Ήταν Πρόεδρος του θαλάσσιου Δικαστηρίου, γερουσιαστής και νομοθέτης του νεοσύστατου έθνους. Σε αυτόν οφείλονται οι νόμοι του Δημοσίου Δικαίου και οι Δικαστικοί, και η διοικητική διαίρεση της Πελοποννήσου.
Το πτώμα του βρέθηκε κατακρεουργημένο στους αγρούς του Άργους και οι πραγματικοί ένοχοι δεν τιμωρήθηκαν ποτέ.
Η δίκη κάποιων υπηρετών του, ότι, δήθεν, τον σκότωσαν για κάτι ασημικά, στάθηκε, φαίνεται, προπέτασμα καπνού.
Διότι ένας από αυτούς, πριν εκτελεστεί, αποκάλυψε ότι είχε πάρει «άνωθεν» την εντολή. Ο φάκελος της δικογραφίας σήμερα έχει λεηλατηθεί και τίποτα δεν περιέχει.
Τί έκανε ο Δημήτριος Περούκας και συνάντησε , τη 13η Νοεμβρίου 1851, την ίδια τύχη με τον προϊστάμενό του και αγαπημένο του προστάτη, τον Ιωάννη Καποδίστρια; ( Ήταν ακριβώς ο Περρούκας αυτός ο μαντατοφόρος που μετέφερε τις προσκλήσεις- μυστικά- να κατέβει στην Ελλάδα).
Πρόβαλλε αντιρρήσεις και σθεναρή αντίσταση κατά των εξωφρενικών αξιώσεων πολλών όρνεων που οσμίστηκαν λεία και έτρεξαν πάνω από την αιμόφυρτη και μόλις αναγεννηθείσα Ελλάδα.
Πρόβαλλε αντιρρήσεις και σθεναρή αντίσταση κατά των εξωφρενικών αξιώσεων πολλών όρνεων που οσμίστηκαν λεία και έτρεξαν πάνω από την αιμόφυρτη και μόλις αναγεννηθείσα Ελλάδα.
Δύο και μόνο συγκεκριμένα παραδείγματα αρκούν για να δώσουν την έκταση ενός σκανδάλου μπροστά στο οποίο τα σημερινά ωχριούν.
Η πολύ ενδιαφέρουσα συνέχεια ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου