεξαρτησία.Πρέπει να αγωνιστούμε για να μην αφήσουμε «τον γέρο να μπει».
Αυτός ο γέρος μας περιμένει, ανήμπορος και κουρασμένος,κάπου εκεί έξω, στην άκρη του δρόμου για να μας αποθαρρύνει,να μας τιμωρήσει με ισόβια για κάτι που κάναμε ή έτσι νομίζουμε.
Τίποτα δεν κουβαλάς ισόβια, εκτός από ακρωτηριασμό ή θάνατο.
Δεν αφήνω να μπεί, το παλιό πνεύμα, το επικριτικό, το εχθρικό,το μίζερο, το ζηλόφθονο, το μοχθηρό, το ανασφαλές,αυτό που ανασκαλεύει το παρελθόν μας
για να μας βγάλει στην επιφάνεια παράπονα και παλιούς φόβους, ώστε να ζούμε στο διηνεκές, παλιά τραύματα και κύματα πόνου.
Έπρεπε να τον διώχνω έξω, επειδή όταν έβαζε το πόδι του μέσα,με ταλαιπωρούσε και με έκανε να περνάω άσχημα,καθώς δεν άφηνε περιθώριο για τίποτε άλλο εκτός από νοσταλγία.Έπρεπε να παραμείνω ενεργός, ζωντανός, ευτυχισμένος, ικανός.
Είναι μέσα μας, στη νοημοσύνη, τη στάση και τη νοοτροπία μας. Είμαστε νέοι άνθρωποι με ανεξαρτησία.Πρέπει να αγωνιστούμε για να μην αφήσουμε «τον γέρο να μπει».
Αυτός ο γέρος μας περιμένει, ανήμπορος και κουρασμένος,κάπου εκεί έξω, στην άκρη του δρόμου για να μας αποθαρρύνει,να μας τιμωρήσει με ισόβια για κάτι που κάναμε ή έτσι νομίζουμε.
Τίποτα δεν κουβαλάς ισόβια, εκτός από ακρωτηριασμό ή θάνατο.
Δεν αφήνω να μπεί, το παλιό πνεύμα, το επικριτικό, το εχθρικό,το μίζερο, το ζηλόφθονο, το μοχθηρό, το ανασφαλές,αυτό που ανασκαλεύει το παρελθόν μας
για να μας βγάλει στην επιφάνεια παράπονα και παλιούς φόβους, ώστε να ζούμε στο διηνεκές, παλιά τραύματα και κύματα πόνου.
ΕΒΛΕΠΕ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΔΙΧΩΣ ΜΑΤΙΑ! ΤΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕ ΔΙΧΩΣ ΧΕΙΛΗ! ΣΤΑΥΡΩΝΟΤΑΝ ΔΙΧΩΣ ΧΕΡΙΑ!..
«Ενώ ο ίδιος ήταν κατάκοιτος, με πληγές και πόνους, δεν εγόγγυζε αλλά έδειχνε μεγάλη καρτερία».
«Είχε το χάρισμα της παρηγοριάς των θλιβομένων. Τα μάτια του ήταν μονίμως ερεθισμένα, η όρασή του ελαχίστη, είχε αγκυλώσεις στα χέρια και παράλυση στα κάτω άκρα. Παρ’ όλα αυτά ήταν γλυκύτατος, μειλίχιος, χαμογελαστός, διηγείτο χαριτωμένα περιστατικά, ήταν ευχάριστος, αξιαγάπητος».
«Το πρόσωπό του, που ήταν φαγωμένο από τα στίγματα της ασθένειας και τις πληγές, έλαμπε κι έπαιρναν χαρά όσοι τον έβλεπαν αυτόν τον πάμπτωχο και φαινομενικά ασθενή άνθρωπο που έλεγε: Ας είναι δοξασμένο το Άγιον Όνομά Του».
Σε ηλικία 74 ετών, στις 4 Ιανουαρίου 1964, κοιμήθηκε ο πατήρ Νικηφόρος. Μετά την εκταφή, τα άγια του λείψανα ευωδίαζαν! Ο πατήρ Ευμένιος και άλλοι πιστοί ανέφεραν πολλές περιπτώσεις που έγιναν θαύματα, με την επίκληση των πρεσβειών προς τον Θεόν του πατρός Νικηφόρου.
Λαμπρό παράδειγμα και πρότυπο για όλους μας, διότι υπέμεινε με καρτερία πολλά.
«Με λένε Νικηφόρο και εορτάζω αύριο».
Ήταν ξημερώματα της 3ης Ιανουαρίου του έτους 2015 όταν στον ύπνο μου είδα μία οσιακή μορφή να μου λέγει: «Με λένε Νικηφόρο και εορτάζω αύριο».
Το πρωί της 4ης Ιανουαρίου ετελέσαμε στον Ναό μας την Θεία Λειτουργία και το απόγευμα, μετά τον Εσπερινό, ανέφερα στον Εφημέριό μας το όνειρό μου και τον ρώτησα εάν υπάρχει κάποιος Άγιος με το όνομα Νικηφόρος που εορτάζει αυτή την περίοδο.
Εκείνος μου απήντησε ότι υπάρχει ο Άγιος Μάρτυς Νικηφόρος που εορτάζει στις 9 Φεβρουαρίου και ο Ομολογητής Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως που εορτάζει στις 2 Ιουνίου.
Βλέποντας την επιμονή μου για κάποιον άγιο Νικηφόρο που εορτάζει τον μήνα Ιανουάριο, ο Εφημέριός μας μου είπε ότι «Όντως υπάρχει και ο Όσιος Νικηφόρος ο Λεπρός τον οποίο ευλαβούμαι ιδιαιτέρως. Εκοιμήθη, στις 4 Ιανουαρίου, και δεν έχει γίνει ακόμη η αγιοκατάταξή του από το Οικουμενικό Πατριαρχείο μας. Γι αυτό δεν μπορούμε να τον εορτάσουμε επισήμως. Εξάλλου, δεν έχουμε και την πλήρη Ακολουθία του».
Από τότε που συνέβη, το περιστατικό αυτό, από τη στιγμή δηλαδή που μου έγινε αυτή η εμφάνιση του Αγίου, τιμώ κι εγώ τον νεοφανή όσιο Νικηφόρο και προσεύχομαι ζητώντας τις πρεσβείες στα όποια προβλήματά μου.
* Ολόκληρο το ονοματεπώνυμο είναι γραμμένο στο βιβλίο που αναφέρεται πιο κάτω.
Μαρτυρία από το βιβλίο του Μοναχού Σίμωνος, ο «Άγιος Νικηφόρος ο λεπρός, ο θαυματουργός».
Τετάρτη 3 Ιανουαρίου 2024
Ο Χριστός δεν ήρθε στον κόσμο για να εξαλείψει τα βάσανα.
"Ο Χριστός δεν ήρθε στον κόσμο για να εξαλείψει τα βάσανα. Ο Χριστός δεν ήρθε καν στον κόσμο για να τα εξηγήσει. Αντίθετα, ήρθε για να γεμίσει με την παρουσία Του τον ανθρώπινο πόνο."
π.ΓΚΕΟΡΓΚΕ ΚΑΛΤΣΙΟΥ-ΝΤΟΥΜΙΤΡΕΑΣΑ
π.ΓΚΕΟΡΓΚΕ ΚΑΛΤΣΙΟΥ-ΝΤΟΥΜΙΤΡΕΑΣΑ
'Οταν τα λόγια αυτά ακούγονται από το στόμα αυτού του μεγάλου Ομολογητή τότε αποκτούν άλλη διάσταση!
«Αυτή ακριβώς είναι η δόξα της Ορθοδοξίας...
Πώς μπορεί το αιώνιο να συμπορεύεται με το χρόνο;
Πώς το απόλυτο να προσαρμοστεί με αυτό που παρέχεται;
Πώς η Βασιλεία των Ουρανών να συμφιλιωθεί με το βασίλειο του κόσμου και το ακριβό να φιλιώσει με το φτηνό; Εάν ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται (Α' Ιω. 5,19) πως μπορούμε να περιορίσουμε το αιώνιο αγαθό και να το υποστηρίζουμε με τη βοήθεια του κακού, να ενισχύουμε το ουράνιο φως με τις καπνογόνες φλόγες που βγάζει το κάρβουνο και το πετρέλαιο;»
Πώς η Βασιλεία των Ουρανών να συμφιλιωθεί με το βασίλειο του κόσμου και το ακριβό να φιλιώσει με το φτηνό; Εάν ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται (Α' Ιω. 5,19) πως μπορούμε να περιορίσουμε το αιώνιο αγαθό και να το υποστηρίζουμε με τη βοήθεια του κακού, να ενισχύουμε το ουράνιο φως με τις καπνογόνες φλόγες που βγάζει το κάρβουνο και το πετρέλαιο;»
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Παντάνασσας που φέρει το αίμα του Κύπριου στρατιώτη που την διέσωσε το 1974
Την εικόνα αυτή την έφεραν από το χωριό Γερόλακκο στα σημερινά κατεχόμενα κατά την οπισθοχώρηση στον πόλεμο του 1974 δύο Κυπραίοι στρατιώτες.
Όταν συνειδητοποίησαν ότι δεν είχαν επαρκείς δυνάμεις και έπρεπε να γίνει απόσυρση πήγαν στην εκκλησία και να προσπάθησαν να σηκώσουν μια εικόνα από το τέμπλο αλλά ήταν πολύ βαριά και τελικά διέσωσαν αυτή την Παντάνασσα ένθρονη απεικόνιση της Παναγίας Βρεφοκρατούσας.
Καθ΄οδόν επέστρεφαν με σβηστά τα φώτα για να μην εντοπιστούν από τον εχθρό και το όχημα του συγκρούστηκε μετωπικά με άλλο τροχοφόρο με αποτέλεσμα ο ένας εκ των δυο στρατιωτών να χάσει το μάτι του και τα αίματα του να εκσφενδονιστούν στην εικόνα και να είναι διακριτά ως σήμερα κυρίως στο λευκό που φέρει ο Χριστός. Ο στρατιώτης αυτός ονόματι Γρηγόριος στη συνέχεια στάλθηκε στο εξωτερικό πως αποκατάσταση της όρασης του.
Η εικόνα βρίσκεται σήμερα αποθησαυρισμένη στην ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ ΚΟΤΣΙΑΤΗ στην Κύπρο.
Ο Γερόλακκος από όπου μεταφέρθηκε η εικόνα είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Στην Παναγία της Ταμα-σού κάνε το τάμα σου!!!..
Καθ΄οδόν επέστρεφαν με σβηστά τα φώτα για να μην εντοπιστούν από τον εχθρό και το όχημα του συγκρούστηκε μετωπικά με άλλο τροχοφόρο με αποτέλεσμα ο ένας εκ των δυο στρατιωτών να χάσει το μάτι του και τα αίματα του να εκσφενδονιστούν στην εικόνα και να είναι διακριτά ως σήμερα κυρίως στο λευκό που φέρει ο Χριστός. Ο στρατιώτης αυτός ονόματι Γρηγόριος στη συνέχεια στάλθηκε στο εξωτερικό πως αποκατάσταση της όρασης του.
Η εικόνα βρίσκεται σήμερα αποθησαυρισμένη στην ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ ΚΟΤΣΙΑΤΗ στην Κύπρο.
Ο Γερόλακκος από όπου μεταφέρθηκε η εικόνα είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Στην Παναγία της Ταμα-σού κάνε το τάμα σου!!!..
dimpenews.com
Γιά τή ΝΙΚΗ, τό 2024 θά εἶναι ἔτος τῆς Οἰκογένειας
Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα τοῦ Προέδρου τῆς ΝΙΚΗΣ κ. Δημητρίου Νατσιοῦ
Θυμᾶμαι, νεοδιόριστος δάσκαλος στὶς Κυκλάδες, νὰ μοῦ λένε οἱ μαθητές μου «κύριε, σήμερα ἔχει καλοσύνη», καὶ ἐννοοῦσαν μιὰ ἡλιόλουστη μέρα. Αὐτὸ ἐπιθυμοῦμε ὅλοι μας γιὰ τὸ 2024: Ἡμέρες καλοσύνης, τῆς καλοσύνης τοῦ Χριστοῦ μας, τοῦ νοητοῦ ἥλιου τῆς δικαιοσύνης.
Εἶναι ὡραῖες οἱ γιορτινὲς αὐτὲς μέρες, γιατί προβάλλεται μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες ἀξίες τῆς ζωῆς, ἡ Οἰκογένεια. Καὶ τί εἶναι ἡ οἰκογένεια; Μιὰ ἀγκαλιὰ προσώπων ποὺ ἀγαπιοῦνται. Ἡ οἰκογένεια εἶναι ἡ νέα, καὶ ἡ ἔσχατη Μεγάλη τοῦ Γένους Σχολή. Ἐξάλλου, αὐτὸ σημαίνει πατρίδα: πολλὲς οἰκογένειες. Ἂν προοδεύει ἡ οἰκογένεια, προοδεύει ἡ πατρίδα.
Γιὰ τὴ ΝΙΚΗ, τὸ 2024 θὰ εἶναι ἔτος τῆς Οἰκογένειας, ὅπως μᾶς τὴ γνώρισαν... οἱ πατεράδες μας, τῆς παραδοσιακῆς ρωμέϊκης οἰκογένειας. Θὰ ἀγωνιστοῦμε, μὲ ὅλο μας τὸ σθένος, κυρίως γιὰ τὰ παιδιά μας.
Γιορτάζουμε τὴν Πρωτοχρονιὰ καὶ ἕναν ἀπὸ τοὺς πιὸ ἀγαπητούς μας ἁγίους, τὸν Μέγα Βασίλειο. Ἂς μὴν ξεχνᾶμε, ὅτι μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους δύο Ἱεράρχες, τοὺς ἁγίους Γρηγόριο τὸν Θεολόγο καὶ Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο, εἶναι καὶ προστάτης τῆς Παιδείας μας, τῆς Παιδείας ποὺ στηρίζεται στὰ γερὰ ἑλληνικὰ γράμματα, καὶ ὄχι τῆς σημερινῆς μὲ τὰ ἄθεα γράμματα, ποὺ εἶναι ἕνα ὕπουλο παιδομάζωμα.
Γιὰ τὴ ΝΙΚΗ, ἀπὸ τὴν οἰκογένεια καὶ τὸ σχολεῖο θὰ ξεκινήσει καὶ ἡ Ἀνάσταση τοῦ Λαοῦ μας. Καλοὶ γονεῖς καὶ δάσκαλοι ἀνατρέφουν καὶ μορφώνουν παιδιὰ ποὺ θὰ πετοῦν ψηλὰ σὰν τοὺς περήφανους ἀετοὺς τῆς ἱστορίας μας. Θάρρος λοιπόν, ἐλπίδα καὶ πίστη γιὰ τὴ νέα χρονιά!
Ἡ ΝΙΚΗ, καὶ ἐγὼ προσωπικά, εὐχόμαστε σὲ ὅλους τοὺς Ἕλληνες καὶ τὶς Ἑλληνίδες ἀπανταχοῦ τῆς γῆς, καλὴ κι εὐλογημένη χρονιά, μὲ εἰρήνη, χαρὰ καὶ ὑγεία! Νὰ χαίρεστε τὶς οἰκογένειές σας!
Δημήτριος Νατσιός
«Εύχομαι το Νέο Ἔτος νά εἶναι Ἔνθεόν!».
«Εύχομαι το Νέο Ἔτος νά εἶναι Ἔνθεόν!».
Ἅγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης
ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΓΟΡΔΙΟΣ(+3 Ιανουαρίου)
Τοιχογραφία 14ου αιώνα , Μονή Visoki Dečani,
Γι' αυτό, έδιωξε από την Αυλή και το στρατό, όλους τους χριστιανούς και διέταξε να κλείσουν και να γκρεμισθούν πολλές εκκλησίες. Επέβαλε μάλιστα, αυστηρές ποινές σ' όλους όσους αντιστέκονταν.
Τότε λοιπόν απομακρύνθηκε και ο Γόρδιος από το στρατό. Αποσύρθηκε σ' ένα όρος, όπου περνούσε τον καιρό του με προσευχή, μελέτη και σωματική εργασία.
Αλλά οι πληροφορίες που έπαιρνε ήταν, ότι ο Λικίνιος επέμενε στις σκληρές διώξεις κατά των χριστιανών. Κατέβηκε λοιπόν μια νύχτα με την απόφαση να φωνάξει εναντίον της αδικίας και υπέρ του Χριστού. Να στιγματίσει τη διαγωγή του αυτοκράτορα, ο οποίος έκανε τόσο ανίερη κατάχρηση της εξουσίας του εναντίον όχι μόνο της αλήθειας, αλλά και του ιερότατου δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας. Έτσι λοιπόν, κάποια μέρα που όλοι οι επίσημοι ήταν μαζεμένοι στο θέατρο, ο Γόρδιος έκανε πράξη όλα τα παραπάνω, με αποτέλεσμα να αποκεφαλισθεί επί τόπου. Ήταν το έτος 320.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ-Ο αγαπημένος των παιδικών μας αναγνωστικών
Ο ποιητής Γεώργιος Δροσίνης στρατιώτης σε μια σπάνια φωτογραφία του 1877.
Αγαπημένος των παιδικών μας αναγνωστικών, απίστευτα λυρικός, με ποίηση γεμάτη Ανθρωπιά, θρησκευτική Πίστη και απέραντη Ελλάδα! Κατά συνέπεια ντεμοντέ έως και... απαγορευτικός δια τας παρούσας εποχάς.
Ήταν ένας από τους πρωτοπόρους της Νέας Αθηναϊκής Σχολής στην Ποίηση και της Ηθογραφίας στην Πεζογραφία. Αθηναίος αστός ο Δροσίνης, δημοτικιστής, φίλος και συνοδοιπόρος του Παλαμά, δεν κατάφερε βεβαίως παρά το απέραντο έως υπερβολής έργο του, να σταθεί στο ίδιο ποιητικό ανάστημα με τον μεγάλο ομότεχνό του, αρχηγέτη της Γενιάς τους και Εθνικό μας Βάρδο!
Οι κατά καιρούς αναρτήσεις μας με ποιήματα του Γεωργίου Δροσίνη ΕΔΩ
''Τότε σ’ εξεθέωναν οι προεστοί κ’ οι γυφτοχαρατζήδες, τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί''
Σαν σήμερα, στις 3 Ιανουαρίου 1911, έφυγε από τη ζωή ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες της νεοελληνικής λογοτεχνίας.Ο Άγιος των Γραμμάτων.
«Η γενεαλογία της πολιτικής είναι συνεχής και γνησία κατά τους προγόνους.
Η αργία εγέννησε την πενίαν.
Η πενία έτεκε την πείναν.
Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν.
Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν.
Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν.
Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν.
Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου.
Τότε και τώρα, πάντοτε η αυτή. Τότε διά της βίας, τώρα διά του δόλου… και διά της βίας.
Πάντοτε αμετάβλητοι οι σχοινοβάται ούτοι, οι Αθίγγανοι, οι γελωτοποιοί ούτοι πίθηκοι (καλώ δε ούτω τους λεγομένους πολιτικούς).
Μαύροι χαλκείς κατασκευάζοντες δεσμά διά τους λαούς εν τη βαθυζόφω σκοτία του αιωνίου εργαστηρίου των».
«Τις ημύνθη περί πάτρης; Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων;
Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια.
Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.
Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλευταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους.
Κάψιμο θέλουν όλοι τους!
Τότε σ’ εξεθέωναν οι προεστοί κ’ οι «γυφτοχαρατζήδες», τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί κ’ οι δήμαρχοι.
Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει την φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον
Διαβάστε τί έλεγε για την Πολιτική και τους Πολιτικούς, δεν τα λέω εγώ, ο Ένας και Μοναδικός Παπαδιαμάντης τα είπε.
Η αργία εγέννησε την πενίαν.
Η πενία έτεκε την πείναν.
Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν.
Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν.
Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν.
Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν.
Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου.
Τότε και τώρα, πάντοτε η αυτή. Τότε διά της βίας, τώρα διά του δόλου… και διά της βίας.
Πάντοτε αμετάβλητοι οι σχοινοβάται ούτοι, οι Αθίγγανοι, οι γελωτοποιοί ούτοι πίθηκοι (καλώ δε ούτω τους λεγομένους πολιτικούς).
Μαύροι χαλκείς κατασκευάζοντες δεσμά διά τους λαούς εν τη βαθυζόφω σκοτία του αιωνίου εργαστηρίου των».
«Τις ημύνθη περί πάτρης; Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων;
Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια.
Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.
Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλευταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους.
Κάψιμο θέλουν όλοι τους!
Τότε σ’ εξεθέωναν οι προεστοί κ’ οι «γυφτοχαρατζήδες», τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί κ’ οι δήμαρχοι.
Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει την φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον
50 ετών το «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ»
Πριν από πενήντα χρόνια και συγκεκριμένα στις 26 Δεκεμβρίου του 1973 δημοσιεύθηκε στη Γαλλία, στα ρωσικά, το συγκλονιστικό όσο και αποκαλυπτικό έργο του Αλεξάντρ Σολζενίτσιν «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ». Αυτό κατέφερε ένα ακόμη πλήγμα στο ολοκληρωτικό σύστημα εξουσίας της Σοβιετικής Ένωσης, με την εκτενή και γλαφυρή στην τραγικότητά της περιγραφή των στρατοπέδων συγκέντρωσης.
Το «Αρχιπέλαγος» στην ΕΣΣΔ ήσαν οι διάσπαρτες «νήσοι» και «νησίδες» από φυλακές, ψυχιατρεία και στρατόπεδα στην εκτεταμένη αυτή χώρα. Γράφει ο Σολζενίτσιν: «Από τον Βερίγγειο Πορθμό ίσαμε τον Βόσπορο σχεδόν είναι διεσπαρμένα τα μύρια νησιά του μαγεμένου Αρχιπελάγους. Είναι αθέατα κι όμως υπάρχουν, κι από νησί σε νησί πρέπει, αθέατα επίσης, αλλά αδιάκοπα, να μεταφέρονται οι αθέατοι σκλάβοι, που έχουν σάρκα, όγκο και βάρος. Πώς όμως τους μεταφέρουν και με τί; Υπάρχουν για τον σκοπό αυτό σημαντικά λιμάνια: τα μεταγωγικά στρατόπεδα και λιμάνια πιο δεύτερα: τα μεταγωγικά στρατόπεδα. Υπάρχουν για τον σκοπό αυτό ατσάλινα σφαλισμένα καράβια: τα βαγόνια-ζακ». (Α. Σολζενίτσιν «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ», Εκδ. Οργαν. Πάπυρος, Αθήνα, 2009, Μέρος ΙΙ, σελ. 541). Σημειώνεται ότι η λέξη «Γκουλάγκ» είναι σύντμηση των ρωσικών λέξεων «Γκλάβνογιε Ουπραβλένιγιε Λαγκερέϊ», που σημαίνουν «Γενική Διοίκηση Στρατοπέδων»…
Στον πρόλογο του βιβλίου ο Σολζενίτσιν γράφει: «Ήταν πάνω από τις δυνάμεις ενός ανθρώπου να γράψει μόνος του αυτό το βιβλίο. Εκτός από όσα αποκόμισα από το Αρχιπέλαγος - πάνω στο τομάρι μου, με τη θύμηση, με το αυτί και το μάτι μου - υλικό γι΄ αυτό το βιβλίο μου έδωσαν με τις αφηγήσεις, τις αναμνήσεις και τα γράμματά τους οι … (παραθέτει 227 ονόματα). Δεν εκφράζω εδώ την προσωπική μου ευγνωμοσύνη σ’ αυτούς. Τούτο το βιβλίο είναι το κοινό μας ομόψυχο μνημείο για όσους βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν».
Το 1970 απονεμήθηκε στον Σολζενίτσιν το βραβείο Νόμπελ και την ίδια χρονιά,
Το «Αρχιπέλαγος» στην ΕΣΣΔ ήσαν οι διάσπαρτες «νήσοι» και «νησίδες» από φυλακές, ψυχιατρεία και στρατόπεδα στην εκτεταμένη αυτή χώρα. Γράφει ο Σολζενίτσιν: «Από τον Βερίγγειο Πορθμό ίσαμε τον Βόσπορο σχεδόν είναι διεσπαρμένα τα μύρια νησιά του μαγεμένου Αρχιπελάγους. Είναι αθέατα κι όμως υπάρχουν, κι από νησί σε νησί πρέπει, αθέατα επίσης, αλλά αδιάκοπα, να μεταφέρονται οι αθέατοι σκλάβοι, που έχουν σάρκα, όγκο και βάρος. Πώς όμως τους μεταφέρουν και με τί; Υπάρχουν για τον σκοπό αυτό σημαντικά λιμάνια: τα μεταγωγικά στρατόπεδα και λιμάνια πιο δεύτερα: τα μεταγωγικά στρατόπεδα. Υπάρχουν για τον σκοπό αυτό ατσάλινα σφαλισμένα καράβια: τα βαγόνια-ζακ». (Α. Σολζενίτσιν «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ», Εκδ. Οργαν. Πάπυρος, Αθήνα, 2009, Μέρος ΙΙ, σελ. 541). Σημειώνεται ότι η λέξη «Γκουλάγκ» είναι σύντμηση των ρωσικών λέξεων «Γκλάβνογιε Ουπραβλένιγιε Λαγκερέϊ», που σημαίνουν «Γενική Διοίκηση Στρατοπέδων»…
Στον πρόλογο του βιβλίου ο Σολζενίτσιν γράφει: «Ήταν πάνω από τις δυνάμεις ενός ανθρώπου να γράψει μόνος του αυτό το βιβλίο. Εκτός από όσα αποκόμισα από το Αρχιπέλαγος - πάνω στο τομάρι μου, με τη θύμηση, με το αυτί και το μάτι μου - υλικό γι΄ αυτό το βιβλίο μου έδωσαν με τις αφηγήσεις, τις αναμνήσεις και τα γράμματά τους οι … (παραθέτει 227 ονόματα). Δεν εκφράζω εδώ την προσωπική μου ευγνωμοσύνη σ’ αυτούς. Τούτο το βιβλίο είναι το κοινό μας ομόψυχο μνημείο για όσους βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν».
Το 1970 απονεμήθηκε στον Σολζενίτσιν το βραβείο Νόμπελ και την ίδια χρονιά,
Εφόσον πήραμε μαζί μας το κουστούμι το βρώμικο της ψυχής μας...
Εμείς όμως με το ίδιο κουστουμάκι της ψυχής μας περάσαμε στο νέο έτος το 1979. Απλώς κλείσαμε 12 η ώρα το φως συμβολικά και κάναμε μια μαύρη γραμμή, μεταξύ του ’78 και του ‘79. Τί βγήκε απ’ αυτό; Ότι κλείνουμε πίσω μας το ’78; Εφόσον πήραμε μαζί μας το κουστούμι το βρώμικο της ψυχής μας το ’79;
Τί και αν φορούσαμε καινούρια ρούχα το βράδυ εκείνο, εφόσον περάσαμε στο νέο έτος με τις αμαρτίες μας τις ίδιες;
Τί θα αλλάξει λοιπόν με το νέο έτος; Και προς τί τα «χρόνια πολλά και ευτυχισμένο το νέο έτος»; Το ότι με βρήκε το νέο έτος με τη φιλενάδα μου, το ότι με βρήκε στο χαρτί, με έκανε ευτυχισμένο;
Ιερά Σύνοδος Κανονικής Ορθοδόξου Ουκρανικής Εκκλησίας: Απολογισμός μετά από 2 έτη πολέμου
Η ημέρα ξεκίνησε με τη Θεία Λειτουργία στον ναό των Αγίων Πάντων στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονα στο Κίεβο
Μεταξύ των αποφάσεών της, η Σύνοδος ενέκρινε το κείμενο της θ. λειτουργίας προς τιμήν της εικόνας της Θεοτόκου Βλαδίμηρου-Δεκάτη, που φυλάσσεται στη Γέννηση της Θεοτόκου-Μονής Δέκατης στο Κίεβο, για λειτουργική χρήση.
Σύμφωνα με το Τμήμα Πληροφόρησης-Εκπαίδευσης της UOC , οι ιεράρχες αναφέρθηκαν και στις «αμφιλεγόμενες» πονικές διώξεις κατά αρκετών ιεραρχών της Εκκλησίας:
Το 2023, για πρώτη φορά στην πρόσφατη ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, υπήρξε ιδιαίτερη εντατικοποίηση των ποινικών διώξεων εναντίον ιεραρχών, κληρικών και πιστών της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας. Οι δίκες των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Ιωνάθαν του Tulchin και Bratslav, Παύλου του Vyshgorod και του Chernobyl, Θεοδοσίου of Cherkasy και του Kanev και Λογγίνου του Bancheny είχαν σημαντικό αντίκτυπο τόσο στην ουκρανική όσο και στη διεθνή κοινότητα. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, οι υποτιθέμενες ποινικές ευθύνες και τα αποδεικτικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται για να τεκμηριωθούν οι κατηγορίες είναι αβάσιμα.
Τρίτη 2 Ιανουαρίου 2024
Άραγε αντέχεται ζωή χωρίς Θεό;
Άραγε αντέχεται ζωή χωρίς Θεό; Μπορεί να υπάρξει ευτυχία χωρίς Χριστό;
Στο sportime ευχόμαστε το 2024 να είναι μια χρονιά που θα βάλουμε στην Ελλάδα ξανά τον Χριστό και την Εκκλησία στη ζωή μας...
Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν!
*Περικλής Γκιόλιας - Sportime
To εικονογραφικό θέμα του τροχού του ανθρώπινου βίου και του δένδρου της ζωής
Τo Aρχαιολογικό Ινστιτούτο Μακεδονικών και Θρακικών Σπουδών μοιράζεται με το κοινό τις αρχαιολογικές εκπαιδευτικές ταινίες παραγωγής του. Στο δίαυλο Α.Ι.Μ.Θ.Σ. Βιντεοθήκη στο YouTube (http://www.youtube.com/user/AIMTHS), οι χρήστες του διαδικτύου μπορούν να δουν αρχαιολογικές ταινίες παραγωγής 2010-13.
To εικονογραφικό θέμα του τροχού του ανθρώπινου βίου και του δένδρου της ζωής απαντάται σε αρχαιοελληνικές πηγές, βυζαντινές και μεταβυζαντινές τοιχογραφίες, αναφέρεται επίσης σε φιλολογικές πηγές και στη δυτική τέχνη. Ο διδακτικός χαρακτήρας του θέματος είναι προφανής και περιγράφεται από τον Διονύσιο εκ Φουρνά τον 18ο αι.
Αλλά και στον ναό της St Mary in Kempley, Gloucestershire,(1130),συναντούμε τοιχογραφία του 12ου αιώνα με θέμα τον ''Τροχό της Ζωής''
Μέσα από την συμφορά της καταφέρνει και βλέπει τον Θεό...
Η Cindy Mullins, νοσηλεύτρια στο Κεντάκι των ΗΠΑ εδώ και είκοσι χρόνια, υποβλήθηκε σε επέμβαση για πέτρα στο νεφρό. Ωστόσο ανέπτυξε μια βαριά σηπτική κατάσταση που οδήγησε σε ακρωτηριασμό των ποδιών της κάτω από τα γόνατα και των χεριών της κάτω από τους αγκώνες, για να σωθεί η ζωή της.
Η ίδια δηλώνει ότι είναι ευτυχής που είναι ζωντανή, που μπορεί να βλέπει τον σύζυγό και τα δυο αγόρια της, 12 και 7 ετών.
Η ιστορία της προκάλεσε ένα κύμα υποστήριξης από την κοινότητά της, με πλήθος ευχών και προσευχών και με δωρεές χιλιάδων δολαρίων για τα έξοδα της μετεγχειρητικής αποκατάστασης και των προσθετικών μελών που θα χρειασθεί.
Όπως είπε: «Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι οι άνθρωποι κάνουν τόσα για μένα». Αποφάσισε να μιλήσει ανοιχτά για την περιπέτειά της για να εμπνεύσει άλλους να ‘κατεβάσουν ταχύτητα’ στη ζωή τους και να εκτιμούν όσα έχουν γύρω τους, ιδίως τις οικογένειές τους, και πρόσθεσε: «Αν με αυτή την αφορμή έστω κι ένας άνθρωπος μπορέσει να δει τον Θεό, θα αξίζει όλη αυτή η εμπειρία».
Το πλατύ χαμόγελο της ηρωικής αυτής γυναίκας δείχνει ότι η ίδια βλέπει τον Θεό μέσα στην αναπάντεχη συμφορά της.
Εμείς οι άνθρωποι λέμε οτι έχουμε πίστη, αλλά την έχουμε μονάχα για όσα είναι πιστευτά απ' το μυαλό μας.
Φώτης Κόντογλου
Δευτέρα 1 Ιανουαρίου 2024
Οἱ ἡμέρες τῆς ζωῆς μας βιάζονται καί δέν περιμένουν τόν ὀκνηρό νά διορθωθεῖ.
Οἱ ἡμέρες τῆς ζωῆς μας βιάζονται καὶ δέν περιμένουν τὸν ὀκνηρὸ νά διορθωθεῖ.
Μέγας Βασίλειος
Το όμορφο εκκλησάκι του Αγίου Βασιλείου στη Σύμη
Δύο ασυνήθιστες τοιχογραφίες των κορυφαίων ιεραρχών
Το ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι -μόνο σε αυτόν το ναό- οι δύο κορυφαίοι Ιεράρχες, ο Βασίλειος της Καισάρειας και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, φορούν μαζί με τα συνήθη αρχιερατικά τους άμφια και την «δαλματική» των δυτικών επισκόπων.
Η δαλματική είναι ένας αρχαίος (εμφανίζεται τον 6ο αιώνα) χειριδωτός χιτώνας έως πάνω από το γόνατο με διακοσμητική παρυφή. Φοριέται από τους Λατίνους πάνω από το στιχάριο και κάτω από το φαιλόνιο, όπως ακριβώς φαίνεται στην τοιχογραφία της Αχρίδας.
Τό ποτάμι τοῦ χρόνου μές στό χάος κυλᾶ...
Στὸ γοργὸ κύλημά του τὰ νερὰ τὰ καθάρια,
στὸ γοργὸ κύλημά του τὰ νερὰ τὰ θολὰ
κάπου δείχνουν διαμάντια, κάπου δείχνουν λιθάρια.
Καὶ στὰ δύο πλευρά του καὶ στὶς δυό του μεριὲς
ἡ ζωὴ μὲ τὸ Χάρο μέρα νύχτα παλεύουν·
κι ὅπου βλέπεις ἀγκάθια καὶ χλωρὲς λιγαριὲς
κελαϊδοῦν τὰ πουλάκια καὶ τὰ φίδια σαλεύουν.
Τὸ ποτάμι τοῦ χρόνου μὲς στὸ χάος κυλᾶ...
Στὰ γοργὰ κύματά του καθρεφτίζοντ' οἱ κάμποι,
κι ὁ χρυσόφωτος ἥλιος ποὺ προβάλλει ψηλὰ
δευτερώνεται κάτω καὶ στὰ κύματα λάμπει.
Τὸ ποτάμι τοῦ χρόνου μ᾿ ἀφρισμένη θωριά
μὲς στὰ βάθη του πνίγει τὶς χαρὲς καὶ τοὺς πόνους,
καὶ τὸ κῦμα του σέρνει καὶ γκρεμίζει βαρειά
τῶν φτωχῶν τὶς καλύβες, τῶν ρηγάδων τοὺς θρόνους.
Εἶν᾿ ἡ ἄβυσσος πίσω καὶ τὸ χάος μπροστά—
Μὲς στὸ ρεῦμα του πλέει μιὰ ἀκυβέρνητη βάρκα·
καπετάνιος ὁ Χάρος τὸ δρεπάνι βαστᾶ
μὲ κοκκάλινο χέρι δίχως νεῦρα καὶ σάρκα.
Τί τὸν κάνει τὸν Χάρο νὰ γελᾶ, νὰ γελᾶ;
πόθεν ἔρχετ᾽ ἡ βάρκα ποὺ ἀψηφᾶ τὸν ἀγέρα;
τὸ ποτάμι τοῦ χρόνου ποὺ στὸ χάος κυλᾶ
ποῦ θὰ φτάση μιὰ μέρα;
Ιωάννης Πολέμης
Το Ποτάμι του Χρόνου,
Αλάβαστρα, 1900
Αυτοί που καταπονούνται χάριν της ευσεβείας(Μέγας Βασίλειος)
Δὲν ξαφνιάζουν οἱ γεωργικοὶ κόποι τοὺς γεωργούς, οὔτε εἶναι ἀπροσδόκητη ἡ θαλασσινὴ φουρτούνα γιὰ τοὺς ναῦτες, ὅπως καὶ ὁ ἱδρώτας δὲν παραξενεύει τοὺς ἐργάτες κατὰ τὸ καλοκαίρι, ἔτσι δὲν εἶναι ἐκτὸς προγράμματος καὶ ἡ θλίψη τῆς παρούσας ζωῆς, γιὰ ἐκείνους ποὺ διάλεξαν τὴ ζωὴ τῆς εὐσεβείας.
Ἀλλὰ στὸ καθένα ἐπάγγελμα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἀναφέρθηκαν ἔχει συνταιριαχθεῖ ἀνάλογος κόπος πού μας εἶναι γνωστός, αὐτοὶ δὲ ποὺ μετέχουν στὸ ἐπάγγελμα, τὸν ἀναδέχονται τὸν πόνο αὐτό, ὄχι βέβαια γιατί τοὺς ἀρέσει νὰ κοπιάζουν, ἀλλὰ διότι περιμένουν νὰ ἀπολαύσουν τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἐκεῖνα – τὰ ἐπαγγέλματα – ἀποδίδουν.
Διότι οἱ ἐλπίδες ποὺ συγκρατοῦν καὶ συναρμόζουν ὁλόκληρο τὸν βίο τῶν ἀνθρώπων γλυκαίνουν καὶ παρηγοροῦν τὴ δυσκολία ποὺ ἔχει τὸ καθένα ἐπάγγελμα.
Καὶ ἄλλοι μὲν ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ κοπιάζουν γιὰ τοὺς καρποὺς τῆς γῆς ἢ γιὰ ἄλλα γήινα ἀγαθά, ἔχασαν παντελῶς τὶς ἐλπίδες τους καὶ ἀπόλαυσαν τὰ ἀγαθὰ ποὺ περίμεναν μονάχα μὲ τὴ φαντασία τους, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι εἰς τοὺς ὁποίους συνέβη νὰ ἀποβοῦν τὰ ἀποτελέσματα κατὰ τὴν ἐπιθυμία τους, ἀναγκάσθηκαν καὶ αὐτοὶ νὰ ἐλπίσουν καὶ μία δεύτερη φορᾶ, ἀφοῦ ἡ πρώτη τους ἐλπίδα γρήγορα ἔφυγε καὶ μαράθηκε.
Ως δυνατό λιοντάρι με δύναμη οπλισμένοι κι εμείς θα νικούμε τον χρόνο κι όχι ο χρόνος να ορίζει τη δική μας ζωή και διάθεση!
Δώσαμε τόση λανθασμένη σημασία στην αλλαγή του χρόνου, πυροτεχνήματα, φαγοπότια, γλέντια, ξενύχτι ενώ αντί για την έλευση του νέου χρόνου τον ερχομό του δικού μας Σωτήρα έπρεπε να εορτάζουμε!
Το δικό μας ύπνο, το δικό μας προσωρινό θάνατο τον οποίο ο Χριστός μας καταπάτησε δωρίζοντάς μας χρόνο άπλετο κι αιώνιο!
Ως δυνατό λιοντάρι με δύναμη οπλισμένοι κι εμείς θα νικούμε τον χρόνο κι όχι ο χρόνος να ορίζει τη δική μας ζωή και διάθεση!
Χρόνια πολλά ευλογημένα ελληνορθόδοξα, υγεία και χαρές πολλές να έχουμε!
Δέσποινα Αικατερίνης Ανδρέα Τενίζη
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)