ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ;;

Άμα θέλει κανείς να πάρει μια γερή γεύση από τη μιζέρια και την παρακμή που μεταδίδουν αρκετά από τα ΜΜΕ ας μελετήσει το άρθρο με τίτλο «Μετανοιώνω που έκανα παιδιά» ("I regret having children") που δημοσιεύτηκε στις 2 Μαρτίου του 2026 στο New York Magazine. 

https://www.thecut.com/article/women-regret-having-children.html

Περιέχει μαρτυρίες από τρεις μητέρες που δήλωσαν ότι αν μπορούσαν να γυρίσουν πίσω τον χρόνο, δεν θα έκαναν παιδιά...
Σε αυτό παρουσιάζεται η «μετανιωμένη μητρότητα» σαν κάτι συνηθισμένο. Υπερτονίζεται ότι η μητρότητα φέρνει άγχος και εξάντληση ενώ αναγκάζει τη μητέρα να εγκαταλείψει την επαγγελματική της σταδιοδρομία.

Επιπλέον γράφεται ότι μετά την έλευση του παιδιού η γυναίκα χάνει την ταυτότητά και την ανεξαρτησία της ενώ υποστηρίζεται ότι η κοινωνία παρουσιάζει τη μητρότητα πολύ ρομαντικά... Κατά το άρθρο, πολλοί είναι οι γονείς που έχουν μετανιώσει για τη γονεϊκότητά τους αλλά βρίσκονται εγκλωβισμένοι στο ρόλο του γονέα εξαιτίας των κοινωνικών ταμπού.

Κανείς δεν αντιλέγει ότι η ανατροφή των παιδιών είναι μια απαιτητική αποστολή... Η θυσία για τα παιδιά όμως είναι αυτή που δίνει την προοπτική της πραγματικής ευτυχίας σε μια κοινωνία που αγαπά τη ζωή! Άνθρωποι και κοινωνίες που δεν είναι αποφασισμένοι να κοπιάσουν για το γέλιο των παιδιών είναι καταδικασμένοι σε μια καταθλιπτική παρακμή...

Νικόδημος Καλλιντέρης