Μελισσοφάγοι...

Με αφορμή αυτήν την υπέροχη φωτογραφία λίγα πράγματα για τους μελισσοφάγους

  Ένα –στην κυριολεξία– ουράνιο θέαμα μπορεί να απολαύσει κανείς παρακολουθώντας μια οικογένεια μελισσοφάγων να πετά, ιδιαιτέρως αυτές τις μέρες: Καταιγισμός χρωμάτων και φωτός. Χρώματα. Χρώματα μαγευτικά. Λαμπροφόρα. Και ελιγμοί, ωσάν ακροβασίες. Και μουσικές φωνές. Και η απόλυτη ελευθερία στις θεσπέσιες, αέρινες πτήσεις. Το πλείστον, πετούν οικογενειακώς. Συγγενικά δε άτομα αλληλοβοηθούνται στην ανατροφή και στο μεγάλωμα των μικρότερων, γεγονός σπάνιο σε οικογένειες γνωστών πτηνών. Σπάνια είναι και η ομορφιά τους. Πρόκειται ίσως για τα ωραιότερα πουλιά που επισκέπτονται την Ελλάδα –τον μήνα Απρίλιο συνήθως– για να αναπαραχθούν, ενώ αναχωρούν γύρω στον Σεπτέμβριο αναζητώντας θερμότερους τόπους.

  Στην πατρίδα μας δείχνουν προτίμηση στα βόρεια, Θράκη και Μακεδονία, όπου εγκαθίστανται σε ξέφωτα δασότοπων, θαμνότοπων, και σε περιοχές που γειτονεύουν με λίμνες και ποτάμια. Εκεί φτιάχνουν τη φωλιά τους, στο φιλικό έδαφος, σκάβοντας εύκολα τις τρύπες τους και έπειτα φροντίζουν επί ώρες την άνεση και την καθαριότητά τους.

 Παράλληλα, κατ’ αυτόν τον χρόνο, ασχολούνται με την... ηλιοθεραπεία τους! Τους είναι απαραίτητη, μιας και ενεργοποιεί τα παράσιτα οπότε αυτά μετακινούνται από τα λεπτά σωματάκια και εγκαταλείπουν εύκολα. Γνωστό είναι βέβαια ότι μερικά είδη μελισσοφάγων κάθονται στον ήλιο κατά ομάδες, εξού και ορισμένες συντροφιές παίρνουν την ίδια στάση: Αφημένα με την πλάτη στον ήλιο και τα φτεράκια ολάνοιχτα θυμίζουν παραθεριστές που χαίρονται τις διακοπές τους. Το μέγεθός τους κυμαίνεται από 20 έως 28 εκατοστά, ενώ το ράμφος τους είναι επίμηκες και ισχυρότατο.